(fanfic) ปริศนามายา อัตตานิรันดร์

ตอนที่ 49 : ตอนที่ 49 : พิธีกรรม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    24 มิ.ย. 63


ชายหนุ่มยืนมองร่างของเด็กสาวและเด็กหนุ่มที่ถูกตรึงเอาไว้บนแท่นบูชายันต์ การินและลัลทริมา


" ท่านศาสดาครับ ตอนนี้เหลือแค่รอเวลาให้ดวงดาวตรงกับพระจันทร์แล้วละครับ " วิทูรรายงาน ให้ตายสิ เวลาช่างเดินช้าเหลือเกินสำหรับเขา เขาอยากจะเห็นความตายของคนทั้งสองเต็มทีแล้ว


แต่อีกด้าน ชายผมแดงที่ทำหน้านิ่ง กำลังคิดว่าเวลามันเดินเร็ว เร็วจนเขาแทบจะตั้งตัวไม่ทัน เขามองหน้าการินอย่างพินิจ สลับกับลัลทริมา


ไม่อยากจะทำเลยสักนิด แต่ก็เปลี่ยนอะไรไม่ได้ เพราะหากเตรียมทำพิธีกรรมไปแล้ว ล้มเลิกกลางคัน มันจะทำให้ของในพิธีเสื่อม และกลับมาทำอีกไม่ได้ จะใช้คนเดิมก็ไม่ได้ด้วย ทำให้เขา... ตัดสินใจทำต่อ


" ไอ้หัวแดง แกตั้งใจจะทำแบบนี้ไม่ทำไม ต่อให้ทำยังไงลูกแกก็ไม่คืนมาหรอก เลิกเพ้อเจ้อซะที " การินตะคอก จ้องมองคู่อริเขม็ง นัยตาสีนิลเต็มไปด้วยความว่างเปล่าที่ลึกล้ำจนไม่อาจอ่านได้


" เชียร พี่มิติไม่ได้ยากให้นายทำแบบนี้หรอก หยุดเถอะ " ลัลทริมาเองก็พูดช่วย ให้ตายเถอะน่า ทำไมเธอต้องมาเจอเหตุการณ์แบบนี้อีกแล้วนะ ทำไม ทำไม..


" อย่าพูดมากน่า " วิทูรตวาด ก่อนจะเงื้อมือขึ้นคิดจะตบเด็กสาวไปแรงๆ แต่ถูกเชียรห้ามไว้เสียก่อน


" อย่าทำเกินหน้าที่วิทูร พวกเขาคือแขกของเรา ปล่อยให่พวกเขาพูดไปเถอะ " เชียรว่า ทำไมเขาถึงรู้สึกไม่ชอบการกระทำของตัวเองเลยก็ไม่รู้


" ครับ " วิทูรน้อมรับ อยากจะพูดตรงๆ ว่าเขาเกลียดเด็กสองคนนี้มากมายแค่ไหน แต่ในเมื่อนายสั่ง มันก็ต้องทำตาม


" การิน ลัลทริมา " ชายผมแดงพูดชื่อเด็กทั้งสอง " สิ่งที่ฉันกำลังจะทำ มันคือพิธีกรรมที่พวงอนาคตของมนุษย์เอาไว้ ขอเพียงสละชีวิตเดียว ก็สามารถเปลี่ยนโลกได้ "


" จงภาคภูมิใจเถอะนะ " ชายหนุ่มว่า ก่อนจะเปิดหนังสือตำราขึ้นมาถือ เปิดหน้าคาถาอันเชิญ และเดินตรงเข้าไปหาลัลทริมา จับมีดอาคมขึ้นมาเตรียมตัวจะแทงลงไปที่ร่างของคนหน้าหวาน


" ไอ้หัวแดงแกจะทำแบบนั้นไม่ได้นะ แกจะฆ่ายัยโง่ไม่ได้นะ อย่า!!! " การินร้องห้าม แต่เขาไม่ฟังเด็กหนุ่มเลยสักนิด จับด้ามมีดแน่น


" หยุด " เสียงเรียบของผู้มาเยือนดังขึ้น เสียงที่ชายผมแดงคุ้นเคยดี แต่ว่า.... 


