เกิดใหม่ทั้งที ต้องมีเธอเป็นฮาเร็ม

ตอนที่ 3 : แนะนำเรื่องซึจิมิ ผจญภัยหลุดโลกแฟนตาซี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 ม.ค. 63

เรื่องนี้เป็นนิยายเรื่องแรกของไรด์ที่อยากให้เพื่อนๆลองอ่าน ไรด์เลยเอาไตเติ้ลมาให้อ่านกัน ถ้าชอบก็อย่าลืมติดตามเรื่องนี้กันด้วยนะ

ตอน ภัยคุกคามจากโลกอนาคต

ซึจิมิ หรือในอีกชื่อหนึ่ง ซาโต้ ซึจิมิ เขาผู้ใช้ชีวิตไปวันๆอย่างว่างเปล่า เหมือนหายใจรดฟ้าอยู่ทุกวัน อยู่มาวันหนึ่งพลังของเขาก็ตื่นขึ้น มันเป็นพลังนักรบมาร 1แสนตน ซึ่งออกมาทำลายล้างโลก ในตอนที่เขาหลับ พวกมันจะบินข้ามวัดวา อาราม และสถานที่ศักดิ์สิทธิ์เท่านั้นที่พวกมันจะไม่ทำลาย


 

พวกกองทัพมารได้เข่นฆ่าประชาชน อย่างไม่เลือกหน้า สร้างความหวาดกลัวไปทั่วโลก จนออกข่าวใหญ่ ครึกโครม แต่เรื่องนี้ ซึจิมิ ดันไม่รู้ซะนี่


 

เมื่อเขาตื่นขึ้นมาทุกอย่างก็กลับเป็นเหมือนเดิมแล้ว บ้านเมืองที่พังทลายไป ก็กลับมามีสภาพเดิม ผู้คนที่ถูกฆ่าตายก็กลับมามีชีวิต อีกครั้ง แต่ทุกอย่างไม่เป็นเช่นนั้นไปเสียหมด ยังมี ความหวาดกลัวที่เกิดขึ้นในใจของคนที่ถูกฆ่าตาย อย่างไรล่ะที่มันไม่กลับมาเป็นเหมือนเดิม


 

ฝ่ายการทหารได้ทำการสำรวจอยู่หลายคืน จนกระทั่งค้นพบ บ้านที่เป็นต้นเหตุ พวกเขาถึงกับ ฆ่าล้างบ้านของซึจิมิ โดยไม่ไต่ถามถึงสาเหตุที่มีกองทัพปีศาจ 1แสนตนออกมาอาละวาด


 

ทว่า............


 

พวกกองทัพปีศาจ 1แสนตนก็ออกมาอาละวาดอีก แถมอาละวาดหนักกว่าเดิมด้วย และในเช้าวันใหม่ของอีกวัน ครอบครัวของ ซึจิมิ ก็ฟื้นกลับมาอีก โดยเฉพาะตัวของซึจิมิ เองที่แข็งแรงขึ้น ผิวหนังแข็งขึ้นกว่ากาลก่อนจนกระสุนยิงไม่ทะลุแล้ว นั่นอาจเรียกว่าวิวัฒนาการก็เป็นได้ แต่พวกเขากลับไม่มีความทรงจำตอนที่ตาย เหมือนมันหายไปในม่านหมอก


 

ซึจิมิ ยังคงใช้เวลาชีวิตไปวันๆ ราวกับหายใจรดฟ้า พวกเพื่อนๆ ต่างกลัวเขาจะรู้ข่าว จึงพากันปกปิด ไม่ให้เขารู้ และทุกคืนที่มาเยือน พวกชาวบ้านก็จะพากันไปหลบตามวัดวาอารามและสถานที่ศักดิ์สิทธิ์


 

ทุกคนในพื้นที่ถูกสั่งให้ทำตัวปกติ และทำงานต่อไป เพื่อเป็นเพื่อนเล่นให้กับ ซึจิมิ จนกว่าทางการจะรู้วิธีกำจัดเขาได้


 

ทางการยังเคยไปคุยกับ พ่อแม่ และน้องๆของซึจิมิ แต่ในเช้าวันรุ่งขึ้นพวกเขาก็กลับลืมมันไป ราวกับเป็นคำสาป


 

