Princess Resurrection ตำนานเจ้าหญิงแห่งรัตติกาล

ตอนที่ 1 : บทนำ-จุดเริ่มต้นของจุดจบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 502
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    27 เม.ย. 53


           บทนำ

         บนพื้นโลกกว้างมีสิ่งเลวร้ายและสิ่งดีอยู่รวมกัน   ในดินแดนหนึ่งดินแดนที่มีพื้นดินแห้งแตก มีภูเขาไฟประทุอยู่ตลอดเวลา      มีเสียงโหยหวนของเหล่าปิศาจที่ได้ถูกลงโทษจากการที่พวกมันได้กระทำการผิดไม่ใช่ต่อมนุษย์แต่เป็นการกระทำอันผิด
พลาดจากการทำงานที่จอมอสูรได้สั่งให้พวกมันไปทำที่นี่เป็นดินแดนแห่งความเจ็บปวดทรมานที่มนุษย์ไม่อาจย่างกายเข้ามา

 

 

 

         ลมที่พัดผ่านร่างกายที่มีผิวสีซีดเผือก   ทำให้เรือนผมสีเขียวเข้มพลิ้วไปตามแรงลม   ดวงตาสีดำเข้มเหม่อลอยมองไปยังพระจันทร์สีนวล    สีหน้าของเธอไม่อาจเดาได้เลยว่าคิดอะไรอยู่     ตึก ตึก!!!   เสียงเดินของบุคคลปริศนาเดินใกล้เข้ามาที่ร่างของเธอ 

 ท่านเอลร่า  บุคคลปริศนาเอ่ยเรียกเธอ 

                แต่เจ้าของชื่ออันไพเราะไม่มีกิริยาตอบต่อใดๆ ยังคงมองดวงจันทร์ด้วยสายตาที่เหม่อลอย  

ท่านเอลร่าเขาเดินเข้ามาใกล้เอลร่าแล้วเอ่ยเรียกชื่อของเธออีกครั้ง    เอลร่าลดสายตาจากดวงจันทร์ลงมา  เงยหน้ามองชายที่อยู่ตรงหน้า  เขามีร่างที่สูงกว่าเอลร่ามากนักจนทำให้เธอตัวเล็กลงไปในทันที  

เจ้ามีอะไรหรือคาเมล 

 คาเมลก้มหน้าเล็กน้อยเพื่อมองเอลร่าแล้วกล่าวตอบ

ท่านเอลร่ามายืนทำไมตรงนี้  นี้มันใกล้จะออกเดินทางกันแล้วนะขอรับ เอลร่าหันหน้าไปมองดวงจันทร์อีกครั้งแล้วเดินตามคาเมลที่เดินนำไปยังรถม้าที่จอดรออยู่ 

                    เอลร่าก้าวเท้าขึ้นรถม้า     ม้า2ตัว สีดำสนิทและมีดวงตาสีแดงกล้ำที่มีไว้สำหรับลากรถม้าคันนี้ไปยังจุดหมายที่เธอจะไป         เอลร่ามองไปนอกหน้าต่างของรถม้าเพื่อจะมองดวงจันทร์สีนวลนั้นอีกครั้งหนึ่ง    แต่ก็น่าเสียดายที่เมฆได้บดบังดวงจันทร์ที่สวยงามไปหมดแล้ว     เธอจึงหันหน้ามาข้างในแล้วจ้องตาคาเมลที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับเธอ

คาเมลทีหน้าทีหลังถ้าเจ้าจะเรียกข้าละก็...อาเรลคลี่ยิ้ม แต่เป็นยิ้มที่น่ากลัวและดูมีพลังอันลึกลับแผลงอยู่   ทำให้คาเมลถึงขนลุกด้วยรู้สึกเย็นไปทั่วแผ่นหลัง

