1. มาเฟียร้ายพ่ายรัก ซีรี่ส์ หวานใจนายมาเฟีย I

ตอนที่ 4 : Ep.4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 230
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    23 ก.ย. 61

“จะไปกันรึยังอลิส พี่จะได้ไปส่ง แล้วจะเลยไปตรวจงานที่กาสิโนต่อ”  ชายหนุ่มยังคงทำเป็นไม่สนใจสาวน้อยหน้าหวาน แววตาตื่นๆ จนเขาเกือบหลุดขำออกมา คงคิดว่าเขาจำเธอไม่ได้จริงๆ สินะ ดีแล้วเพราะตอนนี้ยังไงเธอก็หนีเขาไปไหนไม่รอดแน่ แม่ลูกไก่น้อยในกำมือราชสีห์ผู้ยิ่งใหญ่อย่างนายราฟ เอล...แล้วทำไมเขาต้องดีใจขนาดนี้ด้วยล่ะ ชักไม่เข้าใจตัวเองไปทุกที

“ไปเลยค่ะพี่ราฟเพื่อนอลิสหิวจะแย่ละ เดี๋ยวพี่แวะส่งเราที่คอนโดเมอเซเดสก่อนนะคะ ให้หวานเอาของไปเก็บก่อน แล้วเดี๋ยวอลิสจะพาหวานไปหาอะไรทานเองค่ะ” เอลิเซียเอ่ยอย่างอารมณ์ดี 

“อ้าว นี่ยังไม่ได้ทานอะไรกันเลยเหรอ งั้นเดี๋ยวพี่พาไปเลี้ยงเองละกัน ถือว่าเลี้ยงต้อนรับน้องน้ำหวานไปด้วยละกันนะครับ” ราฟาเอลเอ่ยอย่างสุภาพ  แต่แววตาแฝงไปด้วยความเจ้าเล่ห์ พอได้สบสายตานั้นสุพรรณิการ์จึงรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ อย่างไรชอบกล เขาจะมาไม้ไหนกันแน่นะ พูดซะเพราะเชียวไม่เห็นปากดีเหมือนเมื่อก่อนหน้านี้สักนิด 

“ว้าว... งั้นก็ดีสิคะ พี่ชายอุตส่าห์เจียดเวลาอันมีค่ามาเลี้ยงน้องแบบนี้ สงสัยฝนคงจะตกใหญ่แน่ รีบไปกันเถอะหวานก่อนที่พี่ราฟจะเปลี่ยนใจ”  เอลิเซียหันมาพูดกับสุพรรณิการ์ด้วยความตื่นเต้นในใจก็คิดไปว่าพี่ชายเธอต้องพึงใจเพื่อนของเธอเข้าแล้วแน่ๆ ถึงได้เอ่ยปากชวนเลี้ยงอาหารเย็น ทั้งๆ ที่ไม่เคยชวนเธอเลยด้วยซ้ำ 

“เอ่อ... หวานว่าอย่าไปรบกวนคุณราฟดีกว่านะอลิส งานเค้าคงจะยุ่ง  เราไปทานกัน 2 คนดีกว่านะจ๊ะ” สุพรรณิการ์รีบออกตัว เพราะไม่แน่ใจว่าผู้ชายคนนี้ทำไมถึงได้ดูใจดีจนดูน่ากลัว อีกอย่างเธอก็ไม่อยากอยู่ใกล้เขามากไปกว่านี้ ไม่รู้ทำไม

“ไม่ได้รบกวนอะไรหรอกครับ เรื่องแค่นี้เอง เราก็พูดเกินไปนะอลิส เบนกับจอห์น ยกกระเป๋าคุณน้ำหวานไปขึ้นรถให้ที” เขาสั่งลูกน้องทั้งสองทันที  โดยไม่รอให้สุพรรณิการ์ได้โต้แย้งอันใดอีก จากนั้นจึงหันมาพูดกับสองสาวอีกครั้ง ด้วยน้ำเสียงกึ่งสั่งกึ่งบังคับ   

“ ไปขึ้นรถได้แล้ว เราจะได้รีบไปกัน” สองสาวจึงต้องรีบขึ้นรถโดยไม่กล้าพูดอะไรอีก

 

