(fanfic) ปริศนามายา อัตตานิรันดร์

ตอนที่ 36 : ตอนที่ 36 : ตาม ให้เจอ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    8 มิ.ย. 63


ช่วยด้วย!!!


เด็กสาวกรีดร้องในใจ สองตาหลับสนิทหวาดกลัวความเจ็บปวดที่กำลังจะมาถึงในอีกไม่ช้า แต่...


....ทำไมมันยังไม่มาล่ะ


นัยตาคู่สวยลืมตามองสัตว์อันตรายตรงหน้าด้วยความสงสัย ระคนตกใจ ตอนนี้เจ้าหมาป่าตัวนั้นหายไป เหลือแต่กองเลือดที่กองเละอยู่ตรงหน้าเธอ 


มะ.. มันเกิดอะไรขึ้น


...แต่ไม่ว่าจะอะไรก็ช่าง ยังไงเราก็รอดแล้ว รีบไปหาพี่มิติดีกว่า


คิดได้ดังนั้นเด็กสาวก็รีบหันหลังวิ่งออกไปด้านนอกทันที 


อะ... นี่มันอะไรกัน 


เหงือเม็ดเล็กเริ่มผุดบนใบหน้าหวาน เมื่อออกมาจากห้องเมื่อกี้ เธอสัมผัสได้ถึงพลังงานที่เกิดจากอาถรรพ์อะไรสักอย่างตีวนอยู่ภายในคฤหาสน์ เป็นแรงกดดันมหาศาลจนเด็กสาวทรุดลงกับพื้นเดินแทบไม่ไหว 


โอ้ยย นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันนะ...


...เวียนหัวจัง


อุบ... มือเล็กป้องปากเอาไว้ทันทีเมื่อรู้สึกว่าตนเองกำลังมวนท้องจวนเจียนจะทนไม่ไหว 


อาถรรพ์หรอ....


...อาถรรพ์อะไรกัน 


ทำไมมันรุนแรงแบบนี้...


น้ำอุ่นๆ เริ่มไหลอาบแก้มเนียนเพราะแรงกดดันจากสิ่งดำมืดที่เด็กสาวสัมผัสเจอ มันมากมาย มากมายเกินใครจะทำได้ มีมากมหาศาลราวกับว่า....


คฤหาสน์นี้มี...


....อาถรรพ์


แต่มันจะเกิดจากอะไรกัน...


...อะไรคือต้นเหตุของอาถรรพ์


อะไรกันนะ...


การิน ถ้าเป็นนายตอนนี้ นายก็คงจะคิดว่ามันสนุกสินะ นายคงจะชอบมากสินะ อยากให้...นายอยู่ตรงนี้จัง นายอยู่ไหน การิน


ห้วงสุดท้ายของความคิดของเด็กสาวเรียกหาการิน ก่อนเจ้าของร่างเล็กจะรับพลังงานสีดำมืดมหาศาลไม่ไหว สลบไป


นาย....


......อยู่ไหน


การิน.........


..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

..

.

.

.

.

.

.

.



หวิววววว


สองหนุ่มต่างรุ่นยืนอยู่หน้าคฤหาสน์หินอ่อนเก่า พื้นที่บริเวณโดยรอบเก่าและรก ตัวอาคารเต็มไปด้วยเถาวัลย์ มองๆ ไปราวกับคฤหาสน์ผีสิง 


รกชะมัด.... 


การินมองคฤหาสน์ด้วยนัยตาเบื่อหน่าย หากนี้เป็นคฤหาสน์ของมิติกาจริง มันคงมีเรื่องน่ากลัวอย่างที่มิติกาเล่าโดยไม่ต้องสงสัย


.....อาถรรพ์


ชายผมแดงผู้เป็นศาสดารับรู้ได้ถึงพลังสีดำที่ลอดผ่านคฤหาสน์หลังใหญ่ออกมาได้ทันที เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานที่มีมากมายจนไม่น่าเชื่อว่ามันจะมีอยู่ และเขาจะได้เห็น ได้รู้สึกถึง


มีที่ที่อาถรรพ์เยอะขนาดนี้ด้วยหรอเนี่ย ไม่เคยรู้เลย...


