SKY & SEA ท้องฟ้ากับทะเล [สนพ. 2U Publishing] [YAOI] : Spin-Off

ตอนที่ 14 : ท้องฟ้ากับทะเล : 07 [1/2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 24,256
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,094 ครั้ง
    16 ม.ค. 61



07



“พี่รัญ เห็นเมธไหมครับ?” ผมที่เพิ่งแต่งตัวเสร็จรีบร้องถามพี่รัญที่เดินเข้ามาพร้อมกับกลุ่มเพื่อนของเขาด้วยความร้อนใจทันที ผมตื่นเต้นจนสติจะหลุดแล้ว ตั้งแต่มาถึงผมยังไม่เจอเมธเลย ผมจะทำยังไงดี รู้สึกประหม่าแล้วก็ไม่มั่นใจมากๆ เลยด้วย


“มันอยู่หน้าเวทีน่ะ มีอะไรหรือเปล่า?” พี่รัญเดินเข้ามาหาผมยกมือขึ้นลูบหัวลูบหน้าคล้ายกับจะปลอบผมที่กำลังจะสติแตก พี่ๆ คนอื่นก็เดินเข้ามายืนล้อมผมเอาไว้อย่างให้กำลังใจ


ไม่ต้องแปลกใจหรอกว่าทำไมพวกลูเซี่ยนถึงเดินเข้าออกห้องแต่งตัวของพวกเดือนได้ ก็พวกนี้เขาเส้นใหญ่ไง ที่ยืนอยู่นี่ก็อดีตเดือนคณะตั้งสามคน พี่รัญ พี่คชา และท้องฟ้า สามคนนี้เขาสนิทกับกองประกวดจะตาย


“ผมอยากเจอเมธ” ผมเหลือบตามองท้องฟ้านิดหน่อยก่อนจะหันกลับมาทำหน้าอ้อนใส่พี่รัญ ผมอยากเจอเมธ สำหรับผมแล้วเมธเป็นมากกว่าเพื่อน มันสามารถเป็นตัวแทนของพ่อกับแม่ของผมได้ เป็นอีกคนที่ผมนับเป็นครอบครัว เมื่อผมมีเรื่องไม่สบายใจแต่ถ้ามีเมธอยู่ด้วย ผมมักจะอุ่นใจทุกครั้ง


“เดี๋ยวพี่ไปตามให้ก็ได้ โทรไปมันคงไม่ได้ยินหรอก” พี่รหัสคนดียิ้มบางอย่างใจดีเช่นเคย ผมรีบพยักหน้ารับรัวเร็ว พอพี่รัญเห็นท่าทางของผมพี่เขาก็หลุดหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะขอตัวออกไปตามเมธมาให้ผม


“ไง ตื่นเต้นเหรอ?” รอไม่นานคนที่ผมอยากเจอก็เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มแป้นแล้นอย่างน่าหมั่นไส้


“อืม”


“กอดไหม?” แขนหนากางออกกว้างรอให้ผมเข้าไปหา


หมับ!


และไม่ต้องคิดนานผมก็พุ่งตัวเข้าไปกอดเพื่อนสนิททันทีอย่างรวดเร็ว


“มึงนี่น้า แล้วไหนบอกว่าโตแล้ว?” เสียงทุ้มห้าวหัวเราะแผ่วเบาในลำคอพร้อมกับมือใหญ่ที่ลูบหัวลูบหลังปลอบผมไม่หยุด ขนาดปลอบผมอยู่มันก็ยังจะกวนประสาทอีก


“เงียบๆ น่า” ผมทุบหลังมันไปทีด้วยความหมั่นไส้


“ดีขึ้นไหม?” หลังจากที่ผมซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของเมธจนพอใจแล้วก็เป็นฝ่ายผละออกมาเอง


“นิดนึง” ถึงตอนนี้จะมีเมธาอยู่ด้วยก็เถอะ แต่ยังไงชลธีก็ยังไม่หายตื่นเต้นอยู่ดีนั่นแหละ อยากจะกรีดร้องออกมาให้กับความปั่นป่วนในท้องตอนนี้ อ๊าก พ่นไฟได้ไหม


“กูต้องไปแล้ว พยายามเข้านะ กูรอมึงอยู่หน้าเวที ประกวดเสร็จเมื่อไหร่ก็วิ่งมากอดกูก็ได้กูจะรอ” ไอ้คนตัวสูงกว่ามันยื่นมือมาโยกหัวผมไปมาเบาๆ อย่างหยอกล้อ


