ด้วยรัก...จากใจ (ลุ้นรัก Part 4)

ตอนที่ 15 : ตอนที่ 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,049
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    3 เม.ย. 63

ตอนที่ 15

            นายทนงมองสาวใช้ลากกระเป๋าเดินทางขนาดย่อมไปที่ประตูทางออกบ้าน  เมื่อหันไปเห็นภรรยาที่กำลังเดินลงมาจากบันไดถึงกับยิ้มกว้างอย่างอารมณ์ดี  ก่อนเอ่ยปากถาม

            “ คืนนี้เราจะไปนอนค้างที่ไหนกันเหรอคุณ? ”

            “ ไม่ได้ไปไหนหรอกค่ะ กระเป๋าเสื้อผ้านั่นเป็นของเกส  เห็นว่าคืนนี้จะไปสิงคโปร์กับธรรม ” นางดวงรัตน์ตอบสามีสีหน้าบ่งบอกถึงความพึงพอใจ

            “ ดี! ดีมากลูกพ่อ  มันต้องอย่างงี้สิ  เกสนี่ฉลาดเหมือนคุณไม่มีผิด ” ท่านรองนายกรัฐมนตรีกล่าวปนเสียงหัวเราะ  ส่งสายตามองภรรยาหวานฉ่ำ

            “ เกสนี่ได้ดั่งใจพ่อแม่จริง ๆ ท่าทางลูกสาวเราจะสนิทกับธรรมมากขึ้นแล้ว ต่อไปคงชี้นกเป็นนกชี้ไม้เป็นไม้  ผู้ชายอย่างธรรมคงรักและหลงลูกสาวเรามาก คงไม่กล้าขัดคำขอหรอก  เชื่อสิ ” มารดาเกสรายิ้มที่มุมปาก  ท่านรองนายกรัฐมนตรีเห็นด้วยกับภรรยา

            “ ตอนนี้เราสองคนก็ค่อย ๆ ไปตะล่อมบุรินทร์ซะหน่อย เผื่อวันหนึ่งข้างหน้าอาจเปลี่ยนใจ  อยากลองมาเล่นการเมืองดูบ้าง ” นายทนงกล่าวพลางหัวเราะดีอกดีใจ

            “ เชื่อเถอะค่ะว่าเกสจะไม่ทำให้เราผิดหวังเหมือนเกริกเป็นอันขาด อีกหน่อยบุรินทร์คงใจอ่อน  ยอมมาเล่นการเมือง ” นางดวงรัตน์กล่าวด้วยความมั่นใจ  อีกทั้งบุรินทร์เองเป็นคนที่มีความน่าเชื่อถือมาก

            “ อย่าพูดถึงชื่อนายเกริกให้ผมได้ยินเลยคุณ  ในเมื่ออยากเป็นลูกไม่รักดี  ก็ปล่อยให้มันดิ้นรนเอาเอง  ดูซิว่าจะไปได้สักกี่น้ำกันเชียว  ไอ้คุณหนูเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ ผยองดีนัก ” นายทนงกล่าวด้วยอารมณ์เคืองลูกชายหัวแก้วหัวแหวน

            “ ช่างเถอะคุณ  เดี๋ยวเกสก็ดึงเกริกให้เข้าที่เข้าทางเอง ว่าแต่ลูกสาวเรานี่  ถือว่าเป็นผู้หญิงที่เพอร์เฟคมากในประเทศเลยนะ หน้าที่ต่อไปของฉันก็คือ  นำเสนอเกสออกสื่อให้มากขึ้น  ต้องอวดความเก่งของเกสให้โดดเด่นมากกว่านี้  เพื่อเส้นทางก้าวสู่การเป็นนายกรัฐมนตรีหญิงในอนาคต ” นางดวงรัตน์กล่าวด้วยความภาคภูมิใจ 

            “ คุณพูดยังก่ะเกสไม่เป็นที่รู้จักของคนในประเทศยังงั้นล่ะ  เอาเป็นว่างานไทยเบสที่จะจัดขึ้นอีกสองอาทิตย์ข้างหน้า  พี่จะล็อบบี้ตำแหน่งผู้บริหารดีเด่นให้เกสเอง ” สามีภรรยาส่งยิ้มให้กันด้วยความปลื้มปีติ อย่างน้อยนี่เป็นการเริ่มต้นเบิกทางให้ผู้บริหารสายการบินแห่งชาติก้าวสู่ตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดของประเทศเป็นลำดับต่อไป

 

 

 

            เกริกพลกำลังสนุกอยู่การถ่ายภาพสนามบินจากห้องทำงานส่วนตัวของพี่สาว  สลับกับการโต้ตอบข้อความกับบรรดาสาว ๆ ที่ส่งมาทักทาย  ระหว่างที่หนุ่มผมยาวสลวยรัวกดชัตเตอร์เครื่องบินขึ้นและลงอย่างเพลิดเพลิน  ผู้บริหารอายุน้อยได้เดินเข้ามาที่ห้องทำงานเพื่อเตรียมตัวไปที่สนามบินพร้อมน้องชาย

            “ เป็นไงบ้างเกริก? รอพี่นานไหม? ” เกสราถามน้องชาย

            “ จะว่านานก็ไม่นาน เพราะเกริกเองก็ถ่ายรูปรอเพลินเลย  วิวห้องทำงานพี่เกสสุดยอดมาก  วันหน้าขอมาอีกนะ ” เกริกพลกล่าวชมพร้อมกับยกมือเสยผมแสกกลางที่ร่วงลงมาปิดแก้ม  ผู้เป็นพี่สาวยิ้มด้วยความยินดี 

            “ ไหน....ขอดูผลงานหน่อยสิ  คุ้มกับค่าเลนส์ที่ซื้อให้หรือเปล่า ” เกสราไม่พูดเปล่ายื่นมือไปดึงกล้องถ่ายรูปจากมือน้องชายมากดดู พลางยิ้มแป้นและกล่าวชมฝีมือการถ่ายภาพของเกริกพลด้วยความจริงใจ  พร้อมทั้งบังคับขอนำภาพที่ชายหนุ่มถ่ายส่งไปให้บริษัทการบินพิจารณาอีกด้วย 

            “ พี่เกส..เมื่อคืนเป็นยังไงบ้าง? ” ผู้บริหารสาวหน้าแดงระเรื่อเมื่อได้ยินคำถาม

            “ ก็....”

