41. อุ้มรักคุณสามี(กำมะลอ) ซีรี่ส์ อุ้มรัก III (รีอัพ)

ตอนที่ 26 : ตอนที่ 1.24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,518
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    29 ส.ค. 62

หลายนาทีผ่านไป แป้งหอมขึ้นมาพร้อมกับสาวใช้อีกสองคนเพื่อนำอาหารมาให้บุตรชาย แต่เธอถึงกับต้องหยุดชะงักอยู่หน้าประตูห้องที่ไม่ได้ปิดสนิท เมื่อเห็นว่าบนเตียงใหญ่นั้นมีสองร่างนอนเคียงกันอยู่ แถมบุตรชายของเธอยังกอดคนป่วยเอาไว้แน่นราวกับกลัวว่าคนในอ้อมกอดจะหายไปเสียอีก ทำให้เธอไม่อยากรบกวนเวลาพักผ่อนของคนทั้งคู่

“นายหญิงคะ” สาวใช้เอ่ยเรียกเมื่อเห็นว่าผู้เป็นนายยังเอาแต่ยืนนิ่งอยู่หน้าประตู

“เอาอาหารกลับลงไปก่อนก็แล้วกันนะ คุณชาร์ลีคงจะไม่หิวแล้วล่ะ” เธอบอกพร้อมกับดึงประตูให้ปิดสนิทเพราะไม่อยากให้คนอื่นเข้ามาเห็นเกรงจะเอาชายหนุ่มกับหญิงสาวคู่นี้ไปนินทากันสนุกปากเสียเปล่าๆ

“ได้ค่ะนายหญิง” สาวใช้ทั้งสองคนยกอาหารกลับลงไปด้านล่าง โดยมีนายหญิงของคฤหาสน์ก้าวตามลงไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เห็นทีว่าอีกไม่นานเกินรอหลานแฝดที่เธอฝันถึงคงจะได้มาเกิดจริงๆ เสียที เอ...ตั้งชื่ออะไรดีน้า...

ดึกมากแล้ว บรรยากาศด้านนอกมืดสนิทและค่อนข้างเย็นเยือก ร่างเล็กที่นอนนิ่งในตอนแรกเริ่มขยับตัวอีกครั้งเมื่อถูกพิษไข้เล่นงาน

ผิวกายสาวชุ่มไปด้วยเหงื่อ เสียงเล็กละเมอออกมาแทบจับคำไม่ได้ ทำให้คนที่นอนกอดเธอรู้สึกตัวตื่นในทันที

“เรนนี่...” เขาแตะมือหนาลงบนหน้าผากเล็กก็พบว่าตัวของเธอร้อนไม่ต่างจากตอนเช้าเลยสักนิด จึงได้ลุกจากเตียงไปเตรียมอุปกรณ์เพื่อมาเช็ดตัวเธอโดยอัตโนมัติ

ตลอดทั้งคืนที่เขาคอยดูแลเธออยู่ไม่ห่าง มีหลายครั้งที่เธอรู้สึกตัวบ้างและไม่รู้สึกตัวบ้าง แต่ในห้วงสำนึกของเธอนั้น เธอไม่เคยได้อยู่ตามลำพังเลยและมันก็ทำให้คนป่วยรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยไม่รู้สึกหวาดกลัวอะไรอีกแล้ว

เช้าวันต่อมา

ภายในห้องที่เธอนอนอยู่ บัดนี้ว่างเปล่าเหลือเพียงเธอเท่านั้น ร่างเล็กตั้งใจจะลุกจากเตียงเพื่อไปเข้าห้องน้ำ แต่ก่อนจะได้ไปไหนประตูห้องของเธอก็ถูกเคาะเสียก่อน

“หนูเรนนี่ ตื่นรึยังลูก แม่ขออนุญาตเข้าไปนะคะ” เสียงมารดาของเขานั่นเอง

“เชิญค่ะแม่แป้ง” เธอตะโกนตอบไป ดีที่น้ำเสียงไม่แหบแห้งดังเช่นเมื่อวานนี้อีก

เมื่อได้ยินเสียงตอบรับ ประตูห้องจึงค่อยๆ เปิดออกพร้อมกับแป้งหอมและสาวใช้อีกสองคนเดินเข้ามา

“วันนี้เป็นยังไงบ้างจ๊ะ ดีขึ้นบ้างรึเปล่า ชาร์ลีบอกแม่ว่าเมื่อคืนหนูไข้ขึ้น พี่เค้าคอยเช็ดตัวให้ทั้งคืนเลย”

“หนูดีขึ้นแล้วค่ะ แต่ยังเวียนศีรษะแล้วก็เพลียอยู่มาก แล้วนี่...คุณชาร์ลีเค้าไปทำงานแล้วเหรอคะ” ถามหาคนที่พอไม่เห็นหน้าก็ใจหายอย่างไรชอบกล

