41. อุ้มรักคุณสามี(กำมะลอ) ซีรี่ส์ อุ้มรัก III (รีอัพ)

ตอนที่ 34 : ตอนที่ 2.5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,344
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    1 ก.ย. 62

ท้องฟ้าด้านนอกใกล้จะสว่างแล้ว ร่างเล็กที่นอนนิ่งมาตลอดทั้งคืนเริ่มขยับตัว แต่เธอยังไม่ได้ลืมตาขึ้นมาเพราะรู้สึกเวียนศีรษะและร่างกายมันหนักอึ้งเหมือนโดนอะไรหนักๆ ทับอยู่

จนเมื่อรวบรวมสติได้อีกครั้ง สองตาคู่งามก็ค่อยๆ ปรือขึ้นมามองไปรอบกาย แล้วสิ่งแรกที่เธอเห็นก็คือมือหนาที่พาดอยู่บนผ้าห่มที่ห่อหุ้มตัวเธอเอาไว้

“กรี๊ด!!!” เสียงกรีดร้องของเธอ ทำให้คนที่นอนหลับอยู่ข้างๆ ปรือตาขึ้นมามอง ก่อนจะส่งรอยยิ้มที่มากับความง่วงงุนให้กับเธอ

“ตื่นแล้วเหรอที่รัก” คำทักทายของเขา ยังไม่ทำให้เธอตกใจได้เท่าแรงกอดรัดที่เพิ่มมากขึ้น

“คนบ้า! โรคจิต! ถอยไปห่าง ๆ เลยนะ ไม่อย่างนั้นฉันจะฆ่านายจริง ๆ ด้วย”

มือบางทุบตีไปที่ร่างกำยำของชายแปลกหน้าอย่างไม่มียั้ง หลังจากที่เธอตื่นขึ้นมาแล้วพบว่าไม่ได้นอนอยู่บนเตียงหรูนี้เพียงลำพัง

มิหนำซ้ำเธอและเขายังเนื้อตัวเปล่าเปลือยไม่มีเสื้อผ้าติดกายเลยแม้แต่ชิ้นเดียว อย่าบอกนะว่า...

“ไม่เอาน่าคนสวย เมื่อคืนคุณพูดกับผมน้ำเสียงน่าฟังกว่านี้นะ หรือต้องการเรียกค่าตัวเพิ่ม? ผมยินดีจ่ายให้กับลีลาร้อน ๆ และ...ความสาวของคุณได้เสมอ”

“เลว! ฉันไม่ต้องการเงินสกปรกของนายหรอก ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัว! ไปตายซะ!”

“โอ้...ผมไม่ตายง่าย ๆ หรอกทูนหัว หรือต่อให้ผมต้องตาย...ผมก็จะยอมตายบนอกนุ่ม ๆ ของคุณเท่านั้น” เขาบอกพร้อมกับพลิกตัวขึ้นมานอนคร่อมร่างเธอเอาไว้ พร้อมกับใช้สายตาโลมเลียไปทั่วเนินอกอิ่มที่โผล่พ้นออกมาจากผ้าห่มผืนหนาทั้งที่เธอพยายามดิ้นรนสุดกำลัง

“ไอ้คนชั่ว! สารเลว นี่นายทำอะไรฉัน!” เธอตะโกนใส่หน้าเขาพร้อมกับมือเล็กที่ยังคอยทำร้ายหมายจะบีบคอเขาให้ตายอย่างนั้น เขาจึงต้องรวบมือทั้งสองข้างเธอไว้และกดให้อยู่เหนือศีรษะของเธอเสียก่อน

“เราสองคนเมคเลิฟกันทั้งคืน อืม...น่าจะสี่หรือห้ารอบ ผมก็จำไม่ค่อยได้หรอกนะ ขอโทษด้วยละกันที่ทำให้ผิวสวยๆ ของคุณเป็นรอยแดงไปหมด เอาไว้ผมจะพาไปรักษาทีหลัง นี่อย่าบอกนะว่าคุณจำอะไรไม่ได้เลยน่ะ ทั้งที่คุณเป็นฝ่ายมาเคาะประตูห้องผมที่อยู่ตรงข้ามห้องคุณเองแท้ๆ”

