จีบคนเถื่อน [YAOI] [สนพ.Lavender By B2S] : Spin-Off

ตอนที่ 30 : ตอนพิเศษ : Happy Valentine's Day Darling

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,830
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 364 ครั้ง
    15 ก.พ. 62






ตอนพิเศษ


Happy Valentine Day Darling






---------------



“คุณครับ”


“ครับ”


“วันนี้วันอะไรครับ?”


“วันพฤหัสบดี”


“ไม่ใช่สิ วันนี้วันที่เท่าไหร่?”


“สิบสี่”


“เดือน?”


“กุมภาพันธ์”


“...”


“แล้ว?” ผมขมวดคิ้วพร้อมเงยหน้ามองร่างสูงใหญ่ที่ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยความสงสัย


เขาต้องการจะสื่ออะไร? มาเล่นทายปัญหาหรือไง?


“คุณ! วันนี้วันวาเลนไทน์!” เสียงทุ้มต่ำร้องโวยลั่นจนผมผงะด้วยความตกใจ มือที่กำลังจะพิมพ์งานต่อหยุดชะงักลงทันทีอย่างแปลกใจ


“อืม แล้วไงต่อ?” เท้าคางมองหน้าคนที่ยืนอยู่ด้วยความมึนงง


“วาเลนไทน์ไงวาเลนไทน์ วันแห่งความรักน่ะ” อีกฝ่ายโอดครวญแล้วเดินมานั่งพิงบนโต๊ะทำงานของผม


“แล้ววันอื่นรักกันไม่ได้เหรอ?” ช้อนตาขึ้นมองสบกับนัยน์ตาสีเข้มด้วยความไม่เข้าใจ วันวาเลนไทน์แล้วเกี่ยวอะไรกับผมเหรอ? ผมไม่เห็นว่ามันจะมีอะไรสำคัญเลยนี่ เพราะยังไงวันนี้ผมก็ยังต้องนั่งทำงานส่งอาจารย์ให้ทันสิ้นเดือนอยู่ดี


“คุณ!” คนตัวสูงเบิกตากว้างร้องเรียกผมเสียงดังทำเอาผมสะดุ้งด้วยความตกใจไปอีกรอบ


“อะไร?”


“อยากได้อะไรไหนพูด? เอาบ้านไหมเดี๋ยวเซ็นให้หรืออยากได้รถผมก็จะซื้อให้หรือเอาผมไหม? ผมจะยอมเป็นของคุณอย่างเต็มใจเลย” เล่นใหญ่ไปอีก แล้วดูพูดจา


“ไร้สาระ” ถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย ทำไมผมต้องมาเหนื่อยใจกับการคุยกับแฟนตัวเองด้วยนะ?


“โอ๊ย! มันเจ็บตรงนี้ที่หัวใจ!” แสดงสีหน้าเจ็บปวดได้โอเวอร์แอคติ้งมาก เล่นใหญ่ไม่มีใครเกินจริงๆ 


“ถ้าไม่มีอะไรเราทำงานต่อนะ” ว่าแล้วก็ก้มลงมาสนใจหน้าจอแมคบุ๊คของตัวเองอีกครั้ง มัวแต่คุยกับมารุตจนงานผมไม่เดินเลย ผมกะว่าจะรีบทำให้เสร็จก่อนวันที่ยี่สิบจะได้มีเวลามานั่งตรวจสอบและแก้ไขอีกรอบก่อนส่ง


“คุณ~ สนใจผมก่อน วันนี้วันแห่งความรักนะ คุณจะปล่อยให้แฟนของคุณโดดเดี่ยวอย่างนี้ไม่ได้!” แขนของผมถูกดึงไปเขย่าเบาๆ เป็นการเรียกร้องความสนใจ ตกลงแฟนผมบรรลุนิติภาวะแล้วจริงๆ ใช่ไหม?


