Exceed Limit Online โลกออนไลน์ไร้ขีดจำกัด

ตอนที่ 127 : บทที่ 5 แผนการห้าขั้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,606
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    9 พ.ค. 57

บทที่ 5

แผนการห้าขั้น



 

เช้าวันต่อมา

บลูที่ตื่นขึ้นมาแต่เช้าก็แล้วเริ่มแผนการทั้งหมด โดยให้คนของเอลเล่อรวบรวมข้อมูลของนักการเมืองคนที่หนุนหลังเคสและพ่อทั้งหมดมา ไม่ใช่เพื่อเอามาแบล็กเมล์ แต่เขาจะประจานมันต่างหาก

สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่านักการเมืองนั้นกลัวสิ่งที่เรียกว่าข้อมูลเสียหายมากที่สุด หากของพวกนี้หลุดออกมาเมื่อใดคะแนนเสียงของพวกเขาจะตกลงเป็นอย่างมาก ยิ่งข้อมูลมีความน่าเชื่อถือและอิงหลักความจริงได้มากเท่าใด ผู้คนก็จะเชื่อมากเท่านั้น และต่อให้ไม่เชื่อก็จะกลายเป็นข่าวลือแบบเสียๆหายๆแทน

“แผนการขั้นแรกตัดกำลังการช่วยเหลือจากไอ้คุณท่านผู้ยิ่งใหญ่ด้วยการทำให้มันไม่ว่างมาสนใจเรื่องเล็กน้อยอย่างเงินสินบนน้อยนิดที่พ่อของเคสจ่ายให้ เพราะมันจะต้องรีบออกมาแก้ข่าวของตัวเองจนวุ่นในตอนที่ตำแหน่งที่พวกมันอยู่กำลังจะหลุดออกไป มันจะต้องห่วงตำแหน่งมันมากกว่าเงิน เพราะตำแหน่งพวกนี้จะช่วยมันกอบโกยเงินได้อย่างต่อเนื่อง”

บลูกล่าวลอยๆแล้วเหลือบมองนาฬิกาที่ตอนนี้เป็นเวลาเจ็ดมงเช้า เวลาเข้าเรียนคือแปดโมงตรง หากเขาออกจากบ้านของเอลเล่อสักเจ็ดโมงครึ่งก็น่าจะเข้าเรียนทันพอดี และดูเหมือนเพื่อนรักเขาจะเตรียมตัวมาดี เพราะมีเสื้อผ้านักเรียนของเขาเตรียมเอาไว้ให้ด้วย

 

ภายในห้องของเอลเล่อ

ชายผมเงินได้วางสายจากโทรศัพท์มือถือของตัวเอง หลังจากสั่งงานสำคัญให้คนใหญ่คนโตในต่างประเทศช่วยเหลือในบางเรื่อง

ก๊อก!ๆๆ เสียงเคาะประตูไม่ได้ทำให้เอลเล่อสนใจแม้แต่น้อย เมื่อเจ้าของเสียงเคาะเดินเข้ามาภายในห้อง เขาก็พูดโดยไม่ละสายตาไปจากโน๊ตบุ๊ตตรงหน้า

“ตอนนี้ฉันให้หัวหน้าหน่วยตำรวจพิเศษของฉันประสานงานกับพวกตำรวจใหญ่ๆของทางฮ่องกงเรียบร้อยแล้ว วันพรุ่งนี้ทางตำรวจฮ่องกงจะบุกทลายแก๊งมาเฟียพวกนั้นเพราะตอนนี้ตำรวจได้หลักฐานมาแล้ว และแน่นอนว่าปิดบังไว้แล้วว่าได้รับหลักฐานมาจากใคร”

หน่วยตำรวจพิเศษของตระกูลไครเมส ถือว่าเป็นหน่วยที่ทำงานเป็นบอดี้การ์ดให้กับคนในตระกูลโดยเฉพาะ เงินเดือนนั้นมากกว่าตำรวจทั่วไปหลายเท่า คนในหน่วยนี้จะเป็นอดีตตำรวจและทหารชั้นยอดที่ลาออกมาจากการทำงาน ไม่จำกัดว่าจะมาจากประเทศอะไรขอแค่มีฝีมือดีก็พอเท่านั้น ส่วนที่ได้ชื่อว่าเป็น หน่วยตำรวจพิเศษนั้น เพราะเอลเล่อคิดว่าคำว่าบอดี้การ์ดมันดูเชยไป เขาเลยเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น หน่วยตำรวจพิเศษแทน เพราะมันดูเท่กว่าเยอะ

