ซึจิมิ ผจญภัยหลุดโลกแฟนตาซี

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,676 Views

  • 84 Comments

  • 426 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    85

    Overall
    10,676

ตอนที่ 92 : เควสลับของหมู่บ้าน ไคชิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 68
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    16 ธ.ค. 61

ชั้นต้องขอบอก บ๊ายบายพวกหนุ่มซิงทั้งหลายตั้งแต่วันนี้ฉันจะไม่เป็นพวกนายแล้ว และขอต้อนรับพวกวัยรุ่นทั้งหลายที่มีประสบการณ์เป็นผู้ใหญ่กันแล้วต่อจากวันนี้ไปฉันจะเป็นพวกนาย....... ซึจิมิ คิดในใจขณะละเมอ และดมกลิ่นเส้นผมอันหอมหวนของโอชานะ

เช้าวันรุ่งขึ้น......

เอิ๊ก อิ เอิ๊ก เอ๊ก เสียงไก่ขัน

เฮือก

เสียงซึจิมิ ตื่นขึ้นมาบนเตียงนอนนุ่ม ขณะนี้เป็นเวลา 11 โมงแล้ว พระอาทิตย์เริ่มขึ้นมาเหนือหัว(พระอาทิตย์ของเมืองนี้ขึ้นตอน 11โมง ตกตอนบ่ายโมงเหมือนกับประเทศฟินแลนด์ ดังนั้นอากาศจึงหนาวมาก) เขามองไปรอบๆ พร้อมกับชำเลืองมองหาโอชานะ แต่ไม่พบแม้แต่เงาของเธอ

มาเรียเดินเข้ามาในห้อง พร้อมกับอาหารเช้าเป็น เมนูมันฝรั่ง ที่มีเฟร้นฟรายเป็นเมนูหลัก

" โอฮาโยโกะไซมัส ซึจิมิ ( อรุณสวัสดิ์ ซึจิมิ) " เสียงมาเรียแจ่มใสมาก เธอยื่นจดหมายให้ซึจิมิ มันเป็นจดหมายของโอชานะ

" เจ้อ ซื่อ ทา หลิวเก่ยหนี่เตอซิ่น (นี่คือจดหมายที่โอชานะทิ้งไว้ให้คุณ ) " มาเรียกล่าวพร้อมกับเล่นมุขภาษา

" เซี่ย เซี๊ยะ ( ขอบคุณ )" ซึจิมิ เล่นมุขตอบพร้อมกับเปิดอ่านจดหมายที่โอชานะทิ้งไว้ให้ในทันที

เนื้อความในจดหมาย :

ฉันจะเดินทางออกไปเพื่อฝึกตน ขอได้โปรดอย่าติดตามฉันมา แล้วสักวันเราคงพบกัน ด้วยรักและคิดถึงโอชานะ 

ข้อความในจดหมายจบลงพร้อมกับการประทับรอยจูบของโอชานะทิ้งไว้บนกระดาษจดหมาย

ซึจิมิจำเรื่องราวเมื่อคืนได้มันราวกับเป็นเทพนิยายที่เขาได้กับ โอชานะ อย่างไม่คิดไม่ฝัน ในความซวยก็ยังมีความโชคดีปนมาด้วย เมื่อซึจิมิ ขยับ ซองเควสลับที่ได้จากการปราบบอสโจรโพกผ้าเหลืองก็หล่นลงมา มันเป็นซองที่เขาฝากโอชานะไว้

เราคงต้องไป ทำเควสลับนี้ก่อนแล้วล่ะ...........ซึจิมิ คิด พร้อมกับใส่เสื้อผ้า แล้วเดินไปข้างๆมาเรียเพื่อชักชวนให้เธอ ออกเดินทางไปทำเควสลับด้วยกัน ซึ่งเธอก็ไม่ปฏิเสธ

หลังจากทั้งสอง ทาน กุ้งอบมันฝรั่ง มันฝรั่งทอดกรอบ ซุปหอยมันฝรั่ง ตบท้ายด้วยของหวานอย่างเฟร้นฟรายแล้ว ทั้งสองก็เดินไปที่ทำการกิลล์ เพื่อทำการยืมม้า

"ม้าสองตัว ค่ายืม 399 เหรียญทองครับถ้าตัวเดียว ตัวละ 250เหรียญทอง" หนุ่มคนเลี้ยงม้าตอบกลับทั้งสองด้วยน้ำเสียงสุภาพ

