SKY & SEA ท้องฟ้ากับทะเล [สนพ. 2U Publishing] [YAOI] : Spin-Off

ตอนที่ 17 : ท้องฟ้ากับทะเล : 08 [2/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 23,402
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,036 ครั้ง
    21 ม.ค. 61







งั้นพี่ก็นั่งกับพวกผมนี่แหละ เอ้าทะเล มึงจะอาบเหล้าหรือไง?” กลอนเอ่ยชวนท้องฟ้าอย่างเป็นกันเองก่อนจะหันมาร้องทักผมที่กระดกเหล้าเข้าปากรวดเดียวหมดแก้ว


“…” ผมไม่ได้ตอบอะไรแต่ยื่นแก้วไปให้ฮิมเชิงบอกให้เติมเหล้าให้ผมอีก


เดี๋ยวก็เมาหรอก คนข้างตัวผมส่งสายตาดุๆ มาให้ แต่แล้วเดือนวิศวะก็รับแก้วเหล้าของผมไปเติมให้อีกซึ่งครั้งนี้มันเกือบจะเป็นเหล้าเพียวๆ แล้ว เมื่อกี้เพิ่งว่าผมแท้ๆ แต่ดูที่ฮิมมันผสมเหล้าให้ผมสิ คำพูดกับการกระทำนี่โคตรสวนทาง


ไม่เป็นไร พรุ่งนี้วันเสาร์ ผมยักคิ้วหลิ่วตาให้ฮิมกลับไป อีกฝ่ายหลุดหัวเราะออกมาแล้วเอื้อมมือมาผลักหัวผมเบาๆ ด้วยความรักใคร่ เหรอ? ด้วยความหมั่นไส้มากกว่าล่ะมั้ง


ไหนใครแม่งบอกไม่อยากเมาวะ?” ซินชะโงกหน้ามาเบะปากใส่ผม


“เสือก” ผมขยับปากโดยไม่ออกเสียงออกมาแล้วกระดกเหล้าเข้าปากต่ออย่างไม่สนสายตาห้ามปรามปนดุดันของใครอีกคน


คิดว่าตัวเองเป็นใครกันเหรอ?


ทำไมผมต้องกลัวด้วย?


เหอะ! น่าหงุดหงิดชะมัดเลย


“แหม พอเหล้าเข้าปากแล้วสันดานออก” เวย์แสร้งจีบปากจีบคอหาเรื่องผม แน่นอนว่ามันสร้างความหงุดหงิดให้ผมได้ดีกว่าเดิมไปหลายเท่าตัว ผมตวัดสายตาไปมองคนพูดอย่างเอาเรื่องแน่นอนว่าเผื่อแผ่สายตาเคืองๆ ไปให้ใครอีกคนที่นั่งหน้าหล่ออยู่ด้วย


เพ้อเจ้ออะไรอยู่เหรอทะเล? คิดว่าเขามาหามึงเหรอ? เปล่าเลย เขาไม่ได้มาหามึง เขาแค่มาส่งแฟนเก่าเขามาเที่ยว ไม่สิ ผมไม่รู้ว่าเขากลับมาคบกันหรือเปล่า บางทีแพรวอาจจะได้สถานะของเธอคืนไปแล้วก็ได้ แค่คิดมันก็เหมือนขอบตาของผมจะเริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง


ถ้าท้องฟ้ากลับไปคบกับแพรวนั่นก็เท่ากับว่าผมแพ้มาตลอด แพ้ผู้หญิงคนนั้นและคงไม่มีวันชนะ


“มึงก็ไปแกล้งมัน พิงกูได้นะ ไหล่กูกว้าง” แบทหันไปดุเวย์ก่อนจะหันมาพูดกับผมด้วยน้ำเสียงที่ต่างกัน แขนหนาโอบรอบไหล่ผมแล้วดันให้เอนไปพิงไหล่ของเขาเบาๆ ผมไม่ได้ตอบอะไรแต่ยอมโอนอ่อนตามไปอย่างว่าง่าย


บางทีผมก็แค่อยากได้ไหล่ของใครบางคนมาเป็นที่พักพิงให้ผมในยามที่เหนื่อยล้า และผมจะไม่ปฏิเสธหากใครเต็มใจยื่นมือมาช่วยเหลือ ที่นี่ไม่มีเมธแต่มีแบท ยังไงก็เพื่อน พิงแบทไปก่อนแล้วค่อยกลับไปให้เมธกอดปลอบแล้วกัน


