ซาโตชิ จอมปราชญ์ราชันย์ครองพิภพ

ตอนที่ 19 : ด้วยรักและคิดถึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    4 มิ.ย. 62

เมื่อซาโต้ได้เดินออกมาจากทางประตูทางออกของห้องโถงกลาง ก็เป็นเวลากลางวันแล้ว เขารีบเก็บหนังสือเวทย์สายฟ้าเล่มสีน้ำเงินลงกระเป๋า

เขาทบทวนตั้งแต่ เหตุการณ์ก่อนที่เขาจะโดนราชาอสูรแมงป่องเงินฉกจนตาย จนถึงเหตุการณ์ที่เขาย้อนเวลากลับมาตอนก่อนที่จะหยิบหนังสือเวทย์ ทั้ง 5เล่ม และก้มลงมอง ซิลวาเทียที่ห้อยอยู่ตรงคอ

' ข้านี่โง่จริง ทำไมไม่ใช้ซิลวาเทีย ถอนพิษของ ราชาอสูรแมงป่องเงิน ' ซาโต้ยิ่งคิดยิ่งเสียดายที่เขาไม่ได้ตำราทั้ง 5เล่มไว้ในครอบครอง แต่เขาก็ไม่อยากเสี่ยงให้เหตุการณ์พวกนั้น หวนกลับมาอีก เพราะเขาอาจจะไม่โชคดี เหมือนในครั้งนี้

ข้างหน้าของซาโต้มีคณาจารย์ 4คนมาคอยต้อนรับเขาอยู่

" ยินดีด้วยที่ได้รับหนังสือเวทย์ เธอมาถึงที่นี่เป็นคนแรก " ผู้วิเศษ นาม เบียทริช เป็นคนมารอต้อนรับ เธอเป็นสาวร่างน้อย ขนาดความสูงประมาณ 155 เซนติเมตร ผมสีทองสลวย นัยต์ตาสีน้ำเงินเข้ม ดูๆไปแล้ว ก็มีความโลลิ อยู่เหมือนกัน แต่ตัวสูงไปหน่อย

" มองอะไรย่ะ นายน่ะ ถึงฉันจะตัวเล็กไปหน่อย แต่ห้ามเรียก เตี้ย เด็ดขาดนะ นั่นนะเป็นคำต้องห้าม " ผู้วิเศษ เบียทริช กล่าวประท้วงสายตาของ ซาโต้

" ครับๆ อาจารย์ "

" เรียกฉัน ว่า เบียทริช แล้วนายล่ะ "

" ซาโตชิ ครับ เรียกผมว่า ซาโต้ก็ได้ " ซาโต้ ใช้นิ้วโป้งปาดจมูกขวาของตัวเอง แล้วหัวเราะน้อยๆ

" นี่เจ้าหนู มาพนันกันไหมว่า คนที่จะออกมาเป็นคนที่สอง เป็นหญิง หรือ ชาย "

" ได้เลยผมพนันด้วยครับ คุณเบียทริช "

" เอาสัก 3000 เหรียญทองไหวไหมเจ้าหนู "

" จะมากกว่านี้ก็ได้นะครับคุณเบียทริช ผมพนันว่าคนที่จะผ่านมาถึงเป็นคนที่ 2 เป็นผู้หญิง " ซาโต้พูดด้วยความมั่นใจ ซึ่งทำให้ เบียทริช หมั่นไส้

" งั้นชั้นพนันว่าเป็นผู้ชาย 3000เหรียญทองเลย"

" ถ้าคุณแพ้ อย่ามาเสียใจนะครับ คุณเบียทริช "

พวกเขายังรอคอย คนที่จะผ่านมาเป็นอันดับที่2 ต่อไป ซึ่งในใจของซาโต้ ก็รู้ว่าคนที่ 2 ที่จะผ่านเข้ามาในห้อง คือ องค์หญิงไอกะ

1ชั่วโมงผ่านไป.........

