Brother Zone || ไม่ เป็น น้อง #โซ่ไม่เป็นน้อง

ตอนที่ 3 : ไม่เป็นน้องที่ สอง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 276
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 36 ครั้ง
    21 เม.ย. 62











Brother Zone || ไม่ อยาก เป็น น้อง #โซ่ไม่เป็นน้อง



วิฬาร์เป็นนางฟ้า





ไม่เป็นน้องที่ สอง

                วันหยุดสุดสัปดาห์ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว ผมกลับมาหอของตัวเองในกลางดึกของคืนวันอาทิตย์ ปกติแล้วเวลากลับผมมักจะออกจากบ้านประมาณทุ่มนิดๆ แต่สาเหตุที่ทำให้ผมกลับมาถึงหอดึกกว่าปกติคงหนีไม่พ้นเด็กตัวโตหน้ามึน



                เด็กที่โซ่



                ทันทีที่เจ้าตัวรู้ว่าผมจะกลับหอ เขาก็ไม่พูดกับผมอีกเลย แต่ตามติดผมแจเลยนะ จะเดินไปซ้ายไปขวาเขาก็ตามไปด้วย ขนาดไปเข้าห้องน้ำ เด็กหน้ามึนยังมายืนเฝ้าอยู่หน้าประตูเลยคิดดูสิ ลุงซุงบอกผมว่าที่โซ่ติดผมขนาดนี้ทั้ง ๆที่เราเพิ่งเจอกันได้เพียงสองครั้งนั่นเป็นเพราะว่าออร่าใจดีจากตัวผมมันแผ่ออกมา



                และโซ่ก็ชอบคนใจดี



                Rrrrr


                หันมองโทรศัพท์ที่ดังขึ้นแล้วก็ต้องยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าคนที่โทรมาคือพ่อของตัวเอง


                ครับพ่อ


                “ถึงหอรึยังวิฬาร์?


                “ถึงแล้วครับ พ่อมีอะไรรึเปล่า?


                “ป่าว เห็นว่าไม่โทรมาสักทีเลยโทรถามดู


                “อ่อ แล้วลุงซุงกับโซ่กลับไปแล้วเหรอครับ?


                “ใช่ โซ่นี่คอตกเลย


                “ยังไงนะครับ?


                “พอวิฬาร์ออกจากบ้านไปปุ๊บ โซ่ก็หางลู่หูตกเลย น่าสงสาร


                “พ่ออย่าพูดเกินจริงได้มั้ยครับ น้องคงไม่ได้เป็นขนาดนั้นหรอก


                “ไว้วิฬาร์มาเจอกับตัวเองแล้วกัน แค่นี้แหละ พ่อไม่กวนแล้ว


                “ครับ สวัสดีครับพ่อ


                ผมกดตัดสาย แต่ไม่รู้ทำไมรู้สึกว่าปากของตัวเองมันยกสูงขึ้นก็ไม่รู้ แค่นึกถึงหน้าของโซ่ของที่หางลู่หูตกแล้วก็อดที่จะขำไม่ได้


                มานั่งคิดๆดูแล้วก็แปลกนะครับ ผมกับโซ่เพิ่งเจอกันนับรวมวันนี้ด้วยก็แค่สามครั้งเอง แต่ความสนิทสนมของเรากลับพัฒนาไปไวมาก ถึงแม้โซ่จะไม่ค่อยพูด แต่ผมก็ไม่เคยรู้สึกอึดอัดเลยสักนิด กลับกันมันดูสบายใจด้วยซ้ำ อีกอย่างนะ สิ่งที่ผมไม่เคยทำกับใคร ผมก็มาทำกับโซ่ อย่างโทรศัพท์ก็เหมือนกัน แปลกใจตัวเองสุดๆว่าทำไมถึงยอมให้โซ่เอาไปเล่นเกมง่ายนัก ทั้ง ๆที่เพื่อนสนิทของผมอย่างคอปเตอร์ยังแทบไม่เคยได้จับ



                …



                หลังจากเรียนวิชาตัวสุดท้ายของวันเสร็จ ผมก็นั่งรถไฟฟ้ามาที่ห้างเพื่อไปหาคอปเตอร์ที่มันเกิดบ้าอะไรไม่รู้อยากจะเดินช็อปปิ้งเลือกซื้อเสื้อผ้า


                [Copterเองจ้า]: รออยู่หน้าโรงหนัง


                [_Wilar]: ไปทำห่าไรที่โรงหนัง?