            “ ก็อะไร...เล่ามานะพี่เกส! ” เกริกพลมองอาการเอียงอายของพี่สาวด้วยความอยากรู้ พร้อมทั้งข่มขู่แต่ไม่จริงจังนัก  ผู้บริหารสาวได้แต่นั่งอมยิ้ม  คิดถึงเรื่องเมื่อคืนที่ผ่านมาระหว่างอยู่กันสองต่อสองนักบินธีรธรรม  เกริกพลขู่จนเหนื่อย พี่สาวก็เอาแต่หัวเราะหน้าแดงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

            “ แล้วเกริกล่ะ  เมื่อคืนไปนอนที่ไหน?  ถึงไม่กลับคอนโดพี่ธรรม ” ผู้บริหารสาวถามเพื่อเปลี่ยนหัวข้อสนทนา

            “ ไม่ต้องแถเลยพี่เกส  จะพูดหรือไม่พูด  บอกมา! ” เกริกพลกระโดดเข้าไปล็อกคอพี่สาวพร้อมขู่ฟ่อ  เกสราถึงกับระเบิดเสียงหัวเราะดังทั่วห้อง

            “ บอกแล้ว...บอกแล้ว...ปล่อยนะเกริก  พี่เจ็บ!

“ ว่ามา? ” เกริกพลยอมปล่อยร่างระหง  สบตาเกสราเชิงปรามว่าห้ามบิดพลิ้วและรอฟังคำบอกเล่า

“ ก็เกือบไปแล้วเหมือนกัน ดีที่พี่ธรรมหยุดตัวเองเอาไว้ก่อน ” พี่สาวหนุ่มผมยาวยิ้มกว้าง

“ เฮ้อ! เสียดายจัง ” เกริกพลอุทานดัง  หายใจดังพรืด  ส่ายหัวไปมา ก่อนจะเป็นฝ่ายร้องโอดโอย เพราะโดนพี่สาวฟาดเข้าให้ที่แผ่นหลังหลายที

“ แทนที่จะห่วงพี่สาวตัวเอง ” ผู้บริหารสาวต่อว่าน้องชายปนเสียงหัวเราะ  ก่อนจะถามกลับบ้างว่าเกริกพลไปนอนที่ไหนเมื่อคืน  หนุ่มผมยาวบอกแค่ว่าไปนอนค้างคอนโดเพื่อน แต่ไม่ได้ลงรายละเอียดลึก  ว่าเพื่อนที่ว่าคือผู้หญิงที่พบกันครั้งแรกในผับ  คุยถูกใจเลยตามไปคุยต่อที่ห้องพักหญิงสาว  เกริกพลไม่อยากบอกความจริงกับพี่สาว  เพราะคุณเธอคงไม่เข้าใจ  พานจะซักข้อมูลเพิ่มตามนิสัยคนใฝ่รู้  เดี๋ยวธีรธรรมจะโดนหางเลขไปด้วย  หนุ่มเซอร์นึกดีใจที่กัปตันหนุ่มทำตามที่พูดไว้กับเขา

“ ทีนี้พี่เกสเข้าใจหรือยังครับ  เรื่องที่เคยถามเกริกน่ะ ให้ทวนคำถามไหม? ว่าเคยถามเรื่องอะไร? ”

“ ไม่ต้องหรอก! พี่พอจะเข้าใจเรื่องอารมณ์ลึกซึ้งบ้างละ เกิดขึ้นแล้วหยุดยาก  ต้องขอบคุณพี่ธรรมที่เป็นฝ่ายถอนตัวก่อน  แล้วอย่างนี้...เมื่อไหร่ถึงจะมีอะไรกันจริง ๆ อ่ะหรือเกริกคิดว่า  มันเร็วไปไหม? ที่พี่จะมีอะไรกันกับพี่ธรรม ” เกสราปรึกษาน้องชายอย่างเปิดเผย

“ เรื่องมีช้าหรือเร็ว ก็ขึ้นอยู่กับพี่เกสแล้วล่ะ ว่าพร้อมที่จะมีเมื่อไหร่  แต่ถ้าจะให้ตอบในมุมมองของเกริกนะครับ  การที่เราตกลงจะเป็นแฟนกับใคร  อย่างน้อยก็ต้องรู้จักกันมาสักระยะหนึ่งละ  ก่อนจะพัฒนาไปถึงการมีเพศสัมพันธ์  อีกอย่างความรักของพี่เกสกับพี่ธรรมเนี่ยเป็นความรักแบบผู้ใหญ่ ที่พร้อมจะสร้างครอบครัวร่วมกัน  ไม่ใช่ความรักแบบวัยอยากรู้อยากลอง  มองเรื่องเซ็กซ์เป็นเรื่องสนุกโดยขาดการไตร่ตรอง  ดังนั้นถ้าพี่เกสจะมีอะไรกับพี่ธรรมก็ไม่ใช่เรื่องผิดนี่  เพราะพี่ทั้งสองต่างก็โต ๆ กันแล้ว  มองกันมาเป็นปีพึ่งจะมาสปาร์คกัน ” เกสรานั่งฟังน้องชายอธิบายและคิดตาม 

