ด้วยรัก...จากใจ (ลุ้นรัก Part 4)

ตอนที่ 31 : ตอนที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,004
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    12 เม.ย. 63

ตอนที่ 31

 

                การเปิดซองประมูลเพื่อสรรหาบริษัทรับสร้างสนามบินแห่งใหม่ได้ข้อสรุปชัดเจนแล้วว่าบริษัทใดคือผู้ที่ได้รับสิทธิ์ในครั้งนี้ หลังทราบผลอย่างเป็นทางการบรรยากาศภายในห้องประชุมบนยอดตึกสูงของสำนักงานการบินแห่งชาติอบอวลไปด้วยความเงียบสงบแฝงความไม่พึงพอใจของบุคคลบางกลุ่มที่ไม่เห็นด้วยกับบริษัทที่ประมูลได้  เกสรานั่งฟังการถกเถียง โต้แย้ง ถึงเหตุผลต่าง ๆ เกี่ยวกับบริษัทที่กำลังจะเข้ามาสร้างสนามบินแห่งใหม่ด้วยความเหนื่อยล้า อยากจะเดินออกห้องนี้ไปที่ไหนสักแห่งที่เงียบสงบ นับวันปัญหายิ่งพอกพูน จนทำให้ผู้บริหารสาวอายุน้อยเริ่มอ่อนใจ  เหน็ดเหนื่อยและอ่อนล้าอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน ความสนุกในงานเริ่มเหือดหายไปจากใจ  เหลือเพียงความเบื่อหน่ายเข้าแทรกแซง หญิงสาวถอนหายใจแรงก่อนเอ่ยต่อหน้าผู้ที่เข้าร่วมประชุม  

            “ เกสคิดว่า เราน่าจะหยุดคุยเรื่องการประมูลสนามบินได้แล้วนะคะ เพราะบริษัทที่ได้รับสิทธิ์ไป ก็ได้ทำถูกต้องตามกระบวนทุกอย่าง อย่าลืมสิคะว่า เรายังมีเรื่องเร่งด่วนอื่น ๆ อีกมากมายที่ต้องรอการอนุมัติกันอีกตั้งหลายเรื่อง อาทิเช่น การลดการใช้กระดาษในธุรกิจการบิน จากเดิมที่ใช้กระดาษมาเป็นแท็บแล็ตแทน และเกสคิดว่านักบินทุกคนต้องมีแท็บแล็ตเป็นของตัวเอง เพื่อที่ข้อมูลทุกอย่างจะถูกถ่ายโอนไปที่นั่นแทนการใช้กระดาษ  แล้วไหนจะโครงการสร้างศูนย์รับ-ฝากเลี้ยงเด็กก่อนวัยเรียนสำหรับพนักงานของบริษัท  รวมไปถึงการปรับขึ้นเงินเดือนและโบนัสของพนักงานปีนี้  แล้วยังมีอีกหลายเรื่องที่รอการพิจารณาอยู่  โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บริษัทเราต้องเตรียมรับมือกับปัญหานักบินลาออกด้วยนะคะ ” เกสรากล่าวด้วยน้ำเสียงน่าเกรงขาม สายตาคู่สวยมองผ่านใบหน้าของผู้ร่วมเข้าประชุมทีละคนเวียนวนไปจนถึงคนสุดท้าย ซึ่งเป็นหัวหน้าคณะกรรมการอาวุโสชุดใหญ่ บรรดาเลขาส่วนตัวของเกสราได้แต่นั่งนิ่ง มองเจ้านายสาวด้วยอาการหวาดกลัว 

