ตำนานนิยามพิศวง

ตอนที่ 3 : ขั้นตอน (ที่สั่งสมมา)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    28 ส.ค. 62

ยูนิเวิร์สที่ 2-----------------------------------------------------------------------

 

- ณ โต๊ะอาหารในห้าง

 

                โภชน์กำลังนั่งอยู่ตรงข้ามกับลาล่าหญิงสาวที่คุยกับเขามาเมื่อไม่กี่วันก่อน และเขาได้ช่วยเธอไว้จากบุรุษปริศนาผู้หนึ่งที่หน้าห้องน้ำชายชั้น 1 ของห้าง        

                ทั้งคู่ต่างนั่งนิ่งไม่พูดจากันเป็นเวลาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว ทั้งคู่ต่างพยายามสำรวจมองส่วนต่าง ๆ ของรูปร่างของกันและกันอยู่อาจจะเป็นเพราะทั้งคู่คาดการณ์ผิดกับสิ่งที่คิดไว้ก่อนหน้านี้

                    ในจินตนาการของโภชน์ลาล่าเป็นเหมือนผู้หญิงที่เข้ามายุ่งกับชีวิต สร้างความสับสนในกับความรู้สึกของโภชน์ ซึ่งโภชน์ก็ไม่แคร์ว่าเธอจะเป็นคนลักษณะไหน เพราะไม่ได้สนใจอะไรในสิ่งที่เธอเป็นเลย แต่ตอนนี้สายตาของโภชน์กำลังมองเห็นสาวสวย รูปร่างหน้าตาไม่เกิน 20 ปี สูงประมาณ 160 ซม. ปากเล็กเรียว จมูกไม่ถึงกับโด่งมาก ผิวขาวเนียนตาโตกลม รูปร่างผอมเพรียวหุ่นดีในระดับหนึ่งเลยทีเดียว

                   ในจินตนาการของลาล่าโภชน์เป็นเหมือนเพื่อนเล่นคนหนึ่งที่อยู่ในแผนการดึงกลับสู่โลกปัจจุบันของเพื่อนของเขาเท่านั้น และเป็นเพื่อนที่คุยสนุกเวลาโทรเล่นเขาจะเหมือนเด็กไร้เดียงสาที่สามารถถูกกลั่นแกล้งด้วยคำพูดได้อยู่ตลอดเวลา แต่ตอนนี้สายตาของลาล่ากำลังมองเห็นหนุ่มรูปงามอายุประมาณ 30 ปี สูงประมาณ 167-170 ซม. หน้าตาธรรมดา จมูกไม่โด่งไม่แบน แต่จิตใจดี กล้าหาญ สุขุมปนน่ารัก น่ารู้จักใกล้ชิด ความรู้สึกของลาล่ามันมากกว่าคำว่า ชอบ ซะแล้วสิ!

เอ่อคือว่าดีขึ้นแล้วใช่ไหม ลาล่า โภชน์ตัดสินใจพูดนำขึ้นมาก่อน

อ๊ะ! ค่ะ ดีขึ้นแล้วค่ะ อืม…” ลาล่าพูดตอบ

พูดได้เลยนะ ลาล่า เป็นคนพูดเก่งนะพี่ว่า โภชน์พยายามทำให้ลาล่าพูด

ค่ะ พอดีว่าพี่โภชน์มาช่วยไว้แบบนั้นแล้ว ลาล่ารู้สึกดีใจจนบอกไม่ถูกอ่ะค่ะ ทั้ง ๆ ที่เจอกันครั้งแรกเอง ลาล่าเริ่มพูดแล้ว

อื้ม..งั้นเราไปเดินซื้อของกันดีกว่านะ ตามนัดของเราไงล่ะ!” โภชน์เอ่ยขึ้นมาตามนัดไว้

ค่ะ งั้นเดินไปคุยกันไปก็ได้ค่ะ ลาล่าตกลงตามนั้น

                   ทั้งคู่เริ่มเดินกันไปคุยกันไปความรู้สึกจากเดิมที่ดูเหมือนไม่พอใจกันหรือแกล้งกันอยู่กลับกลายเป็นความรู้สึกดี ๆ เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ในเวลา 2 ชั่วโมงกว่า ๆ ที่เดินซื้อของด้วยกัน

 

- ณ เวลา 17.00 น.

 

ลาล่า นี่ก็ 5 โมงเย็นแล้วนะทานอะไรกันก่อนแล้วค่อยกลับดีไหม!?” โภชน์ถาม

หา! 5 โมงเย็นแล้วเหรอทำไมเร็วจังเลยล่ะ!?” ลาล่าอุทานด้วยความประหลาดใจ

อืมเวลาดี ๆ มักจะผ่านไปเร็วเสมอแหละ!” โภชน์พูดพลางเหม่อมองท้องฟ้า

พี่โภชน์!” ลาล่าหันไปมองหน้าโภชน์ทำดวงตาแวววาวเป็นประกาย

วันนี้ลาล่าขอตัวกลับก่อนดีกว่า พอดีลาล่ามีธุระไว้ครั้งหน้าลาล่าจะขอมาทานอาหารกับพี่โภชน์นะคะ!” ลาล่าพูดและขอสำหรับครั้งหน้า

ได้สิงั้นพี่ไปส่งขึ้นรถที่ป้ายนะ!” โภชน์ตอบรับคำ

ค่ะ ขอบคุณค่ะพี่โภชน์ ลาล่าตอบรับยิ้มอย่างอ่อนหวาน

 

 

- ณ เวลา 19.00 น.

         

โภชน์กลับถึงบ้านกับความรู้สึกที่บอกไม่ถูกและไม่อาจจะพูดออกมาเป็นถ้อยคำได้ ภาพของหญิงสาวน่ารักคนหนึ่งยังติดตราตรึงใจเขาอยู่ในเวลานี้

ก่อนนอนบนเตียงนอนโภชน์นอนคิดถึงแต่ภาพของวันนี้ตั้งแต่ตอนที่เจอกับลาล่า จนถึงตอนกลับบ้าน

เราเป็นอะไรไปนะ ทำไมเราถึงรู้สึกแบบนี้! เฮ้อขอโทษนะลินดา…” โภชน์คิดในใจพลางรู้สึกผิดต่อลินดาไปด้วย

 

- กริ๊ง..กริ๊ง..กริ๊ง -  เสียงโทรศัพท์มือถือของลาล่าดังขึ้น

สวัสดีค่ะ ลาล่าค่ะ ลาล่ารับโทรศัพท์

เขตเองนะลาล่า แยกกับโภชน์หรือยัง!?” อาเขตถาม

ก็แยกกันสักพักนึงแล้วล่ะ!” ลาล่าตอบ

แล้วเป็นยังไงบ้าง เจอกันแล้วไปไหนกันบ้างไหมแล้วคิดว่ายังไงพอจะโอเคไหม!?” อาเขตถามต่อ

ถามรัวเลยนะเขต! อืม ก็ดีนะเขต ดีกว่าที่คิดไว้ซะอีก ทำยังไงดีล่ะ!?” ลาล่าตอบและถามขึ้นมาเหมือนรู้สึกสับสน

หมายความว่ายังไง?ที่บอกว่าทำยังไงดีล่ะ!” อาเขตถามกลับด้วยความสงสัย

ก้อ คือลาล่ารู้สึกถูกชะตากับเขาแล้วน่ะสิ! แต่ติดตรงตอนนี้ลาล่ามีเอกเข้ามาแล้วอ่ะ! เขตช่วยคิดหน่อยสิ! เดี๋ยวอีกสักพักเอกก็คงจะมาแล้วด้วย ลาล่าพูดกึงถาม

อ้าว! นี่นัดเอกไว้ด้วยเหรอเนี่ย อาเขตถามด้วยความแปลกใจ

ใช่ ไม่งั้นวันนี้ตอนเย็นคงได้กินข้าวกับพี่โภชน์แล้วล่ะ!” ลาล่าตอบ

แล้วทำไมวันนี้ไม่เลื่อนนัดเอกออกไปก่อนล่ะ!” อาเขตถาม

ก็คือว่าลาล่าสัญญากับเอกไว้ว่าเราจะกินข้าวเย็นด้วยกันเป็นการเริ่มคบกันแบบจริงจังน่ะ!” ลาล่าตอบอีก

