ร้ายกลายรัก snsd sj - นิยาย ร้ายกลายรัก snsd sj : Dek-D.com - Writer
×

ร้ายกลายรัก snsd sj

โดย lovesone123

เรื่งนี้เป็นฟิคชายหญิงนะคะ

ยอดวิวรวม

71

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


71

ความคิดเห็น


1

คนติดตาม


0
จำนวนตอน : 1 ตอน
อัปเดตล่าสุด :  27 ก.ย. 56 / 18:23 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
"พี่แทคะ.  พี่แทยอน" ซอฮยอนร้องเรียกพี่สาวของตนเองด้วยความเจ็บปวด
 
"รีบไปเถอะซอพี่สัญญาว่าเราจะได้พบกันอีกเชื่อพี่นะ ไปเถอะ"
 
"แต่ว่า " 
 
"ไปซอ ไป"
 
"แล้วหนูจะตามหาพี่นะคะ. หนูขอโทษ ฮึกๆๆๆๆ"
 
"พี่รักเธอนะ. แต่คงไม่มีวันนั้นแล้วหละ ". แทยอนพูดตามคล้อยหลังน้องสาวในไส้ด้วยความเจ็บปวด
 
แทยอนสาวอายุ22ปี ถูกขายมาจากชอนจูกับน้องสาววัยเพียง 18ปี ถูกแม่เลี้ยงและพ่อแท้ๆ ขายเพื่อใช้หนี้พนันให้กับซ่องใหญ่ในโซล. 
"ชีวิตคนเรามันก็เท่านี้แหละ. แทยอน "เธอแค่นยิ้มออกมาอย่างขมขื่นและถึงแม้ว่าจะน้อยใจกับชิวีตมากเพียงไร แต่น้ำตาพวกนันมั้นได้เหือดหายไปพร้อมกับวันทีี่แม่ของเธอตรอมใจตายแล้วหละ. เธอยังคิดในรูปแบบชีวิตของเธอต่อจากต่อไปยังไม่ออกด้วยซ้ำ. ด้วยวัยเพียง22ปี อาจจะทำให้ใครหลายคนมองว่าเธอความคิดที่ค่อนข้างเป็นผู้ใหญ่ แต่ด้วยการผ่านความทุกมาตลอดเกือบครึ่งชีวิตของเธอ.  ทำให้เธอเป็นคนเข้มแข็งเพื่อน้องสาวครอบครัวที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวของเธอ
 
สนามบินอินชอน
 
หญิงสาวใบหน้าโฉบเฉี่ยว มุ่งหน้าเดินลงจากเครื่องที่พึ่งลงจอดสนิทได้สักครู่. เธอไม่สนใจทัศนียภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไปค่อนข้างมากของบ้านเกิด หลังจากจากไปนานหลายปี เพราะเธอมีสิ่งที่คอยกังวลมาตลอดการเดินทาง จากข่าวที่ได้รับที่ๆด้ยินจากปากของทนายประจำตระกูล 
 
" คุณพ่อและคุณแม่คุณหนูท่านเสียชีวิตแล้วครับ"
 
"ท่านเสียชีวิตแล้วครับ"
 
"ท่านเสียชีวิตแล้วครับ"
 
คำทุกคำพูดของทนายประจำตระกูลยังก้องอยู่ในสมองตั้งแต่ได้รับข่าว
" คุณหนูสบายดีนะครับ "
 
" ไม่ดีหรอกค่ะ ไม่ดีจริงๆ ไม่ดีเลยสักนิด" เธอตอบด้วยความขมขื่นหัวใจที่ต้องเสียบิดามารดาอันเป็นที่รักไปอย่างกระทันหัน
 
"คุณท่านทั้งสอง ได้บอกความต้องการว่าคุณหนูต้องไปพบกับท่านประธานฮันซึงวูเป็นเพียงคนเดียวที่สามารถพึ่งได้นะตอนนี้"
 
"แล้วคุณทนายล่ะคะ "
 
"เอาเป็นว่าผมจะเรียนคุณหนูตามตรงนะครับ ด้วนสถานการณ์ทางครอบครัวของคุณหนู ทั้งตอนนี้และก่อนหน้านี้. ผมต้องหาที่ซ่อนตัวซึ่งคุณหนูเองก็เหมือนกัน. " 
 
"หมายความว่ายังไงคะ ยูลไม่เข้าใจ"
 
" แล้วถึงเวลาคุณหนูจะเข้าใจมันเองครับ แล้วผมจะกลับมาพร้อมกับทวงความยุติธรรมของคุณท่านทั้งสองให้ได้. แล้วคุณหนูจะรับรู้เรื่องทุกเรื่องในวันที่คุณหนูพร้อมที่สุดครับ. ผมสัญญา"
 
"นี่แสดงว่าเรื่องการประสบอุบัติเหตุของคุณพ่อคุณแม่ ไม่ใช่อย่างที่ยูลเข้าใจเหรอคะ" 
 
" ท่านมีอาชีพที่ค่อนข้างขัดหูขัดตาผู้มีอิทธิพลในเกาหลีหลายคน มันเป็นไปได้ที่ท่านจะเสียชีวิตด้วยความจงใจของคนอื่น"
 
"เอาเถอะค่ะ ยูลสัญญาว่าจะพยายามอดทนรอให้ถึงวันนันให้ดีที่สุด". 
 
