ฟาร์มมังกรของน้องริโอล่า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 903 Views

  • 7 Comments

  • 49 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    32

    Overall
    903

ตอนที่ 15 : รวมพล คนสวนของ ริโอล่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    17 ม.ค. 62

เช้าวันอาทิตย์ ในหมู่บ้านคอฟเวอร์ฟิลล์ ซึ่งห่างไกลจากฟาร์มมังกรของริโอล่า ประมาณ 30กิโลเมตร ยังมีแม่มดน้อย เผ่าปีกสวรรค์ นางหนึ่ง อาศัยอยู่ด้วยชีวิตสโลไลน์สุดๆ

สวัสดีค่ะ ชั้น ริรินะ เป็นแม่มดน้อย เผ่าปีกสวรรค์ค่ะ ชั้นอยู่อย่างสบายๆ สไตล์สโลไลน์มา300ปีแล้ว โดยการล่ากระต่ายเสือดาวไปวันๆ เพื่อเอามาเป็นค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน ทั้งค่าซ่อมบ้าน ค่าซักรีด และค่าใช้จ่ายจิปาถะ ชั้นใช้เงินจากการล่ากระต่ายเสือดาวอย่างเดียว และวันนี้ก็เป็นวันเดิมๆที่ชั้นออกไปล่ากระต่ายเสือดาว แต่ปรากฏว่า กระต่ายเสือดาวใกล้จะสูญพันธ์แล้วเพราะชั้นล่ามันมากเกินความจำเป็น ชั้นจำเป็นต้องเปลี่ยนอาชีพใหม่ ไปเป็น ส่องลูกแก้วบอกอนาคตแทน แต่ที่หมู่บ้าน คอฟเวอร์ฟิลล์ที่ชั้นอยู่ ดันมีคนน้อย ทำให้ชั้นต้องคิดที่จะเปลี่ยนที่ทำมาหากินใหม่ ไม่งั้นอดตาย

กริ๊ง กริ๊ง

เสียงปั่นจักรยานของคนส่งหนังสือพิมพ์ โปซาปุเดลี่นิวส์ มาส่งถึงบ้านฉัน ในตอนเช้า เวลา 7โมงตรง ที่หน้า1 มีพาดหัวใหญ่ เกี่ยวกับ ฟาร์มมังกรของริโอล่าที่กำลังเปิดใหม่ ที่ชั้นอ่านมาคร่าวๆ ดูเหมือนมันจะเป็นสวนสนุกที่มีมังกร โชว์ กายกรรมกวางเจาในช่วงเที่ยงๆ ของวันนี้ และมีชาเขียวไทยแจกให้ลูกค้าที่ไปใช้บริการโดยไม่คิดค่าบริการ และมีหัวข้อเล็กๆลงท้ายว่ากำลังรับสมัครคนสวนที่จะมาดูแลฟาร์มมังกร ชั้นเลยรีบเก็บข้าวของของชั้น เพื่อจะเดินทางไปสมัครเป็น คนสวนของฟาร์มมังกรแห่งนี้

' ดูมีอนาคตดีนะ' ชั้นคิดก่อนจะออกเดินทางไปจากบ้านมาที่น้ำตกน้อยๆ ที่ข้างหมู่บ้านและเริ่มทดลองใช้เวทย์แช่แข็งที่ชั้นไม่ได้ใช้มา 300ปี เพื่อเป็นการทดลองความแข็งแกร่งว่าชั้นจะเป็นคนสวนของฟาร์มมังกรได้หรือไม่

ตูม

ไม่เกิน 3วินาที น้ำตกที่ใสไหลเย็นเห็นธาราเมื่อกี้ก็กลายเป็น น้ำแข็งทั้งหมด ชั้นกำลังตกใจอยู่อย่างรุนแรงกับการที่น้ำตกทั้งสายกลายเป็นน้ำแข็ง ชั้นเลียนเสียงแมวออกมาอย่างที่คนเขาเรียกกันในภาษาจีนว่า เสวีย เมา เจี้ยว แล้วทำท่าจะเดินจากไป 

เมี๊ยว!!!

