ด้วยรัก...จากใจ (ลุ้นรัก Part 4)

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,471
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    29 มี.ค. 63


ตอนที่ 2

 

                ท่ามกลางไฟแสงสีและเสียงเพลงดังกระหึ่ม ภายในผับหรูย่านอโศกชื่อ เดอะ มอสส์( The Moss) ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในหมู่นักท่องราตรีต่างชาติและกลุ่มนักเที่ยวกลางคืนไฮโซของเมืองไทย อีกมุมหนึ่งของด้านหน้าเวที ซึ่งตอนนี้ดีเจหนุ่มกำลังทดลองฝีมือให้เจ้าของผับได้พิจารณาก่อนตกลงรับเข้าทำงาน  สาวรูปงามกำลังยืนโอบกอดร่างชายหนุ่ม ซึ่งนั่งดื่มอยู่ที่โต๊ะกับหุ้นส่วนของผับคนอื่น ๆ

            “ พี่ธรรมคืนนี้ไปดื่มต่อที่ห้องจีจี้ไหมคะ ” เสียงนางเอกตัวแม่ชื่อดังของวงการละครหลังข่าว กำลังออดอ้อนหนึ่งในหุ้นส่วนผับ

            “ คงไม่อ่ะจีจี้  พอดีเจใหม่ลองงานเสร็จ พี่ธรรมก็กลับบ้านแล้ว คืนนี้เหนื่อยน่ะ ” กัปตันธีรธรรมหนึ่งในหุ้นส่วนของผับตอบกลับนางเอกละครชื่อดัง

            “ โกรธจีจี้เหรอเปล่าคะพี่ธรรมที่ไม่ได้ไปมิลานด้วย ” จีจี้ หรือ จิรนันท์ มักมโน นางเอกสุดเซ็กซี่ตัวท็อปของปกนิตยสารบันเทิงถามฝ่ายชาย

            “ ไม่ได้โกรธ ไหนจีจี้บอกว่ามีงานไงล่ะ ” นักบินหนุ่มตอบกลับปนเสียงหัวเราะตามประสาคนอารมณ์ดี

            “ ไม่โกรธจริงนะพี่ธรรม ” หญิงสาวถามกลับ พร้อมกับรัดร่างชายหนุ่มแน่นขึ้น

            “ แน่สิ ” ฝ่ายชายตอบทันที

            “ ถามจริง พี่ธรรมรักจีจี้บ้างยังคะ? ตอบตามตรงนะ ห้ามโกหก ไม่รู้ทำไมจีจี้ถึงรักพี่ธรรมจัง อยากเป็นแฟนตัวจริงพี่ธรรมซะที เมื่อไหร่จะยอมรับคะ จีจี้ขี้เกียจตอบสื่อเกี่ยวกับภาพหลุดของเราด้วยค่ะ ” คนถูกผู้หญิงบอกรักก่อนยิ้มกว้างมากขึ้น  นึกขำให้กับความอยากรู้ของคนนอกวงการบันเทิงและภาพที่ถูกตั้งใจให้หลุดออกสื่อ  คงไม่ต้องเดาว่าจากฝ่ายไหน

            “ พี่ธรรมบอกจีจี้ชัดเจนตั้งแต่เราคบกันแล้วใช่ไหมว่า พี่ธรรมไม่อยากมีพันธะ แล้วความสัมพันธ์ของเราที่ตกลงกันไว้เป็นแบบไหน? จีจี้ก็เข้าใจดีไม่ใช่เหรอ? ” นักแสดงสาวกอดร่างชายหนุ่มแน่น ก่อนตอบกลับ

            “ จีจี้เข้าใจดีค่ะ แต่อย่าลืมเอากระเป๋าหลุยส์ วิตตองรุ่นใหม่ล่าสุดที่เราตกลงกันไว้ก่อนไปบาเซโลน่านะคะพี่ธรรม นี่ก็เดือนกว่าแล้ว กระเป๋ายังไม่มาถึงจีจี้เลย ” ดาราสาวพราวเสน่ห์ทวงของกำนัลหลังไปร่วมทริปหรรษากับชายหนุ่ม     