“ฮิ้วววว~”


“เอาแล้ว~ เดือนมหาลัยกับเดือนสถาปัตย์จะแดกกันเองแล้วครับ”


“เบาๆ หน่อยได้ไหม? เสียงมึงมันน่ารำคาญ” ผมกระดกแล้วขึ้นดื่มจนหมดแก้วด้วยความหัวเสียและหงุดหงิด


ผมไม่ชอบ ไม่ชอบเลย ไม่ชอบจริงๆ นะ


ไม่ชอบที่ท้องฟ้ามองผมด้วยสายตาดุๆ  เขากำลังมองผมเหมือนผมทำอะไรผิดสักอย่าง ทั้งที่ผมก็ไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย เหอะ ทำตัวน่าโมโหชะมัดเลย


“ปกติกูว่าแม่งน่าหมั่นไส้แล้วนะ ยิ่งเมาแม่งยิ่งน่าหมั่นไส้มากกว่าเดิมอีก”


“ใครจะน่ารำคาญได้เสมอต้นเสมอปลายเหมือนมึงล่ะ?” ผมสวนซินกลับทันควัน ขอเถอะ อย่ามาหาเรื่องตอนนี้เลย ถึงจะไม่ได้เมาแต่ฤทธิ์แอลกอฮอล์ก็ทำให้ผมปากไวกว่าเดิมเยอะ


“เหย สู้ไม่สู้ โต้กลับไม่ได้นี่มึงแพ้เลยนะเว้ยไอ้ซิน” นิคแม่งก็ว่างเกินไปป่ะวะ?


“ไอ้ทะเล มึงลุกขึ้นมาเคลียร์กับกูก่อนเลย” ไอ้ซินก็บ้าจี้ตามเสียงยุของไอ้นิคซะได้ จบจากงานนี้ผมว่าผมควรเลิกคบกับพวกมันนะ เสียเวลาชีวิตจริงๆ


“มึงเหงาเหรอซิน?” ผมส่งแก้วเหล้าไปให้ฮิมเติมให้อีกครั้ง ผมอยากเมา แต่ผมรู้ตัวเองดีว่าตัวเองคอแข็งมาก


เมื่อตอนที่อยู่อิตาลี ผมทำตัวเละเทะมาก เพราะทำใจเรื่องแม่ไม่ได้ผมเลยเอาแต่กินเหล้าเมาทุกวันกินจนมันไม่เมานั่นแหละ รู้ดีว่าเหล้าไม่สามารถช่วยเยียวยาจิตใจได้แต่ผมก็ยังกิน จนเมธมันบินไปด่าถึงอิตาลี มันปารูปของท้องฟ้าใส่หน้าผมแล้วบอกผมว่าให้ไปวาดรูปของท้องฟ้าซะ ผมรู้ดีว่ามันต้องการจะสื่อถึงอะไร ตั้งแต่ที่แม่จากไปผมก็ไม่แตะต้องการวาดรูปอีกเลย จนเมธมันมาบังคับให้ผมวาดรูปท้องฟ้านั่นแหละ แต่ผมก็วาดไม่ได้ ผมทำไม่ได้ ตอนนั้นผมฉีกรูปของท้องฟ้าที่ตัวเองเป็นคนวาดไปหลายสิบแผ่น ผมไม่ชอบวาดรูปท้องฟ้าในตอนที่อารมณ์ไม่คงที่ มันทำให้รูปที่ออกมามันไม่ดีเท่าที่ควรจะเป็น


