SKY & SEA ท้องฟ้ากับทะเล [สนพ. 2U Publishing] [YAOI] : Spin-Off

ตอนที่ 34 : ท้องฟ้ากับทะเล : 16 [2/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,479
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,366 ครั้ง
    21 เม.ย. 61






“ฟ้า แล้วกุชชี่อยู่กะ เฮ้ย! ห้ามดูนะ!” ผมเปิดประตูห้องนอนของตัวเองเข้าไปกำลังจะถามท้องฟ้าว่ากุชชี่อยู่กับใครแต่พอเข้ามาแล้วก็เห็นว่าอีกฝ่ายกำลังยืนมองรูปภาพในห้องของผมด้วยรอยยิ้มกว้างเหมือนคนบ้า ผมรีบวิ่งเข้าไปในห้องแล้วยกมือขึ้นปิดตาคนตัวสูงเอาไว้ แต่มันก็คงจะไม่มีประโยชน์เท่าไหร่เพราะเขาคงเห็นมันหมดแล้ว


“ทำไมถึงมีรูปฟ้าอยู่ที่นี่ด้วยล่ะ?” ท้องฟ้าดึงมือผมออกแล้วรวบตัวของผมเข้าไปกอดแน่น คางเรียววางเกยบนไหล่ของผมแล้วชี้นิ้วไปที่รูปวาดของตัวเองที่มีอยู่เต็มห้อง ทำไมผมถึงได้ดูเหมือนพวกโรคจิตแบบนี้นะ


“กะ ก็ช่วงปิดเทอมตอนม.6 เทอม 1 แม่ส่งให้มาอยู่ที่นี่คนเดียว พอมีเวลาว่างๆ ก็เลยฝึกมือน่ะ” ตอนนั้นไม่มีอะไรทำไงแล้วมันก็ออกแนวเพ้อๆ หาท้องฟ้าเลยหยิบเอากระดาษมาวาดรูปเขา ตอนแรกก็คิดว่าถ้าได้ระบายความรู้สึกตัวเองออกไปกับการวาดรูปแล้วมันคงจะดีขึ้น แต่ที่ไหนได้ เพ้อหนักว่าเดิมอีก


“แล้วเล่มนี้ล่ะ?” สมุดวาดรูปหน้าปกสีน้ำเงินฟ้าที่ผมคุ้นหน้าคุ้นตาดีถูกชูขึ้นมาตรงหน้าของผม


“เอามาได้ยังไง!?” ผมร้องเสียงหลงตาเหลือกด้วยความตกใจ พยายามจะแย่งมาจากอีกฝ่ายแต่ก็ทำได้ยาก


“เมื่อวานไปหาทะเลที่ห้อง แต่ไม่เจอ ได้คุยกับเมธแล้วเขาก็เอามันมาให้” ผมอ้าปากค้างมองคนตรงหน้าที่ยิ้มกว้างชอบอกชอบใจใหญ่


“เห็นหมดแล้วเหรอ?” เมธามันต้องแฉเรื่องของผมจนละเอียดยิบแน่


“อื้อ วาดสวยเนอะ” ไม่ต้องมานงมาเนอะเลย!


“เอามานี่เลย น่าอายจะตาย” ผมแย่งสมุดวาดรูปของตัวเองเอากลับมากอดไว้อย่างอายๆ แบบนี้เขาก็รู้หมดน่ะสิว่าผมน่ะชอบเขามากขนาดไหน


ฮื้อ! จบกันทะเลเอ้ย!


“เมธบอกว่าเลแอบถ่ายรูปฟ้าแล้วเอามาวาด” เขามองผมตาแป๋ว ทำหน้าตาดูไร้เดียงสาแต่ผมเห็นนะว่าเขาแอบยิ้มกรุ้มกริ่มอยู่น่ะ!


