41. อุ้มรักคุณสามี(กำมะลอ) ซีรี่ส์ อุ้มรัก III (รีอัพ)

ตอนที่ 28 : ตอนที่ 1.26 ( สำหรับ Part 1 อัพถึงแค่ตอนนี้นะคะ )

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,630
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    30 ส.ค. 62

“ผมไม่เคยกลัวความผิดหวัง ผมแค่อยากทำทุกอย่างให้ดีที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้ ผมเองก็ไม่เคยรักใครมาก่อนเหมือนกัน เคยคิดด้วยซ้ำว่าเรื่องพวกนี้เป็นเรื่องที่ไร้สาระมาก และเราก็ไม่ควรไปเสียเวลากับมันเลยสักนิด จนกระทั่งผมได้พบกับคุณเมื่อสามปีก่อน ผู้หญิงแปลกหน้าที่ช่วยชีวิตผมเอาไว้โดยไม่เกรงกลัวอันตรายเลยสักนิด” มือหนาไล้ไปที่แก้มนวลแผ่วเบา ก่อนที่เขาจะพูดต่อไป

“คุณมีโอกาสไปจากผมตอนที่ผมสลบไป แต่คุณก็ไม่ทำแบบนั้น คุณยังคงรอจนกระทั่งผมฟื้น คุณเป็นห่วงกลัวว่าศัตรูจะกลับมาทำร้ายผมก่อนที่ลูกน้องของผมจะไปพบเข้า และถึงตอนที่คุณจำเป็นต้องกลับแล้ว คุณยังให้เงินผมเพราะห่วงผมจะไปที่อื่นไม่ได้ นั่นคือความประทับใจแรกที่ทำให้ผมจดจำคุณมาจนถึงวันนี้ แต่สิ่งที่ทำให้ผมชอบ...ไม่สิ...สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึก...รักคุณ ก็คือรอยยิ้มของคุณ คือความอ่อนโยนของคุณ คือทุกอย่างที่เป็นคุณเรนนี่ ผมไม่สนหรอกว่าพี่ชายหรือครอบครัวของคุณจะรังเกียจผมหรือเปล่า เพราะนั่นมันเป็นเรื่องเล็กน้อยมาก เมื่อเทียบกับว่า หัวใจของคุณ...มันพร้อมที่จะยกให้ผมได้บ้างมั้ย”

“คุณชาร์ลี” 

หยาดน้ำตาไหลรินลงบนแก้มนุ่ม และเขาก็ไม่ปล่อยให้มันทำลายความงามตรงหน้าแม้เพียงวินาทีเดียว มือหนาช่วยไล้เอาคราบน้ำตาให้จางหายไป ก่อนที่ใบหน้าคมจะโน้มลงจูบซับที่แก้มนวลทั้งสองข้างอย่างสุดรัก

“ผมรักคุณนะเรนนี่ รักทั้งที่คุณอาจจะรักตอบผมไม่ได้ ผมมีความสุขที่เราได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ และถ้าคุณจะกรุณาก็อย่าผลักไสผมให้ไปจากคุณอีกเลย นอกเสียจาก...คุณจะไม่มีหัวใจเอาไว้เพื่อผมจริงๆ”

“ทำไมคุณจะต้องดีกับฉันขนาดนี้ด้วยคะ ทั้งที่เราสองคนเพิ่งจะรู้จักกันได้ไม่นานเลย คุณยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่านิสัยใจคอของฉันเป็นแบบไหน แต่คุณก็ยัง...”

“ผมรักในสิ่งที่ผมเห็น รักในสิ่งที่ผมสัมผัสได้ หัวใจของผมบอกว่าคือคุณ และผมก็เชื่อว่ามันไม่ได้เข้าใจผิด สามปีแล้วนะ ที่ผมเอาแต่ฝันถึงคุณ ตอนนี้คุณมายืนอยู่ตรงหน้าผมแล้ว จะให้ผมปล่อยคุณไปโดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลย นี่ต่างหากที่จะทำให้ผมเสียใจ”

“ฉัน...ฉันไม่รู้ว่าฉันคิดยังไงกับคุณกันแน่ ฉัน...” เธอสับสนไปหมด ไม่รู้ว่าความรู้สึกที่เป็นอยู่ตอนนี้ มันเรียกว่าความรักหรือไม่ เธอกลัวว่ามันจะเป็นแค่ความหวั่นไหวจากความใกล้ชิดเพียงเท่านั้น

