เหนือองศารัก (Yaoi)

ตอนที่ 8 : ใจผมเหลวเป็นน้ำแล้วครับพี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,326
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 748 ครั้ง
    27 ต.ค. 63

 

 

 

 

 

“ ใครคิดว่าพี่เหนือชอบไอ้องศาวางฝั่งนี้โว้ย กูลงละหนึ่งร้อย ” เสียงบูมพูดขึ้นพร้อมมือหนาหยิบกล่องกระดาษขึ้นมาวางไว้

“ งานนี้ไม่ต้องคิดลังเลให้มากความ กูเทหมดหน้าตักเลยว่าพี่เหนือชอบไอ้องศา! ” ฟ่งวางเงินแบงค์สีแดงหนึ่งใบลงบนกล่องไม่วายหันมายิ้มอย่างผู้มีชัยให้ผมอีก

“ ผมวางด้วยครับ / กูด้วย มันต้องใช่แน่ ๆ / กูด้วย ๆ  ” ทั้งวิน ติวและดิว วางเงินลงพร้อมกันในตอนนี้ นั่นทำให้ผมเริ่มรู้สึกร้อนวูบวาบบนใบหน้าแทบทันที เหตุที่พวกมันต่างนัดกันมาวางเงินใต้โถงอาคารเรียนรวมวันนี้ เพราะเรื่องเมื่อวานซึ่งอยู่ ๆ พี่เขากลับวิ่งไปซื้อดอกไม้มาให้ผม เหตุการณ์นั้นมีพยานรู้เห็นแทบทุกคนวันนี้พวกมันจึงมานั่งวางเงินบ้าบออะไรก็ไม่รู้

“ พะ พวกมึงไร้สาระเหอะ พี่เขาแค่ให้ดอกไม้กูแค่นั้น ” ท้ายประโยคผมพูดด้วยน้ำเสียงเบาลงคล้ายพูดกับตัวเอง

“ ใช่แค่ให้ดอกไม้... แต่คนได้มีแค่มึงคนเดียวนะ ” ดิวพูดขึ้นพร้อมมันก้มลงไปพิมพ์ข้อความอะไรสักอย่าง

“ เออคนมีตาเป็นกรอบ ทำไมนา ทำไมพี่เหนือคนใจดีถึงซื้อดอกไม้ให้น้ององศาแค่คนเดียวนา ” ฟ่งยกนิ้วชี้ขึ้นเคาะคางเบา ๆ คล้ายครุ่นคิดกับประโยคของตนเองอย่างหนักนั่นยิ่งทำให้ผมต้องฟุบหน้าลงกับแขนตนเองที่วางอยู่บนโต๊ะไม้ขนาดใหญ่

“ กูล่ะเกลียดจริง ๆ ไอ้คนมันมีความรักเนี้ย เดี๋ยวกูไปเรียนก่อนเจอกันตอนเย็นเว้ย ” เมื่อได้ยินดิวพูดอย่างนั้นผมจึงหันไปพยักหน้าหงึกหงักให้เพื่อนเป็นการรับรู้ พร้อมพวกมันพูดคุยกันอีกเล็กน้อย

“ เอาจริงองศากูว่านะมันไม่ใช่เล่น ๆ แล้วนะเว้ย กูว่าพี่เหนือชอบมึงแน่ ๆ  ” ผมตวัดสายตาหันไปมองไอ้ฟ่งซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามกันมันไม่วายพูดเรื่องเมื่อสักครู่ขึ้นมาอีกครั้ง

“ จริงครับ จากประสบการณ์พาเพื่อนไปจีบสาวมาหลายต่อหลายครั้ง สายตาพี่เหนือมันสายตาคนคลั่งรักชัด ๆ เลย ” 

วินพูดขึ้นพร้อมเขย่าแขนผมไปมา

“ กูบอกแล้วองศาพี่เหนือมึงน่ะโกรธเราตอนนั้นก็เพราะเห็นกูหยอกกับมึงนั่นไง คนไรวะยังไม่ได้เป็นอะไรกันยังหึงโหดขนาดนั้น ” ติวพูดเสริมคำพูดอีกสองคนนั่นทำให้ผมต้องก้มหน้าลงกับแขนตัวเองแน่นมากกว่าเดิมพร้อมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงอู้อี้

“ พวกมึงแม่งพูดอะไรกันวะ กะ กูไม่รู้หรอกโว้ยจะนอนแล้วคุยกับพวกมึงไม่รู้เรื่องเลย ” ผมแกล้งพูดโวยวายพวกมันออกไปเพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้พวกมันมาเห็นว่าตอนนี้ใบหน้าผมมันเห่อร้อนมากแค่ไหน แต่ก้มหน้าลงเตรียมจะหลับได้ไม่นานเสียงฟ่งก็ดังขึ้นด้วยความตื่นเต้น

“ เชี่ย ๆ ไอ้องศาพี่เหนือ มึงพี่เหนือมา ” ทันทีอีกฝ่ายพูดจบผมก็รีบส่ายหัวทั้ง ๆซบหน้าลงบนท่อนแขนของตนไปมา ไอ้ฟ่งมันชอบแกล้งผม ยิ่งเป็นเรื่องพี่เหนือไอ้นี่ยิ่งชอบแกล้งเอามาก ๆ กูจะไม่มีหวังหลงเชื่อมึงหรอกโว้ย!

“ กูไม่เชื่อมึงหรอก มึงชอบแกล้งกูไอ้ฟ่ง ” ผมบ่นงึมงำพร้อมในเวลาเดียวกันเสียงบูมดังแทบไล่เลี่ยกัน

“ เออเป็นกูก็ไม่อยากเชื่อคำพูดไอ้ฟ่งมันเหมือนกันว่ะ ฮ่า ๆ  ” พอบูมมันพูดจบเท่านั้นเสียงเถียงกันของคนถูกนินทากับคนนินทาก็ดังขึ้นพร้อมเสียงหัวเราะของพวกที่เหลือผมที่ฟังบ้างเริ่มจะเคลิ้มหลับบ้าง แต่สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกแปลกใจเมื่อเสียงเหล่านั้นค่อย ๆ เงียบลง มันเงียบจนผมต้องเงยหน้ามองคนที่นั่งฝั่งตรงข้าม

“ เงียบทำไม ” ผมหันไปถามสามคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแต่พวกมันก็เอาแต่เม้มริมฝีปากแน่นพร้อมส่ายศีรษะไปมา จนผมต้องหันไปมองวินซึ่งนั่งอยู่ข้างกันแต่นั่นก็ยิ่งทำให้ผมงุนงงไปกันใหญ่เมื่อวินเอาแต่ปิดปากแน่นพร้อมโบกมือข้างที่ว่างไปมา แต่ขณะกำลังงุนกับพวกมึนอยู่นั้นแก้มด้านซ้ายก็ถูกใครสักคนแนบขวดเย็น ๆ ลงบนแก้มผมเบา ๆ

“ อะ ! ใครวะ... พะ พี่เหนือ ” ผมแทบกลืนคำด่าลงคอเมื่อเห็นหน้าหล่อ ๆ ของพี่เขา ยิ่งเห็นรอยยิ้มมุมปากแบบนั้นยิ่งทำให้เรื่องราวเมื่อคืนวนกลับมาให้รู้สึกเคอะเขินอีกครั้ง ผมไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรออกไปดีทั้งกลัวว่าไอ้เพื่อนที่นั่งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้แต่หูกระดิกดิ๊ก ๆ เตรียมฟังนั้น ผมกลัวว่าพวกมันจะหาเรื่องแซวผมอีก

“ รู้สึกอยากเข้าห้องน้ำยังไงก็ไม่รู้ วิน ๆ ไปเข้าห้องน้ำไหม ” บูมพูดชวนคนนั่งข้างผมขึ้นเบา ๆ วินพยักหน้ารับก่อนพวกมันจะรีบลุกไปห้องน้ำกัน ส่วนไอ้องศาคนนี้ได้แต่มองเพื่อนตาปริบ ๆ ฮื่อชวนกูหน่อย ๆ ได้ไหม กูเขินกูไปไม่เป็นแล้ว 

“ แค่ก ๆ อุ้ย! เพื่อนติวเพื่อนฟ่งรู้สึกกระหายน้ำยังไงก็ไม่รู้พาไปซื้อน้ำหน่อยสิ ” ฟ่งทำท่าทางไอเหมือนกระหายน้ำจริง ๆ แต่กูจำได้ว่ามึงเพิ่งกินน้ำไปยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมงด้วยซ้ำ กูอยากยกรางวัลนักแสดงชายยอดเยี่ยมให้มึงจริง ๆ ฟ่ง แล้วถามว่าอีกคนมันเล่นไหม... คงตอบว่าเล่น ! ก็อย่างว่าคนเราต้องมีอะไรคล้าย ๆ กันถึงอยู่ด้วยกันได้

“ เออ เพื่อนติวก็หิวน้ำเหมือนกัน ลุก ๆ เร็วเลย ” พวกมันสองคนลุกออกจากโต๊ะด้วยความรวดเร็ว เมื่อรู้ว่าต้องอยู่กับพี่เหนือสองคนพร้อมสายตาผู้คนรอบข้างนั่นยิ่งทำให้ใจผมเต้นรัวกว่าเดิม

“ กะ กูไปด้วยสิ หิวน้ำ... หิวน้ำเหมือนกัน ” ผมอทบอยากตบปากตัวเองแรง ๆ แค่พี่เขามองมึงเฉย ๆ มึงเป็นขนาดนี้เลยเหรอวะไอ้องศา!