ซึจิมิ ปีนขึ้นม้า และถูกมันดีดตกลงมา สามสี่ครั้ง ก่อนจะมองมาเรียอย่างวิงวอนขอขึ้นขี่ม้าไปกับมาเรีย *-*จริงๆแล้วซึจิมิ แกล้งตกจากหลังม้าหลายครั้งเพื่อจะได้ขี่ม้าไปกับสาวงาม

มาเรียหัวเราะ คิกๆออกมา ก่อนจะขึ้นจับบังเหียนของม้าไว้ และให้ซึจิมิ นั่งซ้อนท้าย ด้วยน้ำหนักที่เบาของเธอ ทำให้ม้าไม่พยศเลย

มาเรีย เธอควบม้าไปทางทิศเหนือของเมือง มิซึ โนะ มาจิ อย่างเต็มกำลัง อีกไม่ถึง 1ชั่วโมง พระอาทิตย์ก็จะตกดินแล้ว ซึ่งก็คือเวลาบ่ายโมงนั่นเอง

ม้าวิ่งไปเรื่อยๆ จนถึงหมู่บ้านลับบนเขา มันเป็นหมู่บ้านที่ชื่อ ไคชินนี่เอง 

ลุงคิริว ที่เป็นหัวหน้าหมู่บ้าน เปิดกระโจมออกมา และเดินมารับจดหมายลับเร่งด่วน ของซึจิมิ มันเป็นเควสปราบสุนัขจิ้งจอกเงิน ซิลเวอร์ฟอกซ์  นั่นเอง

ซึจิมิ ลงม้ามาด้วยความยากลำบาก ในขณะที่มาเรีย โดดลงมาจากม้าอย่างสบายๆ หัวหน้าหมู่บ้านไคชิน เดินกระเพลก กระเพลกมาโดยมีริโอล่า หลานสาวของเขาคอยประคอง

เห็นอย่างนี้ คิริวเคยเป็นอดีตนักฆ่าที่มีประสบการณ์ และฝีมือมาก แต่ด้วยความแก่เถ้าชรา ทำให้เขาต้องอำลาวงการมาทำนา ปลูกหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ ขาย แต่เมื่อหลายเดือนก่อน กลับปรากฏ ซิลเวอร์ฟอกซ์ อาละวาดทำให้ การปลูกหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ ขายต้องหยุดชะงัก

" ฉันมีชื่อ คิริว เป็นผุ้ว่าจ้างเควสนี้ ถ้าพวกเธอทำสำเร็จ ฉันจะให้ส่วนแบ่งในการปลูกหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ แก่ พวกเธอ 50 เปอเซ็น " คิริวกล่าวอย่างเป็นกันเอง

" ลุงค่ะ " ริโอล่าร้องห้ามปราม แต่คิริวชูมือให้เธอหยุดพูด แล้วหันไปคุยธุระต่อกับ ซึจิมิ

30 นาทีผ่านไป.......

" เป็นอันว่า ตกลงนะพ่อหนุ่ม " คิริวกล่าวช้าๆ ก่อนจะมอบ ม้วนบันทึกเควสให้ซึจิมิ เมื่อปราบ บอส สุนัขจิ้งจอกเงินได้ ให้นำเคี้ยวของมันมาเป็นหลักฐาน โดยใส่เคี้ยวของมันเข้าไปในม้วนบันทึกเควส

" ครับ ลุงคิริว ผมจะทำให้ดีที่สุดครับ " ซึจิมิ กล่าว ก่อนจะเดินจากไป

ณ ป่าแห่งอรุณรุ่ง ซึ่งเป็นที่ ซิลเวอร์ฟ็อก ปรากฏตัว.......

แฮ่ก แฮ่ก แฮ่ก

ดาบกาชาในมือของซึจิมิย้อมไปด้วยเลือดของ สุนัขหมาป่าจำนวนมาก ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ทำให้ถูกพวกมันล้อมกว่า 30ตัว เป็นเวลากว่า 3ชั่วโมงแล้ว

" ฉันบอกแล้วไม่เชื่อ ว่าพวกมันมีแผน " มาเรียปาดหยาดเหงื่อของตนแล้วถือ กาต้าเพลิง พุ่งเข้าใส่หมาป่าตัวหนึ่ง และเชือดมันทิ้งอย่างไม่ยากเย็น แต่ก็ต้องแลกมาด้วยการถูกหมาป่า อีกตัวตะปบ จนเนื้อขาวเป็นรอยแดง

ซึจิมิ ครุ่นคิดอยู่ไม่นาน เขาก็ยกดาบกาชาขึ้น ฟาดหมาป่าตัวแล้วตัวเล่าที่บุกเข้ามา จนมันร้องเสียงหลง