“ไม่จริง...เป็นไปไม่ได้ เมื่อคืนนี้ฉัน...จำได้ว่า...เห็นนายอยู่ข้างหลังรูมเซอร์วิส แล้วฉันก็หมดสติไป ไม่มีทางที่ฉันจะไปเคาะห้องนานได้แน่นอน ไอ้คนเลว! นายข่มขืนฉัน! ฉันจะฆ่านาย ตายซะเถอะ!” เธอพยายามรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีทั้งที่มือถูกล็อกเอาไว้ แต่กลับกลายเป็นว่ายิ่งเธอดิ้น ผ้าห่มก็ยิ่งร่นลงไป จนตอนนี้มันไปกองอยู่หน้าท้องของเธอ ทำให้เขามองเห็นทรวงอกอวบอิ่มที่แอบฝากรอยรักไว้บนเนินนั้นเต็มสองตา แต่ดูเหมือนเจ้าของมันจะยังไม่รู้ตัว

“ไม่ต้องมาอ่อยผัวตั้งแต่เช้าก็ได้น่าทูนหัว เมื่อคืนก็จัดกันไปหลายยกแล้ว ตอนนี้ผัวยังหาเรี่ยวแรงไม่เจอเลยนะ” 

“ไอ้บ้า! พูดบ้าอะไรของนาย ใครอ่อยนายกัน ฉันไม่...” เมื่อรู้สึกถึงความเย็นวูบวาบตรงช่วงบนเธอจึงก้มลงไปมอง แล้วก็พบว่าตัวเองกำลังยั่วเขาอยู่โดยไม่ได้ตั้งใจ

“กรี๊ด!!! ห้ามมองนะ เอาผ้าห่มมาคลุมให้ฉันเดี๋ยวนี้เลย!” เธออับอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี ตอนนี้ไม่รู้ว่าเธอเสียพรหมจรรย์ให้เขาไปจริงๆ หรือไม่ แต่อย่างไรก็คงหาข้อพิสูจน์ได้ไม่ยาก ทว่าการที่เธอต้องมานอนเปลือยอยู่ใต้ร่างเขาแบบนี้ มันทำให้เธออยากจะกลั้นใจตายไปเสียให้พ้นๆ

“มากกว่านี้ก็เห็นมาหมดแล้วน่า อย่าโวยวายนักจะได้รึเปล่า”

“ไอ้บ้า! ฉันเกลียดนาย ได้ยินมั้ยว่าฉันเกลียด...อื้อ...อื้อ...” เขาปิดปากช่างว่าของแม่เสือสาวด้วยจูบร้อนๆ ที่ตั้งใจปรนเปรอให้กับเธอมาตลอดทั้งคืน จูบราวกับคนบ้า จูบเหมือนว่าอยากจะลงโทษและโกรธเกลียดกันมาแต่ชาติปางไหน หากแต่มันกลับเป็นจูบที่ยาวนาน นานจนคนไม่เคยโดนจูบถึงกับหายใจไม่ทัน

“เกลียดผัวตัวเองมันบาปนะทูนหัว” เขากระซิบพร่า เมื่อยอมปล่อยให้เธอเป็นอิสระชั่วคราว

“ฉันจะ...ฆ่านาย...” ใบหน้างามแดงก่ำเพราะความโกรธที่ถูกเขาทำลายศักดิ์ศรี แต่คนอย่างเธอจะไม่มีวันร้องไห้ให้ใครเห็นเด็ดขาด โดยเฉพาะผู้ชายคนนี้

