2PM [[[SF TK Couple]]]

ตอนที่ 3 : [[[TK Couple]]] แต่ปางก่อน ๓ ตอนจบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,279
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    20 เม.ย. 55



เวลาปัจจุบัน

 


เจ้าเอยจำปา   เรียก ว่าพระยาดอกไม้
 หอมฟุ้ง จรุงใจ   พี่ เก็บมาให้เจ้าเอย"

 





ผมท่องกลอนออกมา พร้อมๆ กับคนหน้าหวานตรงหน้า...............ทำเอาคนหน้าหวานหันหน้ามามองผมด้วยสาย ตาตกใจ

 





ท่านจำได้แล้ว หรือไรคนหน้าหวานเอ่ยถามพร้อมๆกับที่น้ำตาเอ่อล้น ขอบตา

 






นิชคุณ ของพี่ผม พูดออกไปในขณะที่คว้าร่างบางของคนหน้าหวานเข้ามาสวมกอดอย่าง สุดรัก

 









ฮึก ฮึก ฮึก คุณพี่จำกระผมได้แล้วใช่หรือไม่ขอรับคนหน้าหวาน เอ่ยเสียงสะอื้นในขณะที่กอดผมแน่น

 







จำได้สิ จำได้ พี่จำได้ผมเอ่ยตอบในขณะที่น้ำตาไหลออกมาโดยที่ผม ไม่รู้ตัว

 








ในที่สุดสิ่งที่ กระผมรอคอย ก็เป็นจริงสักที

 







เจ้ารอพี่อยู่ ที่เรือนของเราอย่างนั้นหรือ

 






ขอรับกระผมรอ รอสักวันหนึ่งที่คุณพี่กลับมาหากระผม

 





พี่กลับมาตามคำ สัญญาที่พี่ได้ไว้ให้กับเจ้าแล้ว นิชคุณยอดรักของพี่

 






กระผมรอคุณพี่มา นาน นานมาก จนไม่คิดว่าจะมีวันนี้จริงๆ

 






โธ่.......... ยอดรักของพี่คนเอ่ยย้ำกับคนในอ้อมกอดอีกครั้ง

 






แต่ตอน นี้........คุณพี่.........คุณพี่เป็นมนุษย์ แต่กระผมเป็น........คนหน้าหวานเอ่ยในขณะที่ผละตัวออกจากตัวผมอย่างเร็ว

 






เจ้าเป็นอะไรไหน ว่ามาสิผมเอ่ยถาม(นี่ อิแมว แกไม่คิดเลยใช่ไหม คุนนี่ของเจ๊อยู่ในสมัยพระเจ้าเหา แต่ตอนนี้แก อยู่ค.ศ2010 แกคิดว่าคุนนี่ของเจ๊จะยังมีชีวิตอยู่หรือไง ห๊า....ไอ้แมวโง่เอ๊ยยย)

 








คุณพี่กลับไป เกิดใหม่แล้ว แต่กระผมยังรอคุณพี่อยู่ตรงนี้ กระผมรอคุณพี่มาหนึ่งร้อยกว่าปีไม่ไปไหนคนหน้าหวาน เอ่ย ทำเอาผมต้องฉุกคิด..........ว่านิชคุณรอผมอยู่ที่นี่ตั้งแต่ผมยังมีชีวิต อยู่ จนตอนนี้ผมกลับมาเกิดใหม่แล้ว..............เมื่อคิดได้ดังนั้นผมจึงผละตัว ออกห่างจากคนหน้าหวานทันที

 





คุณพี่กลัวกระผม หรือขอรับคนหน้าหวานเอ่ยถามพร้อมๆกับที่น้ำตาเอ่อ ล้นที่ขอบตาอีกครั้ง






เอ่อคือ พี่.............พี่ผมพูดไม่ออก

 







คุณพี่กลัวกระผม จริงๆใช่ไหมขอรับ คุณพี่ไม่รักกระผมแล้วคนหน้าหวาน เอ่ยน้ำเสียงตัดพ้อ

 






พี่ขอโทษผมเอ่ยใน ขณะที่พยายามจะโน้มตัวเข้าไปหาคนหน้าหวานที่กำลัง ร้องไห้อยู่

 







ถ้าคุณพี่กลัว กระผม กระผมก็จะไป คุณพี่จะไม่มีวันได้เห็นกระผมอีก กระผมขอตัวนะขอรับคน หน้าเอ่ยในขณะที่ลุกขึ้น

 







