รวมฟิคบอร์ดนักเขียน

ตอนที่ 2 : Seesor x No One Know โดย ฝนวันฟ้าใส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 39
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    23 ธ.ค. 56

 

Seesor x No One Know

 

 

ฉันก็แค่เด็กผู้หญิงอายุ16ธรรมด๊าธรรมดา หมดเวลา1วันไปกับการหลับในห้องเรียน ลอกการบ้าน นั่งจิ้นคู่โน้นคู่นี้ ส่องซิกแพ็คส์ผู้ชายกับเพื่อนๆและสุดท้าย...เล่นบอร์ดเด็กดี

ที่นั่น...ฉันได้พบกับอีกครอบครัวหนึ่ง เป็ครอบครัวที่ฉันไม่คิดมาก่อนว่าจะเข้ามามีบทบาทกับฉันได้ขนาดนี้ รวมทั้งเขาคนนั้นด้วย...

             ท่านNo one know

ไม่รู้ว่าทำไมใครๆก็บอกว่าเราเข้ากัน แต่ว่ามันก็ทำให้ฉันตัดสินใจจะลองเจอกับเขาสักครั้ง น่าเหลือเชื่อที่โรวเรียนฉันกับที่ทำงานของเขาห่างกันแค่ไม่กี่ซอยเท่านั้น

ฉับปาดเหงื่อออกจากหน้าผากช้าๆ ในใจแอบบ่นผู้ชายที่ไม่รู้จักตรงต่อเวลาไปไม่รู้กี่รอบแล้ว

โอ๊ะ!  นั่นมันกลุ่มนักกีฬานี่...ซิกแพ็คส์!! ไม่ได้ๆ เก็บอาการหน่อยสิๆ
 

ฉันเตือนสติตัวเองเบาๆ เป็นจังหวะเดียวกับที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้างถูกดึงให้เลื่อนออกเบาๆ ฉันจึงรีบดันแว่นให้เข้าที่ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองผู้ชายตรงหน้า...

เขามีดวงตาคมสีดำสนิทดุจรัตติกาล คางเรียวออกจะแหลมนิดๆดูเข้ากับจมูกเกือบจะโด่งได้รูป เขาอยู่ในเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อนปลดกระดุมลงมา2เม็ดและกางเกงสแล็ค ใบหน้าชุ่มเหงื่อเหมือนเพิ่งจะออกกำลังมาอย่างหนักบ่งบอกว่าเขาคงรีบเร่งมาสถานที่นี้ไม่น้อย ที่สำคัญคือเขา...ไม่ได้หัวเกรียน!!

ราวกับมีฟ้าผ่าฟาดเปรี้ยงเข้าอย่างจัง เหมือนความรู้สึกดีๆที่ฉันเคยมีกับเขาค่อยๆถูกแช่แข็ง ก่อนจะใช้ค้อนทุบจนแตกละเอียดภายในพริบตา

เขาหลอกฉันมาโดยตลอด!

"น้องซอใช่ไหมครับ" เสียงทุ้มถามเบาๆเหมือนไม่แน่ใจ แต่คำตอบเดียวที่เขาจะได้รับจากฉันจะมีเพียงสิ่งนี้เท่านั้น...

เพี๊ยะ!!!

เสียงฝ่ามือกระทบใบหน้าทำให้คนทั้งร้านหันมามองได้อย่างไม่ยากเย็น

"แฟนทะเลาะกันหรอคะเนี่ย"//หญิงมันเผา

"แต่ดูอายุมันยังไงๆอยู่นะ  (-___-)"//ท่านหลับปุ๋ย

"ฮุๆๆๆ"//me ดันแว่นก่อนจะก้มลงเขียนบทต่อ

"คุณหลอกทุกคนอย่างนี้ได้ยังไงกัน!" ฉันตะคอกใส่เขาด้วยเสียงที่ไม่เบานัก ทำให้ทั้งร้านdek-d cafeหันมามองฉันกันทั้งหมด แม้แต่บาริสต้ามู่(?) ก็ยังยกกล้องถ่ายรูปขึ้นมาถ่ายอย่างกระตือรือร้นราวกับกำลังมีการถ่ายละครกันอยู่

"ฟังผมก่อนสิ น้องซอ!" เขารีบพูดขึ้นอย่างร้อนรน แต่ช้าไปเสียแล้ว ฉันหยิบกระเป๋าสะพายขึ้นพาดบ่าก่อนจะหมุนตัววิ่งออกไปนอกร้าน

มือทั้งสองถูกยกขึ้นปาดน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ ฉันไม่รู้ว่าควรจะทำอะไรต่อไปดี ที่รู้ตอนนี้คือฉันอยากจะไปให้ไกลจากเขาเท่านั้นเอง...

