จีบคนเถื่อน [YAOI] [สนพ.Lavender By B2S] : Spin-Off

ตอนที่ 1 : START

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,816
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 712 ครั้ง
    28 ก.ค. 61






START




มารุตคนเถื่อน

---------------



นี่คงเป็นเรื่องบ้าบอที่สุดในชีวิตของผม ไม่รู้เลยว่าความรักมันจะทำให้เราเป็นได้ถึงขนาดนี้ ยอมเขาทุกอย่าง ยอมให้หมดจนตัวเองแทบไม่เป็นตัวของตัวเอง ยอมจนเหมือนคนไร้ซึ่งความรู้สึก ไม่ว่าเขาจะร้องขอให้ทำอะไรก็ยินดีทำให้หมด ต่อให้เรื่องนั้นมันจะทำเราเจ็บหรือต้องฝืนใจทำก็ตาม และครั้งนี้ก็เช่นกัน ถึงมันจะเป็นคำขอร้องบ้าๆ แต่เพราะมันเป็นคำขอร้องจากคนที่ผมแอบชอบมาตลอดหนึ่งปี ผมถึงได้มายืนอยู่ตรงนี้ และทำในสิ่งบ้าๆ ที่ไม่เคยคิดที่จะทำมาก่อน อย่างการจีบผู้ชายหน้าหล่อแต่นิสัยเถื่อนและถ่อยคนหนึ่ง


ต้องลงทุนขนาดไหนถึงได้พาตัวเองจากคณะนิติศาสตร์มาถึงคณะเกษตรที่อยู่คนละฝั่งของมหาวิทยาลัยเพียงเพราะคำขอร้องของคนๆ หนึ่ง แต่เพราะคนๆ นั้นเขามีอิทธิพลต่อความรู้สึกของผม ผมถึงได้ตกปากรับคำไปอย่างเลี่ยงไม่ได้ บางทีสิ่งบ้าๆ ที่ผมพูดถึงอาจไม่ใช่คำขอร้องนั่น แต่เป็นตัวผมเองต่างหาก  กว่าจะมาถึงคณะนี้ก็เล่นเอาปาดเหงื่อ ถึงผมจะขับรถมาจอดที่ลานจอดรถของคณะเกษตรก็เถอะ แต่ผมก็เสียเวลากับการเดินตามหาใครคนหนึ่งนานพอสมควร กว่าจะคิดได้ว่านี่มันเป็นเวลาพัก ก็เดินมันเกือบรอบคณะแล้ว และคณะนี้ก็ไม่ใช่เล็กๆ เสียด้วย


กวาดสายตามองหาอยู่พักใหญ่กว่าจะเจอคนที่ผมตามหาอยู่


“นาย มารุตใช่ไหม?” ผมเดินเข้าไปหาผู้ชายรูปร่างสูงโปร่งหน้าตาคมคายแต่ดูดุดันในยามที่เขาทำหน้านิ่งๆ ผิวสีแทนอย่างดูดีของเขายิ่งขับให้เจ้าตัวดูโดดเด่นมากกว่าเพื่อนอีกสองคนที่นั่งอยู่ด้วยกันเป็นอย่าง เขากำลังนั่งกินมื้อเที่ยงอยู่กับเพื่อนโดยไม่สนใจโลกรอบข้างเลยแม้แต่น้อย จากที่สังเกตดูคร่าวๆ แล้วผู้ชายคนนี้ไม่ได้แตกต่างจากในรูปที่ผมเห็นมาก่อนหน้านี้เท่าไหร่นัก


“อืม เรารู้จักกันเหรอ?” เขาวางตะเกียบที่กำลังจะคีบเส้นบะหมี่เข้าปากแล้วหันมามองผมด้วยแววตาสงสัย ผมลอบสำรวจใบหน้าและการแต่งกายของอีกฝ่ายในช่วงเวลาสั้นๆ แล้วก็ต้องยอมรับว่าคนตรงหน้าผมเป็นผู้ชายที่ดูดีมากๆ คนหนึ่ง ถึงจะดูเถื่อนไปสักหน่อยและการแต่งตัวก็ไม่ค่อยจะเรียบร้อยเท่าไหร่นัก แต่นั่นก็เป็นเอกลักษณ์ของเขา เป็นภาพลักษณ์ที่ทำให้ใครหลายๆ คนจดจำเขาได้ดี แม้มันจะไม่ใช่ทางที่น่ายินดีก็เถอะ