นทีเข้ามาห้ามผมให้หยุดวาดรูปของท้องฟ้าแล้วเอารูปเก่าๆ ที่ผมเคยวาดมาให้ผมดูแทน นทีดึงผมออกมาจากเรื่องของแม่โดยการเล่าเรื่องของท้องฟ้าให้ผมฟัง นทีบอกว่าเรื่องราวของท้องฟ้าจะเยียวยาสภาพจิตใจของผมได้ หลังจากนั้นผมก็กลับมาวาดรูปของท้องฟ้าอีกครั้ง แต่ก็ยังคงเหมือนเดิม วาดแล้วก็ฉีกไปอีกหลายสิบแผ่น ผมไม่พอใจกับการกระทำของตนเอง สุดท้ายผมก็เลยมุ่งความสนใจทุกอย่างมาที่การวาดรูปท้องฟ้า ผมลืมความเศร้าเรื่องแม่และกลับมามีความสุขกับการวาดรูปอีกครั้ง ผมใช้เวลาเกือบหกเดือนในการเยียวยาจิตใจของตัวเอง หลังจากนั้นพอสภาพจิตใจของผมดีขึ้นผมก็ออกไปเรียนวาดรูป ผมไปเรียนออกแบบภายในและเรียนออกแบบตัวอาคารแบบที่เป็นคอร์สจนกระทั่งตัดสินใจได้ว่าจะกลับมาเรียนต่อที่ไทย


เพราะความรู้สึกของผมที่มีต่อท้องฟ้ามันเลยทำให้ผมกลับมาวาดรูปต่อได้


และผมโชคดีมากที่มีเพื่อนอย่างเมธกับนที


“กูว่ามึงยอมแพ้เถอะซิน ยิ่งพูดมึงยิ่งแพ้ว่ะ”


“สงสารไอ้ซินว่ะ”


“แม่งเอ้ย! ซบกันเข้าไป คืนนี้มึงเสร็จไอ้แบดแน่”


“กูชื่อแบท”


“แต่หน้ามึงตอนนี้โคตรเลวเลย”


เสียงโหวกเหวกโวยวายของเพื่อนๆ ไม่ได้เข้าหูของผมเลยสักนิด สิ่งที่ผมกำลังให้ความสนใจอยู่ตอนนี้คือสายตาของท้องฟ้าที่มองมายังผม เราสบตากันแต่ก็ไม่มีใครพูดอะไร เขาไม่ได้แสดงท่าทีอะไรออกมานอกจากมองผมนิ่งๆ ผมเองก็ได้แต่แค่นยิ้มออกมาแล้วบอกกับตัวเองว่า ตื่นได้แล้วทะเล เลิกเพ้อเจ้อเพ้อฝันถึงเขาได้แล้ว


“กลับบ้านไหมทะเล?”


“แหม มีความเสียงสอง”


เสียงของแบทที่ลอยเข้ามาแต่กลับดูไกลห่าง ทั้งที่นั่งพิงซบกันอยู่แท้ๆ แต่ทำไมผมกลับรู้สึกว่าทุกอย่างดูห่างไกลจากผม โดยเฉพาะท้องฟ้า ทั้งที่เคยคิดว่าเขาอยู่ใกล้แค่เอื้อมแท้ๆ แต่ทำไมตอนนี้มันถึงได้ดูห่างไกลจนคิดว่าไม่ว่าจะวิ่งตามยังไงก็คงไม่มีทางคว้าเขาเอาไว้ได้ ทำไมทุกคนดูห่างออกไปแล้วมีเพียงแค่ผมเท่านั้นที่นั่งอยู่ตรงนี้


อ่า ความคิดแบบนี้มันกลับมาอีกแล้วสินะ เหมือนกับตอนนั้นเลย ตอนที่ต้องอยู่บ้านเพียงลำพังเป็นครั้งแรกและตอนที่แม่จากไปแบบไม่มีวันหวนกลับมา


“จะไปไหน?” แบทรีบคว้ามือผมเอาไว้อย่างรวดเร็วในตอนที่ผมลุกขึ้นยืน


“ห้องน้ำ” ผมยกมือขึ้นลูบหน้าตัวเองเบาๆ เพื่อไล่ความรู้สึกแย่ๆ ออกไป ผมคิดว่าตัวเองควรไปล้างหน้าล้างตาแล้วกลับบ้านซะ อย่างน้อยถ้าผมจะร้องไห้ก็ควรกลับไปร้องไห้ซบอกแข็งๆ ของเมธามากกว่ามานั่งซึมเป็นท่อนไม้กลางวงเหล้าที่ครื้นเครงแบบนี้


“ให้ไปเป็นเพื่อนไหม?”


