SKY & SEA ท้องฟ้ากับทะเล [สนพ. 2U Publishing] [YAOI] : Spin-Off

ตอนที่ 25 : ท้องฟ้ากับทะเล : 12 [2/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,385
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 825 ครั้ง
    30 ส.ค. 62






“วาดอะไรอยู่?” เสียงทุ้มคุ้นหูดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงที่ทิ้งตัวลงนั่งข้างผมบนพื้นหน้าระเบียงของห้องนอน


ตอนนี้ก็เป็นเวลาที่ค่อนข้างจะดึกแล้ว แต่ผมก็ยังไม่นอน หอบเอากระดาษออกมาวาดรูปที่หน้าระเบียงแทน ระเบียงที่ผมนั่งอยู่ตรงนี้เป็นคนละฝั่งกับระเบียงของห้องนั่งเล่นเมื่อตอนบ่าย มุมมองที่ได้เห็นก็เป็นคนละแบบกัน แต่ไม่ว่าจะมุมไหนผมก็ชอบมันทั้งนั้น อาจเป็นเพราะห้องของท้องฟ้าอยู่ชั้นที่สูงมากมันเลยทำให้สามารถรับลมได้ดีและมองเห็นผืนฟ้าได้อย่างชัดเจน


“เหมือนไหม?” ผมยกเอาภาพที่เพิ่งวาดเสร็จให้อีกฝ่ายดู ภาพของกุชชี่ที่ผมแอบถ่ายไว้เมื่อตอนบ่ายตอนนี้ผมจับเอาภาพนั้นมาเป็นแบบแล้ววาดลงบนกระดาษและสีที่ผมเลือกใช้ก็คือสีไม้


อืม จริงๆ มันควรเป็นสีน้ำมากกว่า แต่ผมไม่ถนัดมันเอาเสียเลยเพราะงั้นเลยต้องหยิบเอาสีไม้มาใช้แทน แต่มันก็ไม่ได้แย่เท่าไหร่นะ


“เหมือน น่ารัก” นับว่าท้องฟ้าเป็นคนที่ตาถึงมาก


“ใช่ไหมล่ะ? นี่ตั้งใจสุดๆ เลยนะ” ได้ทีก็ขอโม้หน่อยแล้วกัน จะว่าไปผมก็ไม่ค่อยได้วาดรูปพวกสัตว์น่ารักๆ แบบนี้นานแล้วนะ ก็ตั้งแต่ที่มัวแต่จดจ่ออยู่กับการวาดรูปของท้องฟ้าจนเป็นบ้าเป็นหลังจนไม่วาดรูปอย่างอื่นเลยนั่นแหละ


ก็ไม่คิดหรอกว่าตัวเองจะเป็นเอามากขนาดนี้


การชอบใครสักคนมันทำให้เราเป็นได้มากขนาดนี้เลยเหรอ?


“เอาไปใส่กรอบแล้วแปะที่ผนังห้องได้ไหม?”


“อื้อ จะแขวนที่ไหนล่ะ?” ผมยิ้มออกมาจนแก้มแทบปริ ไม่คิดว่าเขาจะชอบภาพที่ผมวาดขนาดนี้ จริงๆ ก็ตั้งใจจะให้เขาอยู่แล้วแหละ แต่นี่เขาออกปากขอก่อนเลย เหมือนตัวจะลอยๆ เลยแหะ


“ข้างรูปนั้น” ผมหันไปตามนิ้วเรียวที่ชี้ไปยังบนผนังหัวเตียงแต่แล้วก็ต้องชะงักค้างด้วยความตกใจ


” ผมพูดอะไรไม่ออกเมื่อเห็นรูปนั้นที่ท้องฟ้าว่า ผมไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นอะไรแบบนี้ ก่อนหน้านี้ที่ผมมาผมก็ไม่เจอ และเมื่อตอนหัวค่ำที่ผมเดินเข้ามาในห้องนอนผมก็ไม่เห็นมัน ผมไม่แม้แต่จะเคยสังเกตเลยด้วยซ้ำว่าก่อนหน้านี้บนผนังตรงนั้นจะมีอะไรเคยแขวนอยู่หรือเปล่าในก่อนหน้าที่ผมจะมา


จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนอยากจะร้องไห้ขึ้นมาเสียดื้อๆ เลย


“เป็นอะไร?” ท้องฟ้าหันมาถามผมที่ยังคงยืนจ้องรูปภาพนั้นอยู่ด้วยความรู้สึกที่ยากจะคาดเดา


“ปะ เปล่า” ผมพยายามที่จะยกยิ้มให้เขาแต่มันก็ดูจะฝืนๆ อยู่พอสมควร


“เก็บรักษาอย่างดีเลยนะรูปนั้นน่ะ แต่ไม่รู้ว่าคนให้เขาจะจำได้หรือเปล่า?”


“คะ ใครให้มาเหรอ?” ผมไม่รู้ตัวเลยว่าทำไมเสียงมันจะต้องสั่นขนาดนี้ แค่ได้ยินว่าท้องฟ้าดูแลรูปนั้นเป็นอย่างดีมันก็ทำเอาหัวใจของผมสั่นไหวอย่างรุนแรงยิ่งได้มองสบตากับคนตรงหน้าความรู้สึกที่ฝังลึกอยู่ข้างในยิ่งล้นทะลักออกมา


“ไม่รู้สิ มีคนเอามาแขวนหน้าล็อคเกอร์วันสุดท้ายของการสอบตอนม.5 เทอม 2 น่ะ” ท้องฟ้าตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งพร้อมมองหน้าผมไม่วางตาคล้ายกับว่าเขากำลังต้องการสื่ออะไรบางอย่าง


“เหรอ สวยดีนะ”


จะไม่สวยได้ยังไงกัน ก็นั่นมันเป็นรูปที่ผมวาดเองกับมือ มันเป็นรูปของท้องฟ้าที่กำลังโอบอุ้มลูกนกขึ้นมาบนสองมือของเขาที่สวนสาธารณะในวันนั้นและเหตุการณ์นั้นแหละที่ทำให้ผมตกหลุมรักผู้ชายคนนี้จนถอนตัวไม่ขึ้นแม้มันจะผ่านมาหลายปีแล้วก็ตาม แอบชอบเขาตั้งแต่ที่เขายังไม่ได้คบกับแฟนจนเขาเลิกกับแฟนเขาไปผมก็ยังเลิกชอบเขาไม่ได้ กลับกันผมกลับยิ่งชอบเขามากขึ้นเรื่อยๆ จนตอนนี้ผมไม่แน่ใจแล้วว่ามันจะเป็นแค่ความรู้สึกแอบชอบหรือเปล่า


“อืม ฉันชอบมากเลยล่ะ” เป็นอีกครั้งที่ผมต้องละสายตาจากภาพที่ตัวเองวาดมามองสบตากับเจ้าของห้อง


ผมจำไม่ได้ว่ารูปนั้นเป็นรูปที่เท่าไหร่ของผมในการวาดรูปของท้องฟ้า ผมวาดรูปของท้องฟ้าเยอะมากจนผมเองยังตกใจ แต่เมื่อผมรู้ว่าผมจะต้องย้ายบ้านและย้ายโรงเรียน ผมจึงตัดสินใจวาดรูปนี้ขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่วาดมันไปแล้วหลายสิบรูป ผมไม่มีปัญหาเรื่องการวาดรูปหรอก แต่มีปัญหาเรื่องการลงสีมากกว่า เพราะอยากให้รูปมันออกมาดีเลยวาดแล้ววาดอีก สุดท้ายก็ได้ภาพนี้ออกมาจนได้ สีน้ำที่ผมมองว่ามันเป็นศัตรูคู่อาฆาตถูกนำมาใช้กับภาพวาดใบนี้ ทุกครั้งที่ใช้พู่กันแต้มสีลงไปบนภาพวาดก็นั่งภาวนาไปด้วยทุกครั้งว่าขอให้มันออกมาดี