เอี๊ยด!

เสียงล้อครูดกับถนนทำให้ฉันหันไปมองอย่างตกตะลึง รถที่พุ่งตรงเข้ามาที่ฉันทำให้ฉันตัวแข็งทื่อ ราวกับว่ามีใครเอากาวมายึดรองเท้าของฉันเอาไว้กับพื้น นึกอยากจะก้าวหนีแต่ก็ทำได้แค่มองเท่านั้น...

จะจบลงแล้วอย่างนั้นหรอ...ฉันมาได้แค่นี้เองสินะ...ยังไม่ได้ซบซิกแพ็คส์หนุ่มหล่อเลยสักคนก็ต้องมาจบชีวิตลงเสียแล้ว

ฉันหลับตาลงช้าๆเตรียมรับชะตากรรมที่กำลังใกล้เข้ามา แต่ทว่า...

หมับ!

เสียงใครบางคนดึงฉันเข้าไปในอ้อมแขน พร้อมทั้งสัมผัสอบอุ่นที่โอบล้อมอยู่ ทำให้ฉันลืมตาขึ้นช้าๆ

รถแล่นผ่านไปแล้ว เหลือเพียงฉันที่ยืนอยู่ริมฟุตบาท...ในอ้อมแขนของเขา

"ให้ตายสิ" เขายกมือข้างหนึ่งขึ้นเสยผมก่อนจะเอ่ยต่อ "จะโกรธผมก็ได้ แต่ช่วยอย่าทำอะไรเสี่ยงๆแบบนั้นจะได้ไหม!"

"ซะ...ซอ....ซอขอโทษ" ฉันได้แต่พูดแค่นั้นแล้วก็ก้มหน้างุด

อ่า...เพิ่งรู้ว่าอ้อมกอดของผู้ชายแม้จะไม่มีซิกแพ็คส์มันก็ยังสุดยอดขนาดนี้...ต้องรีบกอบโกยช่วงเวลานี้ไว้สินะ..

มือหนายกขึ้นลูบหัวเด็กสาวในอ้อมแขนเบา เธอตัวสั่นระริกนิดๆทำให้เขาใจอ่อนอีกจนได้ ทั้งที่คิดแล้วว่าจะต้องดุสักหน่อยในข้อหาทีทำให้เขาเกือบจะหัวใจวาย

เธอคงจะยังขวัญเสียมาก

//me  ที่จริงแล้วกำลังตัวสั่นเพราะตื่นเต้นที่ถูกผู้ชายกอดครั้งแรกค่ะ (-[]-")

"ซอ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงจริงใจและจริงจังอย่างที่สุดที่เขาจะทำได้

"เรามาเริ่มต้นกันใหม่ได้ไหม ผมอาจจะไม่ได้(หัว)เกรียนอย่างที่ใครๆในบอร์ดเขาพูดกัน ผมอาจจะใช้รูปอวาตาร์ที่หลอกลวง...แต่สักเพียงเล็กน้อย หากน้องซอจะยอมให้อภัยผมล่ะก็.."

ไม่มีคำตอบรับใดๆจากฉัน นอกจากผมหางม้าที่สั่นไปมาเพราะฉันพยักหน้าขึ้นลงเท่านั่น ตอนนี้ฉันยังไม่อยากละออกจากอ้อมกอดของเขาเลย

ขอบคุณนะ คุณNo one know

ขอบคุณที่ทำให้ฉันมีวันนี้...

ขอบคุณที่มอบครอบครัวที่สองให้กับฉันค่ะ

 

 

17 ความคิดเห็น

  1. #16 Milky-Muli-Mulan (@raffee-rooof) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2557 / 15:06
    กรี๊สสสสส ฟินนนนนนน ><><><><><><
    #16
    0
  2. #3 CodeNamE (@codename-alpha) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2556 / 23:16
    เอ่อ ตอนต่อไปล่ะครับ
    //กวนเบาๆ
    #3
    0