ซึจิมิ ยังคงใช้ชีวิตปกติ ดื่มน้ำชายี่ห้อเดิมๆ กินข้าวแบบเดิมๆ ซึ่งทางการได้จ่ายเงินให้ กับครอบครัวซึจิมิเดือนๆ หนึ่ง มากกว่า 3ล้านบาท


 

ทุกๆวันทางการก็ต้องไปพูดเรื่องเดิมๆ กับ พ่อแม่ของ ซึจิมิ และให้เงินสนับสนุน พวกเขาเพื่อใช้ดูแลซึจิมิ


 

ในที่สุดพวกกองทัพมาร 1แสนตน ก็กำจัดบริเวณที่อาละวาด พวกมันจะอาละวาดอยู่ แต่ในประเทศของซึจิมิเท่านั้น ต่อมาก็เหลืออยู่เพียง อาละวาดในละแวกบ้านของ ซึจิมิ


 

ทุกอย่างดูดีขึ้นกว่าแต่ก่อน แต่ทางการยังคงไม่ปล่อยครอบครัวของซึจิมิไป พวกเขายังคงหาวิธีฆ่า ซึจิมิ อยู่ทุกวี่วัน


 

ไม่ว่าจะเป็นการยิงปืนสังหารซึจิมิ ฉีดยาให้ตาย ปาระเบิดใส่ ยิงบาซูก้า ใช้มีดปาดคอ เอาไปถ่วงน้ำ แต่ซึจิมิ ก็ยังไม่ตาย ไม่สิ ต้องเรียกว่าตายไปหลายรอบแล้วต่างหาก แต่ทุกเช้าเขาก็จะฟื้นขึ้นมาในห้องแห่งกาลเวลาของเขา และไม่มีความทรงจำตอนตาย ทั้งยังมีร่างกายที่แข็งแรงขึ้นอย่างมาก จนเขากลายสภาพไปไม่ต่างจาก อสูรเกราะเพชร ที่ทนทานต่อการโจมตี


 

นักวิทยาศาสตร์ พยายามหาวิธีฆ่าเขา โดยได้นำ อสุจิของเขามาจากการเก็บตัวอย่างทุกครั้งที่ฆ่าเขา และมีเหล่าสาวๆ ไม่ว่าจะเป็นดาราดัง นักร้อง นางงาม นางแบบ นักกีฬาทีมชาติ นักการเมือง และตระกูล ใหญ่ๆ ขอทดลอง ฉีดอสุจิของซึจิมิ เพื่อมีลูกกับเขา เพื่อใช้หาทางฆ่าเขา


 

เวลาดำเนินไปนานแสนนาน ในห้องแห่งกาลเวลาที่เป็นห้องนอนของซึจิมินี้ ทำให้เขาไม่แก่ลงเลยสักนิด เมื่ออยู่ในห้องนี้เขาจะไม่แก่ไม่ตาย


 

เหล่าลูกหลานของ ซึจิมิ ต่างก็มีพลังเวทย์ อันน่าหวาดกลัว ในที่สุด นักวิทยาศาสตร์ก็ได้คิดปืนใหญ่ แฟนติน่อน ที่รวบรวมพลังเวทย์ ของลูกหลานซึจิมิทุกคน เพื่อยิงไปทำลายห้องแห่งกาลเวลาของ ซึจิมิ ไปพร้อมกับตัวของซึจิมิ


 

3


 

2


 

1


 

0


 

ยิงได้


 

ผู้บัญชาการสั่ง แล้วปืนใหญ่ แฟนติน่อน ก็ยิงไปทำลาย บ้านของซึจิมิ รวมถึงห้องแห่งกาลเวลาของซึจิมิ ด้วย


 

ร่างกายของซึจิมิ กำลังจะสลาย แต่ก่อนหน้านั้น ก็ได้มีแสงหนึ่งเรืองรองอยู่ ซึจิมิ รีบแหวกว่ายไปในแสงนั้น และทะลุผ่านเข้าไปในอดีตกาล ที่เป็นอีกโลกหนึ่ง


 

ตึง!!!