รูปนี้น่ะไม่ได้ได้มาเพราะพรสวรรค์หรือความสามารถอะไรหรอก โชคช่วยล้วนๆ เลย


“ดีแล้ว” ดีใจที่เขาชอบนะ ดีใจที่เขายังเก็บมันเอาไว้ไม่ได้โยนทิ้งอย่างที่กลัวมาตลอดหลายปี อย่างน้อยทุกสิ่งทุกอย่างที่พยายามมามันก็ไม่สูญเปล่า


แม้ไม่ได้เป็นคนที่ยืนเคียงข้างแต่แค่ได้เฝ้ามองอยู่ห่างๆ มันก็สุขใจแล้ว


ครืด ครืด ครืด


เสียงโทรศัพท์ของท้องฟ้าดังขึ้นปลุกผมที่กำลังจมอยู่ในห้วงของความคิดให้ตื่นขึ้นมาพบเจอกับความเป็นจริงที่ผมต้องยอมรับมันอีกครั้ง


แพรว


นั่นคือชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอโทรศัพท์ของท้องฟ้า ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าผมกำลังเสียใจ เหมือนก่อนหน้านี้ผมกำลังล่องลอยอยู่บนปุยเมฆที่อ่อนนุ่มแต่แล้วผมก็พลาดตกลงมาที่พื้นดินแข็งๆ อีกครั้งและอีกครั้ง


“โทษที ขอตัวก่อนนะ”


“อืม”


แม้จะไม่เคยเรียกร้องหรือคิดเข้าข้างตัวเอง แต่มันก็มีบางครั้งที่คิดว่าอยากจะไปยืนอยู่ตรงนั้น  ยืนอยู่ข้างๆ คอยให้กำลังใจ เป็นรอยยิ้มและสร้างความสุข แต่นั่นมันคงเป็นเพียงความฝันลมๆ แล้งๆ ของคนเพ้อฝัน เพราะในความเป็นจริงแล้วผมไม่สามารถไปยืนอยู่ตรงนั้นได้ ในเมื่อแท้จริงแล้วเขามีใครบางคนทำหน้าที่นั้นอยู่แล้ว


กลับมาเถอะทะเล กลับมาอยู่ในที่ของตัวเอง


ที่มุมนี้ มุมที่มีแค่ฉันข้างเดียวก็สุขใจ





 

ไม่รู้มีใครสังเกตไหม? แต่นี่สังเกตมานานละว่าท้องฟ้ากับทะเลต้องมีซัมธิงกัน


เหมือนกัน เห็นเงียบๆ แต่โมเม้นเพียบเลยจ้า~’


ตอนที่ประกวดดาวเดือน เห็นท้องฟ้าไปเทรนให้แบท แต่จริงๆ คือไปรอกลับพร้อมทะเล เห็นไปรับไปส่งกันหลายรอบแล้ว


ท้องฟ้าเป็นคนสอนเปียโนให้ทะเลนะ งานจบแต่คนไม่จบ


รถเด่นขนาดนั้นไม่เห็นก็ให้มันรู้ไป


เชียร์คู่นี้ ท้องฟ้าหล่อ ทะเลน่ารัก


‘#SKY&SEA#ท้องฟ้ากับทะเล


‘#ท้องฟ้าสีครามกับทะเลสีฟ้า


เผื่อใครไม่เชื่อ *แนบรูป*’


พี่คะ พี่ใจเย็นๆ ก่อน พี่จะมองน้องด้วยสายตาหวานเชื่อมจนมดขึ้นแบบนั้นไม่ได้ อิจฉาค่ะ!”


ท้องฟ้า! พ่อของลูก แต่ถ้าเขาได้กันเราก็โอเค


ทะเลเป็นสมบัติของคนทั้งมหาลัยนะครับไม่ใช่ของท้องฟ้าคนเดียว


ฝากเพจทวงคืนทะเลมาจากท้องฟ้าด้วยครับ


ผมจะไปท้าชนกับอดีตเดือนบริหาร มีใครจะไปกับผมบ้าง?


