เซียนโลกนิยาย พิชิตโลกอนาคต

ตอนที่ 13 : โคตร กวนตีนเลย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    31 ก.ค. 62

ในการที่จะใช้ชีวิต ใน นิวเวิร์ลได้ เราจำเป็นต้องมีเงิน และการหาเงินก็คือการล่ามอนสเตอร์( ยูกวานมิน เรียกโลกใหม่ว่า นิวเวิร์ล เพราะแผนที่เปลี่ยนไปหมด หลังจากการอัพเดต )

ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ

ผมกวาดพวกมอนสเตอร์ ก็อบลินตามถนนในป่า โปรอน เพื่อหาเงิน และรางวัลจากการล่าก็อบลิน 50 ตัวคือ อาหารพลาสม่า 500 เม็ด แต่ที่ผมยังไม่รุ้คือ ในโลกใหม่ การล่ามอนสเตอร์ชนิดเดิม ทำให้เกิดความแค้นของมอนสเตอร์ และความแค้นนั้นจะทำให้บอสปรากฏออกมา และผมคือ 1 ในมือใหม่ที่ทำผิดพลาด

ก็อบลิน แชมเปี้ยน ค่อยๆเดินออกมาจากป่าสน มันไม่สนใจว่า ผมเป็นคนของโลกนี้หรือป่าว มันคำรามด้วยความดุร้าย ดุร้ายมากจนทำให้ ลีเฮชิน กับ อาสึกิ หวาดกลัว

" นี่มันไม่อยู่ในภารกิจ พวกเราถอยก่อนเถอะ " ฮวาง แท จุนกล่าว ก่อนปาระเบิดควัน และพวกเราทั้งหมดก็หนีมา โดยทิ้ง ก็อบลิน แชมเปี้ยนไว้ในถนนใหญ่

.

.

ผมกลับมาคืนเควสที่ บาร์เหล้าในกิลล์ นักผจญภัย ประจำเมือง ร็อคน่า และได้ยินเสียงฮันเตอร์บางคนที่ได้รับบาดเจ็บ กำลังสาปแช่งพวกเราอยู่

" ใครก็ไม่รู้ ล่อบอสมากลางถนน และพวกเราก็ผ่านไปพอดี เลยถูกก็อบลินแชมเปี้ยนฆ่าตายไปหลายคน "

" ไอ้พวกเหี้ย มันน่าจับมาฆ่านัก อย่าให้รุ้นะว่าพวกมันเป็นใคร "

ฮวาง แท จุน ที่ได้ยินแบบนั้น ก็แอบหัวเราะข้างหลัง ในขณะที่ผมสมเพชตัวเอง ที่ทำให้ชาวบ้านชาวเมืองเดือดร้อน

ตอนนี้สิ่งที่ผมรู้มี 2 เรื่อง

1. คือ โลกนี้เปลี่ยนไปแล้ว และมีคนจากต่างโลกมาอาศัยอยู่

2. โลกนี้มีเวทย์มนต์ และเหล่าฮันเตอร์ก็ถือกำเนิด ตามเรื่องในนิยายที่ผมอ่านมาเปะเลย

ในขณะที่พวกเรากำลังจะตัดสินใจอะไรออกไป กิลล์มาสเตอร์ อัน ซาง มิน ก็เดินเข้ามาคุยกับเรา

" ผมไม่รู้ว่าไอ้เบือกที่ไหน ล่อ ก็อบลิน แชมเปี้ยนมากลางถนน แต่ผมมีงานให้คุณจัดการมัน คุณทำได้ไหม " อัน ซาง มิน กล่าว

" ปู๋ฮุ้ย (ทำไม่ได้ครับ ) " ผมกล่าวตอบในทันที

" งั้นล่อมันออกมาแล้วผมจะให้ทีมอื่นจัดการ คุณทำได้ไหม "

" ทำไม่ได้ครับ "

" งั้นผมจ้างคุณให้ไปสำรวจพื้นที่แล้วกลับมาบอกเราได้มั๊ย "

" ทำไม่ได้เช่นกันครับ "