มีผู้หญิงคนหนึ่ง ผมสีทอง เดินเข้ามาด้วยสภาพ เนื้อตัวสกปรก เสื้อผ้าขาดรุ่งรุ่ง จากการถูกกับดักทำร้าย ผมกระเซอะ กระเซิง แถมยังไหม้เกรียมอีกต่างหาก เธอสะบัดผมด้วยความรู้สึกเซ็งจิต อย่างถึงที่สุด

" ในที่สุดฉันก็เข้ามาถึงห้องโถงกลางจนได้ เอ๊ะ แอปเปิ้ลทองยังอยู่ หรือเราจะได้ที่ 1 " เธอคนนั้นพึมพำกับตัวเอง แต่ต้องแปลกใจที่คัมภีร์หายไปเล่มนึง

" อืม คัมภีร์ สายฟ้า หายไป คงมีใครสักคนเข้ามาในนี้ก่อนเราสินะ "

" ถ้างั้นเรา เอาคัมภีร์เพลิงอัคคีระดับ 7 ไปฝากซาโต้ดีกว่า " เธอพูดด้วยเสียงอันแผ่วเบา

" องค์หญิง ไอกะ เพค่ะ " คนที่มาถึงเป็นที่ สาม คือ เซนเรียอัศวินหญิง สภาพของเธอก็ไม่ต่างจากองค์หญิงไอกะนัก ผมเผ้า กระเซอะ กระเซิง แถมเสื้อผ้ายังขาดวิ่นจนเห็นชุดชั้นในสีเขียว ได้อย่างชัดถนัดตา ถ้ามีหนุ่มๆอยู่แถวนี้ คงได้เลือดกระฉูดออกจมูกไปแล้ว ด้วยความสวย หุ่นเซ็กซี่ อันเป็นเอกลักษณ์ของอัศวินสาว

" เซนเรีย เจ้าก็มาเลือกหนังสือไปหนึ่งเล่มสิ " องค์หญิงไอกะ กวักมือเรียกเซนเรีย แต่ทว่า เซนเรียกลับรั้งรออยู่ เธอฉีกเสื้อผ้าที่ขาดวิ่นของตัวเองออก เพื่อให้ขยับตัวได้คล่องขึ้น ก่อนจะขึ้นไปหยิบ หนังสือเวทย์ลมเล่มสีเขียว

" ต้องขอประทานโทษ องค์หญิงไอกะ ด้วยเพค่ะ ที่เสียมารยาท " เซนเรียรีบหยิบหนังสือเวทย์ลมเล่มสีเขียวมาเก็บในกระเป๋าแล้วกล่าวสืบต่อ

" องค์หญิง จะเอาหนังสือเวทย์ไฟไปให้ใครหรือ เพค่ะ " เซนเรียถามด้วยความสงสัย

" ข้าจะเอาไปให้ซาโต้ น่ะ"

" ให้เจ้าหนุ่มคนนั้น คิดดีแล้วรึเพค่ะ ฝ่าบาท "

" ข้าคิดดีแล้ว ถ้ามีโอกาสเหมาะ เจ้าจะได้เห็นว่าเขาเป็นคนดีขนาดไหนน่ะ เซนเรีย " องค์หญิงไอกะ รัก และคิดถึงซาโต้ อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน เธอจึงค่อยๆประคองหนังสือมาเก็บไว้ในกระเป๋าอย่างแผ่วเบา เพราะกลัวมันยับ

" ข้าจะรอดูวันนั้นเพค่ะ " ว่าแล้ว องค์หญิงไอกะ กับเซนเรีย ก็ออกไปจากห้องโถงกลาง พวกเธอมุ่งหน้าไปยังทางออกเล็กๆที่เตรียมไว้กับนักศึกษาเวทย์

เมื่อพวกเธอก้าวออกมาที่สนามหญ้า ที่มี ซาโต้ และพวก อาจารย์ เบียทริช รออยู่

" ไม่นะ 3พันเหรียญทองของฉัน " ผู้วิเศษ เบียทริช ร้องไห้คร่ำครวญจากการสูญเสียเหรียญทองจำนวนมากให้กับ ซาโต้ เพราะอันดับ 2 และ 3นั้น เป็นผู้หญิง อย่างที่ซาโต้ คาดเดาไว้ ตอนนี้เธอเสียไปแล้วถึง 6000 เหรียญทอง

