ไปต่างโลกด้วยความรู้เกษตร

ตอนที่ 5 : ข้าหิวจะตายแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 890
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    27 พ.ย. 63

ความคิดใฝ่ฝันแบบเด็ก เมื่อถูกกระหน่ำด้วยความจริง มันจึงพังทะลายลงทันที ตอนนี้เหลือแต่ความจริง ความจริงที่ว่า มันจะเอาชีวิตรอดได้อย่างไร ท่ามกลางการตามล่าของพวกคิดที่จะปิดชีพมัน กับความจริงที่ว่า มันติดอยู่ในถ้ำ ซึ่งไม่รู้ว่ามีทางออกหรือไม่

"เห้อ...ข้าคงเล่นแบบเด็กๆ อย่างที่ท่านมังกรว่ามาล่ะมั้งเนี่ย ข้าคงต้องทางออกจากถ้ำนี้ แล้วหาอะไรมาประทังชีวิตเสียก่อน ถึงแม้ตอนนี้ข้าจะเป็นนักฝึกตน แต่ก็ใช่ว่า จะให้อดข้าวอดน้ำนี่นา..." พูดเสร็จมันก็ออกมาจากแหวนมิติ จากนั้น มันก็เดินดูรอบๆ ที่มันใช้ในการฝึกฝน ซึ่งแต่ก่อนมันไม่ได้สังเกตุเท่าไรนัก แต่ตอนนี้มันรู้ ที่นี่นอกจากพลังงานธรรมชาติแล้ว ยังมีพวกหินแร่ชนิดต่างๆ อยู่เป็นจำนวนมากนั่นเอง ในความทรงจำของเจ้าของร่าง หินเหล่านี้มีราคาตามท้องตลาดสูงมาก และเป็นสินแร่ที่หาได้ยาก มันไม่คิดเลยว่า มันจะพบเข้ากับขุมสมบัติมากมายขนาดนี้

"ท่านมังกร หินพวกนี้คุณภาพสูงมาก ทำไมท่านไม่แนะนำมันกับข้ากันละ่ " ฟู่เฉิน กล่าวถามดวงจิตมังกร

"เหอะ...ถ้าเจ้าสนใจ ทำไมข้าจะไม่แนะนำ แต่สิ่งที่เจ้าสนใจกับเป็นเรื่องไร้สาระ แล้วข้าจะบอกเจ้าไปทำซากอะไรว๊ะ " มังกรหลงต้ายังฉุนมันไม่เลิก

"อิอิ...ท่านนี่เป็นมังกรขี้ใจน้อยซะเหลือเกินนะ....ข้าอายุแค่ 10 ขวบ จะเอาอะไรมากกับอายุแค่ข้า ข้าก็เล่นของข้าไปเรื่อย ถ้าข้าไม่ใส่ใจ มีรึระยะเวลาแค่ไม่กี่วัน ข้าจะมาถึงระดับ 10 ได้ " มันพูดตอบโต้กลับไป

"เออ...เจ้าเก่ง มีพรสวรรค์ แค่เจ้าไปนั่งกลุ้มเรื่องไม่เป็นเรื่องมันก็ทำให้ข้าปี๊ดดด...ขึ้นสมองแล้ว เอาล่ะ...ถือว่า เรื่องมันก็ผ่านไปแล้ว ข้าจะบอกเจ้าก็ได้ แร่ที่เจ้าเห็นอยู่นี่มันเป็นแร่ชั้นเลิศ มีความคงทนมากและยืดหยุ่นมาก เหมาะที่จะนำไปสร้างเป็นอาวุธ แค่ก้อนเดียวตรงหน้าเจ้า ก็ขายได้หลายสิบล้านเหรียนทองแล้ว ดังนั้นแร่นี้จึงเป็นต้นทุนของเจ้าได้ เพราะการฝึกตน มันต้องมีทุนอยู่เป็นจำนวนมหาศาล เจ้าถึงจะไปอยู่ในระดับที่สูงได้ คนที่ยากจน ก็เป็นได้แค่ลูกมือเขา เจ้าเข้าใจหรือไม่ " นักบ่มเพาะทั้งหลาย ที่มีระดับสูงๆ พวกเขาไม่ได้มีเฉพาะความรวย เพราะความรวยไม่อาจทำให้ระดับเพิ่มขึ้นได้ ดังนั้น นักบ่มเพาะจะต้องมีองค์ความรู้ ทั้งด้านทักษะวิชา ด้านสมุนไพร สัตว์ชนิดต่างๆ ทั้งที่ใช้เป็นยาและใช้งาน แร่ธาตุทุกระดับ นอกจากนั้น ยังต้องรู้จักสถานที่ต่างๆ รู้จักผู้คน แม้กระทั่งเผ่าอื่นๆ นอกจากเผ่ามนุษย์ เพราะทรัพยากร ที่ใช้ในการบ่มเพาะ มนุษย์ไม่อาจครอบครองได้ และมันก็ไม่ได้เกิดในเขตที่มนุษย์อาศัยอยู่ การรู้จักและผูกมิตรกับเผ่าอื่นๆ จึงเป็นสิ่งจำเป็น

เมื่อ ฟู่เฉิน ได้ยินได้ฟังสิ่งที่มังกรหลงต้ากล่าวมา มันเริ่มเข้าใจโลกนี้มากขึ้น และเข้าใจนักฝึกตนมากกว่าเดิม ขืนทำตัวเหลาะแหละอย่างที่มันคิด คงไปไม่ถึงระดับที่ดวงจิตมังกรพูดมาแน่ แต่บางครั้งคิดมากไปก็ไม่ช่วยอะไรดีขึ้น โชคชะตาเป็นสิ่งสำคัญ บางคนถึงแม้จะมีความกระตือรือร้นมากแค่ไหน ก็ไม่อาจก้าวผ่านด่านต่างๆ ไปได้ เพราะทุกย่างก้าวของนักบ่มเพาะมันเต็มไปด้วยเลือด ความยากลำบาก แม้ต้องฆ่าก็จำเป็น...เพื่อให้ได้ทรัพยากรบ่มเพาะมานั่นเอง...

