SKY & SEA ท้องฟ้ากับทะเล [สนพ. 2U Publishing] [YAOI] : Spin-Off

ตอนที่ 35 : ท้องฟ้ากับทะเล : 17 [1/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,511
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,021 ครั้ง
    30 เม.ย. 61



17



ผมนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่ที่พื้นพรมกลางห้องนั่งเล่นกับกุชชี่ ส่วนท้องฟ้าอาบน้ำอยู่ เรากลับมาที่กรุงเทพกันแล้ว ตอนนี้อยู่ที่ห้องของท้องฟ้า ตั้งแต่กลับมานี่ยังไม่ได้ไปเหยียบห้องตัวเองเลย แล้วนี่ก็ยังไม่ได้บอกใครด้วยว่ากลับมาแล้ว พอหลังจากที่เคลียร์กับท้องฟ้าเรียบร้อยแล้วผมก็ทักไปหาเมธกับนทีทันทีว่าผมอยู่ที่ไหนพวกมันจะได้ไม่เป็นห่วงกัน ส่วนเรื่องที่ผมกับท้องฟ้าคบกัน ตอนนี้ทุกคนก็รู้แล้ว


อืม ผมคิดว่างั้นนะ เพราะล่าสุดท้องฟ้าเอารูปผมลงในไอจีของเขาพร้อมกับแคปชั่นว่า ‘SIGNIFICANT OTHER’ แล้วแท็กมาหาผม ตอนที่เห็นแจ้งเตือนครั้งแรกผมนี่เกือบทำโทรศัพท์ล่วงตกพื้นเลย ยังดีที่ตั้งสติได้


ถ้าถามว่าแล้วผมได้โพสอะไรที่เป็นการยืนยันสถานะของเราทั้งคู่ไหม?


บอกได้เลยว่าก็มีเหมือนกัน ถึงผมจะไม่ได้โพสรูปแฟนของตัวเองลงในไอจีแต่ผมก็โพสรูปท้องฟ้าสีครามกับทะเลสีฟ้าที่ถ่ายเองกับมือลงไอจีพร้อมใส่แคปชั่น ว่า ‘SKY&SEA ท้องฟ้ากับทะเล’  ถึงจะดูเผินๆ เหมือนไม่มีอะไรแต่จริงๆ มันก็มีความนัยซ่อนอยู่นะ ผมแท็กไปหาท้องฟ้าด้วย พอเขาเห็นนี่ยิ้มกว้างจนปากแทบจะฉีกไปถึงรูหู


เชื่อได้เลยว่าถ้าวันไหนผมอัพรูปเขาลงล่ะก็ท้องฟ้าคงลุกขึ้นมาเต้นดีใจแน่ๆ


ครืด ครืด ครืด


โทรศัพท์เครื่องหรูที่วางอยู่บนโต๊ะหน้าโทรทัศน์สั่นแจ้งเตือนสายเข้า ผมชะโงกหน้าขึ้นไปมองก็เห็นว่าเป็นของท้องฟ้าไม่ใช่ของผม


“ฟ้า แพรวโทรมา” ผมตะโกนเข้าไปภายในห้องนอนที่เปิดประตูอ้าไว้อยู่


ร่างสูงที่แต่งตัวเสร็จแล้วเดินออกมาด้วยสีหน้ายุ่งๆ หน้าตาดูเหมือนไม่อยากจะรับสายสักเท่าไหร่ ผมสังเกตหลายครั้งแล้วว่าท้องฟ้าเป็นอย่างนี้ตั้งแต่ที่กลับมาจากไปหาแพรวในวันนั้น แพรวพยายามโทรมาหาท้องฟ้าหลายครั้งแล้วตอนที่เราอยู่ที่หัวหิน แต่ท้องฟ้าไม่เคยรับสักสายเลย หนักสุดคือบอกให้ผมเป็นคนรับ แล้วคิดว่าผมจะกล้ารับเหรอครับ?


“รับเถอะ แพรวคงมีเรื่องอยากคุยกับฟ้า” ผมรู้ว่าระหว่างท้องฟ้ากับแพรวคงมีเรื่องอะไรบางอย่างเกิดขึ้น


ผมไม่ได้ทำตัวเป็นคนดีที่ใจกว้างเป็นแม่น้ำ แต่ผมก็แค่อยากให้เรื่องระหว่างพวกเขาจบลงด้วยดี จบแล้วจะได้ไม่ต้องมีปัญหาในภายหลังอีก


“เล เมื่อคืนแพรวส่งข้อความมา” ตาคมเหลือบมองโทรศัพท์ในมือของผมแวบหนึ่งแต่ก็ไม่ยอมรับไปสักที


“หืม?” ผมมองสบตากับอีกฝ่ายอย่างสงสัย ยิ่งเห็นท่าทางจริงจังของเขาผมยิ่งใจไม่ดี


“แพรวมาขอคืนดี”


“...” เป็นเรื่องไม่ดีจริงๆ ด้วยสินะ


“ฟ้าไม่อยากยุ่งกับแพรวแล้ว ฟ้าว่าฟ้าชัดเจนมากแล้วนะเล ฟ้าขึ้นสถานะกับเล ทุกคนรับรู้ แต่แพรวกลับมาทำแบบนี้ ฟ้าไม่ชอบ” เราขึ้นสถานะกันใน Facebook แล้ว มีหลายคนเข้ามาแสดงความยินดีกันมากมาย และหลายๆ คนก็เข้ามาแซวกันให้เขินจนตัวบิดไปแปดตลบเยอะอยู่พอสมควร