            “ ไม่เกินอาทิตย์นี้ กระเป๋าหลุยส์รุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นคงถูกส่งไปถึงหน้าประตูบ้านจีจี้แน่นอน  ถือว่าค่าบริการต่างแดนของจีจี้ พี่ธรรมได้ชำระแล้วนะคนสวย ” นักบินหนุ่มตอบกลับพร้อมส่งยิ้มหวานท่ามกลางแสงไฟสลัว  ดาราสาวยิ้มกว้างตอบรับ พลางนึกถึงวันที่เธอจะได้หิ้วกระเป๋าใบนี้ออกงานก่อนใครในเมืองไทย คงเป็นที่ฮือฮาสามวันสามคืนแน่นอนในหน้าสื่อบันเทิง ดาราสาวยังออดอ้อนนักบินหนุ่มให้ไปค้างที่ห้องพักส่วนตัวของเธอ แต่ชายหนุ่มกลับปฏิเสธเสียงแข็ง จนนางเอกจอแก้วชื่อดังของวงการหมดความอดทนที่จะตื๊อต่อ  จึงร่วมสนทนากับคนอื่น ๆ  ระหว่างที่หุ้นส่วนกำลังพูดคุยกันถึงรายรับรายจ่ายของผับ  สำหรับธีรธรรมแล้ว ที่ยอมลงทุนเป็นหุ้นส่วนของผับแห่งนี้ก็เพราะอยากหาสถานที่ให้วงสกินดี๊ฟ (Skin Deep) ซึ่งเป็นวงดนตรีของนักบินโดยเฉพาะ มีที่เล่นประจำและเป็นแหล่งพบปะเพื่อนฝูงในวงการบินด้วยกัน  ไม่ได้คิดมุ่งหวังผลกำไรแม้แต่น้อย แค่ทุกเดือนมีรายได้เข้ากระเป๋าของเขาบ้าง ก็ถือว่าคุ้มทุนที่ได้ลงทุนไปแล้ว  ระหว่างที่โต๊ะเจ้าของผับกำลังสนทนากันเกี่ยวกับเรื่องงาน  ทางด้านเวทีก็เริ่มมีเหตุการณ์ที่ไม่น่าประทับใจเกิดขึ้น เนื่องจากชาวต่างชาติได้ขึ้นไปบนเวที  กล่าววาจาต่อว่าดีเจที่ทำหน้าที่เปิดเพลงบนเวทีว่า เปิดเพลงได้แย่มาก ไม่สนุก ถ้าจะเปิดเพลงแบบนี้อย่ามาเป็นดีเจเลย  ก่อนปัดเครื่องมิกซ์เพลงลงจากโต๊ะ ดีเจสุดเซอร์ได้กล่าวห้ามดีดีเพราะรู้ว่าอีกฝ่ายเมามาก แต่ชายต่างชาติกลับลงมือทำร้ายร่างกายดีเจต่อหน้านักท่องเที่ยวคนอื่นเพราะถูกสั่งห้าม  การ์ดของผับกลุ่มหนึ่งก็ได้เดินขึ้นเวทีเพื่อไกล่เกลี่ยสถานการณ์  กลุ่มเพื่อนชายของชาวต่างชาติผู้ก่อเหตุกลัวว่าเพื่อนจะถูกรุมยำจึงเดินขึ้นไปช่วย  หลังจากนั้นความชุลมุนวุ่นวายจึงบังเกิด จนกว่าจะควบคุมสถานการณ์ให้สงบได้ ทำเอานักท่องราตรีกระเจิงออกไปด้านนอก เพราะกลัวว่าจะโดนลูกหลง  ธีรธรรมเดินเข้าไปประคองร่างดีเจที่มาลองงานกับเพื่อนชายอีกคนที่รู้จักชายหนุ่มดี

            “ เกริก! เกริก! ” ธีรธรรมมองหุ้นส่วนอีกคนปลุกชายหนุ่มรุ่นน้องให้ตื่นด้วยสีหน้าวิตกกังวล อีกทั้งตอนนี้ชายหนุ่มหน้าตาบวมปูดเลือดได้ไหลออกจากจมูกและริมฝีปาก