“ พี่รักพี่ธรรมมาก  และคิดว่าผู้ชายคนนี้จะต้องเป็นสามีและพ่อที่ดีของลูกด้วย  แต่ก็ยังอดคิดไม่ได้ว่า  เร็วเกินไปหรือเปล่าที่จะมีอะไรกัน? กลัวคุณพ่อคุณแม่ดุเอาก็ด้วย ” สิ้นเสียงสารภาพของพี่สาว คือเสียงหัวเราะดังลั่น  พอเกริกพลหยุดหัวเราะได้ จึงยกมือขึ้นเสยผมที่ร่วงลงมาปิดแก้มขึ้นทัดหู  สบตาพี่สาว

“ อย่าคิดเรื่องกลัวเอาเองสิพี่เกส   เกริกคิดว่านะ  ป่านนี้คุณพ่อคุณแม่แทบอยากจะบอกให้ทางบ้านพี่ธรรมไปสู่ขอพี่เกสซะวันนี้ พรุ่งนี้เลย ยิ่งถ้าได้รู้ว่าพี่เกสไปนอนบนเตียงพี่ธรรมติดกันสองคืนแล้ว  มีหวังฝ่ายชายถูกเรียกให้ไปพบตัวด่วนแน่ ” เกริกพลหัวเราะร่วนอย่างรู้ทันความคิดบิดามารดา

“ ขนาดนั้นเชียว...” เกสราสนทนากับน้องชายยังไม่ทันจบ  เสียงโทรศัพท์ส่วนตัวได้ดังขึ้นและคนที่โทรเข้ามาก็ไม่ใช่ใครที่ไหน คือกัปตันประจำตัวเกสรานั่นเอง  หนุ่มผมยาวเก็บกล้องและอุปกรณ์ต่าง ๆ ลงเป้สะพายหลัง  เริ่มเตรียมตัวสำหรับออกเดินทางระหว่างที่พี่สาวสนทนากับปลายสาย  ทันทีที่ผู้บริหารสาวสวยวางสายจากคนรัก  จึงหันมาบอกน้องชาย

“ อีก 20 นาที พี่ธรรมจะมาถึงหน้าบริษัท  พี่ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะเกริก ” หนุ่มผมยาวยิ้มให้กับความสุขของพี่สาว  คนเราเวลามีความรัก  อะไรก็ดูสดชื่นสดใส  เกริกพลยิ้มกว้างมากขึ้นเมื่อนึกถึงสุภาพบุรุษผู้เข้ามาดูแลหัวใจพี่สาวสุดที่รักของเขา  เมื่อสองพี่น้องขึ้นรถเก๋งส่วนตัวของธีรธรรมไปยังสนามบิน  บุคคลที่ยืนส่งเจ้านายอยู่เบื้องหลัง  รีบหันหน้าเข้าหากัน ปากเริ่มสนทนาถึงนักบินหนุ่มรูปงามกับผู้บริหารสาวสวยคนเก่ง ชวินเดินกลับเข้าไปในตึกสูง  ด้วยความเจ็บใจ ในเมื่อเจ้านายไม่อยู่  เรื่องอะไรเขาจะอยู่ทำงานล่ะ  ชายหนุ่มหันไปบอกเลขาคนอื่นว่าเขาจะไปข้างนอกพร้อมกับกำชับให้ทำงานให้เสร็จด้วย  ซึ่งบรรดาเลขาสาวต่างพยักหน้ารับทราบด้วยดี  ชวินเดินตรงไปยังรถส่วนตัวของเขา  ในเมื่อการคบหากันระหว่างเกสราและธีรธรรมเริ่มเปิดเผย  งานนี้เขาก็เรื่องสนุกเล่นซะแล้ว  ชวินยอมรับว่าไม่ค่อยชอบขี้หน้าธีรธรรมนัก  ถ้าได้ก่อกวนอยู่ห่าง ๆ คงสนุกไม่น้อย   ว่าแล้วเลขาหนุ่มจึงโทรหาบุคคลที่จะใช้เป็นหมากเดินเกมแทนเขา 

สายตาของลูกเรือและพนักงานภาคพื้นดินที่จับตามองความใกล้ชิดสนิทสนมของผู้บริหารสายการบินคนเก่งซึ่งเดินควงคู่กับกัปตันรูปงามไปยังทางขึ้นเครื่อง  ทำให้หลายคนอดคิดอดสงสัยไม่ได้  ว่าคู่นี้มีอะไรในกอไผ่หรือเปล่า?

“ พี่ธรรม!