อย่าทำเยี่ยง นั้น...............ผมเอ่ยเสียงดังในขณะที่ดึงร่างของคนหน้าหวานเข้ามากอด

 







คุณ พี่..............คนหน้าหวานร้องเรียกเสียงหลง

 







พี่ขอโทษ พี่ก็แค่ตกใจ พี่ดีใจนะที่คุณยังรอพี่อยู่ที่นี่ แต่พี่คิดว่ามันไม่ยุติธรรมสำหรับคุณ คุณรอพี่อยู่ที่นี่ อย่างเดียวดาย แต่พี่กลับจำอะไรเกี่ยวกับเรื่องของเราไม่ได้เลย จนมาถึงตอนนี้พี่เพิ่งจะจำได้ พี่นี่มันแย่จริงๆ

 







อย่าโทษตัวเองขอ รับ กระผมยินดีที่รอคุณพี่อยู่ที่นี่เอง ไม่มีใครสามารถที่จะพรากกระผมจากเรือนหลังนี้ได้  ถ้า กระผมมิยินยอม

 






พี่จะอยู่ที่นี่ กับน้องเอง ต่อไปนี้น้องมิต้องกลัวอะไรทั้งนั้น ไม่มีใครที่จะสามารถพรากเราสองคนออกจากกันได้อีกแล้วผมเอ่ยในขณะที่พรมจูบลงบนกลุ่มผมนิ่มนั้น

 







ฮึก ฮึก ฮึก คุณพี่ขอรับ กระผม กระผม ดีใจขอรับคนนหน้าหวานเอ่ย ทั้งน้ำตาในขณะที่สวมกอดผมให้แน่นขึ้น

 






พี่ก็ดีใจผมเอ่ย ในขณะที่ผละร่างของคนหน้าหวานออกเบาๆในขณะที่กดริมฝีปาก ของตัวเองลงบนริมฝีปากนิ่มนั้นแผ่วเบา คนหน้าหวานมีอาการดวงตาตื่นนิดๆ และอีกไม่นานเขาก็หลับตาลงเพื่อรับรสจูบของผม ผมละเลียดจูบริมฝีปากบางนั้นเบาๆ พร้อมๆกับใช้ลิ้นดุนริมฝีปากไปด้วย เพื่อเป็นการบอกให้คนหน้าหวานเผยอริมฝีปากออกเพื่อรับรสจูบของผมให้แนบแน่น ยิ่งขึ้น คนหน้าหวานเผยอริมฝีปากออกอย่างว่าง่าย ผมจัดการสอดลิ้นร้องของตัวเองเข้าไปควานหาลิ้นหวานของคนตรงหน้าทันที เราสองคนแลกจูบกันอย่างเร่าร้อน แต่มันก็แฝงไปด้วยความอ่อนหวานอย่างที่สุด สายลมเอื่อยๆผสมกับกลิ่นของดอกจำปา และการได้ลองลิ้มชิมรสคนหน้าหวานตรงหน้า ตอนนี้ผมไม่รู้จะบรรยายให้เป็นคำพูดได้อย่างไร รู้แค่ว่า..........ผมอยากหยุดเวลาไว้ที่ตรงนี้เหลือเกิน

 








ผ่า ง....................................................จู่ๆร่างของผมและคน หน้าหวานก็แยกออกจากกัน ในขณะที่ผมเห็นลำแสงสีขาวนวลแผ่กระจายไปทั่วบริเวณ

 






คุณ...............ผมเอ่ยเรียกคนหน้าหวานด้วยความตกใจในขณะที่พยายามจะเดินเข้าไปหา แต่ผมก็ต้องหยุดเพราะจู่ๆแสงสีขาวนวลนั้นกลับสว่างจ้ามากขึ้น

 






ถึงเวลาที่เจ้า ต้องไปจากที่นี่แล้วนิชคุณเสียงของผู้หญิงคนหนึ่ง ดังขึ้นในขณะที่ลำแสงสีขาวนวลนั้นค่อยๆจางลง พร้อมกับการปรากฎกายของหญิงสาวคนหนึ่ง สวมชุดไทยสมัยโบราณ

 







ขอเวลาให้กระผม อีกสักหน่อยมิได้หรือขอรับคนหน้าหวานเอ่ยกับหญิง สาวคนนั้นพร้อมๆกับนั่งลงแล้วยกมือขึ้นไหว้

 







เจ้าสัญญากับข้า ไว้ว่าอย่างไร เจ้าสัญญาว่าถ้าเจ้าได้พบกับคนรักของเจ้าอีกครั้ง เจ้าก็จะไปผุดไปเกิดมิใช่หรอกหรือ นิชคุณ