                [Copterเองจ้า]: พาจีนมาดูหนัง


                [Copterเองจ้า]: มึงรีบมาก่อนที่เพื่อนมึงจะโดนผู้หญิงลากไปดูหนังด้วยอีกรอบ


                [_Wilar]: เออๆ แปป


                ผมว่าพลางเดินไวๆไปยังชั้นสามของห้าง สายตามองเห็นใครสักคนลางๆที่คล้ายกับโซ่ แต่เพราะผมไม่ได้ใส่แว่นอยู่ก็เลยมองไม่ชัด


                เมื่อมาถึงหน้าโรงหนังก็เจอกับคอปเตอร์ที่กำลังโดนสาวๆรุมถูกลากถูกังเข้าไปในโรงหนังโดยมีจีนแฟนคนปัจจุบันของมันยืนหัวเราะสมหน้าอยู่


                วรินนนนน!! มึงมาช่วยกูเร็วววทันทีที่คอปเตอร์มันหันมาเจอผมก็ร้องเสียงดังจนคนแถวนั้นหันมามอง


                อุ๊ย! วรินคนดีของนีนี่ กูไม่เอาละนะคอปเตอร์อ่ะ ไปหาวรินดีกว่า!” ผมตัวแข็งทื่อก้าวขาไม่ออกเมื่อหนึ่งในบรรดาสาวๆที่รุมล้อมคอปเตอร์อยู่พุ่งตรงมาหาผม



                เวร! ก้าวขาไม่ออก!



                พรึ่บ!!



                0_0



                ตัวผมลอยหวือขึ้นจากพื้นเนื่องจากแรงกอดรัดที่บริเวณช่วงเอว นีนี่ที่วิ่งตรงมาหาผมถูกมือใหญ่ดันหน้าไว้ก่อนจะหน้าหงายตัวเซเพราะโดนผลัก


                อย่ามาแตะ!” น้ำเสียงทุ้มต่ำถูกกดให้ต่ำจนดุดันน่ากลัว เล่นเอาบรรดาสาวๆทั้งหลายตัวแข็งทื่อไปตามๆกัน ผมเงยหน้ามองคนที่ใช้แขนข้างเดียวหิ้วผมจนตัวลอยด้วยสายตาที่งงงวย



                โซ่มาได้ยังไง?



                โซ่ปล่อยพี่ลงก่อนครับเด็กตัวโตก้มหน้ามามองด้วยแววตาวาวโรจน์ด้วยความไม่พอใจ แต่ก็ยอมปล่อยให้ผมได้ยืนดี ๆ โซ่มาได้ยังไงครับ?


                “เดินมา


                “…” สถานการณ์ตกอยู่ในความเงียบยิ่งกว่าเก่าเมื่อได้ยินคำตอบของเด็กตัวโต


                พี่หมายถึงโซ่มากับใคร


                “เพื่อน อยู่นู่นว่าพลางชี้มือไปด้านหลังของตัวเองที่มีกลุ่มเด็กวัยรุ่นยืนอยู่สามสี่คน


                เอ่อนีนี่ขอขัดจังหวะหน่อยได้ไหมคะ?โซ่หันไปตวัดตามองคนพูดจนสะดุ้งสุดตัว ไม่ขัดแล้วก็ได้จ้าตามสบายเลยนะ


                เห็นแบบนี้ก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้ ทุกคนนี่โซ่ โซ่ครับนี่เพื่อนพี่ชื่อ…” ผมแนะนำให้โซ่รู้จักกับเพื่อนของผมอย่างคอปเตอร์และบรรดาสาวๆทั้งหลายที่ยืนคาดหวังตั้งตารอ



                หน้าตาไม่ค่อยบอกเลยว่าอยากรู้จักกับเด็กข้างตัวผมขนาดไหน



                ต๊ายตาย! หล่อแบบนี้พี่ชอบมากค่ะ


                “มีค่าเทอมรึยังจ๊ะหนุ่มน้อย ถ้าไม่มีมาขอพี่ได้นะลูกอย่างโซ่เรียกว่าหนุ่มน้อยได้จริง ๆน่ะเหรอ?


                อยากจะจับอยากจะทัชจังเลยอ่ะ ถ้าได้ลองสักครั้งแล้วจะตั้งใจเรียน!” ผมกับคอปเตอร์เผลอเบ้หน้าด้วยความหวาดกลัวกับการรุกแรงของสาวๆทั้ง ๆ แตกต่างกับโซ่ที่ยังคงยืนทำหน้านิ่ง



                สาวๆที่ว่านี่ก็สาวประเภทสองด้วยสิ



                วิฬาร์…”


                “ครับโซ่ผมขานรับ เงยหน้ามองเด็กหน้ามึนที่เริ่มขมวดคิ้วเข้าหากัน


                แจ้งตำรวจ


                “แจ้งเรื่องอะไรครับ?


