ซึจิมิ ผจญภัยหลุดโลกแฟนตาซี

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,690 Views

  • 84 Comments

  • 426 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    99

    Overall
    10,690

ตอนที่ 19 : ออร่า อันหนาวเย็นของมิซาเอะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 378
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    28 ต.ค. 61

" ไม่ล่ะ ผมไม่ขายฟาลเนเซ่ครับ ฟาลเนเซ่เป็นสมบัติล้ำค่าของผม " ซึจิมิ หันกลับไปมองหน้า ฟาลเนเซ่ อัศวินสาว เผ่าเทพ ที่กำลังหน้าแดงเรื่อๆ จากคำพูดของซึจิมิ 

คาโต้ และจาก้าเริ่มไม่พอใจ ซึจิมิ เมื่อพวกเขาไม่สามารถใช้เงินซื้อมาได้ พวกเขาก็ต้องใช้กำลังแย่งมา ทั้งสองต่างชักดาบออกมา

" ส่ง ฟาลเนเซ่ มาซะดีๆ " คาโต้กล่าว จาก้าก็เช่นเดียวกัน

ซึจิมิ ต้องสุ้กับนายทหารระดับสูง 2 ต่อ 1 ทั้งสามดาบปะทะกัน กลางอากาศ ก่อนจะมีผู้หนึ่งเข้าแทรกแซงการต่อสู้นี้

เคร้ง

ตูม

จาก้ากระเด็นไปชนกำแพงอย่างไม่รู้ตัวเมื่อถูก ฟาลเนเซ่เตะเขาไปอัดกำแพง และหล่นลงมานอนแอ้งแม้ง ในขณะที่คาโต้ ที่กำลังตกใจยืนนิ่งอยู่กับที่

" ฟาลเนเซ่จัง " คาโต้ กล่าวอย่างแผ่วเบาด้วยอาการตกใจ

" ดิฉันไม่อยากไปกับพวกคุณหรอกค่ะ ดิฉันจะอยู่กับ คุณซึจิมิ ตราบชีวิตจะหาไม่ " คำพูดของฟาลเนเซ่ เหมือนเข็มที่แทงไปในใจของพวกมัน

" ทำไมล่ะ ฟาลเนเซ่จัง พวกเราสามารถเลี้ยงดูเธอ ได้ดีกว่า ไอ้หนูนี่นะ " คาโต้ และจาก้า พยักหน้าให้กัน เมื่อ คาโต้ พูดเช่นนั้น

" เพราะดิฉัน ชอบคุณซึจิมิ อยากจะอยู่ด้วยตลอดไป" แล้วฟาลเนเซ่ก็หันไปจ้องมอง ซึจิมิ ด้วยอาการหน้าแดงจี๋ เธอไม่รุ้ว่า คำพูดนี้ออกไปจากปากของเธอได้ยังไง ชาล็อตเองก็ยังตกใจเลยที่ได้ฟังคำสารภาพจากใจของ ฟาลเนเซ่

" ถ้าเช่นนั้น พวกเราก็ต้องยอมถอย " คาโต้ค่อยๆเก็บดาบช้าๆ ก่อนจะพยุงจาก้าขึ้นมา

" ไอ้หนู ถ้าทอดทิ้งฟาลเนเซ่จังละก็ ฉันไม่ให้อภัยแน่ " จาก้ากล่าวพร้อมกับร้องไห้ออกมา เขาพยายามทำงานเก็บเงินเพื่อไปเปิด กาชา ให้ได้ยูนิตแรร์ ระดับUR ตัวนี้มา แต่พระเจ้าไม่ฟังคำวิงวอนของเขาทำให้เขาเปิดเท่าไหร่ก็ไม่ได้ ฟาลเนเซ่ ได้แต่เพียงเกลือเท่านั้น

" อือ " ซึจิมิ ให้สัญญา กับ คาโต้ และจาก้า

ย้อนกลับไป ทางด้าน มิซาเอะ.........

มิซาเอะ เธอเดินเข้าไปสำรวจถ้ำอย่างบ้าบิ่น โดยมีพวกโรฮาน และ คาเอเดะ คอยเดินตาม

ตูม ตูม ตูม

เสียงในถ้ำแห่งนี้ดังสนั่นหวั่นไหว กระต่ายเสือดาวศพแล้วศพเล่าระหว่างทาง ตายเกลื่อนอย่างไหม้เกรียม จนมาถึงกระต่ายเสือดาวตัวสุดท้ายที่กำลังจะชะตาขาด

" อย่าฆ่าข้าเลย ชิชิ ข้ายังมีแม่ที่แก่เฒ่า กับน้องสาวที่ต้องเลี้ยงดู ชิชิ " กระต่ายเสือดาวตัวหนึ่งวิงวอนต่อมิซาเอะ

" แล้ว เจ้ารักน้องสาวของเจ้ามากไหม " มิซาเอะถาม ก่อนจะลดแสงจากคทาในมือลง

กระต่ายเสือดาวตัวนั้นคิดอยู่อึดใจหนึ่ง จึงตอบว่า

" ใช่แล้ว ข้ารักน้องสาวของข้ามากเลย ชิชิ " กระต่ายเสือดาวตัวนั้นตอบด้วยสีหน้า ซีดเผือด มันไม่คิดว่า มิซาเอะ จะปล่อยให้มันรอดไปได้อย่างแน่นอน