“บอกให้ทำภายใน 3 ชั่วโมงไม่งั้นหลักฐานที่แกว่ามาหายไปกับสายลมแน่”

บลูกล่าวออกมา เพราะถ้าปล่อยเวลาให้ยืดเยื้อ คนของมาเฟียที่แฝงอยู่ในหมู่ตำรวจต้องแจ้งไปที่ลูกพี่ของมันแน่ แล้วตอนนั้นพวกมันจะหนีไปได้อีก ดีไม่ดีหากคนที่แฝงตัวอยู่มีอำนาจมาก หลักฐานที่อุตส่าห์ใช้หน่วยตำรวจพิเศษค้นหามาอาจจะหายไปกับสายลมได้

“ฉันก็บอกไปแบบนี้แหละ” เอลเล่อเงยหน้ามายักคิ้วให้

“ทีนี้แผนการขั้นที่สอง ก็ดำเนินการเสร็จสมบูรณ์ ทำลายพวกมาเฟียฮ่องกงที่ให้การสนับสนุนพวกมันซะ” บลูเอ่ยเบาๆ เอลเล่อก็พยักหน้าให้แล้วพูดต่อ

“ต่อด้วยแผนการขั้นที่สาม เทคโอเวอร์บริษัทที่ครอบครัวของไอรีนเป็นเจ้าของ  เพื่อกดดันทางญาติของไอรีนไม่ให้เข้ามายุ่งกับเรื่องนี้ แต่จะว่าไปญาติก็มีแค่คนเดียวเอง”

หลังจากตรวจสอบข้อมูลเรื่องของไอรีนมาเมื่อคืน บลูจึงได้รู้ว่าพ่อกับแม่ของไอรีนนั้นเสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถเบรกแตกตกเขา แต่หลังจากนั้นไม่นานก็มีญาติคนหนึ่งซึ่งก็คือน้องชายแท้ๆของพ่อเธอ เอาพินัยกรรมมา ภายในพินัยกรรมระบุว่าให้ยกทรัพย์สมบัติทั้งหมดของพ่อเธอให้กับเขา แม้ว่าเธอจะสงสัยและพยายามตรวจสอบโดยติดต่อไปทางทนายของพ่อเธอ แต่ยังไม่ทันจะได้ติดต่อไปทนายคนนั้นก็เสียชีวิตจากอุบัติเหตุเช่นกัน ทำให้ไม่มีใครคัดค้านเรื่องนี้ได้ทำให้สมบัติของพ่อของเธอกลายเป็นของคนๆนั้นจนหมด

ต่อมาอาของเธอได้ไปเล่นการพนันจนติดหนี้มากมาย เงินของพ่อเธอก็หมดลงไปเพราะเขา แต่ผีพนันก็ยังคงสิงอยู่จนอาของเธอไปกู้เงินพ่อของเคสแล้วนำไปเล่นการพนันต่อเพื่อเอาเงินคืนแต่การพนันนั้นหากไม่โกงก็ไม่มีวันได้เด็ดขาด อาของเธอเสียเงินพนันจนหมดตัวอีกครั้ง เหลือเพียงหุ้นในบริษัทของพ่อเธอเท่านั้นที่ยังอยู่ แต่ก็เหลือเพียงเล็กน้อยแล้วเพราะเขาได้ขายหุ้นบางส่วนเพื่อนำไปเล่นการพนันอีกเช่นกัน

แต่หลังจากนั้นไม่นานพ่อของเคสก็จะมายึดบ้านของเธอเพราะว่าอาของเธอไม่มีเงินจะจ่าย แต่ดูเหมือนลูกชายของเขาจะถูกใจเธอเป็นพิเศษ จึงยื่นข้อเสนอให้กับอาของเธอ ให้เธอแต่งงานกับลูกชายของเขาเมื่อเรียนจบ แน่นอนว่าไอรีนต้องปฏิเสธ แต่อาของเธอก็บังคับให้เธอกับเคสหมั้นกันเอาไว้ก่อน ซึ่งข้อเสนอการหมั้นนั้นจะยืดระยะเวลาชำระหนี้ออกไปช่วงหนึ่ง

