ด้วยรัก...จากใจ (ลุ้นรัก Part 4)

ตอนที่ 1 : ตอนที่ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,908
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 56 ครั้ง
    29 มี.ค. 63


สวัสดีวันอาทิตย์ค่ะนักอ่านที่น่ารักทุกท่าน  มาอัพตอนแรกให้ใหม่แล้วนะคะ...ฝากติดตามกันด้วยน้า นักอ่านที่ติดตามกันมาโดยตลอด เม้นท์รายงานตัวให้ชื่นใจหน่อยเร็ว กลับมาครั้งนี้ขอรื้องานใหม่นะคะ ปรับปรุงใหม่ แต่ไม่ เปลี่ยนแปลงเนื้อเรื่องน้า 5555 ยังไงครั้งนี้ อัพจบแน่นอนจ้า....ด้วยรัก...มาทนา


ตอนที่ 1

 

ประตูไม้บานใหญ่ได้ถูกเปิดออกต้อนรับสตรีสาวสวย เรือนร่างบอบบาง ท่วงท่าการเดินประดุจดั่งนางพญาหงส์ขาว ซึ่งกำลังเดินเข้ามายังห้องกระจกขนาดใหญ่ การตกแต่งโอ่อ่า หรูหราเหมาะสำหรับตำแหน่งผู้บริหารสูงสุดของสายการบินแห่งชาติ ชายหนุ่มรูปร่างสูง แต่งกายเรียบหรู สวมสูทสีเทาเงินที่เดินตามท้ายหญิงสาว ก่อนสั่งให้บุคคลอื่นได้ออกไปด้านนอกและหันมาเอ่ยถามคนร่วมห้องทันทีที่ประตูได้ถูกปิดลง

“ คุณเกสชอบห้องทำงานใหม่ไหมครับ? ” ชวินหนึ่งในเลขาของผู้บริหารใหญ่เอ่ยถามเจ้านายสาว

“ ชอบค่ะ” เลขาหนุ่มยิ้มที่มุมปากทันที เมื่อได้ยินคำตอบ แสดงว่าเจ้านายต้องชอบมากระดับหนึ่งถึงได้ตอบเช่นนี้  อีกทั้งทำงานร่วมกันมาก็ปีกว่า พอจะรู้จักนิสัยผู้หญิงคนนี้บ้างแล้ว สตรีท่านนี้ถือว่าเป็นผู้หญิงที่สวยมากคนหนึ่ง แต่แลดูเคร่งขรึม จนขาดเสน่ห์ในสายตาของเลขาหนุ่ม เกสรา ซึ่งกำลังกวาดสายตามองภาพวิวเบื้องล่างจากชั้นสูงสุดของตึกบัญชาการการบิน ซึ่งได้ฤกษ์เปิดอาคารไปเมื่อสองเดือนที่แล้ว  แต่ด้วยเหตุจำเป็นหลายอย่าง  ทำให้ผู้บริหารสาวและอายุน้อยที่สุดในวงการการบิน  พึ่งจะมีโอกาสได้เข้ามาชมห้องทำงานแห่งใหม่ของเธอภาพจากมุมสูงแห่งนี้สามารถมองเห็นสนามบินได้อย่างชัดเจน รวมไปถึงแผนกต่าง ๆ ที่ตั้งรายล้อมสำนักงานใหญ่ อาทิเช่น อาคารโรงครัวบนพื้นที่ขนาดหลายไร่ ฝ่ายคลังขนส่งสินค้าทั้งในและต่างประเทศ อาคารจอดรถหลายตึกติดกัน โรงแรมขนาดใหญ่ไว้สำหรับรองรับลูกเรือและผู้โดยสารในกรณีเกิดเหตุฉุกเฉินและสถานที่อื่น ๆ อีกมากมาย ที่เกี่ยวข้องกับงานการบิน ตามแผนพัฒนางานของผู้บริหารคนเดิมที่ได้วางแผนผังนี้เอาไว้ ถือว่าวางโครงสร้างได้อย่างดีเยี่ยม ทุกอย่างดูเป็นระบบระเบียบ แต่? ปัญหาเรื่องความไม่โปร่งใสเกี่ยวกับจำนวนเงินก้อนมหาศาลที่นำมาใช้ทำโครงนี้ ถามว่ามันคุ้มจริงหรือ? กับเงินที่บริษัทการบินแห่งชาติต้องเสียไป จนกลายเป็นว่าบริษัทต้องมีหนี้จำนวนหมื่นกว่าล้านก่อนที่เธอจะเข้ามาบริหารงาน นี่คือสิ่งที่ผู้บริหารอายุน้อยจะต้องเข้าไปค้นหาความจริงให้ได้ต่อไป หลังจากที่เธอได้เข้ามาบริหารได้เพียงปีเศษ ตอนนี้สัญญาณฟื้นชีพของการบินแห่งชาติเริ่มเห็นแสงสว่างแล้ว จากเป็นหนี้ตอนนี้กลับเริ่มมีกำไรบ้างแล้ว เกสรามองภาพจากอีกมุมลงสู่เบื้องล่างตรงหน้าอย่างพิจารณา ก่อนจะเดินดูรอบห้องโดยมีเลขาหนุ่มเดินตามหลังเงียบ ๆ  ใครหนอคือคนออกแบบห้องนี้เกสราถามตัวเอง โต๊ะประชุมขนาดยี่สิบคนอยู่ทางฝั่งซ้ายของห้อง  ตรงกลางคือโต๊ะทำงานขนาดใหญ่พร้อมอุปกรณ์ไฮเทคทันสมัยมากมายตั้งไว้อย่างเป็นระเบียบ อีกด้านเป็นมุมนั่งพักผ่อนพร้อมกับเค้าเตอร์เล็ก ๆ เสมือนห้องครัวขนาดย่อม

