-End- Diamond eyes #ดมอบีนยอง {omegaverse , mpreg } [BNyoung/BNior] #Inyoureyesปจ

ตอนที่ 21 : Diamond eyes {18} 100% #ดมอบีนยอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,743
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 604 ครั้ง
    4 ต.ค. 62





Diamond eyes
#ดมอบีนยอง
{18}


ทุกครั้งที่มีเสียงดังโครมครามแว่วเข้ามาจากห้องด้านนอก แองเจลโล่ ปาร์กเกอร์ก็อดไม่ได้ที่จะชะงักงัน รู้สึกหวาดผวาจนต้องกลั้นหายใจและสองมือโอบกอดหน้าท้องของตนเอาไว้จนแน่น

 

เฉกเช่นเดียวกับเบต้าไอรีนาที่กระชับดาบเล่มยาวในมือตนแน่นขึ้นเฝ้าระวังจ้องมองประตูบานโตลงกลอนแน่นหนา เพื่อพร้อมกับทุกสิ่งที่มิได้ต้อนรับที่จะเข้ามา

 

ก้อก ก้อก ก้อก

 

เสียงเคาะประตูที่ดังเป็นจังหวะซึ่งตั้งไว้เป็นความลับร่วมกันทำให้ไอรีนาผ่อนแรงกำดาบในมือลง ทว่าก็ยังไม่อาจมั่นใจได้นักตามประสาผู้ที่มีหน้าที่ทำการปกป้องคนรักของราชาแห่งนอร์ธ

 

"ใครกัน" ไอรีน่าร้องถาม

 

"พี่ซาก" น้ำเสียงที่เคยคุ้นมิใช่เพียงแค่ไอรีน่าเท่านั้นที่ขยับไปใกล้ประตู แต่แองเจลโล่เองก็มองตรงมาไม่ละสายตา

 

-พี่ซาก- รหัสลับที่ถูกเลือกเอามาใช้ในการระบุตัวตน คราแรกไอรีนางุนงงนัก ทว่าแองเจลโล่นั้นอมยิ้มและน้อมรับ จึงกลายเป็นคำที่ใช้ยืนยันตนของราชาเดฟไป

 

แกรก

 

ร่างสูงใหญ่เดินตรงเข้ามาทันทีหลังจากบานประตูเปิดออก ชันเข่านั่งลงบนพื้นเพื่อให้มองหน้าโอเมก้าแสนรักบนเก้าอี้นวมนุ่มหนาตัวโตได้ใกล้ชิดถนัดตาที่สุด

 

ความอ่อนล้าและเคร่งเครียดปะปนในดวงตาเรียวคมของคนตัวโตแฝงกับความยินดีที่ได้เจอกัน มือน้อยทั้งสองประกบแนบใบหน้าคมคายยามเอ่ยปาก

 

"เป็นเช่นไรบ้างท่านเดฟ"

 

"สำเร็จตามแผน" คำตอบนั้นไม่อาจดีใจได้อย่างที่สุด จีนเองเข้าใจในข้อนี้ดี

 

ไม่ว่าผลจะออกมาทางไหน เดฟไม่อาจหลีกเลี่ยงการสูญเสีย

 

ตั้งแต่เมื่อครั้งที่อีกฝ่ายเล่าแผนการทั้งหมดให้ฟังบนรถม้าระหว่างทางที่มาเมืองนอร์ธให้จีนฟังทุกอย่างเพื่อทำความเข้าใจและรับมือกับแผนการ รวมทั้งถามคำถามที่จีนรู้สึกได้ว่าเดฟมิได้ถามเพียงเพื่อให้ตัวเองสบายใจ ทว่าคำตอบจากตนจะมีผลต่อการตัดสินใจของอีกฝ่ายอย่างมาก

 

‘เจ้าจีนจะมิเสียใจใช่หรือไม่ที่ไม่ได้เป็นราชินีแห่งนอร์ธ นั่นคือคำถามจากเดฟ เพราะเมื่อแผนการนี้ผ่านพ้นไปด้วยดีทั้งหมดสิ้นแล้ว ราชวงศ์นอร์ธจะกลายเป็นเพียงอดีตและสุดท้ายจะเป็นเรื่องราวเล่าขาน เหล่าสมาชิกในราชวงศ์นั้นยังคงมีบทบาทในเมืองนอร์ธอย่างเลี่ยงมิได้ต่อไป ทว่าก็หาใช่เจ้าชาย เจ้าหญิง ราชา ราชินีอีกแล้ว

 