นี่ก็จริงจังซะเหลือเกิน ทุกเรื่องเลยใช่ไหมเนี่ย!” อาเขตบ่น

ขอโทษทีนะเขต ที่ไม่ได้บอกไว้ก่อน เอาเป็นว่าตอนนี้ช่วยลาล่าคิดก่อนดีกว่าว่าจะทำยังไงต่อดี จะปฏิเสธการคบกับเอก หรือยังไงดีล่ะ เดี๋ยวเอกก็จะมาแล้ว เดี๋ยวไม่ทันอ่ะ!” ลาล่ากังวลใจมาก

โอเค งั้นเอาอย่างนี้นะวันนี้เจอเอกก็บอกเลิกไปเลย แต่พูดดี ๆ หน่อยถนอมน้ำใจหน่อยแล้วกัน อาเขตกล่าว

โห!! เอางั้นเลยเหรอ ง่ายไปหรือเปล่าเขต วันนี้เพิ่งจะเจอพี่โภชน์ยังไม่ได้คบกันเลย จะให้ปฏิเสธเอกเลยเหรอ?” ลาล่ารู้สึกไม่ค่อยดี

งั้น เธอจะเอาไงล่ะลาล่า ไม่มีเวลาแล้วนะ เอกจะมาแล้ว รีบตัดสินใจซะ! ทางโภชน์เท่าที่ดูแล้ววันนี้เธอก็โอเคไม่ใช่เหรอ ยังสานสัมพันธ์กันได้อีกนะ เราช่วยอยู่แล้วด้วย ไปได้สวยแน่นอนเลย อาเขตถาม

อืมอ๊ะ! เอกมาแล้ว งั้นตามนี้ก่อนแล้วกันนะ เขต บายจ่ะ แกร๊ก -” ลาล่ารับปากแล้ววางสายไป

อ้าว! เอกมาแล้วเหรอ ลาล่ากำลังรออยู่เลย ลาล่ายกมือทักทาย

                 ผู้ชายที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของลาล่าคือเอก หรือเอกภพ รูปร่างสันทัดราวเทพบุตร ผิวขาวสูงโปร่ง ดวงตาสีน้ำตาล ผมดำขลับ แต่งกายสุภาพเรียบร้อยเป็นทางการ

คุยโทรศัพท์กับใครอยู่เหรอลาล่าเอกถามอย่างนุ่มนวล

อ๋อ! เพื่อนลาล่าเอง เขตไง จำได้มั้ย?” ลาล่าตอบพร้อมถามกลับ

อื้อ! จำได้สิ แล้วลาล่าสั่งอาหารหรือยัง?” เอกตอบพร้อมถามกลับ

สั่งแล้วล่ะ สั่งให้เอกด้วยแล้ว ลาล่าตอบ

วันนี้มีอะไรจะเล่าให้เอกฟังบ้างไหม?” เอกถาม

เอ่อคือว่าจริง ๆ แล้วเอกกับลาล่าก็รู้จักกันมาพอสมควรอยู่ อีกอย่างลาล่าก็เพิ่งจะรับปากจะคบดูใจกันกับเอกไปก่อน แต่ตอนนี้ลาล่าคิด ๆ ดูแล้ว…” ลาล่าพูด

โอเคครับ เอกเข้าใจแล้ว!” เอกพูดแทรกขึ้นมา

เอ๋! ลาล่ายังไม่ได้พูดเข้าเรื่องเลยนะ เอกเข้าใจว่าอะไรน่ะ!?” ลาล่าสงสัย

คืออย่างนี้นะลาล่า การที่เราจะคบกับใครสักคนบางทีกับการตัดสินใจทำอะไรร่วมกันเพื่อดูใจกันก่อน ก็ไม่ใช่ว่าจะทำให้เราสามารถคบหากันได้จริง ๆ หรอก มันอาจจะต้องมีอะไรที่เราต้องทำร่วมกันในฐานะคนรู้จักหรือเพื่อนกันให้สนิทใจกันมากกว่านี้ก่อน การตั้งใจทำอะไรบางอย่างเพื่อดูใจกันนั้น เมื่อเวลาคนเราอยากคบกันก็มักจะทำดีต่อกัน ไม่ได้แสดงธาตุแท้ของตัวเองออกมาหรอก แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่เราคบกันเต็ม ๆ แบบจริง ๆ จัง ๆ แล้วนั่นแหละถึงจะเห็นตัวตนจริง ๆ ของกันและกัน แล้วเมื่อนั้นเราจะรู้สึกแย่ หากว่าที่ปฏิบัติต่อกันมาตลอดมันไม่ใช่ความจริง เอกสาธยาย

อืม ลาล่าเข้าใจแล้วล่ะ แล้วสรุปว่าที่เอกเข้าใจเรื่องที่ลาล่ายังไม่ได้พูดต่อไปนั่นคืออะไรล่ะ!?” ลาล่าถามต่อ

ก็แค่ที่เอกเล่าเท่านั้นแหละ ลาล่าพูดต่อได้เลยเอกตอบ

อ้าว! แล้วเราจะพูดต่อยังไงเนี่ย!” ลาล่าคิดในใจ

เอ่องั้นต่อแล้วนะ คือว่าก็อย่างที่เอกพูดแหละ ลาล่ารู้สึกเร็วไปหากเราจะเริ่มดูใจกันตอนนี้น่ะ เราน่าจะเป็นเพื่อนกันไปก่อน จนกว่าจะสนิทพอที่จะเริ่มคบหาดูใจกันดีกว่ามั้ยเอก?” ลาล่าพูดแบบหลบสายตา

อืม ได้สิ! ตามนี้เลยลาล่า เอกตอบทันควัน

อ้าว! ทำไมตอบง่ายจัง เรากังวลใจตั้งนานแน่ะ ลาล่าคิดในใจ

เอ่อ งั้นก็ตามนี้แล้วกันเน๊อะ! อ๊ะ! ข้าวมาแล้วกินข้าวกันเถอะ ลาล่าพูดพร้อมยิ้มให้

ครับผม!” เอกขานรับยิ้มให้เช่นกัน

                 ค่ำนี้ทั้งคู่นั่งทานอาหารพร้อมสนทนาเรื่องทั่ว ๆ ไปอย่างสนุกสนานเหมือนคู่รักกันไม่ต่างจากเดิมกับวันที่เคยผ่านมา

 

- ณ เวลา 23.00 น.

 

- กริ๊ง..กริ๊ง..กริ๊ง -  เสียงโทรศัพท์มือถือของอาเขตดังขึ้น

สวัสดีลาล่า ว่าไงเป็นไงบ้าง?” อาเขตรับสายพร้อมคำถาม

เขต! ตอนนี้ลาล่าโล่งอกมากเลยล่ะ ลาล่าตอบ

แสดงว่าคุยกับเอกเป็นไปได้ด้วยดีใช่ไหม!” อาเขตถาม

ใช่! แล้วยังสงสัยไม่หายเลยว่า ทำไมบอกเลิกมันง่ายขนาดนี้น่ะ ลาล่าตอบพร้อมถาม

ก็อ่ะนะ! สมัยนี้น่ะก็อย่างนี้แหละคบง่ายเลิกง่าย คนเรานับวันเรื่องความรู้สึกมักไม่ค่อยมีใครสนใจกันและกันเท่าไหร่หรอก ขอแค่มีสุขก็คบมีทุกข์ก็เลิก แค่นั้นแหละ!” อาเขตอธิบาย

ให้มันได้อย่างนี้สิ! เฮ้อรู้สึกไม่ดีเลย พอเขตพูดแบบนี้น่ะ ลาล่ากล่าวสบถ

เอาเถอะ เอาเถอะ เรื่องมันผ่านไปแล้วอย่างน้อยก็น่าจะยังเป็นเพื่อนกันต่อไปได้ใช่ไหม!?” อาเขตถาม

ใช่! เรายังคุยกันเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง ลาล่าตอบ

โอเคดีแล้วล่ะ! งั้นเรามาคุยเรื่องของเราต่อดีกว่า เริ่มที่ลาล่าโทรมาหาเรามีอะไรหรือเปล่า?” อาเขตถาม

ก็ลาล่าอยากรู้วิธีการต่อไปที่จะสานสัมพันธ์ระหว่างลาล่ากับพี่โภชน์น่ะ! จะเอายังไงต่อดีล่ะ?” ลาล่าตอบและถามอย่างตื่นเต้น

ที่พูดนี้หมายถึงจะถามขั้นตอนต่อไป หรือจะให้เป็นพ่อสื่อกันแน่เนี่ย! หืม! รู้สึกอาการออกนะ ลาล่าอาเขตถามแบบเหน็บแนม

เอ่อก้อก้ออ่ะนะ ก็เหมือน ๆ กันนั่นแหละน่า!” ลาล่าแสดงการเหนียมอายผ่านทางโทรศัพท์ (ทำได้ด้วยแฮะ!?)