“ จับมือแฟนเดินไปขึ้นเครื่อง เพื่อเป็นกำลังใจก่อนไลน์เช็ก  ทำไมต้องถลึงตาใส่ด้วยเหอะเกส ” ธีรธรรมหันไปมองหน้าแดงระเรื่อของเจ้าของมือบาง  ซึ่งทั้งคู่กำลังจะเดินเข้าเครื่องบิน

“ ก่อนลงรถก็ให้กำลังไปแล้วชุดใหญ่  อย่าบอกนะคะว่า ตลอดการเดินทางต้องนั่งใกล้ ๆ ให้กำลังไปจนถึงสิงคโปร์ ” กัปตันหนุ่มยิ้มกว้างอย่างพึงพอใจ  ที่เกสรารู้ทัน  แน่นอนเก้าอี้อีกตัวในห้องนักบินเที่ยวบินนี้จะต้องมีเกสรานั่งอยู่ด้านหลังของเขา  เกริกพลแสยะยิ้มให้กับเสียงซุบซิบนินทาของลูกเรือรอบกายเขา  สงสัยเที่ยวบินนี้  ลูกเรือคงไม่เป็นอันทำงานแน่ ๆ ก็ผู้บริหารสาวสวยเล่นเปิดตัวแฟนหนุ่มนักบินอย่างเปิดเผย  เรื่องใหญ่ระดับองค์กรแบบนี้  มีหรือแมลงเม่า แมลงวัน จะไม่อยากรู้ลึกไปกว่านี้          

      

               

           

           ระหว่างที่เกสราเดินตรวจบริเวณรอบเครื่องบินก่อนออกเดินทาง  ซึ่งเป็นสิ่งที่นักบินถือปฏิบัติอย่างเคร่งครัดโดยมีกัปตันคนรู้ใจเป็นผู้บรรยายขั้นตอนการตรวจสอบเครื่องบินในจุดสำคัญสลับกับกัปตันอาวุโส  ผู้ซึ่งทำหน้าตรวจสอบการทำงานของธีรธรรมในคืนนี้  ส่วนเกริกพลนั้นขอถ่ายรูปเครื่องบินและสนามบินรอ  เพราะโอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อย ๆ ดูเหมือนกัปตันหนุ่มจะพบว่ายางล้อเครื่องบินมีปัญหา  จึงเรียกช่างผู้รับผิดชอบงานกะนี้มาดูเพิ่ม  สาวสวยวัยละอ่อน  แต่ดูทะมัดทะแมง  เกสราถึงกับทึ่งมาก  อีกทั้งไม่เคยคิดว่าผู้หญิงจะสามารถทำงานด้านช่างได้  ถือเป็นการเปิดมุมมองใหม่ให้กับผู้บริหารสาว  นึกดีใจที่ได้ลงมาสัมผัสบรรยากาศการทำงานจริง  ซึ่งไม่ใช่แค่ในส่วนของนักบินเท่านั้น  แต่วันนี้เกสราได้รู้และได้เห็นการทำงานของลูกน้องแผนกต่าง ๆ อีกมุมหนึ่ง  เมื่อผู้บริหารสาวมองไปยังห้องทำงานสุดหรูบนยอดตึกสูงชันจากจุดที่ยืนอยู่  ทำให้เธอคิดได้ว่าการมองจากที่สูง  จะเห็นเพียงความสวยงามไม่ต่างอะไรกับภาพลวงตา ที่มองไม่เห็นรายละเอียดต่าง ๆ ของรากฐานได้ทุกซอกทุกมุม  ระหว่างที่กำลังวุ่นอยู่กับการเปลี่ยนล้อนกยักษ์ใหม่  สภาพดินฟ้าอากาศกลับไม่ราบรื่นเสียแล้ว  สายลมพัดเตือนเปรียบเสมือนสัญญาณแจ้งว่าฝนระลอกใหญ่กำลังจะมาเยือน  แสงฟ้าแลบปนเสียงฟ้าร้องคำรามเริ่มประชิดพื้นที่สนามบินขนาดใหญ่  เมื่องานภาคพื้นดินได้ถูกแก้ไขเรียบร้อยแล้ว  ธีรธรรมคว้าข้อมือเล็กของเกสราให้รีบเดินไปยังบันไดเพื่อกลับไปยังห้องนักบิน  หลังจากที่กัปตันหนุ่มและแฟนสาวเข้านั่งประจำที่ได้ไม่ถึงห้านาที  พายุฝนได้โหมกระหน่ำลงมาอย่างหนัก  เป็นเหตุให้สนามบินต้องพักการบินชั่วครู่เพื่อรอให้พายุฝนอ่อนกำลังลงในระดับที่สามารถบินได้  จึงทำให้การเดินทางต้องล่าช้าออกไปจากที่กำหนด  อีกทั้งผู้โดยสารก็ได้ขึ้นมานั่งบนเครื่องเป็นที่เรียบร้อยแล้ว  ภายในห้องนักบินซึ่งเป็นออฟฟิศที่เล็กที่สุดก็ว่าได้ในสายตาของเกสรา  แต่ก็เป็นห้องทำงานที่น่าสนใจและตื่นเต้นมาก  ระหว่างที่นักบินกำลังปรึกษาแผนการบินกันอย่างคร่ำเคร่ง เพื่อหาเส้นทางบินที่ราบเรียบที่สุดไปยังปลายทาง ภายใต้การร่วมรับฟังของผู้บริหารสายการบิน   ซึ่งเป็นความรู้ใหม่ที่เกสราไม่เคยรับรู้มาก่อนว่า การทำงานของนักบินที่แท้จริงแล้วมีเรื่องให้คิดและทบทวนมากกว่าที่คิดไว้มาก  ไหนจะคำนวณเวลาในการเดินทางและอื่น ๆ อีกจิปาถะ  หูของนักบินหนุ่มคอยฟังเสียงสนทนาและคำสั่งจากหอควบคุมการบินไปพร้อมกัน  ก่อนจะโต้ตอบกับเจ้าหน้าที่ควบคุมการจราจรทางอากาศเพื่อช่วงชิงการออกเดินทางก่อนหลังกับเที่ยวบินอื่นหลังฟ้าฝนสงบ  ซึ่งกัปตันแต่ละเที่ยวบินพยายามขอออกเดินทางให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้  ผู้บริหารสาวนั่งมองการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพของกัปตันหนุ่มด้วยความชื่นชม  นอกจากจะเป็นผู้กุมชะตาชีวิตผู้โดยสารและลูกเรือทั้งลำแล้ว  ยังนึกถึงผลได้ผลเสียของบริษัทอีกด้วย  ในที่สุดธีรธรรมก็ได้คิวถอยเครื่องออกจากหลุมจอดไปยังรันเวย์เป็นลำดับที่สามหลังจากที่ต่อปากต่อคำกับคนที่หอควบคุมสักพัก  เมื่อกัปตันหนุ่มแจ้งให้ผู้โดยสารภายในเครื่องบินได้รับทราบถึงสาเหตุการล่าช้าจบ   สถานการณ์ภายในห้องนักบินเริ่มผ่อนคลายมากขึ้น