“ไอ้เมธ!” ผมได้แต่เข่นเคี้ยวเขี้ยวฟันอย่างขุ่นเคืองใจ มันแฉผมจริงๆ ด้วย


“ต่อไปไม่ต้องแอบแล้วเนอะ อยากวาดเมื่อไหร่ก็บอก จะไปนั่งให้วาดเลย” เขาพูดด้วยรอยยิ้มกว้าง หน้าตาดูชอบอกชอบใจเหลือเกินนะ


“พูดแล้วนะ” ผมเดินเอาสมุดสุดรักสุดหวงไปเก็บเข้าชั้นอย่างดีแล้วหันกลับมาหรี่ตามองอีกฝ่าย ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยได้วาดรูปเขาเลยเพราะตัวแทบจะติดกันอยู่ตลอด มีเวลาว่างเมื่อไหร่ก็โดนลากไปคอนโดของเขาตลอดนั่นแหละ


“อืม แต่ตอนนี้เลมาให้ฟ้ากอดก่อน” เขาพยักหน้าพร้อมกางแขนออกกว้างเป็นสัญญาณบอกให้ผมเดินเข้าไปหา


“อ้อนเหรอ?” ผมมองอีกฝ่ายด้วยความเอ็นดูพลางเดินเข้าไปให้เขากอดอย่างว่าง่าย


“อือ คิดถึง” จะมีสักกี่คนที่รู้ว่าแท้จริงแล้วท้องฟ้าขี้อ้อนมาก อ้อนแบบหน้านิ่งๆ ด้วยนะ


“อะไรเนี่ย? ตั้งรับไม่ทันแล้วนะ” บทจะแข็งก็แข็งเป็นหินเป็นไม้ พอบทจะอ่อนก็อ่อนเป็นขี้ผึ้งรนไฟ แต่ใจผมนี่แทบจะเป็นน้ำแล้ว


“อย่าหายไปแบบเมื่อวานอีกนะ ตกใจแทบแย่” แขนหนากระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น ผมสัมผัสได้ถึงหัวใจที่เต้นถี่รัวของอีกฝ่าย เอาหน้าพิงซบอกเขาแล้วกอดตอบ


“ขอโทษ แล้วแพรวเป็นยังไงบ้าง?” จำได้ว่าท้องฟ้าบอกว่าแพรวจะฆ่าตัวตาย ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น และจากรูปที่แพรวเอาลงมันก็เป็นรูปที่โรงพยาบาล หวังว่าเธอคงไม่ได้เป็นอะไรมากหรอกนะ


“ไม่ได้เป็นอะไรมากหรอก” คำตอบของท้องฟ้าทำผมโล่งใจ แต่การที่เธอยังหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปและโพสลงโซเชี่ยลได้มันก็น่าจะเป็นการบอกได้ดีแล้วแหละว่าเธอคงไม่ได้เป็นอะไรมาก


“เกิดอะไรขึ้นกับแพรว?” การที่คนๆ หนึ่งคิดจะฆ่าตัวตายได้นี่คงมีต้องเรื่องมากระทบกระเทือนจิตใจรุนแรงเป็นอย่างมาก คนเราถ้าไม่เสียใจจนถึงที่สุดคงไม่กล้าทำเรื่องน่ากลัวแบบนี้หรอก


“แพรวบอกว่าอยากตายและพยายามจะกรีดข้อมือตัวเอง แต่แพรวไม่ยอมบอกว่าเพราะอะไร” ท้องฟ้านิ่งไปพักหนึ่งก่อนจะเล่าออกมาให้ผมฟังเหมือนเขามีบางอย่างที่อยู่ในใจแต่ไม่ยอมพูดออกมา


ผมคิดว่าท้องฟ้ารู้ว่าทำไมแพรวถึงทำแบบนั้นแต่เขาคงไม่อยากพูดมันออกมา ผมเองก็ไม่ได้คาดคั้นอะไรเพราะคิดว่านั่นมันก็เป็นเรื่องของเขากับแพรว ผมเองก็จะอยู่ในที่ของผม ไม่ก้าวก่ายและไม่วุ่นวาย