                “คุกคามทางเพศ พ่อบอกอันตรายว่าพลางชี้นิ้วไปทางพวกนีนี่


                ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!” ผมหัวเราะเสียงดังลั่นทันทีที่หัวสมองเรียบเรียงคำพูดของโซ่เสร็จ แตกต่างกับพวกสาวๆที่หน้าซีดไปแล้วเรียบร้อย


                วริน! หยุดหัวเราะนีนี่นะ!”


                ถ้าไม่หยุดหัวเราะเจ๊จับปล้ำกลางห้างเลยนะยะ!”


                “ไม่ได้!!” การหัวเราะของผมเป็นต้องชะงักค้างเมื่อโซ่ตะโกนออกมาเสียงดังพร้อมดึงตัวผมไปกอดไว้ มือข้างหนึ่งของโซ่กดหัวของผมเอาไว้ให้แนบไปกับหน้าอกของเขาจนจมูกของผมสัมผัสได้ถึงกลิ่นหอมที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของเขา


                กล้ามาแตะวิฬาร์ จะฆ่าให้หมดตัวแข็งทื่อยิ่งกว่าถูกสาปก็คราวนี้แหละ ขนอ่อนทั่วตัวพากันลุกชูชันเมื่อเด็กตัวโตแสนมึนดูเหมือนจะองค์ลงเข้าให้แล้ว



                แล้วจะองค์ลงเรื่องอะไรล่ะนี่?



                แต่ช่างเรื่องนั้นก่อน ผมว่าผมต้องห้ามโซ่ก่อนที่โซ่จะกระทืบพวกสาวๆเข้าจริง ๆ โซ่ครับ…”


                “…”


                “…โซ่


                “ห้ามยุ่งกับวิฬาร์


                “โซ่ครับ พวกเขาแค่แกล้งเล่น อย่าโมโห


                “โซ่ไม่เล่น


                พวกเขาไม่ทำจริงอย่างที่พูดหรอก ดังนั้นโซ่ปล่อยพี่ก่อนนะ รัดจนพี่จะหายใจไม่ออกแล้วโซ่ตาโตก่อนจะคลายอ้อมแขนออกปล่อยให้ผมเป็นอิสระแล้วทำหน้าหงอยตามสเต็ปคนรู้สึกผิด


                โซ่ขอโทษ


                ไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องทำหน้าหงอยขนาดนั้นก็ได้ผมว่าพลางเอื้อมมือไปจิ้มระหว่างคิ้วให้มันคลายออก


                อือเด็กหน้ามึนพยักหน้ารับอย่างกระตือรือร้น ผมเลยยืดแขนจนสุดเพื่อไปขยี้หัวเขาเล่น


                เอ่อจริง ๆกูไม่ได้อยากขัดจังหวะนะแต่แบบสนใจพวกกูนิสนึงคอปเตอร์พูดพลางยกนิ้วโป้งกับนิ้วชี้มาติดกัน


                ใช่ย่ะ! อีกอย่างนะคะน้องโซ่คนดีของพี่หนึ่งในเพื่อนนีนี่พูดขึ้นพร้อมเดินเข้ามาใกล้ผมกับโซ่ พวกพี่แค่แหย่เล่นเท่านั้นเอง ใครจะไปกล้าปล้ำวรินนางฟ้าแห่งทันตะได้


                “นางฟ้าก็เหี้ยละผมสวนกลับ โซ่อย่าไปฟังที่พูด


                “จริง


                “หืออะไรจริงนะคะสุดหล่อ?


                “วิฬาร์เป็นนางฟ้า


                “วี๊ดดดดดดดดดด!!”



                -///-



                “โซ่!!!”


                …

               


#โซ่ไม่เป็นน้อง



โซ่ พาร์ท



                วิฬาร์เป็นนางฟ้า


                “วี๊ดดดดดดด!”


                “โซ่!!!” ผมมองคนตรงหน้าที่ตะโกนออกมาเสียงดัง ไม่รู้ว่าเขินหรืออายกันแน่ แต่หน้าแดงมาก


                วิฬาร์หน้าแดงอดจะแกล้งไม่ได้เลยยื่นนิ้วไปจิ้มที่แก้มนุ่ม


                อย่าแกล้งพี่!”