“ เฮ้ย ไปได้ไง เนี้ย ๆ มึงอยู่เป็นเพื่อนพี่เหนือไปก่อนละกันเดี๋ยวกูซื้อมาให้ ” ฟ่งพูดขึ้นพร้อมชี้ไปยังคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง

“ พี่ซื้อน้ำเปล่า นมกล่องและขนมปังมาฝาก ” เสียงทุ้มต่ำของคนด้านหลังพูดขึ้นพร้อมเจ้าตัววางแก้วกาแฟร้านหน้าคณะและถุงใส่บรรดาของกินลงบนโต๊ะ จังหวะเดียวกันที่ร่างสูงนั่งลงข้างกัน

“ พี่เหนืองั้นผมฝากองศามันด้วยนะครับ คงอีกสักพักถึงจะมาคนร้านน้ำเย๊อะเยอะ ” เยอะอะไรวะผมเห็นร้านใกล้สุดมีแค่สองคนเอง 

“ ครับพี่จะดูแลเพื่อนเราดี ๆ เลย ” น้ำเสียงปนหยอกล้อนั่นทำเอาคนฟังแบบผมต้องเบี่ยงหน้าหนีเพื่อกลั้นยิ้มแทบจะทันที ผมได้ยินพวกมันตอบรับเสียงเบาก่อนเสียงฝีเท้าจะค่อย ๆ ห่างไป ดูเหมือนพวกมันจะไม่ค่อยกล้าแซวผมต่อหน้าพี่เหนือเท่าไหร่สำหรับผมมันดีมาก ๆ ไม่งั้นผมคงต้องเสียอาการให้คนข้าง ๆ รู้แน่ ๆ 

“ พี่เหนือมีเรียนเช้าเหรอครับ ” ผมถามขึ้นเบา ๆ ในเวลาเดียวกันที่สายตาเริ่มมองหากลุ่มเพื่อนพี่เหนือแต่ก็ไม่เห็นสักคน ก่อนสายตาจะมาหยุดมองคนข้างกายในจังหวะเดียวกันที่เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น

“ เปล่าหรอกครับมีเรียนสิบครึ่ง ” มีเรียนตอนสิบโมงครึ่งแต่ตอนนี้เพิ่งจะเจ็ดโมงครึ่งเนี้ยนะ พี่เขาจะตื่นเช้ามาทำไมวะ? แต่เพิ่งสังเกตดี ๆ ถึงเห็นว่าเจ้าตัวใส่แค่เสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนเท่านั้น

“ แต่ตอนนี้เพิ่งจะเจ็ดโมงครึ่งอยู่เลยนะครับ รีบมาเรียนเกินไปหรือเปล่าเนี้ย ” ผมถามขึ้นด้วยความแปลกใจปนติดตลก ก่อนคนข้างกายจะส่งยิ้มกว้างมาให้

“ ไม่ได้รีบมาเรียนหรอกครับ รีบมาหาเด็กดื้อที่งอแงบอกพี่ว่าไม่ชอบกินข้าวเช้า ” ทั้งสายตาเจ้าเล่ห์ทั้งรอยยิ้มมุมปากนั่นทำเอาคนฟังแบบผมแทบไปไม่เป็น ใช่เมื่อเช้าพี่เหนือถามว่าผมกินข้าวเช้ายังผมแค่ตอบไปตามความจริงว่าไม่ค่อยหิวเจ้าแต่อ่านแต่ไม่ได้ตอบกลับอะไร ผมก็แทบลืม ๆ ไปแล้วด้วยซ้ำ

“ ผมไม่ได้งอแงเถอะ พี่ไม่เห็นต้องตื่นเช้าขนาดนี้เลยก็ได้นะครับขอบตาเหมือนแพนด้าแล้ว ได้นอนยังครับเนี้ย ” เอาจริงขอบตาดำอะไรนั่นพี่เขาไม่มีหรอก หน้าเนียนใสไร้รูขุมขนขนาดนี้ แต่ผมห่วงพี่เขามากกว่าเมื่อคืนกลับมาจากงานพี่เหนือก็ส่งรูปมาให้ดูว่าต้องทำโปรเจคอีกแล้ว ผมที่ง่วงมาก ๆ จึงเผลอหลับหลังเราแชทคุยกันนิดหน่อยซึ่งมันก็เกือบเที่ยงคืนเข้าไปแล้ว

“ นอนครับ 2 ชั่วโมง ” เจ้าตัวพูดยิ้ม ๆ นั่นยิ่งทำให้ผมนึกโทษตัวเองที่เป็นเหตุให้พี่เหนืออดนอน

“ พักผ่อนน้อยมันไม่ดีนะครับ ” น้ำเสียงติดกังวลของผมที่ดังออกไปแต่คนข้างกายก็ไม่วายส่งยิ้มมาให้อยู่ดี

“ มาชาร์จพลังงานเดี๋ยวจะกลับไปนอนแล้วครับ  ” คำพูดนั่นยิ่งทำให้ผมงุนงงมากกว่าเดิม แต่อยู่ ๆ มือหนาของคนนั่งข้างกันก็ยกขึ้นมาลูบศีรษะผมไปมาเบา ๆ 

“ นี่ไงครับพลังงาน ” 

เสียงทุ้มต่ำกับรอยยิ้มส่งมาให้กันนั้นมันแทบทำให้ใจของไอ้องศาคนนี้เต้นแทบไม่เป็นจังหวะ ผมนิ่งงันอยู่อย่างนั้นพร้อมในเวลาเดียวกันที่คนตัวสูงข้างกายค่อย ๆ ลดมือลงพร้อมรอยยิ้มเจือจางลงช้า ๆ เหมือนเจ้าตัวเพิ่งรู้สึกตัวว่าตนเองได้ทำอะไรลงไป

“ เอ่อ... พี่ว่าพี่กลับไปนอนดีกว่า ” ร่างสูงลุกขึ้นพูดขึ้นเสียงอ้อมแอ้มพร้อมมือด้านขวายกขึ้นลูบท้ายทอยตัวเองไปมา ผมไม่รู้ว่าควรเข้าข้างตัวเองดีไหมว่าท่าทางแบบนี้มันเหมือนคนกำลังเสียอาการ ...

“ เอ่อครับ ได้ครับขับรถดี ๆ นะพี่ ” พอเห็นพี่เขาเป็นอย่างนั้นผมก็แทบไปไม่เป็นเช่นกัน ใจนึงก็อยากพูดให้พี่เขาอยู่คุยกันอีกสักนิดก็ยังดี แต่อีกใจนึงผมก็ไม่อยากเป็นคนเห็นแก่ตัวเช่นกัน อีกทั้งผมเข้าใจสถานะตัวเองในตอนนี้ดีว่ามันไม่สิทธิ์ไปฉุดรั้งพี่เขาได้

“ มองตามตะระห้อยเลยนะมึง ” เสียงพูดของผู้มาใหม่ทำให้ผมได้สติว่าตนมองร่างสูงของคนนึงจนลับสายตา 

“ กูว่างานนี้เงินที่ลงกันคงได้ไปลงหมูกระทะแน่ ๆ ว่ะ ฮ่า ๆ ” ผมตวัดสายตาหันไปมองฟ่งกับติวซึ่งเพิ่งกลับมาจากห้องน้ำ ไปห้องน้ำแต่ทำไมพวกมึงได้ขนมมาแทนวะ

“ กะ ก็แค่พี่เขาซื้อขนมมาฝากเฉย ๆ เหอะ ” ผมเถียงออกไปพร้อมยู่หน้าใส่พวกมันสองคนซึ่งกำลังนั่งลงที่นั่งเดิม