“ไม่เป็นไร”


ผมปฏิเสธน้ำใจของแบทไปแล้วก้าวฉับๆ ไปที่ห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตาให้ได้สติแล้วเดินหลบไปหลังร้านเพื่อสูบบุหรี่แก้เครียด ช่วยได้จริงหรือเปล่าไม่รู้ แต่ผมก็ทำแบบนี้เสมอเวลาที่เครียดมากๆ เมื่อก่อนแค่อมยิ้มแท่งเดียวก็ช่วยให้ผมหายเครียดได้แล้ว แต่หลังจากที่เกิดเรื่องของแม่ผมก็ต้องพึ่งบุหรี่และเหล้าตลอด


จริงๆ นี่ก็ไม่ได้แตะของพวกนี้มาสักพักแล้วจนกระทั่งวันนี้แหละ


“สูบบุหรี่ด้วยเหรอ?” เสียงทักที่คุ้นหูทำให้ผมหันไปมองอย่างช่วยไม่ได้ ท้องฟ้าขยับเดินเข้ามาใกล้ ตาคมจ้องมองมาที่ผมด้วยแววตาแปลกใจที่เห็นผมยืนสูบบุหรี่อยู่


“อืม” ผมตอบกลับอย่างขอไปทีแล้วหันหนีอีกฝ่ายคล้ายจะบอกกลายๆ ว่าผมไม่อยากจะสนทนากับเขาในตอนนี้ ทั้งที่ในความจริงแล้วท้องฟ้าไม่ได้ทำผิดอะไรเลย ถ้าเขาจะกลับไปคบกับแพรว จริงๆ นั่นมันก็เรื่องของเขา ผมไม่มีสิทธิ์ไปร้องโวยหรือเรียกร้องอะไร คนที่แอบชอบมันก็ทำได้แค่ต้องดูแลและรักษาความรู้สึกของตัวเองนั่นแหละ


พรึบ


“ทำอะไร?” ผมหันไปมองคนข้างตัวด้วยแววตาขุ่นเคือง จู่ๆ ก็มาดึงบุหรี่ออกจากมือผมแบบนี้ เขาคิดจะทำอะไรกันแน่?


“อย่าสูบเลย มันไม่ดี” บุหรี่ที่ผมเพิ่งสูบไปได้ยังไม่ถึงครึ่งมวนถูกโยนลงพื้นแล้วคนตรงหน้าผมก็เอารองเท้าขยี้มันจนดับไปต่อหน้าต่อตาผม


เป็นบ้าอะไรของเขาเนี่ย?


ผมยกมือขึ้นขยี้หัวตัวเองอย่างหงุดหงิด แทนที่ผมมาสูบบุหรี่แล้วผมจะคลายความเครียดลงแต่มันก็ไม่เพราะคนที่เป็นต้นเหตุของอารมณ์ขุ่นมัวนี้กลับมาสร้างเรื่องให้ผมหัวเสียหนักกว่าเดิมอีก ผมว่าผมกลับเลยดีกว่า อยู่ต่อก็คงมีแต่จะอารมณ์เสียมากกว่าเดิม เดี๋ยวเพื่อนจะพาลจับสังเกตเอาได้


“มีอะไร?” แต่พอจะเดินกลับไปที่โต๊ะก็ถูกอีกฝ่ายคว้าแขนจับรั้งเอาไว้เสียก่อน


“กลับยังไง?” เสียงของท้องฟ้าดูอ่อนลงจนผมสังเกตได้ แต่นั่นมันไม่มากพอที่จะมาเยียวยาความรู้สึกของผมในตอนนี้ได้หรอก ทั้งที่ผมต้องพยายามอย่างมากในการที่จะดึงเขาออกจากความเศร้าที่แพรวเป็นคนสร้างขึ้นมาให้เขา แต่สุดท้ายสิ่งที่ผมพยายามมาทั้งหมดมันก็สูญเปล่า เพราะเขาเดินกลับไปหาผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงที่ไม่เคยแม้แต่จะเข้าใจเขาเลยสักนิดเดียว


“ไม่รู้ แท็กซี่มั้ง” คิดว่าคงไม่รอให้เมธมารับหรอก ผมอยากรีบกลับห้องแล้ว


“อืม เดี๋ยวฉันไปสะ...”