“ต้องการอะไร?” ผมจำต้องละความสนใจจากงานมามองใบหน้าหล่อคมที่เริ่มจะเบะลงเรื่อยๆ


“ต้องการคุณ” เขาว่าด้วยน้ำเสียงและท่าทางที่ดูจริงจัง


“นอนฝันเอานะ” คำพูดห่ามๆ ที่ตรงไปตรงมาทำเอาผมหน้าร้อนผ่าวไปจนถึงลำคอ คิดว่าผมไม่รู้เหรอว่าเขาต้องการจะสื่อถึงอะไรน่ะ ทั้งเขินทั้งอายจนไม่กล้าสบตากับอีกฝ่ายตรงๆ แต่ต้องแสร้งทำเป็นดุกลบเกลื่อนกลับไป


“เน้! ทำมาเป็น เขินก็บอกเขินสิไม่เห็นต้องทำหน้าดุเลย เห็นแล้วอยากขย้ำ” น่ากลัว


“โรคจิต”


“เขินแล้วชอบทำกลบเกลื่อน”


“สักทีเถอะรุต เราต้องทำงาน” ถ้ายังไม่พูดผมจะไล่ออกไปอยู่นอกห้องจริงๆ ด้วย


“ก็บอกไปแล้วไงว่านี่มันวันแห่งความรัก” เขาย้ำอีกครั้งพร้อมจ้องหน้าผมนิ่ง


“แล้วยังไง? มันเป็นเรื่องของนักบุญวาเลนไทน์ไม่เกี่ยวกับเราสักหน่อย” ถึงอย่างนั้นผมก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี เขาจะอะไรกับวันวาเลนไทน์นักหนานะ


“ทำไมคุณไม่มีความโรแมนติก!” มารุตทำหน้าขัดใจแล้วร้องโวยออกมาเหมือนเริ่มจะหมดความอดทนกับผมแล้ว


“ทำอย่างกับว่าถ้าไม่ใช่วันวาเลนไทน์แล้วเราจะไม่รักกันอย่างนั้นแหละ”


“ฮือ! พูดอย่างนี้เป็นเมียผมเลยดีกว่า หล่อมาก เอาใจไป!” ไม่พูดเปล่า เจ้าเด็กลามกยังทำท่าจะก้มลงมาจูบปากผมให้ได้แต่ผมก็ยกมือห้ามเอาไว้ได้ทัน


“ลามปามแล้วไง” ทำไมยิ่งนานวันยิ่งดื้อแถมยังหื่นขึ้นทุกวันอีก


“เอ๊า! นี่คุณไม่อยากเป็นเมียผมเหรอ?” มีใครเขามาถามกันตรงๆ แบบนี้บ้างเนี่ย! หน้าไม่อายจริงๆ เลย


“ไม่!” ผมสวนกลับทันควันด้วยใบหน้าเห่อร้อน ถึงมารุตจะไม่อายแต่ผมอายมากๆ เลย


“ไม่ปฏิเสธ?” อีกฝ่ายย้อนถามกลับมาด้วยดวงตาเป็นประกายระยิบระยับพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์


“ไม่อยากเป็นเมีย แต่เราอยากเป็นผัวรุต” ผมกระตุกยิ้มที่มุมปากพลางยกมือขึ้นลูบที่ต้นขาแกร่งอย่างยั่วยวน


“บ้า! บัดสีบัดเถลิง! ได้ยินแล้วขนลุกเลย!” คนตัวสูงปัดมือผมทิ้งอย่างแรงแล้วขยับหนี แต่ก็ไม่ได้ไปไหนไกล มารุตยังคงพิงสะโพกอยู่กับโต๊ะทำงานของผมอยู่


“เมื่อเช้ากินยาไม่ได้เขย่าขวดเหรอ?” เห็นท่าทางสะดีดสะดิ้งเล่นใหญ่เล่นโตแล้วถึงกับต้องกุมขมับ


ตกลงแฟนผมเป็นรุกออกสาวเหรอ?


บ้าจริง! แค่คิดก็ขนลุกแล้ว


“ผมไม่ได้บ้านะ!


“งั้นก็ไปกินอะไรผิดสำแดงมาแน่ ดีดเหลือเกิน” กอดอกอย่างครุ่นคิด จำได้ว่าเมื่อเช้าผมก็ไม่ได้เอาอะไรแปลกๆ ให้เขากินนะ ก็ทำซุปครีมเห็ดกับไข่ดาวแล้วก็ขนมปังปิ้งธรรมดาเองนี่นา