“ จ้า... คนตาเป็นกอบ ซื้อมาฝากรุ่นน้องที่ชื่อองศาคนเดียว ไอ้รุ่นน้องที่ชื่อฟ่งกับบูมเนี้ย สงสัยพี่เหนือลืมไปแล้วมั้ง ”

“ เพราะมึงมันนิสัยเสียแบบบนี้ไงพี่เขาถึงไม่อยากนับมึง ฮึ้ย ๆ หยุดทำหน้าตาล้อเลียนเดี๋ยวนี้เลยนะมึง ” ผมซึ่งตอนนี้แทบอยากกระโดดข้ามโต๊ะไปปิดหน้าปิดตาไอ้คนนั่งยิ้มเยาะหยันนั่น

“ อะไรหว่ากูทำอะไรผิดอะเพื่อนองศา กูมันก็แค่แฟนคลับต๊อกต๋อยจะสู้ผู้ชายชื่อองศาได้ไง กูแพ้ตั้งแต่ชื่อแล้วแหละ เหนือฟ่ง มันจะไปสู้ เหนือองศา ได้ยังไง ฮึก ๆ ติวขาปลอบฟ่งหน่อยสิ ” ไอ้พ่อนักแสดงยอดเยี่ยมแห่งปีก็ได้แสดงละครโดยการทำหน้าตาคล้ายจะร้องไห้พร้อมพิงศีรษะลงบนไหล่กว้างของติวซึ่งตอนนี้มันแม่งนั่งขำท่าเดียว

“  โอ๋ ๆ ไม่เอานะคุณน้อง หญิงชายในมหาลัยมีตั้งมากมาย น้องต้องได้เจอใครคนนั้นของน้องบ้างแหละ ” และแล้วตอนนี้การแสดงละครขนาดย่อมกำลังดำเนินเรื่อง แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้ปวดหัวไปมากกว่านี้เสียงเจื้อแจ้วดังมาแต่ไกลของไอ้คนไปซื้อน้ำก็ดังมาแต่ไกล ก่อนพวกมันสองคนจะรีบวิ่งถล่ามานั่งลงบนโต๊ะไม้

“ พี่เหนือโคตรเท่เลยองศา / เอ่อ เมื่อกี้นะกูสองคนนะ ฟหด่เดววอรพยฟง่บ แล้วรีบวิ่งกลับมาบอกมึงเลย ! ” ทันทีที่พวกมันพูดจบ ผมสามคนได้แต่หันมองหน้ากันปริบ ๆ วินน่ะพอจับใจความได้อยู่หรอก แต่อีกคนนี่เหมือนมันไปวิ่งรอบโลลกมาอย่างไรอย่างนั้น

“ ใจร่ม ๆ ใจเย็น ๆ เรื่องอีกกูคงถีบมึงตกโต๊ะไปแล้ว แต่เรื่องพี่เหนือเพื่อนบูมต้องค่อย ๆ พูดนะ อะ ๆ กินน้ำก่อนเพื่อนแล้วมึงช่วยประมวลผลหัวสมองมึงใหม่หน่อย ” ฟ่งมันพูดพร้อมเลื่อนแก้วน้ำตรงหน้าบูมไปให้เจ้าตัวไปดูดแก้กระหาย ส่วนวินก็นวดแขนไอ้บูมไปพลาง

“ คืองี้เว้ย เมื่อกี้กูกับวินไปซื้อน้ำใช่ไหม แล้วเออความเสือกกูแหละที่มันอยากรู้ว่าพี่เหนือขับรถไรมา พวกกูเลยตามพี่เขาไปดู โอโห้ไอ้องศา พี่เหนือขับบิ๊กไบค์ ที่เพิ่งออกใหม่ไปช่วงต้นปีนี้อะมึงที่เราว่าสวยแต่ราคาแพงหูฉีกอะ แบบไอ้เหี้ย ๆ พ่อคือรวยมาก รวยจริง ๆ วินาทีกูเห็นรถพี่เขาเป็นวินาทีเดียวกันที่กูอยากถวายมึงให้พี่เขาเลย  ”

“ ตอนพี่เหนือกำลังใส่หมวกกันน็อคนะ มีแต่คนมองเลยครับ ” วินพูดเสริมคำพูดของบูม ผมที่นั่งฟังพวกมันสองคนเงียบ ๆ ส่วนติวที่ทำหน้าตาคิดตามพวกมันสองคนเจ้าตัวคงคิดรุ่นรถอยู่ล่ะมั้ง แต่อยู่ ๆ ไอ้คนนั่งข้างติวกับร้องเพลงขึ้น

“ เขามีรถบิ๊กไบค์สีเขียวให้น้ององศานั่งเที่ยว... ให้เชี่ย ๆ เบรกกูหน่อยกูจะโดนลิขสิทธิ์แล้ว ” ขึ้นทำนองนี้ผมจะเบรกมันอยู่หรอกแต่พอมันใส่ชื่อผมลงไปเท่านั้น เชิญเรียกเก็บค่าลิขสิทธิ์กับไอ้ฟ่งได้เลยครับเยอะ ๆ ยิ่งดี ข้อหาหมั่นไส้ด้วยยิ่งดี

“ โห้... ฟ่งเพลงรุ่นไหนล่ะครับนั่น ” วินพูดกลั่วหัวเราะนั้นทำให้พวกผมหัวเราะตามไปด้วย อย่างที่บอกเพลงสมัยก่อนมันมีความหมายลึกซึ้งจริง ๆ นะ เพลงนี้นึกถึงสมัยเรียนม.ปลายเลย

“ รุ่นไหนไม่รู้ กูฟังได้ทุกรุ่นอะ สมัยสาวบางโพธิ์ฮิต ๆ นะ โอ๊ยอย่าให้พูดเลยวิน อันที่จริงกูไม่ได้อยากจะพูดเลยนะ คือมันเป็นอย่างนี้เว้ย ฟฟหกด้เรไนพหงกนหาเหนเ.... ”

 พอได้จังหวะได้พูดเรื่องอดีตไอ้ฟ่งก็ได้เวลาฝอยน้ำลายแตกจนแยกย้ายกันไปเรียนตามคณะตนนี่แหละไอ้ฟ่งมันถึงหยุดพูดได้ ส่วนเรื่องพี่เหนือก็หยุดอยู่แค่ตอนนั้น ซึ่งสำหรับผมคิดว่ามันดีมาก ๆ ไม่รู้ว่าผมคิดมากไปหรือเปล่าเพราะตั้งแต่พี่เหนือกลับไปจนกระทั่งเราเข้าเรียน มีกลุ่มพี่ ๆ กลุ่มหนึ่งมองกลุ่มพวกผมอยู่ตลอดเวลา แต่เพราะมันแค่หางตาแวบ ๆ ทั้งไม่แน่ใจและกลัวจะคิดมากเกินไป ทำให้ผมไม่กล้าจะหันไปมอง 

 

“ แคล2 แคล3 เป็นไงไม่รู้ แคล1 กูก็จะตุยแล้วเด้อ ” ฟ่งพูดขึ้นระหว่างมันทิ้งตัวนั่งแรง ๆ บนโต๊ะไม้ตัวยาวกลางห้องใต้อาคารเรียนรวม ทั้งผมทั้งฟ่งมันค่อยต่างกันเท่าไหร่วันนี้แทบนั่งเอ๋อในห้องเลยก็ว่าได้

“ แม่งยากจริงมึง ทำไมตอนนั้นเราเรียนครูถึงบอกว่าเดี๋ยวเข้ามหาลัยก็ได้เรียนเอง พอกูเข้ามหาลัยอาจารย์ก็บอกว่าพวกคุณได้เรียนมาแล้วตั้งแต่มัธยม สรุปกูต้องไปเรียนกับใครวะ ” ผมพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงซึม ๆ ระหว่างเลื้อยลงไปนอนท่าเดียวกับฟ่งมัน

“ เอาน่า ๆ เดี๋ยวเราจะสอนให้ดีไหมตอนเย็น ไว้เรากลับไปดูกันว่าช่วงไหนฟ่งกับองศาไม่เข้าใจบ้าง ” น้ำเสียงร่าเริงของวินเหมือนฟ้าประทายรดน้ำให้ผักเหี่ยว ๆ อย่างผมกับฟ่งได้ดีดตัวขึ้นพร้อมกอดเพื่อนไว้แน่น

“ ฝากด้วยนะวิน มึงคือความหวังของพวกกูสองคนแล้ว ” วินขยักหน้าหงึกหงหักพร้อมส่งยิ้มกว้างมาให้