“ก็ดี ถ้าคุณมีปัญญาฆ่าผมล่ะก็นะ แต่ก่อนที่คุณจะทำแบบนั้น ผมจะบอกให้คุณรู้เอาไว้เลยว่า ข้อหนึ่ง...มีคนจ้างไอ้รูมเซอร์วิสสองคนนั้นมาวางยาคุณ ซึ่งผมกำลังให้ลูกน้องสืบอยู่ว่ามันเป็นใคร และข้อสอง...ไม่ว่าจะยังไงก็แล้วแต่ คุณกับผมก็เมคเลิฟกันไปแล้วและผมก็ยินดีรับผิดชอบในสิ่งที่ทำลงไป ถ้าคุณไม่เชื่อก็ลองสำรวจร่างกายของตัวเองดูก็ได้ ว่าผมฝากรอยรักของเราเอาไว้ตรงไหนบ้าง อ้อ...แล้วก็อย่าเพิ่งช็อกตายไปซะก่อนล่ะ ผมไม่อยากได้ชื่อว่าฆ่าเมียตัวเองตายตั้งแต่ยังไม่ทันได้แต่ง” เขาพูดเสียยืดยาวจนเมื่อเห็นว่าเธอสงบลงและกำลังอยู่ในอาการสับสน จึงได้ค่อยๆ ปล่อยเธอให้เป็นอิสระในที่สุด

“มีคนวางยาฉัน?” เธอเงยหน้ามองเขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม

“และแน่นอนว่าไม่ใช่ผม ไม่เชื่อก็ลองถามไอ้สองตัวนั้นดูได้ แต่คงต้องเป็นหลังจากที่เราสองคนเคลียร์กันเสร็จแล้ว” เขาขยับตัวลุกขึ้นนั่ง เธอจึงได้รีบลุกตามพร้อมกับก้มลงสำรวจร่องรอยแดงจ้ำไปทั่วทั้งตัว

“แต่นายข่มขืนฉัน! ไอ้คนเลว!” เธอฟาดมือบางลงบนอกแกร่ง ทั้งตบทั้งข่วนจนไม่ยั้งอกแกร่งเป็นรอยช้ำเต็มไปหมด เมื่อความกรุ่นโกรธพุ่งขึ้นมาอีกระรอก เขาจึงรวบร่างบางเข้ามาไว้ในอ้อมกอดแล้วตะโกนเสียงดังลั่น

“ผมไม่ได้ข่มขืนคุณ! คุณถูกวางยาปลุกเซ็กส์แล้วผมก็ช่วยรักษาให้ต่างหากล่ะ! ตอนนี้ผมกับคุณเป็นผัวเมียกัน ไม่ว่าคุณจะรังเกียจผมยังไง คุณก็หนีความจริงข้อนี้ไม่พ้นหรอก เข้าใจรึเปล่า!” เขาตั้งใจหลอกเธอเรื่องตัวยาเผื่อว่าเธอจะยอมรับสถานภาพของตัวเองเสียที

“ไม่...ฉันไม่ใช่เมียนาย ฉัน...ฉัน...” เธอรู้สึกสับสนไปหมด ไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาเจอกับเรื่องราวเลวร้ายได้ถึงขนาดนี้ 

ยิ่งเห็นท่าทีของเธอ เขาก็ยิ่งมั่นใจว่าผู้หญิงแสนสวยตรงหน้าไม่เคยผ่านมือชายมาก่อนอย่างแน่นอน ไม่อย่างนั้นเธอจะต้องรู้แน่ว่าเธอกับเขาไม่ได้ผ่านเรื่องอย่างว่ากันมาตามที่เขาบอก และมันก็ทำให้เขารู้สึกดีใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก





+++++++++++++เอาล่ะสิ พี่ชาร์ลอทจะทำยังไงต่อไปนะ แล้วพี่ไรอันจะยอมบอกความจริงรึเปล่า ติดตามต่อตอนหน้าจ้า+++++++++++


ซื้ออีบุ๊คได้ที่นี่เลยจ้า







 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

24 ความคิดเห็น