“ผมแค่มีความสุขเวลาอยู่กับคุณเองนะ” เขาว่าด้วยรอยยิ้มหวานแถมยังมองผมตาเยิ้มอีก


“ไม่ปกติจริงๆ ด้วย” ผมพยักหน้าเห็นด้วยกับตัวเองเบาๆ


“คุณ~ ทำไมปากร้ายจัง” คนตัวสูงโอดครวญหน้างอ


“ขอความจริง” เอนหลังพิงผนังเก้าอี้มองสบตากับคนที่นั่งอยู่บนโต๊ะทำงานอย่างกดดันนิดๆ ถ้าไม่จริงจังวันนี้ก็คงพูดกันไม่รู้เรื่องและคิดว่าน่าจะลากยาวไปถึงตอนเย็น นี่เพิ่งจะช่วงสายของวันเองนะ แฟนผมจะหาเรื่องอะไรมาให้ผมปวดหัวอีกล่ะ จริงๆ ตั้งแต่คบกันมานี่ผมก็มีเรื่องให้ต้องกุมขมับทุกวันเลย ส่วนมากก็มาจากความเยอะสิ่งของมารุตนั่นแหละ


“ไม่เอา” คนตัวสูงส่ายหน้าพรืดจนผมกระจาย


“ทำไม?” พิรุธเยอะเชียวนะ


“สัญญามาก่อนว่าถ้าพูดแล้วจะไม่โดนคุณต่อย” เปิดมาขนาดนี้แล้ว ไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ


“พูดมา” แสร้งทำเสียงดุกดดันให้อีกฝ่ายพูดออกมา


“โดนต่อยแน่เลยกู” เสียงพึมพำแผ่วเบาทำเอาผมขมวดคิ้วหนักกว่าเดิม ชักไม่น่าไว้ใจแล้ว


“มารุต” เรียกย้ำอีกครั้งด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง


“ผมแค่คิดว่าผมไม่อยากเป็นแค่แฟนคุณแล้วว่ะ ผมอยากเป็นผัวคุณ เป็นเมียผมเถอะ!


พลั้ก!


“เด็กบ้า!” สิ้นประโยคชวนหน้าร้อนนั่นผมก็ยกขาขึ้นถีบอีกฝ่ายทันทีราวกับตั้งโปรแกรมอัตโนมัติเอาไว้


“โอ๊ย! นี่ถีบเลยเหรอ!? รุนแรงไปเปล่าเนี่ย!” ร่างสูงใหญ่ที่ไม่ทันได้ตั้งตัวล้มลงไปนั่งกองอยู่กับพื้นข้างโต๊ะทำงานของผมพร้อมส่งเสียงร้องโอดโอยออกมาอย่างน่าสงสาร แต่ผมไม่สงสารหรอกนะ!


“เด็กทะลึ่ง!” ถลึงตามองดุๆ ให้ไปทีแล้วหันกลับมานั่งทำงานต่อ เสียเวลาชีวิตจริงๆ ไม่น่าไปคาดหวังหาสาระอะไรกับเขาเลย แล้วดูสิ ทำเอาผมเขินหน้าร้อนจนไม่มีสมาธิทำงานอีกแล้ว


“เด็กที่ไหนกัน โตพอจะเป็นผัวคุณได้แล้วนะครับ” มารุตยังไม่เลิกวอแว


“มารุต!” หันไปแหวเสียงดังด้วยความตกใจกับคำพูดที่ตรงยิ่งกว่าไม้บรรทัด


“อะ หน้าแดง นี่โกรธหรือเขินครับคุณรัชช์” เขายังคงแกล้งผมไม่เลิก นิสัยเสียชะมัดเลย


“ไปไกลๆ เลยไม่งั้นจะโกรธแล้วนะ” อ่านงานตรงหน้าไม่รู้เรื่องแล้ว!


“เดี๋ยวสิ นี่ผมจริงจังนะ” มือใหญ่ยื่นมารั้งแขนผมไว้แล้วออกแรงดึงเบาๆ ให้หันไปหา


“จริงจังในเรื่องกามๆ นี่นะ?” ย้อนถามเสียงสูง ใครก็ได้เอาผมออกไปจากตรงนี้ที!


“ก็คุณชอบทำให้ผมคิดอกุศลกับคุณตลอดเลย”


“ตอนไหน!” ผมเบิกตากว้างอย่างตกใจ ผมไปทำตัวแบบนั้นใส่เขาตอนไหนกันเล่า!


“ทุกตอนนั่นแหละ ชอบเดินเปลือยอกทั่วห้อง ไม่คิดว่าคนมองจะขาดใจตายบ้างหรือไง!