“ไม่ต้องรีบร้อนหรอกคนดี เราสองคนยังมีเวลาศึกษากันอีกมาก ขอแค่คุณไม่พยายามหนีหัวใจตัวเอง แล้วสักวันคุณก็จะรู้เองว่าคุณรู้สึกยังไงกับผม ผมรอได้ นานเท่าไหร่ก็จะรอ” เขาจูบที่หน้าผากมนอย่างสุดรัก แล้วกอดเธอเอาไว้แนบกาย

หยาดพิรุณไม่คิดผลักไสความอบอุ่นนี้อีกแล้ว ในเมื่อเขากล้าที่จะรักเธอ แล้วมีเหตุผลอะไรที่เธอจะไม่กล้ายอมรับความรู้สึกของเขาอีกล่ะ เรื่องของพี่ชายก็ขอให้มันเป็นเรื่องของอนาคตก็แล้วกัน

“ขอบคุณนะคะ ที่มอบความกล้านี้ให้กับฉัน” เธอยิ้มออกมาได้ในที่สุด

“ความกล้าอะไรครับ” เขามองหน้าเธออย่างสงสัย

“ก็...” เธอตอบคำถามนั้นด้วยจุมพิตแสนหวานที่เป็นฝ่ายมอบให้กับเขาท่ามกลางแสงจันทราในค่ำคืนนี้ 

มาเฟียหนุ่มยืนนิ่งไปพักใหญ่ ก่อนที่เขาจะจูบตอบเธอไปอย่างคนที่มากประสบการณ์กว่า เขาจูบเธออย่างดูดดื่มและโหยหา จูบราวกับว่ามันจะเป็นจูบสุดท้ายของเขาและเธออย่างนั้น

“หวานจัง” เขาเอ่ยเสียงพร่ายามเมื่อสองร่างผละจากกันเพียงเล็กน้อย

“เอ่อ...ฉัน...ควรไปนอนได้แล้ว” เธอเขินจนทำอะไรไม่ถูก ไม่คิดว่าตัวเองจะกล้าจูบเขาก่อนแบบนี้

“อย่าเพิ่งนอนสิครับ คืนนี้อากาศดีนะ พระจันทร์ก็ดวงโตมาก มานั่งมองจันทร์ด้วยกันดีกว่า” เขาไม่ได้ขอร้อง แต่กลับนั่งลงบนเก้าอี้ตัวใหญ่แล้วรั้งร่างบางให้มานั่งบนตักหนา พร้อมกับโอบกอดเธอเอาไว้โดยมีใบหน้าคมเกยอยู่บนไหล่เล็ก ให้สองแก้มได้แนบชิดกัน

“ฉันไม่สบายอยู่นะคะ มานั่งตากลมแบบนี้เดี๋ยวไข้กลับก็ไม่หายป่วยซะที” เธอบ่นอุบ

“ป่วยนานๆ ก็ดีเหมือนกันนะ ผมจะได้กอดคุณแบบนี้ต่อไป” บอกแล้วก็อดใจไม่ไหวต้องจูบที่แก้มนุ่มนั้นเบาๆ

“คนเจ้าเล่ห์” เธอว่าให้

“ก็คุณดื้อนี่นา ไม่ใช้เล่ห์แล้วจะได้กอดเหรอ” ปากหนายกยิ้มอย่างน่าหมั่นไส้ที่สุด

“ตอนนี้ฉันไม่ดื้อแล้วนี่คะ”

“ไม่ดื้อจริงรึเปล่า” เขาตีหน้าสงสัย

“จริงสิคะ”

“ถ้าอย่างนั้นก็พิสูจน์สิครับว่าเลิกดื้อแล้วน่ะ”

“พิสูจน์ยังไงคะ” 

“อืม...ก็...” เขาไม่ตอบแต่เอียงแก้มขวาให้กับเธอเสียอย่างนั้น

“อะไรคะ” เธอแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง

“จูบให้กำลังใจคนแอบรักหน่อยครับ จะได้มีแรงจีบต่อ” ดูเขาพูดเข้าเถอะ ให้กำลังใจอะไรกันแบบนี้

“เอ่อ...”