 







ใช่ขอรับ แต่...........ยังไม่ทันที่คนหน้าหวานจะพูดจบก็ถูก หญิงสาวคนนั้นพูดแทรกขึ้นมาเสียก่อน

 







ไม่มีคำว่าแต่ ใดๆทั้งสิ้น สัญญาคือสัญญา เจ้าต้องทำตาม

 







อะไรกันคุณ นี่มันเรื่องอะไรกันผมเอ่ยถามเสียงดังด้วยความ สงสัย

 








คุณพี่ขอรับ กระผมคงต้องไปแล้วขอรับ

 







เจ้าจะไปไหน ก็ในเมื่อตอนนี้พี่มาหาเจ้าที่นี่แล้ว เราจะอยู่ด้วยกันที่นี่อย่างไรเล่าผมเอ่ยในขณะที่สาวเท้าเข้าไปจับตัวคนหน้าหวาน

 








เวลาของกระผมหมด ลงแล้วขอรับ กระผมขอเวลาที่จะได้เจอคุณพี่อีกครั้ง และถ้ากระผมได้เจอคุณพี่ หลังจากนั้นกระผมต้องไปเกิดใหม่ขอรับ

 








ไม่.......... พี่ไม่ให้เจ้าไปไหนทั้งนั้น เราสองคนจะต้องอยู่ด้วยกันที่นี่ผมเอ่ยเสียงแข็ง ในขณะที่มองไปที่หญิงสาวอีกคนที่กำลังมองผมกับคน หน้าหวานเช่นกัน

 








มันเป็นเรื่อง ของโชคชะตา พวกเจ้ามิสามารถกำหนดได้ เรื่องของอนาคตก็ต้องปล่อยไปตามกรรม ถ้าเจ้าสองคนยังมีบุญต่อกัน เจ้าสองคนจะได้พบกันอีกในไม่ช้า ถึงเวลาของเจ้าแล้วนิชคุณ เจ้าต้องไปกับข้าประเดี๋ยวนี้

 







ไม่............ คุณจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น ไม่ผมตะโกนสุดเสียงในขณะ ที่จับร่างของคนหน้าหวานไว้แน่น

 






ฮึก ฮึก ฮึก กระผมต้องไปแล้วขอรับ คุณพี่ดูแลรักษาตัวดีๆนะขอรับ ถ้าเรามีบุญต่อกันเราคงจะได้ประสบพบเจอกันอีกไม่ในชาตินี้ก็ชาติหน้านะขอรับ แต่มิว่าจะชาติไหนๆกระผมก็จะขอรักคุณพี่เยี่ยงนี้ตลอดไปคนหน้าหวานพูดทั้งน้ำตาในขณะที่เริ่มมีแสงสีขาวสว่างจ้าขึ้นมาอีก ครั้ง

 








คุณ.............. พี่ก็รักคุณผมเอ่ยเสียงดังลั่นในขณะที่ภาพตรงหน้า ได้หายไปทันที ทิ้งไว้แต่เพียงศาลาริมน้ำที่มืดสนิท บริเวณโดยรอบมืดแต่ก็สามารถที่จะมองเห็นได้ลางๆเพราะวันนี้พระจันทร์เต็มดวง ผมล้มลงไปกองกับพื้น ในขณะที่ปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา

 








พี่รักคุณ พี่รักคุณ ไม่ว่าจะชาติไหน พี่ก็จะรัก ของเราสองคนได้เจอกันอีกผมเอ่ยเสียงผะ แผ่วปานจะขาดใจ

 








แทคโว้ย แทค..............จู่ๆเสียงของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้น ในขณะที่ผมได้ยินเสียงฝีเท้าหลายคู่เดินตรงเข้ามาทางที่ผมอยู่

 







ไอ้แทค เมิงอยู่ไหนว่ะ เมิงได้ยินที่กรุเรียกไหมเสียงเดิม ยังดังขึ้นอีกครั้งพร้อมๆกับแสงไฟดวงเล็กที่ส่องมาที่ผม

 








เฮ้ย............... ไอ้แทคเสียงเรียกชื่อผมดังขึ้นพร้อมกับที่ไอ้ เพื่อนสนิทวิ่งเข้ามาหาผม

 







เมิงเป็นเชี่ยไร แทค เมิงไปไหนมา พวกกรุตามหาเมิงตั้งนานแล้วนะ ตั้งแต่ตอนบ่ายที่เมิงเดินขึ้นบ้านหลังนั้นไป พอกรุเดินตามขึ้นไปกรุก็ไม่เจอเมิงแล้วไอ้ซูถามใน ขณะที่มันพยุงตัวผมให้ยืนขึ้น