            “ ถ้าอย่างงั้น เราก็มาเริ่มพิจารณาแต่ละเรื่องกันเลยดีกว่า จะได้ไม่เสียเวลา ไหน ๆ ก็ครบองค์ประชุมแล้วนี่ ดีดีจะเสนอเรื่องไหนก่อน ก็ว่ามา... ” เสียงผู้บริหารชายสูงวัยกล่าวขึ้น  เกสราไม่รอช้า รีบหยิบยกประเด็นสำคัญขึ้นนำเสนอเพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เมื่อเรื่องต่าง ๆ ได้ผ่านการพิจารณาจากคณะกรรมการเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เมื่อถึงประเด็นสำคัญสุดท้ายที่ถูกนำหยิบยกขึ้นมาถกอีกครั้งก็คือ เรื่องนักบินเอ็นจิเนียร์ ซึ่งเกสราขอเป็นฝ่ายยุติการประชุมเรื่องนี้ไว้แค่นี้ ซึ่งผู้เข้าร่วมประชุมทุกคนต่างก็เห็นด้วย เพราะประชุมกันมาหลายชั่วโมงแล้ว เมื่อผู้บริหารอายุน้อยก้าวเท้าเข้าห้องทำงานส่วนตัว มือเรียวสวยรีบคว้าขวดสีน้ำตาลอ่อนขึ้นมาฉีดเข้าที่ปาก  ก่อนจะย่อกายลงนั่งที่เก้าอี้ประจำหลังโต๊ะทำงาน  เวลาผ่านไปไม่ถึงสิบนาที  เกสราก็รู้สึกดีขึ้นอย่างรวดเร็วตามปริมาณของสารบรรเทาความเครียดและช่วยลดอาการปวดที่เธอได้ใช้ เสียงเคาะประตูหน้าห้องทำงานดังขึ้น  ทำให้หญิงสาวที่นั่งอยู่ข้างในรีบเก็บหลอดยาลงกระเป๋าถือ  กลัวว่าจะลืมทิ้งไว้ที่โต๊ะทำงานอีก มิเช่นนั้นทรมานแน่คืนนี้  เลขาสาวสวยได้นำน้ำกระเจี๊ยบพร้อมของว่างที่นักบินเจ้าของหัวใจผู้บริหารสายการบินเข้ามาให้บริการ เกสราหยิบการ์ดใบเล็กที่แนบมาขึ้นมาอ่านพร้อมรอยยิ้มอ่อนที่มุมปาก พลางนึกถึงกัปตันรูปงามที่คอยเป็นห่วงและเป็นกำลังใจให้เธออย่างดีเสมอมา      

            “ คุณเกสมีอะไรด่วนให้ทำเพิ่มไหมคะ ” 

            “ ไม่มีหรอกค่ะ อย่าลืมส่งรายงานการประชุมทั้งหมดวันนี้ให้เกสก่อนกลับบ้านด้วยนะคะ ” ผู้บริหารสาวกล่าวจบ เลขาคนสวยก็ขอตัวออกจากห้องทำงาน  ดอกเตอร์สาวไม่รอช้ารีบหยิบอาหารเข้าปากทันที เมื่อท้องอิ่ม หญิงสาวเอื้อมมือไปที่เครื่องมือสื่อสารจากกระเป๋า ทันทีที่สายตาเหลือบเห็นหน้าจอ เสียงถอนหายใจยาว พ่นลมออกจากปาก กลอกตาขึ้นมองเพดาน พลางนึกถึงคนที่โทรเข้ามาก็ช่างรู้จังหวะดีจริง ผู้บริหารสาวไม่ตอบรับปลายสายได้แต่ปล่อยให้อีกฝ่ายเงียบไปเอง เมื่อเครื่องมือสื่อสารส่วนตัวกลับสู่สภาพปกติ เกสราจึงโทรไปสนทนากับน้องชายแทน เมื่อหนุ่มมาดเซอร์ได้รับรู้เรื่องที่พี่สาวได้เล่าให้ฟัง เกริกพลกล่าวชื่นชมและให้กำลังใจ  รู้สึกภาคภูมิใจในตัวผู้พี่ของเขาเป็นอย่างมาก เกสราเป็นผู้หญิงเก่ง ฉลาด มีความเป็นธรรมสมกับการเป็นผู้นำองค์กรระดับชาติ เมื่อดอกเตอร์สาววางสายจากน้องชายสุดที่รัก ซึ่งตอนนี้กำลังง่วนอยู่กับการวาดภาพบนฝาผนังห้องโถงใหญ่ที่ธนาคารอมรเลิศ ส่วนธีรธรรมนั้นก็กำลังยุ่งอยู่งานตรงหน้า เพราะวันนี้ที่ธนาคารของครอบครัวชายหนุ่มได้มีการลงโปรแกรมระบบคอมพิวเตอร์ใหม่ ในฐานะที่เขามีหน้าที่รับผิดชอบในส่วนนี้ ชายหนุ่มจำต้องอยู่ทำหน้าที่ให้เสร็จ ซึ่งคงต้องใช้เวลาอีกนาน จากที่อยากไปหาคนรักกลับต้องนั่งทำงานอยู่หน้าจอคอมแทน ได้เพียงส่งข้อความไปถามไถ่เกสราบ้างเป็นครั้งคราวและรอการตอบกลับจากแฟนสาว แต่แล้วกลับไม่มีการตอบกลับจากคู่หมั้น นักบินหนุ่มได้แต่รอการติดต่อกลับ คิดว่าคงประชุมอยู่จึงไม่มีเวลาตอบกลับ ดังนั้นธีรธรรมจึงก้มหน้าทำงานร่วมกับทีมงานต่อ 