จงเรียกข้าว่าเจ้าหญิงเอลร่าด้วยละ  หึๆเอลร่าพูดพร้อมหัวเราะในลำคอไปด้วย

 แล้วอย่าหาว่าข้าไม่ได้บอกเจ้านะว่าให้เรียกข้าเช่นไร  เจ้าคงรู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้นน่ะเธอพูดพร้อมกับหุบยิ้มแล้วมองคาเมลด้วยสายตาเยือกเย็นเช่นเคย ทำให้คาเมลรู้สึกเหมือนมีคนเอาดาบที่มีความแหลมคมมาแทงที่หน้าอกของเข้าอย่างแรง   จนทำให้เขาถึงกลับพูดไม่ออกไปชั่วขณะเลยที่เดียว

คะ...ครับเจ้าหญิงเอลร่าเขาพูดตะกุกตะกักด้วยความรู้สึกกลัวที่อยู่ๆก็ไหลออกมาจากในความนึกคิดขอองเขา

 ว่าไงนะ  ต้องพูดว่าขอรับเจ้าหญิงเอลร่าสิเอลร่าพูดพร้อมกับยิ้มน้อยๆที่มุมปากของเธออีกทีหนึ่ง        ทำให้คาเมลต้องรีบคุกเข่าเพื่อขออภัย

 ขออภัยขอรับเจ้าหญิงเอลร่าคาเมลเหงื่อออกทั่วร่างกายด้วยความกลัว  เมื่อเอลร่าเห็นเช่นนั่นจึงยิ้มอย่างผู้ที่อยู่สูงกว่าแล้วหันกลับไปที่นอกหน้าต่างอย่างเดิม    

 

....ทำไมนะในเมื่อข้าก็ตัวใหญ่กว่าแล้วยังดูน่าเกรงขามมากกว่าต้องมากลัวเด็กที่ตัวเล็กกว่าข้าหลายเท่าตัวเช่นนี้

           คาเมลคิดในใจด้วยความสงสัยว่า  อำนาจแห่งการเป็นทายาทของราชวงศ์แวมไพร์ที่สูงศักดิ์ถึงได้มีพลังและอิทธิพลต่อเขาซึ่งเป็นผู้รับใช้อย่างมากมายเช่นนี้    

 

                                  รถม้าวิ่งขึ้นไปยังภูเขาซึ่งมีคฤหาสอันสง่างามและน่าสะพึ่งกลัวตั้งอยู่  คฤหาสหลังงามที่ด้านนอกถูกทาด้วยสีดำมลๆและยังถูกต้นไม้และพืชพันธุ์ต่างๆพันอยู่ทำให้ดูน่ากลัว       รถม้าจอดที่หน้าประตูทางเข้าคฤหาส   เอลร่าลงจากรถม้าแล้วเงยหน้ามองคฤหาสซึ่งจะเป็นที่อาศัยใหม่ของเธอ    เธอยิ้มแล้วพูดเบาๆโดยที่คาเมลไม่ได้ยิน

หึๆ  คฤหาสสมบัติสุดท้ายของชีวิตข้างั้นเหรอสวยดีนี้ท่านพ่อเอลร่าหัวเราะเบาๆ

คาเมลเจ้ายกของเข้าไปเก็บข้างในก่อนนะ

             คาเมลเงยหน้ามาจากการยกกล่องใบใหญ่อยู่แล้วถามเอลร่าว่า

แล้วเจ้าหญิงจะไปไหนหรือขอรับเขาเอ่ยแต่ก็ไม่ลืมสิ่งที่เอลร่าบอกไว้อย่างขึ้นใจ ข้าจะไปไหนก็เรื่องของข้าอย่ามาแส่!เอลร่าหันไปตะหวาดคาเมล

ขออภัยขอรับท่านเอลร่าคาเมลกล่าวด้วยเสียงตื่นกลัว

               พวกมนุษย์นี้ช่างอ่อนแอจริงๆเอลร่ามองดูเด็กที่กำลังร้องไห้จากการตกจากต้นไม้ด้วยความสมเพช