 







กรุ... กรุ...ไม่เป็นไร กรุก็แค่หลงทางผมเลือก ที่จะตอบออกไปแบบนั้น เพราะถึงพูดไปก็คงไม่ใครเชื่อเรื่องแบบนี้แน่ๆ

 








ถ้าไม่มีอะไรกรุ ว่าเรากลับกันเถอะว่ะ พรุ่งนี้เครื่องออกแต่เช้าไอ้ ซูเอ่ยในขณะที่เดินนำผมให้ออกไปจากที่นี่

 








เร็วสิว่ะแทค อยู่แถวนี้นานๆกรุเมิงเสียวสันหลังยังไงพิกล กรุอยากออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุดไอ้ซูเอ่ยในขณะ ที่ยกมือขึ้นมากอดตัวของมันเอง

 








ลาก่อน สักวันเราต้องได้พบกัน นิชคุณ ยอดรักของพี่...ผมเอ่ยเสียงเรียบในขณะที่ เดินนำไอ้ซูออกไปทันที โดยที่ไม่คิดที่จะหันหลังกลับไปมองบ้านหลังอีกเลย

 









คุณ...เชื่อเรื่อง บุพเพสันนิวาสไหมครับ?

 

คุณ...เชื่อ เรื่องรักข้ามภพไหมครับ?

 

คุณ...เชื่อ เรื่องพรหมลิขิตไหมครับ?

 





คุณจะเชื่อหรือไม่ผมไม่ รู้ แต่ที่แน่ๆผมเชื่อว่าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้จริง เพียงแค่ว่าจิตของคุณกับจิตของคนๆนั้นสามารถที่จะสื่อถึงกันได้มากน้อยแค่ ไหนเท่านั้นเอง?

 



ไม่แน่ นะ..คุณอาจจะต้องเจอเรื่องแบบผมบ้างก็ได้ ใครจะไปรู้...แล้วถ้าคุณได้มีโอกาสได้เจอกับเรื่องแบบนี้ จริงๆ คุณจะรู้ว่ามันน่าเหลือเชื่อมากแค่ไหน ความรักเกิดขึ้นได้ทุกที่ทุกเวลา ไม่มีอะไรที่จะสามารถกั้นขวางได้ แม้แต่กระทั่งกาลเวลาที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา...

 







+++++++++++จบบริบูรณ์++++++++++++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

495 ความคิดเห็น

  1. #491 Boatiezz (@3oatiezz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:34
    ขอให้รีบๆเกิดใหม่เร็วๆแล้วรักกันให้สมใจไปเลยน้าาา
    #491
    0
  2. #478 tklove (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 00:45
    น่าจะแต่งต่อให้ได่เจอกันเนอะไรต์
    #478
    0
  3. #473 nui_nui (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2556 / 22:28
    คุนนี่รออิแทคมาตั้งร้อยกว่าปี กว่าแกจะมาหาน้อง

    ได้พบเจอกันแปปเดียวยังไม่ทันหายคิดถึง

    ก้อต้องแยกจากกันแล้วอ่ะ เจ็บปวด สงสารคนรอ

    แต่ยังดีที่แทคยังกลับมาหาน้องไม่ปล่อยให้รอๆๆๆ

    ถ้ายังมีวาสนาต่อกันก้อคงจะได้พบกันอีก

    คราวนี้ความรักคงจะสมหวัง
    #473
    0
  4. #452 Icecreamcake (@icelupan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2555 / 22:16
    ทำร้ายมากเลย เจอกันก็ต้องจากกัน
    #452
    0
  5. #437 เต็งหนึ่ง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2555 / 10:30
    เอ๊า.....จบซงั้น กะลังเคลิ้มเลย
    #437
    0
  6. #427 ponnee (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2555 / 22:05
    เจอกันแค่แป๊บแป๊บเองอ่ะ อุตส่าห์รอมาตั้งกว่าร้อยปี..ฮือ ฮือ จะได้เจอกันอีกมั๊ยน๊า..ท่านเจ้าคุนแทค
    #427
    0
  7. #410 Meagan (@ht-meagan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2555 / 13:04
    ง่าาาาา
    ซึ้งมากกๆๆ
    เฮ้ออออ
    #410
    0
  8. #398 Piam'Mara (@night-tee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2555 / 17:16
     จบเศร้ามากอ่ะ TT
    คุณกับแทคจะได้เจอกันอีกมั้ยอ่ะ
    #398
    0
  9. วันที่ 20 เมษายน 2555 / 17:58
     โอ้UU คุณพี่ไรท์เตอร์คะจบเศร้ามากเจ้าคะ 