ครืด ครืด ครืด


เขาชะงักไปก่อนจะพูดได้จบประโยค ท้องฟ้าปล่อยมือออกจากแขนของผมแล้วหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาดู เขาเงยหน้าขึ้นมามองหน้าผมอย่างชั่งใจก่อนจะกดรับสายที่โทรเข้ามาไม่หยุด


“ครับแพรว จะกลับแล้วหรอ? ครับ เดี๋ยวฟ้าเข้าไป ครับ ครับ” เพียงแค่ขึ้นมาคำแรงหัวใจของผมก็ปวดร้าวไปทั้งดวง ผมเบือนหน้าหนีออกจากใบหน้าหล่อเหลาที่ใครๆ ก็ต่างพากันหลงใหล และเมื่อคิดได้ว่าผมไม่ควรจะมายืนโง่เป็นท่อนไม้แบบนี้ สุดท้ายผมก็เลือกที่จะทำให้ตัวเองเจ็บปวดน้อยที่สุดโดยการพาตัวเองออกมาจากที่ตรงนั้น


ระหว่างที่เดินกลับไปที่โต๊ะของตัวเองผมต้องเดินผ่านโต๊ะของแพรวและเพื่อนของเขา ผมเหลือบมองกลุ่มหญิงสาวที่จัดว่าเป็นตัวท็อปของมหาลัยด้วยสายตาว่างเปล่า เพื่อนๆ ของแพรวต่างส่งเสียงโห่แซ็วกันใหญ่เมื่อท้องฟ้าที่เดินออกมาที่หลังผมเดินเข้าไปหาแพรว


“เฮ้อ!” ผมหันไปมองหน้าท้องฟ้าอีกครั้ง และก็เห็นว่าเขามองมาที่ผมเช่นกัน ผมไม่ชอบที่เขามองผมด้วยสายตาคล้ายจะรู้สึกผิดแบบนี้ มันไม่มีความจำเป็นอะไรเลยที่เขาจะต้องมารู้สึกผิดกับผม เพราะเขาไม่ได้ผิด ไม่ได้ทำอะไรผิดเลย ถ้าจะถามหาคนผิดนั่นก็มีแค่ผม ผมคนเดียวที่เอาแต่จมปลักอยู่กับเขา ก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงได้ยึดติดอยู่กับเขาอะไรมากขนาดนี้


อาจเป็นเพราะเขาเป็นความสุขเดียวที่ผมมีอยู่ในตอนนี้ล่ะมั้ง


“แบท ไปส่งที่หอหน่อยสิ” ผมเดินกลับไปที่โต๊ะแล้วสะกิดเรียกแบทที่กำลังนั่งคุยกับฮิมอยู่ ในขณะที่เพื่อนบางส่วนลุกขึ้นไปหาสาวๆ กันที่โต๊ะอื่นแล้ว


“สร่างเมาแล้วเหรอ?” แบทเงยหน้าขึ้นมามองผมด้วยความแปลกใจ


“อืม” ผมอยากจะบอกมากเลยว่าผมไม่ได้เมา ที่กินไปนั่นมันทำอะไรผมไม่ได้หรอก ตอนที่เสียใจเรื่องแม่น่ะ ผมดื่มหนักกว่านี้หลายเท่าตัวกว่าจะเมาจนเป็นหมา แค่นี้ถือว่าเด็กๆ


“ไปสิ พวกมึง กูกลับก่อนนะ” แบทลุกขึ้นยืนแล้วหันไปบอกกับเพื่อนที่เหลืออยู่


“เออๆ เจอกันวันจันทร์ ไอ้ทะเล หัดตอบไลน์เพื่อนบ้างนะมึง” นิคพยักหน้ารับแล้วหันมาชี้นิ้วดุผม


“อืม” ผมตอบรับแบบขอไปทีแล้วเดินนำแบทออกไปที่ลานจอดรถ ผมรู้ว่าแบทจอดรถไว้ที่ไหนเพราะขามาผมก็มากับแบทนี่แหละ


“เป็นไรป่ะเนี่ย?” พอขึ้นรถมาได้ผมก็หลับตาเอาหัวพิงกระจกรถทันที เจ้าของรถที่เห็นท่าทางของผมก็เอื้อมมือมาลูบหัวแล้วเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง


“เมา” เปล่าหรอก ผมโกหก ผมไม่ได้เมา ผมแค่กำลังเสียใจ แต่ผมคงไม่บอกใครหรอกว่าผมอกหักน่ะ