ภายในห้องกระจกกว้างหรูหรา โอ่อ่า ชวินถือวิสาสะเดินเข้าห้องทำงานส่วนตัวของผู้บริหารสาวด้วยรอยยิ้มละมุน  สายตามองผู้หญิงที่นั่งเหม่ออยู่บนเก้าอี้ ชายหนุ่มก้าวเท้าเดินไปยังหลังโต๊ะทำงาน ในมือถือแฟ้มเอกสาร ร่างสูงเดินไปถึงตัวเกสรา โน้มกายลงเปิดเอกสารออกพร้อมกับจับปากกายัดใส่มือให้ผู้บริหารอายุน้อย ดอกเตอร์สาวจับปากกาไว้ในมืออย่างว่าง่าย 

            “ เซ็นชื่อลงตรงนี้นะเกส ” คำสั่งเสียงเรียบ ทำให้ร่างบอบบางที่นั่งนิ่ง จรดปลายปากกาลงชื่อตัวเองลงช่องที่เลขาหนุ่มชี้อย่างไม่ขัดขืน รวมไปถึงเอกสารอีกหลายแผ่นที่ชวินบอกให้เกสราเซ็น ทันใดนั้นเสียงโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานก็ดังขึ้น แต่เจ้าของกลับนั่งนิ่ง ดวงตาเลื่อนลอย ปลายนิ้วเรียวหนารีบกดรับสายทันทีเมื่อรู้ว่าใครโทรเข้ามา

            “ เกสประชุมเสร็จแล้วเหรอครับ? ” น้ำเสียงนุ่มทุ้มผ่านลำโพงแสดงถึงความเป็นห่วงคนรัก

            “....”

            “ ฮัลโหล! เกสได้ยินพี่ธรรมไหมครับ? ” นักบินหนุ่มถามย้ำอีกครั้ง

            “ ...”

            “ เอกสารทั้งหมดที่คุณเกสเซ็นอนุมัติเรียบร้อยแล้ว ผมจะรีบแจ้งให้นักบินเอ็นจิเนียร์รับทราบถึงตำแหน่งใหม่ที่พวกเขาได้รับ ถ้างั้นผมขอตัวไปทำงานก่อนนะครับคุณเกส ” ชวินเจตนาให้ผู้ชายอีกคนได้ยินบทสนทนาของเขา แน่นอนธีรธรรมนั่งฟังการเคลื่อนไหวของอีกฝั่งด้วยอาการใจสั่น  พลางนึกถึงเรื่องที่ได้ยิน หวังว่าเกสราคงไม่ตัดสินใจทำอะไรผิด ๆ นะ ชายหนุ่มกรอกเสียงเรียกชื่อคนรักครั้งแล้วครั้งเล่า แต่เกสรากลับไม่ส่งเสียงตอบกลับ  จนธีรธรรมเป็นฝ่ายตัดสายไปเอง ชายหนุ่มไม่อาจนั่งทำงานตรงหน้าได้อีกต่อไปแล้ว รีบลุกพรวดจากเก้าอี้ไปหาผู้บริหารสาว ถ้าสิ่งที่เขาคิดมันคือเรื่องจริง งานนี้คนที่จะต้องรับผิดชอบปัญหาทั้งหมดคือเกสราแต่เพียงผู้เดียว!!       

            เสียงหัวเราะสนุกสนานเฮฮาภายในห้องผู้ป่วยของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังประจำเมืองกรุง ทำให้นางเอกละครมือหนึ่งของประเทศซึ่งนั่งกึ่งนอนส่งหัวเราะสะใจดังกว่าคนอื่น

            “ ไม่อยากจะเชื่อก็ต้องเชื่อว่าเจ๊เอมมี่เล่นข่าวจีจี้แบบนี้   จะทำให้คนทางบ้านพี่ธรรมเป็นห่วงเป็นใยลูกในท้องของจีจี้เกินความคาดหมาย ” ดาราสาวกล่าวด้วยความดีอกดีใจ