 งั้นช่วงนี้ใช้แผนที่ 2 ไปดูอีกสัก 2-3 ครั้งก่อน เพื่อดูว่าโภชน์มันจะแสดงความรู้สึกต่อลาล่ามากแค่ไหน ดีไหม?” อาเขตสรุปพร้อมถาม

โอเคงั้นตามนี้นะเขต แล้วให้ลาล่านัดพี่โภชน์ครั้งที่ 2 วันไหนดีล่ะ!?” ลาล่ารับคำพร้อมถามต่อ

นัดเจอครั้งที่ 2 พรุ่งนี้เลย พอดีพรุ่งนี้เป็นวันหยุดด้วย ไม่งั้นอาจจะต้องทิ้งช่วงถึงสัปดาห์หน้าอีก ตามนี้นะลาล่า!” อาเขตแนะนำ

ได้งั้นคืนนี้ลาล่าจะโทรไปเลยนะ!” ลาล่าตกลง

จะดึกไปไหม นี่จะเที่ยงคืนอยู่แล้ว พรุ่งนี้สัก 9 โมงเช้าก็ได้มั้ง!” อาเขตเตือน

เอางั้นเหรอ! ก็ได้งั้นตามนี้แล้วกันดึกแล้ว เดี๋ยวลาล่ารีบนอนก่อนเดี๋ยวพรุ่งนี้ตื่นไม่ทัน ลาล่ารับคำ

อ้าว! ปกติวันหยุดตื่นกี่โมงเหรอ?” อาเขตถาม

เที่ยง!” ลาล่าตอบ

อืม งั้นเชิญแม่นางเลย แล้วคุยกัน บาย แกร๊ก -” อาเขตวางสาย

 

ยูนิเวิร์สที่ 1-----------------------------------------------------------------------

 

                   ภาพชายวัยกลางคนกำลังใส่นาฬิกาข้อมือที่มีลักษณะรูปร่างแปลกดูทันสมัยเหมือนของล้ำยุค ให้กับเด็กชายคนหนึ่ง แล้วพูดว่า

พ่อตั้งเวลาไว้ที่ 10 นาฬิกา 30 นาทีนะโภชน์ กลับไปหาแม่ แล้วอย่าบอกว่าเจอพ่อนะ ถ้าแม่ถามเรื่องนาฬิกาบอกว่า พี่ลินดาให้มา ถ้าเป็นไปได้ให้แม่พากลับบ้านให้เร็วที่สุด แล้วอยู่ใกล้ ๆ พี่ลินดาไว้นะโภชน์ เข้าใจตามนี้นะ…”

 

ยูนิเวิร์สที่ 2-----------------------------------------------------------------------

 

---วันอาทิตย์ เวลา 9.31 .---

 

- กริ๊ง..กริ๊ง..กริ๊ง -  เสียงโทรศัพท์มือถือของโภชน์ดังขึ้น ขณะที่เขากำลังหลับอยู่ก็ต้องสะดุ้งลุกขึ้นมาบนที่นอน

ใครโทรมาปลุกแต่เช้าเนี่ย!? วันหยุดทั้งที เฮ้อ…” โภชน์ลืมตาบ่นพึมพำพลางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู

สวัสดีครับ ลาล่าเหรอ!” โภชน์พูดกล่าวทักทายแบบงัวเงีย

สวัสดีค่ะ พี่โภชน์ ยังไม่ตื่นเหรอคะ ลาล่าโทรมารบกวนหรือเปล่า?” ลาล่าถาม

อืมเอ่อเดี๋ยวพี่ขอล่างหน้าแป๊บนึงนะเดี๋ยวโทรกลับ โภชน์บอก

ได้ค่ะ แกร๊ก -” ลาล่าตกลงวางสายไป

 

- ครึ่งชั่วโมงต่อมา

 

- กริ๊ง..กริ๊ง..กริ๊ง -  เสียงโทรศัพท์มือถือของลาล่าดังขึ้น

สวัสดีค่ะ พี่โภชน์!” ลาล่าทักทาย

ขอโทษทีนะพี่ตื่นสายไปหน่อย ปกติวันหยุดพี่ก็เป็นแบบนี้แหละ โภชน์อธิบาย

ไม่เป็นไรค่ะ ลาล่าเข้าใจ ลาล่าตอบ

แล้วลาล่าปกติวันหยุดตื่นเช้าเหรอ?” โภชน์ถาม

อ๋อ! เอ่อ ค่ะ ใช่ค่ะ ลาล่าตื่นเช้าทุกวันแหละค่ะ (โม้อีกแล้ว)ลาล่าตอบ

แล้ววันนี้มีเรื่องอะไรจะคุยกับพี่เหรอ?” โภชน์ถาม

คือว่าวันนี้ลาล่าจะมาขอแก้ตัวเรื่องเมื่อวานน่ะค่ะ ลาล่าตอบ

แก้ตัว!? เรื่องอะไรเหรอ?” โภชน์สงสัย

 ก็เมื่อวานเราเจอกันแบบเหมือนอุบัติเหตุพาไปน่ะค่ะ อีกอย่างตอนเย็นลาล่ายังขอตัวกลับก่อนยังไม่ได้ทานอาหารเย็นด้วยกันเลย วันนี้จึงขอมาแก้ตัวค่ะ!” ลาล่าอธิบาย

อ๋อ! เรื่องแค่นี้เองไม่เป็นไรหรอก ไว้วันไหนก็ได้อีกอย่างเมื่อวานเราก็ได้คุยกันตั้งเยอะแล้ว แถมยังเดินเที่ยวด้วยกันอีกนี่นา

 จริงไหม?” โภชน์บอก

ใช่ค่ะ แต่ลาล่าตั้งใจไว้แล้วว่าจะทานอาหารเย็นกับพี่โภชน์ เมื่อวานตอนเย็นพี่โภชน์ก็รับคำแล้วว่าถ้าลาล่าจะมาทานอาหารด้วย พี่โภชน์ก็ยินดีใช่ไหมคะ!?” ลาล่าอธิบาย

อืม ก็ใช่อ่ะนะ แต่ไม่นึกว่าจะเร็วแบบนี้น่ะ!” โภชน์ตอบ

หรือวันนี้พี่โภชน์มีธุระอะไรตอนเย็นไม่สะดวกหรือเปล่าคะ บอกลาล่าได้นะ!” ลาล่าถาม

อ๋อ! วันนี้พี่ไม่ได้ไปไหนหรอกกะว่าจะพักผ่อนอยู่กับบ้านนี่แหละ โภชน์บอก

งั้นสรุปว่าถ้าเย็นนี่ลาล่าไปทานอาหารเย็นกับพี่โภชน์ จะสะดวกไหมคะ!?” ลาล่าถามอีก

อืมงั้นก็ได้ที่ไหน กี่โมงดีล่ะ!?” โภชน์ถาม

งั้นเป็นเจอกันบ่าย 3 โมงที่หน้าห้องน้ำชั้น 1 ที่เราเจอกันวันนั้นก็ได้ค่ะ!” ลาล่าตอบ

เอ่อพี่ว่าเราไปเจอกันที่โต๊ะอาหารที่เราไปนั่งด้วยกันวันนั้นดีกว่านะ ลาล่า ตรงนั้นมันอันตราย โภชน์บอก

งั้นตรงนั้นก็ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะที่โภชน์ที่เป็นห่วงลาล่า งั้นเดี๋ยว บ่าย 3 โมง เจอกันนะคะ! บายค่ะ แกร๊ก -” ลาล่าตอบรับและวางสายไป

เฮ้องั้นเดี๋ยวเรานอนต่ออีกสักหน่อยดีกว่า โภชน์พูดกับตัวเองพร้อมเอนตัวลงบนที่นอนอีกครั้ง

เมื่อกี้เราฝันเหรอ! รู้สึกเหมือนยังจำได้ ใช่ฝันหรือเปล่านะ?” โภชน์วางมือก่ายหน้าผากนึกในใจ

                 โภชน์นอนคิดถึงภาพที่เห็นในความฝันพร้อมคำพูดของผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งเขาจำได้อย่างดีเหมือนไม่ใช่ความฝัน