 ทว่า...... กับมีคนเห็นซะนี่ ชั้นหันกลับไปแล้วเห็นเงาๆหนึ่ง รูปร่างใหญ่ๆ ตะคุ่ม ตะคุ่ม อยู่ใต้ต้นไม้

มันคือปีศาจแน่ๆหรืออาจจะเป็นมังกรถ้าดูจากกลิ่นไอที่แผ่พุ่งออกมา ถ้าชั้นดูไม่ผิด ดูจากป้ายชื่อที่หน้าอกแล้ว เขาคือ คาบาล จอมปีศาจหนุ่ม กับ เหล่าสาวๆเมดซาคิวบัสผู้ติดตามอีก 7ตน ดูจากท่าทางของซาคิวบัสทั้ง7แล้วคนที่ชื่อ เรมคงเป็นหัวหน้าของเหล่าซาคิวบัสเหล่านี้ ชั้นตกใจและนึกถึงนิทานเรื่อง จอมปีศาจกับซาคิวบัสทั้ง 7

ชั้นเตรียมลงมือปิดปากพวกมันทันที

" ดิโอก้า กราวิด้อน " ชั้นปล่อยเวทย์แรงโน้มถ่วงระดับสูงสุดที่ชั้นใช้ได้ในเวลานี้ ใส่เจ้า คาบาล หน้าแย้เหมือนมังกรหรือจะเรียกว่าหน้าหล่อก็ได้สำหรับปีศาจ ในทันที

ตูม ตูม ตูม

คาบาลรีบใช้เนตรมารในทันที พลังของมันสามารถระเบิดภูเขาทั้งลูกข้างหลังชั้นได้เลยทีเดียว แล้วการต่อสุ้กันอย่างไร้เหตุผลของชั้นและ คาบาลก็เกิดขึ้น

ย้ากกกกกกกกกกกกกก

"ชั้นคือ แม่มดน้อย ริรินะ จะลงทัณฑ์ แกเอง " ชั้นระดมปล่อยเวทย์ไม่หยุด จนคาบาลโมโห เขากระโดดต่อยพื้นจนพื้นยุบ และชั้นตกลงไปในพื้นที่ยุบนั้น และโดนคาบาลจับคอเสื้อไว้ได้ เขารีบกระโดดขึ้นไปยืนอยู่บนต้นไม้ โดยยังกระชากคอเสื้อชั้นไว้อยู่

" เอาเลยสิ อยากฆ่าก็เชิญ " ชั้นประกาศออกไปอย่างเศร้าๆ นี่ยังไม่ทันได้ไปใช้ชีวิตใหม่เป็นคนสวนในฟาร์มของริโอล่าเลยนะ กลับต้องมาตายซะแล้ว 

" นี่ชั้นยังเวอร์จิ้นอยู่นะพระเจ้า จะให้ชั้นตายซะแล้วเหรอ" ชั้นบ่นออกไปเบาๆ

" พระเจ้า นี่เจ้ารู้จักเจ้าเทนชิด้วยเหรอ " คาบาลกล่าวและปล่อยคอเสื้อของชั้นลง ชั้นหล่นลงมาจากต้นไม้ความสูง 4เมตรในทันที หล่นลงไปที่พื้นดังตุบ ก้นจ้ำเบ้า และทำหน้าอายสุดขีด จนปีกสวรรค์กางออกมา

" มีปีกทำไมไม่บิน? " เรมพูดออกมาอย่างรู้สึกสงสารชั้น

และแล้วหลังจากที่พวกเราพูดคุยกัน เราจึงรู้ว่าพวกเรามีจุดหมายเดียวกัน นั่นคือการเดินทางไปยังฟาร์มมังกรของริโอล่า

****

อีกด้านหนึ่ง ณ ประเทศเกาหลีใต้.......

กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง 

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในบ้านของทันซอนที่เพิ่งกลับมาจาก ประเทศไทย เพิ่งถึงเกาหลีเมื่อ 1 ชั่วโมงก่อน เขารีบตรงไปรับโทรศัพท์ปริศนาในยามเช้านี้ทันที

"ผมชื่อ โนริมาจินะครับเพื่อน ประธาน แฮรอน ให้ข้อเสนอ จะซื้อเกมส์ God farm ของผมในราคา 1หมื่นล้านบาทครับ แต่ผมยังไม่แน่ใจ ผมเลยโทร. มาหาคุณเพื่อน ตอนนี้ผมขอบอกเลยว่า ผมกำลังถูกตามล่าอยู่ ไว้เจอกันที่ฟาร์มมังกรของ ริโอล่านะ " ปลายสายพูดด้วยเสียงสั่นเครือ จนทันซอนฟังไม่ค่อยเข้าใจ มันเป็นภาษาท้องถิ่น โปปุรอน ซึ่งเขาเพิ่งศึกษาได้เพียง 3เดือน

ในขณะที่พูดกันอยู่ เลขาหูแมวที่ชื่อ มิวร่า ก็เข้ามาเอา น้ำชาเขียวไทยให้ทันซอนดื่ม แต่แล้วปลายสายก็ถูกตัดไป พร้อมกับเสียงคนส่งพัสดุมาถึงหน้าบ้านของทันซอน ประธานบริษัทหนุ่ม เขารีบไปรับพัสดุทันที ข้างในมี จดหมายฉบับหนึ่ง กับคอนเทคเลนส์อัจฉริยะ

ทันซอนเปิดอ่านจดหมายฉบับนั้นทันที ก่อนจะผลีผลามออกจากบ้านไป โดยไม่บอกอะไรเลขา มิวร่าเลย เขารีบตรงไปสนามบิน เพื่อบินไปยังอาณาจักรโปปุรอนทันที

4 ชั่วโมงต่อมา......

ณ อาณาจักรโปปุรอน

ตุบ ตุบ ตุบ

เสียงเคาะประตูโรงแรมของทันซอนดังขึ้น ปลุก ฮิคาริ ให้ตื่นขึ้นมากลางดึก เธอรีบวิ่งมาเปิดประตูต้อนรับ ทันซอนในทันที แม้ว่าตอนนี้จะตีสองแล้ว

ทันซอนถือกระเป๋าใบใหญ่เดินเข้ามา พร้อมโชว์นาฬิกา ยี่ห้อ โอลาโร่ ราคาหลายสิบล้านบาทอย่างไม่ตั้งใจ เพราะเขาต้องการจะดูเวลา ในอาณาจักรโปปุรอนตอนนี้ เขามองหน้า ฮิคาริ แล้วกล่าวทักทาย

" ผมคงไม่ได้มารบกวนเวลานอนของคุณ หรอกนะครับ " ทันซอนกล่าวอย่างสุภาพก่อนเดินเข้าไปในโรงแรม ตามคำเชื้อเชิญของฮิคาริ

" ไม่หรอกค่ะ ชั้นเพิ่งตื่นตอนเที่ยงคืนนี้เองค่ะ มีอะไรให้ชั้นรับใช้คะ " ฮิคาริ พูดด้วยน้ำเสียงใสๆของวัยรุ่น อายุ 20ปี เธอมีหน้าตาออกไปทางญี่ปุ่น ผมแดง และตาสีทอง ใบหน้ารูปไข่ได้รูป ดูสวยงามราวกับนางงามเลยทีเดียว

" ผมอยากได้ห้องเดี่ยวห้องนึงครับ " ทันซอนกล่าว พร้อมกับมองโรงแรมที่หรูหรา ของฮิคาริ ที่มีชื่อเสียงมาเกือบร้อยปี

และเพราะมันมีชื่อเสียงมาเกือบร้อยปี มันเลยไม่มีลิฟต์ - -*

" ห้องพักเดี่ยวเหรอค่ะ " ฮิคาริ ทำหน้าซีเรียส เธอเปิดสมุด แล้วไล่รายชื่อในทันที เพิ่งมีคนเช่าห้อง ชาวญี่ปุ่นที่อยู่ชั้น 8 เช็คเอ้าออกไปเมื่อเช้านี้ เธอเลยชวน ทันซอนไปยังชั้น 8 โดยกล่าวอย่างสุภาพ

" ห้องเช่าเดี่ยวเหลือที่ชั้น 8ห้องนึงค่ะ คุณต้องการไหมค่ะ "