“ฉันรัชช์ นิติศาสตร์ปีสาม” ผมแนะนำตัวเองออกไป มันเป็นเรื่องของมารยาทที่ใครเขาก็ทำกัน การที่เราเข้าไปทักใครสักคนเราก็ควรจะต้องแนะนำตัวให้เขารู้จัก มีคนเคยบอกผมไว้ว่าอย่างนี้ ผมเลยจำมันมาตลอด


“บอกทำไม?” แม้อีกฝ่ายจะแสดงท่าทีราวกับว่าไม่อยากรู้จักเราก็ตาม แต่นั่นมันก็เรื่องของเขา


ผมแค่มาทำในสิ่งที่ผมตั้งใจไว้ก็เท่านั้นเอง ผมกวาดสายตามองคนในโต๊ะที่หันมามองผมอย่างสนใจ จริงๆ ต้องบอกว่าคนทั้งโรงอาหารคณะเกษตรหันมามองผมเลยดีกว่า


ผมไม่ชอบเป็นจุดเด่น แต่ก็ไม่เคยหลีกเลี่ยงได้เลยแม้แต่ครั้งเดียว


“บอกไว้ เพราะฉันจะจีบนาย” ผมหันมาสบตากับคนที่นั่งอยู่ต่ำกว่า แต่ถ้าอีกฝ่ายยืนเต็มความสูง ผมคงจะเตี้ยกว่าเล็กน้อย


เคยอ่านประวัติของมารุต วรโชติเมธีมาอยู่บ้าง เท่าที่จำได้ก็คือเขาเกิดวันที่ 25 มกราคม กรุ๊ปเลือด O สูง 184 เซนติเมตร หนัก 65 กิโลกรัม เป็นลูกชายเพียงคนเดียวของบริษัทที่ผลิตอาหารแช่แข็งและอาหารกระป๋องชื่อดังอันดับต้นๆ ของประเทศ และแน่นอนว่ามีการส่งออกไปเกือบทั่วโลก ประวัติโดยพื้นฐานก็ดูดีมีชาติตระกูลพอสมควร แต่เรื่องนิสัยส่วนตัวนี่มีแต่เรื่องเสียๆ ทั้งนั้น ผมไม่ใช่คนที่จะตัดสินใครจากรูปลักษณ์ภายนอกหรือคำบอกเล่ากันปากต่อปาก เพราะอย่างนั้นผมจึงไม่ได้ตัดสินเขาจากการอ่านเรื่องราวของเขาผ่านตัวหนังสือเพียงไม่กี่บรรทัด


“ห๊ะ!?” มารุตร้องเสียงหลงพร้อมทั้งเบิกตากว้างอย่างตกใจ


“กรี๊ด!!!” จู่ๆ เสียงร้องกรีดจากรอบข้างก็ดังขึ้น ผมเหลือบมองกลุ่มผู้หญิงที่จ้องมองมายังผมแล้วร้องกรี๊ดออกมาเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร ใครไม่ตกใจก็แปลกแล้วล่ะ มีผู้ชายที่ไหนบ้าง จู่ๆ ก็เดินมาบอกผู้ชายด้วยกันโต้งๆ ว่าจะจีบน่ะ


ไม่มีหรอก นอกจากผม


“แค่นี้ล่ะที่จะบอก” ผมว่าแล้วเตรียมจะเดินออกมาจากที่ตรงนั้น ไม่อยากอยู่นานให้ตัวเองเป็นจุดสนใจมากนักหรอก แค่นี้ก็อึดอัดจะแย่แล้ว


“เดี๋ยว! นี่มึงกวนตีนกูเหรอ!?” คนที่ตกใจหน้าเหวอเมื่อครู่ลุกขึ้นมาคว้าข้อมือของผมเอาไว้ก่อนที่ผมจะทันได้เดินกลับไปยังคณะของตัวเอง


“เปล่านี่” ผมก้มมองข้อมือของตัวเองแล้วก็เผลอขมวดคิ้วเล็กน้อยอย่างไม่ชอบใจนัก ผมไม่ชอบให้ใครมาแตะเนื้อต้องตัว จะว่าผมถือตัวก็คงไม่ถึงขั้นนั้น ผมแค่ไม่ชอบให้คนที่ไม่รู้จักหรือไม่สนิทมาโดนตัวก็เท่านั้นเอง เพราะอย่างนั้นผมถึงบิดข้อมือของตัวเองออกจากฝ่ามือใหญ่ที่หยาบกร้านนั่นอย่างเนียนๆ 


“มึงบอกจะจีบกู?” คิ้วหนาขมวดชนกันแน่นจนมันแทบจะรวมร่างกันได้


อ่า หน้าตาแบบนี้คือกำลังโกรธสินะ


“อืม”