ทำไมผู้ชายคนนั้นถึงรู้จักลินดา แล้วเรียกตัวเองว่าพ่อ เรียก

ลินดาว่าพี่กับเรา แล้วโภชน์ก็คือเรา หรือว่า!!!” โภชน์ลุกขึ้นจากที่นอนอีกครั้งเหมือนคิดอะไรออกแล้ว

แย่แล้วสิ! ต้องมีอะไรเกิดขึ้นกับลินดาแน่ ๆ เลย ทำยังไงดี คำว่า ให้รีบกลับไปหาพี่ลินดาอาจจะหมายถึงเด็กที่ชื่อโภชน์ที่เราเคยไปเข้าสิง ทำยังไงดีเนี่ย!? เราจะกลับไปได้ยังไง!!” โภชน์ลุกจากที่นอนเดินไปเดินมาบ่นพึมพำอย่างกระวนกระวายใจ

 

- 15 นาทีต่อมา

 

- กริ๊ง..กริ๊ง..กริ๊ง -  เสียงโทรศัพท์มือถือของลาล่าดังขึ้น

สวัสดีค่ะ พี่โภชน์!” ลาล่าทักทาย

เอ่อลาล่า ขอโทษอีกครั้งนะลาล่า คือว่าวันนี้พอดีพี่มีธุระด่วนน่ะนัดทางอาหารเย็นนี้คงต้องเลื่อนออกไปก่อนแล้วอ่ะนะ ไม่ว่ากันนะลาล่า โภชน์อธิบาย

เอ่องั้นถ้าวันนี้พี่ไม่สะดวกไว้นัดกันใหม่ก็ได้ค่ะ ลาล่าตอบ

โอเคนะงั้นแค่นี้ก่อนนะลาล่า ไว้คุยกันใหม่ แกร๊ก -” โภชน์วางสายไป

 


- 5 นาทีต่อมา

 

- กริ๊ง..กริ๊ง..กริ๊ง -  เสียงโทรศัพท์มือถือของอาเขตดังขึ้น

ลาล่าว่าไง?” อาเขตรับสาย

เขต ไม่รู้ว่าวันนี้พี่โภชน์เป็นอะไรนะ อยู่ ๆ นัดกันตอนเย็นเรียบร้อยแล้ว เมื่อกี้อยู่ ๆ ก็โทรมาบอกว่ามีธุระสำคัญด่วนมากมาตามนัดไม่ได้แล้ว ลาล่าอธิบาย

จริงเหรอ!? หรือว่ามีอะไรงั้นเอาเป็นว่าเดี๋ยวเราลองโทรไปถามดูก่อนนะ แล้วคุยเสร็จจะโทรหาลาล่าอีกทีแล้วกัน อาเขตบอก

เร็ว ๆ นะเขต แกร๊ก -” ลาล่าวางสายไป

 

- 2 นาทีต่อมา

 

- กริ๊ง..กริ๊ง..กริ๊ง -  เสียงโทรศัพท์มือถือของโภชน์ดังขึ้นหลายครั้งบนที่นอน

เอ๊ะ! โภชน์มันทำอะไรอยู่วะ ไม่เห็นรับสายสักที อาเขตบ่น

สวัสดีครับ โภชน์รับสาย

เฮ้ย!! ทำอะไรอยู่วะไม่รับสายสักที กว่าจะรับได้ อาเขตฉุนอย่างแรง

แล้วทำไมแกต้องโมโหขนาดนี้ด้วยวะ! แค่ไปอาบน้ำแป๊บเดียวเอง โภชน์บอก

อ้าว! เหรอ ไอ้เราก็เป็นห่วงนึกว่านายเป็นอะไรไปซะอีก อาเขตบอก

ปกตินายไม่ใจร้อนแบบนี้นี่หว่า มีอะไรหรือเปล่า!?” โภชน์ถาม

เอ่อไม่มีอะไรหรอก แค่จะถามว่าวันนี้นายมีธุระที่ไหนหรือเปล่า พอจะมีเวลาไหม?” อาเขตถาม

อ๋อ! พอดีว่าเรามีเรื่องไม่สบายใจนิดหน่อยน่ะ โภชน์บอก

เรื่องอะไรบอกเราได้นะ ปรึกษาได้ทุกเรื่องยกเว้นเรื่องเงินอย่างเดียว ล้อเล่นนะ ปรึกษาได้หมดแหละ อาเขตบอก

ถ้าเล่าแล้วนายอย่าหาว่าเราบ้านะ!” โภชน์บอก

ไม่หรอกเราเข้าใจนาย คงไม่เล่าอะไรโกหกอยู่แล้วจริงมั้ย!?” อาเขตบอก

งั้นฟังให้ดีนะ

                   โภชน์เล่าเรื่องที่ไปเจอลินดาตั้งแต่หลังจากลินดาได้จมน้ำเสียชีวิตไป จนถึงสุดท้ายที่มีผู้ชายวัยกลางคนพูดกับโภชน์เรื่องลินดา

เรื่องทั้งหมดก็เป็นแบบนี่แหละ นายคิดว่ายังไงบ้างล่ะ! แล้วเราต้องทำยังไงดี?” โภชน์เล่า (อยากรู้เรื่องทั้งหมดกลับไปอ่านตั้งแต่ตอนที่ 1-2 อีกครั้ง)

เท่าที่ฟังดูแล้ว ก็เป็นเรื่องที่เชื่อยากอยู่นะ เหมือนความฝันแต่ไม่ใช่ความฝัน เพราะถ้าเป็นความฝันจริง ๆ ไม่น่าจะจำได้ขนาดนี้ แล้วที่สำคัญตอนหลับแต่ละครั้งยังฝันต่อเนื่องกันอีก ไม่ธรรมดาแฮะ!” อาเขตพูดแบบครุ่นคิด

อย่างนี้นี่เอง โภชน์ มันถึงเลื่อนนัดลาล่าออกไป แล้วตอนนี้เราควรจะดึงมันออกมาจากภวังค์แล้วตามเรื่องให้ลาล่าก่อน หรือจะหาทางช่วยแก้ปัญหาของโภชน์มันก่อนดีเนี่ย เอาอย่างนี้แล้วกัน…” อาเขตคิดในใจ

โภชน์เอาอย่างนี้ดีไหม วันนี้นายไปหาข้อมูลที่หอสมุดแห่งชาติไปก่อน เดี๋ยวเราจะช่วยนายหาข้อมูลจากทางอินเตอร์เน็ตหรือทางอื่นให้อีกที แล้วจะให้ข้อมูลนายภายในสัปดาห์หน้า อาเขตพูด

นานไปไหมเขต นี่มันเรื่องด่วนนะ โภชน์ถาม

เราเข้าใจนะแต่ตอนนี้พวกเราแก้ปัญหาได้มากที่สุดก็เท่านี้แหละ ที่สำคัญคือตอนนี้พวกเราต้องลองหาวิธีที่ทำให้นายสามารถกลับไปที่นั่นได้อีกครั้งไง เพราะฉะนั้นเราต้องหาข้อมูลให้ได้มากที่สุด เพื่อความเป็นไปได้ในการที่จะพานายกลับไปที่นั่นได้อีก นายว่างั้นไหม?” อาเขตอธิบาย

ก็จริงอย่างที่นายพูด งั้นตามนี้ก็ได้ มันคงเป็นวิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้แล้วล่ะ! ขอบใจมากเพื่อน งั้นเดี๋ยวขอตัวไปหาข้อมูลก่อนนะ โภชน์บอก

โอเคงั้นไว้สัปดาห์หน้าเราคุยกันอีกทีนะเพื่อน ไม่ต้องเครียด บาย แกร๊ก -” อาเขตวางสายไป

                   หลังจากนั้นโภชน์ก็รีบไปหอสมุดแห่งชาติเพื่อไปหาข้อมูล ส่วนอาเขตก็โทรไปเลื่อนลาล่าเรื่องการนัดพบครั้งที่ 2 ไปก่อนโดยไม่ได้บอกเหตุผลอะไรลาล่า ก่อนจะไปค้นหาข้อมูลทางอินเตอร์เน็ตให้โภชน์