            “ คอยดูนะ ถ้าธรรมมาเยี่ยมหล่อนที่โรงพยาบาล เจ๊เอมมี่จะแซะข่าวให้เปรี้ยงกว่านี้ ฉันขอบอกไว้เลยนะจีจี้  ฉันจะใช้ข่าวนี้ตบสั่งสอนอีกะเทยแก่ลูซี่ที่ชอบมาแส่เรื่องงานฉันซะหน่อย พักนี้จงใจทำลายฉันมาก ทำมาเป็นเขียนข่าวบอกใบ้แฉดาราในสังกัดฉันเสีย ๆ หาย ๆ งานนี้ขอเอาคืนให้เข็ด จะทำให้หลานชายมันเลิกกับลูกสาวท่านรัฐมนตรีให้ได้เลย คอยดู! ” ผู้จัดการดารากล่าวด้วยอารมณ์ที่ยังคุกรุ่น เมื่อนึกถึงคู่กรณีรุ่นใหญ่

            “ จัดเต็มที่เลยเจ๊ จีจี้รอหัวเราะนังคุณหนูเกสอยู่ ว่าแต่บ่ายนี้คุณหญิงย่ากับแม่เอื้องจะมาเยี่ยมจีจี้ แล้วรู้ว่าหนูไม่ได้...” นางเอกสาวรู้สึกกล้า ๆ กลัว ๆ  มือเรียวสวยรีบยกขึ้นลูบท้องนูน

            “ เรื่องแค่นี้หล่อนแก้ตัวเองได้ ยังจะให้ฉันสอนอีก ก็บอกญาติผู้ใหญ่ฝ่ายผู้ชายที่แกกำลังจะจับเขาทำผัวไปสิว่า โชคดีที่ได้หมอเก่งเลยรอด หรือไม่ก็...” ผู้จัดการดาราชื่อดังสาธยายข้ออ้างต่าง ๆ ให้ดาราสาวในสังกัดได้ใช้แก้ต่าง จีจี้ยิ้มกว้างมากกว่าเดิมเมื่อรู้ว่าจะต้องเดินเกมยังไงต่อไป 

            “ ขอบคุณพี่เอมมี่มากนะที่ช่วยเหลือจีจี้มาโดยตลอด สุข-ทุกข์ ไม่เคยทอดทิ้งกันเลย ” นางเอกสาวกล่าวเอาใจผู้จัดการส่วนตัว

            “ ฉันเนี่ยรักและจริงใจกับเด็กทุกคนในสังกัดของฉันเสมอย่ะ ” เอมมี่กล่าวน้ำเสียงจริงจัง แววตาแหลมคมมองหญิงท้องบนเตียงประหนึ่งใช้สายตาเตือนหญิงสาว  จีจี้รู้ดีว่าคนร่วมห้องต้องการสื่ออะไร?  ดาราสาวจึงใช้ไหวพริบรีบเปลี่ยนเรื่องคุยทันที 

            ส่วนทางด้านสองพ่อลูกที่กำลังฉลองชัยกันอยู่ในห้องทำงานหรูของบ้านหลังงาม  เสียงสนทนาผสานเสียงหัวเราะดังระรื่นไม่ขาดสาย  

            “ ว่าแต่...ไม่ได้ผสมยาเยอะเกินล่ะชวิน เกิดคุณเกสคลุ้มคลั่งขึ้นมาล่ะก็ ซวยล่ะทีนี้ ” นายชัยชนะถามลูกชายเพื่อความแน่ใจ

            “ ผมใส่ตามปริมาณเท่าที่ป๋าบอกเป๊ะเลยครับ ไม่ขาดไม่เกิน ออกผลฤทธิ์ไว ได้ผลเยี่ยมมาก ๆ ว่าแต่...ยานี้ได้มาจากไหนเหรอป๋า ? ” ชวินถามผู้ให้กำเนิดและคิดไม่ผิดที่ปรึกษาบุรุษท่านนี้ นายชัยชนะบอกที่มาที่ไปของยาวิเศษกับลูกชายอย่างไม่ปิดบัง

            “ จะว่าไป ยาป๋าคุณภาพเยี่ยมกว่าน้ำมันกัญชาเกรดพรีเมี่ยมที่เกสใช้อยู่หลายเท่า ดี! ผมรู้วิธีให้ปลากินเหยื่อแล้ว ” ชวินหัวเราะลั่นอย่างพึงพอใจ   