ฝากเพจแอนตี้ท้องฟ้าด้วยครับ

 



ทำอะไร?” ผมสะดุ้งจนตัวโยนเมื่อคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของโต๊ะอาหารจู่ๆ ก็ชะโงกหน้ามาแอบดูหน้าจอโทรศัพท์ของผม


เปล่าผมรีบกดปิดหน้าจออย่างรวดเร็วด้วยความตกใจราวกับคนกำลังปกปิดความผิดอะไรสักอย่าง ไม่น่าเลยทะเล ไม่น่าเข้าไปดูในเพจมหาลัยตามที่นทีบอกเลยจริงๆ


มัวแต่เล่นโทรศัพท์ ข้าวมาตั้งนานแล้ว สนใจบ้างไหมเนี่ย?” โดนดุเข้าจนได้สิน่า แต่ผมก็มัวแต่เล่นโทรศัพท์จนไม่รู้สึกตัวจริงๆ นั่นแหละว่าข้าวยกมาเสิร์ฟตั้งแต่เมื่อไหร่ 


ขี้บ่นเดี๋ยวนี้ท้องฟ้าพูดเยอะขึ้นกว่าเดิมแถมยังชอบบ่นผมอีกด้วย


ขี้เถียงมือใหญ่ยื่นมาบีบปากผมแล้วยืดออกจนน่าเกลียด และอีกนิสัยหนึ่งของท้องฟ้าก็คือขี้แกล้ง


เจ็บ!” ผมตีมืออีกฝ่ายไปแรงๆ หนึ่งทีโทษฐานที่ทำผมเจ็บ เดี๋ยวนี้เวลาเจอกันก็ชอบเล่นกันแรงๆ ตลอด บางวันนี่แขนขาวๆ ของท้องฟ้าเป็นรอยช้ำเลย ผมเองก็เป็นคนมือหนักด้วยสิ ปกติเล่นกับเมธก็ไม่ค่อยออมแรงกันอยู่แล้วด้วย


กรี๊ด!” ผมสะดุ้งตกใจเป็นรอบที่สองของวันเมื่ออยู่ดีๆ โต๊ะข้างๆ ก็ร้องกรี๊ดกันออกมา ผมหันไปมองก็เห็นว่าเป็นผู้หญิงกลุ่มหนึ่งที่คาดว่าน่าจะอยู่มหาลัยเดียวกันกับผมกำลังมองมาที่ผมกับท้องฟ้าด้วยสีหน้าปลื้มปริ่มพร้อมกับประกายระยิบระยับแปลกๆ ในดวงตา


อือ น่ากลัว


กินเร็วๆ จะกลับไปนอนผมหันกลับไปเร่งท้องฟ้าที่ไม่ยอมกินข้าวแต่กลับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเล่นแทน


ไม่ไปหากุชชี่เหรอ?” ผมเห็นเขาอมยิ้มอยู่กับโทรศัพท์แวบหนึ่งก่อนจะวางมันลงที่เดิมแล้วเงยหน้ามาถามผม


ไม่ไป เบื่อเจ้าของห้องตอบกลับอย่างไม่ต้องคิดเลยครับ


จากวันที่ไปห้องของท้องฟ้าวันนั้นผมก็ยังแวะเวียนไปที่ห้องของเขาอีกหลายต่อหลายครั้ง ก็คุณเจ้าของห้องเขาดันเอากุชชี่มาล่อน่ะสิ สารพัดเรื่องที่จะเอามาเรียกร้องความสนใจจากผมได้ เดี๋ยวก็กุชชี่คิดถึงทะเล กุชชี่เหงา กุชชี่ไม่มีเพื่อนเล่น กุชชี่ซึม กุชชี่เศร้า และอีกหลายอย่างที่กุชชี่จะเป็นได้ แล้วผมมันก็เป็นพวกใจอ่อนกับสิ่งมีชีวิตน่ารักๆ ด้วยไง


การไปหากุชชี่มันไม่ได้เป็นปัญหาอะไรสำหรับผมหรอก แต่ไปทีไรก็ไม่ค่อยจะได้กลับห้องตัวเองน่ะสิ ท้องฟ้าจะต้องตื้อให้ผมค้างที่ห้องเขา ยื่นข้อเสนอนู่นนี่นั่นจนผมไม่อาจจะปฏิเสธเขาได้ ทุกวันนี้กลับห้องตัวเองทีไรก็โดนเมธมันล้ออยู่ตลอดแหละว่าหาทางกลับห้องตัวเองเจอด้วยเหรอ?