“มึงห้ามไปไหนนะ ถ้ากูออกไปแล้วต้องเห็นมึงอยู่หน้าเวทีตลอดนะ” ผมรีบคว้ามืออีกฝ่ายแล้วกำเอาไว้แน่น แม้ตลอดหนึ่งปีที่อยู่อิตาลีผมจะอยู่คนเดียวได้ก็เถอะ แต่การที่มีเมธอยู่ด้วยในตอนนี้มันดีกว่าอยู่คนเดียวเป็นไหนๆ เลย


“กูเคยทิ้งมึงด้วยหรอ?” รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเพื่อนสนิท แววตาของอีกฝ่ายสะท้อนถึงความจริงจังออกมาให้ได้เห็น


“อืม” ผมพยักหน้ารับเบาๆ มองแผ่นหลังของเพื่อนสนิทเดินหายออกไปจากห้องที่ใช้แต่งตัว พี่พนากับพี่ภพเดินเข้ามาตบบ่าผมอย่างให้กำลังใจแล้วพากันเดินออกไป พี่คชากับพี่รัญก็เดินมาโยกหัวผมคนละทีสองทีพร้อมรอยยิ้มดี๊ด๊ากันเต็มที่


“สู้ๆ” เสียงคุ้นหูที่ดังอยู่ไม่ไกลมาพร้อมกับฝ่ามืออุ่นที่วางแปะลงมาบนหัวของผม ท้องฟ้าไม่ได้ทำอะไรมากไปกว่าวางมือเอาไว้เฉยๆ ผมเงยหน้าสบตากับอีกฝ่ายแล้วก็พยักหน้ารับเบาๆ ไม่นานร่างสูงกว่าก็ผละตัวเดินออกไปจากห้องที่ใช้แต่งตัว แม้ท้องฟ้าจะเดินออกไปแล้วแต่ความอบอุ่นที่เขามอบให้เพียงเสี้ยวเวลาหนึ่งยังคงติดตรึงอยู่ไม่จางหาย


ผมกลับมานั่งสงบสติอารมณ์ตัวเองอีกครั้งหนึ่งแต่นั่งได้แค่แปบเดียวก็ถูกตามตัวออกไปแล้ว ผมพยายามอย่างมากในการเดินให้เป็นธรรมชาติมากที่สุดในตอนที่เดินโชว์ตัวอยู่บนเวที สิ่งแรกที่ผมทำหลังจากขึ้นไปยืนบนเวทีแล้วคือการกวาดสายตามองหาเมธกับนที และเพื่อนทั้งสองก็ไม่ทำให้ผมผิดหวัง ผมเห็นเมธกับนทียืนอยู่หน้าเวทีจริงๆ ข้างนทีมีนานะกับเกนด้วย ส่วนข้างเมธก็มีพี่รัญกับเพื่อนๆ แต่คนที่สามารถตรึงสายตาของผมได้ดีที่สุดก็คงไม่พ้นท้องฟ้าที่มองมาที่ผมด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง เราสบตากันแวบหนึ่งเขาก็พยักหน้าเบาๆ อย่างให้กำลังใจ เพียงแค่นั้นผมก็หลุดยิ้มออกมา


“กรี๊ด!

 



“ต่อไปเป็นการแสดงความสามารถพิเศษของผู้เข้าประกวดแต่ละท่านนะคะ”


“เรามาเริ่มกันที่เดือนคณะนิเทศศาสตร์กันก่อนเลยดีกว่าครับ”

 



ผมรีบเดินกลับไปที่ด้านหลังเวทีอีกครั้งอย่างรวดเร็ว ผมเดินเป็นคิวสุดท้าย รอบต่อไปเป็นคิวการแสดงความสามารถพิเศษ ผมมีเวลาทำใจอีกสักพักใหญ่ๆ


“ทะเล เราคิวสุดท้ายนะ สู้ๆ”


“ขอบคุณครับพี่รี” ผมยกยิ้มแล้วผงกหัวขอบคุณรุ่นพี่ที่มีหน้าที่ดูแลผมในเรื่องการประกวดเดือน พี่รัญที่แวบกลับเข้ามาหลังเวทีอีกครั้งเดินเข้ามากอดให้กำลังใจผมทันทีที่เห็นผมนั่งอยู่ในห้องแต่งตัว