    ถ้าไรท์เตอร์อยากแต่งต่อขอให้ได้เจอกันน้าาา
    #392
    0
  10. #387 rkkurama (@rkkurama) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2555 / 11:02
    เศร้าอีกแล้ว
    ถึงจะเศร้าแต่ยังไงก็คงยังรักกัน
    มันเป็นพรหมลิขิต
    สักวันทั้งสองต้องได้กลับมารักกันอีก
    #387
    0
  11. #379 kapukluk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2555 / 14:21
    ฮือ จบเศร้าไปนิดนะคะ

    อยากให้ทั้งสองคนมีเวลามากกว่านี้

    จะได้กลับมาเจอกันอีกไหมนะ

    แต่ต้องได้เจอกันอยู่แล้วล่ะ

    แทคคุณเค้าเป็นคู่แท้นี่นา

    รอแค่เวลาที่เหมาะสมเท่านั้น

    ขอบคุณไรท์เตอร์มากค่ะ
    #379
    0
  12. #364 นานา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มกราคม 2555 / 19:35
    เขาเจอกันแล้วใช่ป่ะค่ะ

    ตอนนี้อ่ะ

    5555 ชอบมากค่่ะสนุกไปอีกแบบ
    #364
    0
  13. #349 คนผ่านทาง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2554 / 23:33
    และแล้ว 2 คนนั้นก็ได้กลับมาเจอกันอีกครั้งในนาม 2PM -////-
    #349
    0
  14. #344 khawkhun (@noppawanseikram) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2554 / 07:11
    คนน้องเนี่ยรอคอยคนพี่ให้กลับมา
    ช่างเป็นรักแท้ ช่างเป็นอะไรที่มั้นคงจริงๆ
    คุณหลวงที่รัก แล้วเราจะได้รักกันทุกชาติไป
    หวาน ซึ้งดีอะ
    #344
    0
  15. #320 really (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2554 / 21:34
    โถจบซะเศร้าเลย แต่ในที่สุดสองคนก็ได้มาพบกันอีกครั้งในชาตินี้ ในนามของ2pm(ก๊ากๆๆหลบรองเท้าแตะอย่างไว)
    #320
    0
  16. #298 ott1212 (@ott1212) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2554 / 11:59
    แล้วแบบนี้...............จะได้เจอกันไหม..............

    เศร้าจัง...............................
    #298
    0
  17. #284 FisHybomB (@Danger_BeGiN) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2554 / 21:05
     โรแมนติกอ่ะรักข้ามพบ
    #284
    0
  18. #279 MoLoMoShi (@molomoshi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2554 / 18:57
     แทคต้องเจอคุณๆๆๆๆๆๆๆๆ
    สวดมนต์ๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #279
    0
  19. #272 TaoTao Yong (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2554 / 22:22
    อ๊าา คุณไปเล้ว ค๊า

    เเทคต้องอยู่ให้ได้

    เพื่อสักวันหนึ่ง

    เพื่อจะได้เจอ

    คุณนี่ ของ เเทค

    ...

    (ดีจังเป็นผี เเอบไปเรียนเกาหลีได้ ^^)
    #272
    0
  20. #267 DeViLMoOK2PM (@devilmook2pm) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2554 / 12:26
    เอิ่มมมมมม. TTTTTT
    #267
    0
  21. #262 aey (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2554 / 11:22
    เฮ้อ ความรักไม่มีพรหมแดนขวางกั้น
    #262
    0
  22. #243 D-sine (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 เมษายน 2554 / 23:21
    ฮื้อออออออออออออออออ





    เศร้า อ่ะ





    ซึ้ง อย่างแรง





    เจ็บปวด ง่าาาาาาาาาาา
    #243
    0
  23. #211 tukta (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2553 / 17:14
    จบเศร้า แต่ซึ้ง

    แล้วจะเจอกันอีกไหม
    #211
    0
  24. #176 PLOY (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2553 / 19:09
    ตอนจบมันปวดจัยยยยยยยยย
    #176
    0
  25. #165 lopassot (@loveread) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2553 / 01:53
    เศร้าไปมั้ยไรเตอร์ รอมาตั้งนานสุดท้านก็ไม่ได้อยู่ด้วยกัน
    #165
    0