" ม.... มิติ " เชียรเรียกคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาไม่กี่เมตรขึ้นด้วยความตกใจ และสงสัย 


ฉันส่งเนตรไปแล้วไม่ใช่หรอ แถมตอนนี้ด้านหน้าอาคารและทางขึ้น ก็มีสาวกของฉันเฝ้าอยู่ มันจะเป็นไปได้ยังไงที่มิติกาจะขึ้นมาได้..


" นายจะทำแบบนี้ไปทำไม " มิติกาถาม เด็กสาวมองชายผมแดงอย่างหาคำตอบ


" ฉัน... " เขาตอบไม่ได้ ไม่รู้ว่าจะอธิบายยังไงดี ให้เธอเข้าใจ 


จะต้องให้ท่านศาสดาทำพิธีต่อ ยัยเด็กนี่ ต้องกำจัดซะ..


วิทูรคิด ก่อนจะเหลือบไปมองข้างหลังเหมือนกับเป็นการให้สัญญาณกับบางสิ่งบางอย่าง


พลันมีดสีเงินคมก็ถูกปาตรงมา จุดมุ่งหมายคือมิติกาที่ยืนอยู่...


หมับ..

...ปึก


มีดสีเงินหยุดนิ่งอยู่ในมือของใครคนหนึ่ง ก่อนจะถูกปากลับไปที่ที่มันจากมา คนคนนั้นมายืนเคียงข้างมิติกา เขาคนนั้นที่มีเรือนผมสีเขียวเหมือนเนตร แต่ทรงผมและใบหน้าต่างกัน 


" หึ.. ไม่คิดเลยนะครับ ว่าผมจะได้มาเจอกับท่านศาสดา " ชายคนนั้นพูด ในมือมีสมุดเล่มสีดำที่ชายผมแดงรู้จัก มันคือสมุด Black list ที่รวบรวมชื่อของคนที่แหกกฏอาถรรพ์ ซึ่งมี.. ชื่อเขาอยู่ด้วย


" ยัยตัวแสบ เธอมากับมันได้ยังไงหะ รู้รึเปล่าว่ามันเป็นใคร " เชียรตะคอก เพราะเห็นว่าชายผมเขียวคนนั้น ขยับเข้าใกล้ตัวมิติกามากจนเขาเริ่มโมโห


" ฉันไม่รู้หรอก ว่าเขาเป็นใคร แต่เขาบอกว่าจะพาฉันขึ้นมาพบนาย ฉันก็มา จบมั้ย " มิติกากระแทกเสียงตอบ ไม่มีเหตุผลที่เธอจะไม่โกรธ


ทั้งๆ ที่เป็นศาสดามีสาวกนับถือมากมาย แต่ไร้สมองสิ้นดี 


" ฉันขอร้องละเชียร " มิติกาว่า นี้เป็นครั้งแรกเลยนะ ที่เธอขอร้องใครสักคนด้วยใจจริง " หยุดพิธีกรรมนี้เถอะนะ ฉันขอร้อง "


" ฉัน.... " ชายผมแดงเว้นวรรคไป ก่อนจะค่อยๆ เบื่อนหน้าหนี " ฉันต้องทำ เพื่อความสุขของเรา เพื่อความฝันของฉัน เพื่อโลกที่จะไม่มีความทุกข์อีกต่อไป "


" ความสุขหรอ แค่เรามีกัน นายยังไม่มีความสุขอีกหรอ " เด็กสาวว่า น้ำตาเริ่มเอ่อจนล้นเป้าตาทั้งสองข้าง " โลกนี้ถ้าไม่มีความทุกข์ ความผิดหวัง แล้วมนุษย์จะได้เรียนรู้อะไรกันล่ะ ถ้ามีแต่ความสุข มนุษย์ก็คงจะงี่เง่ามากแน่ๆ ไม่ใช่หรอ " 


" ใช่ แต่เธอไม่เข้าใจหรอก ถึงจะพบเจอกับความสูญเสีย แต่เธอก็ทุกข์น้อยกว่าคนที่คอยทำเพื่อความฝันมานานแบบฉัน " ชายหนุ่มพูด ก่อนจะเงื้อมีดขึ้นมาอีกครั้ง " เธอไม่เข้าใจมันหรอก ไม่มีวันเข้า "


" อย่าาา!! " ทั้งมิติกา และการินร้องขึ้นพร้อมกัน ทำให้ชายผมแดงหยุดชะงักอีกครั้ง " นายจะไม่ทำแบบนี้เชียร นายจะไม่ทำแบบนี้ "


เขาหันมองหน้ามิติกา ตอนนี้เธอข่มเสียงสั่งเขา แต่หากเขาหยุด ทุกสิ่งจะหยุด เพราะฉะนั้น.. " ฉันจำเป็น "


ฉึก...


