ซาโตชิ จอมปราชญ์ราชันย์ครองพิภพ

ตอนที่ 18 : ราชาอสูรแมงป่องเงิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    4 มิ.ย. 62

ผมวิ่งไปตามทางที่มีควันออกมา มันมีใบมีดซ่อนอยู่ในควันด้วย ผมกระโดดหลบเต็มกำลัง จนตัวลอยเลยทีเดียว ทำให้ผมหลบคมมีดได้อย่างเฉียดฉิว

ชเว้ง ชเว้ง

เสียง ใบพัดคมมีดที่ดังออกมา ทำให้ผมรู้สึกหวาดกลัวเลยทีเดียว ชลาเก้นที่อยู่ในมือ ผม ยิงเสียงดังลั่น เพื่อสกัดคมมีดนั้น

ปัง!!!

คมมีดกระดอนออก เมื่อมัน กระทบกับ กระสุนของ ชลาเก้น
' แบบนี้จะไปอยู่ในกลุ่มนำได้ยังไง ล่ะ ซาโต้ ' เทพธิดา ฟาเรนเซียพูดอย่างเป็นห่วง

' ไม่ต้องห่วงครับท่านเทพ ผมมีแผนการ '

ผมวิ่งอีกไม่ถึงสิบก้าว ก็ออกมาจากอุโมงค์แล้ว ในที่สุดผมก็เกิดไอเดียออกมาเมื่อเดิน ลอดออกจากอุโมงค์ได้สำเร็จ

' ทำไมเราไม่บินไปล่ะ จะได้หลบกับดักทั้งหมดไปได้ด้วย '

' เจ้าจะบ้าเหรอ นั่นมันเรียกว่าโกงนะ ซาโต้ '

' เขาไม่เรียกว่าโกงครับ ท่านเทพ เขาเรียกเทคติคต่างหาก '

ว่าแล้ว ซาโต้ ก็เรียก ดูร์ซาออกมา ตอนนี้ ดูร์ซา ตัวลุกโชนเป็นไฟออกมา

" ทำไม แก ถึง มีไฟลุกโชนไปทั้งตัวละ ดูร์ซา "

" เพราะท่านเป็นจอมปราชญ์ แห่งอัคคี ยังไงล่ะ ท่าน ซาโต้ ตัวกระผมได้พลังมาจากท่าน จนทำให้ตัวผม อัพเกรดเป็น แมลงสาปเพลิงอัคคี ที่มีไฟลุกโชนไปทั้งตัว "

" เอาล่ะ ดูร์ซา ข้าจะขอขี่เจ้า ข้ามกับดักตามด่านพวกนี้ไป เพื่อไปยังห้องโถงกลางเป็นคนแรก "

" นั่นมันเรียกโกง นะขอรับ นายท่าน คนอื่นเขาใช้กำลังของตัวเอง ในการฝ่าด่าน แต่ท่านกลับจะขี่ข้า ให้บินข้ามกับดักไป "

" เอาน่า ไม่ต้องมาเถียง ข้าจะทำอย่างไร ก็เป็นเรื่องของข้า การได้ที่ 1 ต้องไม่เกี่ยงวิธี "

 *-* เค้าขอทำแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว แล้วต่อไปเค้าจะไม่ทำอีกแล้ว ซาโต้ อ้อน ดูร์ซา

" ก็ได้ ขอรับนายท่าน "

และแล้ว ซาโต้ ก็ได้กระโดดขึ้นขี่ดูร์ซา มันเริ่มกระพือปีก และบินข้ามกับดักต่างๆไป เพื่อให้ไปถึงห้องโถงกลางเป็นคนแรก ไม่นาน ดูร์ซาก็บินตามกลุ่มนำทัน โดยที่ ซาโต้ ได้ร่ายเวทย์กำบังกายดูร์ซาไว้ไม่ให้ใครเห็น

