♦ [ F*CK SET] I NEED YOU | ไม่สมควรได้รัก ♦

ตอนที่ 5 : #หลินควงโซ่ :EP : 04 See you again ll 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 429
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    8 เม.ย. 62



รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
รูปภาพที่เกี่ยวข้อง




คอนโด KJ

               “แกฉันขอส้นสูงสีแดงได้ป่ะ?”  ฉันกำลังเลือกรองท้าสีสันหลากหลาย   แต่ฉันรู้สึกถูกชะตากับส้นสูงสีแดงมากดูเปรี้ยวและโคตรเผ็ด

               “ฉันเคยขัดใจแกได้ที่ไหน?”  เคทพูดพร้อมมองบนที่จริงฉันเป็นประเภทชอบอะไร  หรืออยากได้อะไรฉันก็ต้องได้แต่ถ้าผู้ชายคนไหนที่ชอบดันมีเจ้าของแล้ว   ฉันไม่คิดจะเอาตัวเองไปเสี่ยงให้ชีวิตตัวเองโยงเป็นเส้นด้ายเด็ดขาด

                “ถ้ารู้ว่าขัดไม่ได้ก็ห้ามแทรกนะจ้ะ”  ฉันพูดจบและผิวปากอย่างอามรณ์ดีที่จริง   วันนี้ฉันอยากจะกินและเหวี่ยงให้หลุดโลกไปเลย   แต่ดันลืมว่าพรุ่งนี้มีนัดกับคุณปู่ที่ต่างจังหวัด   เพราะงั้นวันนี้ฉันจะพยายามเตือนสติตัวเองให้ดื่มให้น้อยที่สุดถ้าทำได้อ่ะนะ

                 “เออค่ะ”  เคทพูดเดินเข้าห้องอย่างอารมณ์เสีย  ถ้าถามใครน่าแกล้งที่สุดในกลุ่มฉันขอตอบตามตรงเลยนะ  ยัยเคทน่าแกล้งที่สุดเพราะนางดูเป็นคนหัวร้อนง่ายที่สุด  และก็จริงแบบที่ฉันคิดจริงด้วย

                  “อ่า เสร็จสะที” ฉันหมุนตัวเพื่อดูตัวเองในกระจก  และพบว่าตัวฉันเองนั่นก็ดูดีมากเลยทีเดียว   อ่าไม่อยากจะชมตัวเองว่าสวยเลยแต่มันดันอดไม่ได้เนี่ยสิ

                   “แต่งไปอ่อยใครย่ะ?”  ยัยเคทเท้าเอวใส่ฉันพร้อมมองตั้งแต่หัวจรดเท้าก็นะแต่งสวยเกินไปก็ต้องยอมถูกม๊ะ

                   “จะอ่อยผู้นี้แหละย่ะ”  ฉันพูดจบยัยเคทเดินปึงปังออกไป  อย่างอารมณ์เสียแต่ฉันโนสนโนแคร์แล้วจ้า

                   “นานเกินไปแล้ว” ยัยเคทนั่งกอดและจ้องฉันเขม่น  ต้องถามก่อนว่ากลัวมั้ยตอบเลยว่าไม่จ้ะไม่เลย

You’ll always be my Day 1
เธอจะเป็นเพียงคนเดียวที่อยู่กับฉันตั้งแต่วันแรก

Day zero when I was no neo
ตั้งแต่วันที่ฉันยังเป็นใครก็ไม่รู้

I’m nothing myself, you and no one else 
ไม่มีอะไรเลยนอกจากตัวฉันและเธอ

Thankful you’re my Day1
ขอบคุณเธอจริงๆ



                           อยู่ดีๆยัยเคทก็เปิดเพลงท่ามกลางความเงียบ  และฉันก็รู้สึกว่าความมหมายของเพลงนี้  โคตรจะเอียนจนแทบอ้วก   อย่าบอกนะว่ายัยเคทกำลังอินเลิฟกับผู้ชายในมหาลัย  ถามจริง