ตอนแรกไอรีนก็ไม่ยอมเช่นกัน แต่อาของเธอขู่ว่าจะไล่พ่อบ้านของเธอออก โดยพ่อบ้านคนนี้รับใช้เธอมาตั้งแต่สมัยพ่อแม่ของเธอยังมีชีวิตอยู่ เปรียบเสมือนพ่อคนที่สอง และที่สำคัญพ่อบ้านคนนี้ก็ไม่ได้มีญาติพี่น้องที่ไหนอีก แล้วยังอายุมากด้วย หากเขาถูกไล่ออกจะต้องลำบากเพราะอาจจะไม่สามารถหางานทำได้ เธอจึงต้องจำใจหมั้นกับเคสเพื่อช่วยพ่อบ้านที่เป็นเหมือนพ่อคนที่สองของเธอ

“อันที่จริงเรื่องการตายของพ่อแม่ของไอรีนน่ะมันมีเรื่องแปลกๆอยู่”

“อืมเพราะสาเหตุที่รถตกเขานั้นเป็นเพราะเบรกแตก แต่ในใบประวัติรถ รถพ่อกับแม่ของเธอมันเพิ่งจะเข้าศูนย์ตรวจก่อนจะไปเที่ยวเขาได้สองวันเอง โอกาสน้อยมากจริงๆที่จะเป็นแบบนี้” บลูขมวดคิ้วแน่น เพราะเรื่องนี้มีปัญหาแน่นอน

พ่อกับแม่ของไอรีน ถูกวางแผนฆ่าและคนที่ทำก็คือ อาของเธอ” เอลเล่อต่อประโยคให้

“รู้ได้ยังไง”

“เดา” เอลเล่อตอบหน้าตาย ซึ่งแน่นอนว่าแกล้งโกหก เพราะอาของไอรีนมีเหตุจูงใจมากพอให้ฆ่าพี่ชายตัวเองแน่นอน แล้วยิ่งพอพี่ชายตัวเองตาย กลับมาปรากฏตัวพร้อมพินัยกรรม ทั้งๆที่ปกติเกลียดขี้หน้าพี่ชายตัวเองจะตายไป ดูยังไงก็น่าสงสัยชัดๆ

“พอจะหาหลักฐานมาเอาผิดมันได้รึเปล่า” บลูถาม แต่ก็ไม่หวังอะไรมากนัก

“เงินทำได้ทุกอย่างแม้แต่การจะกลับดำให้เป็นขาว หรือกำหนดความเป็นความตายของคน ตอนนี้รถที่ตกเขาไปนั้นถูกบดทำลายไปเรียบร้อยแล้ว แล้วไม่ต้องคิดจะหาพยานจากคนที่น่าจะตัดสายเบรกนะ เพราะให้เดาป่านนี้คงโดนไปแล้ว” เอลเล่อยกมือขึ้นมาปาดคอเป็นคำตอบให้

“น่าเสียดายนะไม่ได้เอาคนผิดเข้าคุก” บลูส่ายหน้าด้วยสีหน้าเสแสร้งสุดๆ

เอลเล่อแค่นเสียงออกมาในทันทีที่ได้ฟังคำพูดนั้น “คนอย่างแกน่ะเหรอเสียดายที่ไม่ได้เอาคนผิดเข้าคุกก็รู้ๆกันอยู่ว่าถ้าจะเอาคนผิดเข้าคุกจริงๆมันยากยิ่งกว่าเข็นครกขึ้นภูเขาสามลูกติดกันอีก เพราะตราบใดที่คนผิดนั้นมีเงินกับอำนาจ มันจะไม่มีทางติดคุกเด็ดขาด แต่บางคนที่ไม่มีเงินไม่มีอำนาจและอาจจะไม่ได้มีความผิดเลย แต่โดนยัดข้อหาให้ก็ไปนอนในคุกตามระเบียบ”