“ให้น้องอยู่คนเดียวไหม? เผื่อน้องต้องการสมาธิ” พี่รีหันไปถามพี่รัญที่กอดผมแน่นไม่ยอมปล่อย ผมว่าพี่รัญเริ่มจะติดผมมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วล่ะ ผมที่ไม่มีพี่น้องก็พลอยติดพี่รัญไปด้วยเลย การมีคนที่คอยตามใจตามโอ๋นี่มันดีอย่างนี้นี่เอง อยู่กับเมธกับนทีมันไม่ได้มามุ้งมิ้งใส่แบบนี้หรอก ฮาร์ดคอร์ใส่กันตลอด นานๆ ถึงจะมีโม้เม้นกอดปลอบกันสักที


“อืม พี่ไปก่อนนะ เดี๋ยวใกล้ได้เวลาแล้วให้คนมาตาม” พี่รัญหันไปพยักหน้ารับกับพี่รีก่อนจะหันมาบอกกับผม


“ครับ” ผมยกยิ้มตอบกลับพร้อมโบกมือให้พี่ๆ ทั้งสองแล้วก็กลับมานั่งห่อเหี่ยวเป็นถั่วงอกขาดน้ำอีกเช่นเคย เครียด กดดัน ตื่นเต้น ประหม่า อยากจะบ้า ในห้องไม่มีใครอยู่เลยครับ ทุกคนแยกตัวออกไปหาที่เงียบๆ ทำสมาธิ บางคนก็ไปซ้อมกันอีกรอบสองรอบก่อนแสดงจริง ส่วนผมที่ไม่สามารถซ้อมได้ก็ทำได้แค่นั่งซึมต่อไป


“นายทำได้อยู่แล้ว ไม่ต้องห่วง” ผมลืมตาโพล่งด้วยความตกใจเมื่อได้ยินเสียงของใครบางคนดังอยู่ไม่ไกล


“ท้องฟ้า” และเมื่อเห็นใบหน้าหล่อราวกับสวรรค์สร้างมาก็ยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่


“ไม่เมื่อยหน้าบ้างเหรอ?” ปลายนิ้วเรียวยื่นมาคลึงที่หัวคิ้วของผมแผ่วเบาเพื่อให้ผมคลายการขมวดคิ้วลง


“ยุ่งน่า” ผมบ่นอุบแล้วเบือนหน้าหนี ให้ตายเถอะ คนยิ่งต้องการสมาธิอยู่นะ แต่เขากำลังมาทำให้ผมเสียสมาธิ!


“ยิ้มหน่อยสิ” อดีตเดือนบริหารชะโงกหน้ามาใกล้แต่ผมเบี่ยงหน้าหลบ อย่าเอาหน้าหล่อๆ แบบนั้นมาใกล้ได้ไหม แค่นี้ก็ไม่มีสติแล้ว ถ้าเขายังไม่หยุดผมจะต้องระเบิดตัวตายแน่ๆ


“ยิ้มไม่ออก” ด้วยความหมั่นไส้ที่ถูกอีกฝ่ายก่อกวนไม่เลิกผมเลยยื่นมือไปดันหน้าหล่อๆ นั่นให้ออกห่าง


“หันมานี่สิ” แต่ท้องฟ้าก็ยังไม่เลิกวอแวกับผม เขายังคงพยายามจะเรียกให้ผมหันไปหาเขาให้ได้


“ฮึ!” ยิ่งเขายื้อตัวผมไว้ผมก็ยิ่งเบี่ยงตัวหลบหนี ผมไม่สามารถรวบรวมสติและสมาธิได้เลยถ้าเขายังอยู่ในนี้


“ทะเล หันมา” ฝ่ามืออุ่นร้อนประกบเข้าที่ข้างแก้มของผมทั้งสองข้างก่อนจะดันให้หันไปหาเขา


“อืม” ผมมองตากับอีกฝ่ายนิ่งๆ แต่ไม่นานก็ต้องเผลอหลุดยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายขยับยิ้มบางๆ ที่มุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้เห็นบ่อยนักของท้องฟ้าทำเอาผมตาพร่าเลือนไปหมด


“ยิ้มแล้ว” พอเห็นผมยิ้ม เขาก็ยิ่งยิ้มกว้างขึ้นกว่าเดิม รอยยิ้มของเขาขับให้ใบหน้าหล่อคมดูอ่อนโยนขึ้นกว่าเดิมหลายเท่า ผมชอบรอยยิ้มของเขา ชอบเสียงทุ้มที่กำลังพูดคุยกับผมอยู่ในตอนนี้ ชอบบรรยากาศที่เขาสร้างขึ้นมา ชอบทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นท้องฟ้า แค่ท้องฟ้าเท่านั้นที่ผมชอบ