 

"เมื่อท่านผ่านเข้าไปในแสงนี้แล้ว พลังกองทัพมาร 1แสนตน จะหายไป ท่านต้องการจะผ่านไปหรือไม่" มีเสียงผู้หญิงใสๆ อายุประมาณ 20 ปี พูดออกมาจาก ลำโพงที่ลอยอยู่ตัวเล็กๆ


 

" ไป " ซึจิมิ พูดด้วยเสียงอันแผ่วเบา แม้เขายังสับสนอยู่กับ เหตุการณ์ก็ตาม


 

วิ้ว วิ้ว วิ้ว


 

แสงนั้นพุ่งไปด้วยความเร็วสูง


 

เฮือก!!! แล้ว ซึจิมิ ก็ตื่นขึ้นมาในร่างชายหนุ่มคนหนึ่ง ในโรงพยาบาล เขามีสายน้ำเกลือ วางระโยงระยางเต็มตัวไปหมด


 

" ที่นี่มันที่ไหนกัน " ซึจิมิ คิด เขามองไปยังป้ายชื่อที่ติดอยู่ที่ตัวของชายหนุ่มคนนี้ คนที่เขามาสวมร่าง มันเขียนว่า ซาโต้ ซึจิมิ เขาเข้ามาในอีกมิติหนึ่งแล้วแน่ๆ อย่างแน่นอน


 

ไม่นานก็มีสาวน้อยคนหนึ่งมาเยี่ยมเขา เธอมีชื่อว่า ซาโต้ มิซาเอะ เท่าที่เขามองจากป้ายชื่อ ดูเหมือนคนบนโลกนี้จะมีป้ายชื่อกันหมดทุกคน


 

" พี่ชาย รีบๆ หายนะคะ จะได้กลับบ้านกัน พ่อกับแม่รออยู่นะค่ะ" มิซาเอะ กล่าว แล้ววางตระกร้าผลไม้ ไว้ข้างเตียงคนไข้ของเขา


 

" ขอบใจมากนะ มิซาเอะ น้องรัก " ซึจิมิ พูดขอบคุณทั้งๆที่เขาแทบจะไม่รู้จัก ผู้หญิงคนนี้เลย


 

" ไม่เป็นไรค่ะพี่ " มิซาเอะกล่าว และกล่าวสืบต่อ หลังจากจัดดอกไม้ที่หัวเตียงคนไข้


 

" หมอบอกว่าพี่จะมีอาการหลงๆลืมๆ เรื่องราวในอดีตไปบ้าง เนื่อจาก อุบัติเหตุรถยนต์ แต่ว่าไม่เป็นไร อาการนี้จะคงอยู่ไม่นาน  " มิซาเอะ ก้มลงมา จูจุ๊บผม ซึ่งเป็นพี่ชายของเธอที่แก้มอย่างแผ่วเบา


 

................................ สองคนนี้มีความสัมพันธ์กันยังไงน่ะ นอกจากเป็นพี่น้องกัน...................... ซึจิมิคิด


 

" นี่มิซาเอะ ลองเล่าเรื่องก่อนหน้าให้ฟังหน่อยได้ไหม พี่จำไม่ค่อยได้ "


 

" ได้ค่ะ พี่ ดูเหมือนว่าพี่จะจำมันไม่ได้"


 

เรื่องของเรื่องก็คือ มิซาเอะ เป็นลูกติด ของแม่เลี้ยง ที่มาแต่งงานกับพ่อของ ซึจิมิ แม้ว่าพวกเขาจะเป็นพี่น้องกัน ตามกฏหมายกำหนดก็ตาม แต่ พวกเขาทั้งสองคนรักกัน ฉันท์ชู้สาว


 

" เอ๊ะ หูยาว เธอเป็นเอลฟ์ เหรอเนี่ย " ผมมองไปสังเกตเธอดีๆ พบว่า เธอมีใบหูที่แหลมเรียวยาว น้องสาวของผม หรือคือ ซาโต้ มิซาเอะ เป็นเอลฟ์สาว สุดสวย ผมสีทองเป็นประกาย


 

" ใช่ค่ะ หนูเป็นเอลฟ์ ทำไมเหรอค่ะพี่ "


 

" ไม่มีอะไร มิซาเอะ ขอโทษที ที่พี่ลืมไปว่าเธอเป็นเอลฟ์ เหมือนแม่ "


 

แล้วพวกเราสองคนก็หยอกล้อ กัน แบบพี่น้อง ซึ่ง ซึจิมิ ก็แถไปเรื่อย แบบไม่ให้เรือจมน้ำ


 

และกำหนดการที่ซึจิมิจะออกจากโรงพยาบาล ก็คือ วันมะรืนหน้าที่จะถึงนี้ ซึ่งมิซาเอะ ก็เฝ้าคอยให้ถึงวันนั้น