            “ ดีดีลงมาตรวจงานเอง  ฟ้าฝนเลยต้อนรับกันชุดใหญ่เลยนะครับ ” กัปตันอาวุโสกล่าวหยอกผู้บริหารสาวอายุน้อย  เกสราถึงกับหัวเราะออกมาอย่างกลั้นไม่ได้ ส่งสายตามองหน้ากัปตันหนุ่มอย่างรู้กัน

            “ นี่ขนาดยังไม่ออกเดินทางเลยนะคะ  ยังต้อนรับกันหนักขนาดนี้  ขอให้การเดินทางราบรื่นนะคะคืนนี้ ” เกสรารู้ดีว่าสภาพอากาศตลอดเส้นทางแปรปรวนมาก  ขนาดตัวเธอเองยังกล้า ๆ กลัว ๆ 

            “ ถือว่าฤกษ์งามยามดีครับคุณเกส  ฟ้าฝนเป็นใจ ผมจะได้เก็บประสบการณ์การเพิ่มขึ้นด้วย ” โคไพรอทรุ่นน้องธีรธรรมกล่าว  บทสนทนาระหว่างรอฝนซา ทำให้เสียงหัวเราะดังครื้นทั้งห้องนักบิน  ทันใดนั้นหัวหน้าพนักงานต้อนรับของเที่ยวบิน  ได้นำเครื่องดื่มและอาหารว่างเข้ามาบริการและร่วมพูดคุยกับผู้บริหารพักใหญ่

            “ คุณเกสพร้อมที่จะออกเดินทางไปยังประเทศสิงคโปร์แล้วหรือยังครับ ” ธีรธรรมหันมาถามสตรีหนึ่งเดียวในห้องนักบินเสียงนุ่มทุ้ม  ที่ขาดไม่ได้คือรอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มที่มุมปาก จนนักบินอีกสองท่านถึงกับขวยเขิน

            “ พร้อมแล้วค่ะกัปตัน  ขอให้การเดินทางคืนนี้ราบรื่นนะคะ ” เกสราตอบกลับด้วยน้ำเสียงใส ใบหน้าอบอวลไปด้วยรอยยิ้มแสนหวานไม่แพ้นักบินหนุ่ม ถึงแม้ตัวเธอเองจะหวาดกลัวลึกๆ ก็ตาม  แต่ไว้ใจกัปตันคนรักเกินร้อยว่าจะนำเธอและอีกหลายร้อยชีวิตไปถึงจุดหมายปลายทางโดยสวัสดิภาพ  ตลอดการเดินทางสองชั่วโมงเศษของผู้บริหารสาว  เกสราหายใจแทบไม่ทั่วท้อง  เนื่องจากเจอสภาพอากาศแปรปรวน  ทำให้เครื่องสั่นสะเทือนเมื่อตกหลุมอากาศเป็นระยะ  หัวใจดอกเตอร์สาวเต้นแรงเมื่อมองออกไปนอกกระจกห้องนักบิน  ภายใต้ความมืดมิดคือแสงสายฟ้าแลบเป็นเส้นสีขาวระโยงระยาง  น่ากลัวยิ่งนัก  แต่ผู้บังคับนกเหล็กกลับนิ่งมาก  สติและสมาธิดีเยี่ยมไม่มีวอกแวก  ควบคุมการบินได้อย่างมีประสิทธิภาพจนถึงปลายทางได้อย่างปลอดภัย  ผู้บริหารสาวเข้าใจการทำงานของนักบินมากขึ้นก็วันนี้นี่เอง หลังจากที่ได้แต่นั่งรับฟังปัญหาเรื่องความเหนื่อยล้าและความเครียดในห้องประชุมที่ถกกันมาข้ามปี บัดนี้เข้าใจชัดแจ้งแล้วถึงข้อเรียกร้องต่าง ๆ ทันทีที่เข้าถึงห้องพักที่ธีรธรรมได้ทำการจองมาล่วงหน้าซึ่งเป็นที่พักของลูกเรือด้วย  ส่วนห้องที่กัปตันหนุ่มได้จองไว้นั้นเป็นห้องสูทสองห้องนอน  มีห้องรับแขกกั้นกลาง  เกริกพลนอนห้องเดียวกันกับคนจองห้อง  อีกทั้งจะได้ไม่เป็นที่ครหานินทาด้วย แค่นี้ข่าวก็คงแพร่สะพัดออกไปแล้วในหมู่ลูกเรือ   เมื่อธีรธรรมเปลี่ยนเครื่องแต่งกายจากชุดทำงานมาเป็นชุดลำลอง  ก่อนจะออกมานั่งคุยกับหนุ่มผมยาว  ซึ่งกำลังถ่ายภาพจากมุมสูงสุดของโรงแรมรอพี่สาว  ทันทีที่เกสราเดินออกมาจากห้องนอนด้วยเสื้อผ้าชุดใหม่  พร้อมแล้วที่จะออกไปทานอาหารพื้นเมืองของประเทศสิงคโปร์โดยมีกัปตันเจ้าของหัวใจเป็นคนนำเที่ยวพิเศษในคืนนี้  เมื่อท้องแน่นด้วยลักสา ซึ่งเป็นอาหารขึ้นชื่อของเมืองสิงโตกันแล้ว   นักบินหนุ่มจึงพาสองพี่น้องเดินไปชมสวนพฤกษศาสตร์ริมอ่าวยามดึกเพื่อเป็นการย่อยอาหารไปในตัว แสงไฟหลากสีที่สาดส่องให้เห็นความงามใต้ฟ้ามืดของสวนแห่งนี้  ช่างสวยและมีเสน่ห์ยิ่งนัก  เจ้าของมือหนานุ่มที่กุมมือเล็กบอบบางของเกสรา  เป็นผู้บรรยายเรื่องดอกไม้ชนิดต่าง ๆ ให้สาวผู้ชื่นชอบดอกไม้ได้รับรู้  ผู้บริหารสาวรู้สึกผ่อนคลายมาก หญิงสาวบอกกับธีรธรรมและน้องชายหลายครั้งหลายหนว่าชอบชีวิตคืนนี้ที่สุดเลย  พร้อมทั้งทวงสัญญาจากกัปตันหนุ่มที่เคยบอกว่าจะพาไปที่แห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยดอกไม้  คนถูกทวงรีบเสนอวันทันที  เสียงหัวเราะของสองหนุ่มหนึ่งสาวดังไม่หยุด  บทสนทนามีแต่เรื่องรื่นเริงบันเทิงใจ  แล้วอย่างนี้จะให้ผู้บริหารหน้าตึงอย่างเกสราไม่ยิ้มไม่หัวเราะได้ยังไงกัน