“อะไรของนายเนี่ย?” ผมแสร้งตีหน้ายุ่งใส่เมื่ออีกฝ่ายดูจะอารมณ์ดีขึ้นมาผิดหูผิดตา ซึ่งมันต่างจากผมที่กำลังหงุดหงิด ไม่รู้ว่าจะหงุดหงิดใครดีระหว่างเขากับตัวผมเอง อีกไม่นานจะต้องขึ้นไปแสดงแล้วแท้ๆ แต่ผมกลับไม่มีแม้แต่เศษเสี้ยวของสติ หวังว่าผมจะไม่ทำให้ตัวเองขายหน้านะ


“ไม่เครียดสิ” ผมจะเครียดก็เพราะเขานี่แหละ!


“ไม่ได้เครียด แค่ตื่นเต้น” ประหม่าแล้วก็กังวลด้วย


“ตั้งสมาธิดีๆ อย่าสติหลุด” ปลายนิ้วอุ่นเลื่อนมาแตะที่ขมับทั้งสองข้างของผมก่อนจะคลึงมันเบาๆ


“หลุดไปแล้ว” ผมเบ้หน้าด้วยความไม่ชอบใจ ทำไมถึงมีแต่ผมที่เป็นบ้าขนาดนี้ แค่เห็นเขายิ้มผมก็แทบจะละลายลงไปกองกับพื้นแล้ว แต่ดูเขาสิ ทำไมถึงชอบทำให้คนอื่นหวั่นไหวอยู่เรื่อยเลยนะ มันน่าโมโหจริงๆ เลย


“หึ” เสียงหัวเราะแผ่วเบาในลำคอหลุดออกมาจากคนตรงหน้า ผมถลึงตามองทันที แต่อีกฝ่ายกลับไม่ยี่หระ


“นายทำได้ เชื่อมั่นในตัวเองสิทะเล” น้ำเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยให้กำลังใจผมอีกครั้ง ทำเอาหัวใจของผมกระหน่ำเต้นรัวเร็วกว่าเดิมหลายเท่า


“อืม” เชื่อได้เลยว่าหน้าผมมันจะต้องขึ้นสีเข้มแน่ๆ


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


“ทะเล ได้เวลาแล้ว” เสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้นพร้อมกับที่ประตูเปิดออก แบทยืนอยู่หน้าประตู เขาชะงักเมื่อเห็นท้องฟ้ายืนอยู่ในห้องกับผมด้วย เขามองหน้าผมสลับกับท้องฟ้าแต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมานอกจากยืนนิ่งๆ อยู่ตรงนั้น


“ฉันไปรอที่หน้าเวทีนะ” ท้องฟ้าก้มลงมากระซิบที่ข้างหูคล้ายกับต้องการให้ผมได้ยินเพียงแค่คนเดียวพร้อมกับยัดอมยิ้มรสโปรดใส่เข้าที่มือของผม


“อืม” ผมพยักหน้ารับเบาๆ แล้วท้องฟ้าก็เดินออกไป ผมมองตามแผ่นหลังกว้างแล้วก็ลอบถอนหายใจออกมา กำอมยิ้มในมือเอาไว้แน่นก่อนจะเก็บมันเข้ากระเป๋ากางเกง


ผมว่าตอนนี้ผมเริ่มกังวลเรื่องท้องฟ้ามากกว่าเรื่องการแสดงแล้วล่ะ


“ทะเล” แบทเรียกผมอีกครั้งเมื่อผมยังคงยืนอยู่ที่เดิมไม่ขยับเดินออกไปสักที


“อื้อ” ผมขานรับแล้วรีบเดินออกไปอย่างรวดเร็ว






---------------------------------------------------------------------------------------






จะคุณท้องฟ้าหรือคุณเมธาก็ดีไปหมดเลยค่ะคุณขา~

อิจฉาคุณชลธีจริงๆ เลยค่ะ


มีคนชอบเราก็ดีใจ~

ขอบคุณทุกคอมเม้นที่ทำให้เรามีแรงแต่งเรื่องนี้ต่อนะ รักนะจุ๊บๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.094K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,611 ความคิดเห็น