                   ช่วงที่อาเขตกับโภชน์กำลังหาข้อมูลอยู่นี้ ทั้งคู่ไม่ค่อยได้ติดต่อพูดคุยกับลาล่า โดยอาเขตให้เหตุผลกับลาล่าว่าช่วงนี้กำลังวางแผนเรื่องนัดพบครั้งที่ 2 อยู่ ส่วนโภชน์ก็ให้เหตุผลว่าช่วงนี้ติดธุระเรื่องงานอยู่

                   ด้วยเหตุผลเหล่านี้ทำให้ลาล่ารู้สึกเหงาและว้าเหว่อยู่พอสมควร แต่ยังดีที่ยังมีเอกภพ ที่ยังคอยติดต่อไปมาหาสู่กับเธออยู่เป็นประจำ ลาล่าจึงไม่รู้สึกเบื่อเมื่อขาดการติดต่อกับอาเขตและโภชน์ไปในระยะนี้

 

- 1 สัปดาห์ต่อมา

 

- กริ๊ง..กริ๊ง..กริ๊ง -  เสียงโทรศัพท์มือถือของอาเขตดังขึ้น

สวัสดีครับ อาเขตพูดสายครับ อาเขตรับสาย

เราเองเขต! โภชน์ไง โภชน์พูด

อ้าว! โภชน์ว่าไง นาน ๆ จะโทรหาเราทีนะ!” อาเขตพูด

จำเรื่องที่เราปรึกษานายเมื่อสัปดาห์ก่อนได้ไหม?” โภชน์ถาม

อ๋อ! ได้สิ นี่ผ่านไปสัปดาห์นึงแล้วเหรอ ทำไมเร็วจังเลยแฮะ!” อาเขตรู้สึกว่าเวลาผ่านไปเร็ว

แล้วได้ข้อมูลว่ายังไงบ้างล่ะเขต โภชน์ถาม

ก็ได้มานิดหน่อยน่ะ เรื่องแบบนี้ส่วนใหญ่คนก็คิดว่าเป็นแค่ความฝัน เลยหาอะไรมากไม่ค่อยได้น่ะ แล้วนายล่ะ โภชน์ ได้อะไรมาบ้าง?” อาเขตอธิบายพร้อมถามกลับ

เราก็ได้มาเยอะนะแต่ส่วนใหญ่เหมือนความเชื่อน่ะ แต่เราเจอข้อมูลของหมอดูหลายคนมาอยู่นะ เลยคัดคนที่น่าสนใจมากที่สุดมาหนึ่งคนน่ะ คิดว่าเราควรจะไปหาดูดีไหม? เขต!” โภชน์อธิบายพร้อมถามกลับ

ใช่เลย! โภชน์ นายคิดเหมือนเราเลย เราก็ได้ชื่อคนที่น่าสนใจมาเหมือนกัน แต่ของเราไม่ใช่หมอดูนะ! แต่เป็นแพทย์กับนักวิทยาศาสตร์น่ะ อาเขตเห็นด้วย

แพทย์กับนักวิทยาศาสตร์เหรอ! หมายความว่ายังไง?” โภชน์สงสัย

ก็นายหาหมอดูมาทำไมล่ะ!?” อาเขตถามกลับ

ก็หมอดูที่เราหามา สามารถทำนายฝันได้ แล้วก็เห็นเขาว่าสามารถมองเห็นอดีตและอนาคตของเราได้ด้วย สำหรับคนที่เราหาชื่อมานั้น มีความเป็นไปได้สูงว่าจะดูได้จริง ๆ เพราะมีข้อมูลว่ามีคนไปหาแล้วตรงมากที่สุดน่ะ!” โภชน์อธิบาย

ก็นั่นแหละ! ของเราก็เหมือนกัน แพทย์คนที่เราหาชื่อมาเขาก็สามารถควบคุมจิตในสมองของเรา สามารถดึงความคิดในอดีตของเราออกมาได้ คล้าย ๆ กับจิตแพทย์น่ะ เรียกว่านักจิตวิทยา ดีกว่า อะไรประมาณนี้น่ะ ส่วนอีกคนนักวิทยาศาสตร์ คนนี้ที่เราหาได้เพราะเราลองค้นหาเรื่องเกี่ยวกับมิติที่มาบรรจบกันน่ะ เลยได้มา อาเขตอธิบายยาว

มิติที่มาบรรจบกัน มันเกี่ยวอะไรด้วยเหรอ!?” โภชน์ถาม

แบบว่าอย่างนี้นะ! คนที่นายหามาจะเป็นไปทางความเชื่อแบบโบราณ ส่วนที่เราหามาทั้งสองอย่าง ล้วนเป็นหลักการที่ใช่เหตุผล หรือพูดง่าย ๆ คือสามารถพิสูจน์ได้จริง หรือมีหลักฐานที่บ่งชี้ได้ว่านายสามารถไปและกลับจากสถานที่นั้นได้หรือเปล่า หรือเป็นแค่ความฝัน ส่วนที่นายถามว่า มิติที่มาบรรจบกัน ก็คือ เราคิดว่า หากนายเห็นว่าตัวนายที่ร่างไม่ใช่ตัวนายแต่ความรู้สึกเป็นตัวนาย อยู่ในอีกที่ ที่คล้ายกับที่นายเคยอยู่ แสดงว่าที่นั่นอาจจะเป็นโลกเช่นเดียวกัน แต่อาจจะเป็นอีกมิติหนึ่ง ที่มีตัวนายอยู่ก็เป็นได้ นี่คือที่เราคิดอ่ะนะ!” อาเขตอธิบายยาวกว่าเดิม

อืมอืม งง ว่ะยาวไปไหมขอสั้น ๆ ได้ป่าว!” โภชน์สงสัยไม่แน่ใจ

เฮ้อตูไล่ซะยาว ดันไม่เข้าใจอีก อาเขตบ่นพึมพำ

ว่าไงนะ!? ไม่ค่อยได้ยิน โภชน์ถาม

เออเปล่า ๆ เดี๋ยวเล่าแบบเข้าใจง่าย ๆ ให้ฟังแล้วกัน คือ อย่างนี้นะ โภชน์ มิติที่มาบรรจบกัน ตามที่เราคิด คือ ตัวนายอาจจะมีอีกคนอยู่อีกที่หนึ่ง หรืออีกมิติหนึ่งนั่นแหละ แต่สามารถเชื่อมโยงจิตถึงกันได้ จบ โอเค๊ เข้าใจไหม แบบนี้น่ะ!” อาเขตอธิบายสั้น ๆ

อืมพอจะเข้าใจแล้วล่ะ โภชน์ตอบ

โอเค งั้นตอนนี้เท่ากับว่าเราทั้งคู่ ได้ชื่อของคนที่น่าสนใจมารวมกัน 3 คน แต่ตามที่นายบอกว่าจะลองไปดูดีไหมนั่น เราคิดว่าก็น่าจะนะ แต่ว่าเราน่าจะใช้วิธีอื่นในการติดต่อดูก่อนที่จะไปพบตัวนะ อาเขตแนะนำ

วิธีไหนบ้างล่ะ!?” โภชน์ถาม

ก็เช่น อีเมล์ ไปถามหรือโทรศัพท์ไปคุยดูก่อนไง อาจจะไม่ต้องไปพบตัวเป็น ๆ ก็ได้ อาเขตบอก

ทำไมล่ะ? เจอกันตรง ๆ คุยสะดวกกว่า แล้วจะได้ดูได้ด้วยว่า คนที่พูดกับเรามั่นใจที่จะพูดหรือว่าอ้ำอึ้งไม่แน่ใจ ถ้าเป็นแบบนั้นเราจะได้ตัดสินใจได้ถูกว่าเขาดูแม่นจริงหรืเปล่าไงล่ะ!” โภชน์ถามพร้อมอธิบาย

ก็นั่นแหละที่เรากังวล แทนที่เราจะดูเขา แต่เขาจะดูเราออกก่อนน่ะสิ เพราะดู ๆ แล้วคนแต่ละคนที่เราหามานั้น น่าจะเป็นมืออาชีพทั้งนั้น โอกาสที่จะอ้ำ ๆ อึ้ง ๆ คงเป็นไปได้ยาก ในทางกลับกันเขาจะมองเราออกง่ายกว่า เพราะพวกเราไม่เคยไปดูอะไรทำนองนี้มาก่อน เราอาจจะเสียเหลี่ยมเขาได้นะ เขาอาจจะจับจุดเราถูกหมดโดยเราไม่รู้ตัวก็ได้ อาเขตอธิบายยาวอีกแล้ว