คำพูดของทั้งสองนั้นมาจากการใช้ชีวิตในโลกจำลองมาหลายสิบปี ทำให้มุมมองของทั้งสองออกจะเฉื่อยชากับโลกในปัจจุบันเป็นอย่างมากเหมือนกับคนที่ผ่านโลกมานาน มุมมองของบลูและเอลเล่อนั้นสิ่งที่เรียกว่าความถูกต้องมันก็แค่ข้ออ้างสำหรับใช้เล่นงานคนที่อยู่ฝ่ายตรงข้ามเท่านั้นแหละ ความยุติธรรมที่คนเรียกหากันน่ะมันไม่มีอยู่จริงหรอก สิ่งที่ตัดสินถูกผิดนั้นมีอยู่เพียงอย่างเดียวนั่นก็คืออำนาจในมือ

“เรื่องเครียดๆแบบนี้อย่าไปพูดถึงดีกว่าฉันแค่จะมาบอกว่าฉันจะออกไปโรงเรียนแล้วแกก็รีบๆไปทำงานได้แล้ว”

“เออตอนนี้กำลังรอคำตอบจากบรรดาผู้ถือหุ้นของบริษัทนั้นอยู่ หุ้นที่อาของไอรีนถืออยู่คือ 32% จากที่เมื่อก่อนมีตั้ง 56% ขายไปเยอะเอาเรื่องเลย แต่แบบนี้ก็ดี ขืนมันไม่ขายหุ้นจนเหลือแค่นี้ล่ะก็เราคงจะเทคโอเวอร์บริษัทไม่ได้แน่” เอลเล่อบอกขณะเดินไปหยิบเสื้อสูทมาใส่

“แล้วตรวจสอบประวัติผู้ถือหุ้นคนอื่นๆแล้วรึยัง” บลูถามออกมา

“เรียบร้อยมีประวัติเสียหลายคนเลยล่ะ ถ้ารวมๆกันแล้วฉันจะได้หุ้นมาทั้งหมด 53% ใช้เงินแค่ไม่กี่สิบล้านหรอก เต็มที่ก็แค่สองสามร้อยล้านนั้นแหละ เพราะคนพวกนี้จะโลภมากเป็นพิเศษ ฉันเสนอราคาให้มากกว่าตลาด 3% พวกมันคงจะขายโดยไม่ลังเลแน่นอนเพราะตอนนี้บริษัทนี้กิจการกำลังแย่เลยล่ะ ที่บอกขอเวลาตัดสินใจมันก็อ้างไปงั้นๆแหละ” เอลเล่อตอบสบายๆ

“ไปส่งฉันที่โรงเรียนด้วยฉันไม่มีรถ” บลูบอกแล้วเดินออกไปจากห้อง เอลเล่อหัวเราะเบาๆแล้วเดินตามออกไป ไม่นานรถของก็แล่นออกจากบ้านไป

 

ภายในรถ

ทั้งสองนั่งเงียบไม่คุยอะไรกันเลย จนในที่สุดเอลเล่อก็อดแซวไม่ได้

“ถามจริงๆเถอะ แกชอบไอรีนจริงๆเหรอ”

“ไม่รู้เหมือนกันแต่บอกตามตรงนะ ฉันไม่เคยรู้สึกใจเต้นแรงเวลาอยู่ใกล้ๆกับผู้หญิงคนไหนขนาดนี้เลย แม้แต่ตอนที่อยู่กับผู้หญิงคนนั้นด้วยซ้ำ” บลูพูดเบาๆ โดยเลี่ยงที่จะเอ่ยชื่อๆหนึ่งออกมา

“แต่แกอย่าคิดจริงจังกับไอรีนดีกว่านะเพราะถ้าทำให้เธอรักแกมากกว่านี้เวลาแกเป็นอะไรไปเธอจะ” เอลเล่อละคำพูดเอาไว้เพราะเกรงใจบลู

“รู้แล้วล่ะน่าที่ฉันช่วยไอรีน ฉันมีเหตุผลสามข้อ ข้อแรกคือความพอใจส่วนตัวของตัวเอง ข้อสอง ฉันหมั่นไส้ไอ้เวรนั่น ข้อสาม ฉันสงสารเธอที่ต้องมาถูกบังคับจากคนอื่น” บลูเว้นไปชั่วครู่แล้วพูดต่อ “อีกอย่าง แค่มองฉันก็รู้แล้วว่าไอรีนน่ะคล้ายๆพวกเราที่มองโลกเป็นสีเทา ไม่เชื่อถือในสิ่งที่เรียกว่าความถูกต้องหรือความยุติธรรม เธอต่างกับพี่ฟ้าหรือพี่น้ำ สองคนนั้นยังอยู่ในโลกด้านสว่าง ในอนาคตจะลำบากเพราะวงการธุรกิจน่ะ ไม่มีหรอกนะโลกด้านสว่างน่ะ มีแต่โลกด้านมืดที่เรียกว่า การแก่งแย่งชิงดีเท่านั้น”