....แล้วอย่างงี้ คนข้างในจะเป็นยังไงบ้างนะ ใกล้มืดแล้วด้วย


ยิ่งคิดก็ยิ่งร้อนใจ เชียรกัดฟันเดินตรงเข้าไปในคฤหาสน์ทันทีโดยไม่รีรอให้การินกล่าวชวนใดๆ


เมื่อก้าวเข้ามาภายในคฤหาสน์ ชายหนุ่มรู้สึกถึงแรงกดดันอาถรรพ์ภายในคฤหาสน์ทันที มันชัดเจนจนเขาชักใจไม่ดี


ทำไมถึงรู้สึกสังหรณ์ไม่ดีแบบนี้นะ ไม่ว่าเธออยู่ที่ไหน ฉันจะไปตามหาเธอกับลูกให้เจอ


“ ไอ้หัวแดง ไอ้ความรู้สึกอึดอัดนี่มันอะไรวะ ทำไมมันถึงได้... ” การินเกาะแขนเสื้อชายหนุ่มแน่น ถ้าเป็นสถานการณ์อื่น เขาคงสนุกที่ได้เห็นการินมีสภาพที่เป็นแบบนี้ แต่ในตอนนี้มันแตกต่างกัน


“ มันเป็นผลมาจากพลังงานอาถรรพ์ ที่มีมากจนเกินไป ” เชียรตอบเด็กหนุ่ม ก่อนจะดึงเส้นผมสีชาดยาวสยายของตัวเองราวๆ 3 เส้นมาพันกันเป็นเกลียว แล้วนำมามัดใส่ข้อมือของการินเหมือนสร้อยข้อมือ


“ เรารีบไปกันเถอะ ” ชายหนุ่มจับคอเสื้อเด็กหนุ่มพาเดินไปเพื่อที่จะเริ่มภารกิจการตามหาเด็กสาวทั้งสองทันที


ตามทางที่พวกเขาเดินเข้าไปในคฤหาสน์ รอบตัวมีสภาพเก่า บนพรม เสื่อ และมุมต่างๆ มีคราบเลือด ซากศพติดกระดูกของมนุษย์มากมาย 


“ นายคิดว่าศพพวกนี้เกิดมาจากสาเหตุอย่างที่ยัยตัวแสบเล่าจริงมั้ย ทำไมฉันรู้สึกว่ามันจะร้ายแรงกว่านั้น ” เชียรหันมองไปรอบๆ กวาดสายตามองศพวิปริตติดกระดูกน่าสยดสยองพวกนั้นอย่างวิเคราะห์


“ ไม่ว่าจะเกิดจากอะไรก็ช่าง แต่ฉันอยากรู้ว่ายัยโง่กับยัยคิงคองอยู่ที่ไหน แล้วต้นเหตุของอาถรรพ์พวกนี้เกิดจากอะไร เพราะงั้นรีบไปตามหายัยสองคนนั้นกัน ” เด็กหนุ่มว่า อาการเหนื่อยเมื่อกี้หายไปเป็นปลิดทิ้ง 


คนหนุ่มทั้งสองก้าวเดินอย่างระมัดระวังตามทางในคฤหาสน์มาช้าๆ คอยมองรอบๆ ข้างทาง


“ แฮ่.... โฮ้งๆๆ บรู๊..... ” 


เสียงเจ้าหมาป่าสองสามตัวเห่าหอน ทำให้การินและชายผมแดงหยุดชะงัก 


มีหมาป่าด้วยงั้นหรอ....


ยังไม่ทันได้หันมาพูดคุยตั้งข้อสงสัยกัน เสียงกรีดร้องก็ดังขึ้น เสียงของ.... 


“ กรี๊ดดดดดดด ”


“ ยัยโง่....!!!!! ” เด็กหนุ่มวิ่งนำชายผมแดงไปยังทิศทางกำเนิดเสียงด้วยความร้อนใจทันที

.

.


‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’


ลัลทริมาอ้าปากกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว ยามนี้รอบตัวเธอมีแต่ภูติผีเดินเต็มไปหมด พวกมันพูดคำซ้ำๆ ว่า ‘คุณหนู’


คุณหนูอะไรกัน....


‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’


ฮือ... ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย ฉันไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว ไม่อยากอยู่ที่นี่อีกต่อไปแล้ว ฮือ...