“แล้วทิ้งแพรวไว้ แพรวจะไม่เป็นอะไรเหรอ?” แพรวก็แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ สภาพจิตใจของเธอกำลังบอบช้ำ การที่ปล่อยให้เธออยู่คนเดียวคงไม่เป็นเรื่องที่ดีนัก แม้ก่อนหน้านี้ผมจะมีความคิดที่ไม่อยากให้ท้องฟ้าไปหาเธอ แต่พอมารู้ความจริงแบบนี้แล้วผมก็คงจะคิดเห็นแก่ตัวไม่ได้


“แพรวโตแล้วเล ฟ้าอยู่กับแพรวไม่ได้ตลอด ถึงฟ้าจะมองว่าแพรวเป็นเพื่อน แต่ฟ้าก็มีคนที่ฟ้าต้องดูแล เลเข้าใจที่ฟ้ากำลังจะบอกใช่ไหม?”


“...” เพราะท้องฟ้าก็มีคนสำคัญที่ต้องดูแล และคนๆ นั้น ก็คือผม


“ฟ้าดูแลแพรวในฐานะเพื่อน แค่นั้นจริงๆ มันไม่มีอะไรมากกว่านั้น ขอโทษที่ทำให้คิดมากนะ แต่ต่อไปมันจะไม่มีเหตุการณ์แบบนี้อีกแล้ว” เสียงทุ้มเอ่ยบอกผมหนักแน่น แววตาของท้องฟ้าไม่เคยโกหก ผมสามารถเชื่อคำสัญญานี้ได้


“เพราะแพรวเป็นแฟนเก่าฟ้า เลก็เลยกังวล”


กลัวว่าเขาจะกลับไปหาแพรว กลัวว่าเขาจะยังรู้สึกอะไรๆ กับแพรวอยู่ กลัวไปหมดทุกอย่าง เพราะถ้าจะให้แข่งกันจริงๆ ผมไม่มีทางเอาชนะแพรวได้เลย ไม่ว่ายังไงก็แพ้อย่างแน่นอน


“ก็แค่แฟนเก่าที่ยังเป็นเพื่อนกัน มันเทียบกับคนที่อยู่ในใจมาตลอดไม่ได้หรอก” และก็เป็นท้องฟ้าที่ทำให้หัวใจของผมกลับมาพองโตอีกครั้ง


“ลืมแพรวได้แล้วเหรอ?” ไม่ได้อยากรื้อฟื้นหรือตอกย้ำให้ตัวเองเจ็บนะ ก็แค่อยากรู้เฉยๆ


“ลืมได้ตั้งนานแล้ว มีคนบางคนมาทำให้ลืมแพรวได้ในเวลาสั้นๆ แต่เขากลับเป็นคนทิ้งฟ้าไปซะเอง”


โอ้โห เจ็บกว่าถูกตบหน้าอีก


“ขอโทษ เลผิดไปแล้ว ก็ตอนนั้นจู่ๆ แม่ก็มาบอกให้ย้ายบ้านย้ายโรงเรียนกะทันหัน เลเองก็ไม่ทันได้ตั้งตัว จะบอกฟ้าก็ไม่กล้า ไม่คิดว่าตัวเองสำคัญขนาดนั้นหรอกนะ” เอาจริงๆ เลยนะ เวลาบอกมันก็มี แต่ใครมันจะกล้าเสนอหน้าไปบอกเขากันล่ะ เคยคุยกันแค่ครั้งเดียวเอง แถมยังคุยกันแบบไม่เห็นหน้าด้วย แล้วแบบนี้จะเอาความกล้าที่ไหนไปบอกเขากัน


“อืม เมื่อก่อนจะยังไงก็ช่าง แต่ต่อจากนี้จะไปไหนมาไหนก็ต้องบอกตลอดนะ ฟ้าเป็นห่วง ห้ามหายไปดื้อๆ แบบที่ผ่านมาอีก” โดนดุอีกแล้ว


“รับทราบครับคุณท้องฟ้า” ผมยกมือทำท่าตะเบ๊ะพร้อมส่งยิ้มทะเล้นให้อีกฝ่าย


“น่ารัก” เขายิ้มตามแล้วเอื้อมมือมาหยิกแก้มผมเบาๆ


“หล่อต่างหากเล่า!” ทุกคนไม่เข้าใจในความหล่อของผมเหรอหรือยังไง?