                         “อินเลิฟกับใครมาป่ะเนี่ยถามจริง?”  พอฉันถามจบเธอกลับหลบสาย  และเปลี่ยนสายตาราวกับไม่ได้ยินในสิ่งที่ฉันถามเธออยู่   นี่แกล้งทำเป็นหูทวนลมสินะ

                        “วันนี้ฉันโทรหาโฮปด้วยนะ” โฮปที่ว่าคือพี่ชายของเคทและเป็นคนที่ฉันกำลังคุยด้วย  แต่ไม่ถึงขั้นคบหาก็แค่เอาไว้คุยในเวลาที่ตัวเองเหงาไง   คนคุยก็คือส่วนของคนคุยแต่ถ้าคบก็คือคบไง

                        “ก็แล้วแต่นะ   แต่ฉันกับโฮปเป็นแค่คนคุยกัน  ไม่ได้ปิดบังความสัมพันธ์เหมือนใครบางคน”  ฉันว่าต้องกระทบกระเทือน  ความคิดและจิตสำนึกของยัยเคทบ้างแหละ

                        “ถ้าจะพูดแบบนั้นด่าฉันเลยเถอะ”  ฮ่าฮ่า  ด่าไปแล้วก็ไม่เห็นสะใจเท่าเหน็บแนม  จนอีกฝ่ายรู้สึกแย่หรอกเหรอแบบนี้ไม่สนุกกว่าเหรอ?

                       “ฮ่าๆโทษทีนะแต่พอดีฉันชอบเหน็บแนมให้คนอื่นปวดใจเล่นสะด้วยสิ”  ฉันพูดอย่างนึกตลกฉันเป็นพวกจิกกัดแรง แต่ฉันจริงใจกับเพื่อนตัวเองมากๆเว้นแต่เพื่อนคนนั่น  มันจะแทงข้างหลังฉันนั่นแหละเราจะได้เห็นดีกันแน่

                       “เอาที่สบายใจแล้วกัน” เธอพูดอย่างไม่ใส่ใจเพราะงั้นฉันเลยเลือกที่จะขับรถต่ออย่างไม่ใส่ใจ

LATA Club

                       “เฮ้ ทางนี้”  โฬมกวักมือเรียกพวกฉัน  นั่นเลยทำให้ฉันถูกยัยเคทลากไปตามทางเดิน   ถ้าถามวันนี้ฉันเด่นจนสะดุดตามากมั้ยตอบเลยว่าใช่

                        ชุดเดรสสั้นสีแดงเปิดไหล่อวดรูปทรงหน้าอกทรงสวย  และผิวขาวอมชมพูพอให้เห็นเส้นเลือดจนน่ากัด   ผมยาวสลวยที่ม้วนมาอย่างดีได้ปล่อยยาวสยาย   ยิ่งใส่รองเท้าส้นสูงแหลมสีแดงนั่นเลยทำให้หุ่นของเธอดูน่ากินไปหมด  ถ้าไม่ติดโฬมเข้ามาสวมกอดและจ้องหน้าผู้ชายทุกคนที่เหมือนจะชวนเธอไปเต้นด้วยราวกกับ

                         หมาหวงก้างยังไงยังงั้น...

                       “เฮ้ยใจเย็นนั่นเพื่อน”  จินพูดจบยกแก้วไวน์จิบเชื่องช้า  เขาก็คือผู้ดีระดับนึงล่ะนะ  แต่เป็นพวกซ่อนเขี้ยว  จนไม่น่าเข้าใกล้เป็นพวกชอบความอันตราย  ทั้งที่ภายนอกก็ดูเรียบร้อยไม่น่าเป็นพิษภัยของกลุ่ม  แต่ฉันกลับคิดผิดน่าตกใจสะจริง

                      “เพื่อนแล้วไงก็เลื่อนสถานะได้จริงมั้ยคะ?”  ฉันว่าฉันเคยพูดกับโฬมไปแล้วนะ  ให้ตายยังไงฉันก็ไม่คิดจะเอาโฬมมาทำเป็นแฟนแน่ๆ  ก็เพื่อนกันไงใครเขาคบเพื่อนกัน หรือมันไม่จริงล่ะ?