ตอน เรื่องอะไรก็ไม่รู้

ซึจิมิ ออกจากโรงพยาบาล โดยมี ซาโต้ มิซาเอะ น้องสาว ตามกฏหมายคอยประคอง ทั้งคู่ยังคงอยู่ในบรรยากาศโรแมนติค ของค่ำคืน ที่มีแสงจันทน์ รำไรเช่นนี้


 

ซึจิมิ รู้สึกสงสัยในความสัมพันธ์ของทั้งคู่เหลือเกิน ทำไมพ่อของ เขาถึงแต่งงานกับแม่เลี้ยงที่เป็นเอลฟ์ ด้วยนะ แล้วมิซาเอะ ก็เป็นลูกติดมากับแม่เลี้ยง และทั้งสองรักกัน นี่เป็นข้อมูลที่ ซึจิมิได้รับมา


 

" เป็นอะไรไปเหรอพี่ มองหน้าเค้าทำไมเหรอค่ะ หรืออยากจะจูบ "


 

ซึจิมิ รีบส่ายหน้าทันที เรื่องที่เขาต้องปวดตับมากที่สุดก็เรื่องผู้หญิงนี่ล่ะ คิดแล้วกลุ้ม*-* ทั้งๆที่มีลูกหลานตั้งมากมายจากมิติที่แล้ว


 

............................... คุณซาโต้ ตอนนี้คุณได้ข้ามมิติมาแล้ว ตอนนี้ คุณอยู่ในร่างของ ซาโต้ ซึจิมิ ตัวคุณในอีกมิติหนึ่ง........................... เสียงหญิงสาววัยประมาณ 20ปีต้นๆ พูดกับเขาอีกครั้ง


 

" เธอเป็นใครน่ะ " ซึจิมิ รีบถามเสียงในหัวที่ไม่รู้ที่มาที่ไปแบบนี้


 

............................... ดิฉัน คือ ริเอะ โปรแกรมเสมือนมนุษย์ที่เป็น AI อัจฉริยะจากโลกอนาคต ที่ลูกหลานของคุณคนหนึ่งส่งดิฉันกลับมาช่วยคุณ...............................


 

................................โดยการส่งผ่านข้ามมิติ มายังตัวคุณในอีกมิติหนึ่ง ซึ่งมิตินี้ มีเวทย์มนต์ เหมือนในโลกแฟนตาซี................................................................


 

" ฮะ ฮะ ริเอะ เหรอ ยินดีที่ได้รู้จักนะ ริเอะ "


 

.................................. ค่ะ ยินดีที่ได้รุ้จักเหมือนกันค่ะ คุณ ซาโต้ ซึจิมิ.....................................


 

" นี่ฉันต้องเจออะไรที่มันแปลกกว่านี้อีกมะ จะได้ทำใจ "


 

..................................... ดิฉัน ก็ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ คุณ ซึจิมิ..........................


 

" นี่พี่ พูดกับใครอยู่เหรอ เห็นบ่นพึมพำคนเดียวตั้งนานแล้ว " มิซาเอะ สะบัดผมสีทองที่เป็นประกายออก แล้วหันหน้ามา จูจุ๊บ ซึจิมิที่ ไม่ยอมตอบคำถามออกมา อย่างเขินอาย


 

" ท.......ทำอะไรนะ มิซาเอะ "


 

" ก็ทำอย่างที่พวกผู้ใหญ่เขาทำกันยังไงค่ะ "


 

" วันหลังอย่าทำอีกนะ "


 

" จ้างให้ก็จะทำค่ะ เพราะเค้า รักท่านพี่มากเหลือเกิน " ใบหน้าสวยๆ ของมิซาเอะ มีหยาดน้ำตาน้อยๆออกมา ด้วยความดีใจที่ได้ หยอกล้อกับ ซึจิมิ


 

เมื่อพวกเขากลับถึงบ้าน


 

" กลับมาแล้วครับ/กลับมาแล้วค่ะ คุณพ่อคุณแม่ " ทั้งสองพี่น้อง ทำความเคารพพ่อแม่ของตัวเองอย่างร่าเริง


 

" กลับมาก็ดีแล้ว ซึจิมิ มิซาเอะ มาทานข้าวเย็นกันเร็วเข้า " พ่อของ ซึจิมิ เรียกซึจิมิ และน้องสาวของเขามากินข้าว อย่างพร้อมหน้าพร้อมตา ซึจิมิ แอบมอง ป้ายที่หน้าอกพ่อ ของเขา มันเขียนว่า ซาโต้ เรียวตะ