“ใครบอกเหรอ?” ท้องฟ้าขมวดคิ้วถามอย่างสงสัย


“เยอะแยะ นี่เดือนคณะสถาปัตย์นะ จะไฟว์อ่อ?” ผมยักคิ้วกวนๆ ให้เขาทำหน้าพร้อมมีเรื่อง


“อือ ไฟว์” พยักหน้ารับนิ่งๆ


“...”


“บนเตียงนะ” แล้วปรายตามองไปที่เตียงด้วยดวงตาแวววับ


“ตลกเหรอ?” ผมแสร้งตีหน้านิ่งขยับถอยหนีอย่างเนียนๆ เมื่อรู้สึกว่าเริ่มจะไม่ปลอดภัย หลายเดือนที่ผ่านมาเราอยู่ด้วยกันบ่อยมากมันเลยทำให้ผมรู้ว่าท้องฟ้าไม่นิ่งอย่างที่เห็นภายนอก


เข้าใจคำว่าไม่นิ่งไหม?


“มานี่เลย” แขนของผมถูกมือใหญ่คว้าเอาไว้แล้วดึงเข้าหาตัวอย่างรวดเร็ว


“ฟ้า! ปล่อย!” ผมพยายามดิ้นหนีอ้อมแขนแข็งแรงที่กอดรัดตัวผมแน่นด้วยความหวาดระแวง


“มาให้ฟัดก่อนแล้วจะปล่อย” พูดจบเขาก็ก้มหน้าลงมาหอมแก้มผมทั้งสองข้างอย่างแรงจนเหมือนว่าแก้มผมจะหลุดติดจมูกโด่งๆ ของเขาไปด้วย


“ฟ้า แก้มช้ำ!” ผมหัวเราะร่วนแล้วพยายามเบี่ยงหน้าหนี รู้สึกเจ็บนิดๆ กับตอหนวดที่เริ่มขึ้นมาเล็กๆ บนใบหน้าของเขา พอเมาหอมแก้มผมทีตอหนวดมันก็โดนหน้าผมไปด้วย


“ถ้าไม่หยุดดิ้นจะฟัดให้ช้ำทั้งตัวเลย” ร่างของผมถูกดันให้นอนราบลงกับเตียงและไม่ทันจะได้ตั้งตัวก็ถูกอีกฝ่ายขึ้นมาคร่อมทับปิดโอกาสหนีของผมจนหมด


“อื้อ! ขี้โกง


“จะฟัดคืนไหมล่ะ?”


โอ้โห มีท้าทาย


เห็นสายตาเจ้าเล่ห์แบบนั้นแล้วก็อยากจะร้องไห้ ผู้ชายคนนี้ร้ายกาจมาก


“ไม่เอา!”                


“หึ!


ไม่หลงกลหรอก คิดดูก็แล้วกันว่าสุดท้ายแล้วใครจะได้กำไรที่สุด แน่นอนว่าไม่ใช่ผมแน่ คนที่จะได้กำไรก็มีแต่ท้องฟ้านั่นแหละ ผมมีแต่จะขาดทุนอย่างเดียว แต่ผมว่าผมก็ขาดทุนมาตั้งนานแล้วนะ





 

“ทะเล”


“ครับ?” เสียงเรียกที่ดังมาจากหน้าประตูระเบียงบ้านทำให้ผมหันไปมองคนตัวสูงที่เดินออกมาด้วยหน้าใบหน้ามึนๆ กับหัวยุ่งๆ เพราะเพิ่งตื่นนอน


“ขออะไรอย่างหนึ่งได้ไหม?” มาถึงก็อ้อนเลยนะ ช่วงเวลาที่ท้องฟ้าจะขี้อ้อนมากที่สุดก็คือตอนเพิ่งตื่นนอนนี่แหละ


“อะไร?” ผมยิ้มแล้วเอื้อมมือไปลูบหัวอีกฝ่ายเบาๆ


“ขอไปเจอแม่ของทะเลได้ไหม?” แค่จะไปหาแม่ทำไมต้องทำหน้าอ้อนเบอร์นั้นด้วย?