                     “เลื่อนสถานะน่ะเลื่อนได้นะ  แต่หลินไม่เอาด้วยหรอกโฬม”  ฉันตอบโฬมด้วยรอยยิ้มแสนหวาน   ราวกับไม่เคยยิ้มให้ใคร  มาก่อนและดูโฬมจะเหงื่อตกเหมือนกัน  คงคิดว่าฉันไม่ชอบอะไรหรือเปล่าสินะ

                       คำตอบเลยคือใช่ฉันไม่ชอบถูกบังคับ  แต่โฬมกำลังบังคับให้ฉันเลือกตอบ เพราะงั้นฉันจึงตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม สุดๆไปเลยไงล่ะ

                     “ฮ่าฮ่า สงสัยหลินจะงอนมึงไปเรียบร้อยแล้วว่ะ”  จินหัวเราะตลกขบขัน  ราวกับมันเป็นเรื่องตลกเขาชอบให้คนอื่นทะเลาะกัน  คงเพราะมันสนุกแต่สำหรับฉัน  โคตรเกลียดคนประเภทนี้   เห็นเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องตลก   ต้องโรคจิตแค่ไหนกัน…

                    “เงียบปากไปเลยไอ้หมอหมา!!”  โฬมจับแก้วเหล้าและกระดกเข้าปากรัวๆราวกับกินน้ำเปล่า  เขาคงหงุดหงิดฉันเดี๋ยวค่อยง้อที่หลัง  เขาน่ะเวลางอนชอบเป็นแบบนี้เสมอจนฉันเห็นชินตาไปแล้ว...

                    “กูผิดเหรอ?”  จินชี้นิ้วหน้าตัวเองเขาไม่ผิดหรอก  แต่โฬมนะเป็นพวกอยากได้อะไรก็ต้องได้  แต่ฉันเป็นพวกไม่ชอบทำตามใจใคร  เพราะมันน่ารำคาญไง

                     โฬมยังคงกระดกแก้วเหล้าเข้าปากไม่หยุด  เขาคงงอนฉันเข้าจริงๆ  เฮ้อต้องง้อด้วยวิธีไหนกันนะ  ฉันมองโฬมและเท้าคางเขาชอบหันมองฉันด้วยแก้มแดงๆนั่น  ดูน่ารักสุดๆไปเลยใช่มั้ยแต่น่ะน่าจะเมาไปแล้วล่ะ

                      ไม่งั้นคงไม่มายุ่งย่าม กับร่างกายของฉันไม่เลิกหรอก เฮ้ออยากจะบ้าตายจริงๆ

                    "หลิน...."  โฬมเรียกชื่อฉันด้วยน้ำเสียงยานคราง  แต่ฉันรู้แล้วล่ะว่าความต้องการของเขาน่ะ มันเริ่มเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ  จนน่าตกใจ

                  "ไม่โฬม" ฉันปฏิเสธและแกะมือปลาหมึกของเขาออกไป   ราวกับไม่ต้องการให้เรื่องแบบนั่นเกิดขึ้นราวฉันและโฬม   เพราะเราเป็นเพื่อนกัน

                  "แต่ว่าวันนี้หลินสวยไปสุดๆเลยนะคะ"  เมื่อไม่ได้ในสิ่งที่ต้องการ  เขากลับเสริมด้วยคำพูดแสนหวาน  ที่คิดจะหลอกให้ฉันตายใจ  แต่ขอโทษน่ะฉันไม่ได้โง่ขนาดนั่น 

                 "เราคือ 'เพื่อน' กันช่วยจำแล้วใส่ใจนิดนึง"  เมื่อมันเป็นแบบนี้ฉันก็พูดให้เขา   จำให้ได้ขึ้นใจว่าฉันน่ะ   ต้องการเป็นแค่เพื่อนของเขา  ไม่ได้ต้องการเป็นคนรักอะไรทั้งนั้น