            “ เกสโชคดีมากนะคะที่ได้รู้จักพี่ธรรม  ต่อไปชีวิตเกสคงจะต้องเจอแต่เรื่องดี ๆ อีกมากมายใช่ไหมคะ ” คนถามกุมมือหนาแน่น สองเท้าก้าวไปข้างหน้าอย่างพร้อมเพรียงกัน สายตาเพ่งมองไปเบื้องหน้า

            “ ใช่ครับ  ผู้ชายคนนี้จะดูแลทั้งตัวและหัวใจของเกสให้ดีที่สุดและจะทำให้เกสเป็นผู้หญิงที่มีแต่ความสุขที่สุดด้วย ” ธีรธรรมบีบมือบางแน่นตอบกลับ  เท้าสองข้างได้หยุดเดิน  นักบินหนุ่มหันมามองใบหน้าแสนสวยผ่านเลนส์แว่นสายตา ก่อนจะยกนิ้วมือเรียวสวยของเกสราขึ้นมาแตะที่ริมฝีปากอย่างอ่อนโยน  เวลานี้ราวกับโลกได้หยุดหมุน และมีเพียงเราคนสองที่กำลังส่งสายตาบอกรักกัน  เสียงกดชัตเตอร์รัวติดกันหลายครั้ง  เสมือนเตือนให้ผู้บริหารสาวและกัปตันหนุ่มได้หันมาทางช่างภาพส่วนตัวแล้วยิ้มให้

            “ พี่ธรรม! พี่เกส! ขอภาพหวานกว่านี้หน่อยสิครับ ” เจ้าของกล้องเอ่ยบอกและเตรียมตัวกดบันทึกภาพ  ธีรธรรมถอดแว่นสายตาเก็บลงกระเป๋าเสื้อแจ็คเก็ต  ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ผู้บริหารสาวคนสวย  เกสราเชิดหน้าขึ้นรับริมฝีปากบางของนักบินคนรักด้วยความเต็มใจ ไม่รู้ว่าเนิ่นนานเพียงใดที่ทั้งคู่ดื่มด่ำกับรสจุมพิต      

            “ ยืนจูบกันต่อไปตามสะดวกเลยนะครับพี่  เกริกจะไปหาเพื่อนละ ” หนุ่มผมยาวกล่าวจบเก็บกล้องลงกระเป๋าเป้  เพราะเพื่อนชาวสิงคโปร์พึ่งติดต่อกลับมาเพื่อไปดื่มด้วยกัน

            “ พอได้แล้วพี่ธรรม ” เกสราผลักอกนักบินออกห่าง นึกเขินอายน้องชายมาก

            “ ไปจูบกันต่อที่ห้องก็ได้เกส ” ธีรธรรมกล่าวปนเสียงหัวเราะประคองร่างบางไม่ห่างกาย

            “ ไม่เอา พอแล้ว!...” เกสรากล่าวกลับเสียงใส  ใบหน้าแดงระเรื่อ

            “ แน่ใจนะว่าพอแล้วจริง ๆ  แต่พี่ธรรมยังไม่พอ ” แก้มเนียนของเกสราโดนหอมเข้าฟอดใหญ่ ก่อนจะผลักร่างสูงหนาของธีรธรรมให้ห่างกายแล้วเดินเข้าไปหาน้องชาย

            “ ผมฝากกล้องกลับห้องด้วยนะครับพี่ธรรม  ถ้าคืนนี้ยาว  ก็ไปเจอกันที่สนามบินนะพี่ ” เกริกพลบอกกับนักบินธีรธรรมอย่างเข้าใจกัน