" ครับ เดี๋ยวผมจะไปส่งคุณหนูที่บ้านตระกูลฮันนะครับ "
 
"งั้นยูลขอเก็บของนะคะ เดี๋ยวตามลงไป"
 
คุณพ่อคุณแม่คะ ยูลจะรอวันนั้นค่ะรอวันเอาคนที่มันทำร้ายพ่อกับแม่ไปเอาผิดให้ได้ ยูลสัญญา
 
บ้านตระกูลฮัน 
 
"คุณคะไหนลูกของเพื่อนคุณ ไหนบอกว่าวันนี้จะมาที่บ้านเราแต่ยังไม่เห็นมาสักที.  ชั้นล่ะอยากเห็นหน้าแกใจจะขาดแล้วค่ะ"
 
"อย่าดีใจให้มันออนอกหน้านะคุณ เดี๋ยวหนูยูลเค้าจะกลัวเอาเข้าให้"
 
"แหมคุณก็ ชั้นก็แค่ตื่นเต้นไปหน่อยแค่นั้นเอง เห็นหน้าแกตั้งแต่ตอนยังเล็กๆ โตป่านนี้แล้วต้องสวยเหมือนแม่เค้าแน่ๆเลยค่ะ"
 
"ทำอย่างกับกะเอาลูกเพื่อนผมมาเป็นลูกสะใภ้เราอย่างนั้นแหละ"
 
"คุณนี่อย่ามาทำรู้ทันหน่อยเลยค่ะ"
 
"คงไม่คิดที่จะจับคู่ให้ตาฮันลูกเราหรอกนะ"
 
"ใครบอกล่ะคะ จับแน่อยู่แล้วค่ะ"
 
"จริงๆเลยนะคุณ"
 
"อ้าวตาฮัน ลูกชายตัวดีลงมาได้สักที. กลับโต้รุ่งเลยล่ะสิเรา เมื่อไหร่จะเลิกทำให้แม่หนักใจสักทีนะ อายุก็28เข้าไปแล้วยังจะใช้ชีวิตเสเพลไปวันๆๆ อีก. มันน่าจริงๆเลย"
 
"โถ่ แม่ครับ แหม่ อายุ28เอง แม่ซีเรียสไปได้น่ะ. ผมน่ะมันมือโปรชั้นไหนแล้ว"
 
"เหอะ มือโปร เดี๋ยวเจอคนโปรกว่าขึ้นมาล่ะ จะรู้สึกเข้าสักวัน"คนผู้เป็นแม่อดจะเหน็บแนมไม่ได้
 
"แม่เชื่อมือ ลูกแม่คนนี้สิครับ รับรองว่าผมไม่เอาผู้หญิงที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้ามาทำเมีย ให้แม่เสียใจหรอกน่า" 
 
"ชิ จะบอกให้แกน่ะไม่ต้องเลือกหรอกย่ะ. พ่อลูกบังเกิดเกล้า"
 
"ผมเข้าบริษัทดีกว่า"
 
"นี่เดี๋ยวสิ รอแขกแม่ก่อน"
 
"แขกแม่นี่ครับ ไม่ใช่แขกผมซักหน่อย"
 
"แอ้ะ ตาฮันเรานี่เป็นคนยังไงกันนะ"
 
"น่าแม่ผมไปแล้วนะ จุ๊บ"
 
"ตาฮัน กลับมาเดี๋ยวนี้เลยนะ อย่างนี้ทุกทีเลยลูกคนนี้นี่ "
 
"คุณก็อย่าไม่จู้จี้กับลูกมากเกินไป. "
 
"คุณก็อีกคนนะ เข้าข้างกันเข้าไปพ่อลูกคู่นี้ อย่าให้รู้นะว่ามีความลับอะไรปิดบัง ชั้นไว้อยู่ ไม่งั้นได้ไปนอนนอกบ้านกันทั้งพ่อทั้งลูกเลยคอยดูสิ" 
 
"คุณนี่เวลาโมโหชอบพาลมาหาเรื่องเก่าๆพูดอยู่เรื่อย ผมเข้าบริษัทดีกว่า"
 
"พูดความจริงล่ะรับไม่ได้นะยะ"
 
"มันน่าหมั่นไส้นัก ให้ท้ายกันเข้าไป เหมือนกันเข้าไปทุกที"
 
"คุณผู้หญิง ขา คุณหนูลูกสาวเพื่อนคุณผู้ชายมาถึงแล้วค่ะ "
 
"จริงเหรอ ไปตามเข้ามาเลยเร็
50%..........................................