เดฟนั้นถูกการเป็นเจ้าชายหล่อหลอมชีวิตมาตั้งแต่เกิดมีทั้งดีและแย่ ทว่ายามนี้อยากปลดภาระนั้นร่วมกับผู้อื่นที่ต้องการเช่นเดียวกัน แต่ก็ใช่จะไม่เคยเห็นคนที่ทำทุกทางยึดติดไว้กับแค่บรรดาศักดิ์มีชื่อเท่านั้น

 

เมื่อได้ฟังคำถาม จีนจำได้ดีว่าตนเองกอดคนรักแน่นขึ้นและเอ่ยในสิ่งที่ใจคิดและเชื่อมั่นเสมอ พื้นที่ที่จีนปรารถนาจะอยู่คือข้างกายเดฟ  จะเป็นราชาหรือคนธรรมดาก็ไม่สำคัญ จะเป็นเจ้าชายเบเนดิกผู้ยิ่งใหญ่หรือเพียงแค่พี่ซากที่บาดเจ็บก็มิได้ต่างไปสำหรับตน ขอเพียงเป็นเดฟเท่านั้น

 

และจีนเชื่อว่าลูกที่เกิดมา หากถูกอบรมเลี้ยงดูด้วยความรักและเข้าใจจากเราสองก็จะมิได้ดื้อดึงรู้สึกยึดติดกับตำแหน่งเจ้าชายที่เดฟมอบคืนและเปลี่ยนเป็นแบบรัฐสภาแน่

 

คำตอบที่ได้รับทำให้เดฟยิ่งมั่นใจในแผนการที่วางไว้ และเชื่อมั่นยิ่งขึ้นว่ารักคนไม่ผิดเลย

 

 ทว่าแม้รู้ดีว่าแผนนั้นถูกวางอย่างรอบคอบซับซ้อนหลายชั้น โดยผู้มีบทบาทหลักในการวางแผนอย่างทหารคิมก็เฉลียวฉลาดทั้งคนอื่น ๆ ที่ร่วมกันเป็นพันธมิตรก็ปัญญาเฉียบแหลม

 

แต่จีนเองก็เป็นห่วงความรู้สึกในใจของเดฟมาตลอด ความรู้สึกที่อีกฝ่ายต้องแบกรับ

 

จะต้องเจ็บปวดมากแค่ไหนกัน

 

หากสำเร็จ เดฟจะได้รับอิสระที่ต้องการทว่าแลกมากับการเสียตาแท้ ๆ ไปด้วยมือตนเอง

 

หากไม่สำเร็จก็นำมาซึ่งความตายและความเจ็บปวดทางฝั่งของเดฟเอง

 

ชีวิตบนหอคอยมิมีเส้นทางไหนเรียบง่าย มีเพียงทางที่เดินไปได้โดยไม่บาดเจ็บเกินไปนัก แต่มิมีทางหลีกเลี่ยงได้

 

จีนกดจูบบนหน้าผากของคนรัก ดึงใบหน้าคมคายให้ซุกแนบอกอุ่นของตัวเอง สองมือน้อยลูบผมของเดฟเชื่องช้าปลอบโยน

 

"ท่านทำดีที่สุดแล้ว ท่านเดฟ ท่านทำดีที่สุดแล้ว" เสียงหวานนุ่มเอ่ยปลอบชดเชยเติมเต็มความรู้สึกที่ถูกทำลายไปในการเป็นเจ้าชาย เป็นราชา ในการดำเนินแผนการเหล่านี้ได้ดีเสมอ

 

"จีน ข้าคิดว่าข้าวางแผนร่วมกับจาคอปและทหารคิมมาจนดีทุกอย่าง คิดว่ารู้เท่าทันและรอบคอบทุกสิ่งแต่ก็มีสิ่งที่ข้าไม่ได้เตรียมตัว"

 

"ท่านบาดเจ็บหรือ" จีนร้องถามเสียงตระหนก เดฟส่ายหน้ากับอกอุ่นสองมือหนาโอบกอดคนท้องแก่ไว้แน่นขึ้น

 

"ข้าได้รู้ว่าสาเหตุการตายที่แท้จริงของท่านพ่อข้าก็คือท่านแม่ ท่านแม่เป็นคนวางยาพิษท่าน" เสียงทุ้มนุ่มไม่อาจห้ามไม่ให้สั่นได้ จีนใจหายวาบตามไปทันทีที่ได้ฟัง

 

เรื่องแบบนี้หากคิดว่าจะเกิดกับตัวเอง จีนก็นึกความเจ็บปวดไม่ได้แล้วว่ามหาศาลเพียงใด

 