“แค่ถอดเสื้อเนี่ยนะ?” มันใช่เรื่องเหรอ(วะ)ครับ? ใครที่ไหนเขาก็ทำกันหรือเปล่า? อยู่ในห้องตัวเองถ้ามันร้อนก็ถอดเสื้อกันไม่ใช่เหรอ? บางทีเพิ่งอาบน้ำเสร็จก็ออกมาแต่งตัวข้างนอก มันแปลกหรือไง?


“ใช่! เอวก็เล็ก ผิวก็ขาว แถมยังนมอมชมพะ โอ๊ย!


“ไปหื่นไกลๆ เลยไอ้เด็กโรคจิต! หยิบหนังสือประมวลกฎหมายที่อยู่ใกล้มือที่สุดฟาดแขนหนาไปทีเพื่อเป็นการเบรกไม่ให้อีกฝ่ายพูดจาที่มันน่าอายออกมา แบบนี้มันไม่ต่างจากคุกคามทางเพศเลยนะครับ


“คำก็เด็ก สองคำก็เด็ก ลองโดนเด็กกินหน่อยไหมล่ะครับคุณ?” แววตาที่มุ่งมั่นถูกส่งมายังผม ร่างสูงใหญ่ที่นับวันดูท่าจะโตขึ้นเรื่อยๆ พุ่งเข้ามาหาผมที่ยังคงนั่งมึนงงอยู่ที่เดิม


“จะทำอะไร!?” แขนแกร่งข้างหนึ่งสอดเข้าที่ใต้ท้ายทอยของผมและอีกข้างก็สอดเข้าที่ใต้ข้อพับก่อนจะโอบกระชับให้แน่นขึ้นแล้วพาผมเดินตรงไปยังเตียงนอนหน้าตาเฉยอย่างคนที่ไม่ทุกข์ร้อนอะไร


ตุ้บ!


ร่างของผมถูกวางลงบนเตียงนอนพร้อมกับที่มีร่างของใครอีกคนทาบทับตามลงมาติดๆ เขาเท้าแขนคร่อมทับตัวของผมเอาไว้ แถมยังเอาเข่ามาแยกขาของผมออกอีก ท่าทางแบบนั้นมันทำเอาผมหายใจไม่ทั่วท้องเอาเสียเลย


“จะปล้ำคุณ จะกลืนกินคุณทั้งตัวไม่ให้เหลือเลย” เขาเอ่ยบอกผมด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่ดังอยู่ข้างใบหู


“นี่! เดี๋ยวสิ! อ๊ะ!


 











-----CUT-----











15.15 นาฬิกา


จุ๊บ!


“อื้อ!” ผมส่งเสียงขัดใจในลำคอเมื่อรู้สึกว่าถูกก่อกวนเวลานอน ปลายจมูกโด่งและริมฝีปากอุ่นที่ไล้แตะไปทั่วใบหน้าทำเอาผมหงุดหงิดจนนอนไม่ได้เลยต้องลืมตาขึ้นมามองคนที่ขี้วอแวไม่เลิก


“ยอมผมตั้งแต่แรกก็จบ” ตื่นมาก็เจอใบหน้าร้ายๆ ของคนที่ได้ชื่อว่าเป็นแฟนลอยอยู่ไม่ไกล รอยยิ้มกรุ้มกริ่มของอีกฝ่ายชวนให้ผมนึกย้อนกลับไปถึงเหตุการณ์เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน


“ไอ้บ้า! ภาพที่ผมกับมารุตทำเรื่องอย่างว่าไหลย้อนเข้ามาพาให้ใบหน้าร้อนผ่าวไปหมด


“นี่หยาบแล้วใช่ไหม?” เจ้าเด็กลามกหัวเราะในลำคออย่างขบขัน ไม่โกรธเคืองที่ถูกต่อว่า ออกแนวชอบอกชอบใจเสียด้วยซ้ำ


“ไอ้หะ อื้อ! ผมที่อ้าปากจะด่าคำที่หยาบขึ้นมากกว่านั้นก็ถูกอีกฝ่ายประกบริมฝีปากลงมาอย่างรวดเร็ว ทำให้คำที่กะจะปล่อยออกมาต้องไหลลงคอกลับไป เขาดูดคลึงริมฝีปากของผมอยู่สักพักก่อนจะขบกัดลงมาแผ่วเบาอย่างหยอกล้อ


“ถ้าด่าไอ้เหี้ยนี่มีต่อนะครับที่รัก” ผละใบหน้าออกไปแล้วกรีดยิ้มร้ายที่ผมรู้สึกว่าตัวเองคิดผิดที่ตกลงคบกับผู้ชายหื่นกามคนนี้


“พอแล้ว ปวดตัว” ยกมือขึ้นดันหน้าหล่อๆ นั่นไว้ก่อนที่เขาจะพุ่งเข้ามาจูบผมอีกรอบ


แค่นี้ยังไม่พอใจอีกหรือไงกัน?