" ซาโต้มาพนันกันว่า คนต่อไปเป็นหญิงหรือชายต่อกันอีกมะ " อาจารย์เบียทริช หน้ามืด และต้องการพนันต่อ

" ไม่ล่ะครับ ผมพอแค่นี้ ผมถือคติว่า ชนะแล้วต้องรีบเลิก *-* ไม่งั้นก็แพ้สิ เพราะไม่รู้ว่า อันดับ 4 กับ อันดับ 5 จะเป็นใคร "

พวกเซนเรีย และองค์หญิง ไอกะ ยังคงยืนงงๆ อยู่ แต่แล้วก็มีอาจารย์ ส่งชุดนักศึกษาหญิงมาให้เปลี่ยน เนื่องจากชุดเสื้อผ้าของพวกเธอ ขาดรุ่งริ่ง จนเห็นชุดชั้นใน ขององค์หญิงไอกะ เป็นสีชมพู ลายลูกไม้ ในขณะที่ของเซนเรียเป็นสีเขียว ราวกับมรกต

ซาโต้ เมื่อเห็นเช่นนั้น อารมณ์ก็พุ่งปริ๊ด เขาพยายามหันหน้าไปทางอื่น พยายามไม่มอง ภาพบาดตาบาดใจ ที่ราวกับสรวงสวรรค์ก็มิปาน

หลังจากทั้งสองเปลี่ยนชุดเสร็จ คนที่ 4 และ คนที่ 5 ก็ออกมาจากห้องโถงกลาง พวกเขาคือ เซกิ และโนริมาจิ นั่นเอง

ทั้งสองกำลังเขี้ยว แอปเปิ้ลทอง ดัง กรุ๊บ กร๊าบๆ เพื่อเพิ่มพลังทันที โดยไม่รอกลับไปถึงบ้าน

ไม่นานหลังจากนั้น เหล่านักศึกษาเวทย์ จำนวนร้อยกว่าคน ก็ทยอยกันออกมา พวกเขาผ่านด่าน โดยไม่เหลือของรางวัลอะไรเลยให้พวกเขาเลย แต่สำหรับทางโรงเรียนแล้ว คนที่ผ่านด่านจะได้รับการปฏิบัติที่ดีขึ้น อีกระดับ ซึ่งจำนวนนักศึกษาเวทย์ที่ผ่านด่านในชั้นนี้ คือ 132 คน *-*เป็นตัวเลขที่เยอะทีเดียวเมื่อเทียบกับปีก่อน ที่มีคนผ่านเพียง 92 คนเท่านั้น

ในยามค่ำคืน........

" เอาล่ะ นักศึกษาเวทย์ที่ผ่านด่าน เรามากินฉลองกัน ฮะ ฮ่า และนักศึกษาเวทย์ที่ยังไม่ผ่านด่าน ก็อย่าได้เสียใจไป ปีหน้ายังมีโอกาสอีก" อาจารย์หนุ่มคนหนึ่ง พูดให้กำลังใจ และปลอบใจ เหล่านักศึกษาเวทย์ ที่ผ่านและไม่ผ่านด่าน

งานเลี้ยง รื่นเริงถูกจัดขึ้นที่สนามหญ้า หน้าโรงเรียนมหาเวทย์อาเธน่า ซึ่งเป็นที่รู้กันว่าหนุ่มสาวคู่รักที่จับกลุ่มคุย กันเป็นคู่ๆ จะทำอะไรกัน ภายใต้แสงจันทน์ ที่สุกสกาว

และในงานนี้มีคู่ที่เฉิดฉายอยู่คู่หนึ่ง ท่ามกลางมุมมืดหนึ่งภายใต้หลังคาโรงเรียน

องค์หญิงไอกะ กำลังจูบอย่างดูดดื่ม กับ ซาโต้ ภายใต้แสงจันทน์ ที่เป็นพยานรักของทั้งสองคน