“กู ไม่ ให้ จีบ!” เขาเน้นย้ำทีละคำใส่หน้าผมอย่างหัวเสีย 


“ก็ไม่ได้มาขออนุญาตนี่ แค่มาบอกไว้เฉยๆ” ผมมองสบตาเขากลับนิ่งๆ ที่มานี่ไม่ได้มาขออนุญาตใคร แค่แวะมาบอกพอเป็นพิธีเฉยๆ


“แล้วจะมาบอกทำไมกูไม่อยากรู้” เสียงทุ้มกดต่ำจนฟังดูน่ากลัว แต่มันใช้ไม่ได้กับผมหรอกนะ


“บอกให้เตรียมตัว แล้วก็เตรียมใจ” เพราะเขาคงจะต้องเจอหน้าผมอีกพักใหญ่เลยล่ะ


“แล้วมึงเตรียมจะโดนกูกระทืบหรือยัง?” ยิ่งพูดคนที่สูงกว่าเพียงไม่กี่เซนติเมตรก็ยิ่งมีท่าทีคุกคามมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่แปลกใจนักว่าทำไมคนถึงกลัวเขากันนัก ก็น่ากลัวจริงๆ นั่นแหละ อ่า ผมหมายถึงเขาก็น่ากลัวอย่างที่ทุกคนพูด แต่ผมไม่ได้รู้สึกกลัวเขาอย่างที่คนอื่นเป็น หรืออาจเป็นเพราะผมเจอคนลักษณะคล้ายๆ แบบนี้มาเยอะแล้วก็ได้


“ถ่อยอย่างที่คนอื่นพูดจริงๆ ด้วย” ผมพยักหน้ากับตัวเองเบาๆ แสดงว่าเรื่องที่เขาลือกันนั่นเกินแปดสิบเปอร์เซ็นคือเรื่องจริง ส่วนอีกยี่สิบเปอร์เซ็นที่เหลือคงต้องรอดูกันต่อไป


“นี่มึง!”


หมับ!


“กรี๊ด!!!”


“เสื้อมันยับนะ” ผมหลุบตามองมือหนาที่กำคอเสื้อของผมเอาไว้แน่นด้วยแรงโมโห ปกเสื้อที่คุณป้าแม่บ้านรีดมาให้อย่างดียับยู่ยี่ไม่เป็นทรง อดจะส่ายหน้าเบาๆ ให้กับความใจร้อนของอีกฝ่ายไม่ได้ แล้วแบบนี้จะไม่ให้คนอื่นลือกันแต่เรื่องแย่ๆ ได้ยังไง อยู่ปีสองแล้วแท้ๆ แต่ทำตัวเหมือนพวกเด็กที่ไร้วุฒิภาวะทางอารมณ์ ไม่เหมาะสมกับอายุเลยจริงๆ


“มึงอยากหน้ายับด้วยไหมล่ะ!?” เขาว่าเสียงดังพร้อมทั้งยกมือขึ้นเตรียมจะชกมาที่ใบหน้าของผมอย่างที่ปากว่า


“กรี๊ด!!!”


หมับ!


 “เสียเวลาน่า ฉันต้องไปเรียน” เพียงแค่เสี้ยวเวลากำปั้นหนักๆ ก็เกือบจะมาปะทะเข้าที่ใบหน้าของผมแล้ว แต่โชคดีที่ผมรับหมัดของเขาไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้นคงได้มีข่าวฉาวให้คนพูดกันสนุกปากแน่


แต่ถึงไม่ถูกต่อย ผมก็คิดว่าตัวเองคงตกเป็นหัวข้อในบทสนทนาในอีกไม่กี่นาทีต่อจากนี้แน่


ผมใช้โอกาสเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ดึงตัวเองออกจากการถูกคุกคามแล้วมายืนจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทางให้เรียบร้อย ยกมือขึ้นดูนาฬิกาที่ข้อมือก็รู้สึกว่าตัวเองเสียเวลาชีวิตไปกับเรื่องไร้สาระนี่มากเกินพอแล้ว ผมมีอะไรหลายอย่างที่ต้องทำ และแน่นอนว่ามันมีสาระกว่ามายืนต่อล้อต่อเถียงกับผู้ชายคนนี้เยอะ


“ระวังตัวไว้นะมึง” เขาชี้หน้าขู่ทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนที่ผมจะได้เดินออกไปจากโรงอาหารที่มีผู้คนเป็นร้อยมุงดูอย่างสนอกสนใจ ผมคงไม่ได้เดินออกไปง่ายๆ ถ้าเพื่อนทั้งสองคนของเขาไม่เข้ามารั้งตัวเขาเอาไว้


“กลัวจนตัวสั่นเลยล่ะ” สิ่งหนึ่งที่ผมไม่ชอบคือคำขู่ ไม่ชอบให้ใครมาขู่ ไม่ชอบมากๆ เลย


ไอ้เวรเอ๊ย!