                 “เราเลื่อนสถานะเป็นแฟนกัน ไม่ได้จริงๆเหรอหลิน?”  โฬมกระซิบข้างหูฉัน  ส่วนคนอื่นก็ออกไปเต้นใส่สเต็ปเท้าเรียบร้อยแล้ว  เหลือเพียงแค่ฉันและโฬมที่ยังนั่งคุยกันอยู่

                “ไม่โฬม....หลินไม่อยากเกลียดโฬมไปมากกว่านี้”  ฉันเองก็มีเหตุผลมากพอ  ที่ไม่คบหากับโฬมผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่า ร้ายกาจต่อหน้าผู้หญิงคนอื่น แต่สำหรับฉันเขาน่ะเป็นเพียงแค่....เพื่อนคนหนึ่ง  ที่ฉันไม่เคยคิดอะไรเลยนอกจากความสัมพันธ์ของคำว่า ‘เพื่อน’

               “โฬมไม่แคร์ขอแค่ได้คบหลินก็พอ”  เมื่อโฬมไม่ได้สิ่งที่ต้องการ  เขากลับรุมเร้าที่จะเอาคำตอบจากฉันให้ได้  แต่ฉันไม่โอเคจริงๆไม่โอเคสักนิด

              “โฬมเมาแล้วนะ”  ฉันพูดจบและลุกเดินไปข้างนอกคลับไ  ปนั่งสงบสติอารมณ์ตัวเองฉันไม่ชอบให้ใครมาดื้อดึง  ฉันเกลียดคนประเภทนี้ที่สุด  แต่โฬมกำลังทำให้ฉันอารมณ์พุ่งปรี๊ด  จนจะแตกเป็นเสี่ยงๆ
 
               “หึ มานั่งคนเดียวงั้นเหรอ”  ขนาดที่ฉันกำลังสงบสติอามรณ์ตัวเอง  กลับได้ยินเสียงที่คุ้นเคยหลังจากที่หายหน้าหายตาไปนานเวลาไม่อยากเจอดันได้เจอน่าแปลกใจจริง

              มาทำอะไรหลังร้านกันนะ...


“แล้วเห็นฉันมากับใครล่ะ”  ฉันบอกเลยนะถ้าเป็นพวกผู้หญิงปานนี้ฉันคงโดนตบไปแล้วด้วยซ้ำแต่โซ่เป็นผู้ชายเนี่ยสิ

“เลี้ยงหมาไว้ในปากหรอ?”  ถ้าฉันเลี้ยงหมาไว้ในปากเขาก็โคตรของโคตรเลี้ยงเลยมั้ย หึ น่ารำคาญพอๆกับยัยนั้นเลยนะ

“ ด่าตัวเองอยู่เหรอ? ”  ฉันเอียงคอถามอย่างน่ารัก  แต่สีหน้าเขามันบ่งบอกว่ากำลังรังเกียจฉันเข้าไส้ เกลียดงั้นเหรอ แต่ฉันอยากฆ่าเขาให้ตายเลยตั้งหาก

“ รำคาญ… ” หึ รำคาญได้รำคาญไปเหอะฉันเคยใส่ใจที่ไหน 

LINE ~~

DAY :: วันนี้จะมาหาเดย์มั้ยครับ 

อ่า แย่จังดันลืมนัดวันนี้ซะด้วย แต่จะไปดีมั้ยนะ

“ ผัวทักมาเหรอ? ” ตลกมากนักหรือไง ฉันมองโซ่ตาขวางจะไม่ให้หงุดหงิดได้ไง ผู้ชายที่คุยก็แค่คนที่ฉันคั่วด้วย เท่านั้น

“ หึ ฉันไม่แปลกใจเลยนะ ทำไมพ่อนายตัดขาดกับนายได้แบบสบายใจ ฉันเริ่มเข้าใจล่ะ ก็เพราะนายมัน…” ฉันจะพูดให้จบแต่ดูจากสภาพเขาเหอะ พูดไปก็เท่านั้น ไม่พูดน่าจะดีที่สุด

