41. อุ้มรักคุณสามี(กำมะลอ) ซีรี่ส์ อุ้มรัก III (รีอัพ)

ตอนที่ 39 : ตอนที่ 2.10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,146
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    3 ก.ย. 62

 “อืม...เอายังไงดีน้า...ถ้าฉันอยู่ต่อ...คุณจะมองว่าฉันเป็นผู้หญิงใจง่ายรึเปล่าคะ” เธอถามอย่างมีจริต ก่อนจะค่อยๆ จิบไวน์ในแก้วตัวเองไปทีละนิดอย่างใจเย็น นึกพอใจที่เห็นเขาดื่มไวน์แก้วพิเศษจนหมดต่อหน้า

“ไม่หรอกทูนหัว สำหรับผมคุณเหมือนนางฟ้าที่หล่นลงมาบนตักของผมมากกว่านะ” เขาบอกพลางคว้าแก้วไวน์ในมือเธอวางไว้บนโต๊ะ ก่อนจะโอบอุ้มร่างบางขึ้นมาแล้วพาเธอไปยังห้องนอนที่เธอใช้เป็นที่พักเมื่อคืนนี้

“จะทำอะไรกันคะ ฉันยังไม่ได้ตอบตกลงเลยนะ” เธอถามด้วยท่าทีเอียงอาย แต่ก็ไม่ได้ขัดขืนเขาเลยสักนิด

“ผมว่าน่าจะได้คำตอบแล้วนะครับ” เขายิ้มเจ้าเล่ห์ ถ้าเป็นเวลาปกติคงโดนเธอฟาดแบบแรงๆ ไปแล้ว แต่รอก่อนเถอะ แล้วนายจะรู้ว่าฉันน่ะไม่ใช่นางฟ้าอย่างที่นายคิดแน่นอน นายไรอัน!

“คนโมเม” เธอยิ้มเขิน ไม่นานนักแผ่นหลังบางก็แนบลงบนที่นอนนุ่มโดยมีเขานอนคร่อมทับตามลงมา

“เราเพิ่งรู้จักกันเองนะคะ ฉันว่ามันคงเร็วไปที่เราจะทำแบบนี้” เธอรีบยกสองมือดันอกแกร่งแล้วมองเขาอย่างหวั่นๆ ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ยาที่เธอใส่ลงไปมันจะออกฤทธิ์เสียที

“สำหรับผมไม่มีคำว่าช้าหรือเร็วไป ถ้าคุณคือคนที่ใช่ก็ไม่จำเป็นต้องกังวลอะไรอีก”

“แล้วฉัน...คือคนที่ใช่สำหรับคุณจริงหรือคะ” 

“คำพูดคงไม่สำคัญเท่ากับการกระทำหรอก จริงรึเปล่า” เขาก้มหน้าลงมาหมายจะจุมพิตที่กลีบปากบางนั้นสักครั้ง แต่เธอกลับเบี่ยงใบหน้างามหนีเขาไป เลยได้สัมผัสเพียงแค่แก้มนุ่มเท่านั้น

“ชาร์ลอท...” เขาครางประท้วงอย่างคนที่โดนขัดใจ แถมตอนนี้ก็ดันรู้สึกง่วงขึ้นมาเสียเฉยๆ มันใช่เวลานอนของแกเหรอไอ้ไรอัน บ้าชะมัด นี่เขาง่วงจนแทบจะลืมตาไม่ขึ้นอยู่แล้วด้วย

“เป็นอะไรไปคะ ง่วงแล้วเหรอ ตาปรือเชียว” เธอหันกลับมาถามพร้อมกับนึกสะใจคนหื่น

“เอ่อ...ผม...อาจจะทำงานเพลียไปหน่อย เราสองคน...” 