ดูร์ซา บินเร็วราวกับลมพัด ความเร็วประมาณ 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง จนแซง พวก เซกิ กับ โนริมาจิ ไป โดยที่ทั้งสองคนไม่รู้สึกตัวเลย ว่ามีอะไรอยู่บนฟ้า เพราะมัวแต่สนใจกับ กับดักที่อยู่รอบตัว

ลมแรงทำให้ซาโต้ ต้องเอามือขึ้นมาบังหน้าเลยทีเดียว ในที่สุดเขาก็ไปถึงห้องโถงกลางเป็นคนแรก ในระยะเวลาแค่ 4ชั่วโมง

ซาโต้ เดินเข้าไปในห้องโถงกลาง ซึ่งมีคัมภีร์ เวทย์ทั้ง 5 ที่วางเป็นของรางวัลอยู่ บวกกับ แอปเปิ้ลทองคำ เพิ่มพลังอีก 5ลูก

' ในที่สุดก็โกงสำเร็จ นะซาโต้ เอาล่ะ รีบเอา คัมภีร์เวทย์ อัคคี และ แอปเปิ้ลทองคำกันเถอะ '

' ถ้าไม่มีคนจับได้ เขาไม่เรียกว่าโกงหรอก ท่านเทพ บอกแล้วไงว่าเรียก แทคติก ถ้าโดนจับได้ถึงจะเรียกว่าโกง '

ซาโต้ เดินเข้าไปที่แอปเปิ้ลทองคำ ทั้ง 5ลูก ที่ใช้เพิ่มพลังปราณเวทย์ในกาย แต่เขาเป็นถึงจอมปราชญ์ อยู่แล้ว สิ่งของพวกนี้จึงไม่อยู่ในสายตาเขา ซาโต้จึงตัดสินใจไม่นำพา แอปเปิ้ลทอง ทั้ง 5ลูก ออกไป เขากลับมาให้ความสนใจคัมภีร์ทั้ง 5 เล่มที่วางอยู่

' ซาโต้เจ้าจะบ้าเหรอ แอปเปิ้ลทองคำเลยเชียวนะ ขายได้ลูกละ 3000 เหรียญทองเลยเชียวนะ ทำไมไม่เอา'

' ข้าไม่ต้องการมันท่านเทพ ข้าจะเหลือมันไว้ให้กับสหายของข้า '

' ถ้างั้นก็ตามใจ ซาโต้ เอาล่ะ รีบเอา คัมภีร์เวทย์อัคคีแล้วไปกันเถอะ' เทพธิดาฟาเรนเซียกล่าว

' ข้าจะเอามันทั้ง 5 เล่มนี่ล่ะ ท่านเทพ ' ว่าแล้ว ซาโต้ก็หยิบคัมภีร์เวทย์ทั้ง 5 เล่ม ใส่เข้าไปในแหวนมิติของเขา

' เจ้าจะบ้าเหรอซาโต้ เขาให้เอาไปได้ แค่เล่มเดียวนะ '

พูดยังไม่ทันขาดคำ กับดักสุดท้ายที่อยู่ในห้องนี้ก็ทำงาน ประตูทางออกของห้องโถงนี้ ถูกปิดลง และอสูร นับสิบ ก็พากันปรากฏกายออกมา

พวกมันส่วนใหญ่นั้นอยู่ในระดับชั้นทองแดง แต่มีสามตัวที่อยู่ในชั้นเงิน และมี 1ตัวที่อยู่ในชั้นทอง

พวกมันทั้งหลายต่างจ้องซาโต้ไม่กระพริบตา

เนื้อ 

เหยื่อ 

เลือด

พวกมันต่างพากันกล่าวออกมาเป็นภาษาของอสูร

อสูรมี 6ระดับ คือ 1.อสูรระดับทองแดง 2.อสูรระดับเงิน 3.อสูรระดับทอง 4.อสูรระดับเพชร 5.อสูรระดับราชันต์ และสุดท้าย 6.อสูรระดับตำนาน