                “วิฬาร์น่ารัก



                น่ารักจริง ๆนะ



                ถ้ายังไม่หยุดพี่จะไม่คุยด้วยแล้วนะ


                เท่านั้นแหละหุบปากฉับ ได้แต่ส่งสายตาอ้อนไปให้คนตรงหน้าที่ทำหน้าบึ้งแต่หน้าหน้าก็ยังแดงอยู่ลามไปถึงหูถึงคอ


                วิฬาร์ โซ่ขอโทษ


                “เห้อจริง ๆเลย!” วิฬาร์พูดกับตัวเองก่อนจะหันมามองหน้าผม มือเล็กเอื้อมมาขยี้หัวผมเหมือนเป็นการเอาคืน ไม่ชอบเลย ไม่ชอบให้ใครมาเล่นหัว



                แต่ถ้าเป็นวิฬาร์ก็ไม่เป็นไร



                ทีหลังอย่าแกล้งพี่นะ



                ไม่เคยแกล้งสักหน่อย ที่พูดออกมาจริงทั้งนั้นแหละ



                ได้แต่เถียงอยู่ในใจไม่กล้าพูดออกไปเลยได้แต่พยักหน้ายินยอม หลังจากนั้นก็ยืนฟังวิฬาร์คุยกับพวกเพื่อนเรื่องดูหนังอะไรก็ไม่รู้ ส่วนผู้ชายอีกคนหนึ่งก็โวยวายบอกอยากจะไปซื้อเสื้อผ้า



                น่ารำคาญ


                ติ้ง!


                หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเมื่อมีข้อความเด้งขึ้นมา เป็นของพวกเพื่อนที่มาด้วยกันนั่นแหละ


                [Jame]: กลับมาได้ละไอสัด คนเขารอ!


                [Tae]: กูหิวข้าวแล้วเพื่อน มึงกลับมาสักที


                [อ๋อง]: ยืนจนรากจะงอกแล้วจ้าพ่อ กลับมาไอสัด!!


                หันไปมองเพื่อนสามคนที่ยืนกดโทรศัพท์กันยิก ๆพร้อมข้อความที่เด้งขึ้นมาในหน้าต่างแชท พวกเหี้ย อย่ามาเร่ง!


                “โซ่เสียงเรียกของวิฬาร์ทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นไป พี่จะไปเดินซื้อของกับเตอร์ โซ่ไปหาเพื่อนเลยก็ได้นะ


                “กลับไง?ผมถามกลับ


                พี่เอารถมาครับ


                “โซ่กลับด้วย


                “ได้ครับ งั้นถ้าจะกลับก็โทรมาหาพี่นะ


                “อือ


                “เที่ยวกับเพื่อนให้สนุกล่ะวิฬาร์พูดไปด้วยเอื้อมมือมาลูบหัวของผมไปด้วย ไม่รู้วิฬาร์ติดใจอะไรนักทำไมชอบลูบหัว แต่ไม่อยากถามเพราะนี่ก็ชอบให้วิฬาร์ลูบหัวเหมือนกัน แต่คนอื่นอย่าหวังเลยว่าจะมาลูบหัวผมได้!


                เมื่อวิฬาร์เดินแยกไปกับเพื่อนแล้ว ผมก็เดินกลับมาหาเพื่อนตัวเองที่ยืนรออยู่บ้าง


                กว่าจะมาได้นะไอสัด!” เสียงของเจมส์ดังขึ้นเป็นคนแรก


                อยู่ ๆก็วิ่งตรงมานี่ กูก็ตกใจหมด แล้วไปหิ้วพี่เขาจนตัวลอยด้วยนะนั่นอ่ะเสียงของเต้ดังขึ้นเป็นจนที่สอง


                “ถ้ากูเป็นพี่เขากูจะตบหัวมึงให้ทิ่มและจบลงที่อ๋อง


                อย่าพูดมาก ไปกินข้าวพูดจบผมก็เดินนำเพื่อนทั้งสามออกมาเลย เจอร้านข้าวร้านไหนที่คนน้อยก็เข้าร้านนั้น


                สุดท้ายก็ตัดสินใจมากินข้าวแกงกะหรี่ตามใจอ๋อง หลังจากสั่งอาหารเรียบร้อยแล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูหวังว่าจะเจอข้อความของใครสักคน


