SKY & SEA ท้องฟ้ากับทะเล [สนพ. 2U Publishing] [YAOI] : Spin-Off

ตอนที่ 44 : ตอนพิเศษ : เรื่องน่าปวดหัว [1/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,118
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 461 ครั้ง
    31 ต.ค. 61



ตอนพิเศษ

เรื่องน่าปวดหัว



ในช่วงสายของวัน ร่างสูงของท้องฟ้ากำลังวุ่นอยู่กับการจัดแจงมื้อเช้าให้กับคนรักที่ยังคงหลับใหลอยู่ ช่วงนี้ทะเลตื่นค่อนข้างสายเพราะตั้งแต่ปิดเทอมมาทะเลก็มักจะเข้าไปช่วยงานพ่อของตัวเองที่สตูดิโออยู่เป็นประจำ ท้องฟ้าเองก็ต้องเข้าบริษัทอยู่ทุกวันเช่นกัน ช่วงนี้ทั้งคู่ติดจะอยู่ที่คอนโดของท้องฟ้ามากกว่ากลับบ้านเพราะคอนโดของท้องฟ้าเดินทางไปที่สตูดิโอและบริษัทได้สะดวกกว่าการกลับไปอยู่บ้าน บางวันท้องฟ้าก็จะขับรถไปรับไปส่งทะเล แต่ถ้าวันไหนที่เขายุ่งมากๆ ก็จะให้คนรักขับรถไปเอง ซึ่งทะเลก็ไม่ได้มีปัญหาในส่วนนั้นอยู่แล้ว ออกจะดีใจเสียด้วยซ้ำที่รถของตนได้ถูกนำออกมาใช้งานเสียที


หลังจากทำมื้อเช้าเสร็จท้องฟ้าก็เข้าไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อเตรียมออกไปธุระข้างนอก วันนี้เขาไม่ได้เข้าบริษัทแต่มีธุระที่จะต้องไปทำ ไม่ใช่ธุระสำคัญอะไร ใจจริงก็ไม่ได้อยากไปสักเท่าไหร่ แต่ที่ต้องไปก็เพื่อตัดความรำคาญเพียงเท่านั้น วันนี้ท้องฟ้าต้องไปพบพ่อของเขาที่บริษัท


เลครับ มื้อเช้าฟ้าทำไว้ให้แล้ว รีบตื่นมากินนะเมื่อแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยท้องฟ้าก็เดินไปหาคนที่ยังคงหลับตาพริ้มอยู่


อือ~ จะไปแล้วเหรอ?” ตากลมปรือขึ้นมองคนรักด้วยความง่วงงุน ช่วงนี้ทะเลก็ทำงานหนัก พ่อใช้งานเขาเกินค่าจ้างเสียอีก


ครับ จะรีบกลับนะอดีตเดือนบริหารยกยิ้มบางอย่างเอ็นดูยามเห็นความพยายามที่จะลืมตามามองเขาของอีกฝ่าย อารมณ์แบบก็ง่วงนะ แต่ก็อยากจะคุยกับแฟนไง


อื้อ ขับรถดีๆ นะพึมพำเสียงแผ่วเบาเสร็จก็ปิดตาชัตดาวน์ตัวเองอีกครั้ง


ครับผมเห็นอย่างนั้นแล้วคนตัวสูงก็อดที่จะก้มลงไปกดจูบที่หน้าผากเนียนอย่างรักใคร่ไม่ได้

 







-ทะเล-


ติ้ง!


