41. อุ้มรักคุณสามี(กำมะลอ) ซีรี่ส์ อุ้มรัก III (รีอัพ)

ตอนที่ 38 : ตอนที่ 2.9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,260
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    2 ก.ย. 62

ก๊อก...ก๊อก...ก๊อก...

เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นในเวลาสองทุ่มตรง และเมื่อเจ้าของห้องเปิดประตูออกเขาก็พบกับนางฟ้าตัวเป็นๆ

ร่างบอบบางในชุดเดรสเกาะอกสีดำดูลึกลับคลุมทับด้วยผ้าคลุมไหล่ขนเฟอร์สีขาวราวกับนางพญารับกับใบหน้าที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงอย่างพิถีพิถัน ทำให้เขาแทบหยุดหายใจ

“จะให้ฉันยืนอยู่ตรงนี้อีกนานรึเปล่าคะ คุณไรอัน” เธอถามพร้อมกับส่งรอยยิ้มยั่วยวนมาให้ 

“เอ่อ เชิญครับ เชิญเข้ามาก่อน” คนที่ไม่เคยประหม่าต่อหน้าผู้หญิงคนไหนกลับทำตัวไม่ถูกไปเสียทุกอย่างแค่เพียงได้รับรอยยิ้มที่เธอมอบให้เป็นครั้งแรกนั้น

“ขอบคุณค่ะ” ชลธิชายิ้มให้อีกครั้ง ก่อนจะก้าวเข้าไปในห้องนั้นด้วยท่าทีสงบนิ่ง ไม่ได้ตื่นเต้นหรือหวาดกลัวอีก เพราะวันนี้เธอเตรียมตัวเตรียมใจมาเป็นอย่างดีแล้ว

เมื่อเธอก้าวเข้ามาด้านใน เขาจึงรีบปิดประตูล็อกห้องเรียบร้อยแล้วจึงก้าวตามเธอไป

“อาหารเยอะแยะขนาดนี้จะทานหมดเหรอคะ ปกติฉันไม่ได้ทานอะไรมากนักหรอกนะ” เธอหันกลับมาถาม แต่ก็พบกับกุหลาบสีแดงสดช่อโตที่เขายื่นมาให้ ไม่รู้เขาไปหยิบมันมาตั้งแต่ตอนไหน

“สำหรับค่ำคืนที่พิเศษของเราครับ เพื่อเป็นการไถ่โทษที่ผมทำให้คุณไม่ประทับใจในการพบกันครั้งก่อนๆ” บอกเธอด้วยความขัดเขิน ไม่เหมือนคนบ้ากามเมื่อวานเลยสักนิด

“ขอบคุณค่ะ” เธอรับดอกกุหลาบไว้แล้วก้มลงสูดกลิ่นมันด้วยท่วงท่างดงาม

“หวังว่าคุณจะลืมเรื่องแย่ๆ ที่ผมทำไว้แล้ว...เราคงได้มีโอกาสเริ่มต้นกันใหม่นะครับ” 

พูดง่ายเหลือเกินตาบ้านี่ เขาคิดว่ากุหลาบหนึ่งช่อกับดินเนอร์หนึ่งมื้อจะทำให้เธอลืมร่องรอยที่เขาฝากเอาไว้ได้ง่ายดายขนาดนั้นเลยหรือไง ไม่มีทาง!

“ค่ะ ฉันเองก็มาคิดๆ ดูแล้ว ความจริงถ้าไม่ได้คุณช่วยไว้ ป่านนี้ชีวิตฉันคงไม่เหลืออะไรให้ภาคภูมิใจอีก เอาเป็นว่าเรามาเริ่มต้นกันใหม่นะคะ คุณไรอัน” เธอยื่นมือไปหาเขา เขาจึงรีบยื่นมือมาจับกับเธอไว้ก่อนจะก้มลงจูบที่หลังมือนั้นอย่างอ่อนโยน

“ขอบคุณนะครับที่ให้โอกาสผม” เขาบอกพร้อมกับจูงมือเธอไปที่โต๊ะดินเนอร์

เขาเลื่อนเก้าอี้ให้เธอนั่งก่อนที่จะนั่งลงยังฝั่งตรงข้ามของเธอ และเป็นฝ่ายรินไวน์ราคาแพงลงในแก้วให้กับพวกเขาทั้งสองคน ก่อนที่เขาจะยกแก้วของตัวเองขึ้นมา

“แด่มิตรภาพและโอกาสของเราสองคนนะครับ” 

“แด่มิตรภาพและโอกาสของเราสองคนค่ะ” เธอยกแก้วขึ้นแตะแก้วเขาเบาๆ ก่อนที่พวกเขาจะเริ่มจิบพร้อมกัน

ทั้งสองคนทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อยพร้อมกับการพูดคุยที่ดูรื่นหูต่างจากเมื่อวานลิบลับจนเขาเองก็นึกแปลกใจ แต่ก็คิดว่าเธออาจจะไม่โกรธแค้นอะไรเขาแล้วจริงๆ เพราะท่าทางและการแสดงออกนั้นเต็มไปด้วยความนุ่มนวลอ่อนหวานปนเซ็กซี่เล็กๆ จนเขาไม่อยากคิดระแวงสงสัยอะไรอีก เพราะถึงแม้เธอจะกลับมาอาละวาดเขาอีกรอบ เขาก็สามารถรับมือเธอได้แน่นอน