" ชั้น 8!!! " ทันซอนทำหน้าตกใจแล้วหันไปมองกระเป๋า ใบใหญ่ที่แสนหนักของเขา แล้วหันมาพูดกับฮิคาริ ด้วยความาตกใจ ละคนเหนื่อยใจ

" ผมเหนื่อยมากแล้ว ขอห้องคู่ก็ได้ครับ "

" ค่ะ ค่ะ " ฮิคาริกล่าว ก่อนจะเดินนำทันซอนไปที่ชั้น 3

แอ๊ดดดดดดดดดด

ฮิคาริ เธอเปิดประตูเข้าไป ในห้องนั้น ซึ่งมีหนุ่มนักกวี ชาวจีน ชื่อกวางเฟย พักอาศัยอยู่ เขานอนอยู่บนเตียงสองชั้น ที่ชั้นบนยังว่างอยู่ เขาเลยเอาเป็นที่ตากถุงเท้า ซึ่งส่งกลิ่นเหม็นมาก จนทันซอนทำหน้ามุ่ย แล้วหันมาบอกฮิคาริว่า

"งั้นขอ ห้องเดี่ยวชั้น 8 ก็ได้ครับ " 

แต๊ก แต๊ก แต๊ก

เสียงรองเท้าของทันซอนย่ำขึ้นไปบนชั้น 8อย่างยากลำบาก มันเป็นชั้นบนสุดที่เก่าแก่และโบราณอย่างมาก มันเป็นห้องสไตล์ยุโรปที่น้อยคนนักจะได้เห็น 

แอ๊ดดดดดดดดดดด

ฮิคารุเปิดประตูเข้าไปในห้อง 802 ทุกอย่างในห้องนี้เป็นของเก่า แม้แต่กับส้วมที่อยู่ในชั้นนี้ และเพราะมันเป็นห้องโบราณ มันเลยไม่มีที่เสียบ ปลั๊กไฟ แถมยังไม่มีไฟฟ้าอีกด้วย ต้องจุดเทียน ถึงจะอยู่ได้ แต่มันเป็นห้องที่ใครๆก็ต้องการ ถ้าต้องการความโรแมนติคแบบสันโดษ

ตุบ

ทันซอนวางกระเป๋าลง และมองห้องด้วยสายตาละห้อย ก่อนจะกล่าวกับสาวน้อย เจ้าของโรงแรม

" เก่าจังนะ " 

ฮิคาริ ขยิบตาอย่างน่ารัก เป็นคำว่าขอบคุณที่ชม เธอเอื้อมมือไปเปิดหน้าต่างสุดหรู ออกไปข้างนอกเพื่อรับลม

" ชอบห้องนี้ไหมค่ะ " ฮิคาริกล่าวอย่างภูมิใจ ในห้องสไตล์ยุโรปนี้

ทันซอนพยักหน้าก่อนจะกระโดดขึ้นไปนอนบนเตียง อย่างสบายเพราะเขาเหน็ดเหนื่อยมามากแล้ว

" ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ชั้นขอตัวนะคะ  " ฮิคาริขอตัว แต่ก็เหมือนเธอเพิ่งนึกอะไรออก

" อ้อ ฉันชื่อ ฮิคาริ นะค่ะ เป็นภาษาญี่ปุ่นแปลว่าแสงสว่าง ถ้ามีอะไรเรียกชั้นนะค่ะ "

" ทันซอนครับ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยครับ "

หลังจากแนะนำตัวกันแล้ว ฮิคาริก็ขอลาออกมาและเดินลงไปด้านล่าง

30นาทีต่อมา......

ตอนนี้เวลา ตี2 ครึ่งแล้ว

ทันซอนยังคงนอนเล่นอยู่บนเตียง โดยมีแสงไฟอ่อนๆจากเทียนไขส่องต้องใบหน้าของเขา

กริ๊ง กริ๊ง

เสียงริงค์โทน จากโทรศัพท์ ยี่ห้อโปซาปุกาแลกซี่ ดังขึ้น ทันซอนรีบลุกขึ้นไปคว้า ตะเกียงเจ้าพายุมาส่อง มันถูกโทร. มาจากมิวร่า เลขาของเขาจาก เกาหลีใต้นั่นเอง

