SKY & SEA ท้องฟ้ากับทะเล [สนพ. 2U Publishing] [YAOI] : Spin-Off

ตอนที่ 1 : ท้องฟ้ากับทะเล : 00

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 54,980
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,832 ครั้ง
    26 ธ.ค. 60



00



เคยรู้สึกว่าโลกใบนี้มันน่าเบื่อไหม?


อืม ผมเองก็ไม่ต่างกัน บอกตามตรงว่าผมกำลังเบื่อโลกใบนี้เป็นอย่างมาก ทำไมอะไรๆ ก็ดูไม่น่าสนใจไม่น่าตื่นเต้นเอาเสียเลย


ทุกคนมีวิธีแก้เบื่อยังไงกันเหรอ?


ผมแก้เบื่อโดยการออกมาถ่ายรูป ผมรักในการวาดรูป ทุกครั้งที่เบื่อกับโลกใบเดิมๆ ผมก็จะออกไปข้างนอกเพื่อหาแรงบันดาลใจและสร้างโลกใบใหม่ขึ้นมา ผมชอบที่จะวาดทุกสิ่งทุกอย่างที่พบเห็น ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ ต้นไม้ ดอกไม้ สถานที่ต่างๆ ตึกรามบ้านช่อง สิ่งของอะไรก็ได้ที่น่าสนใจ แต่สิ่งที่ผมไม่ชอบที่จะวาดมันเลยก็คือคน


ครับ ผมไม่ชอบวาดคน เพราะรู้สึกว่ามันเป็นสิ่งที่ยากเกินไปสำหรับผม องค์ประกอบหรือโครงสร้างของมนุษย์เราน่ะเป็นสิ่งที่น่ามหัศจรรย์จริงๆ นะ การจะวาดใครสักคนมันไม่ใช่เรื่องง่าย ไม่ใช่แค่วาดภายนอกให้เหมือนแล้วจบแต่เราต้องสื่ออารมณ์และความรู้สึกของอีกฝ่ายออกมาผ่านภาพวาดด้วย ผมไม่รู้ว่าทุกคนจะเข้าใจในสิ่งที่ผมพูดไหม?


แต่นั่นแหละ ผมก็อธิบายไม่เก่งด้วยสิ เอาเป็นว่าผมไม่ชอบและไม่ถนัดในการวาดคนจริงๆ เลยสักนิดเดียว ถ้าให้วาดเป็นพวกการ์ตูนก็ยังพอถูไถไปได้ แต่ถ้าให้มีแบบเป็นคนจริงๆ ผมคงทำไม่ได้ ไม่ใช่ไม่เคยพยายามทำนะ เคยพยายามหลายครั้งแล้วแต่ก็ทำออกมาได้ไม่ดีเท่าที่ควร รู้สึกว่ามันเป็นอะไรที่ยากเย็นเหลือเกิน เพราะงั้นเลยเลี่ยงที่จะวาดคนมาตลอด ถึงตอนนี้จะอยู่แค่ม.4 ก็เถอะ แต่เห็นอย่างนี้ก็มีเป้าหมายในชีวิตแล้วนะ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์คือเป้าหมายของผมในระดับมหาวิทยาลัย เคยคิดว่าอยากมีบ้านเป็นของตัวเอง บ้านที่ถูกสร้างโดยตัวผมเองที่เป็นคนออกแบบ ทุกครั้งที่ได้อยู่บ้านมันก็จะทำให้เรารู้สึกภาคภูมิใจในตัวเองใช่ไหมล่ะ?


ครืด ครืด ครืด


โทรศัพท์มือถือที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงนักเรียนสั่นอย่างรุนแรงเมื่อมีสายเรียกเข้า ผมจำต้องวางกล้องถ่ายรูปตัวโปรดลงแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงแทน


-แม่-


ครับแม่


เมื่อเห็นเบอร์ที่ขึ้นโชว์อยู่บนหน้าจออย่างเต็มตา ปลายนิ้วจึงรีบกดรับอย่างรวดเร็ว


(“อยู่ไหนน่ะ?”)