จวบจนดินเนอร์แสนหวานผ่านพ้นไป และดูเหมือนเธอจะเริ่มเมาเล็กน้อย เธอจึงได้ขอตัวกลับ

“ไม่ไหวแล้วค่ะ ฉันนี่คออ่อนจัง ดื่มไม่กี่แก้วก็เริ่มมึนแล้วสิคะ คงต้องขอตัวกลับห้องก่อน เอาไว้พรุ่งนี้เราค่อยหาเวลาคุยกันใหม่นะคะ แก้วสุดท้ายสำหรับมิตรภาพดีๆ ค่ะ” เธอลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินเข้ามาขอชนแก้วกับเขาใกล้ๆ

“อย่าพูดว่าแก้วสุดท้ายสิครับ ความสัมพันธ์ของเราเพิ่งจะเริ่มเท่านั้นเองนะ” เขาลุกขึ้นยืนพิงขอบโต๊ะเอาไว้ พร้อมกับชนแก้วกับเธอด้วยสายตาหวานหยาดเยิ้ม 

“คุณเนี่ย ปากหวานจังเลยนะคะ อุ๊ย! ขอโทษค่ะ ฉันนี่ซุ่มซ่ามจังทำไวน์หกเลอะเสื้อคุณหมดเลย” เธอร้องเสียงหลงเมื่อไวน์ที่อยู่ในมือหกรดเสื้อผ้าของเขาราวกับคนที่หมดแรงจะถืออย่างนั้น

“ไม่เป็นไรครับ ผมขอตัวไปห้องน้ำสักครู่ก็แล้วกัน คุณอย่าเพิ่งกลับนะ” เขาหันไปหยิบกระดาษทิชชูเนื้อนุ่มมาซับเสื้อสูทราคาแพง ก่อนจะรีบผละไปทางห้องน้ำอย่างรวดเร็ว ด้วยกลัวเธอจะแอบหนีกลับไปเสียก่อน

เมื่อเห็นว่าเขาเข้าไปในห้องน้ำแล้ว คนที่เหมือนจะครองสติไม่อยู่ในตอนแรก ก็รีบก้มลงหยิบของบางอย่างในกระเป๋าถือที่วางอยู่บนโต๊ะ แล้วจัดการเปิดฝาแล้วหยดมันลงในแก้วไวน์ของเขาทันที ไม่นานนักเจ้าของแก้วก็เดินกลับออกมา

“เป็นยังไงบ้างคะ เสื้อคุณเปื้อนมากรึเปล่า” เธอรีบถามอย่างกังวลใจโดยไม่ลืมที่จะทำเสียงอ้อแอ้ไปพร้อมกัน

“ไม่เป็นไรครับ อย่าห่วงไปเลยเสื้อของผมมีหลายตัวน่ะ”

“ถ้าอย่างนั้นเรามาดื่มแก้วนี้กันนะคะ หมดแก้วนี้ฉันคงต้องกลับแล้วจริงๆ ค่ะ เวียนหัวไปหมดเลย” เธอยื่นมือไปจับมือเขาแล้วดันร่างหนาให้นั่งลงที่เก้าอี้ตัวเดิม แล้วเธอก็ทำในสิ่งที่เขาไม่คาดคิดโดยการนั่งลงบนตักหนาแล้วหันไปหยิบแก้วไวน์ทั้งสองใบขึ้นมา

“ชาร์ลอท...” สัมผัสนุ่มนิ่มพร้อมกับกลิ่นกายหอมกรุ่นของเธอ ทำให้เขาแทบควบคุมตัวเองเอาไว้ไม่อยู่ นี่เธออยากจะทำให้เขาคลั่งตายไปเลยหรือไงกัน

“ทำไมเหรอคะ หรือว่า...ไม่อยากให้ฉันกลับแล้ว” หลังจากที่เขารับแก้วไวน์ไปถือ เธอก็ใช้มือข้างที่ว่างอยู่ไล้ปลายนิ้วลงบนริมฝีปากหยักอย่างยั่วเย้าพร้อมกับสายตาหวานหยดที่สามารถละลายใจเขาได้ในทันที

“ถ้าผมไม่ให้คุณกลับจริงๆ ล่ะครับ คุณจะยินดีอยู่กับผมที่นี่...ทั้งคืน...รึเปล่า” เขาดื่มไวน์แก้วนั้นพรวดเดียวจนหมดแก้ว ก่อนจะวางมันลงบนโต๊ะแล้วใช้สองมือหนาโอบรอบเอวคอดเอาไว้อย่างแนบแน่น





+++++++++++++++แหมๆ พี่ไรอันคนหื่นขาาาา โดนพี่ชาร์ลอทหลอกแล้วยังไม่รู้ตัวอี๊กกกกกกกกกกก++++++++++++++


ซื้ออีบุ๊คได้ที่นี่เลยจ้า







 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

24 ความคิดเห็น