“เดี๋ยวนวดให้นะครับ” เขาว่าอย่างเอาใจแล้วโน้มตัวลงมากอดผมไว้หลวมๆ


“อื้อ” ขานรับกลับไปทั้งที่ยังงัวเงีย ผมเหมือนยังนอนได้ไม่เต็มอิ่ม แต่เพราะถูกอีกฝ่ายก่อกวนเลยต้องตื่นขึ้นมา


“เพลียเหรอครับ?” ไม่รู้ว่าที่ถามเพราะเป็นห่วงผมหรือแค่อยากจะกวนประสาทผมกันแน่


“ถ้าไม่หยุดพูดจะต่อยให้ปากแตกจริงๆ ด้วย” เคยคิดบ้างไหมว่าคนอื่นเขาจะเขินน่ะ นึกโกรธตัวเองไม่น้อยที่ไม่ยอมห้ามอีกฝ่ายให้จริงจังกว่านี้ ดันใจง่ายโอนอ่อนตามเขาเสียได้


“โหดจังเลยน้า~ เมียใครเนี่ย?” ไม่วายยังมายิ้มล้อเลียนใส่ผมอีก


“มารุต! ผมร้องลั่นด้วยความตกใจกับคำพูดของอีกฝ่าย ก็รู้แหละว่าได้กันแล้ว แต่ก็ไม่เห็นต้องย้ำบ่อยๆ เลย!


“อ๋อๆ เมียผมเอง ฮ่าๆ”


“หุบปากไปเลย! กวนประสาท!


“โอ๋ๆ หยอกเล่นเอง ดูนี่สิผมมีอะไรให้คุณด้วย” ร่างสูงผละตัวออกไปแล้วเดินไปยังตู้เสื้อผ้าเขาหยิบอะไรบางอย่างออกมาจากในนั้นก่อนจะเดินกลับมาพร้อมกับดอกกุหลาบสีชมพูในมือหนึ่งดอก


“หืม?” ผมมองดอกกุหลาบตรงหน้าอย่างแปลกใจ เงยหน้ามองคนให้แล้วก็ต้องหลุดยิ้มเขินๆ ออกมา ยื่นมือไปรับมาถือไว้ด้วยความเต็มใจส่วนคนให้ก็ฉีกยิ้มกว้างจนตาหยี


ดอกกุหลาบสีชมพูคือแทนรักที่หวานซึ้ง รักโรแมนติก เป็นรักที่อ่อนหวาน นุ่มนวล ลึกซึ้ง และเป็นรักที่สวยงาม


“ออกไปข้างนอกกัน” ผมถูกมารุตประคองให้ลุกขึ้นยืนอย่างระมัดระวัง ฝ่ามืออุ่นร้อนโอบกระชับตัวผมแน่นขึ้นเล็กน้อยแล้วพาเดินไปยังหน้าประตูห้องนอน พอเดินพ้นหน้าประตูออกมาเขาก็หยุดเดินแล้วหันไปหยิบกุหลาบสีแดงที่วางอยู่ในตู้โชว์ข้างประตูห้องนอนออกมายื่นให้ผม


ดอกกุหลาบสีแดงสื่อถึงความเร่าร้อน ร้อนแรง แต่ยังคงแฝงไปด้วยความปรารถนาดี ความห่วงใยที่มีให้กัน และยังหมายถึงรักนิรันดร์อีกด้วย