            “ นายรู้จักดีเจคนนี้ด้วยเหรอ? ” นักบินหนุ่มถามพร้อมทั้งแนะนำให้รีบพาไปโรงพยาบาล

            “ รู้จักดีมากเลยล่ะ ถือเป็นน้องรักก็ว่าได้ เกริก! เกริก! อย่าหลับนะเกริก! รถพยาบาลมาแล้ว ” ธีรธรรมมองดูเจ้าหน้าที่ตรวจอาการคนเจ็บ ดวงตาเบิกกว้างมากขึ้นเมื่อได้ยินเพื่อนชายแจ้งชื่อและนามสกุลของคนเจ็บ ถึงกับทวนชื่อที่ได้ยินเมื่อครู่อีกครั้ง นายเกริกพล มงคลประภา

            “ โก้! ไอ้น้องคนนี้เป็นลูกชายท่านรองนายกรัฐมนตรีหรือเปล่า? ” ธีรธรรมเอ่ยปากถาม

            “ ใช่! แต่เกริกมันเป็นคนไม่ชอบทำตัวเด่นตัวดัง นี่ถ้าพ่อมันรู้นะ ไอ้ฝรั่งพวกนั้นเตรียมตัวออกนอกประเทศได้เลย ” เจ้าของผับอีกคนกล่าวกับธีรธรรม ก่อนจะเดินตามเปลคนเจ็บออกไปด้านนอก

            “ ขอเราดูแลน้องชายคนนี้ด้วยคนนะโก้ ” ธีรธรรมกล่าวเสียงเข้ม เวลานี้คนที่น่าเป็นห่วงมากที่สุดคือคนที่กำลังอยู่บนรถพยาบาล นักบินหนุ่มรีบเดินกลับที่รถของเขาเพื่อขับตามรถหวอข้างหน้า พลางนึกถึงหน้าสาวอีกคนที่ใช้นามสกุลเดียวกัน

 

 

 

 

 

            สายตาคู่สวยก้มลงมองเวลาที่ข้อมือเล็ก นี่เกือบจะห้าทุ่มแล้วเหรอเนี่ย เกสรานั่งทำงานจนกว่าจะเสร็จก็เวลานี้ประจำ เพราะต้องติดต่องานทั้งในทวีปยุโรปและอเมริกา แต่ถ้าคืนไหนต้องออกงานเลี้ยงกลางคืนที่เลี่ยงไม่ได้ หญิงสาวจะต้องนอนดึกมากกว่านี้  ชีวิตผู้บริหารใครว่าจะได้นั่งทำงานอยู่แค่บนโต๊ะหรู แต่งตัวสวยมาทำงานไปวัน ๆ  มีเลขาหลายคนช่วยทำงาน มีคนขับรถให้นั่งสบาย ๆ  แต่ใครจะรู้จริงบ้างว่า งานนี้ที่เกสราทำนั้นมันหนักมากขนาดไหน  ตั้งแต่เข้ารับตำแหน่งดีดีของการบินแห่งชาติ เวลาส่วนตัวที่มีก็คือเวลานอนพักผ่อน เธอทำงานวันละ 16 ชั่วโมงหรือมากกว่านั้นทุกวัน ไม่มีแม้แต่วันหยุดมาเป็นเวลาปีกว่าแล้ว เพราะต้องการทำงานเพื่อพิสูจน์ความสามารถที่มีในตัวเองและยังมีงานที่จะต้องสะสางอีกเยอะมาก มือเรียวสวยคว้าเครื่องมือสื่อสารขึ้นมา ก่อนจะโทรหาน้องชายสุดที่รักเพื่อจะไปขออาศัยหลับนอนที่คอนโดด้วย  เพราะไม่อยากคุยกับบิดาเรื่องซื้อเครื่องบินจากประเทศอาหรับ

