Sexy Love เสน่ห์รัก มัดหัวใจ

ตอนที่ 25 : บทส่งท้าย100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 626
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    16 ก.พ. 58

 

“ เป็นยังไงบ้างครับ ดีขึ้นบ้างรึยัง ” คเชนทร์ส่งเสียงถามภรรยาสาวที่นอนอยู่บนเตียงด้วยความเป็นห่วง ใบหน้าซีดเซียวของเกวลินทำให้เขาอดที่จะกังวลไม่ได้ ตั้งแต่ใช้ชีวิตคู่ร่วมกันมาได้สามเดือน หญิงสาวไม่เคยมีอาการป่วยเลยสักครั้ง แต่แล้วเช้าวันนี้จู่ๆเธอก็มีอาการวิงเวียนศีรษะอาเจียนและอ่อนเพลียจนน่าเป็นห่วง มีหนาเอื้อมไปเกลี่ยเส้นผมออกจากหน้าผากมนแล้วก้มทาบหน้าผากของเขาลงไปเพื่อวัดอุณหภูมิ แต่ก็ไม่มีความผิดปกติใดๆ ซึ่งนั่นยิ่งทำให้เขาเป็นกังวลเข้าไปอีก

“ เกวไม่เป็นไรหรอกค่ะ นอนพักอีกสักนิดคงหาย เชนไปทำงานเถอะ วันนี้มีประชุมสำคัญไม่ใช่หรือคะ ” เกวลินส่งยิ้มซีดเซียวให้กับสามีเพื่อให้เขาคลายกังวล แต่ดูเหมือนจะไม่ค่อยได้ผลสักเท่าไรเมื่อเขายังขมวดคิ้วมุ่นอย่างคิดหนักอยู่เช่นเดิม

“ ผมไม่อยากไปเลย เดี๋ยวผมโทรไปบอกคุณพ่อให้เลื่อนการประชุมไปก่อนดีไหม เกวป่วยผมอยากดูแล ”

“ ได้ยังไงกันล่ะคะ เชนเป็นผู้บริหารนะ จะทำอะไรตามใจอย่างนั้นได้ยังไง ไปเถอะค่ะ ไม่ต้องห่วง เกวอยู่ได้ ” คำพูดของหญิงทำให้คเชนทร์ถอนหายใจออกมาอย่างขัดใจ เขาไม่อยากไปเลย แต่วันนี้เป็นเป็นประชุมสำคัญจริงๆอย่างที่เธอว่าซึ่งเขาคงเลี่ยงได้ยากจริงๆ

“ งั้นผมจะรีบกลับมาทันทีที่ประชุมเสร็จ แต่เกวจะต้องสัญญานะว่าถ้าระหว่างนี้ถ้ารู้สึกไม่ดีจะต้องรีบโทรหาผมทันที ห้ามเกรงใจเด็ดขาดเข้าใจไหม เดี๋ยวผมจะลงไปบอกแม่บ้านให้ยกข้าวขึ้นมาให้บนนี้ เกวจะได้ไม่ต้องลุกไม่ต้องลุก ” เมื่อเห็นหญิงสาวพยักหน้ารับคำอย่างว่าง่าย ชายหนุ่มจึงผละออกจากผู้เป็นภรรยาเพื่อไปดำเนินการตามที่พูดไว้

หลังจากที่รับประทานอาหารเช้าด้วยกันในห้องนอนเรียบร้อยแล้วคเชนทร์จึงให้หญิงสาวนอนพักผ่อนตามที่เธอต้องการแต่ก็ยังไม่วายย้ำคำสั่งอีกครั้งด้วยความเป็นห่วง

“ เกวนอนพักผ่อนซะนะครับ เดี๋ยวผมโทรไปลางานให้เอง แล้วก็อย่าลืม ถ้ารู้สึกไม่ดีให้รีบโทรหาผมนะ ผมต้องไปแล้ว เดี๋ยวจะรีบกลับมา ” ชายหนุ่มก้มลงจูบหน้าผากผู้เป็นภรรยาทีหนึ่งก่อนจะผละจากแล้วห่มผ้าให้เธออย่างอ่อนโยนจากนั้นเขาค่อยเดินออกไปจากห้องด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล

ตลอดเวลาของการประชุมคเชนทร์แทบไม่มีสมาธิให้กับมันเลย เพราะใจมัวแต่ห่วงพะวงถึงเกวลิน จนคุณคงเดชสังเกตเห็น ตอนออกจากห้องประชุมผู้เป็นพ่อจึงอดถามอย่างเป็นห่วงไม่ได้ เพราะเขาออกจากบ้านแต่เช้าจึงไม่ได้รับรู้อาการป่วยของเกวลิน

“ เป็นอะไรฮึเจ้าเชนวันนี้ไม่มีสมาธิเลย มีอะไรรึเปล่า ”

“ เกวไม่สบายน่ะครับพ่อ ตื่นเช้ามาก็ทั้งเวียนหัวทั้งอาเจียน ข้าวก็กินได้นิดเดียวเองผมเป็นห่วง นี่ประชุมเสร็จแล้วก็ว่าจะลางานเลยจะกลับไปดูเกวน่ะครับ ” คุณคงเดชสะดุดกับอาการของลูกสะใภ้ที่ลูกชายเล่าให้ฟัง เพราะมันคลายกับอาการของภรรยาที่ล่วงลับตอนที่ท้องคเชนทร์ไม่มีผิด อีกอย่างเท่าที่เขาสักเกตมารู้สึกว่าช่วงนี้ผู้เป็นลูกสะใภ้จะดูอิ่มเอิบ มีน้ำมีนวลขึ้นมากทีเดียว

“ อืม... งั้นกลับไปนี่แกก็พาหนูเกวไปหาหมอเลยนะ ไปตรวจดู เผื่อบางทีอาจจะมีข่าวดี ” คุณคงเดชเอ่ยแนะนำเป็นนัยๆ ส่งผลให้คเชนทร์งงไปชั่วครู่แต่ไม่นานก็ยิ้มกว้างออกมาด้วยท่าทางตื่นเต้น

“ นี่พอคงไม่ได้หมายความว่า... ”

“ อืม...ฉันก็แค่เดาเอาน่ะนะ เพราะอาการแบบนี้น่ะ มันเหมือนตอนที่แม่แกท้องแกไม่มีผิด แต่เพื่อความชัวว์แกก็ต้องพาหนูเกวไปตรวจดู เผื่อว่าจะไม่ใช่ ”

“ งั้นผมไปเลยนะครับ ฝากพ่อบอกเลขผมด้วยว่าผมไม่เข้า มีงานด้วยอะไรก็รอไปก่อน โอเคนะครับ ” พูดจบคเชนทร์ก็เดินออกไปด้วยท่าทางทางรีบร้อนทันทีโดยไม่รอคำตอบรับของบิดาแต่อย่างใด เพราะเขาอยากรู้เต็มทีแล้วว่าข้อสันนิฐานของบิดานั้นจะเป็นเจริงรึเปล่า คุณคงเดชจึงได้แต่ส่ายหัวตามหลังลูกชายที่เดินจ้ำไปไม่เหลียวหลัง รอยยิ้มของชายวัยกลางคนปรากฏขึ้นแสดงถึงความปีติยินดี

“ ดูท่าคราวนี้คงจะได้เป็นปู่แล้วสินะเรา ”

คเชนทร์ขับรถเร็ซที่สุดเท่าที่จะทำได้ในสภาพการจราจรที่ค่อนข้างแออัด จนในที่สุดก็มาถึงบ้านจนได้ ชายหนุ่มรีบสาวเท้าขึ้นไปบนห้องของตนเองทันที เขาเปิดประตูอย่างแผ่วเบาเพราะทราบจากแม่บ้านว่าเธอกำลังพักผ่อนอยู่ ชายหนุ่มนั่งลงบนเตียงทอดสายตาอ่อนโยนมองภรรยาที่หลับใหลอยู่ด้วยความตื้นตันใจที่ท่วมท้นจนอดไม่ได้ที่จะก้มลงไปจุมพิตหน้าผากย่างอ่อนโยนเพื่อแสดงถึงคำขอบคุณ