ผมรับมาถือคู่กับดอกกุหลาบสีชมพูในมือพลางก้มมองมันด้วยหัวใจที่เต้นรัวเร็ว ไม่รู้ว่ามารุตคิดที่จะทำอะไร แต่ที่แน่ๆ เลยคือหัวใจของผมมันทำงานหนักมากพอๆ กับไอร้อนบนใบหน้าที่มีมากเช่นกัน ผมถูกมารุตพาเดินต่อไปเรื่อยๆ จนไปถึงโซฟาที่อยู่ตรงกลางห้อง การก้าวเดินแต่ละก้าวชวนให้หัวใจของผมเต้นแรงมากขึ้นเรื่อยๆ ตลอดทางเดินที่เต็มไปด้วยกลีบกุหลาบหลากหลายสีโรยไว้เต็มสองข้างแล้วเว้นตรงกลางเป็นทางเดินเอาไว้ มันดูสวยงามมาก ภายในห้องตกแต่งด้วยไฟสีส้มสลัว กับรูปถ่ายของผมที่ห้อยอยู่เต็มไปหมด ส่วนมากจะเป็นรูปแอบถ่ายกับตอนเผลอ มันไม่ได้ดูแย่นักเพราะเหมือนมารุตจะเลือกเอาแต่รูปที่พอดูได้ไปจนถึงดูดีมาให้ รอบห้องมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกไม้และเทียนหอมที่จุดอยู่ตามมุมห้องชวนให้รู้สึกผ่อนคลาย ตรงกลางโต๊ะตัวเตี้ยหน้าโทรทัศน์เครื่องใหญ่มีดอกกุหลาบสีขาววางเอาไว้หนึ่งดอก มารุตดันให้ผมนั่งลงที่โซฟาก่อนที่เขาจะหันไปหยิบดอกกุหลาบดอกนั้นขึ้นมาแล้วคุกเข่าลงตรงหน้าผม


สีขาวเป็นสีที่บ่งบอกถึงความสะอาด บริสุทธิ์ เป็นรักที่ไม่คาดหวัง แค่ได้รักก็พอ เพราะเป็นรักที่น่าทะนุถนอม


ดอกกุหลาบสีขาวจึงมีความหมายที่บ่งบอกว่าเป็นรักที่รวมกันเป็นหนึ่งเดียว ให้เกียรติซึ่งกันและกัน และจะรักกันจนวันสุดท้ายของชีวิต


และดอกกุหลาบ 3 ดอก แทนคำบอกรักว่า ฉันรักเธอ


“แฮปปี้วาเลนไทน์เดย์นะครับที่รัก” ผมที่ยื่นมือออกไปรับดอกกุหลาบก็ต้องแปลกใจเมื่อดอกกุหลาบที่ควรจะได้รับกลับไม่ได้อย่างที่คิด มารุตดึงเอากุหลาบที่ถืออยู่ออกแล้วเขาก็เป็นฝ่ายจับมือผมเอาไว้อย่างเบามือแทน ความเย็นชืดของโลหะที่แตะโดนข้อนิ้วทำเอาผมใจเต้นแรงยิ่งกว่าเดิมหลายเท่า ก้มมองดูที่นิ้วนางข้างซ้ายของตัวเองก็เห็นแหวนเกลี้ยงธรรมดาวงหนึ่งประดับอยู่ มารุตรู้ดีว่าผมไม่ชอบใส่เครื่องประดับที่มันดูเยอะหรือดูมีราคามากเกินไป แต่ถึงอย่างนั้นแหวนที่เขาให้มานี่ก็แพลทินัมนะครับ   


“จองไว้ก่อนนะครับ” เขาบอกกับผมด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน สายตาที่จริงจังและหนักแน่นของเขาทำเอาผมไม่สามารถละสายตาไปจากเขาได้เลย มารุตเป็นคนที่ตาสวยมาก ยิ่งแววตาของเขาสะท้อนออกมาให้เห็นถึงความรู้สึกที่เขามีต่ออะไรสักอย่าง มันยิ่งน่ามองและน่าหลงใหล


“ขอบคุณนะ” โผเข้ากอดร่างหนาเอาไว้แน่นด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย มันดีใจแล้วก็ตื้นตันกับสิ่งที่เขาทำให้ ไม่เคยคิดมาก่อนว่าผู้ชายห่ามๆ เถื่อนๆ อย่างเขาจะทำอะไรที่มันดูโรแมนติกแบบนี้ได้ด้วย 


มารุตทำให้ผมตกหลุมรักเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเหนื่อย


“ผมรักคุณนะ รักที่สุดเลย”


และดูท่าแล้วว่าจะไม่มีวันเลิกรักหรือหยุดรักได้ง่ายๆ


“อื้อ รุตเข้าไปในห้องเปิดลิ้นชักตู้ข้างเตียงแล้วหยิบกล่องสีน้ำเงินในนั้นมาให้หน่อย” ผมผละตัวออกมาแล้วชี้เข้าไปในห้องนอนของเขากับผม มารุตมองผมอย่างงงๆ ที่อยู่ดีๆ ก็เปลี่ยนเรื่องเฉย แต่ก็ยอมลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้องนอนอย่างว่าง่าย


