ไปต่างโลกด้วยความรู้เกษตร

ตอนที่ 3 : เหตุและผลไม่อาจหักล้างได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,050
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    27 พ.ย. 63

เมื่อมังกรหลงต้า ได้มอบวิธีฝึกตนให้กับ ฟู่เฉิน เทคนิคนี้เป็นการฝึกของเหล่ามังกรทั้งหลาย มันคือ เทคนิคลมหายใจมังกร ลมหายใจมังกร สามารถฝึกได้ทุกขณะจิต มันช่วยพัฒนาทั้งร่างกายและจิตวิญญาณไปพร้อมๆ กัน นอกจากนั้น ไม่มีเวลาไหนที่จะไม่สามารถฝึกได้ ซึ่งเป็นสิ่งที่ ฟู่เฉิน เคยชินมาแล้วกับการฝึกปฏิบัติในชาติก่อน เพราะแนวทางของพระพุทธศาสนา ก็เน้นในเรื่องของลมหายใจ จิตใจต้องจดจ่อกับปัจจุบัน หมายความว่า ทุกขณะจิตคุณจะต้องมีสติสัมปชัญญะ รู้ตัวเองว่ากำลังทำอะไรอยู่ ไม่ปล่อยจิตให้ฟุ้งซ่าน วิตกกังวลกับสิ่งที่เกิดขึ้นแล้ว และยังไม่เกิดขึ้น จงรักษาสภาพจิตให้อยู่กับปัจจุบัน ทำให้ดีที่สุด

เทคนิคลมหายใจมังกร ก็ไม่ได้แตกต่างกับหลักปฏิบัติทางพระพุทธศาสนา เขาได้ทำตามที่มังกรหลงต้าสอนมา ถึงแม้มันจะสร้างอานุภาพด้านจิตใจให้สงบนิ่งไม่ได้อย่างหลักปฏิบัติทางพระพุทธศาสนา แต่ด้านพลังจิตวิญญาณของเขามันเพิ่มขึ้นมากอย่างน่าเหลือเชื่อ นอกจากนั้น ด้านพลังกายเริ่มที่จะแข็งแกร่งขึ้น เพราะการดูดซับพลังของธรรมชาติ และใช้พลังงานธรรมชาติไปหล่อเลี้ยงทุกส่วนของร่างกาย ซึ่งเป็นเทคนิคเฉพาะของเหล่ามังกร จึงทำให้เขาสามารถดูดซับพลังงานได้มากกว่าคนปกติถึง 10 เท่า ร่างกายเขาจึงพัฒนาได้เร็วกว่าคนปรกติถึง 10 เท่าเลยทีเดียว

"อ่าาา....นี่มันน่าเหลือเชื่อมากท่านมังกร ร่างกายข้ารู้สึกว่า มีกำลังมากขึ้นกว่าเดิมมากเลยล่ะ " ฟู่เฉิน กล่าวออกมาขณะที่มันหยุดฝึกลมหายใจมังกร

"โฮ๊ะๆ...เจ้ายังไม่เข้าใจทั้งหมดของเทคนิคนี้เด็กน้อย เพราะขณะที่เจ้าหยุดฝึก ร่างกายของเจ้ายังดูดซับพลังงานธรรมชาติอยู่ นั่นคือ การหายใจเข้าและออก ก็เป็นวิธีหนึ่งที่เทคนิคนี้ทำงาน นอกจากนั้น ผิวหนังทุกส่วนของร่างกายเจ้าก็เปิดรับพลังงาน มันจะช่วยกันซึมซับพลังงานเข้ามา ส่วนที่เป็นของเสียก็จะถูกขับออกไป การขับของเสียออกจากร่างกาย ในช่วงแรกของการฝึกฝน มันจะถูกขับออกมามากผิดปกติจากเทคนิคการฝึกฝนร่างกายอื่นๆ มาก ดังนั้น เจ้าอย่าได้กังวล เมื่อเจอกับเหตุการณ์เช่นนั้น ฮ่าๆ " มังกรหลงต้า พูดจบมันก็หัวเราะชอบใจ และภูมิใจในเทคนิคอันล้ำเลิศของมัน

