รวมฟิคบอร์ดนักเขียน

ตอนที่ 12 : ซาบลิเย่ x แบบว่าหล่อ โดย แบบว่าหล่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 ก.พ. 57

ซาบลิเย่ x แบบว่าหล่อ

 

"นายเป็นใครน่ะ?...โฮ่ง!"เสียงนี้มัน...มาจากหมาปอมปอมตัวหนึ่งใส่ชุดสีแดงคล้ายๆว่าเป้นซานต้าครอสที่นั่งมองหน้าผมจากบนโต๊ะครับ มันเชิดหน้ามองผมที่ล้มอยู่บนพื้น ก่อนจะโดดลงมาบนพุงผม เห็นตัวเล็กๆแบบนั้น แต่หนักใช่ย่อยเลยนะครับ ผมแทบจุกเลยทีเดียว
       

"นะ..นาย? ใครอะ? แอ๊ฟฟ!" เสียงผมขาดช่วงไปก่อนที่ผมจะนึกว่าตัวเองบ้ามานอนคุยกับสุนัขพันธ์ปอมปอมมันก็เอาอุ้งเท้าน่ารักๆนั่น ตบผมซะหน้าหัน ขอเวลาผมช็อกที่โดนปอมปอมตบเอาได้ไหมครับ สงสัยจะเป็นใครสักคนที่โดนผลของยาไปเป็นแน่ ไม่ทันจะคิดอะไรที่แฉตัวเองไปมากกว่านี้ เจ้าปอมปอมนั่นก้ท่าทางจะโดดมาขย้ำผมจนต้องหิ้วหลังคอเอาไว้ พลางมองไปรอบห้องเพื่อสรุปสมมุติฐานว่า 'ใครหายไป?' ระหว่างที่ผมกำลังคิดอยู่นั้นเจ้าตัวดีในอุ้งมือมารก็ดิ้นได้ดิ้นดี ฉับพลันผมก็ได้ข้อสรุปที่ว่าทำยังไงถึงจะตีกรอบปอมปอมว่าเป็นใครกันแน่ มันต้องวิธีนี้!! ผมจับมันหงายท้องแหวกชุดดู
       

"หนอย..คอยดูถ้าหลุดไปเมื่อไหร่ ผมจะเอาพระถังซังจั๋งมาสวดไล่วิญญาณแก!!"ผมชะงักเมื่อเห็นว่า..มันเป็นหมาตัวเมีย แต่คำพูดมันดูคุ้นๆชอบกล ผมดีดนิ้วหนึ่งทีก่อนร้องอ๋อ
       

 "คุณซาบลิเย่!! นั่นคุณหรอครับ?" ผมเปลี่ยนมาอุ้มเอ่อ..คุณซาบลิเย่ที่กลายเป็นหมาเพศเมียพันธุ์ปอมปอมด้วยท่าใช้มือสองข้างยกใต้รักแร้ ถึงจะอยู่ร่างนี้เขาก็สู้ไม่ถอยเลย ขาสั้นนั่นก็แกว่งไปมาหวังให้โดนหน้าผม ปกติผมไม่ใช่คนซ็ำเติมคนอื่นหรอกนะ แต่กรณีนี้มัน..
       

"อุ๊บ.. ฮ่าฮ่า อ๊ะฮ่าฮ่า กร๊ากกก นั่นคุณหรอซาบลิเย่ โอ้ยขอขำก่อนล่ะ ไม่ไหวแล้ว"ผมปล่อยให้เจ้าปอมปอมซาบลิเย่เพศเมีย(ย้ำ) นั่นตะกุยพุงผมที่กำลังนอนคุดคู้หัวเราะท้องแข็งทุบพื้น หมอนั่นส่งเสียงทั้งขู่ทั้งเห่าอย่างโกรธแค้น ผมเลยค่อยๆปาดน้ำตาที่ไหลออกมันเพราะหัวเราะมากจนเกินไป ก่อนพยายามหยุดหัวเราะและเจรจารกับคุณซาบลิเย่

"เดี๋ยวมันก็คงหมดฤทธิ์มั้งครับ แค่่คุณอดทนรอสักหน่อย"ผมยิ้มขำๆพลางเกาหูคอพุงคุณซาบลิเย่ที่เริ่มเคลิ้นขดอยู่บนตัวผมนิ่งๆ เจ้าตัวพยายามใช้ขาหลังปัดมืดผมออก ผมเลยจับขาเขาห้อยหัวเล่น จะโดนหาว่ารังแกสัตว์ไหมเนี่ย
     

 "มันก็เพราะนายไม่ใช่หรอ? ฉันเห็นนะว่านายเป็นคนยกกาแฟนั่นมา! ปล่อยผมนะ "เขาพยายามดิ้นรนทั้งๆที่มันไร้ความหมาย เอ๊ะ!เขาว่าเขา'เห็น'ผม งั้นหรอ? เป็นไปไม่ได้น่า.. ก่อนที่ความคิดผมจะรั่วไหลไปมากกว่านี้ผมจึงแกล้งพูดหยอกเย้าเขาไปเล่นๆว่า
       

"ใจเย็นๆ สิครับคุณสุนัขพันธ์ปอมปอมตัวเมีย หน้าตาก้น่ารักออกแต่ดุจังนะครับ ฮะฮะ"ดูเหมือนแทนที่คุณซาบลิเย่จะใจเย็นลงเขากลับเคืองผมมากกว่าเดิม พร้อมตั้งท่าจะกระโจนใส่หน้าผม แต่แล้ว...ก็ดันมีควันฟุ้งกลายเป็นร่างของคุณซาบลิเย่เพศชาย แม้ผมจะหวังให้เขากลายเป็นสาวน้อยก็ตามที เขาฟุบหลับทั้งๆที่ยังมือที่จะตะปปผมค้างอยู่กลางอากาศ ซึ่งมันร่วงลงมาโอบรอบคอผมพอดีราวกับฟ้ากลั่นแกล้ง ทว่า
       

"พะ..พวกนายมีความสัมพันธ์กันแบบนี้เองสินะ..?"ผมหันไปทางต้นเสียงก็พบกับ 

17 ความคิดเห็น