“ฟ้า” รู้สึกดีใจปนตื้นตันแปลกๆ ที่ท้องฟ้าอยากจะเจอแม่ของผม


เขาเป็นอีกคนที่รู้เรื่องของแม่ผมดีพอๆ กับเมธและนที เพราะผมเล่าเรื่องแม่ให้ฟังในตอนที่เขามาช่วยผมซ้อมเปียโน ตอนนั้นท้องฟ้าถามกับผมว่าทำไมถึงเลือกเพลงแด่เธอที่รักของวง klear มาร้อง ตอนนั้นผมก็ชั่งใจอยู่นานว่าจะพูดดีไหม แต่สุดท้ายผมก็ตัดสินใจบอกเขาไปตรงๆ ท้องฟ้าไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่านั่งฟังผมเงียบๆ แล้วเอื้อมมือมาจับมือผมอย่างให้กำลังใจ มันเป็นช่วงเวลาที่ดีมากที่มีเขาอยู่ข้างๆ ในตอนนั้น ผมไม่กลัวที่จะต้องอ่อนแอต่อหน้าเขา เพราะเขาบอกว่าเขาจะดูแลผมเอง อาจเป็นเพราะคำพูดนี้เลยทำให้ผมยิ่งยึดติดกับท้องฟ้าเข้าไปใหญ่


“นะครับ อยากไปแนะนำตัวกับแม่แฟน” ต้องน่ารักขนาดนี้ไหมท้องฟ้า?


“อื้อ” ยอมๆ เขาไปเถอะ มาขนาดนี้แล้ว


ผมพาท้องฟ้ามาหาแม่ที่หลุมฝังศพในช่วงบ่ายแก่ๆ แดดเริ่มจะเบาบางลงไปมากแล้ว เดินไปกลับในช่วงเวลานี้ไม่ค่อยร้อนมากเท่าไหร่ ตอนนี้ผมก็มานั่งจ้องรูปแม่อยู่ที่ป้ายหลุมศพแล้ว มีสายลมเย็นๆ พัดผ่านให้รู้สึกเย็นชื่นใจ


“แม่ชอบดอกหญ้าเหรอ?” คนตัวสูงย่อตัวลงนั่งที่ข้างๆ ผมพร้อมวางดอกหญ้าที่ผมบอกให้เขาเก็บมาฝากแม่ไว้ที่หน้าป้ายของแม่


“ใช่ แม่ชอบดอกหญ้า ชอบทะเล ชอบธรรมชาติ” และแม่รักที่นี่มาก แม่เคยพูดไว้ว่าอยากจะมาอยู่ที่นี่ในบั้นปลายชีวิตพร้อมกับพ่อ นั่นจึงเป็นเหตุผลว่าทำไมผมกับพ่อถึงได้ให้แม่มาอยู่ที่นี่ และพ่อก็สัญญาต่อหน้าป้ายหลุมศพแม่ว่าเมื่อไหร่ที่พ่อสิ้นลมหายใจ พ่อก็จะมาอยู่ที่นี่กับแม่


“ทะเลนี่ได้แม่มาเต็มๆ เลยหรือเปล่า?” ผมหันไปมองคนถามแล้วก็พบว่าเขากำลังมองมาที่ผมอยู่พอดี


“ถ้าพูดถึงเรื่องนิสัยจริงๆ แล้วพ่อกับแม่นิสัยคล้ายๆ กันนะ เลก็ได้มาจากพ่อกับแม่เต็มๆ เลย” ผมหันกลับมามองที่รูปของแม่แล้วยกยิ้มเมื่อนึกถึงความคล้ายคลึงกันในเรื่องนิสัยของพ่อกับแม่ ถ้าดูจากภายนอกแล้วพ่อกับแม่ดูต่างกันสุดขั้วเลย แต่พอมาดูถึงเรื่องนิสัยแล้วต้องบอกเลยว่าไม่แปลกใจว่าทำไมถึงคบกันได้ ความเหมือนกันมันทำให้พ่อกับแม่สามารถเข้าใจกันได้ และความแตกต่างกันในบางเรื่องมันทำให้พวกท่านยิ่งเหมาะสมกันเข้าไปใหญ่