เอ๋ง เอ๋ง เอ๋ง

เสียงร้องของสุนัขหมาป่าที่บาดเจ็บร้องระงม

" มาเรียตามฉันมาฉันจะฝ่าออกไปแล้ว " ซึจิมิ กล่าวพร้อมกับหยิบ คาตานะดินอีกเล่มขึ้นมา

" นับ 3 นะ ซึจิมิ " มาเรียตั้งท่าอยู่ในท่าเตรียมพร้อม พร้อมยกกาต้าขึ้นมากัน

3

2

1

เริ่มได้

ทั้งสองวิ่งฝ่าฝูงหมาป่าออกมาได้ แต่ต้องหยุดชะงักลงเมื่อ พบกับ ซิลเวอร์ฟอกซ์

อะฮู้วววววววววววววว

ซิลเวอร์ฟอกซ์ หอน พร้อมกับวิ่งเข้ามาทำร้ายซึจิมิ อย่างบ้าคลั่ง ซึจิมิ ผลักมาเรียออกไปด้านข้าง แต่พลาดไปถูกนมของเธอเข้า

" ทำบ้าอะไรย่ะ ซึจิมิ " มาเรียอายหน้าแดง แต่เมื่อเห็นซิลเวอร์ฟอกซ์เข้ามาในระดับสายตา เธอก็พุ่งตัวออกจากวงล้อมทันที ปล่อยพื้นที่ให้ ซึจิมิ ได้สุ้กับซิลเวอร์ฟอกซ์ เต็มที่

ซิลเวอร์ฟอกซ์ จู่โจมด้วยกรงเล็บ และฟันอันแหลมคม มันมีเขาสองเขาบนหัวที่สามารถปล่อยพลังสายฟ้าได้ด้วย ซึจิมิ ถึงกับตะลึงกับความสามารถนี้

แต่ยังไม่ทันที่ ซึจิมิ จะตอบโต้อะไรซิลเวอร์ฟอกซ์ หมาป่าลูกสมุนก็เข้ามารุมล้อมเขาอีกครั้ง และครั้งนี้หนักข้อกว่าครั้งแรก พวกมันทุกตัวไม่กลัวตาย

ทว่า.....

ฟ้าว ฟ้าว

ดาวกระจาย มากมาย พุ่งเข้าเป้าหมายในทันที หมาป่าหลายตัวล้มระเนระนาด จากการลอบจู่โจมนี้

" อย่าลืมซิย่ะ ว่ายังมีชั้นคนนี้อยู่ เจ้าพวกหมาบ้า " มาเรียกล่าวพร้อมกับปล่อยดาวกระจายไปเรื่อยๆ

ซิลเวอร์ฟอกซ์ ไม่สนใจลูกน้องที่บาดเจ็บล้มตาย มันพุ่งเข้าใส่ ซึจิมิ เพียงคนเดียว ด้วยการต่อสู้ปกติของซึจิมิ ไม่อาจล้ม ซิลเวอร์ฟอกซ์ ได้ เมื่อเวลาผ่านไปทำให้เขาร้อนใจ เพราะมาเรียกำลังดึงความโกรธของหมาป่าทั้งฝูงอยู่ ถ้าช่วยไม่ทันเธออาจได้รับอันตราย

" ริเอะ ปลดลิมิตAccelerate Brain!! เลย "

......................... ทราบแล้วค่ะ คุณซิจิมิ แต่คุณมีเวลาแค่ 3นาทีนะค่ะ.....................ริเอะ AI อัจฉริยะตอบ

เริ่มนับถอยหลัง 2:59 นาที

การเคลื่อนที่ของ ซึจิมิ ว่องไวขึ้นราวกับเขาเป็นคนของโลก Accel world โดยไม่ต้องใช้คำสั่งปลดปล่อยลิมิตอย่าง อันลิมิตบาสโตะ เลย

ซิลเวอร์ฟอกซ์ โดนโจมตีด้วยดาบกาชา และคาตานะ ในมือของซึจิมิ อย่างต่อเนื่อง จนมันต้องถอยหลังไปหลายก้าวอย่างสุ้ไม่ได้ มันพยายามปล่อยสายฟ้าจากเขาและไฟจากปากแต่ไม่อาจหยุดยั้งซึจิมิ ได้

เหลือเวลาอีก 1:38 นาที

ซึจิมิ วิ่งเร็วราวกับลมกรด เขาแทงโดนเขาของซิลเวอร์ฟอกซ์หัก มันครางออกมาด้วยความเจ็บปวด แต่ตอนนี้ตาขาวของซึจิมิ เริ่มถูกแทนที่ด้วยเส้นเลือดฝอยที่กำลังจะระเบิดแตกออกมา มันกลายเป็นสีแดงราวกับปีศาจ