ซาโต้ตกใจอย่างยิ่ง ที่อยู่ๆ ก็มีอสูรนับสิบตัวปรากฏออกมา เขาเลยเรียกอสูรพันธสัญญาของเขาออกมา

" จงออกมา ดูร์ซา มิร่า และ อวินดีเน่"

เมื่อ ดูร์ซา มิร่า และ อวินดีเน่ออกมา สัตว์อสูรต่างรู้สึกหวาดกลัวในทันที พวกมันต่างถอย อย่างน้อยคนละ 3ก้าว

กว๊าก กว๊าก 

โฮกกกกกกกกกกกกกก

กรรรรรรรรรรรรรรรรรรรร

สัตว์อสูรระดับเงินทั้งสามต่างส่งเสียงออกมา ทำให้สัตว์อสูรระดับชั้นทองแดงนับสิบ ต่างกระโจนเข้าใส่ สัตว์อสูรทั้งสาม ของซาโต้ ทันที ทั้งๆที่พวกมันหวาดกลัว อสูรของซาโต้

ดูร์ซา เผาผลาญ สัตว์อสูรระดับทองแดงนับสิบตัวในทันที มันกระโจนไปด้วยเพลิงอัคคีอันร้อนแรง และพ่นกลิ่นตดอันทรงพลังออกมา

*-* เหม็นสะบัด

" ไม่เห็น เก่งเท่าไหร่เลย เจ้าพวกนี้ อ่อน จริง "

ในที่สุดมันก็มาเจอกับ อสูรชั้นเงิน ที่เป็นสิงโตเผือก

โฮกกกกกกกกกกกกกกก

" แบบนี้สิถึงจะเร้าใจหน่อย "

ทางด้านมิร่า เธอในร่างโลลิ สูงไม่เกิน 149เซนติเมตร ผมสีฟ้าอมดำ ตาสีแดง ที่ดูเป็นเอกลักษณ์ ทำให้เธอดูน่ารักเป็นอย่างมาก เธอได้เรียกดาบดูดเลือดออกมา และแทงดาบนั้น อย่างรวดเร็ว และรัว จนเลือดสาดกระจาย ในความน่ารักของเธอนั้น มีคมดาบซ่อนอยู่

กว๊าก กว๊าก อสูรนกระดับเงิน ได้มาประจันหน้ากับเธอ เธอได้ใช้ลิ้น เลียเลือดที่ติดอยู่บนคมดาบ แล้วพูดว่า

" ข้าจะไม่ทำให้ ที่รัก ต้องผิดหวัง "

ทางด้านอวินดีเน่ เธอใช้สามง่ามแทงใส่ อสูรหมาป่า ระดับทองแดงตัวแล้วตัวเล่า จนเธอ หาวออกมาอย่างน่าเบื่อ มันง่ายเกินไปสำหรับเธอ จนเธอ มาเจอกับ อสูรหมาป่า ระดับเงิน

กรรรรรรรรรรรรรรรรร

" ฮิ ฮิ พี่ชายหมาป่า หน้าตาน่ากลัวจัง"

ส่วนซาโต้ ต้องเจอ กับอสูรระดับทอง ราชาแมงป่องเงิน มันพุ่งเข้ามาหาซาโต้ด้วยความเกรี้ยวกราด ซาโต้เรียกดาบเวทย์ออกมา และเข้าปะทะกับ อสูรราชาแมงป่องเงิน

รับมือได้ยากจริงแฮ๊ะ ซาโต้พยายามฟันเข้าใส่เกราะของมัน ซึ่งหางแมงป่องของมันดุร้ายมาก ซาโต้ทำได้แค่เพียงรอยขีดข่วนเท่านั้น ก่อนที่จะ เพลี่ยงพล้ำถูกหางของมันฟาดกระเด็นไปนับสิบเมตร