“แม่เลสวยมาก”


“อื้อ แม่สวย พ่อก็หล่อ ลูกเลยหน้าตาดี” ผมพยักหน้ารับเบาๆ แล้วหันไปฉีกยิ้มกว้างให้คนข้างตัว


“เหรอ?” ท้องฟ้าตอบกลับมานิ่งๆ เหมือนไม่อยากจะคุยกับผมสักเท่าไหร่ แต่แววตานี่มันเหมือนกำลังด่าผมอยู่เลย กำลังคิดว่าผมหลงตัวเองอยู่ใช่ไหม?


“หรือไม่จริง?” ผมก็แค่เป็นคนที่มั่นใจในหน้าตาของตัวเองก็เท่านั้นเอง


“จริงครับ แฟนฟ้าน่ารักที่สุด” นึกจะหยอดก็หยอดแบบไม่ทันได้ตั้งตัวเลยเนอะคนเรา


“หล่อต่างหาก” จะต้องให้พูดอีกกี่ครั้งว่าผมน่ะหล่อไม่ใช่น่ารัก


“ถ้าคิดอย่างนั้นแล้วสบายใจก็แล้วแต่เลย”


“ฮึ! คำพูดนี้มันเจ็บยิ่งกว่าด่าตรงๆ อีกนะครับ!


หลังจากที่พาท้องฟ้าไปหาแม่แล้วผมกับเขาก็ตกลงกันว่าจะไปเดินเล่นที่ชายหาดกันต่อแล้วค่อยไปหาอะไรกินกันที่ถนนคนเดิน ผมไม่ได้ถามท้องฟ้าว่าเขาพูดอะไรกับแม่ของผมบ้าง ผมคิดว่ามันเป็นเรื่องระหว่างเขากับแม่ ถ้าเขาอยากบอกเดี๋ยวเขาก็คงบอกเองนั่นแหละ ผมไม่ชอบไปเซ้าซี้ใครและท้องฟ้าเองก็เป็นประเภทไม่ชอบให้ใครเซ้าซี้ ถ้าเขาอยากพูด อยากบอกก็จะพูดเอง ถ้ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรผมก็ไม่อยากเข้าไปยุ่งวุ่นวายมากนักไม่ว่าจะเรื่องอะไรก็ตาม


ผมชอบช่วงเวลานี้เป็นอย่างมาก มันดูสบายกว่าทุกครั้งที่เราอยู่ด้วยกัน ถึงที่ผ่านมาท้องฟ้าจะชัดเจนกับผมมาตลอด แต่มันก็ยังมีเส้นบางๆ ที่เรียกว่าสถานะเข้ามากั้นกลางระหว่างเรา แต่ตอนนี้ที่พวกเราต่างกำหนดสถานะให้แก่กัน ความชัดเจนที่มีก็ปรากฏขึ้นมาให้เห็นเด่นชัดมากกว่าเดิม แม้ผมจะเคยชอบและพอใจกับความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียกนั้นแต่ตอนนี้ผมคิดว่าสถานะแฟนของพวกเรามันดีกว่าเป็นไหนๆ ในตอนนี้เราต่างก็เรียกกันและกันว่าคนรักได้อย่างเต็มปากเต็มคำแล้ว


ผมโชคดีจริงๆ ที่มีท้องฟ้าอยู่เคียงข้างแบบนี้








---------------------------------------------------------------------------------------









 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.366K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,611 ความคิดเห็น