เขต! นายนี่มัน สุดยอดจริง ๆ เลยว่ะ คิดไปได้ไกลกว่าเราอีก อยากรู้จักพ่อแม่นายจังเลยแฮะ! สอนลูกดีชิบ!” โภชน์ภูมิใจในตัวอาเขต

เล่นพ่อแม่เลยเหรอวะ! พูดแล้วคิดถึงว่ะ…” อาเขตพูดและนิ่งไปชั่วครู่

เอาล่ะ! เขต เรามาคิดกันดีกว่านะว่าจะเอายังไงต่อดีล่ะ?” โภชน์หยุดความคิดของอาเขต

อ๋อ! อืม ต่อเลยดีกว่าเน๊อะ! งั้นเอาเป็นว่าเริ่มที่หมอดูของนายก่อนแล้วกันนะ! ตามด้วยนักจิตวิทยาหรือจิตแพทย์ที่เราหามา แล้วสุดท้ายค่อยนักวิทยาศาสตร์แล้วกัน อาเขตแนะนำ

                   หลังจากนั้นทั้งคู่ก็วางแผนการเพื่อติดต่อกับคนทั้งสามที่ได้หามา

 

- 3 วันต่อมา

 

กิ๊ง ก่อง กิ๊ง ก่อง!!” เสียงออดหน้าประตูบ้านของโภชน์ดังขึ้น โภชน์รีบเดินมาเปิดประตู

เป็นไงโภชน์ รอนานไหม?” อาเขตกล่าวทักทาย

ไม่หรอก มาเริ่มกันเลยดีกว่า โภชน์บอกพร้อมพาอาเขตเข้าภายในบ้าน

แล้วหมอดูที่นายหามาชื่ออะไรล่ะ!? ขอเบอร์โทรด้วย!” อาเขตถามพร้อมขอเบอร์โทร

เห็นเขาเรียกกันว่า แม่หมอ แต่ชื่อที่ใช้จริงรู้สึกจะชื่อว่า จตุรตรีเทพ แล้วนี่ก็เบอร์ติดต่อ โภชน์บอก

งั้นเราโทรให้เลยนะ! นายคอยฟังแล้วกันจะเปิดลำโพงคุย อาเขตบอก

 

- ตรู๊ดดด..ตรู๊ดดด.. -  เสียงรอสายโทรศัพท์ขณะที่อาเขตกำลังโทรหาแม่หมอ

สวัสดีค่ะ จากไหนคะ?” เสียงหญิงรุ่นวัยกลางคนหนึ่งทักทายและถาม

เอ่อ ผมชื่ออาเขตครับ พอดีว่าจะติดต่อกับแม่หมอจตุรตรีเทพหน่อยครับ อาเขตตอบ

ค่ะ กำลังพูดอยู่ค่ะ แม่หมอบอก

สวัสดีครับ แม่หมอ คือ ผมอยากให้ดูอดีต และทำนายสิ่งที่เพื่อนผมเห็นในขณะหลับอยู่ให้หน่อยครับ อาเขตบอก

ให้ดูอดีตและทำนายความฝันให้ใช่ไหมคะ?” แม่หมอถาม

ดูอดีตน่ะ ใช่ครับ แต่ทำนายฝันนี่ผมไม่แน่ใจ เพราะเพื่อนผมมันจำเรื่องราวได้ทั้งหมดเลยล่ะครับ อาเขตอธิบาย

งั้นสิ่งที่เห็นอาจเป็นการระลึกชาติ ก็เป็นได้ ถ้ายังไงรบกวน ทางคุณช่วยโอนค่าดูหมอ พร้อมวันเดือนปีเกิด ของเพื่อนคุณให้แม่หมอก่อนแล้วกันนะคะ แล้วค่อยติดต่อมาอีกครั้ง แม่หมอกล่าว

เบอร์บัญชีนี่คือหาได้จากในอินเทอร์เน็ตเลยใช่ไหมครับ?” อาเขตถาม

ใช่ค่ะ งั้นตามนี้นะคะ สวัสดีค่ะ แกร๊ก -” แม่หมอวางสาย

                   จากนั้นทั้งสองคนก็รีบหาเบอร์บัญชีของแม่หมอ และออกไปโอนเงินให้ พร้อมกับส่งข้อความวันเดือนปีเกิดของโภชน์ให้แม่หมอทางมือถือ แล้วก็โทรหาแม่หมออีกครั้ง

 

- ตรู๊ดดด..ตรู๊ดดด.. -  เสียงรอสายโทรศัพท์ขณะที่อาเขตกำลังโทรหาแม่หมออีกครั้ง

สวัสดีค่ะ จากไหนคะ?” แม่หมอทักทายและถาม

ผมอาเขตครับ เมื่อสักครู่โทรมาครั้งนึงแล้ว ไปโอนเงิน พร้อมส่งวันเดือนปีเกิดเพื่อนผมให้แล้วครับ อาเขตอธิบาย

ค่ะ งั้นแม่หมอว่าให้เพื่อนคุณ คุยกับแม่หมอดีกว่าไหมคะ!?” แม่หมอถาม

ทำไมล่ะครับ!? ผมคุยแทนไม่ได้เหรอ? ต้องให้เพื่อนผมโทรหาแม่หมออีกครั้งเหรอครับ!?

ไม่ต้องโทรอีกครั้งหรอก ให้เพื่อนคุณคุยตอนนี้เลย เพื่อนคุณก็อยู่ข้าง ๆ คุณนี่หน่า แม่หมอกล่าว

                   โภชน์และอาเขต หันไปมองหน้ากันแบบงงและอึ้ง เงียบไปครู่นึง

แม่หมอครับ แม่หมอทราบได้อย่างไรครับว่าเพื่อนผมอยู่ตรงนี้ด้วย ได้ยินเสียงเหรอครับ?” อาเขตถาม

เปล่า แม่หมอไม่ได้ยินเสียงเพื่อนคุณหรอก แต่เด็กของแม่หมอบอกน่ะ แม่หมอพูด

เด็กของแม่คือใครครับ!?” อาเขตถาม

กุมารทองที่แม่หมอเลี้ยงไว้เองแหละ แม่หมอตอบ

                   โภชน์และอาเขต หันไปมองหน้ากันแบบงงและอึ้ง เงียบไปครู่นึงอีกครั้ง

งั้นผมช่วยกันถามคำถามได้ไหมครับ!?” อาเขตถาม

ไม่ได้! ให้เพื่อนคุณถามคนเดียวก็พอ แม่หมอบอก

ไหวไหมวะโภชน์!? คุยเองได้ไหม?” อาเขตหันมาถามโภชน์

อืม ก็ได้ โภชน์ตอบ

งั้นถามเลยเพื่อน!” อาเขตบอก

สวัสดีครับ แม่หมอ โภชน์ทักทาย

สวัสดีค่ะ ชื่ออะไรคะ?” แม่หมอถาม

โภชน์ ครับ โภชน์ตอบ

ขอชื่อเต็ม ๆ ค่ะ แม่หมอถามอีก

โภชน์ ครับ โภชน์ตอบ

ค่ะ งั้นแม่หมอของถามก่อนนะคะ! ให้ตอบว่าใช่หรือไม่ก็พอ แม่หมอเริ่มพูด

ได้ครับ โภชน์ขานรับ

คุณกำลังคิดถึงใครบางคนอยู่ใช่ไหม!?” แม่หมอถาม

ใช่ครับ โภชน์ตอบ

คนที่คุณคิดถึงมีมากกว่าหนึ่งคนแล้วใช่ไหม!?” แม่หมอถาม

ใช่ครับ โภชน์ตอบ

เอาล่ะ! คราวนี้ถึงเวลาที่คุณต้องถามแล้ว แม่หมอบอก

ผมอยากรู้ว่าสิ่งที่ผมเห็นในตอบที่หลับนั้นเป็นเรื่องจริงหรือไม่ใช่เรื่องจริง โภชน์ถาม

งั้นคุณต้องเล่าเรื่องที่คุณเห็นมาให้แม่หมอฟังเสียก่อน เล่าเลยค่ะ แม่หมอบอก

                   จากนั้นโภชน์ก็เล่าเรื่องราวที่เขาเห็นตอนที่เขาหลับทั้งหมดให้แม่หมอฟังจนจบ

แม่หมอเห็นแล้วว่าเรื่องที่คุณเล่านั้นเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริง เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นไปแล้ว แม่หมอบอก