เอลเล่อพยักหน้าเห็นด้วย เพราะจากที่เห็นในเกม น้ำนั้นยังไม่รู้จักวงการธุรกิจดีพอ วงการนี้มันมีแต่การแก่งแย่งชิงดี ขัดแข้งขัดขา การเป็นคนดีมันเป็นสิ่งที่ดีก็จริงแต่ไม่เหมาะกับการทำธุรกิจสักนิด แต่ยิ่งเป็นคนดีก็จะยิ่งถูกหลอกง่าย ต่างกับพวกที่เลวๆที่หลอกยาก เพราะพวกนี้หลอกคนอื่นมามากจนรู้ทันเล่ห์กล ซึ่งพ่อของบลูเองก็พอจะมองจุดนี้ออก จึงไม่ได้ให้ตำแหน่งสำคัญๆกับน้ำในบริษัทตอนนี้

ทั้งสองเปลี่ยนบทสนทนาไปคุยกันเรื่องอื่นแทนเ จนกระทั่งมาถึงโรงเรียน บลูก็เดินลงจากรถแล้วเดินเข้าอาคารเรียนไป ส่วนเอลเล่อก็ไปทำงานที่บริษัท

เมื่อเดินมาถึงภายในห้องเรียน บลูก็ถูกกระชากไปที่โต๊ะของตัวเองในทันที โดยคนที่กระชากเขาไปก็คือหัวหน้าห้อง เทียร์

“มีอะไรครับคุณเทียร์กระชากแขนแบบนี้ถ้าแขนผมหลุดจะรับผิดชอบยังไง” บลูบ่นแบบเซ็งๆ แต่พอดูใบหน้าของเทียร์แล้วก็ต้องแปลกใจเพราะใบหน้าของเธอมันดูดีขึ้นแบบแปลกๆ

เทียร์สูดหายใจลึกๆ แล้วบอกออกมา “เมื่อวานฉันไปสารภาพรักกับรุ่นพี่มาแต่เขาบอกว่า ขอเวลาคิดหน่อย แบบนี้มันคืออะไรเหรอ?”

บลูกุมคางทำหน้าครุ่นคิด ตอนแรกก็อยากจะแกล้งคู่นี้อยู่หรอก แต่พอคิดได้ว่าตัวเองกำลังจีบสาวอยู่เหมือนกัน ไปแกล้งคนอื่นเดียวกรรมจะตามทันจีบไม่ติดขึ้นมามีหวังซวยแย่

“อืมหมอนั่นไม่ได้ปฏิเสธ แสดงว่ามันก็สนใจเธออยู่เหมือนกันนั้นแหละ ลองพยายามต่อไปเรื่อยๆ ไปหามันบ่อยๆ เดี๋ยวสักพักอาจจะมีการพัฒนาไปขั้นอื่น” บลูให้คำแนะนำไป

“ขอบใจนายมากๆเลยนะที่ช่วยฉัน” หญิงสาวขอบคุณจากใจจริง

“เอาน่าๆ ถ้าอยากตอบแทนจริงๆก็ช่วยทำเป็นไม่เห็นเวลาผมหลับหน่อยก็แล้วกัน” บลูพูดจบก็ฟุบตัวลงนอนในทันที ทำเอาหญิงสาวอ้าปากค้างกับอาการของเขา

บลูนอนหลับอย่างสนิทโดยไม่สนใจโลกภายนอกเลยจนถึงเวลาเที่ยง เมื่อเสียงออดดังขึ้นว่าหมดเวลาเรียนเขาก็ลืมตาขึ้นมาในทันทีพร้อมกับลุกออกจากที่นั่ง แล้วเดินตรงออกไปนอกโรงเรียนพร้อมกับโบกมือเรียกรถแท็กซี่ให้ไปส่งที่บ้าน

เมื่อมาถึงบ้านของเขาก็ขับรถของเขาออกไปยังโรงเรียนอีกเที่ยวหนึ่ง เพราะเขามีแผนการหาความสุขใส่ตัวเองอยู่แผนหนึ่ง จนเมื่อกลับถึงโรงเรียนเขาก็นำรถไปจอดที่โซนมหาลัย แล้วเดินกลับไปยังตึกเรียนของตนเองที่โซนมัธยม