“ ฮื่อ พ่อคนดีของน้อง พ่อเทวดามาโปรดขอบใจมาก ๆ นะมึง กูซาบซึ้งจนน้ำตากูจะไหลถึงง่ามตีนแล้ว ” ฟ่งมันเล่นใหญ่โดยการเทน้ำในขวดใส่นิ้วมือก่อนจะมาโรยบนสองแก้มคล้ายกลับทำให้รู้ว่า เนี้ยกูร้องไห้จริง ๆ นะมึง 

“ ฟ่ง ฮ่า ๆ โคตรตลกเลย  ” หลังจากเราผละออกจากกันวินก็หัวเราะเรื่องเมื่อสักครู่ของฟ่งมัน แต่ไอ้คนแสดงละครเก่งมันหาฟังไม่ นู้นครับสายตาฟ่งมันมองผ่านพวกผมไปยังกลุ่มผู้หญิงซึ่งนั่งอยู่ไม่ไกลจากพวกเรามาก

“ มึงไม่รู้จักเหรอหล่อมักแห้ว ตลกมักได้น่ะ แต่กูมันทั้งหล่อทั้งตลกไง ” ถึงคำพูดฟ่งมันจะพูดกับพวกผมแต่สายตามันก็ยังไม่ละจากสาว ๆ กลุ่มนั้นเลย

“ ได้กินแห้วอ่ะเหรอ ” ผมพูดปนหัวเราะ วินที่พยักหน้าหงึก ๆ เห็นด้วย 

“ แห้วก็น่าจะอร่อยดีครับ เพราะน้ำใบบัวบกกินบ่อยแล้ว เฮ้อ กูยังว่าทำไมมองมาทางนี้  ” เสียงบ่นงึมงำของฟ่งพร้อมมันที่หันมาทางพวกผมอีกครั้ง การกระทำนั่นทำให้ผมกับวินหันไปมองกลุ่มผู้หญิงกลุ่มนั้นอีกครั้ง และดูเหมือนคำพูดกินแห้วนั่นคงท่าจะจริง ดูเหมือนสาว ๆ กลุ่มนั่นที่ดูเหมือนเธอมองมาทางกลุ่มพวกผมนั้นคงเข้าใจผิด เพราะเธอมองเลยไปยังกลุ่มพี่ ๆ ข้างหลังกลุ่มเราต่างหาก 

“ เอาน่ะครับ เดี๋ยวเราก็ต้องเจอใครคนนั้นของเราสักวัน ” ฟ่งมันพยักหน้าให้วินช้า ๆ แต่สายตามันกลับมองไปยังกลุ่มเป้าหมายใหม่อีกแล้ว... 

               เนื่องจากวันนี้ตอนเย็นรุ่นพี่ชมรมนัดแนะเรื่องการรับน้องชมรม ทำให้พวกผมต้องมารอบูม ติวและดิวเพื่อที่จะได้ไปชมรมพร้อมกัน ตั้งแต่วันเปิดรับสมใครจนถึงวันนี้เราก็ยังไม่รู้เลยว่าใครเป็นประธานชมรม วันนั้นก็มีคนถาม ๆ แต่ก็ได้คำใบ้มาแทน ว่าน้องคณะวิศวะรู้จักแน่คนนี้ ตอนนั้นพวกผมแทบปักใจเชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์เลยว่าต้องเป็นกลุ่มพี่ว๊ากแน่ ๆ แต่เพื่อนผมมันกลับคิดว่าเป็นพี่เหนือแน่ ๆ ผมก็ลองถามเจ้าตัวดูแล้ว พี่เขาก็พูดแค่ว่าพี่ดูเป็นเด็กกิจกรรมขนาดนั้นเหรอเวลานอนก็แทบไม่มี ตอนนั้นเพราะตื่นเต้นที่ได้คุยกับพี่เขาอีกทั้ง พี่เหนือเปลี่ยนเรื่องคุยผมเลยไม่ได้เซ้าซี้เจ้าตัวต่อแต่อย่างใด

“ มึงว่าพวกเรารีบมาเกินไปไหมวะ ” ติวพูดขึ้นเนิบนาบระหว่างรถจักรยานยนต์เราค่อย ๆ จอดลงหน้าบ้านพักขนาดพอเหมาะซึ่งป้ายเขียนว่า ค่ายอาสาพัฒนาชุมชน  ดูเหมือนแถวนี้จะมีบ้านพักขนาดย่อม ๆ ห่างกันไปพอสมควร ทุกอย่างมันจะไม่ค่อยดูน่าวังเวงเท่าไหร่ถ้าไม่ใช่เพราะบ้านพักแต่ละหลังถูกรายล้อมไปด้วยต้นไม้สูงใหญ่ ลมพัดเบา ๆ กับเสียงกิ่งไม้กระทบกันไปมา ปนไปกับเสียงใบไม้ปลิวไปตามถนนที่ถูกลมพัดให้เกิดเสียงชวนรู้สึกหวิว ๆ ในใจ

               สัญชาตญาณของความกลัวทำให้เราทุกคนเงียบเสียงลงนั่นยิ่งทำให้เราได้ยิ่งเสียงนั้นชัดขึ้น ถึงแม้ชมรมจะห่างกันไม่เท่าไหร่แต่เขาไม่ค่อยมายุ่งเกี่ยวกันนั่นทำให้บริเวณโดยรอบเงียบมาก ๆ เราทั้งหมดต่างมองหน้ากันคล้ายเป็นการส่งกระแสจิตว่าเราควรจะกลับกันหรือควรจะเดินไปเคาะประตูดี แต่ระหว่างเราทุกคนต่างกำลังมองหน้ากันอยู่นั้นเสียงเหมือนหนังสยองขวัญก็ค่อย ๆ ดังขึ้นมาช้า ๆ ท่ามกลางลมพัดเย็นสาดซัดเข้ามาได้จังหวะให้ชวนก้าวขาไม่ออก

 

 

แอ๊ด .............

 

 

“ อ้าวไอ้เหี้ย ยืนทำส้นตีนไรครับพวกมึงน่ะ  ” 

บรรยากาศเย็นยะเยือกถูกทำลายลงด้วยคำพูดที่โคตรจะจรรโลงใจของพี่หน้าหนวดที่ยืนท้าวเอวมองมาทางพวกเราทั้งหมด

“ พี่ก็ไปทำดุน้อง อ้าวเด็ก ๆ เข้ามากันเลยค่ะ โทษทีนะพี่ ๆ เพิ่งถึงไม่นานเหมือนกันเลยไม่ได้เปิดประตูน่ะ เร็วเข้ามาเลย ” พี่พูดหญิงตัวเล็ก ๆ เท่าไหล่พี่ผู้ชายหน้าดุกวักมือเรียกยิก ๆ ให้พวกเราเข้าไปในนั้น แต่แม่งยอมรับจริง ๆ บรรยากาศมันวังเวงชวนขนลุกจนพวกผมมองหน้ากันอีกครั้งว่าควรจะตามเข้าไปดีไหม

พวกผมทั้งหมดที่ยกมือไหว้พี่ทั้งสองคนก่อนพี่ผู้หญิงจะชี้ไปยังมุมห้องว่าเอากระเป๋าไปวางได้เลย

“ โห้นุช กูถามมึงก่อนมึงจะให้กูคิดไง นัดน้อง ๆ หกโมง ไอ้ห่า...เด็กไหนไม่รู้มายืนนิ่งค้างอยู่หน้าชมรมช่วงสี่โมงครึ่งเนี้ย ขนาดลมพัดแม่งก็ยังยืนนิ่งกัน ”

 พี่ผู้ชายพูดบ่นงึมงำแต่ไม่วายตวัดสายตามาคาดโทษพวกผมไว้ เด็กใหม่อย่างพวกเราก็ได้แค่หัวเราะแฮร่ ๆ พร้อมเอ่ยขอโทษไป ก่อนเราจะพูดไรดูเหมือนเพื่อน ๆ พี่เขาจะมาเพิ่มกันอีกสองคน

“ พี่ชื่อ พี่นุชนะอยู่ปี 2 เศรษฐศาสตร์จ๊ะ เป็นเลขาชมรม ส่วนพี่หน้าดุ ๆ นี่ชื่อพี่ไอซ์ เรียนรัฐศาสตร์ ปี 3 จ๊ะ พี่ไอซ์แนะนำตัวกับน้อง ๆ หน่อยสิพี่ ” พี่นุชหันไปสะกิดคนที่ยืนพิงโต๊ะวางของยิก ๆ แต่เจ้าตัวกับทำเพียงปลายตามองพร้อมก้มหน้าเล่นโทรศัพท์ต่อ 