ข้าจะต้องจัดการมันให้ได้ แม้จะตัวคนเดียวก็ตาม เขาคิด

****

" แย่แล้วค่ะ ท่านผู้อำนวยการซายะ มีคนรวบหนังสือเวทย์ระดับ7ทั้ง 5เล่ม ไปแล้วค่ะ " ผู้วิเศษ ริเอะ มองดูตัวเลขที่อยู่ในห้องโถง มันเขียนว่า เลข 1 หมายถึงมีคนจำนวน 1คนในห้องโถงนั้น และดูตัวเลขของหนังสือที่หน้าปัดมันกลายเป็นเลข 0

หมายความว่ามีคนโลภ หยิบหนังสือเกินกว่า 1 เล่มไปและกับดักสุดท้ายได้ทำงานแล้ว มันเปิดกลไก ปล่อยสัตว์อสูรออกมา ทั้งๆที่ อาจารย์ใหญ่ซายะ เตือนนักเตือนหนาแล้ว

" พวกเราไป รีบไปช่วยเด็กคนนั้นกัน " อาจารย์ใหญ่ ซายะ นำคณาจารย์ ประมาณ 20คนไปด้วย เพื่อรีบไปช่วยเด็กที่นำหนังสือไปเกินกว่า 1เล่ม ทว่า มันยังคงต้องใช้เวลาเดินทางไม่ต่ำกว่า 2 ชั่วโมง ถึงแม้จะใช้ทางลับ เดินทางไป ก็ตาม

' ถ้าตายในห้องโถงกลาง หมายถึงการตายไปจริงๆ' อาจารย์ใหญ่ ซายะคิด ระหว่างออกเดินทาง

กลับมาทาง ซาโต้ เขายังคงต้องต่อสู้ กับ ราชาอสูรแมงป่องเงิน ที่มีระดับถึง อสูรระดับทอง แต่ทว่าพิษที่มันภูมิใจ กลับมีความร้ายกาจรุนแรงถึงขั้น อสูรระดับเพชร เลยทีเดียว

ซาโต้ เตะหางของ ราชาอสูรแมงป่องเงิน ออกไป แล้ว แทงมันด้วยดาบเวทย์มนต์สุดแรง แต่กลับไม่สามารถผ่านเกราะที่คอหอยของมันได้

เรี่ยวแรงของเขาลดลงเรื่อยๆทุกขณะจิต ซึ่งราชาอสูรแมงป่องเงิน ก็ไม่ได้ดีกว่าซาโต้เท่าไหร่นัก เพราะตัวมันเองก็ถูกซาโต้ แทงไปหลายแผล แต่ไม่ใช่แผลที่ทำให้ถึงตายแม้แต่แผลเดียว

ซาโต้ ร่ายเวทย์ วังวนเปลวเพลิง ยิงเข้าใส่ ราชาอสูรแมงป่องเงิน อย่างบ้าคลั่ง แต่ยังไม่อาจล้มมันได้ มันพยายาม เล็งหาจังหวะที่ ซาโต้ เผลอ แทงหางพิษเข้าใส่ ซึ่ง ซาโต้ก็ไวพอที่จะหลบมันได้

แต่ทว่า กับดักสุดท้ายไม่ได้มีเพียง ราชาอสูรแมงป่องเงิน พื้นที่ที่พวกเขาสู้กันอยู่นั้น ค่อยๆร้อนขึ้นทุกขณะจิต ซึ่งราชาอสูรแมงป่องเงิน ก็สัมผัสได้เช่นเดียวกัน อีกทางด้านหนึ่งก็เริ่มมีเสาหิมะ หล่นลงมาในบางช่วงบางตอนแล้ว ตอนนี้ในห้องโถงใหญ่ ด้านหนึ่งร้อนระอุ ด้านหนึ่งเย็นจัดจนกระทั่งหนาวเป็นน้ำแข็ง

ซาโต้ที่มีพลังลดลง เรื่อยๆ เริ่มหายใจติดขัด อากาศในห้องนี้เริ่มน้อยลงเรื่อยๆ พร้อมกับความร้อนที่เพิ่มขึ้นในด้านที่ซาโต้อยู่