พอมาถึงบลูก็ใช้โทรศัพท์ที่ลงระบบแบบพิเศษของตัวเอง แฮ็กเข้าไปหาประวัตินักศึกษาของไอรีนพร้อมกับตารางเรียนของวันนี้ แล้วตรวจดูเพื่อความแน่ใจในบางเรื่อง

“โอเคไอเลิกเรียนหลังเราวันนี้พอดี” บลูพึมพำแล้วเดินไปยังโรงอาหารที่เหลือคนน้อยแล้วเพื่อซื้ออะไรกิน “เหลืออีกครึ่งชั่วโมงกินอะไรหน่อยดีกว่าเรา”

เมื่อตัดสินใจว่าจะกินอะไรได้แล้ว บลูก็เดินไปซื้อ แต่พอยกถาดอาหารมาแล้วกำลังเดินไปที่โต๊ะ ก็มีวัยรุ่นคนหนึ่งวิ่งมาชนที่ด้านหลังจนบะหมี่น้ำราดเข้าใส่ตัวเองเต็มๆ

ซ่า! จ๊าก! เสียงร้องของบลูดังลั่นโรงอาหาร วัยรุ่นคนนั้นรีบหันมาแล้วยกมือไหว้ทันที “ขอโทษครับพี่ผมไม่ได้ตั้งใจ เป็นอะไรรึเปล่าครับ!

“ร้อนสิวะถามได้!! แล้วถ้าแกบอกว่าตั้งใจนะพ่อจะอัดให้ยับเลย” บลูตวาดเสียงดัง แล้วตวัดสายตาอันแสนน่ากลัวกลับไปมองวัยรุ่นคนนั้น

ในสายตาของบลูคือเด็กหนุ่มวัยประมาณ 17 ปี ผมสีดำยาวระต้นคอเซ็ทไว้แบบวัยรุ่นทั่วไป ดวงตาสีดำ ผิวขาว ใบหน้าจัดว่าหล่อพอสมควร แต่ดูยังไงก็น้อยกว่าเขาอยู่ดี

“ผมขอโทษอีกครั้งครับพี่ ผมไม่ได้ตั้งใจจริงๆ” เด็กหนุ่มรีบก้มหัวขอโทษ

“เออๆ ช่างมันเถอะ” บลูสะบัดมือไล่ เด็กหนุ่มรีบก้มหัวขอโทษอีกครั้ง แต่ยังไม่ทันจะออกไปก็มีเสียงของผู้หญิงดังขึ้น

“พี่ว้าย! ทำไมเลอะแบบนี้เนี่ย” เบลที่เดินเข้ามาถามอุทานออกมาเมื่อเห็นสภาพของบลู

“ถามไอ้หมอนี่ดิ” บลูชี้ไปที่เด็กที่ชน แล้วตัดสินใจถอดเสื้อของตัวเองออกเพราะตอนนี้กลิ้นน้ำส้มสายชูที่เอามาปรุงรสกำลังเริ่มส่งกลิ่นออกมา ทำให้เหลือแต่เสื้อกล้ามตัวเดียว เผยให้เห็นมัดกล้ามที่มีจนเอาเหล่าสาวๆที่เห็นใจละลาย

เบลเลื่อนสายตาไปมองคนที่ทำให้พี่ชายตัวเองมีสภาพแบบนี้ พอเห็นหน้าเท่านั้นก็ถอนใจออกมา “อีตาวินเองเหรอ?”

“รู้จักกันด้วยเรอะ” ผู้เป็นพี่ถามเสียงสงสัย เบลพยักหน้าน้อยๆแล้วจึงตอบ

“เป็นเพื่อนรวมชั้นน่ะค่ะ อีตานี่นะถึงจะเห็นซุ่มซ่ามแบบนี้แต่เรียนพวกศิลปะป้องกันตัวมาบ้างเหมือนกันนะ” เบลมองไปยังเพื่อนรวมชั้นของตัวเอง