ติ้ง!! คำเตือน : รหัสแดง เพื่อความปลอดภัยของผู้เล่น เกมส์จะล็อคเอ้าให้คุณโดยอัตโนมัติ ภายใน 3 นาที

ป้ายคำเตือนสีแดงขึ้นสู่หน้าจอของซึจิมิ แต่เขาเลือกที่จะไม่สนใจ ตอนนี้เขาว่องไวอย่างมาก มันเป็นการเร่งความเร็วจนซิลเวอร์ฟอกซ์ไม่อาจหยั่งรุ้ได้

วูม วูม วูม

ตูม ตูม ตูม

ฟ้าว ฟ้าว

เวทย์หลายต่อหลายบท ถูกยิงออกมาจากปลายดาบของซึจิมิ ใส่ซิลเวอร์ฟอกซ์ จนมันเจ็บปวดอย่างมาก ซิลเวอร์ฟอกซ์ ร้องเสียงหลง เพราะถูกกระทำฝ่ายเดียว

เหลือเวลาอีก 30 วินาที......ริเอะ ส่งเสียงเตือน ก่อนที่ระบบจะชัตดาวน์ตัวเอง

ก่อนที่ซึจิมิ จะทำการสังหาร ซิลเวอร์ฟอกซ์ มันก็ร้องออกมาด้วยเสียงมนุษย์ทำให้ซึจิมิตกใจ และรีบยั้งมือ ตรงหน้าของซิลเวอร์ฟอกซ์ทันที ใบดาบหยุดอยู่ตรงหน้าของมันแค่ 1มิล

" เดี๋ยวก่อนเจ้ามนุษย์ ข้ามีข้อเสนอ ข้ารู้ว่าเจ้ามาปราบข้า เพราะคำไหว้วานของ คิริว "

ซิลเวอร์ฟอกซ์กล่าว พร้อมร้องให้เหล่าสมุนทุกตัวหยุดการโจมตีมาเรีย แล้วกล่าวต่อ

" ข้าจะยอมเป็นสัตว์เลี้ยงของเจ้า ที่พวกข้าบุกรุกสวนหญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ ของลุงคิริว เพราะ พวกข้าโดน หมอกปีศาจไล่มาจากที่อยู่ พวกข้าไม่ได้ตั้งใจ ดังนั้นข้าขอให้เจ้ายกโทษให้ และรับข้อเสนอของข้า "

ซึจิมิ ยอมรับข้อเสนอ และแอดซิลเวอร์ฟอกซ์เป็นสัตว์เลี้ยงของเขา หมาป่าทุกตัวต่างหยุดโจมตี มาเรีย และหันมาหมอบให้ซึจิมิ แต่ซึจิมิ ยังไม่ทันกล่าวอะไร เขาก็ถูกเด้งออกมาจาก ระบบของแคปซูลตู้นอนรูปไข่ ที่แสนเย็นสบาย

อ็อก

ซึจิมิ หลุดออกมาจากเกมส์ พร้อมกับ อาการวิงเวียนที่หัวอย่างมากมาย เขาอ้วกออกมาอย่างมากมายใส่ถุงที่มิซาเอะ เตรียมไว้ สำหรับการชงชาให้ซึจิมิ เวลาตื่นออกมาจากเกมส์

" พี่ค่ะ เป็นอะไรรึเปล่าค่ะ " มิซาเอะ รีบวิ่งมาลูบหลังซึจิมิ ซึ่งเวลานี้เป็นเวลาบ่ายสองโมงของโลกจริงแล้ว มิซาเอะ เข้ามาดูอาการของซึจิมิ ด้วยความเป็นห่วง

ตอนนี้มือที่คอยลูบหัวมิซาเอะ ตกลงพื้น ซึจิมิ สลบไสลจากการเร่งความเร็วสมองของเขามากเกินไป มิซาเอะ กอดร่างไร้สติของซึจิมิ พร้อมกดหมายเลขโรงพยาบาล 1669 ในทันที เนื่องจากตอนนี้ ซึจิมิ เริ่มจะไม่หายใจแล้ว

================================================โปรดติดตามตอนต่อไป

A : ซึจิมิ จะตายหรือเปล่าว่ะ เจ้าB

B : ไม่ตายหรอก เพราะซึจิมิ มีสกิลพระเอก

C : เฮ้อ ต้องมาเป็นภาระ มิซาเอะ อีกแล้ว

A,B : เจ้าC พูดถูก แฮะ

บายครับ พบกันใหม่ในตอนหน้า

0 ความคิดเห็น