“อันนี้เหรอ?” เขาเดินกลับมาพร้อมชูกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินที่ผมบอกให้ไปเอาขึ้นมาให้ผมดู ผมพยักหน้ารับเบาๆ กวักมือเรียกให้เขาเดินมานั่งด้วยกันบนโซฟา คนตัวสูงไม่ได้ถามอะไรต่อ ยอมเดินมานั่งข้างๆ แล้วยื่นกล่องมาให้ผม


“เปิดดูสิ” ส่ายหน้าเบาๆ เพื่อเป็นการปฏิเสธก่อนจะบอกให้เขาเป็นคนเปิดมันเอง


“หือ! เสียงทุ้มครางต่ำในลำคออย่างแปลกใจ ผมหัวเราะแผ่วเบาอย่างเอ็นดู เอื้อมมือไปหยิบของที่อยู่ในกล่องออกมาแล้วสวมมันลงไปที่นิ้วเรียวยาวของอีกฝ่าย


จองไว้ก่อนนะ Happy Valentine's Day Darlingผมเอ่ยบอกกับเขาด้วยรอยยิ้มหวานก่อนจะกดจูบลงไปที่แหวนเกลี้ยงบนนิ้วนางข้างซ้ายของมารุตแผ่วเบา เป็นความบังเอิญที่เราต่างใจตรงกันเลือกเอาแหวนมาเป็นของขวัญในวันวาเลนไทน์ให้กันแบบนี้ แถมแหวนที่ซื้อมายังเป็นแบรนด์เดียวกันและคอลเลคชั่นเดียวกันอีกด้วย


!!! ดวงตากลมที่ผมหลงรักเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ


“เราก็รักรุตเหมือนกัน เป็นเด็กดีของเราแบบนี้ไปตลอดเลยนะ” ขยับไปกดจูบที่มุมปากของคนที่ยังคงตกใจไม่หายอีกหนึ่งทีอย่างเอาใจ ถึงวันนี้มารุตจะทำตัวกวนประสาทและน่าโมโหไปบ้างแต่โดยรวมก็ถือว่าเขายังน่ารักอยู่


แต่ถ้าจะให้พูดจริงๆ แล้วคือวันนี้มารุตน่ารักมากเลยล่ะครับ


“วินาทีนี้จะให้เป็นเด็กเป็นหมาเป็นแมวเป็นอะไรก็ได้ยอมทั้งนั้นแหละ!


“อ้าว ไม่อยากเป็นผัวเราแล้วเหรอ?” ผมแสร้งเอียงคอมองสบตาอีกฝ่ายอย่างแปลกใจ


“คุณ!


“อ๋อ ลืมไปว่าเป็นไปแล้ว” กระตุกยิ้มอย่างพอใจเมื่อได้เห็นสีหน้าเหมือนคนสติหลุดของมารุตแถมเจ้าเด็กลามกยังเขินผมจนหูแดงเถือกอีก


“อ๊าก! คุณแม่ง! ร้ายกาจ! ผมจะบ้าตายเพราะคุณอยู่แล้วนะ! เสียงทุ้มต่ำร้องโวยลั่นก่อนที่ร่างหนาจะพุ่งตัวเข้ามาหาผมโดยไม่ทันได้ตั้งตัว


“ตาบ๊องเอ๊ย! ผมหลุดหัวเราะออกมาเสียงดังเพราะเสียงบ่นงึมงำของมารุตที่ดังอยู่ตรงซอกคอของผม


เขินแล้วเป็นอย่างนี้เหรอ? ไหนล่ะมารุตคนเก่งเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อนหายไปไหนแล้วนะ? ไหนคนที่บอกว่าอยากเป็นผัวผมน่ะ? ตอนตัวเองพูดไม่เห็นเขินเลย พอโดนผมพูดใส่กลับไปบ้างมาทำเป็นเขินเหมือนสาวน้อยวัยแรกแย้ม


ทั้งน่าเอ็นดูและน่าหมั่นไส้ในเวลาเดียวกันเลย 


เด็กน้อยของผมยังไงก็ยังเป็นเด็กน้อยอยู่ดีนั่นล่ะนะ


---------------





วันวาเลนไทน์ว่ะแก

แล้วไงเหรอ?