จริงๆ ผมกับท้องฟ้าก็ไม่ใช่พวกที่ชอบป่าวประกาศให้โลกรู้ว่าเราคบกันหรืออะไรหรอก แต่เพราะเรารู้กันดีอยู่แก่ใจว่าถึงเราจะไม่ชอบความวุ่นวายแต่เราก็ต้องทำให้มันวุ่นวายเพื่อตัดปัญหาความวุ่นวาย


งงล่ะสิ


คืออย่างนี้นะ ถ้าเราประกาศว่าเราคบกันตอนนี้มันก็จะทำให้ทุกคนรับรู้และไม่เข้ามายุ่งเกี่ยวกับเราอีก แต่ถ้าเราคบกันเงียบๆ คนอื่นไม่รู้ เขาก็จะเข้ามายุ่งวุ่นวายกับเราและเมื่อถึงเวลานั้นคงได้ตามหึงหวงกันจนเหนื่อยแน่


ก็คุณท้องฟ้าน่ะเขาฮอตจะตาย


ดูอย่างตอนนี้สิ เพิ่งจะขึ้นสถานะกันไปเมื่อไม่กี่วันก่อนแฟนเก่าเขาก็มาขอคืนดีแล้ว


“ฟ้า ใจเย็นก่อน เลว่าฟ้าพูดกับแพรวไปตรงๆ เลยดีกว่า คุยกันให้รู้เรื่องเถอะ ไม่อย่างนั้นมันก็ไม่จบนะ” ตอนนี้ผมไม่กลัวแล้วว่าท้องฟ้าจะยังมีเยื่อใยกับแพรวอยู่หรือเปล่า ผมเชื่อใจเขา ผมเชื่อว่าเขาจะไม่ทิ้งผม และผมเชื่อในความรักที่ผมมีให้เขา ผมคิดว่ามันมากพอที่จะทำให้เขาไม่คิดเดินหนีมัน


“อืม เดี๋ยวฟ้ามานะ” เหมือนเขาจะชั่งใจอยู่พักหนึ่งจนสายถูกตัดไปและมันก็ดังขึ้นอีกในเวลาไม่นาน ท้องฟ้ารับโทรศัพท์ของตัวเองไปแล้วเดินหายกลับเข้าไปในห้องนอนอีกครั้ง


ผมมองตามหลังกว้างไปแล้วขยับขึ้นไปนั่งบนโซฟา อุ้มเจ้าตัวเล็กขึ้นมานอนบนตักดูโทรทัศน์ที่กำลังฉายสารคดีสัตว์โลกต่อ วันนี้เป็นเรื่องของโลมาแหละ


หมับ!


“เป็นอะไรครับ?” แรงกอดรัดจากทางด้านหลังทำผมที่กำลังตั้งใจดูเจ้าโลมาสะดุ้งด้วยความตกใจ


“เบื่อ” หันไปมองเจ้าของอ้อมแขนแกร่งแล้วก็เจอกับใบหน้านิ่งๆ ที่ซุกซบอยู่ตรงซอกคอของผมอย่างออดอ้อน


“หึ” ผมหลุดหัวเราะในลำคอออกมา เข้าใจดีว่าคำว่าเบื่อของเขานั้นหมายถึงอะไร


“พรุ่งนี้ออกไปหาแพรวด้วยกันนะ อยากเคลียร์ให้มันจบๆ”


“อืม”


นั่นแหละคือสิ่งที่ผมรอคอย ผมไม่รู้ว่าแพรวกำลังคิดอะไรอยู่ถึงได้ทำแบบนี้ ทั้งที่เขาควรจะเป็นคนแรกๆ ที่รู้เรื่องสถานะของผมกับท้องฟ้าที่เด่นหลาบนหน้าโซเชี่ยลแต่เขากลับทำเหมือนไม่รู้ไม่เห็นว่าผมกับท้องฟ้าเป็นอะไรกันแล้วมาขอคืนดีกับท้องฟ้าแบบนี้ เดิมทีผมไม่ได้มีปัญหาอะไรกับเธอหรอกนะ ไม่ได้มีอคติกับการที่เธอเป็นแฟนเก่าของท้องฟ้าด้วย แต่ตอนนี้ผมชักจะไม่ชอบกับการกระทำของเธอแล้วล่ะ

 


นี่ฟ้า เลถามอะไรหน่อยสิผมเอี้ยวตัวไปหาคนที่นั่งซ้อนอยู่ข้างหลังแล้วร้องเรียกอีกฝ่ายเมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้


ครับ?”


รูปที่เลวาดให้น่ะ ตอนที่เลมาห้องฟ้าครั้งแรก มันไม่ได้แขวนอยู่ในห้องนอนใช่ไหม? หรือแขวนแต่เลไม่ได้สังเกตอันนี้ผมข้องใจมาตลอด แต่ก็ลืมถามทุกทีเลย ตอนนี้ข้างๆ รูปวาดแผ่นของท้องฟ้ามีรูปวาดของกุชชี่แขวนอยู่ด้วย


ไม่มีครับ เดิมทีมันตั้งอยู่บนโต๊ะในห้องนอนที่บ้าน


อ้าว แล้ว?”