เสียงแจ้งเตือนโทรศัพท์ที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบปลุกให้ผมรู้สึกตัวตื่นขึ้น ผมยกมือขึ้นขยี้ตาตัวเองเพื่อไล่ความง่วงงุนให้ออกไป หันมองรอบห้องก็เจอแต่ความว่างเปล่า จำได้ลางๆ ว่าเหมือนท้องฟ้าจะมาปลุกก่อนออกไปข้างนอก อ่าใช่ วันนี้ท้องฟ้าต้องไปหาพ่อของเขานี่ ก่อนหน้านี้พ่อของเขาส่งคนมาตามตื้อให้เขาไปหา ท้องฟ้ารำคาญจนไล่กลับไปหลายรอบแล้ว จนล่าสุดโดนตามตื้อไม่หยุดท้องฟ้าเลยตัดความรำคาญโดยการยอมไปเจอจะได้จบๆ ไป เห็นบอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุยด้วยล่ะมั้ง


ผมเอี้ยวตัวไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดดูว่าใครส่งอะไรมาให้

 


Praew Praewa

ทะเล 10.04

แพรวนะ 10.04

 


แพรวเหรอ? เขาเอาไลน์ผมมาจากไหนเนี่ย?

 


ทะเลสีฟ้า

10.06 มีอะไรเหรอ?


 

ระหว่างผมกับแพรวมันไม่ได้แย่อย่างที่คิด หลังจากที่เจอกันวันนั้นถึงจะเราไม่ได้พูดคุยกันอีก แต่บางครั้งที่เจอกันเธอก็ยังยิ้มให้ผม ไม่ได้มีท่าทีเกลียดชังหรือไม่พอใจอะไร กับท้องฟ้าเอง แพรวก็ไม่ได้ทักไปหา ไม่ได้พูดคุยกันอีก เหมือนว่าแพรวก็ไม่อยากจะรื้อฟื้นเรื่องเก่าๆ ขึ้นมาอีก มันก็น่าแปลกใจอยู่ไม่น้อยที่อยู่ดีๆ เธอก็ทักผมมาแบบนี้

 


Praew Praewa

มีเรื่องจะคุยด้วย 10.07

มาเจอกันหน่อยสิ 10.07

 


ผมอ่านทวนข้อความบนหน้าจอซ้ำไปมาแล้วก็ได้แต่ขมวดคิ้ว แพรวอยากเจอผมเหรอ? อยากเจอทำไมกัน?

 


ทะเลสีฟ้า

10.08 ที่ไหน?


 

ผมคิดว่าแพรวคงมีเรื่องสำคัญมากแน่ๆ ไม่อย่างนั้นคงไม่ทักมาหาผมอย่างนี้ ได้แต่คิดแล้วก็สงสัย

 


Praew Praewa

นายอยู่ที่คอนโดของท้องฟ้าหรือเปล่า? 10.08

ถ้าใช่ก็เจอกันที่ร้านกาแฟใต้คอนโดก็ได้ 10.09

ตอนบ่ายโมงตรงนะ 10.10

 


ทะเลสีฟ้า

10.10 อืม

 


ผมวางโทรศัพท์เอาไว้ที่เดิมแล้วลุกไปอาบน้ำพลางคิดไปด้วยว่าแพรวมีธุระอะไรกับผม จะพิมพ์ถามก็ลืมเอาเป็นว่าเจอกันก็คงรู้เองแหละ พออาบน้ำเสร็จก็ออกมากินมื้อเช้าที่ท้องฟ้าเตรียมเอาไว้ให้ นั่งกินข้าวไปเล่นโทรศัพท์ไป ถ้าเป็นตอนอยู่กับท้องฟ้าทำแบบนี้ไม่ได้นะครับ โดนดุตายเลย ผมนั่งกินข้าวไปอย่างเอื่อยเฉื่อยเสร็จแล้วก็ไปนั่งดูทีวีต่อ วันหยุดแบบนี้ผมก็อยากปล่อยตัวให้สบายๆ บ้าง


อ่า จะว่าไปก็คิดถึงท้องฟ้าจังเลย ทั้งที่เพิ่งแยกกันไม่นานแท้ๆ ผมว่าผมชักจะติดท้องฟ้าเกินไปแล้วล่ะ


นั่งเล่นไปสักพักก็ถึงเวลานัด ผมเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วลงมาที่ร้านตามที่แพรวนัดไว้ นั่งรอไม่นานผู้หญิงที่ผมคุ้นหน้าคุ้นตาดีก็เดินเข้ามา