แต่แล้วมิซาเอะ ก็พูดออกมาในไม่กี่วินาทีหลังจากนั้น

" ไปซะ เห็นแก่ที่เจ้ารักน้องสาว ข้าจะปล่อยเจ้าไป " แล้วมิซาเอะ ก็สะบัดคทาลง ก่อนจะเดินไปอีกทาง ที่มีทั้งหลุมทั้งบ่อเต็มไปหมด 

" ขอบใจมากที่ไว้ชีวิต ชิชิ " กระต่ายเสือดาวตัวนั้นก็รีบเผ่นไปในทันที ในขณะที่มิซาเอะยังไม่เปลี่ยนใจ

มิซาเอะเดินต่อไป จนมาถึงทางตันที่มีกำแพงขวางกั้นอยู่

ตอนนี้ เสื้อสีเขียวตัวสวยของมิซาเอะ โชกไปด้วยเลือดของ กระต่ายเสือดาวมากมาย มองดูเธอแล้ว เหมือนกับราชินีปีศาจก็ไม่ปาน แต่โรฮานก็ยังคงชอบเธอ

มิซาเอะ อีกด้านหนึ่งที่เขาไม่รุ้จัก มิซาเอะในด้านมืด เธอพร้อมจะทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้าเพื่อพี่ชายสุดที่รักของเธอ

มิซาเอะ ยกคทาขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะกล่าวออกมาเป็นภาษาโบราณของเอลฟ์ เธอร่ายเวทย์นี้อยู่อย่างยาวนาน จน คาเอเดะ ถึงกับเสียวสันหลังในทันที ที่จับความรู้สึกถึง พลังมานาที่ไหลเวียนอยู่ได้ มันเริ่มบิดเบี้ยวขึ้นทีละนิด ทีละละนิด และหลอมรวมเป็น กลุ่มก้อนพลังงาน

[เอ็กพรอสชั่น] 

เวทย์ระเบิดกัมปนาท ระดับ 10 ถูกปล่อยออกมาจากคทาของสาวเอลฟ์นางหนึ่ง จนกำแพงถ้ำราบเป็นหน้ากอง และมีหลุมลึกอยู่อย่างกระจัดกระจาย เพราะมิซาเอะเชื่อว่า ถ้าไม่มีทาง เราก็ต้องสร้างทางขึ้นมาเอง

ตอนนี้ตามทางเดิน กระต่ายเสือดาวต่างพยายาม เอาชีวิตรอดกันอย่างจ้าระหวั่น ด้วยความกลัวที่บังเกิดมาจากมิซาเอะ ออร่าสีฟ้าแกมน้ำเงินที่ปล่อยออกมาจากตัวมิซาเอะ เหมือนกับ มัจจุราชร้าย ที่กัดกินจิตใจของกระต่ายเสือดาวเหล่านั้น

" ทางนี้ ไปไหน และพวกเจ้าเห็น ชายที่แต่งชุดคลุมจอมเวทย์สีเทาถือดาบยาวประมาณ 1เมตรหรือไม่ " มิซาเอะ เค้นถามจากทหารกระต่ายเสือดาวที่ยังรอดตายอยู่

" ทางข้างหน้าจะเป็นห้องอาหาร ชิชิ ข้าเห็นชายที่ใส่ชุดจอมเวทย์เข้าไปในนั้น ชิชิ " กระต่ายเสือดาวตัวนั้น พยายามขอร้องให้มิซาเอะ ไว้ชีวิตมัน

" แล้วเจ้ามีน้องสาวไหม " มิซาเอะถาม

" ไม่มี ชิชิ " กระต่ายเสือดาวตัวนั้นกล่าว มิซาเอะ ทำหน้านิ่งเฉย ราวกับไม่รุ้สึกอะไร ก่อนจะสะบัดคทาเบาๆ จนส่วนหัวของกระต่ายเสือดาวตัวนั้นระเบิดออก

 แค่ไม่มีน้องสาวก็ถึงกับตายเลยทีเดียว.........โรฮานคิด เขาอยากเดินเข้าไปหยุดมิซาเอะตอนนี้ แต่ดูเหมือนเธอจะไม่เป็นตัวของตัวเองเลย คาเอเดะ ฉุดแขนของโรฮานไว้

" ถ้าเข้าไปห้าม มิซาเอะ ตอนนี้ก็เหมือนกับการฆ่าตัวตาย " คาเอเดะ กล่าว ก่อนจะเดินตามมิซาเอะไปช้าๆ

ในที่สุดมิซาเอะ ก็เดินมาถึงห้องอาหาร ที่นี่เลือดโชกเลยทีเดียว บนหัวมีศพผู้หญิง ที่ถูกพวกกระต่ายเสือดาวจับมากินแขวนอยู่มากมาย และบนพื้นก็มีเปลือกไข่ใบหนึ่ง มิซาเอะดูจะไม่สนใจศพของหญิงสาวพวกนี้ ในขณะที่ คาเอเดะ มองขึ้นไปแล้วเอามือป้องปาก