 เจ้าพวกอ่อนแอไร้ค่าน่าสมเพช!เธอพูดกับเด็กน้อยซึ่งกำลังจ้องมองเธออยู่

ทำไมพี่สาวถึงดูไร้วิญญาณจังเลยฮะเด็กคนหนึ่งวิ่งเข้ามาจ้องหน้าเอลร่าแล้วถามขึ้น   จึงทำให้เอลร่าแสยะยิ้มหวานแต่ก็เหมือนกับขนมหวานที่แทรกด้วยยาพิษเอาไว้

ถ้าอยากให้ข้าสดใสละก็....เธอพูดขึ้นแล้วก้มลงไปหาเด็กน้อยซึ่งไม่รู้ชะตากรรมช้าๆแล้วกระซิบข้างๆ

 จงมาให้ข้าดื่มเลือดหวานๆนั่นสิ  หึๆ  เอลร่ายิ้มเมื่อรู้ว่าตัวเธอกำลังจะได้ลิ้มรสเลือดสดๆที่เธอต้องการมันในเวลานี้อย่างมาก

 

          ข้าจะดื่มเลือดของเจ้าแค่นี้ละกันเอลร่าพูดพร้อมกับเช็ดรอยเลือดที่ขอบปากของเธอ  แล้วหันไปมองร่างของเด็กน้อยซึ่งตกเป็นเหยื่อของเธอ  ที่ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจและเอามือจับที่ต้นคอของเขาซึ่งตอนนี้ได้เป็นแผลเหมือนกับถูกเหล็กแหลมแทงและมีเลือดไหลลงมาเป็นสายสีแดงสด

 ไปละเจ้ามนุษย์ที่อ่อนแอและโง่เขลา

            เอลร่าเดินไปโดยที่ไม่สนใจเหยื่อของเธอที่กำลังตกใจอย่างสุดขีดแต่อย่างใด   

กลับมาแล้วหรือขอรับคาเมลเดินมาเปิดประตูให้เอลร่าก้าวเข้าไปยังข้างในตัวคฤหาส  ข้างในนี้สวยดีนี้เอลร่าเอ่ยชม      

                      คฤหาสที่ข้างในมีโคมคริสตัสที่อยู่กลางห้องโถงที่กว้างใหญ่  มีภาพเขียนโบราณที่ถูกกรอบทองลวดลายวิจิตรสวยงามล้อมกรอบอยู่ทำให้ภาพวาดดูสวยงามยิ่งๆขึ้น  รูปภาพถูกแขวนอยู่ทั่วผนังไม่ว่าทางเดินโถงกว้างใหญ่หรือในห้องอาหารก็มีรูปภาพโบราณแขวนอยู่ทำให้ดูเหมือนมีคนจ้องมองตลอดเวลา   

 

                   ถึงจะดูสวยงามแต่ก็ดูน่าขนลุกในเวลาเดียวกัน  ช่างเป็นผลงานที่สมบูรณ์แบบเหลือเกิน

        เอลร่าคิดเมื่อได้ยืนมองภาพโบราณเหล่านั้น        ซึ่งภาพวาดเหล่านั้นได้เหมือนกับถ่ายทอดความเป็นราชวงศ์แวมไพร์เสียเหลือเกิน  ราชวงศ์ที่มีความสง่างามแต่กับดูน่ากลัวกว่าสิ่งใดทั้งสิ้น

องหญิงจะทรงเสวยอะไรหรือไม่ขอรับ

 ชายชราคนหนึ่งเอ่ยถามเอลร่าอย่างสุภาพดูจากการแต่งกายแล้วน่าจะเป็นพ่อบ้านประจำคฤหาสหลังนี้  

   อือ...องหญิงเอลร่างั้นเหรอฟังดูดีกว่าคำว่าเจ้าหญิงดีนิเอลร่าเอ่ยยิ้มๆ

             แต่ดวงตาของเธอก็มองพ่อบ้านคนนั่นอย่างเยือกเย็นเช่นเดิม

คาเมลเธอเอ่ยเรียกคาเมลจนทำให้คาเมลสดุ้ง ขอรับเจ้าหญิงเอลร่าคาเมลขานรับเมื่อเอลร่าผู้เป็นนายสูงสุดเรียก