  1. #2596 desbestiny (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 13:09
    โอ้ย เมฆทะเลนี่มันดีจริงๆนะ ขอโทษนะท้องฟ้าแต่ตอนนี้ขอฟินกับโมเม้นต์นี้ก่อน 5555
    #2,596
    0
  2. #2586 peraya_1314 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 20:33
    เมธไม่ชอบทะเลใช่มั้ย ไม่อยากให้เมธเสียใจ
    #2,586
    0
  3. #2571 Spices_smile (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2562 / 21:54
    น่ารักเเท้
    #2,571
    0
  4. #2536 Ruruka Buta (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2562 / 21:55
    ชอบฟีลตอนทะเลอยู่กับเมธอะ ทำไมน่าร๊ากกกก ย้ายเรือได้มั้ย // แบทชอบทะเลรึป่าวหว่า
    #2,536
    0
  5. #2479 amine mine (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 มีนาคม 2562 / 19:35
    ทำไมเลาว์ชอบเฟรนโซนแบบเมธาอ่าา
    #2,479
    0
  6. #2472 AlisAlisAlisa (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 11:55
    เมธาก็ดีนะ เพื่อนพระเอกโดยแท้ ทะเลก็ละมุนใจ ไหนจะพี่รัญอีก แบทนี่ก็เริ่มจะยังไงยังไง โอ้ยยยพี่เลือกไม่ถูกเลยเลือกใครดี^^
    #2,472
    0
  7. #2413 sasonsasai (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:21
    ทำไมเราอยากให้เมธาเป็นพระเอก555
    #2,413
    0
  8. #2269 maybee23 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 20:18
    คุณท้องฟ้าคู่แข่งคุณเยอะวะ แต่ก็นะทะเลชอบคุณชนะใสๆ555555
    #2,269
    0
  9. #2163 Kim-kibom (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 21:48
    เมธก็น่าจะๆม่คิดแค่เพื่อน ..แบทก็ดูมีเลศนัย
    #2,163
    0
  10. #2093 Okumura_1143 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 19:21

    เรือออออออ

    #2,093
    0
  11. #2047 Gam u (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 12:40
    หนูขอโทษ เรือเมธหนูมาแล้วค่ะแม่~
    #2,047
    0
  12. #1996 PNM_มมม (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 03:27
    เมธไม่ธรรมดาแน่ๆจ้าาาา แล้วตอนนี้ท้องฟ้าน่ารักกับทะเลมากด้วยยยย ตอนยิ้มเนี่ยแหละ นั้ลลั้คคคค
    #1,996
    0
  13. #1978 Saa25 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 16:53
    แบทยังไงน้า
    #1,978
    0
  14. #1951 SUNOBA (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 22:26
    เมธไม่คิดเกินเพื่อนน้าาาาา แต่แบทนี่ยังไงน้าาา
    #1,951
    0
  15. #1872 mai146 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 09:25
    ขอให้คิดกับนทีแค่เพื่อนเถิดด อาเมน ฮื่ออออ
    #1,872
    0
  16. #1792 duckkymyung (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 16:53
    ดูเหมือนจะมีคนชอบทะเลของท้องฟ้านะะะะ อีกอย่างหวังว่าเมธจะไม่คิดไรเกินเพื่อนน้าาา ไม่อยากให้เมธเสียใจง่าาาา
    #1,792
    0
  17. #1735 Khem15 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 26 เมษายน 2561 / 12:24
    เมธน่ารัก อบอุ่น
    #1,735
    0
  18. #1713 Miki_milky (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 23 เมษายน 2561 / 18:19
    มีแต่คนโอ๋นะทะเล
    #1,713
    0
  19. #1558 saiDarkrose (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 21:57
    คุณเมธาอบอุ่น คุณท้องฟ้าขี้แกล้งง น่าร้ากกก เลือกไม่ถูกแล้ววว
    #1,558
    0
  20. #1460 jam_15 (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 09:49
    ทำไมชอบเมธา เมธาทะเล งื้อๆ ท้องฟ้าเลาขอโทดดดด
    #1,460
    0
  21. #1282 IRosé (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 23:36
    เมธาน่ารักกกก
    #1,282
    0
  22. #1206 snowhunter (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 21 มีนาคม 2561 / 23:25
    เรารู้สึกหลงรักเมธาอ่ะะ พระเอกไม่จำเป็นอีกต่อไป5555555
    #1,206
    0
  23. #1087 xวาuxวาu (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 10:04
    เมธทำไมน่ารักกกก
    #1,087
    0
  24. #1016 aunaunmtyj (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 มีนาคม 2561 / 11:55
    ร้องไห้ฉากเมธกับทะเลแปป ซึ้ง
    #1,016
    0
  25. #519 Mint Sch (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:13
    ชอบคุณเมธาจังค่ะ
    #519
    0