ก็อยากจะบอกเหมือนกันแหละว่าถ้าให้กลับเองก็คงกลับไม่ถูกแต่พอดีมีคนไปรับไปส่งเลยกลับถูกน่ะ


อืม แต่ถ้าตอบไปแบบนั้นคงโดนล้อหนักกว่าเดิมแน่


จริงเหรอ?” ท้องฟ้าแสร้งทำหน้าตกใจ ซึ่งผมคิดว่ามันน่าหมั่นไส้สุดๆ ไปเลย


อืม


เบื่อกันจริงเหรอ?”


อืม


เลเบื่อฟ้าจริงๆ เหรอครับ?” ผมชะงักมองหน้าอีกฝ่ายตาโตด้วยความตกใจ


กรี๊ด!” แต่ดูท่าจะถูกใจโต๊ะข้างๆ เข้าซะแล้วล่ะครับ


ขี้แกล้งผมบ่นอุบด้วยใบหน้ายุ่งๆ ท้องฟ้าขี้แกล้งผมรู้ดี แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะเล่นต่อหน้าคนอื่นแบบนี้ ปกติเคยเรียกผมแบบนี้ที่ไหนกันเล่า มีแค่วันที่ประกวดดาวเดือนนั่นแหละ ตอนนั้นก็คิดว่าเขาแค่พูดปลอบเฉยๆ ไม่คิดว่าเขาจะเอามาพูดเล่นวันนี้อีกเป็นครั้งที่สอง


ตอบมาก่อน เลเบื่อฟ้าแล้วเหรอ?”


ไม่รู้ผมไม่กล้าแม้แต่จะหันไปมองโต๊ะข้างๆ หรือเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้าเลย


ผู้ชายเขาก็เขินเป็นเหมือนกันนะ แล้วคนที่มาพูดแบบนี้ก็คือคนที่แอบชอบมาตั้งหลายปีมีใครบ้างจะไม่เขินน่ะ


เลรู้ แต่เลไม่ตอบเลิกเรียกแบบนั้นสักทีเถอะ จะละลายติดกับโต๊ะแล้วนะ เสียงนุ่มและหน้าอ้อนมาก


ฟ้า~” ผมแสร้งตีหน้ายุ่งใส่เขา อย่ามาทำให้หวั่นไหวจะได้ไหมเล่า!


ชอบนะ เวลาเรียกแบบนี้คนหล่อยกยิ้มกริ่มอย่างชอบอกชอบใจขัดกับภาพลักษณ์ของการเป็นก้อนหินที่สั่งสมมาเนิ่นนานหลายปีนัก


ไม่คุยด้วยแล้ว กินเข้าไปเลยผมจิ้มเอาหมูทอดที่อยู่ตรงหน้ายัดใส่ปากอีกฝ่ายไปเพื่อเป็นการปิดปากไม่ให้พูดอะไรอีก ขืนเขาพูดออกมาอีกคำเดียวผมต้องเผลอเอาหัวโขกโต๊ะเพื่อระบายความเขินแน่ๆ


แล้วจะไปหากุชชี่ไหม?” ไม่วายเจ้าตัวเขาก็วกกลับมาที่เรื่องนี้อีก สรุปแล้วตอนนี้กุชชี่กลายเป็นของท้องฟ้าอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว เพราะเจ้าของเดิมที่เป็นเพื่อนของท้องฟ้าต้องไปทำงานอยู่ต่างประเทศแบบไม่มีกำหนดกลับ เขาเลยขอให้ท้องฟ้ารับเลี้ยงกุชชี่แทน ตอนแรกท้องฟ้าก็ลังเลเพราะเขาเองก็ไม่ค่อยมีเวลานักแต่ก็ไม่รู้ว่าทำไมสุดท้ายถึงตัดสินใจรับเลี้ยงแบบถาวร อาจเป็นเพราะผมบอกว่าจะเอากุชชี่ไปเลี้ยงล่ะมั้งเขาเลยเปลี่ยนใจจะเลี้ยงเอง คงรู้สึกหวงหรือไม่ก็หลงรักกุชชี่อยู่เหมือนกันแน่ๆ