ก็อยากให้เลรู้ว่าฟ้ายังเก็บรูปเอาไว้อยู่และดูแลมันอย่างดีก็เลยเอามาไว้ที่นี่ เอาตั้งไว้บนโต๊ะข้างหัวเตียงแต่เลไม่เห็นเลยเอาไปแขวนบนหัวเตียงตอนเลนั่งทำงานอยู่ที่ระเบียงแทน พอเลเข้ามาจะได้เห็นชัดๆเขาว่าด้วยรอยยิ้มบางที่มองทีไรก็ใจสั่นทุกที แต่ว่านะ นี่เขาวางแผนมาดีมากเลย ตอนนั้นผมก็มองไม่เห็นรูปจริงๆ นั่นแหละ อาจเป็นเพราะรูปมันไม่ได้ใหญ่มาก แถมในห้องของท้องฟ้าก็มีพวกกรอบรูปของเขาอยู่บ้าง เลยทำให้ผมไม่ได้เอะใจอะไร


นับถือในความพยายามของเขาเลย


อ่า แต่จริงๆ ก็รู้มาตลอดนี่ว่าเป็นเล แล้วทำไมตอนนั้นไม่พูดมาตรงๆ เลยล่ะ?” ตอนนั้นเขาบอกว่าไม่รู้ใครเอามาแขวนให้ ทั้งที่เขาก็รู้อยู่เต็มอก ขี้โกหกชะมัดเลย


อยากทำอะไรหลายๆ อย่างให้เลมั่นใจก่อน ถ้าจะคบกันทุกอย่างก็ต้องเคลียร์ดวงตาคู่คมมองสบกับผมนิ่งด้วยความจริงจังและหนักแน่น


หมายความว่ายังไง?” ผมชะงักนิ่งไปพักหนึ่งเพราะไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูด


ขอโทษนะที่ไม่เคยพูดเรื่องของแพรวให้ฟัง ฟ้าแค่อยากให้มันจบแค่ที่ฟ้ากับแพรว ไม่อยากให้เลมาคิดมากถ้ารู้ว่าแพรวยังตามตื้อฟ้าอยู่แต่การที่ไม่รู้นี่มันคิดมากกว่าหรือเปล่า? ผมคิดมากเรื่องเขากับแพรวมาตลอดเลยนะ ทั้งกลัวทั้งกังวล ถ้ารู้ว่าเขารักผมมากขนาดนี้ผมไม่เสียเวลามาคิดมากหรอก แต่จะว่าไปที่เขาทำทั้งหมดนี่มันก็เพื่อผมนี่เนอะ


กลัวเลจะถอยให้แพรวเหรอ?” ผมมองหน้าเขาอย่างครุ่นคิด หรือแท้จริงแล้วสิ่งที่ท้องฟ้ากลัวจะไม่ใช่แค่การที่ผมจะคิดมาก แต่กลัวว่าผมจะถอยให้แพรวเพราะคิดว่าแพรวมาก่อน


ก็เลเป็นคนใจดี ฟ้ากลัวเขาบ่นพึมพำเบาๆ ในลำคอแล้วฝังใบหน้าตัวเองลงมาที่ซอกคอของผม


โอ๋ๆ นะยกมือขึ้นลูบหัวอีกฝ่ายเบาๆ เป็นการปลอบโยน ทำไมท้องฟ้าถึงน่ารักแบบนี้นะ


อือ


แล้ววันนั้นแพรวโทรมาทำไมเหรอ?” ผมหมายถึงวันที่ผมคุยกับท้องฟ้าเรื่องรูปอยู่แล้วแพรวก็โทรเข้ามา บางทีผมก็สงสัยนะว่าทำไมแพรวดูเหมือนรู้ว่าผมอยู่กับท้องฟ้าตอนไหนบ้าง แล้วเธอก็ชอบโทรมาทำให้ผมคิดมากตลอด


อ้อ ที่ถามนี่ไม่ได้อยากรู้หรอกนะ แค่สงสัยเฉยๆ


เรื่องเดิมๆ ขอคืนดี พอฟ้าปฏิเสธก็ขอให้ออกไปเจอ


แต่ฟ้าไม่ได้ไป…”


ก็เลสำคัญกว่า อย่างครั้งนั้นถ้าแพรวไม่บอกว่าจะฆ่าตัวตายฟ้าก็ไม่ออกไปหรอก ออกไปหาแล้วก็สร้างเรื่อง


เขาหมายถึงคืนวันเกิดผมสินะ แต่ตอนนั้นท้องฟ้าก็ดูตกใจมากจริงๆ


อย่าพูดอย่างนั้นสิ แพรวก็คงจะรักฟ้ามากนั่นแหละ


แต่ฟ้าไม่ได้รักแพรว เรื่องมันจบไปนานแล้ว วันที่แพรวบอกเลิกฟ้าเลก็อยู่กับฟ้าไม่ใช่เหรอ?”


ใช่ ได้ยินชัดทุกคำเลย คนถูกบอกเลิกคือท้องฟ้า คนที่ควรจะเจ็บก็คือท้องฟ้า ไม่ใช่แพรว แต่ถ้าวันนั้นแพรวไม่บอกเลิกท้องฟ้า ผมก็อาจจะไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้ก็ได้นะ


อืม


ไม่ต้องคิดมาก ฟ้าเคลียร์เองเขาว่าแล้วก็ยกมือขึ้นมาโยกหัวผมไปมาเบาๆ


อื้อ ก็หวังว่าเรื่องนี้จะจบลงด้วยดีนะ 






“ฟ้า!” เสียงหวานใสร้องออกมาด้วยความดีใจเมื่อเห็นคนที่เธอกำลังนั่งรออยู่เดินเข้ามาในร้าน


“ทะเล” แต่แล้วก็ต้องชะงักค้างในทันทีที่เห็นผมเดินตามหลังท้องฟ้าเข้าไปติดๆ ขอโทษด้วยนะที่ทำให้ผิดหวัง


“รีบๆ คุยเถอะ” ท้องฟ้าดึงเก้าอี้ออกให้ผมนั่งแล้วทิ้งตัวลงนั่งข้างผมโดยไม่ได้สนใจท่าทางอึดอัดของอีกฝ่ายเลย