หมายความว่าเป็นอดีตของผมเหรอครับ!?” โภชน์ถาม

ใช่อดีต แต่ไม่ใช่อดีตชาตินะ เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นไม่นานมานี้เอง แม่หมอกล่าว

ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ผมก็ต้องเจอกับพวกเขามาก่อนเหรอครับ? แต่ผมเจอเขาแค่ตอนหลับเองนะครับ โภชน์สงสัย

ตามที่แม่หมอเห็นนะ สิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณ เป็นเหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้นอีกภพหนึ่งในขณะที่คุณหลับ แม่หมออธิบาย

จริงเหรอครับ! แม่หมอ แล้วมีวิธีทำให้ผมกลับไปที่ภพนั้นได้อีกไหมครับ!?” โภชน์ถามอย่างตื่นเต้น

เป็นไปได้ยาก คุณเป็นคนที่มีความสามารถพิเศษอยู่ในตัว หากคุณจะข้ามภพได้นั้น ต้องมีปัจจัยบางอย่างที่คุณต้องลองสังเกตเองดูว่าเพราะอะไร หรือสิ่งไหน ที่คุณปฏิบัติหรือทำในวันนั้น ทำให้คุณสามารถข้ามภพได้หลังจากหลับตาลงแล้ว แม่หมออธิบาย

แล้วแม่หมอ พอจะมีวิธีอะไรบ้างที่พอจะช่วยให้ข้ามภพได้ง่ายกว่านี้ไหมครับ!?” โภชน์ถาม

แม่หมอต้องขอโทษจริง เรื่องนี้แม่หมอไม่สามารถช่วยได้ เพราะมันเป็นการเปลี่ยนวิถีของมนุษย์สู่ภพอื่น มนุษย์ควรดำรงอยู่ในภพที่ตนควรอยู่เท่านั้น แม่หมอกล่าว

เหรอ..ครับ โภชน์พูดน้ำเสียงซึม ๆ

มีอะไรจะถามอีกไหมคะ?” แม่หมอถาม

เอ่อเอ่อไม่มีแล้วล่ะครับ ขอบคุณมากครับ โภชน์ตอบ

งั้นขอตัวก่อนนะคะ หากมีปัญหาอะไรจะถามติดต่อมาได้อีกนะคะ! สวัสดีค่ะ  แกร๊ก - แม่หมอกล่าวลาและวางสายไป

 

                   โภชน์และอาเขต หันไปมองหน้ากันเงียบไปครู่นึง โภชน์ก็ถอนหายใจ

เฮ้อ ทำยังไงต่อดีเนี่ย!” โภชน์พูด

เอาอย่างนี้แล้วกัน สรุปตอนนี้เราก็ได้ข้อมูลมาสองอย่างแล้วคือ หนึ่งที่นายเห็นคืออีกภพของนาย  สองคือเราต้องดูว่าเพราะอะไรนายถึงข้ามภพได้ อาเขตพูด

เรื่องที่หนึ่งก็เข้าใจอ่ะนะ! แต่เรื่องที่สองนี่สิจะดูยังไงล่ะ แต่ละวันที่ผ่านไปใครจะจำได้ว่าทำอะไรตอนไหน!” โภชน์เครียด

ก็จริงแฮะ! งั้นเอาอย่างนี้แล้วกัน ลองติดต่อกับรายที่เราหามาต่อเลยเป็นไง จะได้เอามาประกอบข้อมูลกันอีกที เผื่อจะได้รู้อะไรมากขึ้นอีก อาเขตแนะนำ

อื้อ! เอาอย่างนั้นก็ได้ งั้นคนต่อไปใครล่ะ!?” โภชน์ถาม

รู้สึกว่าจะเป็นจิตแพทย์หรือนักวิทยาชาวต่างชาติอ่ะนะ!” อาเขตบอก

อ้าว! งั้นก็ต้องคุยภาษาอังกฤษน่ะสิ!” โภชน์สงสัย

ไม่หรอก รู้สึกว่าเขาจะพูดภาษาไทยได้นะ อาเขตบอก

คนนี้ชื่ออะไรเหรอ!?” โภชน์ถาม

รู้สึกว่าจะชื่อว่า ไซโกะ นะ!” อาเขตตอบ

หืม..ผู้หญิงเหรอ!?” โภชน์ถาม

ใช่! ผู้หญิง อาเขตตอบ

งั้นแล้วอีกคนที่นายบอกว่าเป็นนักวิทยาศาสตร์น่ะ ผู้ชายหรือผู้หญิง!?” โภชน์ถาม

ผู้หญิงเหมือนกันว่ะ!” อาเขตตอบ

ผู้หญิงอีกแล้ว คนนี้ชื่ออะไร!?” โภชน์ถามต่อ

ชื่อว่า เอลซี่เดลซ่า อาเขตตอบ

โหย! ชื่อโคตรฝรั่งเลย แบบนี้ได้คุยภาษาอังกฤษชัวร์ โภชน์พูด

ไม่หรอก! ภาษาไทยได้เหมือนกัน อาเขตกล่าว

"เฮ้ย! ตอนนี้ภาษาไทยกลายเป็นภาษาสากลไปตั้งแต่เมื่อไหร่วะ!?” โภชน์ถาม

ม่ายช่าย! เลอะกันไปใหญ่แล้ว คือพวกนี้เขาอยู่ไทยมานานแล้วเขาก็เลยพูดไทยได้แค่นั้นเอง อย่าเดาอะไรมั่ว ๆ สิฟะ!” อาเขตอธิบาย

อ๋อ..เหรอ แล้วไป กำลังจะดีใจอยู่เชียวว่าภาษาไทยจะได้ใช้ทั่วโลกแล้วสักที โภชน์สบถ

เออ! งั้นเข้าเรื่องเลยดีกว่านะ อาเขตกล่าว

โทรต่อเลยแล้วกัน!” โภชน์บอก

โทรนัดเลยแล้วกันนะ!?” อาเขตถาม

โทรนัด หมายความว่ายังไง!?” โภชน์สงสัย

ก็จิตแพทย์หรือนักจิตวิทยา แค่คุยทางโทรศัพท์ไม่มีประโยชน์เท่าไหร่หรอก ต้องไปเจอตัวเลย ถึงได้รู้ผล อาเขตอธิบาย

แล้วทีแรกเห็นนายว่าควรคุยกันทางโทรศัพท์ดูก่อนไม่ใช่เหรอ!?” โภชน์ถาม

มันแล้วแต่กรณีน่ะ! เอาเป็นว่านัดเลยดีกว่า อาเขตตอบ

 

- ตรู๊ดดด..ตรู๊ดดด.. -  เสียงรอสายโทรศัพท์ขณะที่อาเขตกำลังโทรหาแพทย์หญิงไซโกะ

สวัสดีค่ะ! เรียนสายใครคะ?” เสียงหญิงสาววัยรุ่นรับสาย

สวัสดีครับ ขอเรียนสายแพทย์หญิงไซโกะครับ!” อาเขตขอสาย

ค่า! กำลังรับสายอยู่ค่ะ แพทย์หญิงไซโกะพูด

คือว่าผมมีเรื่องจะปรึกษาเกี่ยวกับการมองเห็นบางสิ่งเวลานอนหลับ แต่มันเหมือนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงน่ะครับ อาเขตบอก

ถ้าอย่างนั้นคงต้องให้ทางคุณเข้ามารับการทดสอบเพื่อดูว่าเกิดปัญหาอะไรขึ้นกับตัวคุณหรือเปล่านะคะ แพทย์หญิงไซโกะแนะนำ

งั้นเอาเป็นว่าผมนัดคุณแพทย์หญิง…” อาเขตบอก

เรียก ไซโกะ เฉย ๆ ก็ได้ค่ะ แพทย์หญิงไซโกะพูด

อ๋อ! ครับ ถ้าจะนัดคุณไซโกะ จะได้วันไหนและที่ไหนครับ อาเขตถาม

เป็นพรุ่งนี้บ่ายโมง ที่คลีนิกจิตวิทยา นะคะ แพทย์หญิงไซโกะนัดเวลา

ได้ครับ งั้นตามนี้เลยครับ อาเขตตกลง

เรียนสายใครอยู่คะ!?” แพทย์หญิงไซโกะถาม

ผม อาเขต ครับ แต่คนที่จะให้คุณไซโกะดูคือเพื่อนผมชื่อ โภชน์ ครับ อาเขตบอก

อ๋อ! ค่ะ ตรงเวลานะคะ งั้นแค่นี้ค่ะ แกร๊ก -” แพทย์หญิงไซโกะวางสาย

นัดเสร็จเรียบร้อยแล้ว โภชน์ พรุ่งนี้บ่ายโมงนะ จะให้เราไปด้วยไหม?” อาเขตถาม

ก็ไปด้วยสิ นายแนะนำตัวไปแล้วนี่หน่า แต่ว่าเขาจะให้เข้าไปพร้อมกันสองคนเหรอ!?” โภชน์ถาม