สัมผัสแผ่วเบาที่หน้าผากทำให้เกวลินรู้สึกตัว ดวงตาหวานเปิดขึ้นมองผู้ที่ปลุกเธอจากนิทรา เมื่อเห็นว่าเป็นคเชนทร์จึงถามขึ้นด้วยน้ำเสียงงัวเงีย

“ เชน ประชุมเสร็จแล้วหรือคะ ”

“ ครับ เกวดีขึ้นบ้างรึยัง ถ้าดีขึ้นแล้วก็ลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาแล้วแต่งตัวนะครับ ผมจะพาไปหาหมอ ” เกวลินขมวดคิ้วด้วยความสงสัยเมื่อได้ยินคำบอกของชายหนุ่มเธอจึงเอ่ยแย้งไปเบาๆ

“ ไม่ต้องไปหาหมอก็ได้มั่งคะเชน นี่เกวก็ดีขึ้นมากแล้ว คงไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ ”

“ ไปเถอะครับ ไปตรวจดูก็ไม่เสียหายอะไรนี่ นะครับ ” ชายหนุ่มออดด้วยดวงตาพราวระยับเป็นประกาย อย่างปกปิดความดีใจไม่มิด

“ ก็ได้ค่ะ ” เกวลินรับปาก รู้สึกแปลกใจเล็กน้อยกับท่าทางของชายหนุ่ม ทั้งที่ตอนออกไปเขาดูเป็นกังวลมาก แต่พอกลับมากกลับดูเหมือนกำลังดีใจกับอะไรบางอย่าง

เกวลินลุกขึ้นจากเตียงแต่พอจะก้าวขาเดินกลับรู้สึกวิงเวียนจนเซไปเล็กน้อยสร้างความตกใจให้คเชนทร์จนเขาต้องรีบลุกขึ้นมาพยุงพร้อมกับดุเล็กน้อยด้วยความห่วง

“ ระวังหน่อยสิครับ เกวไม่ใช่ตัวคนเดียวแล้วนะ ” เกวลินนิ่งอึ้งไปหลายอึดใจ ดวงตาสบดวงตาดุแต่ยังมีประกายพราวระยับด้วยความยินดีของชายหนุ่มอย่างค้นคว้า

“ นี่เชนหมายความว่า...เกวท้องเหรอ ”

“ ไม่รู้สิครับ เห็นคุณพ่อบอกว่าอาการของเกวเหมือนกับคุณแม่ตอนท้องผมผมไม่มีผิด ผมเลยคิดว่าน่าจะลองไปตรวจดู ”

“ จริงหรือคะ ” หญิงสาวเขย่าแขนสามีด้วยความดีใจ ร้อยยิ้มปีติปรากฏขึ้นบนใบหน้าหวานเมื่อคิดว่าบางที่ในครรภ์ของเธออาจกำลังมีลูกน้อยอาศัยอยู่

คเชนทร์รวบร่างภรรยาที่กำลังดีใจขึ้นอุ้ม เพื่อไปส่งเธอในห้องน้ำและคอยดูแลไม่ห่าง ด้วยกลัวว่าเธอจะวูบไปอีกซึ่งอาจก่อให้เกิดอันตรายต่อเธอและลูกน้อยได้

ผลการตรวจไม่ต่างจากที่ทั้งสองคิดไว้ พวกเขากำลังจะมีลูก คเชนทร์ยิ้มหน้าบานฟังหมออธิบายวิธการดูแลว่าที่คุณแม่อย่างตั้งใจ ทั้งเรื่องอาหารการกินและข้อควรระวังต่างๆ พอกลับถึงบ้าน คเชนทร์ก็โอบกอดเกวลินไว้โดยไม่ต้องระงับอาการดีใจอีกต่อไป ริมฝีปาก็พร่ำขอบคุณหญิงสาวไม่ขาดปากถึงของขวัญล้ำค่าที่เธอได้มอบให้แก่เขา พร้อมทั้งสัญญากับตนเองว่าเขาจะต้องดูแลเธอลูกน้อยให้ดีที่สุด