“ เกสอย่าพึ่งนั่ง ตามพี่ชวินมานี่ก่อน ” เลขาหนุ่มกล่าวกับหญิงสาวซึ่งกำลังจะย่อตัวลงที่เก้าอี้หนังหลังโต๊ะทำงาน 

            “ อย่ามองหน้าพี่ชวินแบบนี้สิเกส ขอเวลานอกงานบ้างนะ อีกอย่างในห้องนี้ก็มีแค่เราสองคน ” ชายหนุ่มกล่าวด้วยรอยยิ้มอ่อนละมุน 

            “ พี่ชวินมีอะไรจะให้เกสดูอีกคะ ” หญิงสาวถามสีหน้าเรียบนิ่ง แต่ดวงตาขยายใหญ่ เลขาหนุ่มเฉพาะกิจจึงยิ้มกว้างตอบกลับ  พลางคิดถึงฉายาที่หลายคนตั้งให้สาวงามตรงหน้าก็คือ คนสวยยิ้มยาก เกสราจึงยอมเดินตามหลังชายหนุ่มไป มองผนังห้องที่ฝ่ายชายผลักออกแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาของตัวเอง  ถ้าเลขาหนุ่มไม่บอกก็คงไม่รู้ว่ามีอีกห้องลับซ่อนข้างหลังผนังห้องทำงานหรู

            “ สวยไหมครับ? เผื่อเกสทำงานเหนื่อย อยากนอนพักระหว่างวัน ก็จะได้เข้ามางีบเอาแรง ”

            “ คนออกแบบช่างคิดนะคะ  นี่เป็นห้องทำงานที่แรกที่ทำให้เกสรู้สึกว่าเอาที่ทำงานกับที่อยู่อาศัยมารวมกัน ” ผู้บริหารสาวเดินสำรวจรอบห้องนอนในห้องทำงานด้วยความสนใจ  ทุกอย่างในห้องนี้ล้วนแล้วได้ถูกตกแต่งอย่างดี เฟอร์นิเจอร์และของตกแต่งมาจากนักออกแบบชื่อดังระดับโลกทั้งนั้น ทุกสิ่งอย่างถูกจัดไว้อย่างลงตัว  ห้องน้ำก็สวยน่าเข้าไปนอนแช่น้ำสักชั่วโมงคงคลายเครียดได้มากในความคิดของเธอ