ปั่นนิยายไงคะ

ขนาดนี้แล้วยังจะไม่เม้นกันอีกเหรอ หื้ม!?



ตอนแรกจะให้เรื่องนี้ไม่มีฉากคัทด้วย

แต่มีคนขอมา ก็อยากบอกว่า

เราน่ะ เขียนฉากคัทไม่เก่ง

มันได้แค่นี้จริงๆ เขินเว้ยแก จริงๆ นะ


ใครที่บอกว่ายังไม่อยากให้เรื่องนี้จบ อยากให้มีต่อ

รบกวนโดเนทมาให้เราทีค่ะ พอดีอยากได้แรงขับเคลื่อน

แฮร่!

หยอกกกกกก


เม้นติชมได้ หรือทักมาคุยกันที่เพจก็ได้นะ

จะทวงนิยายหรือคุยเล่นก็ได้จ้า





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 364 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

569 ความคิดเห็น

  1. #534 OoNuizqBk (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2562 / 10:34
    ตอนนี้ทั้งตลกทั้งหวานโอ๊ยคุณรัชมารุตฆ่าคนโสดดดมากก
    #534
    0
  2. #500 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 09:30
    เขินนนนนวุ้ย โรแมนติคก็เป็นเนอะมารุต
    #500
    0
  3. #485 sichul (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 15:22

    อ๊ากก น่ารักเกินไปแล้ววว
    #485
    0
  4. #464 Natsuki-chan (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 02:06
    เขินอะ-/////-
    #464
    0
  5. #428 loveseriesY (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 22 มีนาคม 2562 / 17:48
    โอ๊ยยยยย น้องเขิลลล น้องฟินนนนนน ฮือๆๆรักกคุณเล็ก รักรุต รักทุ๊กกกคนนน
    #428
    0
  6. #420 Little_Mermeid (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 20:05
    อ่านcut ได้ที่ไหนเหรอคะ??
    #420
    1
    • #420-1 Perdita P.R.(จากตอนที่ 30)
      18 เมษายน 2562 / 23:53
      ในธัญวลัยค่ะ
      #420-1
  7. #385 fffan (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:09
    ชุ้นเขินนนนนน ให้ตายสิ
    #385
    0
  8. #384 Lc_Jw (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:28

    คุณรัชช์เท่มากกกกกกก55555555 โอมายกอตตตมาก ฉากจูบไปที่แหวนเนี่ย อุ๊แงงงงท็อปฟอร์มมากก รุตเป็นเด็กน้อยน่ารักไปเลย555555 >/////<

    #384
    0
  9. #382 [In_My_DreaM] (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:01

    เขาได้กันแล้วววว เลข บช มาค่ะ อยากส่งกำลังใจ 5555
    #382
    0
  10. #380 jomjune0406 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:40
    โว้ววววว หวานเกิ้นนนนน คนโสดอิจฉาาาาา
    #380
    0
  11. #379 manejanb (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:23

    น่ารักจัง
    #379
    0
  12. #378 ChaBo Chic (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:58
    น่ารัก หุบยิ้มไม่ได้เลยทีนี้
    #378
    0
  13. #377 markbam55 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:36
    มารุตเปลี่ยนไป๊~~~~ น่ารักน่าเอ็นดู
    #377
    0
  14. #376 jjingg. (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 02:04
    แง ไอเด็กเอ้ยยย เอ็นดู เขินบิดไปหมด ใครกัน คุณรัชช์หรือมารุต เปล่าจ้า รีดเดอร์เอง เขินมาก แง้
    #376
    0
  15. #375 Snowhite24 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:26
    อ่าน cut ได้ที่ไหนอ่าาา
    #375
    0
  16. #374 KYUMIN137 (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:43
    น่ารักกกกกกกก
    #374
    0
  17. #373 Nnn (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:31

    เขินนน สุขสันต์วันวาเลนไทน์ค่ะไรท์

    #373
    0
  18. #372 MarinaLoma (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:26

    น่ารักทั้งคู่เลยค่ะ ฟินสุดๆ
    #372
    0
  19. #371 Chrysola (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:22

    น่าร๊ากกกก เขินไปหมด เอร๊ยยยยย
    #371
    0
  20. #370 primo xxii (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:49
    อะน่ารักกกกกกกอีกแล้วมารุตตตต
    #370
    0
  21. #369 Hyubi (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:42
    ฟินนนนนน สุขสันวันวาเลนไทน์นะไรท์
    #369
    0