“ พี่แม่ง ๆ ไปกินน้ำผึ้งไหนมาเนี้ย อะ ๆ น้อง ๆ พี่ไอซ์เป็นรองประธานค่ายอีกคนนะ น้อง ๆ จะดูงุนงงวันรับสมัครจะเป็นรองอีกคนนึงเนาะ แต่พี่ไอซ์จะตัดสินใจแทบทุกอย่างได้เท่า ๆ กับประธานเราเลย  และนี่พี่อีกสองคนที่มานะชื่อพี่ ... ” 

เราแนะนำชื่อกันเล็กน้อยก่อนพี่จะให้เราใช้ป้ายชื่อกันไปก่อน เพราะวันแรกน่าจะไม่รู้จักใคร พวกผมที่พูดเรื่องดิวซึ่งเข้ามาช้าให้พี่นุชรู้ก่อนพี่ไอซ์จะพูดแทรกว่าเดี๋ยวค่อยไปยื่นเอกสารให้พี่ประธานค่ายเซ็นต์เดี๋ยวพี่เขาจะรวบรวมรายชื่อเอง

ถึงสภาพด้านหน้าของชมรมเราค่อนข้างจะทรุดโทรมพอสมควรแต่มันกลับต่างจากข้างในลิบลับ ซึ่งมันดูน่านั่งมาก ๆ เนื่องจากอาหารการกินถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้วเดี๋ยวทางพี่อีกฝ่ายกำลังขนจากนอกมอเข้ามา  ๆ ส่วนรับน้องเย็นนี้เราจะกินข้าวกันด้านหน้า 

               เพราะเพื่อน ๆ น่าจะติดเรียนหรืออาจจะไม่มีธุระเหมือนพวกผมที่ต้องถามพี่เรื่องดิว เพื่อนคนอื่นเลยคงจะมาช่วงหกโมงเลย เมื่อเห็นพี่ ๆ เริ่มปูผ้ายางสีน้ำเงินขาวลายสก็อตหน้าชมรมเพื่อจะเป็นสถานที่ในการรับน้องครั้งนี้ พวกผมที่โคตรจะเป็นคนดีแสนดีจึงได้ไปช่วยบ้าง ทั้งกวาดลานให้สะอาดน่านั่ง แต่ดูเหมือนรองประธานชมรมเราจะมีปัญหาเมื่อมีรถยนต์มาจอดหน้าชมรม พร้อมพี่ผู้หญิงที่โคตรจะสวยแบบมาก ๆ เดินออกมาจากฝั่งคนนั่งด้านหลังพร้อมเพื่อนอีกสองคน แต่ดูเหมือนจะคุยอะไรกันสักอย่างเพื่อนจึงกลับเข้าไปในรถ พร้อมพี่ไอซ์ที่ดึงมือพี่ผู้หญิงคนนั้นไปคุยหลังต้นไม้ใหญ่ 

“ พี่นุชจะว่าผมเสือกก็เสือกก็ได้นะ ผู้หญิงโคตร ๆ สวยคนนั้นเขาเป็นอะไรกับพี่ปากหมาอะ ” ฟ่งซึ่งนั่งอยู่บนเสื่อข้างผมงันไปถามพี่นุชที่ส่งยิ้มกว้างมาให้

“ โหยน้องฟ่งถามได้ตอนพี่อยู่ปี 1 ก็สงสัยเหมือนเรานั่นแหละ พี่ผู้หญิงสวย ๆ เนี้ยคนคุยพี่ไอซ์เขา  ” จบคำพูดของพี่นุชพวกผมแทบจะหันกลับไปมองทิศเดิมกันแทบจะทันที คือพี่เขาหล่อนะแบบเซ่อ ๆ หล่อกว่าติวเลยมั้ง หล่อแบบมีเสน่ห์ในตัวเอง แต่ก็นะพี่เขาโคตรปากร้ายเลย

“ โห... พี่ผมหูฟาดไปเปล่าเนี้ย พี่สวย ๆ แบบนางฟ้าอย่างนั้นเหรอจะมาเป็นแค่คนคุยให้กับคนปากพันธุ์นั้น ” นั่นไงผมคิดไว้แล้วว่าต้องมีคนอคติกับพี่ไอซ์บ้างแหละ 

“ ใช่จ๊ะ พี่ขอย้ำคำเดิมแค่คนคุย เห็นปากหมาแบบนี้กับน้อง ๆ ทุกคนพี่เขาก็เต็มที่นะ วันนี้สงสัยทะเลาะกับพี่คนนั้นมั้ง จะว่าพี่มันพาลไหมก็ตามนั้นแหละ อย่าไปถือสาเลยไว้เรารู้จักพี่ไอซ์ลึก ๆ กว่านี้เราจะรู้ว่าพี่เขาก็เป็นผู้ชายใจดีคนนึงแต่ปากเสียไปนิดแค่นั้นเอง ”

               ระหว่างพี่นุชพูดจบก็มีรถกระบะสีบอร์นเงินวิ่งมาจอดลงหน้าชมรม ก่อนพี่ผู้ชายด้านหลังจะตะโกนบอกให้มาช่วยยกอาหารหน่อย เนื่องจากเรามีผู้ชายจำนวนมากทำให้ยกของต่าง ๆ ได้รวดเร็ว ๆ ดูเหมือนอาหารวันนี้จะเป็นกระเพาะปลาหม้อใหญ่หนึ่งหม้อ ขนมจีนอีกเข่งพร้อมกินหอมของน้ำยาขนมจีนลองคุ้งให้ท้องไส้ได้ปั่นป่วน ในถาดมีทั้งลูกชิ้นทอด ขนมกรุบกรอบ รวมทั้งน้ำหวานน้ำอัดลมที่ถูกเรี่ยงรายบนโต๊ะไม้ขนาดใหญ่หน้าชมรม ระหว่างที่ผมกำลังวนไปรับของจากพี่ ๆ อยู่นั้นเสียงเรียกของพี่นุชทำให้ผมต้องหันกลับไปตามเสียงเรียก

“ เกือบหกโมงแล้วนี่! น้อง ๆ ก็กำลังจะมาเอาไงดีเนี้ย  ” น้ำเสียงกระวนกระวายพร้อมสีหน้าเป็นกังวลนั่นทำให้ผมอดจะหยุดยืนพร้อมถามขึ้นด้วยความเป็นห่วงไม่ได้

“ พี่นุชเป็นอะไรหรือเปล่าครับ ” เจ้าตัวดูมีสีหน้าลังเลเล็กน้อย ก่อนเสียงหวานจะดังขึ้นเบา ๆ คล้ายเกรงใจ

“ คือห้องด้านในจะมีห้องพักและตอนนี้พี่ประธานเขานอนอยู่ เห็นพี่เขาบอกว่าไม่ได้นอนตั้งแต่เมื่อคืน พี่รบกวนองศาไปปลุกพี่เขาให้หน่อยได้ไหมบอกพี่เขาด้วยว่าถึงเวลาแล้ว พี่ต้องรับเพื่อน ๆ เราด้วย ” ผมพยักหน้ารับ แต่ระหว่างกำลังเดินถึงหน้าประตูเสียงพี่นุชกับดังขึ้นอีกครั้ง

“ พี่เขาจะอารมณ์เสียมาก ๆ ถ้ามีคนปลุก องศาสู้ ๆ นะ ” 

 ช่างเป็นคำให้กำลังใจไอ้องศาจากหัวใจดีแท้ มาอยู่ชมรมนี้ได้ไม่ถึงสามชั่วโมงชีวิตเหมือนได้ผจญภัยในป่ากว้าง ที่นอกจากตอนแรกได้เจอพ่อเสือโคร่งแล้วนั้น ต่อไปไอ้องศาจะได้เจอสิงโตเจ้าป่าเหรอวะ เนี้ยขนาดเสือโคร่งยังด่าเก่ง ไม่ใช่สิ คำราญเก่งขนาดนี้ พ่อสิงโตจะขนาดไหน ไหนจะคำร่ำลือจะพี่นุชอีก นี่พี่เขาคงไม่ใช่ยุ่งกับการรับน้อง ๆ หรอก คงจะให้ไอ้องศามารับหน้าโดนดุแท้น่ะสิ 

ผมที่นึกอนาจใจตัวเองไม่พอยังมายืนเอ๋ออยู่หน้าประตูสีขาวซีดที่เขียนอักษรตัวโต ๆ ว่าห้องพัก กูไม่รู้ควรจะเคาะประตูหรือเรียกก่อนดี แต่ในใจตอนนี้ความกลัวจากบรรยากาศมันทำให้หัวสมองที่เร่งบอกให้รีบ ๆ พูด ไม่งั้นมันจะจินตนาการไปไกลกว่านี้ 