ต่อไปนี้เรียกข้าว่าองหญิงก็แล้วกันนะมันฟังอ่อนน้อมกว่าเยอะเลยละเอลร่า กล่าวยิ้มๆ

 ขอรับองหญิงเอลร่าคาเมลเอ่ยตอบรับผู้เป็นนายอย่างนอบน้อม

 ดีมาก..พ่อบ้านปัดกวาดคฤหาสนี้ให้เรียบร้อยภายในเช้าวันพรุ่งนี้ถ้าข้าลงมาแล้วที่นี้ยังเลอะไปด้วยฝุ่นเช่นนี้อีกเจ้าคงได้เห็นฝุ่นที่จับอยู่บนพื้นนี้ก่อนที่จะไปโลกปิศาจแน่นอนเอลร่าเอ่ยด้วยเสียงเรียบๆ 

                   ก่อนเดินเข้าในห้องๆหนึ่งซึ่งมีโต๊ะไม้ที่เก่าๆอยู่ตรงริมหน้าต่าง   โต๊ะนั่นช่างดูเก่าจนเหมือนเมื่อคนนั่งแล้วโต๊ะนั้นจะหักลงในทันที       แต่เมื่อเอลร่าเพื่อแค่เอามือไปลูบที่ตัวโต๊ะก็ทำให้โต๊ะนั่นกลายเป็นโต๊ะที่สวยงามเหมือนเพิ่งซื้อมาใหม่  โต๊ะที่ดูเงางามลวดลายที่สลักชัดเจนขึ้นอย่างน่าอัศจรรย์  คาเมลที่ซึ่งเดินตามเอลร่ามารับใช้เธอมองด้วยสายตาประหลาดใจ       เขาไม่เคยคิดเลยว่าเอลร่าจะยอมใช้ศาสตร์เวทย์เพียงเพื่อทำความสะอาดสิ่งของใดๆ             นอกจากจะใช้ให้พ่อบ้านหรือบริวารของตนทำมันแทน 

เจ้ามองอะไรคาเมลเอลร่าหันมาถามคาเมลที่ซึ่งกำลังมองเอลร่าค้างอยู่เช่นนั่น

 ขออภัยขอรับองหญิงเอลร่าคาเมลซึ่งเมื่อถูกเอลร่าทักจึงหลุดจากภาวังค์ที่ตนคิดสงสัยด้วยความงุนงง  

 เจ้าอย่ามองข้าด้วยสายตาเช่นนั่นเจ้าทาสชั้นต่ำ!  เอลร่าตะหวาดแล้วแสยะยิ้ม

ข้าว่าข้าจะหาบริวารใหม่เพราะดูเหมือนเจ้าจะไม่มีประโยชน์เอาเสียเลยนะเอลร่าพูดอย่างไม่พอใจในการกระทำของคาเมลที่    ซึ่งไม่ได้ทำประโยชน์ให้เธอเลยตั้งแต่บิดาของตนซึ่งเป็นจักพรรดิ์แวมไพร์สั่งให้คาเมลมาดูแลเอลร่าที่ต้องการตั้งอาณาจักรแวมไพร์ของตนเอง 

มะ..หมายความว่า…” คาเมลถามเสียงสั่น  ก็หมายความว่าเจ้าไม่มีประโยชน์กับข้าแล้วยังไรล่ะเอลร่าคลี่ยิ้มแต่ก็ยังคงเป็นรอยยิ้มที่ดูเย็นชาเช่นเดิม

 รีบไสหัวไปให้ไกลจากหน้าของข้า!    เอลร่าออกคำสั่งอย่างเด็ดขาดเสียงของเธอฟังแล้วมีอำนาจอย่างล้นหลามที่จะทำให้คาเมลถึงกับอยากวิ่งหนีไปเลยทีเดียว

 ตะ..แต่องหญิงเอลร่าขอรับท่านจักพรรดิ์สั่งให้ข้ามาดูแลท่านนะขอรับคาเมลพยายามพูดจาเพื่อให้เอลรายังคงไม่ไล่ตนไป