“ฟ้าคือ...” แพรวเหลือบมามองผมแวบหนึ่งแล้วทำท่าจะพูดอะไรสักอย่าง


“เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อจะมาฟังแพรวพูด แต่เราจะมาพูดให้แพรวฟัง” แต่กลับถูกคนข้างตัวของผมเอ่ยขัดขึ้นมาเสียก่อน


“หมายความว่ายังไง?”  แพรวมองหน้าท้องฟ้าอย่างไม่เข้าใจ ผมเองก็นิ่งเงียบไม่กล้าพูดอะไรออกมาเพราะคิดไว้แล้วว่าแค่จะมาเป็นเพื่อนท้องฟ้าเฉยๆ ไม่ได้คิดจะมาตอกย้ำหรือซ้ำเติมอะไรแพรว


จริงๆ ใจหนึ่งก็อยากให้แพรวได้คุยกับท้องฟ้าเป็นการส่วนตัว แต่เพราะท้องฟ้าเองก็ไม่อยากให้ผมคิดมาก เขาเลยขอให้ผมมานั่งฟังด้วย เขาต้องการแสดงความบริสุทธิ์ใจให้ผมเห็น เป็นไงล่ะแฟนผมน่ะ น่ารักมากเลยใช่ไหม?


“เราเคยบอกแพรวไปแล้วว่าเรื่องของเรามันจบไปตั้งนานแล้ว และเรายินดีที่จะกลับไปเป็นเพื่อนกับแพรว แล้วทำไมแพรวถึงไม่หยุดทำเรื่องไร้สาระสักที” นี่เป็นครั้งแรกที่ผมรู้สึกว่าท้องฟ้ากำลังหัวเสียขั้นหนัก แม้ใบหน้าจะยังคงเรียบนิ่ง และน้ำเสียงก็ยังดูไร้อารมณ์เช่นเดิม แต่ผมก็สัมผัสได้ถึงความไม่พอใจในแววตาคู่สวยนั่น


“ฟ้า” หญิงสาวตรงหน้าดูจะตกใจไปพอสมควร ไม่มีทางที่แพรวจะดูไม่ออกว่าท้องฟ้ากำลังอยู่ในอารมณ์ไหน 


หากพูดให้ถูกแล้วผมคิดว่าแพรวน่าจะรู้จักท้องฟ้าดีกว่าผม พวกเขาเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่เด็กๆ พ่อของพวกเขาทั้งคู่เป็นเพื่อนสนิทกันและมีความสัมพันธ์ที่ดีในด้านธุรกิจ แพรวเองก็แทบจะเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของท้องฟ้าเลยก็ว่าได้ นั่นจึงเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่ท้องฟ้ายังคงดูแคร์แพรวอยู่พอสมควร ถึงไม่ได้เป็นแฟนกันแล้วแต่สถานะของความเป็นเพื่อนก็ยังคงอยู่ คงมีแต่แพรวที่ไม่อยากได้ความเป็นเพื่อนจากท้องฟ้า


เท่าที่ฟังจากท้องฟ้ามาคือแพรวพยายามจะขอให้เขากลับไปหาเธออยู่ตลอด แต่ท้องฟ้าไม่สามารถกลับไปได้เพราะว่าเขาไม่ได้รู้สึกกับแพรวในแบบนั้น ท้องฟ้าบอกว่าเขาเคยคิดว่าตัวเองชอบแพรว แต่มันก็ไม่ใช่ คนที่เขารักและรอก็มีเพียงแค่ผมเท่านั้น และต่อให้ผมไม่ได้กลับมาที่ไทย หรือเราไม่ได้คบกัน เขาก็จะไม่มีวันกลับไปคบกับแพรวอีกอย่างแน่นอน อ้อ ท้องฟ้ายังบอกอีกว่าแพรวโทรหาเขาแทบทุกวันเพื่อให้ออกไปหาบ้างพาไปนู่นไปนี่บ้าง ท้องฟ้าก็พาไปบ้างบางครั้งเพราะเห็นแก่ความเป็นเพื่อน แต่ตั้งแต่ที่ผมกลับมาไทยเขาก็พยายามตีตัวออกห่างจากแพรวมาตลอดแล้วเอาเวลาทั้งหมดมาอยู่กับผมแทน


รู้สึกขอบคุณตัวเองจริงๆ ที่ตัดสินใจกลับมาไทย


“ฟะ ฟ้า แพรว คือแพรว...” ร่างเล็กอึกอักพูดไม่ออก


“ถ้าแพรวไม่อยากเป็นเพื่อนกับเราก็ไม่ต้องเป็น แล้วก็ต่างคนต่างอยู่ อย่ายุ่งกับเราหรือแฟนเราอีก” ผมลอบกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก สาบานได้เลยว่าชีวิตนี้จะไม่ทำให้ท้องฟ้าโกรธอย่างแน่นอน โคตรกดดันเลย


“ฟ้า” แพรวถึงกับน้ำตาคลอเมื่อเจอท่าทีเฉยชาจากท้องฟ้าเข้าไป


“และที่สำคัญนะ อย่าใช้วิธีเรียกร้องความสนใจโง่ๆ แบบคราวก่อนอีก” ไม่น่าเชื่อว่าท้องฟ้าจะใจร้ายได้มากขนาดนี้ ถ้าผมเป็นแพรวผมคงได้เกลียดท้องฟ้าแน่ๆ


