41. อุ้มรักคุณสามี(กำมะลอ) ซีรี่ส์ อุ้มรัก III (รีอัพ)

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 1.11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,824
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    23 ส.ค. 62


“รอฉันเหรอคะ?” 

“ใช่ครับ คราวก่อนที่คุณช่วยผมเอาไว้ ผมยังไม่มีโอกาสได้ตอบแทนคุณเลย วันนี้ได้พบกันอีกครั้ง ผมก็อยากจะขออนุญาตเลี้ยงมื้อดึกคุณสักมื้อ ไม่ทราบว่าคุณจะรังเกียจรึเปล่า” ท่าทางที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพลังอำนาจแต่ก็อ่อนโยนอยู่ในทีนั้น ทำให้เธอไม่คิดว่าเขาจะมาร้าย เพราะหากเขาคิดจะทำอะไรเธอจริงๆ ก็คงทำตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว 

“จริงๆ ก็ไม่ใช่บุญคุณอะไรหรอกนะคะ ฉันก็แค่พาคุณไปหาที่พักเท่านั้น แล้ว...” อยู่ดีๆ เธอก็เงียบเสียงลง เพราะเหตุการณ์ในวันวานที่หวนย้อนมา ทำให้บางสิ่งบางอย่างมันดูขัดเขินจนไม่อยากพูดถึงมันอีก

“คุณคงไม่โกรธที่ผม...”

“ไม่ค่ะ ฉันไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นอีกแล้วล่ะ ฉันรู้ว่าคุณคงไม่ได้ตั้งใจ” เธอรีบโบกมือปฏิเสธเพราะไม่ได้โกรธเขาจริงๆ เพียงแต่ทุกครั้งที่คิดถึงจูบแรกของตัวเอง เธอก็อดที่จะขัดเขินไม่ได้

“ถ้าอย่างนั้นก็อย่าปฏิเสธผมเลยนะครับ ผมคงไม่สบายใจถ้าปล่อยให้คุณหายไป เอ่อ...หมายถึงไม่สบายใจหากไม่ได้ทำอะไรตอบแทนคุณเลย” เขารีบแก้ตัว รู้สึกประหม่าไปหมดเมื่อได้มาอยู่ต่อหน้าเธออีกครั้ง

“ก็ได้ค่ะ แต่ขอเป็นแถวที่พักของฉันละกันนะคะ พอดีฉันเพิ่งย้ายมาอยู่ไม่กี่วัน ยังไม่ค่อยชินเส้นทางเท่าไหร่ค่ะ” 

“ได้สิครับ งั้นเชิญที่รถผมด้านโน้นนะครับ” 

“เอ่อ...ไปรถฉันดีกว่าค่ะ ฉันไม่อยากจอดรถไว้ที่นี่” 

“ตามใจครับ เดี๋ยวขากลับผมจะเรียกแท็กซี่กลับมาเอารถที่นี่ก็ได้” ดูเหมือนเขาจะเข้าใจท่าทางหวาดๆ ของเธอ อาจเพราะการพบกันในครั้งนี้ต่างจากครั้งก่อน และเธอก็อยู่ต่างเมืองทำให้เธอรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัย ซึ่งเขาจะไม่ยอมให้เธออึดอัดใจในการพบกันมากไปกว่านี้

“ขอบคุณนะคะ งั้นเชิญทางนี้ค่ะ” เธอบอกพร้อมกับเดินนำเขาไปยังรถเก๋งยุโรปขนาดกลางซึ่งเธอขอให้พี่ชายจัดหาให้แบบรถมือสอง เนื่องจากไม่อยากให้เป็นที่สนใจของคนทั่วไปมากนัก ซึ่งเขาก็เห็นดีด้วย จะมีก็แค่อย่างเดียวที่เขาไม่ยินยอม นั่นคือห้องพักของเธอนั่นเอง

เขาเลือกห้องพักในโรงแรมหรูหราระดับห้าดาวให้กับเธอ เพราะอยากให้เธอพักอยู่อย่างปลอดภัยที่สุด ซึ่งเธอก็ไม่อยากขัดใจและไม่คิดว่าจะให้ใครเข้ามาวุ่นวายในพื้นที่ส่วนตัวของตนเองอยู่แล้ว จึงได้ยอมตกลงพักที่นั่นในที่สุด

“ให้ผมขับละกันนะครับ ดึกแล้วคุณไม่ค่อยชินทางด้วยจะได้ไม่หลงไปทางอื่น คุณบอกชื่อที่พักคุณมาละกันครับ เราจะได้หาร้านทานกันแถวนั้น” เขาบอกพลางยื่นมือไปขอกุญแจรถจากเธอ

“ก็ได้ค่ะ ฉันพักที่ แฮริส เดอ โฮเทล ค่ะ” 

“แฮริส เดอ โฮเทล เหรอครับ” เขามองเธออย่างแปลกใจ ทำให้เธอคิดว่าเขาอาจจะสงสัยในเรื่องฐานะของเธอก็เป็นได้ ซึ่งความจริงแล้วเหตุผลที่เขาสงสัยไม่ใช่เรื่องนั้นเลยสักนิด

“เอ่อ...พอดีทางสาขาใหญ่เค้าออกค่าที่พักให้น่ะค่ะ ไม่อย่างนั้นฉันก็คงจะพักห้องพักธรรมดาไปแล้ว” เธอรีบแก้ตัว

“อ้อ ครับ ถ้าอย่างนั้นเราก็ทานกันที่ภัตตาคารของโรงแรมก็ได้นะครับ ทานเสร็จคุณจะได้พักเลย” 

“ก็ดีเหมือนกันค่ะ แต่ว่า...”

“ผมมีจ่ายแน่นอนครับ รับรองว่าจะไม่ทำให้คุณต้องขายหน้า” เขาอมยิ้มเล็กน้อย เพราะไม่คิดว่าเธอจะมาอยู่ใต้จมูกของเขานี่เอง

“ถ้าอย่างนั้นฉันไม่เกรงใจแล้วนะคะ บอกตามตรงค่ะวันนี้ยุ่งมาก นอกจากขนมในร้านก็ยังไม่ได้ทานอาหารแบบจริงๆ จังๆ เลยสักมื้อ หิวสุดๆ เลยค่ะตอนนี้” เธอบอกพร้อมกับลูบไปที่หน้าท้องป้อยๆ ทำให้คนมองได้แต่นึกสงสารและเอ็นดูไปพร้อมกัน

“ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ อยากสั่งอะไรก็สั่งได้เลย ถ้าไม่อิ่มผมไม่ยอมให้ไปนอนแน่ๆ” เขาบอกพร้อมกับยิ้มให้เธออย่างที่ไม่เคยยิ้มให้ใครมาก่อน

“งั้นถ้ากระเป๋าคุณไม่ฉีก ฉันก็จะไม่ยอมอิ่มเหมือนกันค่ะ” เธอบอกพลางหัวเราะร่า ความอึดอัดใจในตอนแรกมันสลายหายไปตอนไหนก็ไม่รู้เหมือนกัน

“ยินดีมากครับ” เขาก้มศีรษะให้เล็กน้อย ก่อนจะตั้งใจขับรถไปยังเส้นทางที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี เพราะโรงแรมที่เธอบอกมีเจ้าของที่ชื่อ ชาร์ลี แฮริสัน นั่นเอง






+++++++++++++++พี่ชาร์ลีสายเปย์อยู่แล้วเนาะ อิอิ +++++++++++++++++




ซื้ออีบุ๊คได้ที่นี่เลยจ้า







 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

24 ความคิดเห็น