เสียงหวานที่ได้ยินตั้งแต่เกิดดังมาตามสาย ผมอมยิ้มนิดๆ เมื่อเหลือบไปเห็นเวลาที่นาฬิกาบนข้อมือของตัวเอง


17.00 นาฬิกา


แม่มักจะโทรมาในเวลานี้เสมอหากแม่ว่างจากการทำงาน


สวนสาธารณะครับ


ผมตอบกลับไปอย่างเช่นทุกครั้ง


(“ไปถ่ายรูปอีกแล้วเหรอ? งั้นก็อย่ากลับดึกนะ วันนี้แม่มีเคสผ่าตัดคงกลับดึกยังไงก็หาข้าวกินด้วย ถ้าพ่อกลับบ้านก็ดูแลพ่อด้วยนะ”)


คล้ายกับได้ยินเสียงแม่ถอนหายใจเบาๆ มันมักจะเป็นอย่างนี้เสมอเวลาที่แม่โทรหาผม ถ้าไม่อยู่ที่สวนสาธารณะก็เดินไปเรื่อยนั่นแหละ ครอบครัวผมไม่ค่อยจะมีเวลาได้อยู่ด้วยกันนัก แม่ที่เป็นศัลยแพทย์ฝีมือดีน่ะงานรัดตัวจะตาย ส่วนพ่อที่เป็นช่างภาพชื่อดังก็ออกจะติสท์อยู่ไม่น้อย วันไหนอยากกลับบ้านก็กลับ วันไหนไม่อยากกลับก็คือไม่กลับนั่นแหละ ส่วนผมน่ะเหรอ? อืม อยากกลับเมื่อไหร่ก็กลับเองแหละน่า ยังไงพ่อกับแม่ก็ปล่อยให้ดูแลตัวเองมาตั้งแต่ประถมแล้ว แต่เห็นอย่างนี้ก็ไม่เคยทำตัวเหลวไหลนะ


ผมรู้แล้วน่า แม่เถอะดูแลตัวเองด้วย อย่าลืมกินข้าวนะ เป็นหมอน่ะดูแลคนอื่นแล้วก็ต้องดูแลตัวเองด้วยนะครับ


ไม่รู้ว่าคนเป็นหมอเป็นอย่างนี้ทุกคนไหม? บอกให้คนอื่นดูแลตัวเอง กินข้าวให้ครบสามมื้อ ออกกำลังกาย นู่นนี่นั่นอีกสารพัด แต่พอเป็นตัวเองกลับกลายเป็นว่ากินข้าวแทบนับคำได้ในแต่ละวัน 


ขออนุญาตถอนหายใจนะครับ เฮ้อ


(“บ่นยิ่งกว่าพ่อเราอีกนะเด็กคนนี้นี่”)


เสียงแม่ดุกลับมาอย่างไม่จริงจังนัก ผมทำเพียงแค่ไหวไหล่พลางหัวเราะเบาๆ ในลำคอตอบกลับไป


เพราะเป็นห่วงไงผมถึงได้พูดน่ะ


บางครั้งแม่ก็ห่วงคนอื่นมากกว่าตัวเอง เข้าใจนะว่าอาชีพหมอมันเป็นอะไรที่หนักหน่วงมาก ต้องแบกรับทั้งร่างกายและจิตใจของคนอื่นเอาไว้ ผมรู้ว่าแม่รักอาชีพนี้เลยไม่เคยเรียกร้องอะไรแม้แต่เวลาก็ไม่เคยร้องขอจากแม่ กับพ่อเองก็เหมือนกัน ผมรู้ดีว่าแต่ละคนต่างก็มีเป้าหมายและภาระหน้าที่ของตน เพราะอย่างนั้นผมเองจึงตั้งเป้าหมายในชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อยเพื่อที่ผมจะได้ใช้ชีวิตอย่างมีจุดหมายเหมือนพ่อกับแม่


แค่ทำในสิ่งที่ตัวเองรักมันก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือ?