                มอง มึงจะมองจนหน้าพี่เขาทะลุออกมาเลยไหม


                “ไม่เสือก


                “โถ่ อยากคุยกับเขาก็ทักเขาไปดิวะ


                “วิฬาร์อยู่กับเพื่อน


                “วิฬาร์เหรอ? พี่เขาชื่อวิฬาร์เหรอ!” เต้ถามเสียงดังพลางชะโงกหน้าข้ามโต๊ะมามองโทรศัพท์ของผมอย่างหน้าด้านๆ ชื่อน่ารักสมกับหน้าตาเลยว่ะ


                “เต้ มึงอย่ามายุ่ง ของกู!” ว่าพลางดันหน้าของมันให้กลับไปที่เดิม


                หวงด้วยอ่า เป็นอะไรกับเขาเหรอไปหวงเขาอ่ะอ๋องล้อเลียน


                เป็นน้องชายไง ดูก็รู้ว่าพี่เขาไม่รู้ว่าเพื่อนเรามันคิดอะไรด้วยเจมส์ตอบ


                เดี๋ยวกูทำให้รู้เองแหละ พวกมึงไม่ต้องยุ่ง


                “โถ่ หน้าอย่างมึงจะทำไรให้เขารู้ กูเห็นพูดทีอย่างกับกลัวดอกพิกุลจะร่วงออกมาจากปาก


                “เก๊กขรึมไงมึง ออกอาการมากไม่ได้


                “แทนตัวเองโซ่อย่างนั้นอย่างนี้ น่ารักมากมั้ง


                “ก็แค่หมาหน้าโง่เรียกร้องความสนใจจากเจ้าของ


                และอีกสารพัดคำพูดที่เพื่อนทั้งสามขุดมาด่าผม


                ถ้าชอบก็บอกว่าชอบไปเลยมึง ถ้าเขาปฏิเสธก็จับปล้ำเลย!”



                พลั่วะ!



                “ความคิดส้นตีน!” ผมพูดหลังจากที่เอื้อมมือไปตบหัวเจมส์ที่เสนอความคิดเลวๆออกมา และใช่ครับ ผมชอบวิฬาร์



                ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอ



                ความจริงแล้วผมไม่เจอวิฬาร์ครั้งแรกที่บ้านลุงว่าน แต่เป็นที่สนามบิน ตอนนั้นผมบินตามพ่อมาทำงานที่ไทยแล้วก็เจอกับกลุ่มผู้ชายที่มาส่งเพื่อนไปเรียนต่างประเทศ ผู้ชายคนนั้นดูเป็นคนนิ่งๆไม่ค่อยพูด ตาเรียวคมเลยทำให้ดูเย็นชา แต่พอยิ้มแล้วดวงตากลับยิบหยี ใบหน้าสดใสขึ้นจนคนมองตาค้าง



                ตั้งแต่นั้นมาผมก็ตามหาผู้ชายคนนี้มาตลอดและในที่สุดก็เจอ



                ถึงผมจะไปอยู่ต่างประเทศกับพ่อ แต่ผมก็มีเพื่อนที่ไทยเหมือนกันคือสามคนนี้แหละ เจมส์ ฮ่องเต้ อ๋อง เพราะบ้านใกล้กันก็เลยสนิทกันและคบเป็นเพื่อนมาจนถึงทุกวันนี้


                ครั้งที่สองที่ผมเจอวิฬาร์คือตอนที่อีกฝ่ายเรียนอยู่มอปลายปีสุดท้าย วิฬาร์เรียนอยู่โรงเรียนเดียวกับน้องสาวของเจมส์ ดังนั้นผมเลยไปหลอกถามเรื่องราวของวิฬาร์ผ่านน้องสาวเพื่อนอยู่บ่อย ๆ


                และมันก็โคตรจะบังเอิญที่วิฬาร์เป็นลูกของเพื่อนสนิทพ่อผม วินาทีแรกที่เจอวิฬาร์ ผมตื่นเต้นมากจนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ยืนนิ่งเป็นหุ่น ตาลอบสำรวจมองวิฬาร์ตั้งแต่หัวจรดเท้า



                วิฬาร์ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยตั้งแต่มัธยมจนเข้ามหาลัย



                ระวังนะมึง ถ้าไม่รีบโดนหมาคาบไปแดกแน่


                “มึงอย่าพูดถึงหมาเต้ เพื่อนมึงนี่ก็หมา


                “เออๆ นั่นแหละ มึงระวังไว้ไอ้โซ่


                “ทำไมวะ?