เกวลินมองไปยังภาพครอบครัวของเธอด้วยรอยยิ้มสุขใจ แล้ว เวลาห้าปีผ่านไปไวราวกับความฝันจากวันที่ไม่มีใครตอนนี้เธอมีครอบครัวอยู่พร้อมหน้า ทั้งสามีลูกชายสองคนและลูกสาวที่กำลังจะลืมตาดูโลกในไม่ช้า ร่างที่อวบเพราะกำลังตั้งครรภลูกคนที่สามมองไปยังสามีที่กำลังเล่นกับลูกๆอยู่ที่สนาม เด็กชายคชินทร์วัยห้าขวบ กำลังเตะบอลอยู่กับคเชนทร์ผู้เป็นบิดาซึ่งมีเด็กชายคชากรวัยสามขวบขี่คออยู่ เสียงหัวเราะด้วยความสนุกสนานดังแว่วมาให้ได้ยินไม่ขาดสาย มือบางลูบไล้หน้าท้องที่นูนออกมาด้วยความรัก อีกไม่กี่เดือนก็จะถึงกำหนดที่เด็กหญิงกวินตราลูกสาวตัวน้อยของเธอจะลืมตาขึ้นมาดูโลกแล้ว

“ คิดอะไรอยู่หรอครับ เหม่อเชียว ” คเชนทร์ปล่อยให้ลูกชายเล่นกันสองคนแล้วเดินมาสวมกอดเกวลินที่ยืนเหม่ออยู่ มือหนาลูบไล้ครรภ์ของภรรยาที่มีลูกสาวเขาอาศัยอยู่อย่างแสนรัก วันเวลาไม่เคยทำให้ความรักของเขาที่มีต่อภรรยาลดน้อยลงเลย ในทางกลับกันมันกลับยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆตามวันเวลาที่ได้อยู่ด้วยกัน ใบหน้าคมซุกซบอยู่กับกลุ่มผมหอมอย่างสุขใจ

“ เชนทำอะไรคะ อายลูกบ้างสิ ” เกวลินหันมาเอ็ดเบาให้กับคนที่ปลุกเธอตื่นจากภวังค์ด้วยอ้อมกอดอุ่น

“ ไม่เห็นเป็นไรเลยครับ ลูกจะได้รู้ว่าพ่อรักแม่มาก ”

“ ไม่เอาค่ะ ไหนจะพวกแม่บ้านอีก ปล่อยเลยนะคะ ” หญิงสาวดุเบาๆด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังนัก

“ ไม่ กอดเมียตัวเองจะต้องอายใคร อีกอย่างเมียผมก็น่ากอดขนาดนี้นี่นา โดยเฉพาะตอนตัวอวบๆแบบนี้ยิ่งกอดอุ่น ” ชายหนุ่มตอกย้ำคำพูดของเขาด้วยการรัดร่างบางแน่นเข้าไปอีก

“ โอ๊ะ ” เกวลินอุทานออกมาเบาๆเมื่อรับรู้ถึงแรงขยับจากลูกน้อย

“ เกวเป็นอะไรครับ ผมกอดแรงไปเหรอ ” คเชนทร์คลายอ้อมกอดเพราะตกใจกับเสียงอุทานของเธอ เกวลินส่ายหน้าปฏิเสธยิ้มให้ชายหนุ่ม แล้วจึงจับมือเขาให้สัมผัสกับจุดที่เธอรับรู้ได้ถึงแรงสะเทือน

“ ยัยหนูทักทายพ่อเหรอลูก อย่าดิ้นมากนะคะ เดี๋ยวคุณแม่จะเจ็บ อีกไม่นานเราก็จะได้พบกันแล้วล่ะค่ะ ” ชายหนุ่มย่อตัวลงไปคุยกับลูกน้อยในครรภ์อย่างอารมณ์ดี

“ คุณพ่อคุณแม่ทำอะไรกันอยู่เหรอครับ ” เสียงเอ่ยทักดังมาจากเด็กชายวัยหกขวบที่วิ่งนำหน้าน้องชายเข้ามาหาบิดามารดา

“ คุณพ่อกำลังทักทายน้องอยู่ครับพี่ชิน พี่กร อีกไม่นานน้องก็จะมาอยู่กับเราแล้วนะ ดีใจไหม ”