ภัตตาคารหรูแห่งหนึ่งกลางเมืองนิวยอร์ก

“สั่งได้ตามสบายเลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ” ราฟาเอลกล่าวอีกครั้ง หลังจากได้ที่นั่งกันเรียบร้อยแล้ว ซึ่งโต๊ะที่พวกเขานั่งเป็นบริเวณพื้นที่ผนังแบบกระจก อยู่บนตึกสูงถึง 30 ชั้น ทำให้มองเห็นวิวทิวทัศน์ของมหานครนิวยอร์กได้อย่างชัดเจน ใช่ว่าสุพรรณิการ์จะไม่เคยไปเที่ยวต่างประเทศ แต่เธอเองยังไม่เคยออกไปเที่ยวที่ไหนตอนกลางคืนเช่นนี้มาก่อน แสงไฟจากตึกต่างๆ ช่างดูสว่างไสวและสวยงามยิ่งนัก แววตาที่ทอประกายตื่นเต้นและชวนฝันนั้น ทำให้ราฟาเอลไม่อาจละสายตาจากเธอได้เลย

“หวาน... หวานจ๊ะ แหมๆ ทำเป็นสาวบ้านนอกเพิ่งเข้ากรุงไปได้ มัวแต่มองวิวอยู่นั่นแหละไหนว่าหิวไม่ใช่รึไง สั่งเลย วันนี้เรามีเจ้ามือกระเป๋าหนักแล้ว ฮ่าๆๆๆ” เอลิเซียรู้สึกขบขันที่เพื่อนสาวตัวน้อยเอาแต่จ้องมองไปยังด้านนอกกระจกนั้น โดยไม่สังเกตเลยว่ามีสายตาของใครบางคนกำลังจดจ้องเธออยู่ตลอด

“อ๋อ จ้า... ขอโทษที หวานเพิ่งเคยเห็นบรรยากาศเมืองในตอนกลางคืนเป็นครั้งแรกน่ะเลยตื่นเต้นไปหน่อย” สุพรรณิการ์ยิ้มแก้เก้อ แต่เป็นรอยยิ้มที่แสนจริงใจและดูใสซื่อ อย่างที่ชายหนุ่มวัย 30 ปี อย่างราฟาเอลไม่เคยพบเจอจากสตรีนางใดมาก่อน พับผ่าสิ นายเป็นอะไรเนี่ยนายราฟ เมื่อไหร่จะเลิกสนใจยัยเด็กกะโปโลนี่เสียที   

“หวานทานอะไรก็ได้จ้ะ อลิสสั่งให้ด้วยนะ ขอตัวไปเข้าห้องน้ำหน่อยละกัน ก่อนมาจะแวะไปห้องน้ำก็ดันเจอ... เอ่อ... ช่างมันเถอะ เดี๋ยวมานะจ๊ะ ขอตัวนะคะคุณราฟ” สุพรรณิการ์พูดอย่างลืมตัว เกือบพาดพิงถึงไอ้โรคจิตที่ตอนนี้กลายเป็นมาเฟียโหดพี่ชายเพื่อนสาวของเธอไปแล้วสิ เธอรีบลุกเดินไปอย่างรวดเร็ว

“จ้า... นั่นสินะ เกือบลืมไปว่าจะเล่าให้พี่ราฟฟัง ว่าหวานไปเจอคนโรคจิตหน้าห้องน้ำมาค่ะ” เอลิเซียกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น 

แค่กๆ... ชายหนุ่มเกือบสำลักน้ำที่เพิ่งดื่มเข้าไป แล้วหันมาหาน้องสาวทันที

“อะไรนะ นี่เขาว่าพี่ เอ่อ... ว่าเขาเจอใครนะ” ราฟาเอลแกล้งทำหน้าตายถามน้องสาวผู้ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ใดๆ

“คนโรคจิตค่ะ มันมาลวนลามหวานหน้าห้องน้ำที่สนามบิน พูดแล้วก็เจ็บใจ ถ้าอลิสอยู่ด้วยนะมันโดนอัดเละแน่บังอาจมาทำบ้ากามใส่เพื่อนอลิสได้” เอลิเซียพูดด้วยอารมณ์ขุ่นเคืองโดยไม่รู้ว่าคนที่เธอพูดถึงคือพี่ชายของเธอเอง