“ ยัยโง่..!! ” 


เสียงนี่มัน เสียงของการิน การินมาแล้วหรอ ฮือ...


“ ช่วยด้วย! การินช่วยฉันด้วย... ” เด็กสาวครวญครางด้วยความหวัง ความหวังที่เธอจะรอดมาถึงแล้ว การินมาถึงแล้ว



‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’ ‘คุณหนู’


ชายผมแดงวิ่งตามการินไปสักพัก ก็หยุดยืนนิ่ง เขามองเห็นวิญญาณสีดำมากมายเดินกันไปมา พูดคำซ้ำๆ เหมือนกับกำลังหาใครสักคน


คุณหนูอย่างงั้นหรอ อย่าบอกนะว่าคนที่พวกมันตามหาจะเป็น... 


เหล่าวิญญาณเดินตามกันไปเป็นทิวแถว เดินขึ้นบันไดตรงไปยังที่ที่หนึ่ง พลางพูดซ้ำๆ 


ควรจะตามไปมั้ยนะ ถ้าสิ่งที่เราคิดไม่เป็นอย่างที่หวังล่ะ...


... แต่ยังไงก็ไม่เสียหาย ถ้าปลายทางคือสิ่งที่เราตามหา


.

.

.

“ ยัยโง่!! ” การินวิ่งเข้าหาร่างเล็กที่กำลังสั่นเทาไปด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าของเธอฉาบไปด้วยน้ำตาที่ไหลพรากจนน่าใจหาย


“ เธอเป็นอะไรไปน่ะยัยโง่ ไม่เป็นอะไรมากใช่มั้ย ” เด็กหนุ่มถาม ใบหน้าหวานพยักหน้าตอบรับเขา ก่อนเธอจะโผเข้ากอดเขาทันที


“ ฮือ... การิน นายรู้มั้ยว่าฉันกลัวแค่ไหน ฉันคิดถึงนายมากๆ เลยนะการิน คิดถึงใจจะขาด ” เด็กสาวคร่ำครวญ ยิ่งพูดน้ำตายิ่งไหลอาบแก้มทั้งสองข้างมากกว่าเดิม ในตอนที่เธอตื่นขึ้นมาเจอกับภูติผีที่เดินเต็มพื้นที่โดยรอบ ตอนที่เจอกับหมาป่า หรือตอนที่เธอสัมผัสถึงอาถรรพ์ เธอกลัว กลัวว่าเธอจะไม่ได้เจอกับคนที่เธอรักมากมายอีก ทั้งน้าเธอ เพื่อนของเธอ มิติกา หรือแม้แต่... การินกับเชียร 


แม้แต่เชียรเธอก็คิดถึง เพราะอย่างน้อยๆ เชียร ก็ไม่ยอมให้เธอตายด้วยน้ำมือคนอื่น 


“ เออๆ.. ฉันมาแล้วยัยโง่ ทำใจดีๆ หยุดร้องไห้ซะ ” การินค่อยๆ ลูบเรือนผมยาวของลัลทริมาเบาๆ ถึงเขาจะเป็นคนที่ไม่ชอบปลอบโยนใคร แต่ก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้ ยามที่เห็นน้ำตาของลัลทริมา เขาก็..... 


ทำไมมันเศร้าแปลกๆ นะ..


“ นายอย่าทิ้งฉันนะการิน นายจะต้องอยู่กับฉันนะ ฮึก... นายอย่าไปไหนนะ ” เด็กสาวยังพร่ำพูด พลางกอดรัดเด็กหนุ่มไม่หยุด น้ำตาของเธอ กำลังทำให้เด็กหนุ่มมีความรู้สึกหนักอึ่งในหัวใจอย่างแปลกประหลาด


“ ฉันอยู่ตรงนี้ อยู่ตรงนี้เสมอ และจะไม่มีวัน ทิ้งเธอไปแน่นอน... ”



••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••



การิน นายไม่เคยได้ยินคำที่ว่า อย่าพูดเป็นเชิงสัญญากับเด็กน้อยที่กำลังงอแงหรอ ระวังถูกทวงนะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

54 ความคิดเห็น

  1. #34 Mascher (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 06:04
    เชียรตอนนี้ก็เป็นหมาหัวเน่าไปก่อนนะพอดีนานๆเขาจะสวีตกัน😂😂
    #34
    0