(fanfic) ปริศนามายา อัตตานิรันดร์

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 20 : นางมารผู้ใช้ไสย..

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 28
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    10 พ.ค. 63




‘ ลัลทริมา ’ 


‘ ?!!? ’


‘ ฉันต้องการรบกวนเธอนิดนึง ’


‘ เรื่องอะไรหรอ.. ทำไม..?? ’


‘ เรื่องมันไม่ได้ใหญ่โตอะไรมากหรอก แค่สละเวลาสักนิดของเธอช่วยฉันที ’


‘ แต่... ฉันจะไว้ใจนายได้ยังไง ’


‘ ที่ฉันจะให้เธอทำก็ไม่ยากหรอก ก็แค่......... ’


...................

.......

.

.

.



ชายผมแดงหายตัวกลับมาที่ห้องของเขา แต่ก็ต้องขมวดคิ้วเป็นปม เพราะคนที่เขาจับมัดไว้กันหนี.. หายไป 


ร่องรอยการทำลายข้าวของก็ไม่มี มีเพียง ผ้าที่มัดมือ มันวางอยู่ในลักษณะที่ถูกคลายปม


เชียรมองไปรอบๆ ไม่มีร่องรอยที่บอกว่าเธอหายไปไหน มีแต่... นัยตาคมเหลือบไปเห็นช่องว่างในชั้นหนังสือ เขาจำได้ว่าตู้หนังสือของเขาจะมีหนังสือเต็ม และไม่มีช่องว่างแน่นอน


ชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปดูช่องว่างนั้น ดูว่าสิ่งไหนหายไป..


เดี่ยว... ตำราพิธีกรรมขอมหายไปไหน หรือว่า...




...นิศาพาณิชย์ 



“ พี่มิติ ทางนี้ค่ะ ” เสียงของลัลทริมาดังขึ้น กวักมือเรียกมิติกาที่เดินเข้ามาในโรงเรียนอยู่ไวๆ


ขณะที่เด็กสาวผมม่วงกำลังเดินตรงไปหาลัลทริมา การินก็เข้ามาขวางหน้ามิติกาเอาไว้ก่อน..


คนหน้าสวยมองเด็กชายตัวเล็กกว่าตรงหน้า ก่อนจะพูดขึ้นมาอย่างไม่พึงพอใจนัก “ หลบไปไอ้ไก่อ่อนแคระ ”


การินขบกรามแน่น กำหมัดแค้น หากไม่ติดว่าเขามีเรื่องจะพูดกับเธอ เขาจะต่อยให้... “ ฉันมีเรื่องจะพูดกับเธอ ”


“ แต่ฉันไม่มี ” คนตัวสูงเหลือบมองเด็กหนุ่ม ก้าวเท้าจะเดินหนี แต่การินก็รีบพูดถึงธุระของเขาขึ้นมา


“ ฉันรู้นะ ว่าเธอเล่นของเหมือนฉัน เธอสนใจศาสตร์มืดเหมือนฉัน ” คนฟังหยุดชะงัก แสยะยิ้มปรายตามองเด็กหนุ่ม...


“ เราไปคุยกันในที่ๆ ไม่มีใครอยู่ดีกว่านะ การิน ” 



เด็กหนุ่มเดินล้วงกระเป๋ากางเกงเดินนำมิติกาไปที่ห้องส่วนตัวในโรงเรียนของเขา


“ เข้าไปสิยัยคิงคอง.. ” การินหันมาพูดกับมิติกา แต่ก็ต้องชะงักงง เนื่องจากคนที่เดินตามเขาหายตัวไป... ไปไหน


“ เหวออะไรของนาย รีบเข้ามาสิ ” เสียงของเด็กสาวเรียกเขา การินจึงหันไปมองในห้อง ก็พบว่ามิติกาอยู่ห้องแล้ว ..... ได้ไงวะ


การินเดินฮึดฮัดเข้าไปในห้องของเขา แต่ไม่ได้ปิดประตูห้อง มิติกาเดินไปนั่งลงบนโต๊ะที่มีลักษณะเหมือนกระดานดำ รอฟังเด็กหนุ่มพูดถึงธุระของเขา


“ ยัยคิงคอง ฉันได้ยินมาว่า เธอเล่นของ แค่อยากรู้ว่า.. ” การินพูดขึ้น “ มันจริงรึเปล่า ”


คนถูกถามเงียบไป ก่อนจะขยับยิ้มเลศนัยดีดนิ้วหนึ่งที


Σปึง... ปึง ปึง


“ เธอ! ” การินมองไปรอบๆ ประตูและ หน้าต่างที่เปิดอยู่ถูกปิดจนมิดชิดทั้งที่ไม่มีใครปิด เด็กหนุ่มหันมามองคนหน้าสวยที่แสยะยิ้มมองเขาอยู่


“ ตกใจอะไรกันละการิน นายไม่เคยเห็นผู้ใช้ไสยทำกันรึไง ” คำถามของเด็กสาวทำให้การินเงียบไป “ ความจริง คนที่เล่นของหรือสนอกสนใจเรื่องพวกนี้ มันก็ต้องมีฤทธิ์อย่างใดอย่างหนึ่งอยู่แล้ว ไม่ใช่แค่ไล่จับผีกระจอกๆ หรือสะเดาะกุญแจเล่นหรอกนะ ”


จุก.. จุกสุดๆ การินกำหมัดแน่น มองหน้าคนตรงหน้า เพราะเขาเองก็ไม่ได้มีวิชาอะไรที่เป็นส่วนตัว เขาเองก็พยายามเก็บจุติญาณเพื่อที่จะสรรค์หาพลังเหมือนกัน...