            “ ว่าแต่...ลูกเป็นคนใส่ยาในเครื่องดื่มหนูเกสเองใช่ไหม?  อย่าให้พวกเลขาคนอื่นรู้ล่ะ เรื่องแบบนี้ต้องระมัดระวังให้มาก อย่าได้ไว้ใจใคร? ” อดีตผู้บริหารสายการบินแห่งชาติกล่าว

            “ ป๋าหายห่วงได้เลยเรื่องนี้ ผมเองก็ต้องป้องกันตัวเองเหมือนกัน นับว่าเป็นความโชคดีของพวกเรานะครับที่รู้ว่า คุณหนูเกสติดยา แล้วป๋าคิดเหรอครับว่า ไอ้กัปตันนั่นมันจะไม่รู้! ” พ่อลูกประสานเสียงหัวเราะต่อกันลั่นห้องอย่างเข้าใจกัน

            “ ชวินก็เตรียมตัวเข้ารับตำแหน่งผู้บริหารสายการบินแห่งชาติคนใหม่ได้แล้วนะลูก งานนี้ป๋าสะใจจริง ๆ ที่พ่อของนังหนูเกสแพ้การประมูลสร้างสนามบินครั้งนี้ ” นายชัยชนะหัวเราะดังกว่าเดิมอย่างหลายเท่า 

            “ ถึงคราวคนชั่วต้องรับกรรมแล้วครับป๋า งานนี้พวกเราชนะอย่างสมศักดิ์ศรีมาก ” เลขาหนุ่มของเกสราหัวเราะอย่างภาคภูมิใจ โดยไม่สนใจว่าผู้หญิงที่เขาได้กรอกยาพิษเข้าไปนั้นจะเป็นอย่างไร เกสรานอนนิ่งอยู่บนที่นอนหนานุ่มภายในห้องทำงานส่วนตัวอยู่หลายชั่วโมง ทันทีที่ม่านตาคู่สวยได้ถูกเปิดอย่างช้า ๆ เพื่อสู้กับแสงสว่างจ้า ดอกเตอร์สาวใช้เวลาอยู่หลายนาทีเพื่อเปิดเปลือกตา คิดทบทวนถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ แต่คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก

            “ ถ้าเกสเหนื่อยก็นอนพักต่อเถอะนะครับ พี่ธรรมอยู่นี่ เกริกก็อยู่นี่ด้วย ” น้ำเสียงคุ้นหูที่เอื้อนเอ่ย ทำให้เกสราพยายามเปิดเปลือกตาและลุกขึ้นให้ได้ แต่ยิ่งพยายามกลับยิ่งไม่ได้ผล รู้สึกตัวหนักมาก ขยับอย่างไรก็เหนื่อยเปล่า หญิงสาวตั้งจิตสวดมนต์ภาวนาอยู่นานพอสมควร จนในที่สุดก็สามารถลุกขึ้นนั่งได้ตามปกติ แต่ความรู้สึกยังมึนงง  เมื่อกวาดสายตามองรอบกาย รู้ว่าเธออยู่ในที่ที่ปลอดภัยพร้อมกับบุคคลคุ้นเคย ผู้บริหารสาวจึงคลายความกังวลไปมาก หญิงสาวจิบน้ำจากแก้วที่นักบินหนุ่มเป็นผู้ยื่นให้

            “ เกสเป็นอะไรคะ? ” 

            “ เลขาเกสบอกว่า เกสขอตัวนอนพักสักพัก แต่ว่าร่างกายเกสคงเหนื่อยมากไป เลยนอนพักยาวเลย ” ธีรธรรมตอบกลับแฟนสาว เกสราได้แต่พยักหน้ารับอย่างมึนงง 

            “ แล้วนี่กี่โมงแล้วคะ? ” ผู้บริหารอายุน้อยถามแสงแหบ

            “ จะสองทุ่มแล้วพี่เกส กลับบ้านกันเถอะ ” เกริกพลตอบพร้อมกับมองหน้าพี่สาวเขม็ง เพราะสงสัยว่าพี่สาวของเขาคงใช้ยาเกินขนาดจนทำให้เผลอหลับไป ซึ่งธีรธรรมก็สงสัยเช่นเดียวกันกับเขา เมื่อเห็นปริมาณยาในหลอดที่พร่องไป 

            “ พี่ยังทำงานไม่เสร็จเลยเกริก รอเดี๋ยวนะ ขอ...” เกสรากล่าวไม่ทันจบ เสียงคมเข้มก็ดังขึ้น