“ขอบคุณที่มานะ” เธอนั่งลงแล้วยกยิ้มให้ผมติดเกรงใจ ใบหน้าสวยหวานดูไม่สู้ดีนัก


“สีหน้าดูไม่ดี เป็นอะไรหรือเปล่า?” ผมเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย คนสวยตรงหน้าผมดูเหมือนจะมีเรื่องกังวลใจอยู่


“ฉันกับท้องฟ้า เราจะต้องหมั้นกัน” เธอเงียบไปพักหนึ่งก่อนจะมองสบตาผมแล้วเอ่ยบอกในสิ่งที่บีบคั้นหัวใจผมสุดขีด


“หมายความว่ายังไง?”


ทำไมแพรวกับท้องฟ้าจะต้องหมั้นกันด้วย?


“พ่อของฉันกับพ่อของท้องฟ้าต้องการให้พวกเราหมั้นกัน พวกท่านคุยและตกลงกันแล้ว อีกไม่นานก็คงจะมีข่าวออกมานั่นแหละ” เธอบอกออกมาด้วยสีหน้าตึงเครียด


“แล้วยังไง? เธอต้องการอะไร? จะมาบอกให้ฉันเลิกกับท้องฟ้าเหรอ?” ผมเองก็ไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอจะสื่อเหมือนกัน


“เฮ้อ ฉันไม่ได้ต้องการแบบนั้น ยอมรับนะว่าเจ็บที่เห็นพวกนายคบกัน ฉันเองก็รักท้องฟ้าเหมือนกัน แต่ถ้าจะให้ท้องฟ้าอยู่กับฉันแล้วเขาไม่มีความสุขฉันก็ไม่เอาหรอก นายเองก็คงจะเข้าใจใช่ไหม การได้เห็นคนที่รักเจ็บหรือเศร้าน่ะ มันเจ็บและทุกข์ยิ่งกว่า” แววตาของแพรวหม่นแสงลง เธอจ้องมองผมด้วยดวงตาที่สั่นไหว แพรวเองก็คงรักท้องฟ้ามาก


การเห็นคนที่เรารักไปรักคนอื่นมันก็เจ็บอยู่ไม่น้อย แต่การฝืนบังคับให้เขาอยู่กับเราทั้งที่ไม่ได้รักมันเจ็บกว่า เจ็บที่ต้องเห็นเขาทุกข์ เจ็บที่ต้องทนเห็นเขาไม่มีความสุข ผมเข้าใจความรู้สึกแพรวนะ


“พูดสิ่งที่เธออยากจะพูดมาเลยดีกว่า” แต่ตอนนี้มันไม่ใช่เวลาที่จะมาพูดอ้อมโลก เธอควรจะพูดสิ่งที่ตัวเองอยากพูดมาเลยดีกว่า ผมเองก็เริ่มเครียดจนคิดอะไรไม่ออกแล้ว หัวสมองมันตื้อไปหมด มีความกังวลอยู่มากพอสมควร ถึงจะเชื่อว่าท้องฟ้าคงไม่ยอมแต่ผมก็ยังคิดมากอยู่


“นายต้องทำให้พ่อของท้องฟ้ายอมรับในเรื่องของนายกับท้องฟ้าให้ได้ ไม่อย่างนั้นนายเสียท้องฟ้าไปแน่”


“เธอทำใจได้เหรอ?” ผมไม่ได้อยากจะตอกย้ำความเสียใจของแพรวแต่ผมสงสัยจริงๆ จะมีสักกี่คนที่จะมาทนพูดคุยกับแฟนใหม่ของแฟนเก่าได้แบบนี้


“ก็ทำใจมาสักพักแล้ว ฉันไม่เป็นไรหรอก แต่ฉันไม่อยากเห็นท้องฟ้าต้องเสียใจอีกแล้ว คุณลุงทำให้ท้องฟ้าเจ็บปวดมาหลายรอบแล้ว ฉันไม่อยากให้เกิดเรื่องแบบนั้นอีก” ผมชะงักกับคำพูดของแพรว ท่าทางจริงจังของเธอทำเอาผมอดคิดไม่ได้ว่าแพรวคงรู้เรื่องภายในครอบครัวของท้องฟ้าเป็นอย่างดี ก็พวกเขาเป็นเพื่อนกันตั้งแต่เด็กนี่


“เธอได้คุยกับท้องฟ้าหรือยัง?” ท้องฟ้าจะรู้เรื่องหรือยังนะ?