"ท่านมีข้าอยู่ตรงนี้ท่านเดฟ มีข้าเสมอ" จีนไม่รู้ว่าคำปลอบโยนใดจะเหมาะสมกับเหตุการณ์เช่นนี้ มันคงไม่มีอะไรที่ดีพอ จึงเอ่ยในสิ่งที่ตนจะสามารถทำให้ได้ และเต็มใจเสมอจะเคียงข้าง

 

ซึ่งนั่นทำให้ใจอันอ่อนล้าของอัลฟ่าผู้แกร่งกล้าถูกเติมเต็มมากขึ้น น้ำตาหยดซึมจากตาเรียวคมจนชื้นเปื้อนแผ่นอกบอบบาง

 

"รู้ไหมจีนสิ่งที่เหมือนตลกร้ายที่สุดของเรื่องนี้คืออะไร ข้านั้นตกใจ แต่ลึก ๆ ก็ไม่ได้แปลกใจในสิ่งที่เกิดขึ้น ข้าเองก็เผลอคิดอยู่หลายหนว่าท่านแม่เองน่าจะสามารถทำแบบนี้ได้และท่านก็ทำ" น้ำเสียงของเดฟสั่นเครือ อ่อนแอเพียงแค่กับคนผู้เดียว

 

"ข้าจะทำเช่นไรได้ คนที่สังหารพ่อข้าคือแม่ข้า ส่วนคนที่ข่มขืนย่ำยีแม่ข้าคือพ่อข้า มันเป็นความเจ็บปวดที่ทั้งคู่ต่างได้รับ สิ่งที่ข้าทำได้ก็แค่เฝ้ามอง และเจ็บปวดกับมันหรือ" แรงสะเทือนมากขึ้นทำให้จีนออกแรงลูบแผ่นหลังแกร่ง

 

"ท่านตาก็ต้องการให้ข้าตาย และเป็นข้าที่ส่งเขาสู่ความตาย ในห้องว่าราชการแห่งนั้นยามที่ข้ายังเด็ก ข้าเคยขี่คอท่านตาเฝ้ามองทิวทัศน์งดงามของเมืองนอร์ธด้วยกัน ...ทว่ามันมิเหลือความหมายต่อท่านตาอีกแล้ว"

 

และยามนี้ก็เป็นเพียงความทรงจำ

 

ไม่มีสิ่งใดที่ไม่พังทลาย ไม่มีสิ่งใดไม่ผุพังในเรื่องราวที่ผ่านมานี้

 

"ข้าจะใช้ชีวิตอยู่กับเรื่องพวกนี้ต่อไปอย่างไรจีน ทุกความเจ็บปวด ทุกความผิดหวัง ทุกความสูญเสีย" เดฟกระชับกอดความมั่นคงและแน่นอนเดียวในใจเอาไว้จนแน่น แองเจลโล่แนบแก้มกับผมสีน้ำเงินเข้มของคนรัก มือน้อยยังมิละห่าง

 

"ทุกการแตกหักจะทำให้ท่านก้าวไปข้างหน้ามากขึ้น มันจะมิได้บ่อนทำลายท่าน ทว่าทำให้ท่านเติบโต การเติบใหญ่นั้นราคาแพงนักท่านเดฟ ข้าแลกจ่ายมันด้วยหลายสิ่ง และท่านเองแลกจ่ายมันมามากเสียยิ่งกว่าข้า”

 

“...”

 

“ท่านตาที่เคยเอ็นดูและรักท่านมาเสมอนั่นก็เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้น มิใช่การหลอกลวง ท่านคาลเดอร์ผู้เป็นเจ้ากรมทหารที่โลภโมโทสันต้องการจะสังหารท่านก็เป็นจริงเช่นกัน ท่านมิจำเป็นต้องเกลียดชังเรื่องราวดี ๆ ที่เคยมีร่วมกัน ทว่าหากมันทิ่มแทงให้ท่านเจ็บในใจเมื่อคิดถึง ก็ปล่อยผ่านมันเป็นอดีตทั้งดีและร้าย ให้เวลาชะล้างทุกสิ่ง”

 

“...”

 

“และวันหนึ่งมันจะเป็นเพียงความทรงจำ"

 

"..."