            “ เกสต้องกลับบ้านกับพี่ธรรมเดี๋ยวนี้! ห้ามทำงานต่ออีกเป็นอันขาด นี่มันหมดเวลาทำงานแล้ว ” ธีรธรรมส่งเสียงคำรามต่อคู่หมั้นสาวเป็นครั้งแรก จนคนฟังรู้สึกตกใจตามน้ำเสียง ได้แต่ลุกออกจากเตียงนอนตามแรงน้องชายพยุง เมื่อเข้าถึงห้องพักบนยอดตึกสูง หลังอาหารเย็นได้สิ้นสุดลงและเกริกพลได้เดินออกจากห้องพักส่วนตัวของกัปตันหนุ่มเพื่อกลับไปยังที่พักของเขา เกสรารู้สึกเป็นตัวของตัวเองมากขึ้น หลังอาบน้ำอาบท่าเสร็จ ดอกเตอร์สาวรู้สึกสดชื่นมาก ผิดกับชายหนุ่มร่วมห้องที่มีสีหน้าอมทุกข์ จนเกสราต้องเอ่ยปากถาม

“ พี่ธรรมมีเรื่องไม่สบายใจอะไรหรือเปล่าคะ บอกเกสบ้างได้ไหม? ” ดอกเตอร์สาวมองหน้าคนรักนิ่ง ธีรธรรมได้แต่ถอนหายใจยาวก่อนตอบเสียงเรียบนิ่ง

            “ เกสรู้ไหมว่า วันนี้ได้เซ็นอนุมัติให้นักบินเอนจิเนียร์เป็นนักบินพาณิชย์ได้ ”

            “........”

            “ เกสรู้ใช่ไหมว่า มันผิดและพี่ธรรมคงช่วยเกสไม่ได้ ตอนนี้นักบินยูเนี่ยนรู้ข่าวกันหมดแล้ว เฮ้อ!...” นักบินหนุ่มไม่สามารถพูดอะไรต่อได้อีก เพราะรู้สึกจุกในลำคอ เกสราได้แต่นั่งฟังเงียบ ๆ พยายามคิดว่าเรื่องนี้เป็นไปได้อย่างไร? นักบินหนุ่มได้นำเสนอหนังสือแต่งตั้งพร้อมลายมือชื่อของเกสราเซ็นกำกับอนุมัติ  ผู้บริหารสาวให้การปฏิเสธเสียงแข็งว่าเธอไม่รู้ไม่เห็นด้วยกับความคิดนี้  ทั้งคู่ต่างโต้แย้งกันไปมาอยู่ครู่ใหญ่ จนบานปลายเป็นเหตุให้ธีรธรรมและเกสราต้องทะเลาะกันหนักหน่วง  ผู้บริหารสาวยืนยันว่าเธอไม่ได้มีความคิดเห็นเช่นนั้น  รู้ดีว่าผลเสียมีมากกว่าผลลัพธ์  ส่วนธีรธรรมก็ยืนยันด้วยหลักฐาน พร้อมทั้งบอกกับคนรักถึงผลกระทบที่จะตามมาอีกหลายอย่าง ดอกเตอร์สาวยืนยันเสียงแข็งว่าเธอไม่ได้เซ็นอนุมัติ ชายหญิงเริ่มทะเลาะกันหนักขึ้น จนเกสราเป็นฝ่ายเดินลงไปข้างล่างและขังตัวเองอยู่ในห้องนอนรับแขกบนคอนโดส่วนตัวของธีรธรรม เพราะชายหนุ่มได้กดล็อกประตูห้องด้วยรหัสพิเศษทำให้เกสราไม่สามารถเปิดออกไปได้ นักบินหนุ่มนั่งนิ่งฟังเสียงร้องไห้ของคนรักบนโซฟาหนานุ่มโดยไม่รู้จริง ๆ ว่าควรทำตัวเช่นไรในเวลานี้ สายตาทอดมองโทรศัพท์มือถือของเกสราไม่ห่าง กัปตันหนุ่มยอมเสียมารยาทกดอ่านข้อความที่นายทนงได้ส่งถึงลูกสาว  นักบินหนุ่มได้แต่ถอนหายใจ รู้สึกเหนื่อยแทนเกสรา ก่อนจะเดินไปงอนง้อแฟนสาวเพื่อให้ยอมออกจากห้องนอน เขาพร้อมที่จะเป็นคนสนับสนุนเธอในทุกเรื่อง....แต่อีกฝ่ายกลับยังนิ่งเงียบ  

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

295 ความคิดเห็น