บลูหันไปสบตากับเด็กหนุ่มที่ชื่อวิน “เอาเป็นว่าเรื่องที่เราชนพี่ก็ช่างมันเถอะ

แล้วพี่แกก็เดินไปจับไหล่ของเด็กหนุ่มนามว่าวินแล้วออกแรงบีบพร้อมกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ “แต่ถ้าแกคิดจะจีบน้องฉันเราคงมีเรื่องต้องคุยกันยาว”

น้ำเสียงเย็นเยียบของบลูทำเอาเด็กหนุ่มสั่นสะท้าน ยิ่งหันมาสบตากันยิ่งกลัวหนักเข้าไปอีก เพราะแววตาของบลูในตอนนี้นั้นดูน่าสยองมาก เหมือนกับแววตาที่พร้อมจะฆ่าคนที่เข้ามาหาเรื่อง

“แล้วพี่จะเอาเสื้อที่ไหนใส่ล่ะเนี่ย” เสียงของน้องสาวเรียกความสนใจของบลูไป

ชายหนุ่มรีบหันกลับไปมอง แววตากลายเป็นอ่อนโยนเหมือนเดิม ทำเอาเด็กหนุ่มที่มองอยู่ถึงกับอึ้งในความเร็วการเปลี่ยนอารมณ์ของเขา

“ไม่เป็นไรๆ เดี๋ยวพี่จะบอกอาจารย์เองว่าเกิดอุบัติเหตุนิดหน่อย เสื้อผ้าเลอะเลยต้องอยู่สภาพนี้ ถ้ายังไงพี่ไปเรียนก่อนแล้วกันนะ” บลูโบกมือลาทั้งสองแล้วเดินจากไป

“คนอะไรน่ากลัวโคตรเลย แบบนี้จะไหวมั้นเนี่ยเรา” วินพูดเบาๆ

“พึมพำอะไรคนเดียวอีตาวิน”

“ไม่มีอะไรคร้าบเรารีบกลับห้องเรียนกันเถอะจะได้เวลาเรียนแล้ว”

วินบอกแล้วเดินไปยังตึกเรียนพร้อมๆกันกับเบล ระหว่างทางก็คุยกันเรื่อยเปื่อย อีกทั้งมือก็ป้วนเปี้ยนเข้าไปใกล้มือของเบล แต่พอมาถึงทางขึ้นตึกเรียนก็เจอพี่ชายจอมโหดยืนอยู่พร้อมกับทำท่าเอานิ้วปาดคอ ทำเอาเด็กหนุ่มชักมือกลับแทบไม่ทัน