' เจ้าต้องใช้คาถาอัคคีระดับ 7 จัดการมันนะ ซาโต้ ' เทพธิดา ฟาเรนเซีย กล่าวแนะนำ

' ได้เลย ท่านเทพ ข้าจะใช้คาถาอัคคีจัดการกับมัน ' ซาโต้ กล่าวพร้อมหยิบหนังสือเวทย์อัคคีขึ้นมา ในขณะนั้นเอง 

ฉึก แกว๊ก

หนังสือเวทย์อัคคี ขาดวิ่น เนื่องจากถูก ราชาอสูรแมงป่องเงิน แทงใส่ ไม่มีเวลาอ่านเลย

' เจ้าต้องรวบรวมจิตให้เป็นหนึ่งแล้วใช้จิตอ่าน ลองหยิบหนังสือเล่มอื่นขึ้นมาซิ ' 

คราวนี้ ซาโต้ รวบรวมจิตให้เป็นหนึ่งแล้วหยิบหนังสืออีกเล่มขึ้นมา มันเป็นหนังสือ ปกสีน้ำเงิน อมเทา ซึ่งเป็นคาถาสายฟ้าระดับ 7 กิก้าเดียมาโอ ( มังกรสายฟ้าทลายปฐพี ) นั่นเอง

การใช้คาถานอกสายของตนเองจะติดโทษ ทำให้พลังลดลง 20 เปอเซ็น ซึ่งซาโต้ก็ไม่ได้สนใจ ชั่วพริบตานั้น ราชาอสูรแมงป่องเงิน ก็พุ่งเข้ามาโจมตีเขาอีก แต่ถูกคาถา นะจังงัง ของซาโต้เข้าไป ทำให้แข็งค้างไปชั่วเสี้ยววินาที

ใช่แล้ว มันเป็น คาถาเฉพาะตัวของ ผู้วิเศษ ริเอะ ที่ ซาโต้ได้เรียนรู้มาอย่างไรล่ะ ถึงจะครูพักลักจำอยู่บ้าง ประกอบกับ คำอธิบายของ ริโฮโกะ ก็ทำให้เขาใช้เวทย์นี้ได้เกือบ 100 เปอเซ็น

และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ที่ซาโต้ ได้ปลดผนึก หนังสือคัมภีร์เวทย์เล่มสีน้ำเงิน

" ตายซะ เจ้าแมงป่องบ้า "

กิก้าเดียมาโอ!!!

มังกรสายฟ้าตัวใหญ่ขนาดมหึมา ได้มาปรากฏ ตรงหน้า ซาโต้ และ ราชาอสูรแมงป่องเงิน 

ราชาอสูรแมงป่องเงิน มันทำได้เพียงร้องครางเท่านั้น ก่อนที่จะถูกมังกรสายฟ้าช็อตแผดเผาทุกส่วนของร่างกาย กลายเป็น แมงป่องปิ้ง และร่วงตกลงมาจากกลางอากาศ ที่มังกรสายฟ้าวิ่งผ่านไป

ราชาอสูรแมงป่องเงิน มันหายใจรวยรินใกล้จะตายแล้ว.........

ตูม

ทางด้าน ดูร์ซา มันได้ ฉีกร่างกายของ สิงโตเผือกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย แทบจำสภาพไม่ได้ และถูกปล่อยทิ้งไว้ บนแท่งน้ำแข็ง ที่เสียบออกมาจากพื้น

" เฮอะ กระจอก จริงๆเลย นึกว่าจะเก่ง "

ดูร์ซา คำรามออกมาอย่างผู้มีชัย

ทางด้าน มิร่า ดาบดูดเลือด กำลังสูบโลหิตของ อสูรกายร่างนก จนแห้งเหี่ยว มิร่ายิ้มเยาะในความอ่อนแอของ เจ้า ปีศาจนกตนนี้