“ฟ้า แพรวขอโทษ แพรวแค่อยากได้ฟ้าคืน แพรวรักฟ้านะ แพรวยอมเห็นฟ้าเป็นของคนอื่นไม่ได้” น้ำตาของเธอไหลพรากลงอาบแก้มเนียน มือเล็กทั้งสองข้างคว้าจับมือของท้องฟ้าเอาไว้แน่น ผมนิ่งไปด้วยความตกใจ แต่ก็ไม่ได้ปริปากพูดอะไรออกมา ทำเพียงนั่งฟังเงียบๆ เท่านั้นเอง


“ถ้าแพรวรักเรา แพรวจะไม่บอกเลิกเราในวันนั้นหรอก” ผมสะอึกไปกับน้ำเสียงเย็นชาของท้องฟ้า มือใหญ่ค่อยๆ ดึงมือของตัวเองออกแล้วเอื้อมมาจับมือขอผมที่วางอยู่ตรงหน้าขาของตัวเองแทน


“แพรวรู้ว่าแพรวผิด แพรวผิดที่บอกเลิกฟ้า ผิดที่รู้ตัวช้าไป แต่แพรวรักฟ้านะ ให้โอกาสแพรวไม่ได้เหรอ?” ดวงตากลมจ้องมองไปที่ใบหน้าหล่อเหลาอย่างตัดพ้อ น้ำตาของเธอยังคงไหลออกมาไม่หยุด แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ได้ส่งเสียงสะอึกสะอื้นออกมาให้น่ารำคาญ


ผมเบือนหน้าหนีออกไปทางนอกร้านเพราะไม่อยากเห็นใบหน้าที่กำลังเจ็บปวดของอีกฝ่าย ลึกๆ แล้วผมเองก็สงสารแพรวอยู่เหมือนกัน การไม่ได้ถูกเลือกให้เป็นคนที่ได้ยืนเคียงข้างกับคนที่ตัวเองรักมันเจ็บปวดมากแค่ไหนผมเข้าใจดี ตลอดเวลาหลายปีที่ต้องเฝ้ามองท้องฟ้าอยู่ห่างๆ ผมเข้าใจว่ามันเจ็บมากในตอนที่เห็นเขาคบอยู่กับคนอื่นที่ไม่ใช่เรา แต่ผมมันก็แค่คนแอบชอบ ความรู้สึกของคนเป็นแฟนเก่าอย่างแพรวคงจะเจ็บปวดกว่า


ผมรู้แล้วว่าทำไมเธอถึงได้ยอมทำถึงขนาดนี้ เพราะเธอเองก็รักท้องฟ้ามากไม่ต่างจากผม


“แพรว! เห็นไหมว่าแฟนเรานั่งอยู่นี่ พูดอะไรคิดถึงความรู้สึกแฟนเราด้วย” ผมหันขวับกลับไปมองคนข้างตัวด้วยความตกใจ แม้จะไม่ได้ตวาดหรือตะคอกแต่การที่เขากดเสียงต่ำขนาดนั้นมันน่ากลัวมากจริงๆ


“แล้วแพรวล่ะฟ้า! ที่ฟ้านัดแพรวออกมาก็เพราะจะมาว่าแพรวต่อหน้าทะเลแบบนี้เหรอ? มันไม่ใจร้ายกันเกินไปหน่อยเหรอ?” แพรวปล่อยโฮออกมาอีกครั้ง เธอหันมามองมาด้วยความไม่พอใจ


เธอคงคิดว่าผมมาที่นี่เพื่อมาเยาะเย้ยเธอ แต่เปล่าเลย ผมไม่เคยคิดอย่างนั้น


“แล้วที่แพรวทำมันไม่ใจร้ายกว่าเหรอ? วันเกิดทะเล แพรวรู้ว่าเราอยู่กับทะเล แพรวเลยเรียกร้องความสนใจจากเราโดยการบอกว่าจะฆ่าตัวตาย ขอให้เราอยู่เฝ้าแล้วก็มาแอบถ่ายรูปเราเอาไปโพสให้คนอื่นเข้าใจผิด แพรวคิดว่าเราไม่รู้เหรอ?” ท้องฟ้าตอนนี้โคตรน่ากลัวเลย


ท้องฟ้าบอกกับผมว่าคืนนั้นที่ไปถึงบ้านของแพรว เธอก็กรีดข้อมือของตัวเองไปแล้วและมันลึกมากจนเลือดไหลไม่หยุด ที่บ้านของแพรวไม่มีใครอยู่ เขาเลยต้องเป็นคนพาเธอไปส่งโรงพยาบาล เขาต้องจัดการทุกอย่าง และเมื่อเธอนอนอยู่ในห้องพักฟื้น เธอก็ขอให้เขาอยู่เป็นเพื่อนกับเธอก่อน แพรวสารภาพกับท้องฟ้าว่าทำใจเรื่องของเขากับผมไม่ได้ ท้องฟ้ารู้มาตลอดว่าแพรวรู้สึกยังไง แต่เขาก็ชัดเจนกับเธอเช่นกัน บอกย้ำเตือนเสมอว่าเป็นได้แค่เพื่อน


มีแต่แพรวเท่านั้นที่ชอบทำให้คนอื่นเข้าใจผิดคิดว่าพวกเขายังคบกัน แต่ท้องฟ้าก็ไม่ได้ออกมาแก้ข่าวอะไรเพราะกลัวว่าแพรวจะเสียหน้าและคนอื่นจะมองแพรวไม่ดี เขาไม่กล้าหักหน้าเธอต่อหน้าคนอื่น เขาปล่อยให้เรื่องราวทั้งหมดเป็นอย่างนั้นจนวันที่เราได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง เขาพยายามตีตัวออกห่างจากแพรวแล้วก็มาแสดงความชัดเจนกับผม แรกๆ มันก็ยากเพราะแพรวดูเหมือนจะไม่ยอม แต่พอหลังๆ ท้องฟ้าก็ค่อนข้างเด็ดขาด แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงมีปัญหาอยู่ดี