            “ เกสจะถือโอกาสนี้นอนพักผ่อนสักงีบก่อนเข้าประชุมกับกลุ่มไพรอทยูเนียนช่วงบ่ายก็ได้นะครับ  พี่ชวินจะทำงานรออยู่ข้างนอก ” เลขาหนุ่มถามด้วยความหวังดี

            “ คงไม่หรอกค่ะพี่ชวิน  เกสยังมีงานที่จะต้องทำอีกเยอะ ขอบคุณมากนะคะ ” เจ้านายสาวตอบอย่างสุภาพและเดินเลี่ยงออกไปยังโต๊ะทำงาน ปล่อยให้คนถามยิ้มเก้อ ถอนหายใจดังพรืด ก่อนจะเดินตามออกไปพยายามควบคุมอารมณ์ให้เย็นที่สุด

            “ เกส! คุณเกส...คิดว่าไพรอทยูเนียนจะยอมรับเงื่อนไขของทางบริษัทไหมครับ? ” เลขาหนุ่มได้โอกาสจึงรีบถามความคิดเห็น

            “ ก็ไม่รู้เหมือนกันค่ะ บ่ายนี้คงรู้คำตอบ พี่ชวินคะ เกสขอเวลาส่วนตัวบ้างค่ะ ” ผู้บริหารสาวบอกกับหนุ่มตรงหน้า  เป็นอันเข้าใจดีสำหรับชวิน  เลขาหนุ่มจำต้องเดินออกจากห้องทำงานอันทรงเกียรตินี้ไปก่อน  เมื่ออยู่คนเดียวในห้องกว้าง เกสรานั่งลงที่เก้าอี้หนังเหนื่อยจนไม่อยากลุกขึ้นไปทำอะไรอีกแล้ว  หญิงสาวหมุนเก้าอี้ให้หันไปทิศที่สนามบินตั้งอยู่  สายตามองเครื่องบินขึ้นและลง  สมองปล่อยวางเรื่องงานทั้งหลายทั้งปวงขออยู่เงียบ ๆ คนเดียวสักพัก  แต่แล้วหญิงสาวก็ถูกรบกวนด้วยเสียงเครื่องมือสื่อสาร  ทันทีที่หญิงสาวกดรับสาย  เสียงเกรี้ยวกราดของบิดาก็ดังผ่านรูหูแทบอยากจะวางซะเดี๋ยวนั้นเลย

            “ คุณพ่อคะ เรื่องขายเครื่องบินที่จอดทิ้งไว้ที่อู่ตะเพา เกสคิดว่าทำถูกต้องที่สุดแล้วค่ะ  สายการไหนยื่นราคาเสนอซื้อสูงมา ก็ต้องขายให้สายการบินนั้น  ดีกว่าปล่อยให้ตากแดดตากฝนไปวัน ๆ  อีกอย่างเครื่องบินรุ่นนี้แทบจะไม่มีสายการบินไหนอยากซื้อแล้วด้วย ” เกสราตอบเสียงเรียบ

            “ แล้วทำไมเกสถึงไม่ขายให้สายการบินที่คุณพ่อสั่งไปล่ะ? ” ท่านรองนายกรัฐมนตรีถามลูกสาว

            “ เกสทำไม่ได้ค่ะคุณพ่อ เพราะทุกขั้นตอนต้องผ่านคณะกรรมการ เพื่อความโปร่งใส ”

            “ เกสรา! เดี๋ยวนี้กล้าขัดคำสั่งคุณพ่อนะ ” หญิงสาวจำต้องทนฟังเสียงคำรามของบิดาผ่านทางเครื่องสื่อสารไร้สายอยู่อย่างเงียบ ๆ อย่างไม่คาดคิดมาก่อนว่าบิดาจะกดดันการทำงานของเธอมากขนาดนี้ ถ้ารู้ว่าการมารับงานเป็นผู้บริหารสายการบินของเธอ จะทำให้เธอเป็นทุกข์หนักมากถึงเพียงนี้ ขอทำงานรับใช้ต่างชาติคงดีกว่า แต่ในเมื่อตัดสินใจรับงานนี้แล้ว  ผู้หญิงเก่งและแกร่งอย่างเกสราจะย่อท้อง่าย ๆ คงไม่ได้