“ หึ.. คิดว่าตัวเองเก่งมากรึไงยัยคิงคอง แน่จริงมาเจอกันซักตั้งสิ เอาของดีของเธอออกมาเลย ” การินตะโกน ชี้หน้ามิติกาท้าทาย


“ คิดจะสู้กับฉันหรอการิน หึ ” คนหน้าสวยยิ้มเยาะ “ เร็วไปหน่อยมั้ง อย่างนายไปค้นหาวิชาประจำตัวให้ได้ก่อนดีกว่านะ ”


“ หึ ฉันไม่เชื่อหรอกว่าผู้หญิงที่มีศาสตร์มืดจะเก่งกว่าผู้ชาย ทีอย่างยัยโง่ยังอ่อนแอเลย ” การินว่า “ ขนาดมีญาณอาถรรพ์หนะ ”


“ ของกระจอกๆ แบบนั้นนะหรอ ที่นายบอกว่าดี... หึ ตาต่ำจังเลยนะ หึๆๆๆ... ” 


“ หมายความว่ายังไงยัยหัวม่วง ตาต่ำที่ว่าคืออะไร ” การินตะคอก แทบจะชัดหมัดใส่มิติกาบ่อยๆ


มิติกาแสยะยิ้ม “ หึ ถ้าพวกนายเก่งจริง พวกนายต้องสัมผัสได้สิ ว่าใครมีคุณไสยในตัว เหมือนที่ฉันเห็น ”


“ ไม่ว่าจะเป็นนายที่พูดว่าตัวเองเก่ง หรือลัลทริมาที่มีญาณอาถรรพ์ ถ้าเก่งจริงจะต้องรับรู้ถึงมันได้ คุณไสย ศาสตร์มืดเหล่านี้ ล้วนมีกลิ่นไอสีดำมืดเกาะตัวผู้ใช้อยู่ นายน่าจะรู้เรื่องอย่างนี้นะการิน ” 


“ แต่ก็นะ นายเองก็เป็นแค่มือใหม่ จะมารับรู้หรือสัมผัสพลังได้ยังไง ” มิติกายิ้มร้าย “ ขนาดไอ้ศาสดาที่ว่าตัวเองเก่ง ยังสัมผัสถึงพลังของฉันไม่ได้เลย หึ... ขี้โม้ชะมัด ”


“ แล้วนับประสาอะไรกับไก่อ่อนแคระแกนอย่างนายละ ”


“ ยัยคิงคอง!! ” การินตะคอก ขบกรามแน่นพยายามข่มอารมณ์ที่ครุกรุ่นอยู่ภายใน


คนหน้าสวยไม่ยีระกับท่าทีของการินซักนิด เด็กสาวดูเวลาในนาฬิกาข้อมือก็พบว่าใกล้เวลาที่จะต้องไปเรียนพอสมควรแล้ว “ นี่.. นายอย่าบอกใครเข้าละ แม้แต่ลัลทริมาก็ไม่ให้บอก เข้าใจมั้ย ”


“ ทำไมฉันต้องทำตามที่เธอบอกด้วยละ ” เด็กหนุ่มพูด “ ในเมื่อฉันไม่ได้อะไรด้วยซะหน่อย ”


มือนุ่มยื่นไปจับบ่าของเด็กหนุ่มไว้ ล็อกตัวไปให้การินมองไปทางไหนนอกจากจ้องเธอ “ นี่ไม่ใช่คำขอ หรือคำบอกหรอกนะการิน ”


“ แต่มันเป็นคำสั่ง ที่นายจะต้องทำตามเข้าใจมั้ย.. หึๆๆ ” นัยตาสีหม่นเย็นเยือก จ้องเข้าไปในตาของการินจนเด็กหนุ่มเงียบไป “ เข้าใจแล้วสินะ ถ้างั้นฉันขอตัว.. ”


.

.

..

...........

.................