มะ…”


ถ้าเลไม่ไป กุชชี่ต้องคิดถึงเลมากแน่ๆ กุชชี่คงต้องเหงาเล่นอยู่ตัวเดียวอีกแล้วผมที่กำลังจะอ้าปากปฏิเสธก็ต้องชะงักเพราะอีกฝ่ายชิงพูดขึ้นมาก่อน


บอกแล้วไงว่าอย่าเอากุชชี่มาอ้างผมถลึงตามองอย่างเคืองๆ


ก็ถ้าเอากุชชี่มาอ้างแล้วเลจะใจอ่อน


ร้ายกาจใช่ ท้องฟ้าน่ะร้ายกาจที่สุดเลย แล้วผมจะทำอะไรได้นอกจากต้องยอมตกลง


คืนนี้ค้างด้วยกันนะนั่นไง บอกแล้วว่าถ้าไปห้องท้องฟ้าผมไม่มีทางได้กลับออกมาง่ายๆ หรอก ถึงผมกับท้องฟ้าจะไม่เคยมีอะไรเกินเลยกันนอกจากการนอนกอดกันบนเตียงก็เถอะ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องที่สมควรเลยจริงๆ


จะเอากุชชี่มาอ้างอีกเหรอ?”


เปล่า แค่จะบอกว่านอนคนเดียวมันเหงาไม่พูดเปล่ายังมีการมาทำหน้าอ้อนใส่อีก


กรี๊ด!


กูตายๆ


ผมถึงกับเอ๋อไปชั่วขณะหนึ่ง อาการมึนๆ เบลอๆ จากการถูกท้องฟ้าแอคแทคใส่ยังคงมีอยู่จางๆ สติถูกดึงกลับมาได้เพราะเสียงวี้ดว้ายจากโต๊ะข้างๆ


ปกติก็นอนคนเดียวอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?” ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมานี้ผมไม่ค่อยว่างเพราะติดไปช่วยทำโมเดลของรุ่นพี่เลยทำให้ไม่ได้ไปหากุชชี่เลยแต่ถึงอย่างนั้นก็เจอหน้าท้องฟ้าทุกวันแหละ เขาไปรับไปส่งผมทุกวัน ไม่รู้ไปคุยอะไรกับเมธมันถึงได้ไม่เข้ามาวุ่นวาย ทั้งที่ปกติแล้วมันไม่ใช่คนที่จะปล่อยเพื่อนไปกับคนอื่นง่ายๆ แบบนี้


ก็เลมาทำให้เคยตัว


เกี่ยวอะไรกัน?”


ก็ตั้งแต่ที่ได้นอนกอดเลก็ไม่อยากนอนคนเดียวอีกเลย


มันใช่เรื่องที่จะมาพูดข้างนอกต่อหน้าประชาชีเหรอวะ?


ฮือ! ผัวมาก กูอยากได้!”


กูอยากสิงร่างทะเล


นี่! เมื่อไหร่จะหยุดพูดสักที!” ทำไมเดี๋ยวนี้ท้องฟ้าถึงได้ซ่าขนาดนี้ล่ะห๊ะ กลับไปเป็นก้อนหินเหมือนเดิมเลยนะ! อย่ามามีชีวิตแล้วทำคนอื่นเขาหวั่นไหวแบบนี้ดิ ละลายจนติดโต๊ะแล้วโว้ย!


เลยังไม่บอกเลยว่าจะไปนอนด้วยกันไหม?”


ป้าเจ้าของร้านทำอะไรให้ท้องฟ้ากินเนี่ย!? หรือเขาไปโดนตัวอะไรมา!?