“ เรื่องซื้อเครื่องบินแอร์บัสเอ 380 ต่อจากสายการบิน...อย่าให้ไม่มีปัญหานะ ถ้าหากเกสยังกล้าขัดคำสั่งของคุณพ่อเที่ยวนี้ล่ะก็ คงได้กลับไปนอนมองเพดานดูแมงมุมชักใยเล่นที่บ้านแน่ ไม่ต้องปงต้องเป็นแล้วดีดีของสายการบิน เย็นนี้รีบกลับบ้านนะ จะได้คุยรายละเอียดกันเพิ่ม ” บิดาของเกสรากล่าวเสียงเข้ม หญิงสาววางสายด้วยความเหนื่อยใจ จนร่างบอบบางแทบทนแบกรับอะไรต่อไปไม่ไหวแล้ว  หญิงสาวได้แต่นั่งหลังพิงเก้าอี้ราวกับคนไร้เรี่ยวแรง

“ คุณเกสคะ! อีกสิบนาที ได้เวลาประชุมกับไพรอทยูเนียนที่ห้องประชุมสองแล้วนะคะ ” เสียงเลขาที่แจ้งเตือนผ่านทางอินเตอร์คอมจบลง  ผู้บริหารสาวรีบคว้าถุงเครื่องสำอางออกจากกระเป๋า เดินเข้าห้องน้ำเพื่อเตรียมตัวออกไปประชุม มีเรื่องหนักใจแค่ไหนก็ต้องวางเพราะงานอื่นต้องทำ  ชีวิตของผู้บริหารหญิงตัวเล็กแต่หัวใจแกร่งอย่างเกสรา ในเมื่อได้เป็นผู้คุมบังเหียนขององค์กรใหญ่ระดับชาติที่จะต้องนำพาพนักงานตั้งแต่คนยกกระเป๋าไปถึงกัปตันขับเครื่องบินฝ่าฟันวิกฤตที่ย่ำแย่ที่สุดของสายการให้รอดพ้น และสายการบินแห่งชาติจะต้องกลับมาติดหนึ่งในห้าของสายการบินที่ดีที่สุดของโลกให้ได้ พร้อมกับองค์กรที่เข้มแข็งและมั่นคง

        

 

 

 

เกสราเดินฟังชวินและเลขาสาวรายงานผลสรุปการประชุมเมื่อครั้งสุดท้ายกับกลุ่มไพรอทยูเนียน เพื่อที่จะได้คุยกันเรื่องข้อตกลงที่ยังค้างคากันอยู่

“ สวัสดีตอนบ่ายครับคุณเกสรา ” น้ำเสียงนุ่ม ทุ้ม ทำเอาคนถูกทักรู้สึกใจชื้นที่ได้เห็นหน้าเจ้าของเสียง ใบหน้าหญิงสาวยังคงนิ่งเรียบ แต่ดวงตาเปล่งประกายสุกใสราวกับได้น้ำทิพย์ชโลมใจ ก่อนทักคนที่กำลังเปิดประตูห้องประชุมให้เธอกลับ

“ สวัสดีค่ะคุณธีรธรรม ” เกสราตอบกลับเสียงเรียบ นุ่ม

“ เข้าประชุมได้แล้วครับคุณเกส ” เลขาหนุ่มดึงประตูให้เปิดกว้าง เพื่อแหวกทางให้ผู้บริหารสาวได้เดินเข้าไป จนบ่าแทบจะชนธีรธรรม  กัปตันหนุ่มได้แต่เดินตามไปที่โต๊ะประชุมใหญ่ร่วมกับผู้นำนักบินท่านอื่น เมื่อการประชุมได้เริ่ม การถกเรื่องเวลาในการทำงานของนักบินจึงได้เริ่มขึ้น

“ ถ้าคุณเกสจะลดจำนวนกัปตันที่บินระยะไกลลง ให้เหลือหนึ่งคนต่อไฟทล์ แล้วเพิ่มโคไพรอทให้บินแทน ยังไงก็ยังไม่เวิร์คอยู่ดี ” หนึ่งในตัวแทนนักบินกล่าว