“ฟ้า” แพรวดูตกใจไม่น้อยที่ถูกท้องฟ้าพูดใส่หน้าไปแบบนั้น ตอนนี้ท้องฟ้าดูหัวเสียมากกับเรื่องที่เกิดขึ้น ผมบีบมืออีกฝ่ายเบาๆ เพื่อบอกให้เขาใจเย็น แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ผลสักเท่าไหร่


“แพรวรู้ดีอยู่แก่ใจว่าเราคบกับทะเล แต่ก็ยังพยายามส่งข้อความมาขอคืนดีกับเรา แพรวจะให้เรารู้สึกยังไงเหรอ?” ไม่น่าเชื่อว่าเขาจะปากร้ายได้ถึงเพียงนี้


“พอแล้วฟ้า” ผมว่าพร้อมกระตุกมือเขาแรงๆ หนึ่งที ผมไม่ชอบที่เขามาต่อว่าแพรวแบบนี้


ผมรู้ว่าแพรวทำผิดแต่นั่นก็เพราะแพรวรักเขาไม่ใช่หรือไงถึงได้ทำเรื่องโง่ๆ แบบนั้นออกไป คนเรามีการแสดงออกในเรื่องของความรักไม่เหมือนกัน การกระทำของแพรวอาจเป็นเรื่องผิดและเป็นเรื่องที่โง่เขลามากในสายตาใครต่อใคร แต่เธอก็คิดแค่ว่าอยากจะรั้งเขาไว้เท่านั้น ผมรู้ดีว่าเธอเป็นผู้หญิงที่เก่งและฉลาดมาก แต่เธอดันเลือกที่จะใช้ความรู้สึกมากกว่าสมอง มันถึงได้ออกมาเป็นแบบนี้ไง


“กลับกันเถอะ” ท้องฟ้าลุกขึ้นยืนแล้วดึงให้ผมเดินออกมาโดยไม่คิดจะเอ่ยลาแพรวเลยแม้แต่คำเดียว


“เดี๋ยวสิฟ้า! แพรวรู้ว่าแพรวผิด แพรวขอโทษ แต่อย่าเกลียดแพรวเลยนะ” ร่างเล็กวิ่งออกมาขวางทางพวกเราเอาไว้ ใบหน้าสวยหวานเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาอย่างน่าสงสาร


“อืม” ท้องฟ้านิ่งไปพักหนึ่งก่อนจะพยักหน้ารับเบาๆ


ผมคิดว่าเขาคงตัดกันไม่ขาด ถึงไม่ใช่คนรัก แต่สถานะของความเป็นเพื่อนมันก็ยังคงมีอยู่


“ทะเล” มือเล็กยกขึ้นปาดน้ำตาออกจากใบหน้าของตนแล้วหันมาเรียกผมด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ


“ครับ” ความเจ็บปวดที่สะท้อนออกมาจากแววตาคู่นั้นผมเห็นมันได้อย่างชัดเจน


“ดูแลท้องฟ้าดีๆ นะ”


“อืม”


ต้องเข้มแข็งขนาดไหนถึงจะเอ่ยคำพูดนั้นออกมาได้ ผมนับถือใจของเธอจริงๆ ถึงการกระทำก่อนหน้านี้ของเธอมันจะดูเหมือนคนเห็นแก่ตัว แต่จริงๆ แล้วเธอเป็นคนที่จิตใจดีคนหนึ่งเลยล่ะ และต่อให้แพรวไม่บอก ผมก็รู้ว่าตัวเองควรทำอะไร ผมจะดูแลท้องฟ้าอย่างดี ดีจนคนอื่นต้องอิจฉาเลยล่ะ

 



“หน้ายุ่งเชียว” ผมยื่นปลายนิ้วไปคลึงที่หัวคิ้วของคนข้างตัว เราขึ้นมานั่งบนรถกันสักพักแล้วแต่ท้องฟ้ายังไม่ยอมขับรถออกไป ใบหน้ายุ่งๆ ของเขาเป็นตัวบอกได้ดีว่ากำลังหงุดหงิดขั้นสุด เขาดึงมือของผมไปอิงที่ข้างแก้มหลับตาอยู่แบบนั้นพักหนึ่งก่อนจะลืมตาขึ้นมองหน้าผม


“ไปหาอะไรกินกัน” เขาเอ่ยชวนเมื่อพายุอารมณ์สงบลง


“อาหารญี่ปุ่นไหม?” ผมเสนอขึ้น


“อืม” บางครั้งเขาก็ควรจะขัดใจผมบ้างไม่ใช่ตามใจทุกอย่างแบบนี้นะ


“ฟ้า วันนี้เลกลับห้องนะ” ผมเอ่ยบอกเขาทั้งที่สายตายังคงมองอยู่ที่ผืนฟ้าด้านนอกรถ ก้อนเมฆตรงนั้นเหมือนรูปคลื่นน้ำเลย


“ทำไม?”


