โนริมาจิ ข้านี่แหละราชันต์แห่งเกมส์

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 49 Views

  • 1 Comments

  • 2 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    1

    Overall
    49

ตอนที่ 7 : เทศกาลขนมหวาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    17 ธ.ค. 61

3 วันถัดมา แม่ของข้าเทเรเซีย นำข้าใส่ถุงหลัง แล้ววิ่งข้ามทะเลทราย โดยไม่พัก จนมาถึงเมือง ซาเรีย เมืองของนักทำขนมหวาน พวกเราเงินหมด ในระหว่างทางจึงไม่ได้กินอาหารมาหลายวันแล้ว และข้าหิวนมอย่างมาก นมมันเป็นบัฟอย่างหนึ่งของข้าเมื่อไม่ได้ดื่มมันข้าจะอ่อนแอลง 20 เปอเซ็น สำหรับเด็กน้อย

เทเรเซีย แม่ของข้ามองดูใบประกาศ รับสมัครผู้เข้าแข่งขันทำขนมหวานตาเป็นมัน เพราะคนที่ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศ จะได้เงินรางวัล 3หมื่นเหรียญทอง และถ้าชนะเลิศจะได้เงินรางวัล 6หมื่นเหรียญทอง พร้อมใบประกาศข้าตัดสินใจดูแม่ของข้าทำขนมหวานแข่งกับผู้เข้าแข่งขันอื่นๆ

วันนี้เป็นวันอาทิตย์ และเข้าใกล้วันขึ้นปีใหม่ขึ้นมาทุกที ข้าคิดว่า ข้าจะไปเค้าดาวน์ในเกมส์นี้ดีหรือไปเค้าดาวน์ ที่โลกจริง

ประกาศจากทีมงานเนื่องจากมีผู้เข้าแข่งขันจำนวนมาก พวกเราจึงแบ่งกลุ่ม กรรมการออกเป็น 3กลุ่ม กลุ่มละ 5คน เพื่อทำการชิมอาหารของแต่ละคน ซึ่งเราจะให้คะแนนจาก1.ความสวยงามของขนมหวาน 2. รสชาติของขนมหวาน แล้วพวกเราจะให้คะแนนถ้าท่านผ่านด่านนี้ได้ จะไปสู่ด่านต่อไป ซึ่งเป็นรอบ 16 คนสุดท้าย

เทเรเซียแม่ของข้าดูมั่นใจอย่างมาก เมื่อสัญญาณแข่งขันเริ่มต้นเธอก็วิ่งไปแย่งแป้งซึ่งเป็นส่วนประกอบสำคัญ ของขนมหวานในทันที เธอยิ้มแล้วก้าวไปอย่างรวดเร็วจนข้าเองยังมองตามไม่ทันเลย

ทว่า......

" อย่าแย่งนะ นี่แป้งของข้า " ราน่าผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 15 แย่งแป้งกับแม่ของข้า ดูๆไปแล้วเธอไม่เก่งพอที่จะแย่งแป้งกับแม่ข้าได้ แม่ของข้าดึงมือเพียงนิดหน่อยเธอก็ล้มตามแรง ช่างเป็นNPC ที่อ่อนแอจริงๆ

ราน่าทั้งโกรธ ทั้งโมโห แต่สู้แรงเอลฟ์สาวไม่ได้ จึงกัดฟันไปแย่งแป้งจากคนอื่น

แม่ของข้าเมื่อได้แป้ง กับวัตถุดิบอื่นๆครบแล้วก็รีบมาตั้งหม้อต้มทันที แม่ของข้าลงมือผสมสีสำหรับขนมหวาน มันเป็นสีผสมอาหารของขนมต่างๆที่เป็นของหวาน แม่ของข้าตั้งใจจะทำ ปราสาทขนมชั้นหลากสี รสใบเตย

หลังจากทำตามขั้นตอนต่างๆในการทำขนมชั้นแล้ว แม่ของข้าก็แอบใส่สูตรลับลงไปในหม้อ มันจะทำให้ขนมชั้น หวานหอมละมุน และนุ่มลิ้นเมื่อเคี้ยวเข้าไปในปาก

2 ชั่วโมงผ่านไป........

รูปร่างของตัวปราสาทขนมชั้นหลากสี ก็ถูกแกะสลักเสร็จ พร้อมขนมชั้นที่ถูกแกะเป็นไม้ดอกไม้ประดับเต็มสวน แม่ของข้ารู้สึกภูมิใจอย่างมาก ข้าแอบจิ๊กกินไปคำหนึ่ง รู้สึกหวานหอมนุ่มลิ้นกลิ่นใบเตยจนน้ำตาไหล ข้าชูนิ้วโป้งให้แม่ ในความคิดของข้า เทเรเซีย แม่ข้าชนะแน่นอน ข้าหันไปมองดูคู่แข่งของแม่ข้าอย่างราน่า เธอทำคัพเค้กประดับประดาไปด้วยคุกกี้รูปสัตว์ ข้าเห็นดังนั้นก็อยากลองชิมดูบ้าง จึงเข้าไปทำตาใสปิ้งของเด็กน้อยให้เธอเห็น

" ไม่ได้นะ เด็กน้อย นี่มันเป็นการแข่งขันนะ "ราน่ากล่าว แต่ทนมองดวงตาใสปิ๊งของเด็กทารกไม่ได้ เธอจึงให้คัพเค้กข้ามาชิ้นนึง

น่ารักอะ ทารกคนนี้ลูกใคร.......ราน่าคิด

ข้าลองกินคัพเค้กดู รู้สึกว่ามันอร่อยมาก โดยเฉพาะคุกกี้รูปสัตว์ ราน่าเธอต้องเป็นคู่แข่งคนสำคัญของแม่ข้า เทเรเซียแน่ๆ แต่ถึงยังไง คัพเค้กนี่ก็ยังอร่อยสู้ปราสาทขนมชั้นหลากสีของแม่ข้าไม่ได้

ปรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด

เสียงเป่านกหวีดดังกังวาน

หมดเวลากรุณาหยุดทำด้วยครับ กรรมการของเราจะทำการ ชิม โดยกรรมการทุกคนสามารถให้ได้คนละ 2คะแนน

ในขณะที่กรรมการกำลังเดินตรวจขนมหวานอยู่นั้นเอง ก็ได้มีชายคนหนึ่งร่างสูงใหญ่ ใส่ชุดเหมือนองค์ชาย แต่เหม็นเหงื่อเหมือนไม่ได้อาบน้ำมาหลายวัน เข้ามาสวาปาม ปราสาทขนมชั้นของแม่ข้าอย่างหิวโซ เขาเป็น NPC มีชื่อว่า ซาโตชิ เมื่อดูจากป้ายชื่อ

ข้าตรงเข้าไปเขกกระโหลกเขาทันที

0 ความคิดเห็น