            “ นายเกริก รับโทรศัพท์พี่ซะทีสิ ” หญิงสาวพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะวางโทรศัพท์ลงที่โต๊ะ คิดว่าอีกสักพัก น้องชายคงโทรกลับ ก่อนจะหันไปสั่งเลขาสาวที่นั่งทำงานเป็นเพื่อน

            “ งานพรุ่งนี้พร้อมมอบให้เลขาก่ะเช้าทำแล้วใช่ไหมคะ ”

            “ พร้อมแล้วค่ะคุณเกส ” เลขาสาวตอบเสียงใส เพราะกำลังจะได้เวลาเลิกงาน

            “ ถ้างั้นเกสขอตรวจดูอีกครั้งหน่อยนะคะ ” เลขาสาวรีบยื่นรายการงานให้ผู้บริหารตรวจทานดูอีกครั้ง ก่อนจะโดนทักท้วงจุดที่ผิดและต้องแก้ไขทันที  มิเช่นนั้นจะเกิดความสับสน เลขาสาวอยากจะยกมือขึ้นปาดเหงื่อแห้งที่หน้าผาก  ยอมรับว่าการทำงานของเกสรามีประสิทธิภาพสูงมาก  ผิดนิดผิดหน่อยรู้หมดและต้องรีบแก้ไขทันทีให้ดีถูกใจนายสาว  จนกว่าเจ้านายและลูกน้องจะเดินออกจากออฟฟิศได้ก็เที่ยงคืนกว่า  รถตู้ยุโรปสีดำมันวาวกำลังขับเคลื่อนออกจากหน้าตึกสูงชัน  เกสราเหนื่อยกับการโทรหาน้องชาย จึงส่งข้อความไปบอก  ทันทีที่สัญญาณแจ้งข้อความขาเข้าปรากฏบนหน้าจอเครื่องมือสื่อสาร  สายตานักบินหนุ่มรีบก้มลงอ่านทันทีอย่างถือวิสาสะ “ นายเกริก... คืนนี้พี่จะไปนอนด้วยนะ กำลังออกจากออฟฟิศ  ทำอะไรอยู่ ทำไมเงียบจัง...แล้วเจอกันนะ คิดถึงเกริกมาก มีเรื่องอยากคุยด้วยเยอะเลย...”  หลังจากที่ข้อความได้ถูกส่งไปเกือบสิบนาที เกสรายกโทรศัพท์ขึ้นมาดู  เพราะน้องชายยังไม่ได้ติดต่อกลับมา  หญิงสาวจึงโทรกลับไปหาอีกครั้ง  เสียงสัญญาณรอสายดังไม่กี่ครั้ง  ปลายสายก็ส่งเสียงตอบรับเพราะอีกฝ่ายโทรมาหลายครั้งแล้ว    

            “ สวัสดีครับ  ผมชื่อธีรธรรม เป็นคนรับสายแทนคุณเกริกครับ ” เกสรานิ่งงันไปชั่วขณะหนึ่ง ยิ่งได้ยินชื่อคนรับโทรศัพท์แล้ว  หัวใจหญิงสาวเต้นระรัว  หายใจไม่ทั่วท้อง ความสงสัยมากมายกำลังก่อตัว แต่ยังพอมีสติถามถึงน้องชายสุดที่รัก

            “ เกริกอยู่ไหนคะ? คุณ...ธีรธรรมถึงรับสายแทน ”

            “ ตอนนี้น้องชายคุณอยู่ที่โรงพยาบาล  ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้นนะครับ ผมขอรับผิดชอบทุกอย่างเอง ” ธีรธรรมพูดจบ เสียงถามชื่อโรงพยาบาลและอาการอื่น ๆ เกี่ยวกับเกริกพลทันที  กัปตันหนุ่มจึงบอกชื่อโรงพยาบาลกับญาติคนเจ็บ ส่วนอาการนั้นยังไม่รู้ชัด  เกสราสั่งคนขับรถให้ไปหาน้องชายแทน  ทันทีที่หญิงสาวก้าวเท้าลงจากรถ  คนที่ยืนรออยู่ตรงประตูทางเข้าได้เดินเข้ามาหาพร้อมถุงกระดาษในมือ  ก่อนจะพาเกสราขึ้นลิฟต์ไปหาคนเจ็บ การสนทนาของหนุ่มสาวยังไม่ทันได้เริ่มต้น  เสียงโทรศัพท์ของเกสราจึงดังขึ้น  ชายข้างกายแอบลอบมองอาการถอนหายใจและสีหน้าเรียบขรึมของหญิงสาว ที่ปล่อยให้เสียงเครื่องสื่อสารสั่นสะเทือนในกระเป๋าถือ  สาวงามข้างกายธีรธรรมยังสวมเสื้อผ้าชุดเดียวกันกับเมื่อตอนบ่าย นักบินหนุ่มสัมผัสได้ถึงความวิตกกังวลในตัวผู้บริหารสาวคนเก่ง ทันทีที่ประตูลิฟต์เปิดออก