“ ฉันมันยังไววะ?! ” ยังมีหน้ามาสงสัยอีกก็เพราะเขามันเลวปากหมาจนกู้ไม่กลับแล้ว บัดซบบรมโคตรเลวในคนเดียวๆกัน อยากรู้จริงๆแม่เขาจะไม่ใจวายตายเหรอ มีลูกนิสัยแบบนี้

“ ฉลาดมากไม่ใช่ไงคิดเองสิ คิดๆ ” ฉันพูดจบและลุกออกมากซอกตึกคับแคบ ถ้าสิ่งที่ฉันพูดไปกระทบกระเทือกนิสัยเขา ก็ถือว่ามันคือเรื่องจริงล่ะนะ 

 ฉันหยิบสมาร์ทโฟนออกมาก่อนจะพิมพ์ไลน์ไปหา ก็หวังว่าอย่าทำตัวน่ารำคาญแล้วกัน

LIN :: ค่ะ ลินไปแน่เจอกันนะ (:

ฉันยัดใส่กระเป๋าก่อนจะสตาร์ทรถออกจากคลับส่วนเรื่องจอกลับก่อนฉันไลน์ไปบอกเพื่อนเรียบร้อยแล้ว พวกนั่นก็ไม่ได้ถามอะไรมาก

Rrrrrrr


**คุณนายกุลณดา**

( แกไปพูดจาหยาบคายกับคุณโซ่งั้นเหรอ? ) หึ ขึ้ฟ้องเหมือนเด็กสิบขวดเลยนะ บางทีฉันก็เริ่มแปลกใจแล้วนะว่าโซ่อายุเท่าไรกันแน่ แล้วแม่เรียกโซ่ว่าคุณงั้นเหรอ เหอะ อยากหัวเราะให้ฟันร่วงจริงๆ

 “ ก็เปล่าหนิค่ะ หลินแค่พูดจาธรรมดาไม่ได้จิกกัดโซ่ซะหน่อย” ฉันพูดจบแต่ได้ยินเสียงฟันกระทบกันเสียงดันลอดผ่านหูฉันมา  แม่โมโหฉัน.. ทั้งที่ฉันไม่ใช่คนพูดน่ะเหรอ 

  ( แกนี่มันเหมือนพ่อแกไม่มีผิด อีลูกเนรคุณ ) อึก มะ….แม่ ฉันไม่เคย…ไม่เคยขัดใจแม่ลยสักครั้ง  แต่เพียงเพราะฉันไปพูดจาให้ร้ายโซ่แค่นี้  แม่ถึงกับว่าฉันเป็นลูกเนรคุณเลยเหรอ แม่ใจร้ายกับฉันเกินไปแล้วและเกินไปมากจริงๆ

“ ตัดขาดกับหนูสิค่ะ… ” ฉันตอบแม่ด้วยน้ำเสียงไร้เยื่อใยทั้งที่ในใจเจ็บจนอยากกรี๊ดร้องออกมาดังๆ ฉันพูดไปแบบนั้นเพราะฉันค้องการอิสระ  แต่แม่ไม่เคยให้ฉันได้เลยสักครั้ง

( หึ อย่าคิดว่าฉันรู้ไม่ทันแกน่ะ )  

“ เหรอคะ รู้ทันแล้วจะทำอะไรได้คะ? ” ฉันตอบแม่กลับไปด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น แม่ไม่สนใจฉันอยู่แล้วหนิ  แล้วฉันจะแคร์ไปเพื่ออะไร แคร์ให้ได้อะไรขึ้นมา ในเมื่อแม่ยังไม่เตยใส่ใจฉันเลย

 (ยัยหลิน แกนี่มั…) แม่พูดไม่จบหรอกเป็นฉันเองที่ตัดท่าน นับจากนี้ไปฉันจะไม่ไปยุ่งเรื่องของแม่  และลูกชายสุดที่รักของแม่ฉันจะไม่ยุ่ง