“ยัง ฉันไม่กล้าไปคุยกับเขา กลัวเขาจะไม่คุยด้วย อีกอย่างก็กลัวนายจะเข้าใจผิดเลยคิดว่ามาคุยกับนายก่อน”


“อืม” ผมพยักหน้าเบาๆ อย่างเข้าใจ แพรวเป็นผู้หญิงที่ดีมากๆ คนหนึ่งเลยล่ะ ผมนับถือน้ำใจเธอเลย


“ฉัน ขอโทษสำหรับทุกเรื่องที่ผ่านมานะ” หลังจากที่เงียบกันไปพักใหญ่แพรวก็เอ่ยขึ้นมา แววตาของเธอดูจริงจังและจริงใจกับคำพูดมาก


“ไม่เป็นไร ขอโทษเหมือนกันที่แย่งท้องฟ้ามา” ถ้าผมไม่เข้าไปในชีวิตของท้องฟ้า บางทีตอนนี้แพรวก็คงได้กลับไปคบกับท้องฟ้าแล้ว ถ้าไม่มีผม แพรวคงได้สมหวัง ผมเองก็กลายเป็นเรื่องแย่ๆ ในชีวิตของแพรวไปแล้ว


“ไม่หรอก ดีแล้วที่เป็นแบบนี้ ท้องฟ้าดูมีความสุขมาก เห็นแล้วรู้เลยว่าทำไมเขาถึงเลือกนาย ฉันยอมแพ้เลยล่ะ” รอยยิ้มบางปรากฏขึ้นบนใบหน้าสวยหวานนั่น มันดูจริงใจมาก เป็นรอยยิ้มสวยออกมาจากใจไม่ใช่รอยยิ้มฝืนๆ  อย่างที่ผมกังวล


“ขอบคุณนะ” ผมยิ้มรับกับคำพูดของเธอ ก็อย่างที่แพรวบอก ท้องฟ้ามีความสุขมากจริงๆ นั่นแหละ


ครืด ครืด ครืด


โทรศัพท์ของผมที่วางอยู่บนโต๊ะสั่นครืดคราดไปมาเมื่อมีสายเรียกเข้า ผมชะโงกหน้าไปดูก็รีบคว้าโทรศัพท์มาถือเอาไว้


“ท้องฟ้าเหรอ?”


“อืม”


“บอกเขาให้มาที่นี่สิ”


ผมชั่งใจกับคำพูดของแพรวอยู่พักหนึ่งสุดท้ายก็พยักหน้ารับแล้วลุกออกไปรับโทรศัพท์ พูดคุยกับท้องฟ้าสักพักก็เดินกลับเข้ามาที่โต๊ะ


“เขาว่ายังไงบ้าง?” แพรวเงยหน้าจากโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาถามผมด้วยสีหน้าเป็นกังวล คงกลัวว่าท้องฟ้าจะไม่ยอมมาล่ะมั้ง


“ดูอารมณ์ไม่ดี คงรู้เรื่องแล้วล่ะ เมื่อเช้าเขาไปหาพ่อของเขาที่บริษัท” จากที่คุยกันเมื่อกี้ผมสัมผัสได้ถึงความหงุดหงิดเล็กๆ ในน้ำเสียง ปกติท้องฟ้าจะไม่เคยอารมณ์เสียใจผมเลย เขาคุมอารมณ์ของตัวเองได้ดีเสมอ