            “ ด้านนี้ครับคุณเกสรา ” ธีรธรรมบอกกับหญิงสาว เมื่อทั้งคู่ได้เดินไปถึงหน้าห้องไอซียู เกสราแทบเข่าอ่อน นี่น้องชายสุดที่รักของเขาเป็นหนักถึงขนาดนี้เลยเหรอ 

            “ สวัสดีครับเกส ไม่ต้องห่วงเกริกนะ เกริกต้องปลอดภัย ” เสียงเจ้าของผับอีกคนกล่าวขึ้น พร้อมทั้งอธิบายเรื่องราวที่เกิดขึ้นให้หญิงสาวฟัง  เจ้าของที่เกิดเหตุนึกขอบคุณพี่สาวคนเจ็บที่เข้าใจเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น  ถึงจะโกรธชาวต่างชาติมากที่ทำร้ายน้องเธอ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เกสราจึงขอร้องให้ทางผับช่วยปิดข่าว กลัวว่าจะกระทบต่อชื่อเสียงของบิดา  หนึ่งในเจ้าของกล่าวอย่างมั่นใจว่า จะไม่มีข่าวหลุดออกไปถึงสื่อแน่นอน พลอยทำให้เกสราโล่งอกไปมาก  ส่วนตัวเธอคงยังไม่บอกทางบ้านตอนนี้ ขอรอดู อาการน้องชายก่อน  ธีรธรรมพอรู้เรื่องคร่าว ๆ ของสองพี่น้องจากเพื่อนชายที่นั่งเฝ้าคนเจ็บด้วยกันมาบ้างแล้ว  พี่น้องคู่นี้แตกต่างกันสุดขั้ว พี่สาวเป็นลูกที่อยู่ในกรอบและระเบียบที่พ่อแม่วางไว้ให้อย่างเคร่งครัด  ชีวิตของเกสราเหมือนได้ถูกขีดเส้นให้เดินแล้วตั้งแต่เกิด  ส่วนน้องชายนั้น  กลับเลือกที่จะเดินออกจากกรอบที่บิดามารดาได้ล้อมไว้  เกริกพลเลือกทำในสิ่งที่เขาชอบและอยากที่จะทำ  โดยเฉพาะเรื่องอิสระทางความคิดและการใช้ชีวิต  จึงสำคัญมากกับชายหนุ่มถึงแม้จะต้องผิดใจกับผู้ให้กำเนิดก็ตาม

            “ คุณเกสราดื่มน้ำผลไม้กับขนมนี่สักหน่อยสิครับ ไม่รู้อีกนานแค่ไหนน้องชายคุณถึงจะออกมา กินอะไรรองท้องบ้างจะดีกว่านะครับ ” ธีรธรรมยื่นขวดน้ำผลไม้พร้อมหลอดและขนมที่แวะซื้อตอนรอหญิงสาวให้  ที่ขาดไม่ได้คือรอยยิ้มแสนหวานที่ส่งไปพร้อมของกิน  ผู้บริหารสาวเงยหน้ามองคนหาขนมและน้ำไว้รอ พลางนึกถึงคนในห้องไอซียู  ผู้ชายตรงหน้านี้กำลังทำหน้าที่แทนน้องชายเธอเหรอคืนนี้? ทุกครั้งที่กลับบ้านเกริกพลมักจะมีของกินเตรียมไว้รอต้อนรับ  ดึกดื่นขนาดไหนขอแค่บอกว่าพี่สาวอยากกินอะไร? น้องชายสุดที่รักของเธอจะต้องลุกไปทำให้กินจนได้