            “ ได้! เที่ยวให้สนุกนะน้อง ” กัปตันหนุ่มกล่าว มือหนานุ่มคว้ากระเป๋าเป้ขึ้นสะพายบ่า  ก่อนจะบอกลาและแยกย้ายกัน  เกสราเดินเข้าห้องพักด้วยความเมื่อยล้าแต่รู้สึกผ่อนคลายเป็นพิเศษ  หลังจากอาบน้ำเปลี่ยนชุดนอนเรียบร้อยแล้ว  หญิงสาวใช้เวลาครู่ใหญ่เพื่อตอบอีเมลงานที่สำคัญและบันทึกไอเดียงานใหม่ ๆ ที่คิดได้ระหว่างเดินทางออกนอกประเทศ  ผู้บริหารสาวไม่คิดเลยว่าการเดินแค่ข้ามคืน  จะทำให้เธอคิดโปรเจ็คงานใหญ่ ๆ ได้หลายโครงการอย่างไม่น่าเชื่อยิ่งมีคู่คิดที่คอยช่วยเสริมด้วยแล้ว  สมองของผู้บริหารยิ่งแล่น  ปลายนิ้วเรียวสวยปิดเครื่องมือสื่อสารทุกชนิดเพื่อเตรียมตัวเข้านอน  ทันทีที่แสงไฟในห้องสี่เหลี่ยมได้ถูกปิดลง  ร่างบอบบางที่นั่งหลังพิงขอบเตียงอยู่บนที่นอนหนานุ่มขนาดใหญ่  ทอดสายตาออกไปนอกกระจกแผ่นใหญ่ที่เจ้าของห้องตั้งใจไม่ปิดผ้าม่าน  มองแสงไฟระยิบระยับบนพื้นที่เบื้องล่าง   พลางคิดถึงชายที่นอนอีกห้องจับใจ  ป่านนี้คงหลับไปแล้ว  ภาพความสุขที่ฝังอยู่ในความทรงจำของเกสราเริ่มผุดขึ้นมารบกวนเวลานอนของเธอ ดอกเตอร์สาวเผลอยิ้มและยกมือบางขึ้นแตะริมฝีปาก  ปลายนิ้วเรียวสวยลูบไล้เส้นขอบปากบางอย่างเป็นสุข เสียงหัวเราะ เสียงพูดคุยของธีรธรรมดังก้องในห้วงความคิดและคิดถึง  เกสราไม่อาจข่มตาให้หลับได้  มือเรียวสวยเอื้อมไปหยิบเครื่องมือสื่อไร้สายข้างเตียงนอนขึ้นมาเปิด  ดูเหมือนการเข้าไปเยี่ยมชมหน้าไอจีของนักบินในสังกัด  ถือว่าเป็นสิ่งที่ผู้บริหารสาวทำเป็นกิจวัตรไปเสียแล้วก่อนนอน  ยิ่งพักนี้ชายหนุ่มขยันลงภาพและข้อความความหมายดี ๆ พ่อนักบินคนรักคงคิดสินะว่าเธอไม่ติดตามเขาอยู่อย่างเงียบ ๆ ผู้บริหารยิ้มอย่างพึงพอใจที่แอบติดตามคนรักโดยชายหนุ่มไม่รู้ตัว  ม่านตาดอกเตอร์สาวเบิกกว้างเป็นสามเท่าเมื่อเห็นภาพที่ชายคนรักได้โพสต์ลงอินสตาแกรมเมื่อห้านาทีที่ผ่านมา  เธอคิดว่าอีกฝ่ายนอนหลับไปนานแล้วซะอีก  ที่ไหนได้...

            “ พี่ธรรมไม่ได้ละเมอใช่ไหมเนี่ย!” เกสรายิ้มกว้างให้กับโทรศัพท์ในมือ สายตาเพ่งมองรูปวาดเจ้าบ่าวเจ้าสาวที่นักบินหนุ่มได้สเกตภาพด้วยปากกาลูกลื่นสีดำ ไม่มีแคปชั่นใต้ภาพแต่สื่อถึงความหมายได้ชัดเจน  ดอกเตอร์สาวจ้องรายละเอียดของภาพนิ่ง  ทันใดนั้นต้องรีบวางโทรศัพท์ไว้ข้างเตียงก่อนจะล้มตัวลงนอน หัวใจเต้นแรง  หูฟังเสียงการเคลื่อนไหวข้างนอกห้อง  หัวใจเกสราเต้นถี่เมื่อได้ยินฝีเท้าที่ก้าวผ่านประตูเข้ามาหาตัวเธอในความมืด  กลิ่นกายที่คุ้นจมูกทำให้เกสรารู้ทันทีว่าเป็นใคร ผู้มาเยือนได้ล้มกายลงนอนข้างร่างบอบบาง  วงแขนแข็งแรงด้านซ้ายของชายหนุ่มวางโอบรัดร่างบาง

            “ ขอนอนด้วยคนนะเกส นอนคนเดียวมันเหงาน่ะ ” เสียงกระซิบขออนุญาตแผ่วเบา ปลายจมูกโด่งของธีรธรรมเลื่อนลงมาพักที่ซอกคอของสาวงามในอ้อมกอด  เกสรานอนตัวแข็งทื่อ  รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว  เลือดสูบฉีดแรงทั่วกาย  มีเพียงเสียงลมหายใจที่เป็นสิ่งให้นักบินจอมกะล่อนจับได้