“เฮ้อ รอท้องฟ้ามาก่อนแล้วกัน” คนสวยตรงหน้าผมถึงกับถอนหายใจออกมาอย่างปลงตก ใบหน้าที่แต่งแต้มไปด้วยเครื่องสำอางบางๆ ก็หลุดทำสีหน้ายุ่งๆ ออกมา


“อืม นี่ เกนน่ะ” ผมเอ่ยขึ้นมาลอยๆ พลางสังเกตท่าทีของอีกฝ่ายไปด้วย


“อะ อะไร?” ร่างเล็กตรงหน้าผมละความสนใจจากหน้าจอโทรศัพท์ขึ้นมามองผมด้วยท่าทีตกใจเล็กๆ


“ไม่ได้อยากยุ่งหรอกนะ แต่เกนเป็นคนดีมากเลยนะ” ผมขยับไปนั่งเท้าคางมองหน้าอีกฝ่ายนิ่ง ผมไม่รู้ว่าเรื่องราวระหว่างเกนกับแพรวเริ่มขึ้นยังไง ผมรู้เพียงแต่ว่าทั้งสองกำลังคุยๆ กันอยู่ แต่ไม่รู้ว่าเพื่อนผมจะคิดไปเองฝ่ายเดียวหรือเปล่า


“เรื่องนั้นฉันรู้อยู่แล้วล่ะน่า”


“ถ้าไม่รู้สึกอะไรก็ปล่อยเกนไปเถอะ ฉันไม่อยากเห็นเพื่อนต้องเสียใจ” เกนเป็นคนดีและเขาก็ดูท่าจะชอบแพรวมาก แต่ถ้าแพรวไม่ได้รู้สึกอะไร ผมก็อยากให้แพรวตัดความสัมพันธ์กับเกนไปซะ เพราะสิ่งที่เจ็บที่สุดคือการคาดหวัง หากแพรวยังติดต่อกับเกนมันก็จะยิ่งทำให้เกนมีความหวัง แต่ถ้าสุดท้ายแพรวไม่ได้คิดอะไร คนที่เจ็บก็จะมีแต่เกนเท่านั้น


“ฉันทำแบบนั้นไม่ได้” ใบหน้าของแพรวเศร้าลงอย่างเห็นได้ชัดหลังจากที่ผมบอกให้เธอปล่อยเกนไป


“ทำไม?”


“ถ้าฉันปล่อยเกนไป มันก็คงไม่ต่างจากตอนที่ฉันบอกเลิกท้องฟ้า ปล่อยคนที่รักไปแถมยังทำร้ายความรู้สึกของตัวเองอีก” เสียงหวานพึมพำแผ่วเบากับตัวเอง แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ได้ยินมันอยู่ดี


“หลงเสน่ห์เพื่อนฉันแล้วสิ” ผมวาดยิ้มกว้างด้วยความดีใจ นี่เพื่อนผมจะสมหวังจริงๆ ใช่ไหม?


“เหอะ! คนละสไตล์กับท้องฟ้าเลย”


“ก็เธอไม่ชอบคนนิ่งๆ ไม่ใช่หรือไง?”


“แต่นั่นก็ไฮเปอร์ไปไหม?” คนสวยกลอกตาไปมาคล้ายกับเอือมระอา


“ฉันจะฟ้องเกน” ผมหลุดหัวเราะออกมากับท่าทางและคำพูดที่ไม่ได้เกินจริงนักของแพรว


“นี่! ขี้ฟ้อง!” เธอถลึงตามองผมอย่างเอาเรื่อง


“เธอนี่ก็น่ารักดีเนอะ” ผมมองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มขำ


“อะไร? หลงเสน่ห์ฉันเหรอ?” ตากลมสีน้ำตาลเข้มหรี่มองผมก่อนจะยกยิ้มมุมปากกวนๆ


“เธอนี่มันจริงๆ เลย” ไม่คิดว่าแพรวจะมีมุมน่ารักๆ แบบนี้ด้วย


“ทะเล”


“มาแล้วเหรอ?” ผมหันไปมองร่างสูงที่เพิ่งเดินเข้ามาด้วยท่าทางเหนื่อยๆ


“แพรว?” คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันทันทีที่เห็นใครอีกคนนั่งอยู่กับผมด้วย


“ไง”


“มีอะไรเหรอ?”