ไปก็ได้ แต่ช่วยหยุดพูดสักทีได้ไหม?” ถ้าเขายังไม่หยุดพูดผมจะเดินออกไปนอกร้านจริงๆ ด้วย แล้วสาวๆ โต๊ะข้างๆ นั่นจะทำหน้าปลื้มปริ่มอีกนานไหม? ถ้าจะขนาดนี้ก็กลืนท้องฟ้าเข้าไปเลยก็ได้นะ!


อื้อ ไม่พูดแล้วคนตัวสูงพยักหน้าหงึกหงักพร้อมยกมือขึ้นปิดปากตัวเองแน่นเหมือนเด็กๆ ที่ถูกคุณครูสั่งให้หยุดพูดนั่นแหละ


เฮ้อ!”


ไม่ว่ายังไงผมก็ไม่ชินกับความเป็นท้องฟ้าจริงๆ นั่นแหละ!








---------------------------------------------------------------------------------------













แพรว

มีใครถามหาแพรวหรือเปล่าคะ?

*ยิ้มหวาน*






---------------------------------------------------------------------------------------






เราเป็นแอดมินสองเพจข้างบนเองแหละ ฮาาา

ใครอ่านนิยายเราจบเรื่องแล้วจะเป็นไบโพลาร์

อารมณ์จะเหวี่ยงขึ้นเหวี่ยงลงตลอดเวลา 

พระเอกของเราก็จะโดนด่าอยู่เรื่อยๆ ฮาาา

ไม่จำเป็นต้องเข้าใจท้องฟ้าตอนนี้ก็ได้ 

รอดูกันไปยาวๆ เนอะ

ทุกอย่างต้องใช้เวลา ความรักก็เช่นกัน


มีคนถามว่าเรือผีได้ไหม? 

ตอบเลยค่ะว่าไม่ได้ 

คุณเมธาเขามีคู่นะ เขาคู่กับเราค่ะ

ยังยืนยันอีกครั้งว่าคุณเมธาเป็นของเรา~


ฝากเด็กๆ ทั้งหลายไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยนะคะ

ขอบคุณที่ทุกคนรักและเอ็นดูเด็กๆ ของเรา

ขอบคุณทุกการติดตามและทุกคอมเม้นจากใจจริงค่ะ



ช่วงอาทิตย์นี้กับอาทิตย์หน้าเราก็จะยุ่งๆ เพราะต้องเคลียร์งาน 

พอต้นเดือนมีนาเราก็สอบยาวเลยจ้า 

ที่จะบอกคือเราอาจจะไม่ค่อยได้มาลงเพราะขี้เกียจ 

อ้าว! 

ไม่ใช่ๆ เราจะไม่ค่อยมีเวลาถ้าเงียบหายไปก็อยากให้รอหน่อยเนอะ  

แต่ก็จะพยายามหาเวลามาลงให้ได้ 

รักทุกคนนะคะ จุ๊บ!


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 825 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,611 ความคิดเห็น

  1. #2601 desbestiny (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 22:03
    อ๊าก อย่ามาล่มเรือผีเมฆเลนะไรท์~~~
    #2,601
    0
  2. #2578 chanbelle (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 มีนาคม 2563 / 17:33

    ชั้นนั่งยิ้มจนปากจะฉีกถึงหูแล้วว

    #2,578
    0
  3. #2547 Ruruka Buta (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 14:43

    ท้องฟ้าโคดร้ายอะ เป็นอย่างที่เมธบอกจริงด้วยอะ เข้าห้องท้องฟ้าแล้วจะไม่ได้ออกมาง่ายๆ หึหึ // นู๋โดนล่มเรือผีเมธทะเลอะ 55555 อยากได้โมเม้น เมธทะเลอีกกกกกกกกกกกก ตอนนี้หมั่นไส้คุณพระเอกมาก บอกเลยยยยยยย