ฟู่เฉิน เก็บเกี่ยวหินแร่ได้มากพอควร มันก็หยุด และเดินสำรวจถ้ำต่อไป มันได้พบกับหญ้าดวงดารา มันมีคุณสมบัติในการรักษา ซึ่งต้องนำไปประกอบกับสมุนไพรและแร่ธาตุที่มีคุณบัติต่างๆ ตามกำหนด มันถึงจะส่งผลได้ดี และมังกรหลงต้า ก็ได้บอกให้มันเก็บหญ้าดวงดารานี้ไปด้วย เพราะมันมีราคาในท้องตลาดสูงมาก คนที่ค้นพบมันหาได้ยากมาก เพราะไม่รู้แหลงกำเนิดของมันนั่นเอง

ในบริเวณที่มันเก็บหญ้าดวงดารา ไม่มีสัตว์อสูรอาศัยอยู่ เพราะดวงจิตของมังกรอยู่ที่นี่นั่นเอง พวกมันไม่กล้าแม้กระทั่งย่างก้าวเข้ามาในเขตนี้ จึงทำให้ ฟู่เฉิน ไม่อาจหาอาหารได้ตามที่มันคิดเอาไว้

"ว๊าาา ท่านมังกร ข้าอดอาหารมาเกือบจะถึง 3 เดือนแล้ว เห้อออ...หมดแรงข้าวต้นแล้วนะท่าน " มันพูดพรางล่วงลงไปนอนอยู่กับพื้นอย่างอิดโรย เพราะขาดสารอาหารมาเลี้ยงร่างกาย ถึงแม้มันจะเป็นนักบ่มเพาะแต่มันก็ยังอยู่ในระดับต่ำ และร่างกายของมันก็กำลังเติบโต ถ้าขาดสารอาหาร มีหวังมันต้องเป็นคนหัวโตก้นลีบแน่ๆ เลย

"โฮ๊ะๆ ข้าก็ลืมไป เพราะข้าเคยชินกับการอยู่อย่างนี้มานาน เอาล่ะ...ข้าจะบอกทิศทางให้เจ้าออกจากที่แห่งนี้เพื่อล่าสัตว์มาเป็นอาหาร " มังกรหลงต้า ได้เปิดเส้นทางใหม่ให้กับมัน แทนที่จะเป็นทางที่มันถูกน้ำและโคลนพัดมา

"ว๊าววว ที่นี่มันที่ไหนกันท่านมังกร " เด็กน้อย ฟู่เฉิน รู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก เพราะนี่มันคือทุ่งหญ็ากว้างใหญ่ มีสัตว์นานาชนิดอาศัยอยู่

"หึหึ...เจ้าคงแปลกใจล่ะสิ....แน่นอนมันสวยงาม เพราะมันคือ ทุ่งมังกร เป็นถิ่นอาศัยของเหล่ามังกร แต่ก็มีจำนวนสัตว์อสูรนานาชนิดอาศัยอยู่ เพราะมังกรไม่ได้ล่าอาหารพร่ำพรื่อ สัตว์อยู่อาศัยในดินแดนนี้จึงรู้สึกปลอดภัย จากการคุ้มครองของเหล่ามังกร "มังกรหลงต้ากล่าวอธิบายให้มันฟัง

"เอ่อ...ข้าไม่เข้าใจอ๊ะท่านมังกร...เพราะมังกรตัวใหญ่ และก็น่าจะกินเยอะ หรือว่า การกินแต่ละครั้งของเหล่ามังกรต้องใช้เวลานานเท่าไร " ฟู่เฉิน กล่าวถามด้วยความสงสัย

"ฮ่าๆ...เจ้าฉลาดถามนี่...แน่นอนมังกรหลังจากออกล่าและกิน ต้องใช้เวลาจำศีลยาวนานหลายปี กว่าที่จะตื่นขึ้นมาอีกที จำนวนสัตว์อสูรที่มีอยู่ก็เพิ่มจำนวนมากแล้ว..." มังกรหลงต้า กล่าวอธิบายอีกครั้ง นั่นจึงทำให้ ฟู่เฉิน เข้าใจวิถีชีวิตของเหล่ามังกร...ซึ่งมันก็ไม่ต่างกับการทำฟาร์มสัตว์เพื่อเป็นอาหาร ถึงจะฆ่าแล้วกิน แต่จำนวนสัตว์ก็ไม่ได้ลดน้อยลง แถมยังเพิ่มจำนวนมากขึ้น เพราะได้รับการปกป้องคุ้มครองนั่นเอง

"อือ...ข้ารู้แล้วล่ะ....สิ่งที่ท่านพูดมามันก็คือหลักการที่ข้าต้องการทำ การเกษตรของข้าไม่ใช่แค่ปลูกพืชนะท่าน แต่มันยังรวมไปถึงการเลี้ยงสัตว์ ปลูกต้นไม้ชนิดต่างๆ ทั้งที่กินได้และกินไม่ได้ เพื่อเป็นอาหารคนและสัตว์ ถ้าจะนำไปขายก็ยังได้..." ฟู่เฉิน พูดด้วยรอยยิ้ม เมื่อมันมองเห็นสิ่งที่มันต้องการทำ ชัดเจนยิ่งขึ้น จนทำให้มังกรหลงต้า ได้แต่ถอนหายใจ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #5 พริก (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 18:31

    สนุกมาก

    #5
    0