เมื่อเวลาผ่านไปหลายวัน พื้นฐานร่างกายของ ฟู่เฉิน ก็ไปถึงขั้นสุดท้ายนั่นคือ ขั้นที่ 9 สำหรับคนปกติ แต่สำหรับ ฟู่เฉินมันคือ ขั้นที่ 10 ซึ่งเพิ่มมาอีกหนึ่งขั้น แถมแต่ละขั้นไม่ใช่ช่องว่างของคนทั่วไป มันคือ ช่องว่างของร่างกายมังกร ที่มีร่างกายที่แข็งแกร่งดุจดังเพชร อาวุธธรรมดาไม่อาจระคายผิว แม้แต่อาวุธชั้นดีเลิศ ยังทำได้แค่รอยขีดข่วน นั่นคือ ศักยภาพของร่างกายของ ฟู่เฉิน แม้แต่มังกรหลงต้ายังอิจฉา ร่างกายของมันที่เป็นร่างมังกรแท้ยังมีศักยภาพไม่เท่าร่างกายของ ฟู่เฉิน เลย หรือนี่มันจะเป็นร่างกายของเทพกัน มิน่ามันถึงถูกส่งให้มาเกิดในร่างนี้

ย้อนกลับไปในชาติที่แล้ว ฟู่เฉิน วันๆ หลังจากเลิกเรียนและช่วยงานพ่อแม่ในนาและสวนป่าของเขา เขาก็มักไปที่วัดเพื่อฝึกปฏิบัติธรรม สิ่งที่เขาชอบมากคือ การนั่งสมาธิ ผลของการปฏิบัติทำให้ร่างกายและจิตใจของเขามีความแข็งแรงผิดคนธรรมดา ตามปกติเหล้าที่เขาดื่มไปนั้น ถึงเขาจะดื่มมากแค่ไหน มันก็ไม่อาจทำให้เขาตายได้ เพราะเขามีสติสัมปชัญญะอยู่เสมอ ถ้ามันเกินขนาดเขาก็จะหยุดมัน แต่สิ่งที่มันเหลือเชื่อ ขณะที่เขากำลังมึนๆ ได้มีเทวดา มาปรากฏต่อหน้าเขา และบอกว่า เวลาของเจ้าหมดแล้วในโลกนี้ ข้าจะส่งเจ้าไปเกิดใหม่ ในภพภูมิที่น่าจะดีสำหรับเจ้า ที่ชอบการปฏิบัติ นั่นคือ สาเหตุของการตายของ ยุทธนา ในภพชาติที่แล้วนั่นเอง แต่เจ้าตัวกลับหลงลืมไป ว่าได้เจอกับเทวดา ที่จริงมันจำได้ แต่มันยังไม่เชื่อกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับมันก็เท่านั้นเอง

"เด็กน้อย ร่างกายสังขารที่เจ้าถือครองอยู่นี้ เป็นร่างกายของคนที่มีพรสวรรค์ในด้านการฝึกฝนเป็นอย่างมาก มิน่าเขาถึงถูกปองร้าย เพราะพวกนั้นรู้ศักยภาพของร่างกายนี้ พวกมันจึงได้กระทำการลอบสังหารเขา แต่ใครจะไปคิดว่า ถึงแม้พวกมันจะทำสำเร็จ แต่ดันมีวิญญาณที่แข็งแกร่งในด้านการปฏิบัติมาสิงสู่อีกที ฮ่าๆ...นี่ล่ะหนอ...โชคชะตา มันไม่อาจหลีกลี้หนีพ้นกันได้ เช่นเดียวกับที่เจ้ามาล้มตัวนอนลงตรงที่เป็นหลุมศพของข้า ทำให้เลือดของเจ้าไปกระตุ้นดวงจิตของข้าให้ตื่นขึ้นมา หึหึๆ " มังกรหลงต้า มันยิ่งพูดส่ิงเหล่านี้ยิ่งพิศวงและน่าค้นหา ซึ่ง ฟู่เฉิน มันก็เริ่มเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น มันไม่ใช่แค่สิ่งน่าอัศจรรย์ มันเป็นผลการกระทำของเขา ที่ทำในชาติก่อน มันจึงส่งผลให้เขาได้มาอาศัยร่างนี้ เพื่อช่วยทวงคืนความยุติธรรมคืนมา มันอาจจะน่าเหลือเชื่อ แต่ตัวของเขากลับยอมรับมันโดยง่าย......