 มาดูแลข้างั้นรึเจ้าพูดว่าเจ้ามาค่อยตามดูแลข้างั้นรึเอลร่ากล่าวด้วยน้ำเสียงที่พยายามข่มอารมณ์ของตนเองที่จะไม่ใช้ศาสตร์มืดที่ตนเองถนัดเผาร่างของคาเมลให้แหลกเป็นจุนเสียก่อน

 ขอรับท่านจักพรรดิ์สั่งข้ามาเช่นนั่นไม่อาจขัดได้ขอรับคาเมลเอ่ยออกไปโดยไม่รู้เลยว่าเอลร่าพร้อมจะฆ่าเขาได้ทุกเมื่อ

  ท่านพ่องั้นรึท่านพ่อได้สิ้นไปนานแล้วตอนนี้   ข้า เจ้าหญิงเอลร่า    คาเพรโทร แห่ง คาปุเล็ต  รัชทายาทที่สืบทอดแห่งราชวงศ์แวมไพร์อันดับที่ 89 ขอบัญชาให้ข้ามีอำนาจสูงสุดในอาณาจักรจอมอสูรแห่งนี้เอลร่ากล่าวอย่างเป็นประกาสิทธิ์ที่ไม่อาจมีผู้ใดมาขัดได้ 

 เจ้าสวะชั้นต่ำจงไสหัวไปซะ!เอลร่ากล่าวไล่คาเมลอย่างเด็ดขาด จนนทำให้คาเมลต้องยอมเดินออกไป  โดยที่คิดแค้นเอลร่าอย่างเงียบ 

 

        ...ค่อยดูน่าเจ้าองหญิงที่แสนโง่เจ้าจะเสียใจที่บังอาจไล่ข้า... ค่อยดูเถอะ!!!

 

    

      

 

 

      

32 ความคิดเห็น

  1. #29 munubi !!~ (@munubi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 มีนาคม 2554 / 14:09
    สนุกดีค่ะ^^
    #29
    0
  2. #13 ผักกาดขาว__^ ^ (@pukkad12345jub) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2553 / 17:17
     สนุกดีจ้า สู้ๆ > <
    #13
    0
  3. #6 ++KuRa*ChAn++ (@Dark_Snow) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2552 / 20:10
    สวัสดีค่ะ ตามมาจากเว็บ PC นะคะ

    ก่อนอื่นขอแนะนำก่อนนะคะ

    1. อย่างที่มีบางคอมเมนต์ได้บอกไปแล้วน่ะค่ะ ว่าตัวอักษรเล็กไปนิดหนึ่ง แต่นั้นก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร ปรับนิดๆหน่อยๆ ก็โอเคแล้วค่ะ

    2. เรื่องการจัดวางย่อหน้าค่ะ ยกตัวอย่างจากย่อหน้าแรกนะคะ ที่มีตัวละคะอยู่สองคนคือเอลร่าและคาเมล เวลาที่สนทนากันน่าจะเคาะบรรทัดใหม่นะคะ คือเมื่อเอลร่าพูดจบก็เคาะมาอีกบรรทัดเป็นคาเมลพูด หรือเวลาเป็นเสียงเดินหรือเสียงการต่อสู้ น่าจะเคาะขึ้นบรรทัดใหม่เพื่อเน้นน่ะค่ะ เพราะจากการได้อ่านย่อหน้าแรกมาแล้ว รู้สึกว่าอ่านยากค่ะ ต้องคอยแยกว่านี่คือคำพูดของตัวละครตัวไหน

    3. เครื่องหมายโคลอน ( : ) ดูเป็นเครื่องหมายที่ไม่น่าจะนำมาใช้ในงานเขียนน่ะค่ะ (ความเห็นส่วนตัวนะคะ)

    4. สะกดคำของชื่อเรื่องผิดค่ะ ต้องใช้คำว่า "รัตติกาล" ไม่ใช่ "รัตติการ" นะคะ

    โดยความรู้สึกแล้ว เรื่องนี้แปลกใหม่ดีค่ะ การดำเนินเรื่องไม่รวดเร็วเกินไปจนอ่านไม่รู้เรื่อง การบรรยายถึงจะไม่ละเอียดมากนักแต่ก็ไม่ถึงกับทำให้นึกภาพเหตุการณ์ไม่ออก