“เออ รู้” เจ้าของตำแหน่งเดือนมหาลัยหันมามองผมพร้อมหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ ผมไม่ได้ตอบอะไรกลับไปอีก ปล่อยให้ภายในรถมีเพียงแค่เสียงเพลงเปิดคลอเบาๆ เท่านั้น ผมเหม่อมองออกไปนอกกระจกรถ สิ่งที่สายตาของผมมักจะโฟกัสเป็นอันดับแรกเวลาผมเหม่อนั่นก็คือท้องฟ้า มันมักจะเป็นอย่างนี้มาตลอด ไม่เคยเปลี่ยนแปลง


“วันอาทิตย์ว่างหรือเปล่า?” หลังจากที่ปล่อยให้ความเงียบลอยปกคลุมพวกเราอยู่นาน เจ้าของรถ lexus is300h สีขาวก็หันมาถามผม


“ว่างมั้ง ทำไม? จะชวนไปเดทเหรอ?” ผมทำหน้านึกก่อนจะหันไปเลิกคิ้วถามอีกฝ่ายอย่างกวนๆ


“เฮ้อ เบื่อคนรู้ทันว่ะ” แบทแสร้งถอนหายใจออกมาก่อนจะทำเป็นยักคิ้วหลิ่วตาเล่นหูเล่นตาใส่ผม พอผมเห็นท่าทางอย่างนั้นของอีกฝ่ายก็ถึงกับกลอกตามองบนพร้อมเบะปากคว่ำใส่ทันที


“อย่าเพิ่งทำหน้าเหม็นเบื่อสิ พอดีน้องชายฝากซื้อพวกอุปกรณ์วาดรูปเลยอยากให้ไปช่วยเลือกหน่อย” แบทรีบร้องโวยออกมาทันทีที่เจอผมทำหน้าเหม็นเบื่อใส่เขาเข้าไป


“อือ กี่โมง?” ผมจะไม่ถามว่าทำไมเขาไม่ชวนนิคที่อยู่ศิลปกรรมแทนผมที่อยู่สถาปัตย์นะ เอาเป็นว่าผมไปก็ได้ ยังไงก็ว่างอยู่ อีกอย่างมันก็น่าจะดีกว่าผมอุดอู้อยู่ในห้องน่ะนะ


“ใจง่ายว่ะ” คนที่มีหน้าที่ขับรถหันมาเอ่ยแซ็วด้วยรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม ซึ่งมันโคตรจะน่าหมั่นไส้เลย


“ไม่ไปละ” ชีวิตผมเจอแต่พวกกวนประสาททั้งนั้นเลย ให้ตายสิ


“ล้อเล่น สักสิบเอ็ดโมงแล้วกัน โอเคไหม?” ไม่วายมันยังเอานิ้วมาเขี่ยๆ แขนผมเล่นอีก จะไม่ไปด้วยก็เพราะอย่างนี้แหละ


“อืม เลี้ยงข้าวด้วย” ผมพยักหน้ารับเนือยๆ กลับไป


“ครับๆ ถึงละ ให้ไปส่งที่หน้าห้องไหม?”


“ไม่เป็นไร ขอบใจที่มาส่ง”  ผมปฏิเสธกลับไป เพราะผมรู้ตัวเองดีว่ามีสติ และไม่ได้เมา ผมไม่จำเป็นต้องทำตัวเป็นภาระใคร ผมดูแลตัวเองได้


“อืม ฝันดีนะทะเล”


“ฝันดี”







---------------------------------------------------------------------------------------







ท้องฟ้า! แกจะล่มเรือตัวเองแบบนี้ไม่ได้! 
ย้ายเรือไปหาคุณแบทค่ะ
แล้วตอนต่อไปก็จะไปเรือคุณเมธาต่อ 
ส่วนเรือคุณท้องฟ้านั้น รอดูว่าจะเป็นยังไงต่อไป


เห็นว่ามีคนอ่านอยู่เราก็ดีใจ กราบแทบตักของทุกคนเลยค่ะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.036K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,611 ความคิดเห็น