“ถ้าไม่ยอมจูบ ผมจะคิดว่าคุณรังเกียจผม” เขาแกล้งงอน

“นี่คุณ...เฮ้อ...ก็ได้ค่ะ เอียงแก้มมาอีกทีสิคะ” เธอบอกอย่างอ่อนใจ เขาจึงรีบเอียงแก้มขวามาให้อีกครั้ง

แม้จะรู้สึกกระดากอาย แต่สุดท้ายเธอก็ยอมยื่นริมฝีปากไปหาเขาจนได้ แต่ยังไม่ทันที่ปากเล็กจะได้แตะแก้มสาก เขาก็หันหน้ามาแล้วรับจูบของเธอด้วยปากของเขาแทน

เขาจูบเธออย่างแนบแน่นและเนิ่นนาน ริมฝีปากบนล่างของเธอถูกเขาดูดกลืนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก่อนที่คนเจ้าเล่ห์ที่เธอว่าจะค่อยๆ สอดลิ้นร้อนเข้าไปในโพรงปากเล็กในจังหวะที่เธอเผลอไผล จากนั้นเขาก็ฉกชิมความหอมหวานจากปากเล็กด้วยความเร่าร้อน

มือหนาลูบไล้ไปที่เอวคอดอย่างหลงใหล สัมผัสซ่านสยิวทำให้เธอเผยอปากออกรับจูบเขาอย่างเต็มใจ หลายครั้งที่ความอยากรู้ส่งให้เธอลองแลกลิ้นกับเขาดูบ้าง แล้วผลที่ตามมาก็คือเสียงอื้ออ้าในลำคอของคนตัวโตนั่นเอง

“อื้ม...พอแล้วค่ะ  พอแล้ว เดี๋ยวคุณจะติดหวัดฉัน” เมื่อสติที่หลุดลอยกลับมาอีกครั้ง เธอจึงรีบดันเขาให้ออกห่าง ตอนนี้แก้มนวลนั้นทั้งร้อนและขึ้นสีระเรื่อเพราะความอายจนเกินจะเก็บไว้

“ไม่เห็นกลัวเลย กลัวไม่ได้จูบมากกว่า” ตอนนี้เขาสามารถยิ้มกว้างได้มากกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา เพราะเธอไม่ดื้อดึงกับเขาแล้วจริงๆ ทั้งยังอ่อนหวานจนเขาแทบคลั่งอยู่แล้ว

“คนบ้านี่ พูดอะไรก็ไม่รู้ กลับห้องคุณไปได้แล้วค่ะ คืนนี้ไม่ต้องนอนเฝ้าแล้วนะคะ ฉันดีขึ้นมากแล้วค่ะ” ตอบเขาแต่ก็ยังไม่กล้าสบตา

“ไม่เอาหรอก กลัวดึกๆ คุณจะตัวร้อนอีก ให้ผมนอนเฝ้าดีกว่านะ นะครับ” อ้อนเก่งเหลือเกินผู้ชายคนนี้

“งั้นโซฟาตัวนั้นนะคะ” เธอชี้ไปที่โซฟาตัวใหญ่ปลายเตียง

“แต่ว่า...” 

“ไม่อย่างนั้นก็กลับห้องค่ะ จะเอาแบบไหนคะ” คราวนี้เธอเล่นไม้แข็งบ้าง ก็เขาเอาเปรียบเธอหลายครั้งแล้วนี่นา

“โอเคๆ โซฟาก็โซฟา งั้นผมพาไปนอนนะ” เขายอมแพ้เธอในที่สุด แต่ก็แค่ตอนนี้หรอก  แค่ตอนนี้เท่านั้น...






+++++++++++++++++++++สำหรับ Part 1 พี่ชาร์ลีกับหนูเรนนี่ ไรท์จะอัพถึงแค่ตอนนี้นะคะ ไปตามต่อได้ในรูปแบบเล่มและอีบุ๊คเอาเนาะ ขอ***งดดราม่าไม่โวยวายไม่บ่นนะคะ*** เราคุยกันแต่แรกแล้วว่าเรื่องนี้จะอัพเพื่อเป็นตัวอย่างประกอบการตัดสินใจซื้อเท่านั้น

แต่ไรท์ยังจะอัพเรื่องนี้ต่อไป เพียงแต่จะเป็น Part 2 เรื่องของพี่ไรอันกับพี่ชาร์ลอทแทนจ้า จะเริ่มอัพให้อ่านตอนแรกวันนี้เลยค่ะ


ซื้ออีบุ๊คได้ที่นี่เลยจ้า







 


ใครสนใจจองเล่ม

  • ราคา 329 บาท ส่งฟรีพัสดุธรรมดา
  • แบบยกชุด 3 เล่ม ไม่ Box ในราคา 950 บาท ส่งฟรีลงะเบียน
  • แบบยกชุดพร้อม Box ราคา 1150 บาท ส่งฟรีเคอรี่

ทักมาได้ที่

facebook fanpage : สำนักพิมพ์ภรปภัช

facebook : ภรปภัช นักเขียน / ภรปภัช นามปากกา

Line ID : sarisa8228





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

24 ความคิดเห็น