41. อุ้มรักคุณสามี(กำมะลอ) ซีรี่ส์ อุ้มรัก III (รีอัพ)

ตอนที่ 36 : ตอนที่ 2.7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,283
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    1 ก.ย. 62

 “งั้นก็นอนแก้ผ้าอยู่ด้วยกันบนห้องนี้ไปเรื่อยๆ ก็แล้วกัน เพราะผมไม่มีทางปล่อยให้คุณได้ออกไปจากห้องนี้ง่ายๆ แน่นอน” เขาไม่พูดเปล่า กลับดันร่างเล็กให้นอนหงายแล้วเขาก็คร่อมทับตามลงไป

“นี่อย่ามาทำอะไรบ้าๆ กับฉันนะ คนเลว!” เธอรีบยกสองมือดันอกแกร่งเอาไว้ ก่อนที่สองร่างจะแนบชิดกันไปมากกว่านี้

“งั้นก็ทำอย่างที่ผมบอกสิ ไม่เอาน่าชาร์ลอท มันก็แค่จูบกับดินเนอร์สุดหรูแค่มื้อเดียวเท่านั้น เทียบกับการที่ผมช่วยชีวิตคุณเอาไว้ มันเล็กน้อยมากนะ ลองคิดดูสิ” เขาไล้ปลายนิ้วเรียวไปที่แก้มนุ่มของคนดื้อ นึกอยากจะจับเธอมาฟาดก้นสักทีสองที แต่คิดไปคิดมา น่าจะฟาดอย่างอื่นแทนมากกว่า

ชลธิชานิ่งไปอยู่นาน เธอไม่อยากถูกเขาเอาเปรียบไปมากกว่านี้ แต่ตอนนี้ก็ยังหาทางออกที่ดีไม่ได้ และผู้ชายตรงหน้าก็ดูจะไม่ใช่คนพูดเล่นเสียด้วยสิ

“ถ้าหากว่า...ฉันจูบและรับปากจะไปดินเนอร์กับนาย นายจะปล่อยฉันแน่นะ” ตัดสินใจถามเขาออกไป

“สาบานด้วยเกียรติเลยครับทูนหัว”

“งั้นก็ได้ หลับตาก่อนสิ ฉัน...อาย” เธอต่อรอง 

“ไม่ล่ะ ผมอยากเห็นปากของคุณเวลาที่มันมาแตะปากของผมมากกว่า” บอกอย่างเอาแต่ใจ

“น่ารำคาญซะจริง” เธอถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะทำใจแล้วค่อยๆ ใช้สองมือที่ดันอกแกร่งในตอนแรกเปลี่ยนมาโน้มต้นคอของเขาลงมา แล้วจูบเขาอย่างคนที่จูบไม่เป็นเอาเสียเลย

เมื่อสาวเจ้าอ่อนหัดนัก เขาเลยต้องเป็นฝ่ายสอนจูบให้เธอแทน

เรียวลิ้นสากตวัดไล้เลียริมฝีปากบนล่างของเธออย่างโหยหา ก่อนจะแทรกลึกเข้าไปในโพรงปากอิ่มที่เธอเผลอเผยอออกอย่างลืมตัว จนเขาได้ลิ้มรสความชุ่มชื้นของลิ้นอุ่นก่อนจะดูดกลืนเธอราวกับคนที่อดอยากปากแห้งมาเนิ่นนาน

สองร่างแนบชิดกันชนิดที่ไม่มีอากาศลอดผ่าน หากไม่มีผ้าห่มกั้นเขาคงได้รับรู้ถึงความนุ่มนิ่มได้มากกว่านี้

“อื้อ...พอ...พอแล้ว” เมื่อเห็นว่าจูบนี้มันชักจะเลยเถิดไปกันใหญ่ เธอจึงรีบผลักเขาออกห่างอีกครั้ง ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมถึงได้กล้าทำเรื่องบ้าๆ แบบนี้กับผู้ชายบ้ากามนี่ได้

“โอเค พอก่อนก็ได้ แล้วผมจะรอทานดินเนอร์คืนนี้ก็แล้วกัน อ้อ สองทุ่มตรงที่ห้องของผมนะ ลืมบอกไป”

“อะไรนะ? นี่แปลว่าฉันต้องเข้ามาในห้องนี้อีกงั้นเหรอ” เสียรู้ให้เขาอีกจนได้สิน่า 

“จะกลัวทำไม เมื่อคืนคุณก็นอนที่นี่ทั้งคืน ยังไม่เห็นมีตรงไหนสึกหรอเลยนี่ หรือว่า...คุณกลัวจะห้ามใจตัวเองไม่ไหว แล้ว...” เขายังไม่ทันพูดจบ เธอก็รีบยกมือมาแตะที่ปากหยักไว้เสียก่อน