“ ดีใจสิครับ พี่ชินจะได้มีเพื่อนเล่นเพิ่มขึ้น ว่าแต่ ทำไมไม่ให้น้องมาอยู่กับเราตอนนี้เลยล่ะครับ พี่ชินอยากเจอน้องเร็วๆ กรก็เหมือนกัน ” เด็กชายเอ่ยถามอย่างเด็กช่างสงสัยโดยมีน้องชายเป็นลูกคู่

“ ยังไม่ได้รับ ตอนนี้น้องต้องอยู่ในท้องคุณแม่ไปก่อนเพราะน้องยังไม่แข็งแรง แต่ถ้าน้องออกมาเมื่อไหร่พี่ชินพี่กร ต้องช่วยคุณพ่อคุณแม่ดูแลน้องนะครับ ” เด็กชายทั้งสองพยักหน้าและตอบรับอย่างแข็งขัน หากครูต่อมาก็พากันลากบิดาออกไปเล่นด้วยกันอีกครั้งปล่อยให้ผู้เป็นแม่ยืนมองภาพเด็กชาตัวเล็กสองคนที่ออกแรงลากผู้ชายตัวโตอย่างขำๆ

ภาพนั้นก่อให้เกิดความอบอุ่นเต็มตื้นขึ้นมาในใจ หญิงสาวรู้สึกขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้เธอได้พบกับคเชนทร์ ได้รัก ได้ใช้ชีวิตร่วมกับเขา เกวลินหยิบกล้องตัวโปรดที่เธอถือติดมือมาด้วยเพื่อจะบันทึกภาพแห่งความทรงจำที่สวยงามนี้ไว้ ให้มันตัวแทนภาพแห่งความทรงจำถึงความรัก ความอบอุ่นและคำว่าครอบครัวไปตลอดกาล

จบบริบูรณ์

 

...................................................................................................
 จบแล้วนะคะ รู้ยัง แบบดีใจสุดๆอ่าที่สามมารถเขียนเรื่องนี้จนจบได้ 
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามนิยายเรื่องนี้มาจนถึงตอนนี้นะคะ ถึงแม่นิยายเรื่องนี้จะจบไปแต่ความทรงจำดีๆจะยังอยู่กับเราเสมอ หวังว่าพี่เชนกับหนูเกวจะยังอยู่ในความทรงจำของทุกคนไปอีกนานแสนนานเช่นเดียวกับไรต์นะคะ
ป.ล. สุดท้ายนี้ใหนก็เดินทางมาถึงตอนจบแล้ว ขอคอมเม้นจัดเต็มเลยค่ะ จะสั้นจะยาวก็ได้ขอให้เม้นก็ดีใจแล้วค่ะ จะได้รู้ว่ามีคนอ่าน แล้วเจอกันใหม่ กับเรื่อง ไฟรักละลายใจนะคะ   



สำหรับใครที่อยากพูดคุดตามข่าวนิยายหรืออะไรก็ตามแต่ สามมารถไปคุยกบไรต์ได้ที่
เฟสบุ๊ค ณหทัย นักเขียนมือใหม่นะคะ
ด้วยรัก
ณหทัย
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

146 ความคิดเห็น

  1. #144 เมย์ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:12
    สุดยอดมากเป็นนิยายที่ดีเท่าที่อ่านมาได้เลยครบทุดรส

    แกมชอบที่สุดเลยยยยยย
    #144
    0
  2. #143 sa_ sa_sa (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2558 / 07:47
    ขอบคุณค่า เริ่มเขียนได้ขนาดนี้แล้วก็เขียนจนจบได้ก็เก่งแล้วค่ะ สู้ต่อไปนะคะ ^^
    #143
    0
  3. #142 Love Have (@rakmee) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:47
    ขอบคุณไรเตอร์ที่มาอัพให้อ่านเหมือนกันนะคะ  และขอแสดงความยินดีกับไรเตอร์ด้วยนะคะที่เขียนจบ  และจะตั้งตารอไรเตอร์มาอัพให้อ่านนะคะ  ขอบคุณค่ะ
    #142
    0