“ ท่านศาสดาครับ นี่คือเอกสารที่ให้หาครับ ” วิทูรยิ้มจริงใจ ยื่นซองเอกสารสีเทาให้กับผู้เป็นนาย


“ ขอบใจ มีอะไรก็ไปทำเถอะ ” ชายหนุ่มบอกคนสนิท แต่วิทูรเก้ๆ กังๆ มีท่าทางอึกอักจนสังเกตเห็น เชียรเหลือบมองวิทูรอยู่ซักพัก ก่อนจะถามขึ้นมา


“ มีอะไรจะพูดกับฉันรึเปล่า ” เชียรมองคนสนิทนิ่งเงียบ รอฟังคำพูดของวิทูร


ชายหนุ่มนักมายากลอึกอักอยู่ซักพัก ก่อนจะรวบรวมความกล้าถามสิ่งที่เขาสงสัยมาตลอดระยะเวลานี้ ที่เขาสังเกตมา


“ เอ่อ... ผู้หญิงที่อยู่ในรูปนั้น เป็นใครหรอครับ เธอใช่เจ้าหญิงแห่งพิธีกรรมที่กำลังทำนี้รึเปล่า ” วิทูรรัวคำถาม “ ผมจะได้ไปจับตัวมาให้ พิธีกรรมจะได้เสร็จโดยไว ”


ชายผมแดงมองหน้าคนสนิท ขมวดคิ้วจ้องมองวิทูรเงียบ ก่อนจะหันไปมองภาพของเด็กสาวที่อยู่ในกรอบรูปด้านหลัง


...ฉันลืมเก็บรูปหรอเนี่ย ให้ตายสิ


 เชียรมามองวิทูรอีกครั้ง ก่อนจะยิ้มมีนัยตอบคนสนิทไป “ ไม่ใช่ เธอคนนี้ไม่ใช่เครื่องบูชายันต์ เพราะงั้นนายไปต้องไปยุ่ง ”


“ ทำไมหรอครับ ผมว่า.. เธอคนนี้ก็ดูมีสภาพที่ดูดีทีเดียว ดูดีกว่าลัลทริมาเป็นไหนๆ จะต้องรองรับพลังมืดได้แน่นอนครับ ” วิทูรออกความคิดเห็น แสยะยิ้มมองผู้เป็นนาย 


“ อีกอย่าง พิธีกรรมที่ท่านศาสดาจะทำ มันก็สามารถอันเชิญพลังมาพร้อมกันได้ เพียงแค่ต้องหาร่างสถิตให้ครบ.. ” 


“ ซึ่งถ้าท่านศาสดาใช้ร่างของไอ้เด็กอวดดี ลัลทริมา และผู้หญิงคนนี้ ก็ทำได้ไม่ยากนะครับ ” วิทูรพูดรัวๆ เพื่อไม่ให้ผู้เป็นนายแทรกได้ เพื่อที่จะได้รับฟังเขา 


“ พลังมืดของจอมนางแห่งโลกคู่ขนานที่ท่านศาสดาจะอันเชิญมา ต้องชอบร่างของเด็กสาวผมม่วงคนนี้มากแน่ๆ ” วิทูรมองรูปด้านหลังผู้เป็นนาย “ มันต้องเป็นอย่างงั้นแน่ๆ เพราะร่างสถิตสวยแบบนี้ ต้องถูกใจจอมปีศาจมาก ”


ชายหนุ่มฟังคำของคนสนิท ใช่.. วิทูรพูดถูก จากที่เขาอ่านเจอในตำราวรรณกรรมภาษาโบราณเล่มนั้น จอมนางเจ้าแห่งความมืดชอบเรื่องสนุกและของสวยงาม รักสะอาดและไม่ชอบคนโง่ ถ้าใช้ร่างของมิติกา จอมนางต้องชอบมากแน่ๆ จอมนาง... ปีศาจมายา


และถ้าทำตามที่วิทูรบอก แผนที่เขาวางไว้ว่าจะทำให้โลกนี้ไร้ซึ่งความเจ็บปวด ก็จะสำเร็จเร็วขึ้น...


แต่..... 

........ เธอเป็นของเขา 

เขามีสิทธิ์แตะได้คนเดียว...

.... คนอื่นห้าม และ..


เขาไม่เอาเธอเป็นเครื่องบูชายันต์แน่ ไม่มีทาง... ของเล่นก็อยู่ในหมวดของเล่น เครื่องบูชาก็อยู่ในหมวดเครื่องบูชา ไม่เอามาปะปนกันเด็ดขาด....... 


“ ขอบใจสำหรับคำแนะนำ แต่... เด็กคนนี้ไม่เกี่ยวกับพิธีกรรมนี้ ไม่ต้องไปยุ่งกับเธอ ” ชายหนุ่มยิ้มเลศนัยบอกคนสนิท ก่อนนัยตาสีชาดจะจ้องวิทูรเขม็ง จนชายหนุ่มนักมายากลรู้สึกหวาดกลัว ระคนริษยาเด็กสาวในรูป ที่นายของเขาออกตัวปกป้อง...


“ ค... ครับ ?? ทำไม ” วิทูรยังไม่หยุดพูด แต่ยังพูดไม่จบประโยค ชายผมแดงก็ลุกขึ้นยืนประจันหน้ากับเขา พร้อมกับสั่งคนสนิทเสียงเย็น 


“ ห้ามแตะต้องเธอด้วย !! ”




••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••



......โอ้โห.... !!!

ถึงกับห้ามกันเลยทีเดียว.... 

... ของเล่นวีไอพีก็งี้แหละเนอะ คริๆ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

54 ความคิดเห็น

  1. #18 Mascher (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2563 / 10:39
    หึงเก่ง คิๆ♥♥
    #18
    0