 
***************


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

18,168 ความคิดเห็น

  1. #9862 Pearendless (@pear-narin) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2556 / 18:58
    ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ   วินนี่โดนพี่ชายหมายหัว >[++++]<
    #9862
    0
  2. #9191 พายุโลหิตทมิฬ (@154356) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2556 / 22:52
    สงสารวินเเฮะ เเต่ว่าพี่น้ำเเละพี่ฟ้ามองโลกด้านสว่างจริงๆเเหละ
    #9191
    0
  3. วันที่ 24 พฤษภาคม 2556 / 10:42
    มีแต่พวกกากๆ แค่คลาส3ยังจะทำเป็นเก่งอีกเดี๋ยวโดนถล่มยกกิลหรอก
    #7472
    0
  4. #6733 alangod (@alangod) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2556 / 15:27
    หาเรื่องใส่ตัวเองแท้ๆ
    #6733
    0
  5. #5981 Knight of Shadow (@knightmoon) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 09:30
    ฮ่าาาาาา คนเป็นพี่ชายก็งี้แหละ ห่วงน้องอยู่แล้ว
    #5981
    0
  6. วันที่ 15 เมษายน 2556 / 14:51
    #5926
    0
  7. #5896 ชิโร&น้องแว่น (@eyelove123) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 23:49
    วินที่น่าสงสาร คิกๆๆๆ(สะใจ...ซะงั้น!)
    #5896
    0
  8. #5873 Darkzero (@winwin8522) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 17:24
    วินเอ๋ย จะโดนบลูฆ่าเอานะ
    #5873
    0
  9. #5872 Lunarius (@lunar-z) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 16:15
    อ๊าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า 😂~วินเอ๊ย วินเอ๋ย รู้บ้างมั้ย❓นายซ่าส์ผิดคนแล้ว 😵
    ระวังจะโดนบั่นคอด้วยกิโยตินล่ะ ไม่ได้แช่งนะเอ้อ แค่เตือนด้วยความหวังดี 😊 ย้ำ หวังดีจริงๆ(แน่เร้อ~)
    ขอให้นายโชคดี วิน...ขอให้ตายศพสวย(นี่คือไม่ได้แช่ง!?!) สาธุ 🙏 เดจาวู 😄 อาเมน 😌 //ไว้อาลัยให้ด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข 2-3 วิ
    😇>>😈>>👿 = จากเทพยดาผู้เมตตา(?)สู่จอมมารผู้เปี่ยมสุขในความทุกข์ผู้อื่น และสู่จอมมารวิปริต
    #5872
    0
  10. #5871 Lunarius (@lunar-z) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 15:51
    555+บลูโหดมากมาย
    กว่าจะจีบได้คงโดนเจื๋อนซะก่อนละมั้ง
    บลูหวงเวอร์ได้โล่จริงๆค่ะ ยังงี้ทั้งพี่สาว น้องสาวได้ขึ้นคานกันหมดแน่ ไม่ใช่คานธรรมดาด้วย คานทองคำแท้เลยละ ย้ำแท้จริงๆแน่ๆ
    #5871
    0
  11. #5868 Zone Dark (@leelavadee2) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 13:55
    โหดแท้
    #5868
    0
  12. #5867 yaibua (@yaibua-narak) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 11:52
    บลูหวงน้องเวอร์จริงๆ
    #5867
    0
  13. #5866 Fanning Fight (@fanningf) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 11:40
    สนุกมากค้า ขำก๊ากเลยทีเดียว อะไรจะหวงได้ขนาดนั้น อยากเปนเบลอ่ะ
    อัพไวๆนะค่ะ ^0^
    #5866
    0
  14. #5865 เทริเซีย (@taya_B) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 11:35
    หวงเกินไปป่ะเนี่ย
    #5865
    0
  15. #5864 ในนามแห่งนักฆ่า (@puy0304) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 11:11
    กว่าจะจีบติดอาจจะโดนฆ่าก่อนนะนั้น มาอัพต่อไวๆนะค่ะ
    #5864
    0
  16. #5863 Fresher Aeolus Zephyrus (@fresherzephyr) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 10:57
    555 ดูท่าบลูจะหลงหน้าตาตัวเองมากนะนั่น
    #5863
    0
  17. #5862 นีน่ะ (@suganyaa) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 10:53
    พี่-น้อง(สาว)ได้ขึ้นคานพอดี น่าสงสาร 5555555555++
    #5862
    0
  18. #5859 orn'scairp (@i3-butterfly) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 10:11
    บลูน่ากลัวโคตรๆอ่ะ
    #5859
    0
  19. #5857 รันรันเซนกิ (@nutneto) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 09:35
    หนุกๆ

    http://my.dek-d.com/dekdee/writer/view.php?id=918816

    ฝากนิยายด้วยครับ
    เม้นด้วยน้า
    #5857
    0
  20. #5856 revenge4 (@revenge4) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 08:29
    น่าสงสารนะ ^^
    #5856
    0
  21. #5855 CrAzy_Se@L (@crazy-seal-555) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 08:22
    5555555 แผนการเยอะดีอะชอบบบบ บลูหวงน้องมากจริงจัง555 กลัวแทนเลย อยากรู้ว่าสรุปบลูจะรอดมายังไงให้ไม่ตาย555
    #5855
    0
  22. #5854 มัจฉาสีเงิน (@phuwapat1) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 08:04
    ฮ่าๆ บลูเจอว่าที่น้องเขยแล้ว
    #5854
    0
  23. #5853 ttdddt (@tpnd02) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 07:35
    ติดตามต่อไปครับ
    #5853
    0
  24. #5852 หัวหอมซ่าส์ (@onionza) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 07:19
    บลูไปเรียน มหาวิทยาลัยปี 1 ใช่ป่าว  หรือยังเรียนโรงเรียนอยู่
    ไอรีนเรียน ปี 3 
    แล้วบลูไปเจอเบลที่ โรงเรียนของเบลหรือมหาวิทยาลัย
    เบล เป็นน้องสาวบลู เรียน ?
    #5852
    0
  25. #5851 The New VaSo (@benzsas99) (จากตอนที่ 127)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 05:08
    โหดจังว่ะ 55+
    #5851
    0