            “ เกสนอนไม่หลับก็เพราะคิดถึงพี่ธรรมอยู่ใช่ไหมล่ะ?  ใช่ไหม? ยอมรับมาซะดี ๆ เลย ” คนถามเบียดกายเข้าหาสาวคนรักให้แนบชิดมากกว่าเดิม  จนสาวร่างบางต้องร้องส่งเสียงออกมารับสารภาพ

            “ คิดถึงพี่ธรรมอยู่ใช่ไหม? ตอบมา ไม่งั้นกอดตัวแตกเลยนะ ”

            “ อืม... ” คนตอบพยายามผลักอกอีกฝ่ายให้ถอยห่าง

            “ อืม..อะไร? พูดไม่เพราะเลยนะเกส ” ฝ่ายผู้บุกรุกยังแหย่หญิงสาว

            “ คิดถึงก็ได้ ” ในที่สุดเกสราเป็นฝ่ายหลุดเสียงหัวเราะออกมา  ตามด้วยเสียงหัวเราะทุ้มนุ่มของกัปตันรูปงาม  มีหรือเสือหนุ่มอย่างธีรธรรมจะปล่อยให้ลูกแมวแสนน่ารักนอนนิ่ง  ชายหนุ่มเริ่มป้อนบทโหมโรงให้สาวคนรักได้เคลิ้มตาม  เกสราปล่อยกายไปใจไปตามรสสัมผัสวิเศษที่นักบินได้เป็นผู้สอนให้ ดูเหมือนคืนนี้ธีรธรรมตั้งใจสอนอย่างใกล้ชิดมากขึ้น  จากสาวผู้ไร้เดียงสากลับมีชีวิตชีวาถือว่านักบินหนุ่มเก่งมากที่สามารถดึงจิตวิญญาณของเกสราออกมาได้  นับวันความอยากใกล้ชิดผูกพันแนบแน่นยิ่งส่งสัญญาณแรงมากขึ้น  ธีรธรรมเคลื่อนกายจากปลายเตียงขึ้นมากอดร่างบอบบางของเกสรา กัปตันหนุ่มพึงพอใจเป็นอย่างมากที่ทำให้ผู้บริหารสาวผ่อนคลายได้กับสัมผัสพิเศษที่เขาได้มอบให้ 

            “ นอนหลับฝันดีนะครับเกส ” สิ้นเสียงกระซิบของนักบินหนุ่ม  ริมฝีปากก็ได้ถูกปิดด้วยริมฝีปากเล็กของดอกเตอร์สาว  ซึ่งอารมณ์ของเธอตอนนี้นั้นร้อนแรงยิ่งกว่ากองไฟ  ธีรธรรมตอบรับจุมพิตร้อนแรงอย่างไม่ยอมแพ้  ดีใจมากที่เกสรารู้จักปลดปล่อยตัวเองให้มีความสุขตามธรรมชาติโดยไม่ต้องเขินอาย ผู้บริหารสาวและนักบินหนุ่มต่างปลดปล่อยอารมณ์กันเต็มที่  ในที่สุดธีรธรรมจึงเป็นฝ่ายถอนตัวก่อน อยากให้เกสราพร้อมมากกว่านี้ถึงจะมีอะไรลึกซึ้งด้วย  ในเมื่อเกสราคือผู้หญิงที่เขารักมาก ดังนั้นธีรธรรมจึงทะนุถนอมและอยากให้ผู้บริหารสาวมีความสุขกับเรื่องละเอียดอ่อนแบบนี้ด้วย  แค่นี้ก็สุขใจและพอใจกับการตอบรับของคนรักมากแล้ว  ดอกเตอร์สาวนอนเคียงกายชายคนรัก มือกุมกันแน่น  คงไม่ต้องพูดอะไรต่อกันอีกแล้วว่าสุขใจเพียงใด  เสียงที่ทั้งคู่บอกกับตัวเองก็คือนอนได้แล้ว จะได้ตื่นมาเริ่มวันใหม่พร้อมกันด้วยความสดชื่น     


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

295 ความคิดเห็น

  1. #172 Nokka Rungsima Kaew (@nokka0726) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 22:27
    กรี๊ดดดดดด #ทีมพี่ธรรม
    #172
    0
  2. #122 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 10:38

    พี่ธรรมจริงมากนะเนี่ย ไหว้พ่อแม่เกสและจะพาไปไหว้พ่อแม่ตัวเองต่อเลย สุดยอดอ่ะ

    จีจี้พี่ธรรมเค้าเธอไปไหว้บ้างไหมจ๊ะ

    #122
    0
  3. #64 dawbaba (@dawbaba) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 4 เมษายน 2561 / 11:54
    พี่ธรรม ใจเย็นๆนะ ผช บ้านนี้แต่ละคน
    #64
    1
    • #64-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 15)
      5 เมษายน 2561 / 16:48
      ลูกชายบ้านนี้สายลุกจ้า 555
      #64-1
  4. #63 pimpim (@pimpimwall) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 22:23
    ปลื้มปริ่มไปกับนาง
    #63
    1
    • #63-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 15)
      5 เมษายน 2561 / 16:48
      ขอบคุณค่ะ
      #63-1
  5. #62 satamsomtua (@satamsomtua) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 16:05
    ซึ้งค่ะ พี่ธรรมอบอุ่นอ่อนโยนจริงๆ เกสจับให้มั่นนะอย่าปล่อยให้หลุดมือ
    #62
    1
    • #62-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 15)
      5 เมษายน 2561 / 16:49
      ไม่ปล่อย ยังไงก็ไม่ปล่อยเด้ดขาด...เกสราไม่ได้กล่าว แม่กล่าวเอง
      #62-1