“คุยกับคุณลุงเป็นยังไงบ้าง?”


“...” ท้องฟ้าเงียบไปไม่พูดอะไร เป็นอันรู้กันดีว่ามันไม่ราบรื่นสักเท่าไหร่


“แพรวไม่ได้มาทำให้ฟ้ากับแฟนแตกแยกกันนะ แพรวแค่มาคุยกับทะเลเรื่องการหมั้นของเรา ไม่ใช่แค่ฟ้าไม่โอเคกับเรื่องนี้ แพรวเองก็เหมือนกัน” เธอรีบออกตัวก่อนจะถูกเข้าใจผิด


“ทำไม?”


“ฟ้า แพรวไม่ได้เลวขนาดจะทำร้ายฟ้าซ้ำแล้วซ้ำเล่าหรอกนะ แพรวโตแล้ว แยกแยะได้ และเข้าใจทุกอย่างดี”


“อืม”


“เกนรู้เรื่องนี้หรือเปล่าแพรว?” ผมหันไปถามแพรวบ้าง คิดว่าแพรวคงรู้เรื่องนี้มาสักพักแล้ว


“ใครจะไปกล้าบอก เกนรู้ฉันก็ตายน่ะสิ” ปากเล็กบ่นอุบ ใบหน้าสวยหวานง้ำงอลงทันทีที่ชื่อของใครอีกคนหลุดออกมา เพิ่งรู้ว่าแพรวกลัวเกนก็วันนี้แหละ


“ยังไม่ทันเป็นแฟนก็กลัวขนาดนี้แล้วเหรอ?” ผมยกยิ้มล้อเลียนคนตรงหน้า


“เงียบไปเลย พูดเหมือนนายไม่กลัวท้องฟ้าอย่างนั้นแหละ” ใบหน้าสวยแดงก่ำขึ้นมาทันที เธอเถียงผมกลับอย่างไม่ยอมแพ้และไม่ปฏิเสธว่าจริงๆ แล้วเธอก็กลัวเกนอยู่เหมือนกัน


“เธอนี่มันไม่น่ารักเอาเสียเลย” พอถูกสวนกลับก็ทำเอาผมนิ่งไป เหลือบมองท้องฟ้าที่นั่งอยู่ข้างๆ แล้วก็ต้องยอมรับว่าเกรงใจอยู่ไม่น้อย


“อะไร เมื่อกี้ยังบอกว่าฉันน่ารักอยู่เลย”


“ทะเล” ผมสะดุ้งจนตัวโยนเมื่อถูกคนข้างตัวบีบที่ต้นขา แม้จะไม่ได้แรงมากนักแต่ก็ทำเอาเจ็บอยู่ไม่น้อย ไหนจะสายตาดุๆ นั่นอีก


“ไหนบอกว่าไม่ได้มาทำให้พวกฉันแตกแยกกันไง” ผมหันไปถลึงตามองแพรวที่ยกยิ้มกริ่มอย่างผู้ชนะ


“ก็นายมันกวนประสาท”


“แล้วแพรวจะเอายังไงกับเรื่องหมั้น? แพรวก็ดูเหมือนจะมีคนที่คุยๆ กันอยู่ด้วยใช่ไหม?” ท้องฟ้าหันไปถามแพรวเพื่อเป็นการสงบศึกของผมกับแพรว


“อืม ปัญหาอยู่ที่ผู้ใหญ่ แพรวรู้ว่าฟ้าไม่สนใจคุณลุงหรอก แต่มันก็จะน่ารำคาญอยู่หน่อยๆ ใช่ไหมล่ะ?”