" ฮิ ฮิ ฮิ เลือดของคุณ ช่างแสนอร่อยเหลือเกิน น่าจะมีอีกสักหลายๆตัวเลยนะ " มิร่าดูถูกคู่ต่อสู้ของเธอ เพราะมัน เป็นสิ่งมีชีวิตที่อ่อนแอ เมื่อเทียบกับ ระดับชั้น ราชันย์อสูรของเธอ ถึงแม้ตอนนี้ เธอจะเป็นร่าง โลลิ อยู่ก็ตาม

ทางด้าน อวินดีเน่ ตอนนี้ สามง่ามของเธอกำลังเสียบ อสูรหมาป่า เหมือนลูกชิ้นปิ้งอยู่ และเธอสังเกตว่าพื้นมันร้อนขึ้นเหมือนกระทะเดือดๆ เธอเลยใช้เวทย์น้ำ ทอดอสูรหมาป่า ขั้นเงินตัวนี้เสียเลย

" สุกกำลังได้ที่แล้วสินะ " อวินดีเน่ หยิบผงชูรสออกมาจากกระเป๋า แล้วเหยาะเข้าที่อสูรหมาป่า ก่อนจะกลืนกินมันลงไปในที่สุด

ทั้งสาม กำลังจะกลับไปหาซาโต้ เหมือนทุกสิ่ง กำลังเป็นใจให้ซาโต้ เพราะเขาได้ ชัยชนะแบบ เบ็ดเสร็จ

ทว่า..........

ตอนนั้น เอง องค์หญิงไอกะ ก็ได้เข้ามาในห้องโถงกลาง เธอเป็นคนที่สองที่เข้ามาถึง ห้องโถงกลางแห่งนี้

" ซาโต้? "

" ไอกะ ระวัง "

ราชาอสูรแมงป่องเงิน ใช้ลมหายใจเฮือกสุดท้ายตวัดหางปล่อยพิษที่ร้ายกาจที่สุดเข้าใส่ องค์หญิงไอกะ ก่อนที่มันจะตาย

เสี้ยววินาทีนั้น ซาโต้ ได้เอาตัวเข้าไปบังองค์หญิงไอกะไว้

ฉึก

เสียงฉีดพิษที่ร้ายแรงถึงตายของ อสูรระดับเพชร เช่น ราชาอสูรแมงป่องเงิน ก็ได้ประสบผลสำเร็จ ซาโต้ ล้มฟุบลงตรงหน้าองค์หญิงไอกะ และหายใจรวยรินในทันที

ราชาอสูรแมงป่องเงิน ด้วยความดีใจก่อนที่จะตาย ก็ได้ยิ้มเยาะออกมา ก่อนจะล้มฟุบลงแน่นิ่งไป

" ไม่นะ ซาโต้ เธอต้องไม่ตายนะ " องค์หญิงไอกะ อุ้มหน้าซาโต้ มาซบกับตักของเธอแล้วร้องไห้ออกมา ด้วยเสียงอันดัง ราวกับเด็กทารก

" ฉันดีใจที่ได้ตาย ในอ้อมอกเธอ ไอกะ " เสียงหัวใจของซาโต้ ค่อยๆแผ่วเบาลงเรื่อยๆ และเรื่อยๆ

" ฮือ ฮือ ฮือ " น้ำตาไหลออกมาอาบแก้มทั้งสองขององค์หญิงไอกะ

" เธอจะเป็นวีรบุรุษ ในใจฉันตลอดกาล ขอบใจนะที่เอาตัวปกป้องฉัน อย่าตายนะซาโต้ " องค์หญิงไอกะ พยายามปั้มหัวใจอย่างเต็มที่ แต่ยิ่งปั๊มหัวใจเท่าไหร่พิษยิ่งฉีดเข้าไปในหัวใจของซาโต้ไวเท่านั้น