“ พี่ครับ พี่ครับ พี่ประธานครับ พี่อยู่ไหมครับ พี่นุชใช้ผมให้มาปลุกพี่คร๊าบ ” พี่ครับกี่ครับก็แล้วด้านในก็ยังไม่มีเสียงให้ได้รับรู้แต่อย่างใดว่ามีคนอยู่หรือไม่ แต่ใจผมก็เริ่มร้อนรุ่มเพราะย่าบอกว่าห้ามนอนช่วงหัวค่ำแบบนี้ด้วย

“ ผมขออนุญาตเคาะห้องนะครับ  ” นาทีนี้ไอ้องศาต้องมารยาทดีไว้ก่อนแหละเกิดพี่เขาปากหมากว่าพี่ไอซ์พี่จะทำไงดีล่ะ

 

ก๊อก ๆ 

แต่เคาะอยู่สองสามรอบก็ไม่มีท่าทีว่าคนด้านในจะเปิดประตูออกมา หรือส่งเสียงให้ได้รับรู้ของการมีอยู่ แต่พอผมลองหมุดนลูกบิดห้องดูมันกลับไม่ถูกล็อคแต่อย่างใด

“ ผมขออนุญาตเข้าไปนะครับ ” มารยาทนี้แม่ต้องซาบซึ้งในตัวไอ้องศาแล้วแหละ ขออนุญาตทุกอย่างเลยครับ 

ผมที่เปิดประตูเข้าไป ในห้องขนาดใหญ่กลับว่างเปล่าไม่มีคนมีเพียงเสียงของฝักบัวด้านในห้องน้ำพร้อมเสียงเพลงนั่นทำให้รู้ว่าพี่ประธานชมรมน่าจะอยู่ในนี้จริง ๆ ผมที่เดินไปถึงหน้าประตูห้องน้ำเป็นจังหวะเดียวกับเสียงฝักบัวหยุดลง ซึ่งผมเตรียมเคาะประตูห้องน้ำอีกครั้ง คราวนี้พี่เขาต้องได้ยินเสียงแน่ ๆ แต่ขณะกำลังจะเคาะประตูห้องน้ำอยู่นั้นบานประตูกลับถูกคนด้านในเปิดออกมา 

เนื่องจากประตูห้องน้ำเป็นแบบเปิดเข้าไปด้านใน พร้อมกับผมที่หยุดการกระทำไม่ได้แล้วจะให้มือไปถูกพี่เขาแรง ๆ ก็ไม่ได้ ทางออกที่ดีที่สุดคือผมที่เบี่ยงตัวหนีแต่เพราะมันทั้งตกใจทั้งกลัวจนทำให้ผมเซจะล้มไปขนาด

“ เชี่ย ! ฮื่อ ยายสุต้องด่าแน่ ๆ ถ้าหน้าแหกกลับไป ฮื่อ ” ผมที่เตรียมหลับตาแทบจะทันทีเมื่อรู้ว่าตัวเองต้องล้มไปถูกขอบประตูห้องน้ำแน่ ๆ ตาย ๆ ไอ้องศาวันนี้มึงได้หน้าแหกต้อนรับชมรมไม่พอ กลับไปต้องถูกยายสุบ่นยาวเป็นห่างว่าวแน่ ๆ แต่ผมที่เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าระยะห่างแค่นั้นทำไมตัวเองถึงล้มยังไม่ถึงสักที ไม่รู้สึกเจ็บ

“ บ่นอะไรน่ะเรา ” เสียงทุ้มคุ้นหูที่ดังอยู่เหนือศีรษะทำให้ผมต้องรีบผละตัวออกทันทีดีใจที่ตัวเองไม่เป็นอะไรอยู่หรอก แต่สิ่งที่ทำให้ผมยืนเอ๋อกว่าเมื่อสักครู่เพราะคนตรงหน้าคือคนที่ผมเพิ่งเจอไปเมื่อเช้า

“ พะ พี่เหนือ พี่เหนือเป็นพี่ประธานชมรมนี้เหรอครับ ” ผมที่พยายามคิดทบทวนคำพูดของอีกคนกับสิ่งที่เจอในตอนนี้ใจแอบกลัว ๆ ยิ่งช่วงค่ำ ๆ จากที่สับสนอยู่แล้วพอได้สำรวจสภาพพี่เขาดี ๆ เพิ่งรู้ทั้งเนื้อตัวพี่เหนือมีเพียงกางเกงยีนส์สีเข้มที่ส่วมใส่อยู่ช่วงล่าง แต่ช่วงบนกลับเปลือยเปล่า หน้าอกตึงแน่นคล้ายกับคนออกกำลังกายประจำ ไหนจะช่วงหน้าท้องเป็นกล้ามแน่นสอดรับกลับเอวสอบได้อย่างลงตัว จากเมื่อสักครู่คิดมาก เอ๋ออ๋องอยู่แล้ว ตอนนี้ไอ้องศาได้เมากล้ามไปหมดแล้ว... 

“ หึ ว่าไงครับน้องชมรม ” เสียงทุ้มต่ำปลุกให้ผมตื่นจากภวังค์ความคิดบ้า ๆ ก่อนผมจะรีบเงยหน้าไปเจอกับสายตาคู่คมที่มองมาอย่างเจ้าเล่ห์ กลิ่นสบู่อาบน้ำที่ส่งกลิ่นจาง ๆ ออกมาจากตัวของร่างสูงตรงหน้าแทบทันทำให้การประมวลผลสมองผมช้าลงมากกว่าเดิม เมากับสูตรแคลมาไม่พอ มาเมากับกล้ามหน้าท้องพี่เหนืออีก ไปพูดให้เพื่อนฟังมันคงได้แต่ล้อเลียนไปอีกเป็นสิบปี

แต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้พูดอะไรเสียงจากด้านนอกก็ดังเข้ามาเรื่อย ๆ 

“ จะเข้าไปดีเหรอวะมึง ” เสียงผู้หญิงที่พูดคุ้นหูจนผมอดย่นคิ้วนึกตามไม่ได้ มันคุ้น ๆ เสียงแต่กลับนึกไม่ออก

“ เออดิ อีนุชบอกอยู่ห้องนี้มึงไม่เข้าไปเกิดอะไรกูไม่รู้ด้วยนะ ” เสียงของอีกคนนั้นทำให้ผมรู้ได้ทันทีว่าเป็นใคร แต่สภาพพี่เหนือตอนนี้แทบกึ่งเปลือยเลยก็ว่าได้ ส่วนผมเสื้อนักศึกษาเสื้อขาวก็ได้เปียกชุ่มไปด้วยน้ำจากที่พี่เหนือช่วยผมไว้ไม่ให้ล้มหน้าแหก ผมมองคนตรงหน้าที่ทำสีหน้าหงุดหงิดแตกต่างจากเมื่อสักครู่จนผมไม่กล้าเอ่ยปากให้อีกฝ่ายช่วยปล่อยมือจากช่วงเองผมได้ไหม

 

ก๊อก ๆ 

 

“ พี่เหนือคะนี่ซีซ่าเองนะคะ พี่เหนืออยู่ข้างในไหมคะน้อง ๆ มากันเกือบครบแล้วนะคะ  ”

  เสียงเรียกที่ดังเข้ามาไม่พอเสียงเหมือนจะเปิดประตูเข้ามานั่นทำให้ผมไม่รู้ควรจะทำยังไงต่อดี แต่อยู่ ๆ ช่วงเอวกลับถูกคนตรงหน้าดึงรั้งเข้าไปหาพร้อมแขนพี่เหนือปิดประตูห้องน้ำ จังหวะที่ร่างสูงเอื้อมมือไปเปิดฝักบัวอาบน้ำเป็นจังหวะเดียวกับที่ประตูด้านนอกถูกผลักเข้ามา เนื่องจากห้องน้ำไม่ได้กว้างอะไรเมื่อผู้ชายสองคนมาอยู่ด้วยกันมันยิ่งทำให้ห้องดูแคบไปมากกว่าเดิม

“ พี่เหนือคะ อาบน้ำอยู่เหรอคะ ” เสียงเคาะประตูห้องน้ำที่ไม่ให้สุ้มให้เสียงทำให้ผมที่ยืนชิดประตูส่งแรงด้วยความตกใจ พร้อมเป็นจังหวะเดียวที่คนตรงหน้ายื่นนิ้วชี้มาขึ้นมาชิดริมฝีปากผมพร้อมจากตัวโน้มใบหน้ามาใกล้ ๆ 

“ ชู่ ” 