“ตั้งแต่กลับมาจากหัวหินยังไม่ได้กลับห้องตัวเองเลยนะ เมธส่งข้อความมาด่าแล้วเนี่ย” ผมถอนหายใจออกมาอย่างปลงตก ใจจริงก็อยากบล็อกไลน์เพื่อนอยู่เหมือนกัน แต่ก็กลัวถูกเพื่อนเกลียดเลยต้องน้อมรับคำด่าของมันทุกตัวอักษร


“ไม่ให้กลับ” เขาหันมางอแงใส่ผมทันที แม้หน้าจะยังคงนิ่งแต่สายตานี่เอาแต่ใจสุด


“ดื้อ” ดื้อเงียบด้วย


“ถ้าเลกลับห้องแล้วฟ้าจะนอนกอดใคร?” มาอีกแล้วไอ้ประโยคชวนใจสั่นเนี่ย


“หมอนข้างไง” แต่ตั้งแต่ที่ผมไปนอนห้องท้องฟ้า หมอนข้างสองใบที่เคยนอนเด่นอยู่บนเตียงก็ถูกเก็บเข้าตู้ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว


“มันไม่เหมือนกัน” หันมาทำหน้าอ้อนแวบหนึ่งแล้วก็กลับไปตั้งใจขับรถต่อ


“งอแงเหรอ?” ผมยกมือขึ้นไปบีบแก้มเขาด้วยความมันเขี้ยว


“ไม่กลับไม่ได้เหรอ?” ไปบอกใครใครเขาจะเชื่อว่าผู้ชายหน้านิ่งคนนี้ขี้อ้อนหนักมาก


“ฟ้า ฮ่าๆ” ผมหลุดเสียงหัวเราะออกมากับหน้าตาดื้อๆ มึนๆ ของอีกฝ่าย


“หัวเราะอะไร?”


“ก็ฟ้างอแง ดื้อกว่ากุชชี่อีก” กุชชี่ยังต้องยอมนะพูดเลย


“กุชชี่ต้องเสียใจแน่ที่แม่มันหนีกลับห้อง” แล้วก็กลับมาตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จต่อ


“ไม่ใช่แม่นะ!” ถึงจะถูกพูดกรอกหูอยู่ทุกวันว่าเป็นแม่เจ้ากุชชี่ก็เถอะ แต่ใครจะยอมรับง่ายๆ กันล่ะ


“ไม่กลับเนอะ” มือใหญ่ดึงมือผมไปจับเอาไว้แน่นก่อนจะยกขึ้นกดจูบที่ข้อนิ้วเบาๆ อย่างเอาใจแถมยังหันมามองผมตาหวานเยิ้มอีก


ฮือ ช็อตนี้กูตายว่ะ


“ฟ้า~” ชอบทำให้เขินอยู่เรื่อยเลย!


“อยู่ด้วยกันนะ” แล้วก็ยกยิ้มซื่อมาให้อีกหนึ่งที


“เฮ้อ” ทำแบบนี้แล้วใจใครจะทนไหวกันเล่า สุดท้ายก็เป็นผมที่ต้องพยักหน้ารับอย่างจำยอม








---------------------------------------------------------------------------------------





ในตอนนี้เราอยากให้มองหลายๆ มุม 

ทุกคนมีเหตุผลของตัวเอง ทั้งท้องฟ้า ทะเล และแพรว 


เราไม่อยากให้มองว่าแพรวไม่ดีหรือเป็นตัวร้ายอะไร 

แพรวก็แค่คนๆ หนึ่งที่มีความรู้สึก 

คนเราสามารถทำเรื่องที่ผิดพลาดได้ 

แพรวเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ไม่อยากให้มองว่าแพรวเลวหรือร้ายกาจ 

แต่อยากให้มองว่าเป็นเพียงคนธรรมดาที่เผลอทำเรื่องผิดพลาดไป

เราไม่ได้ต้องการส่งบทให้ผู้หญิงเป็นตัวร้ายหรือเป็นตัวน่ารำคาญในนิยายวาย 

แต่อยากให้มองแพรวเป็นตัวแทนของคนธรรมดาที่บางครั้งก็พลาดพลั้งทำสิ่งที่ไม่ดีลงไปได้ 

ในความเป็นจริงแล้วเราก็สามารถเป็นตัวร้ายในชีวิตของคนอื่นได้โดยที่เรารู้ตัวและไม่รู้ตัว 


ส่วนท้องฟ้า เขาก็พยายามทำทุกอย่างอย่างดีที่สุด 

เขาต้องหาทางให้ได้ทะเลกลับมาอยู่กับเขา และต้องรักษาความสัมพันธ์กับแพรวเอาไว้ 

เพราะท้องฟ้าก็แคร์แพรวในระดับหนึ่ง พวกเขาเป็นเพื่อนกันมาก่อนจะเป็นแฟน 

ท้องฟ้าเลยไม่อยากเสียเพื่อนที่คบกันตั้งแต่เด็กไป แล้วมันยังโยงไปถึงเรื่องธุรกิจด้วย

แต่พอถึงจุดหนึ่งที่ท้องฟ้ารู้สึกว่าแพรวล้ำเส้นมากเกินไป เขาก็ต้องทำทุกอย่างให้มันจบ


ในส่วนของทะเลนั้น ทะเลเป็นคนเข้าใจอะไรง่ายๆ และไม่อะไรกับใคร 

สรุปง่ายๆ เลยคือทะเลของเราน่ารักค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.021K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,611 ความคิดเห็น

  1. #2505 Jibangrin (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 23:21
    ทะเลน่ารักจริงๆ /เขินนนนนนนนนน
    #2,505
    0
  2. #2227 cb_my_love (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 21:20
    คนทุกคนย่อมมีเหตุผลเป็นของตัวเอง
    #2,227
    0
  3. #2126 Rongrongg2540 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 23:59
    โอ้ย ตอนท้ายๆ ฟินตัวแตกอะ ฮืออออ
    #2,126
    0
  4. #1931 นัทมิมิ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 20:22
    ก็พอเข้าใจแพรวแหละ แต่ฟ้าก็ไม่ได้ปากร้ายนะ ไม่ได้แรงขนาดนั้น มันเป็นความจริงนี่นา
    #1,931
    0
  5. #1858 Nice (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 21:52