" อ๊ายยยย " ลัลทริมากรีดร้อง ความเจ็บปวดแล่นไปทั่วทั้งร่างกายราวกับจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ


" ไม่!!!! " การินเบิกตากว้างมอง เขาไม่คิดเลย ว่าการตายของคนตรงหน้าจะเป็นเธอ ยัยโง่ของเขา


" ลัล-ทะ-ริมา " เด็กสาวผมม่วงมองร่างของคนหน้าหวานที่มีเลือดชะโลมกายอย่างตกใจ


" โอม.... " และชายผมแดงก็เริ่มร่ายคาถา อันเชิญปีศาจมายา แต่พลันที่เขาร่ายมนต์ขึ้น 


" โอ๊ยยย หยุด หยุดนะ " มิติกากรีดร้อง เป็นเธอที่เจ็บปวดและร้อนไปทั่วทั้งร่างกาย " ฉันบอกให้หยุด "


ไม่ได้ แต่ยัยตัวแสบเป็นอะไรไป มำไมถึงได้มำราวกับกำลังทรมาน


เชียรเหลือบมองร่างบางของคนหน้าสวยที่กำลังกอดตัวเอง กรีดร้องครวญครางอย่างน่าใจหาย 


" ยัยคิงคอง " การินมองอย่างตกใจ ตอนนี้ทั่วทั้งร่างของมิติกามีไอดำๆ ปกคลุมเต็มไปหมด


" ทอ-ระ-มานนนนนนนน " เด็กสาวกรีดร้อง เสียงดังก้องอย่างไม่น่าเชื่อว่าเด็กสาวร่างบางๆ จะสามารถเปล่งเสียงได้ดังขนาดนี้ มันดังสะท้อนจนสาวกคนอื่นๆ ต้องเอามือผิดหูด้วยกล้วหูจะแตก ก่อนที่นัยตาสีม่วงหม่นจะแปลเปลี่ยนเป็นสีชาด และเธอก็ยืนนิ่งเงียบไป


ประจวบกับคาถาก็จบบทพอดี ชายหนุ่มจึงหันมาจ้องนัยตาสีชาด ที่เหมือนของตัวเอง แต่ดูน่ากลัวกว่าเขม็ง มันเกิดอะไรขึ้น


ร่างของลัลทริมาก็ยังนิ่งเงียบ ไม่มีท่าทีว่ามีอะไรเข้ามาในร่าง แตกต่างจากมิติกา ที่ตอนนี้ตาเป็นสีแดงเลือดจนดูน่าสะพรึง

" หึ.. ขอน้อบรับสู้โลกมนุษย์ขอรับนายหญิงของข้า " ชายเรือนผมเขียวพูดพลางก้มหัวเคารพเด็กสาวที่นิ่งไป พลันรอยยิ้มเย็นเยือกก็เผยขึ้น


ตึก.. ตึก.. ตึก..


คนหน้าสวยค่อยๆ เดินเข้าไปหาเชียร ระหว่างที่เดิน ก็มีไอดำปกคลุมไปทั่วร่างกาย พลันเขาสีดำทมิฬก็ปรากฏขึ้นศีรษะของเด็กสาว พร้อมด้วยชุดราตรีสีแดงสวย และรอยยิ้มเยือกเย็น


" ยินดีที่ได้เจอท่าน ท่านศาสดาตัวน้อย หึหึหึ " เสียงหวานน่าค้นหาที่เต็มไปด้วยเลศนัยพูดขึ้น


หมายความว่ายังไง.. นี่มันหมายความว่ายังไงกันแน่..


" ยินดีที่ได้เจอกันนะท่านศาสดาเชียรผู้ยิ่งใหญ่ ข้ามีนามว่า ปีศาจมายา "



••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••


อ้ากกกกกกก เข้าผิดร่างรึเปล่าปีศาจมายา คริๆๆ // สงสัยไม่ชอบคนหน้าหวานแบบลัล 555+


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

54 ความคิดเห็น

  1. #48 Mascher (จากตอนที่ 49)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2563 / 12:10

    น้องงงงง

    ปล.หนูลัลต้องรอดแต่จังหวะนี้วิทูรคงจะไม่รอด

    #48
    0