                ก็พี่สาวกูเรียนมอเดียวกับพี่วิฬาร์ พี่กูแม่งมาพูดให้ฟังตลอดเลยว่าพี่วิฬาร์คนจีบเยอะ


                “ก็ไม่แปลกอ่ะ หน้าตาดีขนาดนั้น


                “แล้วนี่เห็นว่าพี่เขาเป็นเดือนคณะปีที่แล้วด้วย ปีนี้เลยต้องไปเป็นพี่เลี้ยง


                “เอาแล้ว รู้สึกได้ว่าจะต้องมีเรื่อง


                “เออ พี่กูแม่งหวีดหนักมาก ดูให้มึงดูไอ้โซ่เต้พูดจบก็วางโทรศัพท์ลงกลางโต๊ะ ที่หน้าจอเปิดหน้าเพจมหาลัยของวิฬาร์ค้างไว้



                XU Cute Boy


                ใครจะรู้ว่าเด็กบริหารอย่างน้องดรีมจะได้นางฟ้าแห่งทันตะเป็นพี่เลี้ยง แถมแอดได้ยินมาว่าน้องดรีมสุดแสนจะชอบพี่คนนี้มากด้วยย ไม่รู้เลยนะคะเนี่ยว่าใครจะดูแลใคร

*รูปดรีมกำลังใช้ทิชชู่เช็ดหน้าให้วิฬาร์*

103k ถูกใจ 225 ความคิดเห็น


                Dream pichagorn: ถ้าเป็นคนนี้ก็อยากจะดูแลครับ

                67 ถูกใจ 23 ความคิดเห็น


                อย่าหวังหลังจากดูอ่านข้อความจบแล้วผมก็ปัดโทรศัพท์คืนให้เต้ เดี๋ยวจะทำให้สมกับชื่อเลย


                “เพื่อนมึงร้ายอีกแล้วว่ะอ๋อง


                “กูล่ะอยากให้พี่เขามาเห็นธาตุแท้ของเพื่อนเราจังวะ


                “ไม่ๆ กูว่าเราต้องเตือนพี่เขาว่าให้หนีไปจากเพื่อนเรา


                “คิดว่าจะหนีพ้นเหรอ? กูไม่ปล่อยให้หนีหรอกว่าจบก็ลุกขึ้นยืน หยิบเงินออกมาวางบนโต๊ะ


                เอ้า! แล้วจะไปไหน?


                “กลับบ้าน ไม่แดกแล้ว


                “ได้เหรอวะ?


                “ได้พูดจบก็เดินออกมาจากร้านเลยแม้ว่าจะยังไม่ได้กินข้าวก็ตาม


                ผมเดินมาเรื่อย ๆเพราะไม่รู้ว่าวิฬาร์ไปเดินซื้อของกับเพื่อนที่ไหน นั่งรอที่เก้าอี้ที่ทางห้างจัดเอาไว้ตามจุดต่าง ๆ เอนตัวพิงกับกำแพงห้างด้วยความเพลียเพราะนอนไม่พอ ถึงแม้จะกลับมาอยู่ไทยได้เกือบสัปด์แล้วแต่ร่างกายของผมยังปรับตัวไม่ค่อยได้เท่าไหร่


                โซ่ เป็นอะไรครับ!” น้ำเสียงร้อนรนของคนคุ้นเคยดังขึ้นตรงหน้าผม ลืมตาขึ้นมองแล้วก็ต้องตกใจเมื่อเป็นวิฬาร์


                วิฬาร์?


                “ใช่ พี่เอง โซ่เป็นอะไร!” น้ำเสียงร้อนรนของวิฬาร์ทำให้ผมสงสัย มือบางเอื้อมมาแตะตามใบหน้าของผม


                ไม่ได้เป็นไร


                “แล้วทำไมมานั่งตรงนี้ เพื่อนไปไหน?


                “กินข้าว แต่โซ่อยากกลับแล้ว ง่วงผมว่าพลางหลับตาลงเอนหน้าไปซบกับหน้าท้องของวิฬาร์



                วิฬาร์ตัวหอม ชอบ



                เดี๋ยว อย่าเพิ่งหลับตอนนี้!”


                “ง่วงงงว่าพลางซุกหน้าให้แน่นเข้าไปอีก ใช้แขนกอดรัดรอบเอวคนตัวเล็กเอาไว้ด้วย



                วิฬาร์ตัวบางมากเลย



                “วริน มึงพาน้องกลับเลยก็ได้ กูก็จะกลับแล้ว


                “เอ้า แต่มึงยังซื้อของไม่ครบนะผมไม่ได้สนใจในสิ่งที่วิฬาร์กำลังคุยกับเพื่อน เพราะตอนนี้กลิ่นหอมจากตัววิฬาร์มันดึงความสนใจของผมมากกว่า



                งั่ม!