ผมที่พยายามเกร็งตัวสุดฤทธิ์เพราะสภาพเราตอนนี้ร่างกายแทบทุกส่วนแทบใกล้ชิดกันอยู่แล้วมีเหลือก็คงเพียงใบหน้าซึ่งมีเพียงนิ้วชี้พี่เหนือแทรกกลางเท่านั้น ฮื่อ ตอนนี้รู้สึกเหมือนใจตัวเองมันเต้นโครมครามยิ่งกว่าประตูห้องน้ำที่ถูกเคาะรัว ๆ ซะอีก

แต่มันยิ่งเลวร้ายกว่าเดิมเมื่อร่างสูงผละใบหน้าออกเล็กน้อยก่อนจะขยับเขามาใกล้มากกว่าเดิม เสียงลมหายใจอุ่นร้อนตัดกับอุณหภูมิห้องน้ำในตอนนี้ยิ่งทำให้ร่างกายรู้สึกร้อนวูบวาบ โดยเฉพาะช่วงใบหน้า ตาย ๆ กูงานนี้พี่เหนือจับได้แน่ ๆ 

“ พี่อาบน้ำอยู่  ” เสียงตอบกลับห้วน ๆ ของพี่เหนือทำให้คนด้านนอกเงียบไปเล็กน้อย แต่เจ้าตัวก็ไม่วายจะถามขึ้นอีกรอบ

“ นุชบอกให้เด็กปี 1 มาตามพี่ พี่เหนือเห็นไหมคะ ” คราวนี้เป็นเสียงของพี่หญิงถามขึ้น คำถามนั่นทำให้คนที่ยืนกอดผมอยู่ตอนนี้เอียงศีรษะมามองหน้าผมเล็กน้อย คิ้วเข้มของเจ้าตัวเลิกขึ้นคล้ายเป็นคำถามว่าเอายังไงดี 

               ผมที่ตอนนี้เม้มริมฝีปากพร้อมส่ายหน้าไปมาอ้อนวอนให้พี่เหนือเห็นใจน้องคนนี้บ้าง ผมไม่อยากให้พี่ ๆ เขามาให้เราสองคนในสภาพแบบนี้ ดูจากคำพูดก่อนพี่เขาจะเข้ามาด้านในมันเหมือนพี่ ๆ เขาจะมาตามตัวผมเลย ผมไม่ได้อยากมีปัญหากับใครทั้งสิ้น ถ้ายิ่งเป็นกลุ่มพี่ ๆ กลุ่มนั้นแล้วด้วย...   

               แต่ดูเหมือนผมยิ่งห้ามพี่เหนือก็ยิ่งแกล้ง เจ้าตัวที่ทำท่าทางพูดไม่ออกเสียงซึ่งผมแปลไปเองดื้อว่า ๆ ว่ามันคือคำว่า 

พี่ต้องพูดไรไหม   ซึ่งผมรู้ดีว่าพี่เหนือรู้อยู่แก่ใจว่าต้องพูดอะไรแต่เจ้าตัวกับไม่ทำ พี่เหนือตอนนี้นิสัยแย่จริง ๆ 

“ พี่เหนือคะว่ายังไงคะ เห็นน้องเขาหรือเปล่าคะ ” คราวนี้เป็นพี่ผู้ชายที่ชื่อซีซาร์เร่งเอาคำตอบอีกครั้ง ผมพยายามส่ายหน้าไปมา แต่อยู่ ๆ พี่เหนือกับกระซิบข้างหูเสียงพร่า

“ อ้อนพี่ก่อนสิ องศาอยากให้พี่ทำอะไรพี่จะทำให้ทุกอย่าง ” 

เสียงกระซิบเบา ๆ ที่ให้ได้ยินกันเพียงสองคนมันบางเบาจนเสียงน้ำแทบกลบไปซะหมด แต่เสียงนั้นมันกลับดังก้องในหัวผมไปมา เสียงเคาะที่ดงัเร่งอีกครั้งทำให้ผมที่ไม่รู้ควรทำให้ กลัวพูดออกไปแล้วพี่เขาจะได้ยิน ซึ่งสิ่งที่ที่ผมทำได้เพียงแค่ขยับปลายจมูกของตนเองไปถูไถกับปลายจมูกโด่งของร่างสูงตรงหน้า พร้อมพยักหน้าให้เจ้าตัวเห็นใจกันที่สุดเท่าที่จะทำได้

“ พี่ไม่เห็นใคร ”

 จังหวะที่พี่เหนือพูดออกไปผมที่ละสายตาตั้งแต่ใจกล้าไปอ้อนพี่เขาแบบนั้น ก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจอีกครั้งเมื่อรับรู้ถึงความอุ่นชื่นที่ได้รับบริเวณแก้ม จมูกโด่งฝังลึกอยู่อย่างนั้นพร้อมเสียงทุ้มต่ำดังขึ้นผะแผ่ว 

“ อันนี้พี่ขอรางวัล ”

นี่มันโคตร ๆ ไม่ดีต่อหัวใจเลยสักนิด เพื่อนฟ่ง เพื่อนบูม เพื่อนติว เพื่อนวิน เพื่อนดิว ฮื่อ แก้มไอ้องศาเพื่อนมึงมันเสียบริสุทธิ์ให้พี่เหนือแล้ว แข้งขาก็อ่อนแรงเหมือนจะลมฟุบให้ได้แต่สภาพแคบ ๆ แบบนี้ก็ได้แต่พยุงตัวเองไม่ให้ล้มลงไปกองกับพื้น สภาพไอ้องศาตอนนี้ที่ไม่สามารถประมวลอะไรได้อีกต่อไป...

               ผมไม่รู้ว่าคนตรงหน้าผละใบหน้าออกตั้งแต่ตอนไหนแต่เหมือนทุกอย่างถูกดึงกลับเข้ามาก็ช่วงเสียงของคนมาใหม่ดังขึ้น

“ พวกมึงมาทำอะไรกันในนี้! ” เสียงคุ้นหูและสรรพนามทื่อ ๆ นั่นไม่ต้องเดาก็สามารถรู้ได้ว่าเป็นเสียงของพี่ไอซ์อย่างแน่นอน

“ คือ ... ซ่าเห็นเด็กมาเยอะแล้วเลยชวนหญิงมันมาเรียกพี่เหนือ เห็นนุชบอกพี่เขานอนอยู่ในนี้ ” 

“ แล้วมึงต้องทำขนาดนี้ไหมซ่า เหนือมันอาบน้ำอยู่มึงไม่เห็นหรือไง ” 

 ผมเงยหน้าสบตากับพี่เหนือที่มองผมนิ่ง ๆ เช่นกัน พอเป็นพี่ไอซ์มันกับชวนให้บรรยากาศอึดอัดขึ้นมาซะงั้น 

“ ซ่าจะมาถามว่าพี่เหนือเห็นเด็กที่นุชมันใช้มาตามไหม ” น้ำเสียงอึกอักนั่นยิ่งทำให้ผมย่นคิ้วตามไปด้วย 

“ อ้าว... มึงรู้ว่ามีเด็กมาตามแล้วมึงจะมาตามมันทำไม ” เสียงดุดันนั่นผมที่อยู่ด้านในยังอดตกใจไม่ได้แล้วพี่สองคนจะขนาดไหน จบประโยคของพี่ไอซ์ดูเหมือนทั้งสองจะไม่มีคำแก้ตัวใด ๆ ผ่านไปเกือบนาทีที่เสียงถอนหายใจแรง ๆ ดังขึ้นพร้อมเสียงทุ้มต่ำแต่หนักแน่นไปด้วยความจริงจังดังขึ้นอีกครั้ง

“ กูรู้นะซ่า กูไม่ใช่ไม่รู้ทุกอย่างที่พวกมึงทำ ไอ้เหนือมันก็มองออกแต่มันไม่พูดอย่าให้มันเกินหน้าเกินตามาก พวกมึงย่อมรู้ดีไอ้พี่เหนือมึงน่ะมันไม่ได้ดีอย่างใคร ๆ เขาคิดหรอก  ไปช่วยข้างนอกได้แล้ววุ่นวายจริง ๆ มีแต่เรื่องให้กูได้ปวดสมองเลยวันนี้ แม่งวันส้นตีนไรวะเนี้ย ” ท้ายประโยคคนพูดแทบตะโกนออกมาแต่คนถูกพูดถึงที่ยืนอยู่ด้านในกับดูไม่ทุกข์ร้อนอะไรสักนิด พี่เหนือเอื้อมมือไปปิดน้ำซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับที่เสียงชายหญิงดังขึ้นเบา ๆ 

“ ขอโทษพี่เหนือนะคะ / ซ่าขอโทษนะคะพี่เหนือ ” น้ำเสียงสั่นเครือจนรับรู้ได้นั่นยิ่งทำให้ผมนึกหวั่นในใจแปลก ๆ 