“ถ้าง่วงก็นอนก่อนเถอะค่ะ ฉันจะไม่ไปไหน จะนอนเป็นเพื่อนคุณอยู่ตรงนี้...ทั้งคืน” เธอให้ข้อเสนอสุดเร้าใจ

“จริงนะ” แม้อยากจะกัดลิ้นตายไปตอนนี้เพราะดันง่วงตอนกำลังจะเข้าด้ายเข้มเข็ม แต่เขาก็ฝืนตัวเองไม่ไหวแล้ว

“ค่ะ หรือว่าอยากให้ฉันมัดจำไว้ก่อนดีล่ะคะ อย่างเช่น...” เธอตัดสินใจดันร่างหนาที่แทบจะทรงตัวไม่อยู่ให้นอนหงายลงไป ก่อนจะก้มหน้าลงแล้วฝืนใจจูบที่ริมฝีปากของเขาอย่างช้าๆ

ภาพสุดท้ายที่เขาเห็นคือจูบแสนหวานนั้น ก่อนที่สติสัมปชัญญะทั้งหมดจะหายไปและเขาก็เข้าสู่นิทราฝันแทบจะทันที

“คิดจะนอนกับคนอย่างชาร์ลอท แฮริสัน งั้นเหรอ ฉันไม่ได้ง่ายอย่างที่นายคิดหรอกนะรู้เอาไว้ด้วย” เธอรีบลุกจากเตียงก่อนจะออกไปหยิบกระเป๋าสะพายแล้วกลับเข้ามาอีกครั้ง 

เธอจัดการถอดเสื้อผ้าของเขาออกจนหมดไม่เหลือแม้เพียงชั้นในชาย ก่อนจะคว้ากุญแจมือที่เตรียมมาในกระเป๋า แล้วจัดการล็อกข้อมือและข้อเท้าเขาไว้กับเตียง ต่อให้เขาตื่นขึ้นมาเร็วกว่าที่คิดก็ไม่มีทางตามหาเธอได้ทันแน่นอน

แต่เท่านั้นก็ดูเหมือนจะยังไม่สาแก่ใจ เธอจึงได้เดินออกไปหยิบขวดไวน์ด้านนอก แล้วจัดการราดไวน์แดงราคาแพงลิ่วลงไปตรงกล่องดวงใจของคนบ้ากาม แม้จะรู้สึกกระดากอายเพียงใดแต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะคิดเรื่องนั้น เธอราดไปทั่วทั้งตัวจนที่นอนสีขาวกลายเป็นสีแดงราวกับสีเลือด ก่อนจะเดินไปที่กระจกบานใหญ่ตรงตู้เสื้อผ้า แล้วใช้ลิปสติกสีแดงสดเขียนฝากถ้อยคำอำลาไว้อย่างแสบสันต์

เมื่อจัดการแก้แค้นเขาเรียบร้อยแล้ว เธอจึงได้ก้าวออกไปอย่างอารมณ์ดีแม้จะเสียดายอยู่บ้างที่ยังไม่ทันได้ถามถึงเรื่องคนร้าย แต่ก็เอาเถอะ นับจากนี้เธอจะระวังตัวเองมากขึ้น จะไม่ให้ใครมาวางยาอะไรได้อีกแล้ว


เช้าวันต่อมา

เปลือกตาของมาเฟียหนุ่มค่อยๆ ปรือขึ้นเล็กน้อยหลังจากที่ได้หลับสนิทมาตลอดทั้งคืน แต่พอจะขยับตัวลุกขึ้นเขาก็รู้สึกถึงความเหนอะหนะและความผิดปกติบางอย่าง

และทันทีที่สองตาลืมขึ้นเขาก็พบว่าสองมือสองเท้าถูกล็อกเอาไว้กับเตียง มิหนำซ้ำเขายังอยู่ในสภาพเปลือยเปล่า และเนื้อตัวรวมถึงกล่องดวงใจก็เปื้อนคราบสีแดงที่แน่ใจว่าไม่ใช่เลือดแต่น่าจะเป็นไวน์ที่พวกเขาดื่มมากกว่า