(“เข้าใจแล้ว แม่จะกินข้าวให้ตรงเวลานะ แต่ตอนนี้แม่ต้องวางแล้ว เจอกันวันพรุ่งนี้นะลูกชาย รักลูกนะทะเล”)


แม้ตัวจะห่างแต่ความรู้สึกไม่เคยไกลห่าง ผมมักจะรู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่ได้ยินเสียงแม่ แค่เบอร์แม่ขึ้นโชว์บนหน้าจอก็ทำให้ผมดีใจแล้ว


ครับ รักแม่เหมือนกันครับ


ผมน่ะไม่อายหรอกที่จะบอกรักพ่อกับแม่ของตัวเอง พ่อสอนเสมอว่าให้ซื่อสัตย์กับความรู้สึกของตัวเอง กับพ่อแม่น่ะ รู้สึกยังไงก็พูดไปเถอะ รีบๆ พูดไปก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้พูด ชีวิตคนเรามันสั้นจะตาย จริงไหมล่ะ?


หลังจากที่วางสายแม่ไปผมก็ส่งข้อความไปหาพ่อ ถามดูว่าท่านจะกลับบ้านไหม และก็ได้คำตอบว่าไม่กลับ พ่อมักจะไม่กลับบ้านถ้าแม่ไม่อยู่บ้าน พ่อเหงาน่ะ ถ้ากลับมาก็ต้องนอนคนเดียวใช่ไหมล่ะ? เพราะงั้นพ่อเลยไม่กลับ สงสัยใช่ไหมว่าพ่อนอนที่ไหน? ก็สตูดิโอของพ่อนั่นแหละ


นั่งเปื่อยไปอีกสักพักก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย ผมยังหาแบบหรือแรงบันดาลใจที่จะวาดรูปในวันนี้ไม่ได้เลย ผมมักจะวาดรูปทุกวัน วันละหนึ่งรูปเพื่อเป็นการฝึกฝนฝีมือของตัวเอง บางครั้งรูปหนึ่งอาจกินเวลาไปหลายวันแต่นั่นไม่สำคัญ เพราะเป้าหมายของผมคือการบังคับตัวเองให้ฝึกฝนทักษะในทุกๆ วันต่างหาก


จิ๊บ จิ๊บ จิ๊บ


เมื่อถอดใจจากการหาแบบในการวาดรูปแล้วก็คิดว่าจะตรงกลับบ้านทันที แต่ในระหว่างที่กำลังจะเดินย้อนกลับไปที่ทางเข้าสวนสาธารณะก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินเสียงร้องของลูกนกดังแว่วอยู่ไม่ไกล


ปีกหักเหรอ? น่าสงสารผมหันมองซ้ายขวาแล้วเดินตามเสียงนั้นไปแต่ก็ต้องหยุดลงเมื่อได้ยินเสียงทุ้มของใครบางคนดังมากจากทิศทางเดียวกันเสียก่อน


จิ๊บ จิ๊บ จิ๊บ


เสียงเจ้าลูกนกยังคงร้องดังอย่างต่อเนื่อง ท่าทางจะเจ็บเอาเรื่องเลยนะเจ้าตัวเล็ก แค่ได้ยินเสียงยังอดสงสารไม่ได้เลย คงต้องจับส่งคุณหมอแล้วล่ะ


ไม่ต้องร้อง เดี๋ยวพาไปหาหมอเสียงของใครคนนั้นเอ่ยปลอบอย่างอ่อนโยน ผมขยับเข้าไปใกล้และพยายามหามุมที่จะมองเห็นหน้าอีกฝ่ายได้ชัดๆ แต่เมื่อได้เห็นภาพตรงหน้าแล้วกลับเป็นผมเองที่นิ่งค้างไป