" แล้วคุณทำอะไรได้มั่ง ผมเริ่มโกรธแล้วนะ " อัน ซาง มิน กล่าวออกมาอย่างอารมณ์เสีย

" ผมสามารถฆ่ามันได้ แต่คุณห้ามมายุ่งเรื่องนี้กับทีมของผม และผมขอรางวัลสองเท่า ตกลงป่าวครับ " ผมได้ที เพิ่มเงินรางวัลเป็นสองเท่าในทันที เพราะไม่มีใครรู้ว่าเป็นฝีมือพวกเราเองที่ล่อ ก็อบลินแชมเปี้ยนออกมา

" ตกลง แต่นายต้องเอาหัวของมันกลับมาถึงรับเงินรางวัลได้ " อัน ซาง มิน กล่าว

" โอเค " ผมตอบอย่างกวนตีนแล้วเดินออกไป โดย ฮวาง แท จุน กับ ลีเฮชิน ขำไม่หยุดที่ผมกล้าไปพูดจากวนตีน กิลล์มาสเตอร์ อย่าง อัน ซาง มิน

ผมเดินไป แล้วเตรียม กริชที่เพิ่งซื้อมาใหม่ เตรียมที่จะปะทะกับ ก็อบลิน แชมเปี้ยน แต่ทว่า...

ฉัวะ

เมื่อผมไปถึง ก็มีสาวชาวจีนคนหนึ่ง ได้ ผ่า หัวกระบาลของ ก็อบลิน แชมเปี้ยนเป็นที่เรียบร้อย เธอคือ หลิวอวี้เซียง(หยกหอม) ฮันเตอร์ระดับS

" ผมขอหัวของ ก็อบลิน แชมเปี้ยนได้ไหม " ผมกล่าวขออย่างสุภาพกับหลิวอวี้เซียง

" เอาไปสิ " หลิวอวี้เซียง กล่าวว่าจะยกหัวของก็อบลิน แชมเปี้ยนให้ผม แต่ตีนของเธอยังคงเหยียบอยู่บนหัวของก็อบลิน แชมเปี้ยนตัวนั้น

" ขอโทษทีนะ ช่วยเอาตีนเธอ ออกจากหัว ก็อบลิน แชมเปี้ยนด้วย " ผมเริ่มพูดหยาบคายใส่เธอ เพราะดูแล้วว่าเธอกำลังกวนตีนผม

" ถ้ามีความสามารถก็มายกตีนชั้นออกไปสิ " หลิวอวี้เซียงกล่าว ผมจึงเดินเข้าไปแล้วเหวี่ยงขาไปที่ขาเธอ เธอจึงรีบเอาขาหลบในทันที แล้วเหวี่ยงดาบปลายปืนแทงใส่ผม

ฉัวะ เสียงดาบปลายปืน ฟันผ่านเส้นผมของผม หลุดไปสามเส้น

ผมรีบเปลี่ยนกระบวนท่าในทันที แล้วหยิบดาบมาซามูเนะออกมา เป็นทำนองว่าผมจะเอาจริงกับผุ้หญิงคนนี้แล้วนะ แต่เธอยังทำหน้าชิวๆ

หลิวอวี้เซียง สะบัดผมของเธอ ราวกับแส้ พุ่งจู่โจมผม ทำให้ผมถอยหลังไปกว่า 3เมตร ผมจึงฟันเส้นผมของเธอขาดไปราว 10 เส้น

ปัง ปัง ปัง เธอยิงปืนออกมา แต่ผมหลบได้ ก่อนจะตีลังกาสามตลบ ถีบเข้าไปที่หน้าของเธอ แต่เธอก็ใช้ฟันกัดรองเท้าของผม จนมันขาด แล้วตุ้ยเศษชิ้นส่วนออกมา

ตูมมมม! การต่อสู้ด้วยอาวุธยุติลง กลายมาเป็นการดวลลมปราณที่หาได้ยากในยุคนี้ เธอเอามือมาประสานมือผม ทำให้ลมปราณของผมปั่นป่วน