            “ กินสิครับคุณเกสรา หรือจะให้ป้อน ” ธีรธรรมคว้ามือบางของหญิงสาวตรงหน้าให้จับขวดน้ำผลไม้ ก่อนจะหยิบหลอดจ่อปากคนสวย  เกสราดึงมือกลับและรับขวดไปดูดน้ำจากหลอดเอง

            “ ขอบคุณมากนะคะ  คุณธีรธรรมไม่ต้องเรียกคุณเกสราเหมือนที่ห้องประชุมก็ได้ค่ะ  ตอนนี้นอกเวลางานแล้ว เรียก เกส เหมือนพี่โก้ก็แล้วกันนะคะ ” รอยยิ้มบางที่เผยให้ธีรธรรมได้เห็น ชายหนุ่มถึงกับยิ้มกว้างมากขึ้น

            “ ถ้างั้นเกส เรียกผมว่าพี่ธรรม เหมือนพี่โก้แล้วกันนะครับ เข้าห้องประชุมค่อยเรียกชื่อจริงกัน ” นักบินหนุ่มกล่าวปนเสียงหัวเราะเบา ๆ

            “ ตกลงค่ะ ” เกสราตอบพร้อมรอยยิ้มที่เผยกว้างขึ้น เมื่อตาสบตา หัวใจเจ้ากรรมเริ่มเต้นระทึก ร่วมงานกันมาเป็นปี  เจอหน้ากันก็บ่อย แต่พึ่งจะได้มีโอกาสใกล้ชิดกันก็วันนี้

            “ เกสจะกินขนมอีกไหมครับ  พี่ธรรมจะลงไปซื้อให้หรือจะลงไปซื้อด้วยกัน ” กัปตันหนุ่มถาม เพราะเห็นสาวสวยกินอย่างเอร็ดอร่อยหรือเพราะหิวจัดก็ไม่รู้

            “ เกสอิ่มแล้วค่ะ ไม่เอาอะไรเพิ่มอีกแล้ว ” การสนทนาของเกสราและธีรธรรมได้เริ่มต้นขึ้น  สายตาหนุ่มอีกคนที่เฝ้ามองอาการของเพื่อนชายได้แต่ยิ้มอ่อน  ท่าทางนายธีรธรรมคงจะเลิกกลัวฝนก็ตอนนี้กระมัง...

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

295 ความคิดเห็น

  1. #110 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 09:04

    พี่ธรรมน่ารักอ่ะ

    #110
    0
  2. #24 pimpim (@pimpimwall) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 22:28
    คุณเกสมีแอบชอบพี่ธรรมด้วย
    #24
    1
    • #24-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 2)
      5 มีนาคม 2561 / 16:02
      ขอนิดละกันเนอะ 555 ก้พี่แกน่ารักนี่นา
      #24-1
  3. #10 Poo7979 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 11:21
    เพียงแค่เริ่มเรื่องก็ได้ใจแล้วจ้า รอนะตัวเอง
    #10
    1
    • #10-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 2)
      26 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:06
      ดีใจที่ตัวเองก็ตามมาแล้ว 555 ชอบจริงป่าว ได้ยินแบบนี้มีกำลังใจเลย
      #10-1
  4. #9 Kaen (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:18
    รักพี่รินทร์ รักพี่ทิม รักพี่ดล และจะมารักพี่ธรรมต่ออีกคนค่ะ
    #9
    1
    • #9-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 2)
      26 กุมภาพันธ์ 2561 / 16:05
      มา มา มาเลย อย่างนี้คุณแม่ชอบค่ะ 555
      #9-1
  5. #7 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:07
    รอติดตามค่ะ
    #7
    1
    • #7-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 2)
      25 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:11
      ขอบคุณที่ตามกันมานะคะ น่ารักที่สุดเลย
      #7-1