ในเมื่อไม่มีที่ไปงั้นคงต้องไปอยู่กับเขาสักสองสามวันค่อยหาห้องพักอีกที

Condominium KKT

ก๊อก ก๊อก

แอ๊ด


“ ว่าไงหลิน…มาไวกว่าที่คิดนะ J” 

“ คิดถึงไงเลยรีบมาหา หลินคิดถึง เดย์ ไม่ได้เหรอ? ” ฉันเอียงคอน่ารักถามผู้ชายตรงหน้าที่ดูถ้าจะรีบมากเลยสินะ

“ วันนี้ หลิน ไม่มีอารมณ์นะเพราะงั้นทำอาหารอร่อยๆให้หลินกินหน่อย ” ฉันทำหน้าน่ารักใส่เดย์ผู้ชายที่คุยด้วยก็เขาน่ารักดีหนิ น่ารักกว่าใครบางคนซะอีก 

“ เฮ้อ แอบเสียดายนะแต่ไม่เป็นไร” เดน์พูดจบและเดินหายเข้าไปในห้องครัว  ส่วนฉันก็จดจ่อกับหนังเรื่องใหม่

ตึ้งงง

TEE :: คิดถึงนะครับ

LIN :: คิดถึงเหมือนกันนะคะ

ฉันนั่งส่งข้อความเป็นว่าเล่นก็ไม่คิดว่าจะเยอะขนาดนี้เลยนิ
“คุยกับใครเหรอ..ยิ้มจนปากถึงหูเลย” สาบานว่าแซ็วฉันใช่มั้ย โห คำพูดคำจาไม่น่ารักเลยอ่ะ
ทำไมเดย์ร้าย

“ คุยกับเพื่อนอะทำไมเดย์หวงหลินเหรอ ” ฉันตอบกลับก่อนจะจิ้มไหล่เดย์อย่างหมั่นไส้ แต่เดย์ก็ไม่ได้แสดงพฤติกรรม อะไรออกมาเลยนะ

“ หวงทำไมเดย์เป็นคู่นอนไม่ใช่ผัวของหลินสักหน่อย ” เฮ้อน้อยใจจังน้าอุตส่าห์แซ็วขนาดนี้ ยังไม่ใจอ่อนอีก แย่จัง

“ โห เดย์พูดแบบนี้ตบหลินเลยป่ะ ” ฉันพูดเสียงตลกก่อนจะคุยไลน์กับตี๋ต่อ ก็ไม่รู้สิช่วงนี้ฉันเหงาๆอ่ะ อาจเป็นเพราะขาดความดูแลจากครอบครัวมั้งเลย กลายเป็นแบบนี้ไปได้ไงก็ไม่รู้

“ ใครจะกล้าไปตบที่รักล่ะครับ ” พูดเสียงหวานขึ้นมาเชียวนะหมั่นไส้จริงๆ

“ ปากหวานเกินไปแล้วนะ ” 

“ รู้เหรอว่าเดย์ปากหวาน ” จ้า พ่อคนชั่งถาม ถามเก่งเกินไปนะ

“ ไม่อะ..ไม่อยากรู้ ” ฉันตอบเดย์ปัดๆก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกไปเล่นห้องระเบียง ข้างนอก อากาศเย็นดีจังแต่วันนี้ดาวก็เยอะดีเหมือนกัน 

  ฉันอยากเป็นอิสระมั้งจังช่วงนี้เหมือนอยู่กรงที่คอยกักขัง ไหนจะแม่ฉันที่ไม่ยอมปล่อยให้ฉันเป็นอิสระซะที เบื่อจนไม่รู้จะเบื่อยังไงแล้ว  อยากเป็นเหมือนดวงดาวพวกนั้นบางจัง มีอิสระและความสวยก็มันก็คงจะอยู่ตลอดไป ไม่มีใครมาล่ามโซ่เพราะพวกดวงดาวมีอิสระในตัวของมันเอง

“ ทำไมเหม่อขนาดนี้ล่ะหลิน เดย์เรียกหลินตั้งนานแล้วนะครับ ”  นี้ฉันเหม่อจนไม่ได้ยินเสียงเรียกเดย์เลยงั้นเหรอบ้าไปแล้วฉัน ทำไมกลายเป็นคนแบบนี้ไปได้นะ