“ แต่เราทดลองบินกันมาแล้ว ก็ไม่มีปัญหาอะไรนี่คะ ” เกสราตอบเพราะเธอเองก็ติดตามผลตลอด

“ มีสิครับ คุณเกสไปย้อนดูจำนวนนักบินที่ลาป่วยในระยะสี่เดือนที่ผ่านมาสิครับ ว่าพวกเราทำงานกันเกินชั่วโมงจนร่างกายรวนต้องพึ่งหมอแล้วนะครับ ” กัปตันสูงวัยอีกท่านกล่าว

“ แต่ถึงป่วย ทางบริษัทก็มีการดูแลที่ดีนี่ครับ แล้วถ้าเปลี่ยนเป็นจ่ายเงินเพิ่มล่ะครับ พวกคุณจะโอเคไหม? ”  เลขาหนุ่มยื่นข้อเสนอออกไป

“ คุณชวินคะ หน้าที่ของคุณคือเลขา ” เกสราหันไปเตือนชายหนุ่มที่นั่งข้างกาย ชวินก้มหัวลงเล็กน้อยเป็นการขอโทษเจ้านาย ธีรธรรมมองเลขาชายที่พยายามจะเข้ามามีบทบาทร่วมทุกครั้งในการประชุมด้วยความหงุดหงิดใจ  ถ้าเป็นเลขาส่วนตัวของเขานะ  นายคนนี้มีหวังตกงานแน่  แต่ก็อย่างว่า ลูกชายอดีตผู้บริหารใหญ่คนเก่าเลยถือว่าตัวเองมีอภิสิทธิ์เหนือคนอื่นล่ะสินะ    

“ ขอโทษที่ถูกรบกวนค่ะ แต่พวกคุณก็เข้าใจสถานะของบริษัทด้วยนะคะ ตอนนี้เรากำลังจะขยายเส้นทางการบินในยุโรปและอเมริกาเพิ่มหลายที่ เครื่องบินจะบินไม่ได้ถ้าขาดกัปตัน เกสขอขอบคุณที่กัปตันทุกท่านทำงานกันอย่างหนักเพื่อบริษัท เราน่าจะมาหาข้อสรุปร่วมกันดีไหมคะ? ” ผู้บริหารสาวเสนอ

“ พวกผมเข้าใจครับ แต่คุณเกสก็อย่าลืมว่า ตามกฎการบินสากลแล้วการบินระยะไกล ต้องใช้กัปตันสองคนต่อไฟทล์นะครับ แต่นี่กัปตันหนึ่งคน ซีเนียร์โคไพรอทหนึ่งคน แล้วจูเนียร์โคไพรอทสองคน คุณเกสต้องตระหนักเรื่องความปลอดภัยในการบินให้มาก ๆ ด้วยนะครับ ยิ่งสายการแห่งชาติด้วยแล้ว  คุณอย่าทำเรื่องนี้เป็นเรื่องเล่นนะครับ ” กัปตันอาวุโสอีกท่านกล่าว

“ ก็จริงค่ะ เรื่องความปลอดภัยต้องมาก่อน แล้วถ้าปรับเป็นการเพิ่มซีเนียร์โคไพรอทสองคนต่อไฟทล์ล่ะคะ? ” ธีรธรรมนั่งยิ้มที่มุมปากนึกชื่นชมผู้หญิงที่นั่งอยู่หัวโต๊ะ ช่างเป็นนักต่อรองที่หัวไวมาก การต่อรองของตัวแทนนักบินกับผู้บริหารยังคงดำเนินต่อไป ว่าด้วยเรื่องความเหนื่อยล้ากับนักบินและความปลอดภัย แต่ดูยังจะหาข้อสรุปกันยังไม่ได้ ในฐานะผู้บริหารก็ต้องการให้เครื่องบินทุกลำบินออกให้บริการ ในส่วนของนักบินนั้นก็ต้องการความเป็นธรรมในการทำงาน เลขาหนุ่มของเกสราก็ได้ออกความคิดเห็นที่ทำเอาผู้นำนักบินที่อายุน้อยที่สุดต้องโต้กลับ