“ ครับ... คราวหลังอย่าทำแบบนี้อีก มันไม่น่ารักรู้ตัวหรือเปล่า ” 

“ ค่ะ / ค่ะ ” หลังจบประโยคก็ได้ยินเสียงฝีเท้าคนสองคนค่อย ๆ ห่างออกไป ก่อนจะได้ยินเสียงถอนหายใจแรง ๆ จากคนด้านนอกอีกคนที่เหลือ

“ ลำบากลำบนกูชัด ๆ เลย พวกมึงเนี้ย อย่าลืมข้อตกลงเรา ” พี่ไอซ์พูดขึ้นก่อนผมจะรีบมองไปยังพี่เหนือแทบจะทันที

“ เออวันนี้กูเลี้ยง ร้านไหนบอกไว้เลยในกลุ่มเรา ” ผมไม่รู้เขาตกลงอะไรกันแต่ถ้าเดาก็คงเรื่องนี้ ข้อตกลงก็คงหนีไม่พ้นเหล้ายาปลาปิ้งอีกตามเคย

“ มึงต้องเลี้ยงอยู่แล้วล่ะสัส เดือดร้อนกูต้องสละเวลาเรื่องตัวเองมาเป็นธุระให้มึงเนี้ย ” เสียงคล่อนขอดนนั่นยิ่งทำให้ผมควรเงียบน่ะดีแล้ว

“ สละเวลาหรือมึงจะสลัดเขาอยู่แล้ว ” น้ำเสียงเจ้าเล่ห์กับรอยยิ้มมุมปากแบบนั้นโคตรไม่เหมือนพี่เหนือที่ผมรู้จักเลยสักนิด

“ รู้ดีนะมึง เออจะไปไหนก็บอกเขาก่อนแล้วกันกูไม่เล่นบทเพื่อนที่แสนดีนะบอกไว้เลย กูไปแหละพวกมึงก็รีบแต่งตัวด้วยน้อง ๆ หิวจนจะกินหัวกันได้แล้วมั้งป่านนี้ ”

  คำว่า พวกมึง นั่นแสดงว่าพี่ไอซ์ต้องรู้ว่าในห้องน้ำนี้ไม่ได้มีแค่พี่เหนืออะดิ ฮื่อ ๆ ไม่อยากรับน้องแล้วไอ้องศาอยากกลับห้อง กูอายกูบอกเลย

“ เดี๋ยวเราใส่เสื้อช็อปพี่ได้ไหมพี่เพิ่งใส่ช่วงบ่าย เดี๋ยวพี่ใส่เสื้อยืดเองเสื้อเราเปียก ” ผมพยักหน้าหงึกหงักก่อนรีบหมุนตัวเพื่อเปิดประตูออกไปด้านเมื่อรู้ว่าในห้องนี้ไม่มีใครน้องจากเราแล้ว แต่จังหวะกำลังเปิดประตูอยู่นั้น เสียงทุ้มต่ำของคนยืนซ้อนด้านหลังก็ดังขึ้น

“ วันนี้พี่ไปกินเหล้ากับพวกไอ้ไอซ์หลังเลิกรับน้องชมรมนะ สัญญาจะไม่เมาครับ ” 

ใครรับไว้คือเดินไปก่อนเลยเรื่องก่อนหน้านั้นร่ายยยาวมายันเรื่องเสื้อช็อปแข้งขาก็แทบก้าวเดินไม่ได้ นี่กูยังมาถูกอ้อนขอไปกินเหล้ากับเพื่อนอีกเหรอวะ ฮื่อ ๆ ใจผมหลวเป็นน้ำแล้วครับพี่ 

 

 

 

แหม่มมมเอาใหญ่เลยนะอีพี่มันร้ายค่ะท่านผู้อ่านนนน

เหมือนจะมีอีกคู่ไหมนะ บ้าบอเขายังไม่รู้จักกันเลย

ฝาก #เหนือองศา 

ด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 748 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

471 ความคิดเห็น

  1. #458 MinorA (@aun-aom) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2563 / 23:09
    คนแบดๆวะนายยยย ร้ายกาจจจจจ
    #458
    0
  2. #431 jellyfishzom (@jellyfishzom) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 04:42
    ไอซ์วินแน่เลย แบดๆกับเรียบร้อย
    #431
    0
  3. #429 ParichatWut (@ParichatWut) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 22:15

    คิดถึงๆ

    อ่านวนไป
    #429
    0
  4. #427 Suenghun (@fofinfing) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 00:20

    รอตอนต่อไปอยู่น้าาาาา
    #427
    0
  5. #426 K ā M i N ī (@s-1-a-8-i-7) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 21:54
    โอ้ยยย-พี่เหนือมันร้าย หน้าบานไปหมดแล้วฉัน เอ๊ะๆ คู่ใหม่ใช่พี่ไอซ์กับใครรึเปล่าน้า
    #426
    0
  6. #423 Suenghun (@fofinfing) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2563 / 04:27

    อ่านกี่รอบก็เขิน♥️
    #423
    0
  7. #422 Waannyenn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 20:15

    ไม่ได้ยิ้มนะไรท์ แค่แก้มจะแตกเฉยๆ

    #422
    0
  8. #421 sunitsarazang19 (@sunitsarazang19) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2563 / 11:15

    อิพี่มันร้ายค่าาาาาา

    #421
    0
  9. #420 Suenghun (@fofinfing) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 00:47

    พี่เหนือออออออออ♥️
    #420
    0
  10. #419 Suenghun (@fofinfing) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 00:47

    รอตอนต่อไปนะคะ รอองศาใส่เสื้อพี่เหนือ ☺️
    #419
    0
  11. #418 Suenghun (@fofinfing) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2563 / 00:46

    เขิน เขินมาก ไม่ไหวแล้วพี่เหนือคือดีมากกกกกกก🥰
    #418
    0
  12. #416 achry_cu (@achiraya_younife) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2563 / 15:40
    อมกกก พี่เหนือคือร้ายมากกกกกก
    #416
    0
  13. #414 chanan94712 (@chanan94712) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2563 / 01:43
    อยากโดนทอดดดด
    #414
    0
  14. #413 ENJOY_EVERYDAY (@pink-peat) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2563 / 21:59
    โอ้ย แรงมากแม่ พี่เหนือค่ดรุกแรงแซงทุกโค้งไปเลยคร้า
    #413
    0
  15. #409 Double_2 (@Double_2) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2563 / 16:31
    อิพี่รุกหนักมาก
    #409
    0
  16. #408 Liiiiiiiiii (@Liiiiiiiiii) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2563 / 15:10
    เธอขาาาาา เราเขินไม่ไหวแล้วค่ะ
    #408
    0
  17. #406 Aumaum_46 (@aum-j) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 23:39
    ยั่มบอกนะว่าอีกคู่หนึ่งคือไอซ์ฟ่ง!! อะลงเรือ
    #406
    0
  18. #405 immortal_ploy (@ploykannikar) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 20:52
    เพ่เหนืออออออออ คนละมุนบอยไม่อยู่แล้ว อยู่แต่คนแบดๆๆ
    #405
    1
    • #405-1 071727 (@071727) (จากตอนที่ 8)
      28 ตุลาคม 2563 / 00:52
      ชอบมาเร็วๆมาบ่อยนะคะพี่เหนือร้ายลึกไหมเนี่ยแล้ว ก่อนหน้านี้ หายไปไหนมาพี่ พี่เหนือไม่ติดต่อน้ององศาเลยนะ ปล่อยให้น้องเข้าใจผิด เรื่องผู้หญิงคนนั้น ไม่บอกเลยนะ
      #405-1
  19. #404 thongbai28 (@thongbai28) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 19:54

    คิดถึงไรท์มากกกกกก
    #404
    0
  20. #403 ParichatWut (@ParichatWut) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 19:18

    พี่เหนือ
    #403
    0
  21. #402 CHECK224 (@Pear224) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 19:06
    คบเถอะ คบซักที!!!
    #402
    0
  22. #401 sao111111 (@sao111111) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 18:35
    หายไปนานเลยนะไรท์

    แต่สมความคิดถึงล่ะอุ้ยยยเขิลลลล
    #401
    0
  23. #400 Gift2524 (@Gift2524) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 18:11
    พี่เหนือไม่เบาเลยนะ..แต่อีกคู่นี่ใครนะ
    #400
    0
  24. #399 laddawan7 (@laddawan7) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 15:48
    ร้ายกาจ
    #399
    0
  25. #398 Gomby (@Gomby) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 13:49
    พี่เหนือไม่เบาเลยย
    #398
    0