ร่างสูงโปร่งของเด็กผู้ชายที่วัยไล่เลี่ยกันกำลังนั่งคุกเข่าอยู่ที่พื้นหญ้าโดยสองมือโอบอุ้มลูกนกตัวเล็กขึ้นมาแนบอกอย่างทะนุถนอม ใบหน้าที่เรียกว่าดูดีเกินวัยสามารถสะกดสายตาคนมองอย่างผมได้เป็นอย่างดี ยิ่งอีกฝ่ายทอดมองเจ้าลูกนกด้วยแววตาอ่อนโยนมันยิ่งทำให้ผมไม่อาจละสายตาไปจากเขาได้


ผู้ชายคนนั้น


อ่า จริงสิ นี่มันคนดังของโรงเรียนผมนี่นา ชื่ออะไรนะ?


อืม เหมือนจะเกี่ยวกับท้องฟ้าหรือไงนี่ล่ะมั้งถ้าจำไม่ผิด เหมือนว่าจะเคยได้ยินพวกผู้หญิงในห้องพูดถึงกันอยู่ว่าชื่อ อ่าใช่! ชื่อท้องฟ้าไง ผู้ชายที่ตัวสูงๆ หน้าหยิ่งๆ คนนั้นชื่อท้องฟ้า เป็นคนที่มีชื่อเสียงมากในโรงเรียน เพราะโดดเด่นในทุกด้านไม่ว่าจะหน้าตา ฐานะ หรือความสามารถที่มีอยู่รอบด้าน ทั้งดนตรี กีฬา แม้แต่การเรียนก็อยู่ในอันดับต้นๆ เป็นคนที่เข้าใกล้คำว่าเพอร์เฟคสุดๆ แต่เสียอยู่อย่างเดียวตรงที่ออกจะดูหยิ่งและเย็นชาอยู่ไม่น้อยเลยทำให้ใครต่อใครต่างก็ไม่ค่อยจะชอบขี้หน้าเขาสักเท่าไหร่ โดยเฉพาะผู้ชาย แต่นั่นไม่ใช่กับผม เพราะเป็นคนที่ไม่ค่อยสนโลกสักเท่าไหร่เลยทำให้ไม่ได้มีความรู้สึกด้านลบกับคนตรงหน้านี้มากนัก เรียกได้ว่าค่าความรู้สึกเป็นศูนย์เสียมากกว่า แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะไปทางบวกมากขึ้นอย่างต่อเนื่องแล้วล่ะนะ


ดวงอาทิตย์ที่กำลังจะตกดินสาดส่องแสงลงมายังเบื้องหลังของอีกฝ่ายทำให้ภาพเหตุการณ์ตรงหน้านั้นยิ่งน่ามองยิ่งขึ้น ผู้ชายคนหนึ่งที่ได้ชื่อว่าเย็นชากับเพื่อนมนุษย์แต่กลับมีมุมที่อ่อนโยนต่อสัตว์ตัวน้อย เบื้องหลังของเขาคือต้นไม้สูงใหญ่ที่ผมเองก็ไม่รู้ว่ามันคือต้นอะไร แสงสีส้มแดงในยามเย็นเสริมให้ภาพตรงหน้าดูงดงามมากกว่าสิ่งใด


แชะ!


ผมว่าวันนี้ผมได้รูปที่อยากจะวาดแล้วล่ะ 








-----------------------------------------------------------------------------------------------------








ดูขยันเนอะมาเปิดเรื่องใหม่ เรื่องเก่ายังไม่จบเลยแก 

แต่ไม่เป็นไร เราสตรองพอ 

เหรอ?