“ คุณชวินครับ ความเหนื่อยล้าทำให้สมรรถภาพในการทำงานลดน้อยลงนะครับ คุณไม่ใช่นักบินคงไม่เข้าใจรายละเอียดลึก ๆ หรอกนะครับ โดยเฉพาะตำแหน่งกัปตันด้วยแล้ว พวกผมต้องดูแลเครื่องบินมูลค่าพันกว่าล้านบาท  ไหนจะผู้โดยสารและลูกเรืออีกหลายร้อยชีวิตและภาระหน้าที่อย่างอื่นอีก ถ้ากัปตันพักผ่อนไม่เพียง ทำให้การตัดสินใจผิดพลาดขึ้นมา  คุณคิดดูสิว่ามูลค่าความเสียหายมันมากขนาดไหน? ที่พวกผมต้องออกมาปกป้องนักบินด้วยกัน ก็เพราะพวกผมมีคนที่รักและรออยู่ข้างหลังเหมือนกัน ” คำพูดประโยคสุดท้ายที่ออกจากปากธีรธรรมช่างบาดลึกหัวใจเกสรายิ่งนัก แน่นอนว่าผู้ชายที่ดูสุภาพ สุขุม น่าค้นหาท่านนี้คงมีคนครอบครองหัวใจแล้วเป็นแน่ การประชุมกับผู้นำนักบินยูเนียนยังไม่ได้ข้อสรุปที่น่าพอใจแก่ทั้งสองฝ่าย  และต่างก็ต้องกลับไปทบทวนข้อเสนอที่แต่ละฝ่ายได้เรียกร้องจากกัน ธีรธรรมเดินตามหลังเกสราออกนอกห้องประชุม เมื่อกัปตันหนุ่มเดินขึ้นเคียงข้างหญิงสาว

“ ถ้าต้องลดกัปตันให้เหลือหนึ่งคน แต่เพิ่มวันหยุดให้แทนเวลาไปบิน โอเคไหมครับคุณเกสรากับข้อเสนอนี้ ” นักบินหนุ่มรูปงามกล่าวจบ หันหน้าไปยิ้มให้ผู้บริหารคนสวยก่อนเดินลิ่วตามหลังนักบินท่านอื่นไป  ดอกเตอร์สาวยิ้มอ่อนที่มุมปาก นึกขอบคุณคนที่เดินจากไป ที่ช่วยหาคำตอบให้เธอสำหรับการประชุมนัดหน้าและนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นักบินท่านนี้ช่วยหาทางออกให้เธอ  เกสราได้แต่มองร่างสูงเดินเข้าลิฟต์ไปและรอคอยการพบเจอกันอีกครั้งหน้า                                             

 

    

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 56 ครั้ง

295 ความคิดเห็น

  1. #235 Triamphan (@Triamphan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:56

    น่าสนใจมากกกก

    #235
    0
  2. #109 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 08:56

    ผู้หญิงคนหนึ่งต้องแบกปัญหามากขนาดนี้เลยหรอ

    #109
    0
  3. #6 pimpim (@pimpimwall) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:22
    รอติดตามต่อค่าา
    #6
    2
    • #6-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 1)
      25 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:53
      เย้ ขาประจำก็มาแล้ว ดีใจจัง
      #6-1
    • #6-2 Puk Nantawan (@nantawan0) (จากตอนที่ 1)
      29 มีนาคม 2563 / 08:15
      รอติดตามอยู่ค่ะ ดีใจที่กลับมาอัพเดทค่ะ
      #6-2
  4. #5 Kaen (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:39
    ชอบๆๆค่ะ เราจะตามอ่านกันต่อไปทุกเรื่องค่ะ
    #5
    1
    • #5-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 1)
      25 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:02
      น่ารักจัง มีคนเป็นเพื่อนเพิ่มอีกแล้ว
      #5-1
  5. #4 Beer Kanokporn (@beerthhottest) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:33
    ปักหมุดอ่านพี่ธรรมม
    #4
    1
    • #4-1 Matana N. (@polski07) (จากตอนที่ 1)
      25 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:01
      เย้ มีคนตามมาแล้ว จุ๊บทีนึง
      #4-1