“จ้ะ ไปตั้งแต่เช้าแล้วล่ะ ก่อนไปก็บอกให้แม่มาดูแลหนูแทน วันนี้พี่เค้ามีประชุมทั้งวันคงไม่ได้แวะเข้ามาดู หนูก็ไม่ต้องคิดมากนะจ๊ะ พี่เค้าบอกว่าตอนเย็นประชุมเสร็จแล้วจะรีบกลับ อ้อ แล้วเค้าก็จะให้ลูกน้องไปแจ้งร้านขนมที่หนูทำอยู่ด้วยว่าหนูยังไปทำงานไม่ได้ เพราะฉะนั้นตอนนี้ก็ไม่ต้องห่วงกังวลเรื่องอะไรทั้งนั้น แค่รักษาตัวให้หาย ทานอาหารทานยาให้ตรงเวลาก็พอจ้ะ แล้วนี่หนูจะไปไหนลูก ดูท่าทางยังไม่มีแรงเลยนะ”

“หนูจะไปห้องน้ำน่ะค่ะ อยากล้างหน้าล้างตาสักหน่อย”

“งั้นให้เด็กพาไปนะจ๊ะ แล้วค่อยมาเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่กัน เสร็จแล้วจะได้ทานมื้อเช้าหน่อย เดี๋ยวแม่จะลงไปต้มโจ๊กหมูใส่ไข่ให้หนูได้ทาน หนูชอบรึเปล่าจ๊ะ”

“ชอบค่ะ ขอบคุณมากนะคะ แม่แป้งไม่เห็นต้องลำบากทำเองเลยค่ะ ให้พวกเด็กๆ ทำก็ได้” เธอบอกด้วยความเกรงใจ 

“ไม่ลำบากอะไรหรอกจ้ะ แต่ก่อนแม่ก็ทำให้แฝดสองคนนั้นทานบ่อยๆ แต่พอโตขึ้นก็ไม่มีใครอยู่รอทานโจ๊กของแม่แล้วล่ะ มีหนูมาอยู่ด้วยแบบนี้แม่ก็หายเหงาได้บ้างน่ะ”

“แม่แป้ง...” ท่าทางที่อ่อนโยนของคนตรงหน้า ทำให้เธอรู้สึกผิดอย่างไรบอกไม่ถูก เพราะเหมือนเธอไปหลอกท่านเรื่องที่ว่าเธอเป็นแฟนลูกชายท่าน ไม่ต่างกับการไปสร้างความหวังให้ท่านแท้ๆ

“แม่น่ะ ฝันอยากมีหลานตัวเล็กๆ ไว้อุ้มตลอดเลยนะลูก อยากให้บ้านของเรามีเสียงหัวเราะอีกครั้ง ตอนนี้ลูกแม่สองคนก็โตกันหมดแล้ว บางวันก็ได้เจอกันแต่ตอนเช้า บางวันก็ได้เจอกันแต่ตอนค่ำ และบางวันก็แทบไม่เจอหน้ากันเลย คิดถึงตอนที่สองคนนั้นยังเล็กแล้วแม่ก็อยากเห็นภาพเด็กตัวน้อยๆ วิ่งเล่นรอบบ้านอีกครั้ง พี่ชาร์ลีน่ะ เค้าเป็นคนจริงจังกับชีวิต วันๆ เอาแต่ทำงานจนแม่คิดว่าเค้าคงจะไม่สนใจผู้หญิงคนไหนแล้วเสียอีก พอรู้ว่าลูกมีแฟนแม่ดีใจมากเลยนะจ๊ะ ยิ่งได้มาเจอกับหนูแม่ก็ยิ่งตื่นเต้น อะไรก็ตามที่พี่เค้าทำให้หนูไม่สบายหรือว่าพี่เค้าเอาแต่ใจตัวเองไปบ้าง หนูก็อย่าไปถือโทษโกรธพี่เค้าเลยนะลูก ชาร์ลีน่ะ ถ้าได้รักใครแล้วแม่เชื่อว่าเค้าจะไม่ใช่คนที่เปลี่ยนใจง่ายๆ แน่นอนจ้ะ”

“แม่แป้งคะ...คือหนู...”

“เฮ้อ แม่นี่ก็พูดอะไรไปเรื่อยเปื่อยนะลูก หนูอยากเข้าห้องน้ำแล้วล่ะสิ เด็กๆ พาคุณเรนนี่ไปห้องน้ำหน่อยจ้ะ เสร็จแล้วก็ช่วยเช็ดตัวแล้วเปลี่ยนชุดให้คุณเค้าด้วยล่ะ ฉันจะลงไปต้มโจ๊กก่อน จะได้ทานร้อนๆ” แป้งหอมหันไปสั่งสาวใช้ ก่อนจะกลับลงไปด้านล่างอีกครั้ง

“เชิญค่ะคุณเรนนี่” สาวใช้เข้ามาช่วยประคอง เธอจึงไม่มีโอกาสได้อธิบายอะไรให้ท่านเข้าใจอีกจนได้





+++++++++++แม่แป้งก็น่าร๊ากกกกกกกกกกกกก หนูเรนนี่ใกล้ใจอ่อนยังน้าาาาาาา+++++++++++++




ซื้ออีบุ๊คได้ที่นี่เลยจ้า







 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

24 ความคิดเห็น