“หุบปากเน่าๆ ของนายไปเลย คนอย่างฉันถ้าหากว่ามีสติครบถ้วนล่ะก็ ไม่มีทางเผลอใจให้นายเด็ดขาด มาก็มาสิ ฉันไม่กลัวอยู่แล้ว”

“ดีมาก แล้วไม่ต้องคิดหนีไปไหนล่ะ เพราะว่า...ห้องของผมอยู่ตรงข้ามกับห้องของคุณ ถ้าคุณไม่มาห้องนี้ ผมจะไปเคาะเรียกเอง คงจะรู้นะว่าถ้าหากผมต้องทำแบบนั้น คืนนี้เราอาจจะทำมากกว่าทานดินเนอร์กันก็ได้ อ้อ ผมล็อกประตูห้องคุณเอาไว้ เดี๋ยวจะโทรบอกพนักงานให้ขึ้นมาเปิดห้องให้ก็แล้วกัน” 

พูดจบก็กดจูบที่ปากเล็กอีกครั้งอย่างดูดดื่มชนิดที่ไม่รอให้เธอได้ตั้งตัว ก่อนจะลุกออกไปจากเตียงในสภาพเปล่าเปลือย ปล่อยให้เธอกรี๊ดลั่นห้องแล้วโยนหมอนตามหลังมาอีกหลายใบด้วยความโมโห

เมื่อเห็นเขาก้าวเข้าไปในห้องน้ำแล้ว เธอจึงรีบลุกไปเก็บเสื้อผ้าที่ถูกไอ้คนฉวยโอกาสถอดกองไว้ไม่ไกลมาสวมใส่อย่างรวดเร็ว แล้วจึงได้วิ่งกลับไปที่หน้าห้องของตัวเอง ไม่รู้ว่าตาบ้านั่นจะโทรเรียกพนักงานมาเปิดห้องให้หรือยัง

แต่เธอก็ยืนรออยู่ไม่นานนัก พนักงานก็นำคีย์การ์ดสำรองมาเปิดห้องให้ เธอรีบกล่าวขอบคุณแล้วเข้าไปในห้องพร้อมกับล็อกประตูแทบจะทันที

เมื่อเข้ามาถึงห้องแล้วเธอจึงรีบเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและสำรวจร่างกายของตัวเองอย่างจริงจังเป็นครั้งแรก หลังจากที่ได้มองผ่านๆ แล้วพบว่ามันมีรอยแดงเป็นจ้ำๆ อยู่หลายจุด

“ไอ้ผู้ชายบ้ากาม สักวันจะเอาคืนนายให้ได้ โอ๊ย...นี่ฉันต้องทำยังกับไอ้รอยพวกนี้ดีล่ะเนี่ย แล้วนี่...ตรงนี้มีด้วย ไอ้โรคจิต!” เธอถึงกับกุมขมับตัวเองเพราะนอกจากจุดอันตรายอย่างเนินอกแล้ว บริเวณขาอ่อนด้านใน ก็มีรอยแบบเดียวกันอยู่ด้วย แบบนี้ก็หมายความว่า เขาดูดตรงนี้ด้วยน่ะสิ

“อยากดินเนอร์กับฉันงั้นเหรอ ได้...ฉันจะทำให้นายประทับใจกับมื้อแรกและมื้อสุดท้ายของเราชิดที่ลืมไม่ลงเลยล่ะ นายไรอัน คอนเนอร์ ไอ้ผู้ชายทุเรศ!” 

เธอรีบลงไปแช่ตัวแล้วใช้ฟองน้ำขัดถูทุกซอกทุกมุมจนผิวขาวๆ เป็นปื้นแดง เพราะอยากจะล้างกลิ่นและคราบน้ำลายของตาบ้านั่นออกไปให้หมด และตั้งใจไว้แล้วว่าที่แรกที่เธอจะไปก่อนไปประชุมก็คือโรงพยาบาล เธอต้องตรวจร่างกายให้มั่นใจก่อนว่าไม่ได้ถูกใครย่ำยีไปแล้วจริงๆ ถึงจะหมดห่วงกังวลได้เสียที




+++++++++ฮ่าๆๆๆๆ ไม่รู้ว่าพี่ชาร์ลอทจะเอาคืนคนหน้ามึนยังไงบ้างนะคะ ติดตามต่อตอนหน้าเลยจ้าาาาาาาาาาา+++++++++++


ซื้ออีบุ๊คได้ที่นี่เลยจ้า







 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

24 ความคิดเห็น