เฮ้ย! มึงใจเย็น!


พอได้ยินคำโต้ของผมเขาก็โกรธจนแทบจะพุ่งเข้ามาหาเรื่องผมอีกครั้ง แต่ก็ทำไม่ได้เพราะมีเพื่อนคนหนึ่งกอดเอวเขาเอาไว้แน่น ส่วนอีกคนก็ยื้อแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามไม่ยอมปล่อย ผมหันไปผงกหัวขอบคุณทั้งสองคนเบาๆ แล้วเดินแหวกฝูงคนออกมา ไม่ได้จะหนีและไม่ได้หวาดกลัว แต่นี่มันจะหมดเวลาพักของผมแล้ว ยังไงเรื่องเรียนก็สำคัญกว่าผู้ชายที่ชื่อมารุตคนนั้นล่ะนะ ส่วนถ้าเขาอยากต่อยผมจริงๆ เอาไว้วันหลังก็แล้วกัน ก็บอกแล้วไงว่าเขายังต้องเห็นหน้าผมไปอีกสักพักใหญ่


ก็ผมน่ะ มาที่นี่ก็เพื่อมาจีบมารุตคนเถื่อนนี่นา 



---------------




แต่งเรื่องนี้เพราะอยากใช้อิจเมจของลูคัสกับจองอูค่ะ ฉันรักพวกเขา ฮาาาา
รักความกวนประสาทหน้านิ่งของคุณรัชช์และหลงในความพร้อมบวกของมารุตจังค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 712 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

569 ความคิดเห็น

  1. #538 Spices_smile (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2562 / 21:01
    คนที่น้องชอบคือใครอะ ดูทุ่มเทจัง
    #538
    0
  2. #516 DLIM_11 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 23:20
    แงงง ลูจองㅠㅠตลกมากเลยค่ะความแมนครัชนี้
    #516
    0
  3. #495 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2562 / 22:00
    ตอนแรกก็จะวางมวยกันซะแล้วคู่นี้ 55555
    #495
    0
  4. #472 gabriel.la(: (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 07:40
    คุณเขาสุดเท่อะ55555
    #472
    0
  5. วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 15:06
    ใครเมะใครเคะอ่ะตอบหน่อย!
    #466
    0
  6. #459 IBTBMEDSTD (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 เมษายน 2562 / 19:28
    ตามมาจากรีวิวในทวิตค่าาา
    #459
    0
  7. #402 ilovejaebum (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 08:09

    ทำไมน่ารักจังว้าาาาาาา~
    #402
    0
  8. #332 linonan_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:59
    ทำไมเรามองว่าน่ารักอ่ะ แงงงงงงง หัวจัยยยยย เถื่อนๆใจร้อนแบบมารุตต้องเจอคนใจเย็นแบบรัชช์ถึงจะสมน้ำสมเนื้อ55555555
    #332
    0
  9. #151 Lc.Jw (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 11:58

    มารุตตตตใจเย็นนนน รัชช์คือหน้าตายมากแบบเทอมานิ่งแบบนี้เลยหรอ

    #151
    0
  10. #148 jjingg. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 04:04
    วี้ดดดดด พี่มารุตคนเถื่อน ใจเย็นหน่อยค่า อย่าเพิ่งลงไม้ลงมือออ5555555
    #148
    0
  11. #135 maybee23 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2561 / 17:37
    พี่จองอูค่ะ รักเขาแค่ไหนก็ต้องรักตัวเองให้มากว่านะ เขาให้ทำอะไรพี่ก็อย่าไปทำสิมันเจ็บเด้อออ / โจ้ก็....น่ารัก55555555
    #135
    0
  12. #76 Kim-kibom (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 21:51
    มาบอกจีบแบบชิวๆๆมาก อยากรู้สาเหตุเชียว
    #76
    0
  13. #1 be_natural_be_i (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 22:23

    นังโจ้!!!!!!!!55555555555555555555555555555

    ชอบมากๆเลยค่ะจะติดตามจนจบเลยนะคะรอดูพ่อคนเถื่อนโดนจีบดูซิจะทนลูกตื้อที่ครองโลกได้ยังไง

    #1
    0