    โดยรวมถือว่าใช้ได้นะคะ จะคอยติดตามค่ะ ^^

    ปล. วิจารณ์ในฐานะนักอ่านและนักเขียนค่ะ ถึงแม้จะไม่ได้เก่งเลิศเลอ แต่ก็พอจะมีประสบการณ์บ้างค่ะ :)
    #6
    0
  4. #2 Tom.f_Me-r (@pangpond2535) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2552 / 20:37
    มาจาก pc-bookclub นะคะ

    เป็นแนวที่ชอบพอดีเลยค่ะ อิอิ

    ต้องขอบอกก่อนนะคะว่าเป็นเพียงคำแนะนำในฐานะนักอ่านคนหนึ่ง (ถ้าในฐานะที่แต่งนิยายเหมือนกัน เราเองก็ยังด้อยประสบการณ์และคงแนะนำใครไม่ได้ค่ะ)

    ก่อนอื่นต้องขอชมเรืองแนวเรื่อง  พลอต และการเปิดเรื่องค่ะ  ไม่ค่อยเห็นดีชอบๆค่ะ^^

    แต่อยากให้ปรับขนาดอักษรหน่อยน่ะค่ะใหญ่อีกนิดก็ดี  แล้วก่อนตัวหนาช่วงแรกลองจัดใหม่นะคะจะดึงดูดความสนใจได้มากขึ้น

    การดำเนินเรื่องลื่นไหลดีค่ะ...แต่อยากให้เพิ่มการบรรยายอีกนิดนะคะสำหรับแฟนตาซี  และก็เราเองก็โดนเตือนเหมือนกันเรืองตัวเลข  น่าจะให้ตัวอักษรไปเลย เช่น 1 >>> หนึ่ง เพราะมันจะได้ไม่ดึงดูดสายตาเกินไปค่ะ

    ในความคิดเรานะคะ  ช่วงที่เป็นคำพูดเช่น

    "พวกมนุษย์ช่างอ่อนแอจริงๆ" เอลร่ามองดูเด็กร้องไห้จากการตกจากต้นไม้ด้วยความสมเพส "เจ้าพวกอ่อนแอไร้ค่า!" เธอพูดกับเด็กน้อยซึ่งกำลังจ้องมองเธออยู่ "ทำไมพี่สาวดูไร้วิญญาณจังเลยฮะ?" เด็กน้อยคนหนึ่งวิ่งเข้ามาหาเอลร่าแล้วถามขึ้น.....

                     "พวกมนุษย์ช่างอ่อนแอจริงๆ"  ดวงตาสี..?.. ตวัดมองร่างเล็กๆของเด็กน้อยที่ตกจากต้นไม้ เสียงร้องไห้โฮทำให้เอลร่ายิ้มหยัน "เจ้าพวกอ่อนแอไร้ค่า!"  
                      กระแสเสียงเย็นเอ่ยออกมาจากริมฝีปากบางเฉียบ  ขณะที่ดวงตากลมโตไร้เดียงสาของเด็กน้อยจับจ้องไปที่หล่อนแกมสงสัย  "ทำไมพี่สาวดูไร้วิญญาณจังเลยฮะ?" 
                      เอลร่าเบือนหน้ามองร่างเล็กๆที่กำลังวิ่งตรงเข้ามา ก่อนที่รอยยิ้มเยือกเย็นจะปรากฏวาบบนดวงหน้า...?...                 


    ประมาณนี้อ่าน้า...แค่คำแนะนำดูอาค่ะ 

    ปล.ถ้าเราพูดอะไรผิดไปก็ขอโทษด้วยนะคะ
    #2
    0
  5. #1 cho-kung (@spy4869) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2552 / 08:39

    ตามมาจาก pc-bookclub นิยายสนุกดีครับ
    น่าติดตามต่อ
    แล้วรีบมาอัพไวๆนะ

    #1
    0