“ฟ้าไม่มีปัญหาเรื่องพ่อหรอก คนที่จะมีปัญหาก็คือแพรว” ท้องฟ้าพยักหน้ารับคำของแพรวทันที แฟนผมเคยกลัวใครที่ไหนล่ะ ยิ่งกับพ่อตัวเองนี่พร้อมงัดทุกครั้งที่เจอหน้าแหละ


“แพรวจะกลับไปคุยกับพ่อเอง ถ้าแพรวบอกพ่อว่าแพรวมีแฟนแล้วพ่อคงจะหยุดคิดเรื่องนี้ไปสักพัก แต่ก็ไม่รู้ว่าท่านจะโอเคกับเกนหรือเปล่า?” เธอว่าพร้อมถอนหายใจอย่างปลงตก


“แพรว แพรวรู้หรือเปล่าว่าเกนเป็นทายาทของสายการบิน G.E.N. น่ะ?” ผมเอื้อมมือไปหยิบแก้วนมปั่นมาดูดแล้วเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย


“อะไรนะ!?” คนตัวเล็กร้องเสียงหลงตาโตออกมาด้วยความตกใจ


อ่า แสดงว่ายังไม่รู้สินะ


“เกนไม่ได้บอกเหรอ?” ผมเอียงคอถาม


“ไม่นี่ เดี๋ยว! นี่นายไม่ได้ล้อฉันเล่นใช่ไหม? เกนเนี่ยนะ?”


“อื้อ ถึงจะดูไม่ค่อยเหมือนแต่จริงๆ ก็รวยมากนะ” ถึงจะใช้รถยนต์เก่าๆ ตกรุ่นก็เถอะ แต่เหมือนพักหลังๆ มานี้จะไม่ค่อยเอามาใช้แล้ว พอถามก็บอกว่าอยากนั่งรถโดยสาร อยากกินบรรยากาศ ผมก็ไม่เข้าใจว่ามีบรรยากาศอะไรให้น่าเชยชมนัก


“รวยมาก? แต่ให้ฉันโหนรถเมล์ไปเดทเนี่ยนะ!?”


“ก็โรแมนติคดีนะ”


“เงียบไปเลยท้องฟ้า!


“เกนคงอยากให้แพรวมองเขาเป็นแค่ผู้ชายธรรมดาๆ คนหนึ่งเท่านั้นล่ะมั้ง” ผมเปรยขึ้น ตั้งแต่รู้จักกันมาก็เห็นมาตลอดนั่นแหละว่าเกนทำตัวติดดินมาก เจ้าตัวเขาเคยเล่าให้ฟังว่าส่วนใหญ่เจอแต่คนที่เขาหาเขาเพราะผลประโยชน์ทั้งนั้น


“ทำไมพวกผู้ชายนี่ต้องทำอะไรให้ยุ่งยากด้วย?” แพรวบ่นอุบด้วยใบหน้างอง้ำ


“ก็เพื่อให้เป็นคนพิเศษไง” ผมยิ้มหวานส่งให้คนตรงหน้า


“เหมือนที่นายทำให้ท้องฟ้าน่ะเหรอ?”


“อะ อะไร?” ผมเบิกตากว้างมองหน้าอีกฝ่ายเลิ่กลั่ก นี่เรื่องที่ผมเอาขนมไปแขวนให้ท้องฟ้านี่มีใครรู้บ้างเนี่ย? ไม่ใช่รู้กันทั้งโรงเรียนแล้วเหรอ?


“ไม่พูดดีกว่าเดี๋ยวมีคนเขิน”


“อย่าแกล้งน่าแพรว” ท้องฟ้าปรามแพรวเบาๆ


“จ้าๆ กลับละ ต้องไปเคลียร์เรื่องน่าปวดหัวอีก ถ้ามีอะไรคืบหน้าเดี๋ยวโทรหานะทะเล” แพรวลุกขึ้นยืนแล้วยกโทรศัพท์ขึ้นทำท่าโทรให้ผมดู


“ทำไมต้องโทรหาทะเล”