" โหดร้ายจังพวกกระต่ายเสือดาวเนี่ย " คาเอเดะกล่าว

" เราไม่มี ธุระอะไรกับที่นี่ " มิซาเอะ กำลังจะก้าวออกไป แต่เธอ ก็หันมาเห็น ขวดนมที่วางอยู่

" เคยมีคนมาที่นี่ ต้องเป็นพี่ ซึจิมิ แน่ๆเลย เขาต้องยังมีชีวิตอยู่" มิซาเอะ พูดอย่างดีใจและเริ่มออกวิ่งไปตามทาง จนได้ยินเสียงต่อสู้อยู่ข้างหน้า

คาเอเดะ มองกลับมาที่ศพของหญิงสาวที่โดนมัดไว้กับ ขื่อคาอย่างเวทนา ก่อนจะร่ายเวทย์ไฟ เผาห้องนี้ เพื่อให้พวกเธอไปสู่สุขคติ

โรฮานวิ่งตามมิซาเอะ ไปด้วยความเป็นห่วง ตลอดทางที่ผ่านมามีศพทหารนอนตายเกลื่อน สงสัยว่า คงมีใครบางคนต่อสู้กัน

มิซาเอะ วิ่งมาถึงกองศพใหญ่ และมีหัวของ กระต่ายเสือดาว อาชูร่าวางอยู่ ดูจากรอยฟันดาบอันปราณีตแล้ว ต้องเป็นฝีมือของพี่ซึจิมิ แน่ๆ เธอวิ่งตามออกไปเรื่อยๆ จนมาถึงหน้าถ้ำ และได้ยินเสียง ของโอฮาโอ้แว่วมาแต่ไกล

นกผกผินนั่งชมวิหค
อยากเป็นนกเหลือเกิน
เมฆวันนี้ช่างดูสดใส ไร้ความทุกข์
หมู่ดอกไม้ พากันเบ่งบานร้องเพลง
โอฮาโอ้ โอฮาโอ้............

มิซาเอะ วิ่งตามเสียงโอฮาโอ้ไป ตามหลังมาด้วย โรฮาน และคาเอเดะที่วิ่งตามมาเกือบไม่ทัน เพราะ ฝีเท้าของมิซาเอะ เร็วเหลือเกิน สมแล้วที่เป็นแชมป์ของชมรมกรีฑาปี 1 

มิซาเอะ เธอเดินมาตามเสียงโอฮาโอ้ จนเห็นชาล็อต นั่งอยู่บนก้อนหิน และกำลังดีดโอฮาโอ้ ร้องปลอบใจทหาร และเหล่านักผจญภัยอยู่ โดยมีคาโต้ และจาก้านั่งฟังเพลงอยู่ข้างๆ

มิซาเอะ ไม่รอช้า ตรงเข้าไปดึงคอเสื้อของ ชาล็อตขึ้นมาทันที ในขณะที่ชาล็อต กำลังร้อง บทเพลง [ วันนี้ที่สดใสรอเราอยู่ ]

" เธอเอาพี่ ซึจิมิ ไปซ่อนไว้ไหนฮะ " มิซาเอะ ตะโกน จน พวกทหารและนักผจญภัยที่อยู่โดยรอบพากันตกใจ

" ซะ.......ซึจิมิ ไปตักน้ำที่ลำธารอยู่แนะ " ชาล็อตที่เจ็บขาอยู่ และกำลังถูกดึงคอเสื้อจนหายใจไม่ออก พยายามตะเกียกตะกาย ออกจากมือยมฑูตของมิซาเอะ มีทหารหลายคนเข้ามาช่วยห้าม รวมถึงคาโต้ และ จาก้าด้วย

มิซาเอะ ถลึงตาใส่ พวกทหาร จนพวกเขารุ้สึกหวาดกลัว และไม่คิดว่า สาวน้อยน่ารักหน้าตาสดสวยจะทำได้ถึงขนาดนี้

มีทหารคนหนึ่ง ดูจากป้ายชื่อแล้ว เขาชื่อ เฟย์ พยายามเข้าไปห้าม ถึงกับถูกขาซ้ายของมิซาเอะ เตะK.O.สลบเมือดในทันที

คาโต้ และจาก้า กำลังจะชักดาบแต่เมื่อเห็นแววตาของมิซาเอะ เอาจริง ก็ถึงกับมือสั่นในทันที ออร่าอันหนาวเย็นในตอนนี้ ไหลออกมาจากร่างกายของมิซาเอะ จนโรฮานไม่คิดว่า เธอ เพื่อพี่ชายแล้วจะยอมทำถึงขนาดนี้ได้

เขากำลังจะตัดสินใจ ว่าจะช่วยชาล็อตดีหรือไม่ มือขวาที่ถือโล่ใหญ่อยู่กำลังสั่นระริก

" เอ๊ะ นั่นมัน..... " คาเอเดะอุทานออกมา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

0 ความคิดเห็น