    #2,547
    0
  4. #2495 Jibangrin (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 21:44
    แหมมมมม ท้องฟ้า // ME : อยากเป็นโต๊ะข้างๆ
    #2,495
    0
  5. #2467 markbamz (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 มีนาคม 2562 / 08:45
    โอ๊ยยยน่ารักกกกก
    #2,467
    0
  6. #2430 ku_ro (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:18
    ทำไมเราอยากเป็นผู้หญิงโต๊ะข้างๆ โอ้ยยนยใจฉันบางมากเเม่

    ทำไมมมพี่ฟ้าขี้อ้อนนงี้อ่าาา
    #2,430
    0
  7. #2392 CallistoJpt (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 22:00
    โอ๊ยยยยยยยยย ท้องฟ้าคนร้ายกาจจจจจจ หยอดเก่งจริงๆเลย ตายค่ะตายยยยยย
    #2,392
    0
  8. #2317 EriHio (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 08:19
    ขอสมัครเป็นลูกเพจและใช้แท็กในเวลาเดียวกันค่ะ ฮืออออ ทะไมฟ้าเป็นคนแบบเน้ย์ พี่ไปเคลียร์ให้จบๆ ก่อน
    #2,317
    0
  9. #2303 piepiesQ7_ (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 04:12
    ท้องฟ้ากินอะไรมา ทำไมซ่า (ก็อปคำทะเล5555555) เขินฟ้าเล โอ้ยยยยยยยยยย กรี๊ดร้องงงงงงงง ละลายอ่ะบอกเลย
    #2,303
    0
  10. #2290 maybee23 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 11:20
    ท้องฟ้าแอคแทคจ้ะ55555
    #2,290
    0
  11. #2139 NNHYENA (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2561 / 20:57
    ฟ้าาาาาบ้าบอออออ
    #2,139
    0
  12. #2100 Bowbiii (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 21:27
    ฟ้าไม่อ่อนโยนเลยให้ตายยยยย ฮืออออ
    #2,100
    0
  13. #2002 PNM_มมม (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 04:40
    อัลไลของนังงงงงงงงงง
    #2,002
    0
  14. #1883 mai146 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 23:43
    เถียงไรท์สุดใจ คุณเมธเปงของเลาาา
    #1,883
    0
  15. #1800 duckkymyung (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 18:53
    โอยยยยย พี่ฟ้ารุกหนักเฟร่ออออ หยอดได้เป็นหยอดค่าาาาา
    #1,800
    0
  16. #1724 Miki_milky (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 21:18
    ร้ายไม่มีใครเกินก้อท้องฟ้านี่แหละ
    #1,724
    0
  17. #1627 PeachPlum (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 เมษายน 2561 / 14:00
    เจ้าเล่ห์จริงๆเลยนะท้องฟ้าเนี่ย
    #1,627
    0
  18. #1464 IRosé (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 12:32
    ท้องฟ้าไปกินอะไรผิดสำแดงมารึเปล่าคะ
    #1,464
    0
  19. #1305 หมาป่าผู้กระหายเลือด (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 30 มีนาคม 2561 / 09:06
    ขอสลับร่างกับสาวโต๊ะข้างๆทะเลกับท้องฟ้าได้ไหมมมม เขิลลล
    #1,305
    0
  20. #1224 RAMIRA. (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 10:12
    เขินนนนนนฮือออออ
    #1,224
    0
  21. #1175 FaH SaI (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 05:19
    ท้องฟ้าาาา โอย น่ารัก
    น่ารักกก ฟิน ฮือ ใจบาง
    #1,175
    0
  22. #1101 Sarawini Kos (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 19:12
    โอ้ยยย &$(#)-*@, เขิลลลลล
    #1,101
    0
  23. #1094 xวาuxวาu (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 11:49
    โอยยย จะตายยยย
    #1,094
    0
  24. #1063 pearpan88 (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 20:53
    เราไม่ต้องการให้แพรวโผล่มาค่ะ เราอยากจะฟินกับผช.สองคนนี้เท่านั้น5555555555555555
    #1,063
    0
  25. #1044 FC'ฟ้า/เล (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 13 มีนาคม 2561 / 18:59
    ไม่มีใครถามค่ะไปไกลได้ยิ่งดีค่ะ//ยิ้มอ่อน
    #1,044
    0