    แอบสงสารแพรวนะ เข้าใจความรู้สึกนาง แต่แพรวลูกกกเกิดมาเป็นชะนีก็เป็นอย่างนี้แหละลูก

    #1,858
    0
  6. #1809 Raindear97 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 02:14
    เข้าใจความรู้สึกแพรวนะ ทำได้ดีแล้ว ทุกคนเลย ทำได้ดีจริงๆ สู้กันต่อไปนะะะะ
    #1,809
    0
  7. #1808 Solala (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 00:36

    จะน่ารักเกินไปแล้วนะท้องฟ้าาา ทะเลก็ให้ท้องฟ้าอ้อนบ่อยๆเลยนะ

    #1,808
    0
  8. #1776 ouiztt (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 21:42
    ทำไมน่ารักขนาดนี้ รักกกก
    #1,776
    0
  9. #1775 Nmfsp (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 20:54
    ทะเลน่ารักจริง ๆ ด้วยแงงง
    #1,775
    0
  10. #1774 จะซุ่ม (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 11:44
    น่ารักมากเวอร์ ฟินนนนนน
    #1,774
    0
  11. #1773 noowiwie (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 07:01
    ทะเล~ น่ารักมากลูกกกก ><
    #1,773
    0
  12. #1772 Oneooe (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 21:54
    ทะเล น่ารักจริงๆๆๆคะ
    #1,772
    0
  13. #1771 ข้าเองงงงง (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 20:53
    โคตรชอบ talk
    #1,771
    0
  14. #1769 95ja (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 19:23
    ทะเล ย้ายไปเหอะ คงไม่ได้กลับห้องแล้ว 5555
    #1,769
    0
  15. #1767 milksz (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 17:42
    เอาง่ายๆคือทะเลเราน่ารักสุดในเรื่อง( ̄3 ̄)
    #1,767
    0
  16. #1766 aster (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 17:37

    เป็นเรื่องราวที่สวยงามมากสำหรับเรา อิงความเป็นจริง ความเป็นปกติของชีวิตมนุษย์ ท้องฟ้ากับทะเลและแพรวเป็นคนทั่วไปที่เราสามารถพบเจอได้ในชีวิตจริงๆ เรื่องนี้สวยงามจนเราไม่อยากให้มี nc เลย ; ;

    #1,766
    0
  17. #1765 neaghr (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 17:18
    ขำสุดตรงไรท์บอกว่าเพราะทะเลน่ารัก โว้ยยย555555 เหมือนไรท์เป็นแม่ที่ตบตูดลูกนอนอ่ะ นอนนะรู้ก ชอบ555555555555
    #1,765
    0
  18. #1764 pp9397 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 17:18
    งื้ออออ ใจระทวยยย
    #1,764
    0
  19. #1763 peemgirl (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 16:25
    เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราชอบมากๆเรื่องหนึ่งเลยเพราะว่าในตัวละครทุกตัวละครนั้นมีเหตุผลเป็นของตัวเอง มีความเป็นตัวของตัวเองสูง อ้างอิงหลักของความเป็นจริงไม่หวือหวาหรืออะไร เป็นนิยายสบายๆที่แนะแนวคิดในการดำเนินชีวิต เราอ่านเรื่องนี้ตั้งแต่ตอนไหนจำ แต่เราติดตามไรท์ตลอดนะ รักไรท์ค่ะสู้ๆรออ่านต่ออยู่จร้าาา
    #1,763
    0
  20. #1762 ammykjd (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 16:24
    ชอบทอร์คไรท์นะ ตัวร้ายทุกเรื่องก็มีเหตุผล แต่นั้นแหละ เพราะแบบนั้น เวลาทำอะไรก็ต้องคิดถึงใจเขาใจเรา แต่ก็ต้องคำนึงด้วยว่ามันส่งผลอะไรกับเราเหมือนกัน ไม่ต้องทำร้ายและไม่ต้องยุ่ง อยู่อย่างสงบๆ
    #1,762
    0
  21. #1761 Thunyamai (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 16:20
    ฮื้อออออ อยากมีท้องฟ้าเป็นของตัวเองง แงง ใจบางจิงๆ
    #1,761
    0
  22. #1760 GFMB (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 15:46
    เค้าเข้าใจนะ. ที่สำคัญชอบความคิดของไรท์มาก หาได้ยากที่จะมีคนแบบนี้อยู่บนโลก นิยายเรื่องนี้เค้าเจอตอนที่14แล้วก็ไปย้อนอ่าน ทุกการกระทำมีเหตุผลเสมอจริงๆ อีกข้อคือ แทบไม่ได้เม้นท์ ไม่ใช่ไรนะ เราเม้นท์แล้วแต่มันจะขึ้นบ้างไม่ขึ้นบ้างเราเลยถอย รอนะค่ะรอติดตามเรื่องนี้และอื่นๆนะค่ะ สนุกมากค่ะ
    #1,760
    0
  23. #1759 Tatangts 🐋 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 15:09
    ท้องฟ้านี่ก็ติดเขาจริ้งงงงงง
    #1,759
    0
  24. #1758 สุกี้ยากี้ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 14:23
    จ้าาา. ปาใจใส่รัวๆๆ
    #1,758
    0
  25. #1757 pcard (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 14:15
    ฟ้าทำได้ดีแล้วนะ :)
    ตอนฟ้าอ้อนก็น่ารักนะเนี่ย ><
    #1,757
    0