“ไร้สาระน่าเอ่อ พี่ว่าจะไปเข้าห้องน้ำเหมือนกันอลิสสั่งอาหารไปเลยนะไม่ต้องรอพี่” ชายหนุ่มมุ่งหน้าตรงไปยังห้องน้ำทันที

อ้าว โมโหอะไรของเค้า ทำหยั่งกะเราด่าเค้างั้นแหละเราด่าไอ้โรคจิตนั่นต่างหากพิลึกคนจริงพี่ราฟนี่ แม้จะยังคงสงสัยแต่เธอก็หันไปเรียกพนักงานมารับออเดอร์โดยไม่สนใจอะไรอีก

บริเวณหน้าห้องน้ำที่ไม่ค่อยมีคนเดินพลุกพล่าน เนื่องจากภัตตาคารนี้แยกห้องน้ำออกเป็นสัดส่วนไม่สามารถมองเข้ามาจากบริเวณในห้องอาหารได้ เมื่อสุพรรณิการ์ทำธุระส่วนตัวเสร็จแล้ว เธอจึงเดินออกมากำลังจะกลับไปนั่งที่โต๊ะแต่แล้วเธอก็ต้องสะดุ้งสุดตัว เมื่อคนที่รออยู่หน้าห้องน้ำนั้นไม่ใช่ใครที่ไหนคือนายราฟาเอลนั่นเอง

“เอ่อ... คุณราฟ มะ มาเข้าห้องน้ำเหมือนกันเหรอคะ งั้นหวานไปก่อนนะคะ” แม้จะตกใจไม่น้อยแต่เธอก็ทำใจดีสู้เสือเตรียมสาวเท้าออกไปจากตรงนี้ทันที

“เดี๋ยว... อย่าเพิ่งไป เธอบอกอลิส ว่าฉันเป็นพวกโรคจิตชอบลวนลามงั้นเหรอ ฮึ!!!” ราฟาเอลเอ่ยขึ้นก่อนที่เธอจะชิ่งหนีเขาไปเสียก่อน 

“เอ่อ... คือ... ตะ... ตอนนั้นฉันคงเข้าใจผิดไป ขอโทษด้วยนะคะ คุณคงไม่ถือสาหาความเด็กอย่างฉันหรอกใช่ไหมคะ” สุพรรณิการ์คิดว่าถ้าเธอยอมขอโทษเขา เขาคงจะยอมปล่อยเธอไปจากตรงนี้เสียทีแต่เธอคิดผิดถนัด!!!

“ไม่หรอกสาวน้อย เธอเข้าใจไม่ผิดเลย เพราะฉันน่ะ มันชอบลวนลามผู้หญิงเป็นกิจวัตรอยู่แล้ว โดยเฉพาะเด็กดื้ออย่างเธอ” ไวเท่าความคิด เขาใช้มือทั้งสองข้างดันกำแพงไว้ เพื่อให้เธออยู่ในวงแขนของเขา และโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว เขาก็ดึงตัวเธอมากอดเอาไว้แน่น แล้วใช้ริมฝีปากหยักได้รูปก้มลงมาหอมแก้มเธอ

ฟอด!!!


***************************************************************


 ซื้ออีบุ๊คได้ที่นี่ 

ราคา  269  บาท





หรือจะซื้อแบบยกเซทก็ได้ค่ะ

 ราคา  1,299  บาท  มี  6  เรื่องนะคะ






เรื่องนี้มีเล่มนะคะ
นอกจากนี้ยังมีนิยายจะเปิดจองปีนี้ด้วย
สนใจเรื่องไหนทักแชทมาตามช่องทางการติดต่อตามนี้จ้า
Facebook Fanpage : สำนักพิมพ์ภรปภัช
Line ID : sarisa8228
Tel.064-059-2428 (สายตรงไรท์แอมนะคะ)
นิยายทุกเรื่องที่ลงจนจบแล้ว มีเล่มทั้งหมดค่ะ
สนใจเรื่องไหนทักมานะคะ บางเล่มก็หมดไปแล้วค่ะ



ซื้อนิยายได้ที่เพจสำนักพิมพ์ภรปภัชนะคะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

6 ความคิดเห็น