                “โอ๊ย!”



รู้ตัวอีกทีก็กัดวิฬาร์ไปเต็มแรงแล้ว



เป็นหมาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ยโซ่!” วิฬาร์พูดพลางลูบบริเวณพุงของตัวเองไปด้วย ที่เสื้อมีรอยเปียกแฉะของน้ำลายติดอยู่


โซ่ขอโทษผมได้แต่บอกอย่างรู้สึกผิด เมื่อกี้มันเผลอไปหน่อย


นั่น หน้าหงอยเลย


โซ่ทำวิฬาร์เจ็บ ขอโทษ


ไม่เจ็บเท่าไหร่หรอก พี่แค่ตกใจมากกว่าวิฬาร์พูดพลางเอื้อมมือมาลูบหัวผมอีกครั้ง แต่กลับไปน่าจะขึ้นรอยฟันนะ


ไม่ได้ตั้งใจ


ไม่เป็นไรครับ งั้นเรากลับบ้านกันดีกว่าผมพยักหน้า ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ยกมือไหว้เพื่อนของวิฬาร์แล้วเดินออกมา


โซ่เดินระวังหน่อย เดี๋ยวไปชนอะไรเข้าวิฬาร์หันมาพูดกับผมเมื่อเห็นผมเริ่มเดินเอนเอียง ตาจะปิดอยู่แล้ว


ง่วง


พี่รู้แล้ว เดี๋ยวไปนอนบนรถอีกฝ่ายว่าพลางเอื้อมมือมาจับกับมือของผมเอาไว้พาเดินไปที่รถของตัวเอง


เมื่อมาถึงที่รถแล้วผมก็ขึ้นนั่งฝั่งข้างคนขับ มองวิฬาร์ที่เอื้อมตัวมาดึงสายเบลล์มาคาดให้ผม


ลุงซุงบอกพี่ว่าเวลาโซ่นั่งรถไม่ชอบคาดเข็มขัด


มันอึดอัด


“…”


แต่โซ่ยอมวิฬาร์พูดเสริมต่อเมื่อโดนวิฬาร์นั่งจ้องหน้า


ดีมากครับเมื่อได้คำตอบที่พอใจแล้วก็หันไปสตาร์ทรถ


เมื่อออกมาจากตัวห้างแล้วก็เจอกับรถที่ติดหนักมากจนน่าหงุดหงิด แต่ดูเหมือนวันนี้ผมจะอารมณ์ดีเพราะคนที่นั่งข้างๆคือวิฬาร์



อยากอยู่กับวิฬาร์นาน ๆ ต่อให้รถติดเป็นพันวินาทีผมก็ไม่หงุดงหงิดหรอก



โซ่เบื่อไหมครับ?วิฬาร์หันมาถามเมื่อรถหยุดนิ่งมาห้านาทีแล้ว


ไม่


แล้วหายง่วงแล้วเหรอครับ?


ง่วงอยู่ แต่ไม่อยากหลับ


ทำไมล่ะ


ไม่อยากให้วิฬาร์อยู่คนเดียว


โซ่ก็นั่งอยู่ข้างพี่นี่ไง


โซ่หลับ วิฬาร์อยู่คนเดียว


ก็เลยอยากตื่นเป็นเพื่อนพี่เหรอครับผมพยักหน้า มองวิฬาร์ที่ยิ้มกว้างจนตาหยี


วิฬาร์ขอยืมโทรศัพท์


ได้ครับตอบรับก่อนจะหยิบโทรศัพท์จากกระเป๋ากางเกงยื่นมาให้ผม ผมกดแสกนลายนิ้วมือก่อนจะเลื่อนหาแอปอินสตราแกรม เมื่อเจอแล้วก็ปัดหน้าจอไปด้านซ้ายเพื่อเตรียมถ่ายวิดีโอ


วิฬาร์ จับแก้มได้มั้ย?วิฬาร์หันมามองหน้างงๆ แต่สุดท้ายก็ยังพยักหน้าเป็นการอนุญาต


ผมกดถ่ายวิดิโอให้เห็นหน้าวิฬาร์ก่อนจะยื่นมือของตัวเองไปบีบแก้มนุ่มเบาๆเพราะกลัวเจ็บ วิฬาร์แก้มนุ่ม