องค์หญิงไอกะ หน้าแดงเรื่อๆ เธอจูบกับซาโต้ อย่าง กึ่งกล้า กึ่งกลัว เพราะเธอไม่เคยมีประสบการณ์รักกับชายคนไหนเลย

ซาโต้เองก็ประหม่าเช่นกัน เขาผลักองค์หญิงไอกะ ออกจากตัว ด้วยความกลัวเรื่องอย่างว่า

" เอาไว้เราแต่งงานกันก่อนค่อยมีลูกด้วยกันนะ ไอกะ " ซาโต้ กล่าวอย่างแผ่วเบาข้างๆหูขององค์หญิงไอกะ ซึ่งทำให้เธอ ตื่นเต้น ระริก ระรี้ ขึ้นไปอีก

" อืม เอาไว้หลังแต่งงานนะ"

' เจ้าซาโต้นี่โง่ จริงๆเลย ผู้หญิงให้ท่าถึงขนาดนี้แล้ว ยังทำเป็นไม่รู้อีก โธ่!!! พ่อหนุ่มซิง' เทพธิดา ฟาเรนเซีย หัวเราะ คิกๆ อย่างพอใจ

ตัดมาในงานเลี้ยงรื่นเริง ตอนนี้ เซกิ กับ โนริมาจิ กำลัง โชว์ หนังสือเวทย์ ลม และดิน ที่ปกเป็นสีเหลือง และสีเทา

" ฮะ ฮะ ฮ่า ฉันผ่านด่านจนได้รับหนังสือสุดล้ำค่านี้มาด้วยความยากลำบาก นะสาวๆ " เซกิ มือหนึ่งกรอกเหล้าเข้าปาก มือนึงถือโอกาส โอบเอว เอมิว ไว้

" กริ๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด ท่านเซกิหันมาทางนี้หน่อยค่า " เหล่าแฟนคลับสาว พากันส่งเสียงร้องเรียกร้องความสนใจให้กับหนุ่มหล่อ นามว่า เซกิ ที่เป็นเพลบอยด์ ตัวพ่อ

เพี๊ยะ

เซกิหน้าหงาย เมื่อถูก เอมิว สุดสวย ในชุดสีชมพู ตบหน้า เธอไม่ชอบให้ใครถือโอกาสมาโอบเอวเธอสักเท่าไหร่ นอกจาก ซาโต้ ลูกทีมของเธอ

" โธ่ เอมิว สุดที่รัก ทำไมทำกับเค้าอย่างงี้ " เซกิเอามือลูบแก้มข้างซ้าย ที่ตอนนี้ปรากฏรอยนิ้วมือห้ารอยอยู่บนหน้า

" ฮะ ฮะ ฮะ เซกิ หน้าเป็นรอยนิ้วมือเลย ว๊าก ฮะ ฮะ ฮะ อยากหัวเราะให้ฟันหัก " โนริมาจิ เอามือกุมท้องหัวเราะออกมาไม่หยุดเมื่อเห็นหน้า เซกิ ที่ถูกเอมิวตบ

" หัวเราะทำไม โนริมาจิ นายเองก็ไม่มีแฟนนี่นา " เซกิ ทำหน้าบึ้ง

" อย่าโกรธเลยน่า เซกิ คนกันเองทั้งนั้น " โนริมาจิกล่าว

" ท่าทางจะเจ็บแย่เลยนะ ท่านเซกิ "

" ใช่ๆ ให้พวกเรา ปัดเป่าความเจ็บให้เหอะท่านเซกิ " สาวๆ พากันมารุมล้อมเซกิ และปลอบโยนเขาที่กำลังจะร้องไห้ เนื่องจากถูก เอมิว เดินหนี แล้วทำเสียงไม่พอใจดัง หึ

และแล้วพวกเซกิและโนริมาจิก็ได้ดื่มกิน กัน อย่างอิ่มหนำสำราญ ภายใต้แสงจันทน์ โดยไม่สนใจ เอมิวที่เดินลับตาไป

****************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป


4 ความคิดเห็น