“ชาร์ลอท! คุณทำอะไรผม! ชาร์ลอท!” เขาตะโกนเรียกบุคคลสุดท้ายที่อยู่ร่วมกันอย่างเกรี้ยวกราด แต่ก็ไม่มีวี่แววว่าเธออยู่ในห้องอีกแล้ว

เขาดิ้นพล่านทั้งที่เนื้อตัวเปลือยเปล่า แล้วสายตาก็เหลือบไปเห็นข้อความที่เธอฝากเอาไว้

‘ลาก่อนนะ ไอ้ผู้ชายบ้ากาม! ชาตินี้อย่าหวังว่าจะได้เจอกันอีกเลย!’ 

“ยัยตัวแสบ! อย่าให้ผมลุกออกไปจากเตียงนี้ได้นะ คุณได้เละคามือผมแน่! โธ่โว๊ย!!!” 

ตอนนี้เขาทั้งโกรธทั้งแค้นเธอจนแทบทนไม่ไหว และให้คำมั่นกับตัวเองเอาไว้ว่า วันใดก็ตามที่เขาได้พบกับเธออีก เขาจะทำให้เธอได้รู้ว่าคนอย่าง ไรอัน คอนเนอร์ สามารถทำอะไรเธอได้บ้าง

เนิ่นนานกว่าที่ลูกน้องของเขาจะเข้ามาช่วยเจ้านายหนุ่มเอาไว้ได้ นั่นเพราะเลยเวลาการสัมมนามานานพอสมควรแล้วแต่เจ้านายของพวกเขายังไม่ออกมาจากห้องเสียที และพวกเขาก็แทบกลั้นหัวเราะไม่อยู่ เมื่อรู้ว่ามาเฟียจอมโหดถูกผู้หญิงตัวเล็กๆ ตลบหลังยังไงบ้าง

“เธออยู่ที่ไหน!” มาเฟียหนุ่มถามอย่างฉุนเฉียวหลังจากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว

“เอ่อ...เธอ...ไปขึ้นเครื่องบินตั้งแต่ตีห้าแล้วครับนาย ไม่แน่ใจว่าไปประเทศไหนครับ คือผมโทรหานายแล้วแต่นายไม่รับสาย ดูเหมือนเธอจะบินไปจากที่นี่ก่อนกำหนดหลายวันทีเดียวครับ” ลูกน้องรีบรายงาน

“หึ เตรียมแผนการนี้เอาไว้ล่วงหน้าแล้วสินะ พวกแกจะทำยังไงก็ได้! แต่วันนี้ฉันต้องรู้ว่าเธอบินไปที่ไหนและมีแผนจะกลับไปที่นิวยอร์กเมื่อไหร่ ถ้าพวกแกทำไม่ได้ก็ลาออกไปซะ!”

“ครับนาย พวกเราจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้เลยครับ”

“ฉันมีสัมนนาอีกสามวัน หลังจากเสร็จงานนี้ ฉันจะบินไปจัดการยัยตัวแสบไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ไหนก็ตามบนโลกใบนี้ เธอจะต้องหนีคนอย่างฉันไม่พ้นอีก เข้าใจรึเปล่า!”

“ครับนาย เราจะไม่ยอมปล่อยให้เธอคลาดสายตาอีกแล้วครับ” ลูกน้องเขารีบก้าวออกไปจากห้องนั้นอย่างลนลาน ส่วนเขาก็ได้แต่สงบจิตสงบใจแล้วออกไปนั่งปั้นหน้าเข้าร่วมการสัมมนาต่อไป แม้ว่าสิ่งเดียวที่อยากจะทำในตอนนี้ก็คือจับแม่ตัวดีมาสำเร็จโทษบนเตียงอย่างบ้าคลั่งก็ตาม











++++++++++++ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สมน้ำหน้าคนหื่น โดนพี่ชาร์ลอทเอาคืนแล้วววววว+++++++++++++++

ซื้ออีบุ๊คได้ที่นี่เลยจ้า







 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

24 ความคิดเห็น