ในที่สุดซาโต้ ก็สิ้นใจตาย ทั้งๆที่เขายังมีอีกหลายสิ่งที่ยังอยากจะทำ

องค์หญิงไอกะ จุมพิตที่ใบหน้าของ ซาโต้ เป็นครั้งสุดท้าย เธอกอดศพของซาโต้ ราวกับคนบ้า

ซาโต้สิ้นใจในอ้อมอกขององค์หญิงไอกะ ณ ใจกลางห้องโถงใหญ่ ด้วยวัยเพียง 17 ปี ด้วยพิษของราชาอสูรแมงป่องเงิน

" ไม่นะ ซาโต้ ฮือ ฮือ " องค์หญิงไอกะร้องไห้ จนเข่าอ่อนไม่สามารถยืนอยู่ได้

" ไม่นะ ที่รัก ม่ายยยยยยยยย" มิร่าผู้ไม่เคยร้องไห้ ก็ร้องไห้ออกมาจนน้ำตาเป็นสายเลือด

" นายท่าน ไม่นะ นายท่าน " ดูร์ซาเปล่งประกายด้วยความโกรธเขายิงลูกไฟใส่ศพของราชาอสูรแมงป่องเงิน จนของมันร่างเละเทะ

" พี่ชาย หมดเวลาสนุกแล้วสิ ข้าคงต้องกลับแล้ว " อวินดีเน่ ฮัมเพลงอย่างเศร้าๆ

ก่อนที่ทุกคนจะเคลื่อนย้ายศพของซาโต้ ออกจากห้องโถงกลาง


' เฮ้อ ให้มันได้อย่างงี้สิ สงสัยข้าคงต้องออกแรงเสียแล้ว ' เทพธิดา ฟาเรนเซีย บ่นพึมพำเหมือนหมีกินผึ้ง

' โอม ภาพมายาแห่งเวลาอันบิดเบี้ยว จงย้อนกลับไป ณ เวลาแห่งอดีตกาลด้วยเทอญ ' เทพธิดาฟาเรนเซีย กล่าวร่ายคาถา ซึ่งเป็นคาถาต้องห้ามที่เธอต้องจ่ายพลังชีวิตเป็นค่าตอบแทน

แล้วภาพเหตุการณ์ ก็ย้อนกลับไป ก่อนที่ซาโต้ จะหยิบหนังสือเวทย์ระดับ 7ทั้ง 5เล่ม

" เอ๊ะ นี่ข้า ยังไม่ตายเหรอเนี่ย แล้วภาพที่ข้าเห็นคืออะไรกัน " ซาโต้ มองมือของตนเองอย่าง งง งวย เขาจำได้ว่า เขาถูก ราชาอสูรแมงป่องเงิน ใช้หางพิษ ฉกเขาจนตาย

' ไม่ต้อง งง ไป ข้าใช้เวทย์แห่งเวลาย้อนกลับมาก่อนที่เจ้าจะตาย ด้วยการจ่ายพลังชีวิต บางส่วนของข้าเอง'

' ขอบใจท่านเทพ มาก ข้าขอขอบใจท่าน ข้าไม่อยากเห็นไอกะ ต้องร้องไห้อีกแล้ว '

' เอาล่ะ ตอนนี้เจ้าก็หยิบ หนังสือคาถาอัคคีไปเพียงเล่มเดียวก็พอนะ '

' ไม่ล่ะ ข้าจะหยิบ คาถาสายฟ้า กิก้าเดียมาโอ '

' เจ้าจะบ้าเหรอ เจ้าเป็นจอมปราชญ์ธาตุไฟนะ ถ้าใช้เวทย์สายฟ้า จะใช้พลังได้แค่ 80 เปอเซ็นนะ'

' ข้าตัดสินใจแล้ว จะใช้เวทย์สายฟ้า '

แล้วซาโต้ก็ หยิบ หนังสือเล่มสีน้ำเงินขึ้นมาเพียง 1เล่ม แล้วเดินออกจากห้องโถงใหญ่ไป

****************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

4 ความคิดเห็น