 

แล้วเขาก็หันไปพบ แม่เลี้ยงของเขา ที่ป้ายอกเสื้อของเธอ เขียนว่า ซาโต้ แอนนา เธอเป็นหญิงสาวผมสีทอง ที่มีใบหน้าสวยมาก มีหูแหลม เล็กๆอยู่ที่ข้างใบหู เหมือนมิซาเอะ เธอเป็น เอลฟ์สาว ที่ดูคล่องแคล่วไม่เบา


 

" อาหารวันนี้เป็นเมนูมันฝรั่งที่ลูกชอบ " ซาโต้ เรียวตะ คุณพ่อของ ซึจิมิ ตัก เฟร้นฟรายของโปรดที่สุดมาให้ ซึจิมิ


 

" มี มันฝรั่งทอดกรอบ กุ้งอบมันฝรั่ง เฟร้นฟราย แล้วก็ กระเพราหมู คั่วมันฝรั่ง " แอนนา แม่บุญธรรมของ ซึจิมิ ตักกุ้งอบมันฝรั่งให้เขา


 

" แหมคุณ พ่อ คุณแม่ ก็อย่าตัก อาหารให้พี่ซึจิมิ มากขนาดนี้สิค่ะ แล้วมิซาเอะ จะตักอะไรให้พี่เค้าได้ละ " มิซาเอะทำหน้าเศร้าๆ ถึงใบหน้าจะเศร้าสร้อย แต่ เรียวคางยังคงสวยได้รูป ดุจนางฟ้าก็ไม่ปาน


 

" คุณพ่อครับ ผมมีเรื่องอยากจะพูด " ซึจิมิ บอกกล่าวต่อคุณพ่อของเขา


 

" มีเรื่องอะไรเหรอลูก "


 

" ผมกับมิซาเอะ ก็โตแล้ว อยากออกไปใช้ชีวิตด้วยตัวเองที่ อพาร์ทเม้นครับ" *-* ความจริงซึจิมิ กลัวความลับจะแตกที่เขาไม่มีความทรงจำของโลกใบนี้เลย


 

" ก็เอาสิ ถ้าอยากไปรู้ความยากลำบากของการใช้ชีวิตข้างนอก " ซาโต้ เรียวตะ คุณพ่อของซึจิมิ อนุญาติ


 

" เย้ เย้ คุณพ่อใจดีจังเลย ต่อไปนี้ ก็จะได้อยู่กับคุณพี่ซึจิมิ แค่สองต่อสองแล้วเรา " มิซาเอะ ดีใจจนออกนอกหน้า


 

" ยังไง เราก็ดูแลพี่เขาด้วยนะ " เรียวตะ กล่าว


 

" ค่ะ สัญญาเลยค่ะ ในฐานะของศรีภรรยาในอนาคต ฮิ ฮิ"


 

" เรื่อง อพาร์ทเม้น เดี๋ยวพ่อจัดการให้เอง พ่อมีเพื่อนอยู่ที่บริษัทจัดหานะ จะเอาให้ใกล้มหาลัยของลูกเลย "


 

" ขอบคุณครับ คุณพ่อ " แล้วมิซาเอะ ที่อยู่ข้างๆซึจิมิ ก็ได้กระโดดกอดเขา อย่างลืมตัว


 

" อะแห่ม ควรรู้มารยาทบนโต๊ะอาหารซักหน่อยนะ มิซาเอะ " แอนนา คุณแม่ของมิซาเอะกล่าว


 

" อะค่ะ เค้าขอโทษ "


 

แล้วค่ำคืนนั้น ซึจิมิ ก็ได้พูดคุยกับครอบครัวที่เขาเพิ่งรู้จัก ด้วยความสนุกสนาน โดยเฉพาะ มิซาเอะ ที่ฟังเขาอย่างใจจดใจจ่อ และฟังทุกเรื่องที่ซึจิมิ พล่ามออกมา


 

เช้าวันต่อมา พวกเขาต้องไปมหาวิทยาลัย ซึ่ง ซึจิมิ ก็เพิ่งรู้ว่า เขาเรียนอยู่แผนกวิศวะกรรมคอมพิวเตอร์ ปี 2 ก็วันนี้เองส่วนมิซาเอะ อยู่คณะ นิเทศศาสตร์ ปี1 เธอเป็นดาวมหาลัย เลยก็ว่าได้