อยากเขียนไงเลยเขียน 

เพราะงั้นก็ฝากท้องฟ้ากับทะเลด้วยนะค้าาาาาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.832K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,611 ความคิดเห็น

  1. #2610 Mariyaaaaa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 19:38
    งานอดิเรกทะเลคือเหมือนกับฉันเลย
    #2,610
    0
  2. #2608 PuleunBam (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2563 / 23:29

    พ่อแม่มีความคอนทราสต์กัน ทะเลก็ดูได้พ่อมา55555

    #2,608
    0
  3. #2579 tnpp_614 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 13:22
    เปิดมาก็น่ารักเลยย
    #2,579
    0
  4. #2577 tang_thai°°° (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2563 / 15:10
    ดูน่ารักมาดเลยอ่ะ
    #2,577
    0
  5. #2576 yuri_miko (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2563 / 18:13
    เอ็นดูจังเลย
    #2,576
    0
  6. #2382 CallistoJpt (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2561 / 08:25

    ท้องฟ้าตอนที่ช่วยลูกนกดูละมุนจัง ^^

    #2,382
    0
  7. #2381 Pimnok2124 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2561 / 20:33
    ง่าาา น่ารักอ่ะ
    #2,381
    0
  8. #2325 fumio101 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 22:32
    อบอุ่นจังเลยค่ะ ฮือออ ;—-;
    #2,325
    0
  9. #2320 PuiPui--r (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 23:13
    พ่อน้องทะเลนี่.. อินดี้ เหงา แต่มีลูกมั้ยล่ะคุณ การปล่อยลูกชาย 15-16 ไว้คนเดียวไม่ใช่วิธีเลี้ยงลูกที่น่าชื่นชมเท่าไหร่ ยิ่งคุณแม่งานยุ่งแทบไม่มีเวลาแบบนี้ด้วย ลูกชายกลับบ้านไปเจอแต่บ้านเปล่าๆไม่มีคน อ่านแล้ววังเวงใจจัง
    #2,320
    0
  10. #2256 maybee23 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 11:44
    โทนเรื่องดูอุ่นๆดีนะ
    #2,256
    0
  11. #2254 FinFin2549 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 17:28
    ทำไมตอนบรรยายถึงพี่ฟ้าแช้วคิดถึงท่านฮิบาริ~
    #2,254
    0
  12. #2140 Kim-kibom (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 22:10
    เริ่มเรื่องมาก็น่าติดตามแล้วค่ะ
    #2,140
    0
  13. #2073 niigv (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 10:45
    ทำไมดูละมุนน
    #2,073
    0
  14. #1943 SUNOBA (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 20:40
    มันน่ารักมากกกกกก เห็นเรื่องนี้บ่อยมากกก ไม่ได้เข้ามาอ่านซักที ตอนนี้เข้ามาอ่านแล้ว และอยากจะพูดกับตัวเองเลยว่าทำไมไม่รีบเข้ามาอ่านเร็วกส่านี้ยะ อ่า ติดตามๆๆ
    #1,943
    0
  15. #1544 saiDarkrose (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 19:56
    So cute มากกกกกก
    #1,544
    0
  16. #1268 IRosé (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มีนาคม 2561 / 16:27
    ทะเลน่ารักกก
    #1,268
    0
  17. #1077 IIVII.1212 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2561 / 06:32
    ขอบคุณค่ะ 😙
    #1,077
    0
  18. #507 Mint Sch (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:55
    น้องทะเลน่ารักมากเลยค่ะ
    #507
    0
  19. #424 ๋๋๋่่Janenoii (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 12:08
    บรรยายดีจัง
    #424
    0
  20. #423 reay (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 02:23
    ทะเลคือเหมือนเรามากเลยอะเราก็ชอบวาดรูปถ่ายภาพอย่าเข้าถาปัตด้วย ฮือภาษาสวยชอบบบบ
    #423
    0
  21. #397 เดฟฟาเดล (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:41
    ชอบมุมมองของทะเล ^_^
    #397
    0
  22. #337 Piszerel (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:18
    ดีจัง...
    #337
    0
  23. #332 Be ma baby (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:03
    ครอบครัวนี้ดีจัง
    #332
    0
  24. #218 thenungning (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:18
    ติดตามค่าาา
    #218
    0
  25. #190 Tzabuzabu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:37
    น้องน่ารัก
    #190
    0