ติ้ง!!! ทันซอนรับโทรศัพท์

" ท่านค่ะ ทำไมท่านรีบออกเดินทางกระทันหันแบบนั้นค่ะ ทิ้งชั้นไว้ที่เกาหลีเนี่ย ตอนนี้ท่านอยู่ไหนค่ะ " มิวร่าตะคอกเสียงแข็ง เพราะเธอเป็นห่วงทันซอนอย่างมาก

" ผมอยู่ที่ อาณาจักรโปปุรอน น่ะ กำลังตามตัวโนริมาจิอยู่ ตอนนี้อยู่โรงแรม ฮิคาริซันเดย์ "

" ท่านรอดิฉันอยู่ที่นั่นก่อนนะค่ะ แล้วดิฉันจะรีบตามไป " มิวร่ากล่าวอย่างรีบร้อน  และรีบจองตั๋วเครื่องบิน จากกรุงโซล มายังอาณาจักรโปปุรอนทันที ก่อนที่ทันซอนจะตัดสายไป

จ๊อกๆ จ๊อกๆ 

ทันซอนรู้สึกหิวขึ้นมา เขาเลยหยิบมาม่าออกจากกระเป๋า และมองหากระติกน้ำร้อนในห้องพักแห่งนี้

- -* ใช่มันมีกระติกน้ำร้อนวางอยู่ แต่ไม่มีที่เสียบปลั๊กไฟ ทันซอนสบถออกมาอย่างหัวเสีย แล้วขว้างมาม่าทิ้งจนมันตกกระจายบนพื้น ตอนนี้เขาอยากกินข้าวแล้ว

ทันซอนเปิดประตูห้อง และเดินลงบันไดอันวกวนลงมาชั้นล่าง เพื่อหาของกิน แต่ในตู้เย็นของชั้น 1 กลับไม่มีของกินเหลืออยู่เลย เพราะกวางเฟย เพิ่งเหมาของกินทั้งหมดขึ้นไปกินบนชั้น3 เพราะเขาติดเกมส์ เลยต้องกินมื้อดึก

" โธ่เว้ย ไม่มีไรกินเลย ไปกินข้างนอกก็ได้ฟะ " ทันซอนสบถ ก่อนจะตะโกนคำหยาบออกมา และเดินออกไปข้างนอก ตอนตี3 เพื่อจะหาของกิน

ร้านรวงขายข้าวต่างๆตามข้างทางกลับปิดหมด มีเสียงหมาเห่าดังระงม และขอทานจับกลุ่มคุยกัน

ทันซอนมอง หมาสามสี่ตัว ที่เริ่มมารุมล้อมเขา พวกมันเห่าโฮ่งๆ อย่างไม่เป็นมิตร และแยกเขี้ยวใส่เขา

" ไปไกลๆเลยเจ้าหมาน้อย " ทันซอนกล่าว ก่อนจะถูกหมาทั้งฝูงวิ่งไล่กัด

อาคคคคคคคคคคคคคคคคคคค พระเจ้าาาาาาาาาาาาาาาาา ช่วยตรูด้วย

ทันซอนวิ่งหนีไปตามตรอกซอกซอย จนมาถึง ร้านเมดคาเฟ่แห่งหนึ่งที่เปิดโต้รุ่ง สาวน้อยชุดเมดคนหนึ่งหยิบไม้กวาดขึ้นมาไล่หมาที่วิ่งตามทันซอนมา และเริ่มกล่าวทักทายทันซอนอย่างเป็นมิตร

" โอยาซึมินาไซ โกสุจิซามะ ( สายันต์สวัสดิ์ค่ะ นายท่าน )"

เธอ และแมวน้อยอีกตัวหนึ่ง ทำท่าต้อนรับเขาอย่างสุภาพ และชี้เข้าไปในร้าน ทันซอนรีบเดินเข้าไปทันที

" กี่ท่านค่ะ " สาวน้อยชุดเมดอีกคนหนึ่ง นามรีนะ เข้ามาต้อนรับทันซอนอย่างเป็นกันเอง ทันซอนดูชื่อจากป้ายที่อยู่ตรงหน้าอกของเธอ แล้วค่อยๆพูดออกมา