“ก็แพรวไม่อยากคุยกับฟ้าไง ไปละ บ้ายบาย” พอพูดจบคนสวยก็สะบัดหน้าหนีเดินออกไปทันที ผมกับท้องฟ้าได้แต่มองหน้ากันแล้วส่ายหน้าเบาๆ เพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าจริงๆ แล้วแพรวก็เป็นผู้หญิงแก่นๆ เหมือนกันนะเนี่ย











---------------------------------------------------------------------------------------








ระหว่างรอหนังสือก็มาอ่านตอนพิเศษกันไปก่อนเนอะ

หนังสือก็น่าจะใกล้เปิดพรีแล้วแหละ

ติดตามความเคลื่อนไหวได้ที่เพจของสำนักพิมพ์นะคะ

2U Publishing

หรือติดตามกับเพจของเราก็ได้ค่ะ เรามีเพจนะเผื่อใครไม่รู้
เราแปะเพจไว้ที่หน้าแรกของนิยายแล้ว
สามารถทักมาพูดคุยกับเราได้นะ เราเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมมั่กๆ
รัก



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 461 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,610 ความคิดเห็น

  1. #2587 peraya_1314 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2563 / 18:42
    แพรวน่ารัก555
    #2,587
    0
  2. #2334 Miki_milky (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 20:38
    คุณพ่อคะเมื่อไรจะเข้าใจความรักของท้องฟ้าสักทีคะ
    #2,334
    0
  3. #2312 Absolute_1a (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2561 / 22:08
    เบื่อลุง 555555
    #2,312
    0
  4. #2310 CmyTiiy (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2561 / 21:38
    รออ่านเมธรัญนะคะ /><
    #2,310
    0
  5. #2288 LOOKSORN. (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 09:25
    อยากอ่านคู่ของแพรวบ้างเลยอ่ะะะ อยากให้นางมีความรักดีๆเป็นของตัวเองบ้าง ตอนนั้นทำอะไรเห็นแก่ตัวก็เพราะความรักบังตาแท้ๆเลยยย พอเป็นตัวเองแล้วน่ารักจะตายย ฮื่อออ
    #2,288
    0
  6. #2287 LOOKSORN. (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 09:21
    แพรวน่ารักกกก
    #2,287
    0
  7. #2283 Sunflower.W (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 00:25
    คือชอบความแพรวตอนนี้มาก สามารถเรียกแพรวว่าน้องได้แล้ว
    #2,283
    0
  8. #2268 Raindear97 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 18:55
    ชอบความแซวกันของเหล่าแม่บ้าน55555555 พ่อบ้านก็ได้แต่ฟังไปนะจ้ะ รอตอนต่อไปค่าา
    #2,268
    0
  9. #2253 ๏เต้าหู้ขาว๏ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 08:29
    ดีแล้วที่ปล่อยพระเอกแล้วหาใหม่
    #2,253
    0
  10. #2245 miemieYG (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 00:10
    ยอมอ่ะ อยากอ่านแพรวเกน ≧ω≦≧ω≦
    คุนฟ้าหวงเลลล
    #2,245
    0
  11. #2244 Lynnwine. (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 23:49
    แพรวน่ารักกกก เจ้าตัวดูสวยเซอร์ โอ้ยชอบบบบ
    #2,244
    0
  12. #2243 Balinyamay83 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 20:09
    เนี่ยยยย น่ารัก
    #2,243
    0
  13. #2242 Lanna1415 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 20:04
    เย้ๆๆๆๆ รอซื้อหนังสือเลยค่าา
    #2,242
    0
  14. #2241 ununchuahong (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 20:00
    แพรวก็น่ารักดีนะ
    #2,241
    0
  15. #2240 raving_fox (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 19:51
    แพรวดูน่ารักดี แก่นๆโก๊ะๆ555
    #2,240
    0
  16. #2239 Ineedtoreed (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 19:00
    คือแบบ งู้ยยย อะ งู้ย
    #2,239
    0
  17. #2238 ByHiyo1 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 18:46
    ทำไมแพรวน่ารักอ่ะเราคิดเองคนเดียวรึเปล่านะ???
    #2,238
    0