...ดวลพลังภายในรึ

ตูมมมม! ผมกับเธอต่างกระเด็นไปคนละฝาก หลังจากการปะทะกำลังภายในของกันและกัน ตอนนี้ผมยอมรับแล้วว่าเธอเป็นศัตรูที่เคี้ยวยาก ต่อจากดาร์ค อีริค

โกร๋ววววววว! เสียงของโซลสลีฟเวอร์ ของ ลีเฮชิน เข้ามาช่วยผมในนาทีวิกฤติ ทำให้ หลิว อวี้เซียง ทำให้นิ่วคิ้วขมวด ก่อนจะปาระเบิดควัน และจากไป อย่างเงียบๆ

" ไม่เป็นไรนะ ยูกวานมิน " ลีเฮชิน กล่าว ก่อนที่ ฮวาง แท จุน จะรีบวิ่งเข้ามา แล้วเอา AK -47 เล็งเข้าไปในป่า

" ผมไม่เป็นไร แล้วอาสึกิละไปไหน " ผมลุกขึ้นมาแล้วพบว่า อาสึกิ ไม่อยู่

" เธอไปรอนายอยู่ที่โรงแรมแล้ว " ลีเฮชิน ตอบ

ผมจึงเดินเข้าไปหา ศพของก็อบลิน แชมเปี้ยน และตัดหัวมันออกมา เพื่อเอาไปรับรางวัล

" ผุ้หญิงคนนั้น ใครเหรอ ยูกวานมิน " ฮวาง แท จุน ถามอย่างกระแนะกระหแน

" แฟนนายมั้ง ฮวาง แทจุน " ผมตอบกลับแบบกวนตีน

" ถ้าได้แฟนแบบนี้สงสัย ตอนกลางคืนนอนไม่รับ กลัวโดนหักกระดูก " ฮวาง แทจุน กล่าวอย่างหัวเราะเยาะ แล้วจึงเลื่อนAK -47 กลับไปเก็บข้างเอว

หลังจากผมหั่นหัวของก็อบลิน แชมเปี้ยนแล้ว ผมกับพรรคพวกก็กลับไปรับรางวัลที่กิลล์ ซึ่งได้อาหารพลาสม่ามามากกว่า 1500 เม็ด ทำให้ผมดีใจมาก และในคืนนี้พวกเราก็ไปกินฉลองกัน หน้ากิลล์

ในขณะที่กำลังกินฉลอง ฮวาง แท จุน ก็เหลือบไปเห็นประกาศจับตาย คิงส์ โปปุ กริซลี่ ซึ่งได้รางวัลเป็นอาหารพลาสม่า 5000 เม็ด

" โห งานนี้รางวัลใหญ่มากๆ " ฮวาง แท จุน ทำตาโต

" จริงด้วยนะ ถ้าเราได้งานนี้ทำ เราจะซื้ออาหารกับน้ำ และกลับไปสุ้กับ ดาร์ค อีริคได้" ผมกล่าว

ลีเฮชิน กับ อาสึกิเองก็เห็นด้วย หลังจากกินไวน์ย้อมใจ พวกเราก็ลุกขึ้นไป กำลังจะฉีกใบประกาศจับตายคิงส์ โปปุ กริซลี่ แต่ทว่า...

มีมือหนึ่งมาดึงกระดาษประกาศจับตาย ออกไปก่อนเรา มันมาจาก 13 จอมภูต นามไคโอ

" พวกแกหลบไป ขาใหญ่จะลุยแล้ว " ไคโอกล่าว พร้อมกับปล่อยจิตสังหารออกมา

ผมมองหน้าไคโอ แล้วก็แกล้งเอาขาเหยียบเท้ามัน

" แก หาเรื่องเรอะ " ไคโอกล่าว

" ขอโทษทีครับ เผอิญมองไม่เห็น " ผมกล่าว

" ก..แก "

" อุ๊ย กลัวจังเลยตัวเอง " ผมพูดกระแดะ แบบ 11รด

และแล้ว เจ้าไคโอหัวร้อนก็เตรียมเปิดศึกกับพวกเรา ผลจะเป็นยังไงต่อไป ติดตามได้เลยพวก

*****************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป


14 ความคิดเห็น