  1. #2583 thyrfch (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2563 / 04:59
    แบทผูแสนดี
    #2,583
    0
  2. #2556 Alexlunar (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 12:24
    เราก็จะขึ้นเรือของแบทเหมือนกัน
    #2,556
    0
  3. #2539 Ruruka Buta (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 22:24
    แบทนี่ชัดมากว่าชอบทะเล แต่ถ้าจะล่มเรือท้องฟ้า เราไปต่อเรือเมธาดีกว่า 5555
    #2,539
    0
  4. #2474 AlisAlisAlisa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 12:26
    เมธอยู่ไหนฉันอยากให้ทะเลกอดเขา
    #2,474
    0
  5. #2435 ⓒoup . t (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:31
    อิแพรวอิเห็บหมา
    #2,435
    0
  6. #2415 sasonsasai (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:57
    ปะ#ทีเมธทะเล
    #2,415
    0
  7. #2401 นุ้งโด (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 มกราคม 2562 / 14:39
    #ทีมแบททะเล เลยจ้ะชอบบ
    #2,401
    0
  8. #2396 ชิตาโพนี่ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 10:13
    ตอนนี้โกรธกัปตันท้องฟ้ามาก! ไปลูกทะเลของมี๊ หนีไปเล๊ยย #ทีมเมธทะเล #ทีมแบททะเล
    #2,396
    0
  9. #2351 เด็กดี (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 22:35

    #ทีมแบททะเลเมธ

    ท้องฟ้าคือใครเราไม่รู้จัก 55555

    #2,351
    0
  10. #2350 Kanitta2003 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 20:11
    แม่งโว้ย!!!
    #2,350
    0
  11. #2273 maybee23 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 20:39
    อ้าวฟ้า ทำตัวเองปะละ
    #2,273
    1
    • #2273-1 EriHio(จากตอนที่ 17)
      10 พฤศจิกายน 2561 / 07:34
      ไม่รักไม่ต้องมาแคร์ ไม่ต้องมาดีกับฉัน (ขอโทษค่ะ แต่เพลงเก่ามากเพลงเนี่ย)

      ฟ้าเขาล่มเรือตัวเองล่ะ
      #2273-1
  12. #2224 PPadr_ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 17:42
    ย้ายเรืออ!!
    #2,224
    0
  13. #1999 PNM_มมม (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 03:46
    อ้าวฟ้าาา อ้าวฟ้าาา อ๊าวฟ้าาาาาาา ไมทำแบบนี้อ่ะ งงสติ ฮัลโหล ไม่จริงใจก็อย่ามาให้ความหวังดิ ใจร้ายโคด ทำแบบนี้ไม่โอ ถ้าคิดอยากจะจีบทะเล ฟ้าต้องไปยอมแพรวแบบนั้น
    #1,999
    0
  14. #1989 greenw (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2561 / 21:59
    ท้องฟ้า!
    #1,989
    0
  15. #1875 mai146 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 09:43
    เชียร์เมธได้มั้ยย งื้อออ
    #1,875
    0
  16. #1795 duckkymyung (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 17:21
    งอนท้องฟ้าแล้วววว รีบไปหาทะเลเดี๋ยวนี้เลยนะ
    #1,795
    0
  17. #1736 Khem15 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 12:53
    ไม่เชียร์ท้องฟ้าล่ะ
    #1,736
    0
  18. #1716 Miki_milky (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 20:18
    สงสารทะเล ควเศร้าน่าดู
    #1,716
    0
  19. #1681 Salintip Thongsuwan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 20:14
    ฉันจะล่มเรือฉันจะกบฏแล้วโว้ยยย แบทเล เอ้ะหรือเมธเลดี~~
    #1,681
    0
  20. #1641 tateeae (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 10:03
    อรั้ยย แบททะเลๆๆๆๆๆ ย้ายเรืออ
    #1,641
    0
  21. #1561 saiDarkrose (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 22:20
    มีเรือมาเพิ่มม(รึป่าว)
    #1,561
    0
  22. #1297 IRosé (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 18:40
    ย้ายกลับลงเรือเมธาแทบไม่ทัน55
    #1,297
    0
  23. #1210 snowhunter (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 มีนาคม 2561 / 00:07
    เราเรือเมธค่ะ ฮือออ สงสารน้องงง
    #1,210
    0
  24. #1205 Tw0164 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 22:29
    ทีมเรือเมธ😍 ชอบโมเมนต์เค้ากอดกัน อิชั้นใจไม่ดีเลยค่ะคุณพี่
    #1,205
    0
  25. #991 N_R_A_E (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มีนาคม 2561 / 13:17
    //ว่ายน้ำท่าผีเสื้อไปขึ้นเรือเมธา
    #991
    0