 

นี่ เรามีน้องสาวเป็นดาวมหาลัยเหรอเนี่ย ซึจิมิ คิดอย่างปวดตับ ที่ มิซาเอะมารักตนทั้งๆที่สวยขนาดนี้ คงจะมีผู้ชายมารุมจีบ ไม่มากก็น้อย


 

พวกเขาทั้งสองเดินไปมหาวิทยาลัยด้วยกัน โดยมีสายตาของหญิง สาว และชายหนุ่มหลายคู่จ้องมองมา จากถนนใกล้เคียง


 

" โห นั่นไงเธอ ว่าที่สามีของฉันในอนาคต "


 

" นั่นมัน สามีที่พลัดพรากจากฉันมาเป็นเวลา 20 ปีแล้ว "


 

" โห เธอ ดูสิ คนนั้น ทำไมหล่อจัง "


 

" กริ๊ดดดดดดดดดด กริ๊ดดดดดดดดดดดดด"


 

เสียงของสาวๆรอบๆกำลังดังขึ้นทุกขณะ ในขณะที่มีสายตาของผู้ชายหลายคู่มองซึจิมิด้วยความอิจฉา


 

" พี่ซึจิมิ อย่าไปสนใจพวกเขาเลยค่ะ สนใจแต่มิซาเอะคนเดียวก็พอ " แล้วมิซาเอะ ก็เข้ามาจูจุ๊บที่แก้มของซึจิมิอีกครั้ง


 

เพล้ง


 

มีเสียงแก้วแตกด้วยความอิจฉาจากชายหนุ่มผุ้หนึ่งที่ฟาดขวดแก้วเข้ากับเสาไฟฟ้าข้างทาง


 

" ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร สวยอย่างกับนางฟ้าแน่ะ "


 

"อยู่ๆ ก็ไปจูบว่าที่สามีฉัน กริ๊ดดดดดดดด กริ๊ดดดดดดดดดดด "


 

" ไม่ยอม เค้าไม่ยอมนะ "


 

เหล่าสาวๆ และชายหนุ่มต่างพากันอิจฉาความรักของพวกเขาทั้งสองคน


 

เมื่อพวกเขามาถึง มหาวิทยาลัยแล้ว มิซาเอะก็ขอแยกตัวไปที่คณะ ก่อนไปก็หันมาเอาผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อให้ ซึจิมิ เพื่อเอาใจเขา *-* เฮ้อ น่าเบื่อจริงๆ ซึจิมิคิด


 

ซึจิมิ เดินเข้าไปในห้องเรียน โดยมีอาจารย์สาว นามเบียทริช คอยอยู่ ตามที่ดูจากป้ายชื่อ เธอดูเป็นสาวสวยผมสีทอง ตาสีฟ้า อายุประมาณ 25ปี


 

" เอาล่ะ นักศึกษาทุกคนมารู้จักเพื่อนใหม่กันหน่อย เขาชื่อ ซาโต้ ซึจิมิ นะ ถ้าใครมีคำถามจะถามเขาล่ะก็ ยกมือขึ้นเลยนะ"


 

" ค่าๆ ฉันมีคำถามค่า " หญิงสาวคนหนึ่ง ยกมือขึ้นมาก่อนใคร แล้วตะโกนถาม ดูจากป้ายชื่อแล้ว เธอมีชื่อว่า คาเอเดะ


 

" คุณมีแฟนรึยังค่ะ แล้วหญิงสาวที่ตามมาด้วยเมื่อเช้าเป็นใครค่ะ " คาเอเดะ ถามคำถามนี้หน้าตาเฉย


 

ซึจิมิ ไม่คิดเลยว่าจะต้องมาตอบคำถามปัญญาอ่อนแบบนี้ แล้วตอบออกไปด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย


 

" ผมยังไม่มีแฟนครับ สาวคนเมื่อเช้าที่คล้องแขนผมมาคือ มิซาเอะ น้องสาวของผมเอง "


 

จากนั้นก็มีเสียง เฮลั่นจากเหล่า ผู้หญิงและผู้ชาย ที่อยู่ในห้องนั้น

************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป

เรื่องนี้ไรด์แนะนำเลย จะสนุก มันส์ ฮา ขนาดไหนลองอ่านดูนะ


 


 


 


 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น