“ ขอโทษนะเดย์พอดีหลินคิดอะไรเพลินไปหน่อยอ่ะ ” ฉันตอบเดย์พร้อมเลื่อนดูรูปในโทรศัพท์ที่มีทั้งพ่อและแม่ พร้อมฉันที่นั่งตรงกลาง คิดถึงนะคิดถึงรอยยิ้มเก่าๆ ความสุขเก่าๆ แต่มันไม่มีอีกแล้ว

“ หลินคิดถึงอดีตอีกแล้วเหรอ หลินไปนอนพักเหอะ.. ” เดย์รู้เรื่องราวของฉันแค่บางส่วนจริงๆ นอกนั้น ฉันก็ไม่ได้เล่าให้ฟังเพราะคิดว่าไม่มีอะไรมากล่ะมั้ง
“ แล้วเดย์ไม่ง่วงเหรอ? ” ฉันถามเดย์แต่เขากลับหยักไหล่ฉันไมรู้นะ เมื่อก่อนเขาเคยมีอดีตแบบนั้น แต่ถ้าเขาไม่ะร้อมเล่าให้ฟัง ฉันก็ไม่ถือ

“ ไม่ล่ะ… ” เดย์ส่งยิ้มบางๆก่อนที่ฉันจะเดินเข้าไปในห้องนอน ไม่รู้สิตอนนี้ฉันคิดว่าแม่มีความสุขมากเกินไป ต่อไปนี้ฉันจะไม่ยอมให้แม่มาบ่งการชีวิตฉันอีกแล้ว




TAlK 

ปล.2 ผู้ชายชื่อเดย์มาลุคแบบที่ทุกคนเห็นไม่ใช่คนดีแต่คือคนมั่วแบบทั่วถึง



DAY ::   คิดจะเล่นเสือใจแข็งพอหรือเปล่า ?

ปล.1
มาอัพแล้วจ้าไม่รู้จะแซ่บมั้ยอันนี้แต่งสดน้าไม่ได้จดใส่สมุด 555
ถ้าหัวสมองตันนั่นแหละคือเขียนสดเลยย อ่านจบอย่าลืมให้กำลังใจนักเขียนและขอคอมเมนต์แซ่บๆนาจา 
เข้ามาอ่านใหม่อย่าลืมเฟบนิยายไรท์และกดถูกใจเพจนิยายไรท์ด้วยน้า ขอบคุณค่าา
ชื่อเพจ SUNDAYDAY 6   จ้า

ชื่อเพลงที่เขียนลง  (SONG :: HONNE – DAY 1) เพราะค่าไปตำเย้ยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 8 เมษายน 2562 / 20:50
    รอค่าา คิดถึงโซ่กับหลินค่ะ
    #12
    0
  2. วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 15:47
    รอนะคะไรท์ พึ่งได้มาอ่าน สนุกมากเลยค่ะ อยากให้ไรท์มาอัพต่อน้า
    #11
    1
    • #11-1 Rosemary//รสมาลี (@poomloveryii) (จากตอนที่ 5)
      28 มีนาคม 2562 / 20:29
      ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์นะคะ รู้สึกมีกำลังใจในการเขียนต่อเลย ช่วงนี้เขายุ่งมากเวลาเขียนแทบไม่ค่อยมีเลย ถ้าเขาแบ่งเวลาได้เล็กน้อยจะรีบมาอัพให้ได้อ่านน้า ขอบคุณค้าบบ เลิฟฟ
      #11-1
  3. #10 topknot (@topknot) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 07:45
    อัปเลยค่าาาาา
    #10
    1
    • #10-1 Charlotte Katherine (@poomloveryii) (จากตอนที่ 5)
      7 กันยายน 2561 / 07:47
      รอหน่อยนะคะได้อ่านแน่นอน ขอบคุณสำหรับคอมเมนต์ค่า ^^
      #10-1