ห้องรับแขก
"สวัสดีค่ะ  คุณน้า"
 
"ตายแล้ว เรียกแม่สิจ้ะ หนูยูล"
 
"เอ่อ แต่ แต่ว่า.           "
 
"แหมไหนๆหนูก็มาอยู่กับแม่ที่นี่แล้ว แม่ก็อยากมีลูกสาวบ้าง มีลูกชายน่าปวดหัวมานานแล้ว ถือว่าแม่.  ขอเรียกแม่เถอะจะ"
 
"ค่ะ คุณแม่ "
 
"ดีมากจ้ะ มาเดี๋ยวแม่พาไปดูห้อง"
 
 
"อึนวา ยกกระเป๋าคุณหนูมาเลยนะ เร็วเข้า"
 
 
 
 
 
 
 
 
"เป็นไงจ้ะ. ห้องเป็นยังไงบ้าง แม่จัดตามแบบห้องเก่าหนูที่บ้านเก่าเลยนะ ชอบมั้ย"
 
"ชอบค่ะ. ชอบมากๆด้วย"
 
"ดีจ้า หนูเดินทางมาเหนื่อยพักผ่อนดีกว่าลูก. เดี๋ยวตอนเย็นลงมาทานข้าวกัน. มามะแม่ขอหอมหน่อยซักฟอด"
 
เธอตกใจเล็กน้อยที่คนที่พึ่งเป็นแม่ของเธอหมาดๆกลับทำท่าที่น่ารักเหมือนแม่แท้ๆของเธอไม่มีผิด.  อย่างน้อยการที่ต้องอยู่บ้านของคนอื่นก็เริ่มมีอะไรที่ดีขึ้นมาหนึ่งขั้น. เพราะถือว่าคุณผู้หญิงของบ้านก็ต้อนรับเธออย่างดีไม่น้อยเลยเชียว
 
บริษัท ฮัน กรุ๊ป จำกัด
 
"ท่านประธานเซ็นเอกสารรับรองการประชุมอยู่ในห้องค่ะ คุณดงแฮ"
 
"อืม. ไม่ต้องบอกมันนะ เดี๋ยวชั้นเข้าไปเอง "ด้วยสรรพนามที่เค้าใช้เรียกชื่อของประธานบริษัทแล้ว บ่งบอกได้ถึงความสนิทชิดชื้อที่พวกเค้ามีให้กันและกันมาตั้งแต่จำความได้ 
 
แกรก(เสียงเปิดประตูแล้วกันนะคะ)
"ไอฮัน วันนี้กูเบื่อหวะ เดี๋ยวออกไปเที่ยวเป็นเพื่อนกูหน่อยดิ กูไปหาพวกมันแล้วแม่ไม่มีใครว่่างซักคนเลย ไอคิบอมก็บ้างาน 
ไอคยูก็ไปเที่ยวกับจียอน เหลือมึงคนเดียว อย่าทิ้งกูนะเว้ย "
 
"โทษที พอดีเมื่อกี้ แม่กูพึ่งโทรมาบอกกูว่า ให้กลับไปทานข้าวเย็นที่บ้านว่ะ"
 
"มึงอย่ามาล้อกูเล่นน่ะ มึงก็ชิ่งเหมือนคราวก่อนดิว่ะ"
 
"มึงจำไม่ได้เหรอวะ คราวที่แล้วแม่กูตามถึงโรงแรมเลย งานนี้กูหมดสภาพกว่าเดิมแน่ มึงก็น่าจะรู้นิสัยแม่กูดีนี่หว่า"
 
"เออ งั้นกูไปคนเดียวก็ได้วะ ไม่ง้อมึงหรอก ชิ"
 
ชายหนุ่มร่างสูงเดินก้าวเข้าประตูบ้าน ด้วยความแปลกใจสายไฟตกแต่งระโยงระยาง ข้าวปลาอาหารจัดวางไว้มากมาย  ถ้าจำไม่ผิดงานใหญ่แบบนี้เกิดขึ้นครั้งสุดท้าย ก็เมื่อที่เค้าเข้ารับปริญญาหมาดๆแน่ะ. แต่ถ้าคำนวณเวลาดูแล้วก็น่าจะซักประมาณ 7ปีแล้วล่ะมั้งที่บ้านเค้าไม่มีงานแบบนี้
 
ชายหนุ่มเดินไปถามคุณนายใหญ่ของบ้าน ด้วยความสงสัย 
"คุณแม่นี่ ทำอะไรกันครับ "
 
"อ้าวตาฮันมาได้ซักทีนะ แม่ก็ลุ้นอยู่เหมือนกันว่าแกจะชิ่งเหมือนคราวที่แล้วรึเปล่า"
 
"โถ่. แม่เห็นลูกชายสุดที่รักของแม่ แย่ขนาดนั้นเลยเหรอวะ"
 
"นี่ตาฮัน แกพูดวะ กับใคร แอ๊ะ ลูกคนนี้นี่. ไปอาบน้ำอาบท่าแล้วมาทานข้าวเลยไป ชอบทำให้แม่โมโหอยู่ได้ "
 
"คร้าบบบ อาบก็อาบ."
 
"อ้อ แล้วอย่าเดินแก้ผ้าร่อนจ้อนล่ะ เดี๋ยวคนได้แตกกระเจิงกันทั้งบ้าน "
100 %

 

อีบุ๊กในซีรีย์เดียวกัน ดูทั้งหมด

loading
กำลังโหลด...

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น