ก็นั่นน่ะสิ! เมื่อกี้ก็ลืมถาม อาเขตเพิ่งคิดได้

ไม่เป็นไร ถ้าเขาให้เข้าคนเดียวนายก็รอข้างนอกแล้วกันนะ โภชน์บอก

อืม ก็ได้ไม่มีปัญหา!” อาเขตพูด

                   จากนั้นอาเขตก็นัดเจอโภชน์ที่คลีนิกจิตวิทยาพรุ่งนี้ตอนบ่ายโมงตรงแล้วก็ขอตัวกลับบ้านก่อน

 

- กริ๊ง..กริ๊ง..กริ๊ง -  เสียงโทรศัพท์มือถือของอาเขตดังขึ้นขณะที่กำลังเดินทางกลับบ้าน

สวัสดีครับ อาเขตรับโทรศัพท์

เขต นี่ลาล่าเองนะ เป็นยังไงบ้าง เรื่องพี่โภชน์ล่ะ จะให้ทำอย่างไรต่อ?” ลาล่าถาม

คงต้องรอไปก่อนนะ เพราะตอนนี้ โภชน์ มันยุ่ง ๆ อยู่อย่าเพิ่งไปรบกวนมันเลย อาเขตตอบ

ตอนนี้ไม่รู้เป็นยังไงลาล่า อึดอัดมากเลยล่ะ ช่วงนี้เอกก็มาทานข้าวเย็นเป็นเพื่อนลาล่าอยู่ แต่พอเห็นเอกทีไร ก็พลอยคิดถึงพี่โภชน์ด้วยทุกทีเลย งั้นตอนนี้จะให้ลาล่าทำยังไงต่อก่อนดีล่ะ เขต!” ลาล่าอธิบายและถาม

นี่! หมายความว่า เธอหลงรักเจ้าโภชน์เข้าเต็มเปาแล้วใช่ไหมเนี่ย!” อาเขตถามเชิงแหย่

อืมก็ไม่รู้สิ สงสัยจะใช่มั้ง!” ลาล่าตอบ

อื้อ! ลำบากใจเหมือนกันแฮะ ช่วงนี้ก็กำลังวางแผนอยู่ ยังไงก็คงต้องให้รออีกหน่อยนึงล่ะนะ!” อาเขตบอก

งั้น ถ้าลาล่าจะขอโทรหาพี่โภชน์บ้างได้ไหม!?” ลาล่าถาม

อ้าว! เรื่องนั้นก็แล้วแต่เธอสิ ลาล่าตอนนี้เธอก็รู้จักโภชน์แล้วจะคุยกันหรือโทรศัพท์หากันก็เป็นเรื่องปกติ ทำไมต้องมาถามด้วยเนี่ย!” อาเขตอธิบาย

ก็ตอนที่เขตให้ลาล่าติดต่อพี่โภชน์ มันเป็นการให้ช่วยเหลือ แล้วลาล่าก็ทำตามที่เขตบอกมาตลอด จะให้คิดเองได้ไงล่ะ!?” ลาล่าอธิบาย

แล้วที่หลงรักเขาเนี่ย! อยู่ในแผนที่ตั้งไว้ไหม?” อาเขตถาม

ไม่อยู่ ลาล่าตอบ

เห็นไหม! อย่างนั้นอะไรก็ตามที่ลาล่าปฏิบัติต่อโภชน์ นอกแผนที่วางไว้ เท่ากับเรื่องนั้นเป็นเรื่องส่วนตัวของลาล่าเอง แล้วแต่ลาล่านะ เข้าใจนะ!” อาเขตบอก

อ๋อ! งั้นก็โอเคตามนี้ งั้นแค่นี้ก่อนนะเขต บาย แกร๊ก -” ลาล่าวางสาย

ไหนเขตก็เปิดโอกาสให้เราแล้ว ลุยเลยดีกว่า ฮิฮิ ลาล่าบ่นพึมพำก่อนโทรศัพท์

 

- กริ๊ง..กริ๊ง..กริ๊ง -  เสียงโทรศัพท์มือถือของโภชน์ ดังขึ้นขณะที่ โภชน์ กำลังจะเข้านอน

สวัสดีครับ โภชน์รับสาย

พี่โภชน์คะ ลาล่า เองนะ ลาล่าทักทาย

อืมว่าไง สบายดีไหม?” โภชน์ถาม

ก็สบายดีค่ะ แต่รู้สึกคิดถึงพี่โภชน์มากเลยค่า!” ลาล่าทำเสียงอ้อน

อืมพี่ก็เหมือนกันช่วงนี้รู้สึกเหมือนขาดอะไรไป ไม่ได้คุยกับลาล่านี่เอง โภชน์บอก

พี่โภชน์ล่ะก้อปากหวานจังเลยอ่ะ น่ารักจัง ลาล่าทำเสียงอ้อนอีก

อือ..แต่ว่าวันนี้รู้สึกจะดึกแล้วนะ ไว้ค่อยคุยกันใหม่ดีกว่ามั้ย!?” โภชน์พูด

ทำไมล่ะคะ!? ไม่ได้คุยกันตั้งนาน พี่โภชน์ไม่คิดจะคุยกับลาล่านาน ๆ หน่อยเหรอคะ!” ลาล่าพูดน้ำเสียงงอน ๆ

ไม่ใช่อย่างนั้น แค่พี่อยากให้เรานอนไม่ดึกน่ะ จะได้สุขภาพดี พี่เป็นห่วงเท่านั้นเอง โภชน์อธิบาย

ดีใจจัง เป็นห่วงลาล่า ๆ ด้วย งั้นก่อนวางสายไปนอน ลาล่า อยากนัดทานข้าวเย็นกับพี่โภชน์ก่อนได้ไหมคะ ลาล่าถาม

อ๋อ! พอดีว่าช่วงนี้พี่ยุ่ง ๆ อยู่น่ะ คงยังนัดลาล่าไม่ได้หรอก เดี๋ยวเป็นแบบวันนั้นอีก พี่เองก็พลอยรู้สึกผิดต่อลาล่าไปด้วย เอาไว้มีเวลาแล้วพี่จะบอกแล้วกันดีกว่านะ!” โภชน์บอก

พี่โภชน์เป็นห่วงความรู้สึกลาล่า ดีจังเลย งั้นก็ได้ค่ะ แต่พอเรื่องยุ่ง ๆ ของพี่โภชน์เสร็จแล้ว อย่าลืมที่สัญญากับลาล่าแล้วกันนะคะ!?” ลาล่าถาม

จ้า! ไม่ลืมแน่นอน งั้นแค่นี้ก่อนนะครับ โภชน์ตอบ

ค่ะ ฝันดีนะคะ บาย แกร๊ก -” ลาล่าวางสาย

 

- วันต่อมา

 

- ณ คลีนิกจิตวิทยา เวลา 12.55 น.

 

                   โภชน์กำลังยืนรออาเขตอยู่ตรงด้านหน้าทางเข้าคลีนิก

เฮ้! โภชน์ ทำไมมายืนอยู่ตรงนี้ล่ะ ไม่เข้าไปรอข้างในแจ้งชื่อเข้าหรือยัง?” อาเขตถาม

แจ้งชื่อแล้วมารอนายอยู่นี่แหละ ไม่นึกว่าจะมาเป๊ะขนาดนี้นะเนี่ย!” โภชน์พูด

นั่นสินะ! ช่วยไม่ได้ ก็คนมันตรงต่อเวลานี่ ฮะฮะ อาเขตเข้าใจว่าโภชน์ชมอยู่

เมื่อกี้พูดประชดนะ ไม่รู้เหรอไง!” โภชน์สบถให้

อ้าว! เหรอ งั้นเข้าไปกันเถอะ เดี๋ยวไม่ทันเขาเรียกตัว อาเขตเปลี่ยนเรื่องเลย

 

แล้วก็ติดตามต่อตอนหน้าครับ

1 ความคิดเห็น