" 1 คนครับ " ทันซอนกล่าว ก่อน รีนะ จะหยิบเมนูมาให้ ทันซอนอ่าน

" นี่ เมนูค่ะ จะรับอะไรดีค่ะ "

" เอา ออมเล็ทจานนึงแล้วกัน " ทันซอนกล่าวอย่างใจเย็น เมื่อไม่เห็นหมาที่แอบรอเขาอยู่ข้างตึก อย่างไม่เป็นมิตร

" ออมเล็ท จานนึงนะค่ะ นายท่าน " รีนะกล่าว ก่อนจะเดินไปสั่งอาหารที่ห้องครัว

5 นาทีต่อมา......

ออมเล็ทแสนอร่อย ก็มาวางอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว รีนะ เมดสาวร่ายเวทย์มนต์ทำให้ อาหารอร่อยขึ้น ใส่ออมเล็ทจานนี้ ทันซอนเริ่มกินมันอย่างเอร็ดอร่อยจนลืมหิว

เขากล่าวขอบคุณ และกำลังจะจ่ายตังค์

" ทั้งหมดเท่าไหร่ครับ "

" จานละ 500 บาทค่ะ " รีนะมองหน้าชายหนุ่มอย่างเริ่มสงสัยว่าเขาจะมีตังค์จ่ายหรือเปล่า

ทันซอนสองมือล้วงกระเป๋ากางเกง ปรากฏว่ามันโดนหมากัดเป็นรู และกระเป๋าสตางค์ของเขาได้หล่นหายไปแล้ว อาจเป็นหมาตัวนั้น ที่ชื่อ ชิโร่ คาบไป ( 1ใน 4หมาที่ปลอกคอ เขียนชื่อว่า ชิโร่ )

' ไม่นะ กระเป๋าสตางค์ หายยยยยยยยยยยย!!! ' ทันซอนคิด และหัวเราะแฮะ แฮะ

รีนะเมดน้อยทำหน้าดุใส่ แต่แล้วเธอก็ยิ้มขึ้นมา เมื่อริเอะเมดที่ช่วยไล่หมาให้ทันซอนเดินเข้ามาพร้อมกับแมวน้อย แล้วกล่าวว่า

" ถือว่าทำบุญ แล้วกัน วันหลังถ้ามีจ่าย ค่อยเอามาจ่ายนะ โกสุจิซามะ"

ทันซอนขอบคุณริเอะ และรีบออกจากร้านเมดคาเฟ่ทันที เพราะกลัวเธอเปลี่ยนใจ เพื่อจะไปจัดการกับหมาทั้งสี่ ที่ไล่กัดเขาด้วยตัวเอง

เขาเดินหลงทางมาเรื่อยๆ จนถึงจัตุรัสกลาง ซึ่งเป็นสวนสาธารณะให้ผู้คนมาเดินเที่ยวเล่นได้แม้จะเป็นยามกลางคืน ในขณะนั้นเอง เสียง อีเว้นของเกมส์ God farm ก็ได้เริ่มต้นขึ้น

ติ้ง!!! เกมส์เริ่มแล้วค่ะ............คอมพิวเตอร์ AI กล่าว ก่อนที่นักรบกระต่ายเสือดาวจะกระโจนออกมาจากเงามืด ข้างรูปปั้นฮีโร่ ไออ้อนเทล มันถือปืน อาก้ามาด้วย

ปั้ง ปั้ง ปั้ง 

กระสุนหลายนัดทะลุร่างทันซอนไป 

และทันซอน ก็ถูกยิงจมกองเลือด และล้มลงไปตาย แต่เขายังไม่ตายจริง เขาเพียงถูกให้ออกจากเกมส์ God farm ก็เท่านั้น

================================================โปรดติดตามตอนต่อไป

ภาษาจีนวันละคำ

A :วันนี้จะเอาคำศัพท์จากนิยายมาสอนนะ

B : วันนี้เป็นคำว่าอะไรครับ

A : เป็นคำว่า 主人 Zhǔrén แปลว่า นายท่าน

B : อ่านว่า จู่เหยิน นะครับ

A,B : จ้ายเจี้ยนเก้อว้ยถงเสวีย

บายครับ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

0 ความคิดเห็น