"ท่านมังกร เทคนิคที่ท่านให้ข้ามามันสุดยอดจริงๆ และมันเหมือนกับสิ่งที่ข้าเคยปฏิบัติในชาติก่อน เทคนิคที่ข้าฝึกในชาติก่อนมันเป็นหลักปฏิบัติทางศาสนา มันช่วยทำให้จิตใจของข้าสงบ ไม่ฟุ้งซ่าน มีเหตุมีผล ข้ารู้ดีในโลกนี้การฆ่า มันเป็นเรื่องปกติ แต่ในชาติก่อนของข้า การฆ่าถือว่าเป็นอาชญากรที่ร้ายแรง ถึงกระนั้น มันก็ยังมีการฆ่ากันไม่เว้นแต่ละวัน....ตัวข้าเองไม่เข้าใจจริงว่า มนุษย์เกลียดการฆ่า หรือชอบการฆ่ากันแน่ ยิ่งเป็นการฆ่าเผ่าพันธุ์อื่นพวกเขาทำมันได้โดยง่าย โดยมีข้ออ้างว่า ฆ่าเพื่อความอยู่รอด ฆ่าเพราะมันเป็นศัตรู นานาเหตุผลที่พวกนั้นยกขึ้นมาอ้าง...ดังนั้น โดยเนื้อแท้จิตใจของข้า ข้าไม่ชอบเรื่องการฆ่า...เว้นได้ข้าจะเว้น....แต่ถ้าจวนตัวจริงๆ ข้าอาจจะต้องทำ ไม่ใช่ข้ารังเกียจที่จะทำ แต่มันเป็นสันดานของข้าเอง ที่ไม่ชอบที่จะทำสิ่งเหล่านี้ " ฟู่เฉิน กล่าวอธิบายให้มังกรหลงต้าฟัง ซึ่งทำให้มังกรหลงต้าที่ชอบการฆ่าเป็นชีวิตจิตใจ เมื่อได้ฟังถึงกับอึ้งไปสักพัก

"เด็กน้อย...สิ่งที่เจ้าพูดมา มันก็เป็นข้ออ้างของเจ้า ที่อ้างเพื่อป้องกันตนเอง ทุกชีวิตล้วนรักชีวิตของตน ถ้าเจ้าไม่ชอบเรื่องการฆ่า เจ้าก็ถูกฆ่า...เพราะสถานการณ์ไม่ให้เจ้าเลือกมาก ถ้าเจ้าปล่อยพวกมันไป พวกมันก็จะกลับมาฆ่าเจ้า ฆ่าครั้งนี้ไม่สำเร็จ มันก็มาอีกครั้งหน้า พวกมันยิ่งเพิ่มคนที่มีฝีมือมากในการไล่ล่า ตัวของเจ้าที่ต้องการความสงบ ไหนเลยจะสงบได้ ไหนเลยจะหนี้พ้นเรื่องเหล่านี้ได้ เพราะคนพวกนั้นไม่ได้คิดเช่นเดียวกับเจ้า...ในโลกที่ปลาใหญ่กินปลาเล็ก พลังคือทุกสิ่ง เจ้าต้องการหยุดเหตุการณ์เหล่านั้น เจ้าก็ต้องมีพลังเหนือกว่าพวกมัน...จนพวกมันไม่อาจที่จะกล้าเสนอหน้ามาให้เจ้าเห็น นั่นคือ หลักการของโลกนี้ เจ้าถึงจะอยู่อย่างสงบได้" สิ่งที่มังกรหลงต้าพูดมา มันหักล้างเหตุผลของ ฟู่เฉิน ไปซะหมดจด เพราะมันเองไม่ใช่พระอรหันต์ ไม่ใช่นักปฏิบัติที่อุทิศตนเพื่อความหลุดพ้น ไหนเลยมันจะเสียสละชีวิตอันมีค่า ที่อุตส่าห์ได้เกิดมาเป็นมนุษย์อีกครั้งได้....

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #3 พริก (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2563 / 18:16

    สนุกมากคะรอตอนต่อไป

    #3
    0