พี่กินเยอะ


โซ่ชอบเมื่อพูดจบก็พอดีกับที่วิดีโอจบลงพอดี หลังจากนั้นผมก็พิมพ์ชื่อแอคเคาน์ของตัวเองลงไปด้วยก่อนจะกดอัพสตอรี่ ส่วนวิฬาร์ก็ไม่พูดอะไรแค่หยิบโทรศัพท์ของผมที่วางไว้ขึ้นมาเล่นบ้าง เพราะโทรศัพท์ของตัวเองอยู่กับผม



ผมชอบให้วิฬาร์เล่นโทรศัพท์ของผม



เท่านั้นยังไม่พอใจผมเท่าไหร่ ก็เลยอัดวิดีโออีกอันหนึ่งให้เห็นหน้าของตัวเองแล้วก็หน้าของวิฬาร์ด้วย


วิฬาร์เรียกคนที่นั่งก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ของผมให้เงยขึ้นมามอง โซ่หล่อ


ชมตัวเองก็ได้เหรอ?วิฬาร์ชะโงกหน้าเข้ามาใกล้ เลยกลายเป็นว่าหน้าของวิฬาร์เกยอยู่ที่ไหล่ของผม


แล้วโซ่ไม่หล่อเหรอ?


หล่อครับ


แล้วชอบไหม?หันหน้าไปถามพร้อมเอียงคอให้วิฬาร์หลุดยิ้มออกมา


ชอบครับ


“…”


โซ่มึนดีพูดจบก็พละตัวออกไปนั่งตัวตรง ส่วนผมก็เอนตัวกลับมานั่งพิงเบาะเหมือนเดิม ยกยิ้มมุมปากเมื่อเวลามันหยุดที่วิฬาร์บอกชอบผมพอดี



เท่านี้ใครหน้าไหนที่คิดจะมาจีบวิฬาร์ก็ต้องถอยไปให้หมด



ส่วนคนที่ชื่อดรีม ก็ฝันต่อไปนะ หึ!


#โซ่ไม่เป็นน้อง

 

1 คอมเม้น = 1 กำลังใจให้คนแต่งน้าา


TALK

บอกแล้วว่าโซ่มันร้าย!!! อย่าไปหลงกลความหน้ามึนของนางค่ะ นางจะทำตัวดีเฉพาะกับพี่วิฬาร์เท่านั้นแหละ55555555

อ่านแล้วรู้สึกยังไงบอกกันได้นะคะ 

               

                 

               

               

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 36 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #17 momeann (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 23:40
    น้องร้ายมากกก555555
    #17
    0
  2. #16 Ppp (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 14:38

    แหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม มีการอัพลงสตอรงสตอรี่ อ่ะจ้ะ เอาที่ชายโซ่สบายใจเลยเนาะะะ 555555

    รอนะงับบ

    #16
    0
  3. #15 NuyNwr (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 19:21

    ร้ายมากกกกกกก
    #15
    2
    • #15-1 BaBiBuDuB(จากตอนที่ 3)
      21 เมษายน 2562 / 20:18
      ชอบคนร้ายๆปะ5555555
      #15-1
  4. #14 FROMME2U (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 17:53
    ร้ายกาจจจจจจจจจจจจจจจจ
    #14
    1
    • #14-1 BaBiBuDuB(จากตอนที่ 3)
      21 เมษายน 2562 / 20:18
      ตัวร้ายของเรื่องนี้พระเอกจองค่ะ555555555
      #14-1
  5. #13 phung25 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 16:52
    ร้ายอะแกนาย ซ.โซ่ ดรีมแกจงเหมือนชื่อต่อไป 55555
    #13
    1
  6. #12 -FooFoo- (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 16:42
    เด็กโซ่มันร้ายยยยย
    #12
    1
  7. #11 -FooFoo- (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 22:31
    โซ่น่ารักอ่ะ น่ารักแบบมึนๆ5555
    #11
    1
  8. #9 GandaManeetaem (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 18:52
    น่ารักมากกกกกกกกกกรอๆนะคะมาต่อไวไวน๊าาาาาาา
    #9
    1
    • #9-1 BaBiBuDuB(จากตอนที่ 3)
      17 เมษายน 2562 / 19:17
      แงงง ขอบคุณที่ชอบนะคะะะ :))
      #9-1
  9. #8 phung25 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 17:45
    หวงแบบนนี้เก็บเอาไว้ดูคนเดียวที่บ้านมั้ยจร้าน้องโซ่
    #8
    1
    • #8-1 BaBiBuDuB(จากตอนที่ 3)
      17 เมษายน 2562 / 19:17
      อย่าท้าาา เดี๋ยวทำจริง555555555
      #8-1