  1. #2504 Jibangrin (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 23:06
    แงงงงงงงง
    #2,504
    0
  2. #2425 cncdwr (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 18:38
    น่ารักก
    #2,425
    0
  3. #2298 maybee23 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 18:11
    เขารักกันค่าาา~~
    #2,298
    0
  4. #1907 benzoben98 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 15:02
    อบอุ่น#รักท้องฟ้า#รักทะเล
    #1,907
    0
  5. #1739 Khem15 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 23:39
    ขอบคุณท้องฟ้าที่มาทำทุกอย่างให้ชัดเจน
    #1,739
    0
  6. #1733 Raindear97 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 00:16
    ชอบผชแบบนี้จริงๆ ไม่ว่าจะเรื่องไหนก็ตาม ชอบผชแบบท้องฟ้า ดูเหมือนไม่ค่อยสนใจโลกสนใจคน แต่จริงๆแล้วเก็บรายละเอียดตลอด ใส่ใจเราตลอด ชอบคนแบบนี้ ฮืออ ไม่ลังเลด้วย ชอบค่ะะ
    #1,733
    0
  7. #1732 Miki_milky (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 23:02
    การกระทำของท้องฟ้ามันสำคัญพูดจิงๆๆได้พิสูจน์ให้ทะเลเห็นแล้ว ทะเลก้อมีความสุขแล้ว
    #1,732
    0
  8. #1707 รออยู่ที่เดิม (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 09:22
    ดีจังงง ที่ชัดเจนต่อกันแล้ววว
    #1,707
    0
  9. #1706 pparpbebi。 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 08:24
    น่ารักจังเลยย ชอบความชัดเจนของท้องฟ้า จัดสถานะได้ดีมากกก
    #1,706
    0
  10. #1696 Thingyib (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 22:43
    รุ้สึกอบอุ่นมากเลยยย เเล้วฟ้าอ้อนเเล้วน่ารักกกกก
    #1,696
    0
  11. #1694 FAHNIDA (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 16:29
    น่ารักกกก
    #1,694
    0
  12. #1691 noowiwie (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 08:44
    อยากมีท้องฟ้าเป็นของตัวเองงง ><
    #1,691
    0
  13. #1690 Rainbow_Jang (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 08:41

    มมีความสุขมากๆเลย

    #1,690
    0
  14. #1689 Nmfsp (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 07:01
    อิจฉาทะเลลลลล
    #1,689
    0
  15. #1688 10:25 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 02:09
    เขินนนนนนนน ใจบางงงงงง
    #1,688
    0
  16. #1687 Felinonajang (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 00:26
    พอเป็นแฟนแล้วท้องฟ้าเลี่ยนขึ้นเยอะเลยไม่น่าเชื่อ ฮ่าๆ
    เขินไปกับทะเลเลยอะ
    #1,687
    0
  17. #1685 Maddox_DMC06 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 23:39
    รักเลลลลลลลลล #น่ารักกกก ฟรินนนนนนนนน
    #1,685
    0
  18. #1684 Pizz (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 22:14

    ใจบางไปหมดแล้ววว

    #1,684
    0
  19. #1683 Pattylk (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 22:01
    ชอบท้องฟ้าจัง น่ารัก
    #1,683
    0
  20. #1682 Crownn (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 21:19
    ละมุนนมากกกงื้ออ
    #1,682
    0
  21. #1680 sky=yim (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 19:25
    คนรัก ^^ อบอุ่นมากเลย ความรักของท้องฟ้ากับทะเลน่ะ เหมือนท้องฟ้าริมทะเลตอนพระอาทิตย์ตกดินเลยแฮะ :)
    #1,680
    0
  22. #1679 ศรี'เตย. (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 18:02
    เเง้ ละมุนสุดดดด
    #1,679
    0
  23. #1678 filmfilm12123 (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 17:59
    อ้อนเก่ง
    #1,678
    0
  24. #1677 pcard (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 17:57
    น่าร้ากกกกกก พอเป็นแฟนกันก็จะหวานขึ้นเนาะ
    #1,677
    0
  25. #1676 peemgirl (จากตอนที่ 34)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 16:24
    ดูอบอุ่นและละมุนมากกกกก ชอบ 😊
    #1,676
    0