 

"ความทรงจำที่ย้ำเตือนว่าท่านได้ก้าวมาไกลเพียงไหนแล้ว ได้ผ่านอะไรมาบ้าง ต่อจากนี้การมีความสุขเป็นสิ่งที่ท่านสมควรได้รับ" มือน้อยให้สัมผัสนุ่มนวลไม่ต่างเสียงหวาน

 

"และเคียงข้างท่านจะมีข้ากับลูก ท่านเดฟ ท่านมิได้เดียวดาย"

 

"ขอบคุณ ขอบคุณเจ้าเหลือเกินจีน ขอบคุณ" น้ำเสียงพร่าสั่นย้ำชัดว่าน้ำตายังคงไหลรินมาจากราชาแห่งนอร์ธในเวลานี้มากเพียงไหน มือน้อยยังคงกอดอีกฝ่ายไว้ไม่ปล่อย

 

น้ำเสียงหวานของจีนขับร้องเพลงแผ่วเบานุ่มนวล เพลงที่เคยเอาไว้ร้องกล่อมลูกน้อยในท้องตน เคล้ามันกับเสียงร้องไห้ของคนรัก

 

คงมีเพียงเวลาที่จะเยียวยาทุกความสูญเสีย

 

ชีวิตที่ดำรงอยู่มีเพื่อข้ามผ่านกาลเวลา และเฝ้ามองมันให้เป็นเพียงความทรงจำ

 

ที่อาจแจ่มชัดในห้วงคะนึงเมื่อระลึกถึงยามที่เหม่อมองท้องฟ้า

 

หรืออาจเลือนหายลงทุกคืนวันเช่นรอยแผลที่บาดลึกลงผิวเนื้อและถูกซ่อมแซมจนจางไป

 

แต่ไม่ว่าจะในหนทางไหนมันก็ยังคงเป็นส่วนหนึ่งของตัวตนและชีวิตที่เติบโตขึ้น

 

 

 

 

ใช้เวลาเนิ่นนานหลายนาทีในการย้อนคืนสู่สภาพอารมณ์ที่มั่นคงขึ้นของเดฟ อัลฟ่าหนุ่มตัดสินใจพาคู่แท้แห่งโชคชะตาตนกลับเรือนพักผ่อนโดยมีไอรีน่า คาร่า และทหารที่ตนไว้ใจอีกหลายคนคอยเฝ้าดูแล

 

ส่วนเหตุวุ่นวายด้านนอกในเวลานี้นั้นมีอัลฟ่าเฮเลน คุณรีเบกก้าท่านแม่ของตน และจาคอปคอยจัดการอยู่

 

"จีน" เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยเรียกร่างน้อยที่เอนหลังอยู่บนเตียงนุ่มซึ่งมีผ้าห่มนุ่มหนาถูกวางล้อมรอบไว้เป็นรังอุ่น ๆ ที่โอเมก้าชื่นชอบจะซุกตัว เดฟขึ้นไปนั่งบนเตียงข้างกัน ในมือมีจดหมายฉบับน้อยที่จีนเคยให้ไว้

 

"ก่อนนี้ข้ามิอาจอ่านมันได้เพราะสงครามยังไม่จบลง ข้ายังมิได้ชนะแท้จริงเช่นที่เจ้าเคยย้ำบอกเมื่อแรกมอบให้ข้า ทว่าเวลานี้ข้าสามารถอ่านมันได้แล้ว" เดฟเอ่ย และผู้เขียนจดหมายนั้นพยักหน้ารับโดยอดไม่ได้จะยิ้มขันปนหน้าสีแดงเรื่อ จนทำให้เดฟยิ่งเร่งใช้มีดกรีดเปิดซองจดหมายอ่านเนื้อความภายใน

 

มันถูกเขียนไว้ไม่ได้ยาวนัก

 

'ท่านเดฟ สงครามไม่เคยน่าอภิรมย์สำหรับข้าเลยและคงสำหรับท่านด้วย ทว่าท่านมิอาจหลีกเลี่ยง ข้าหวังว่าท่านจะได้อ่านจดหมายของข้าอย่างปลอดภัยดีทุกประการ ในเวลานี้ข้ามั่นใจในตัวเองแล้ว มั่นใจในความรู้สึกทุกส่วนของข้า ข้ารักท่าน และข้าพร้อมจะสร้างครอบครัวกับท่านในวันข้างหน้า

ไม่ว่าเมื่อไหร่ที่ท่านรู้สึกว่าท่านไม่เหลือใคร จงจำไว้ว่าข้าจะไม่มีวันทิ้งท่านไปไหน

หลังสิ้นสงคราม ท่านรู้ดีว่าจะหาข้าพบได้ที่ใด ข้าจะรอท่านอยู่หลังรั้วโรงเรียนโอเมก้าลินน์เสมอ

 

ขอท่านจงปลอดภัย

แองเจลโล่ ปาร์กเกอร์'

 

"ดูเหมือนว่าวันข้างหน้าที่เราจะได้สร้างครอบครัวด้วยกันนั้นมาเร็วกว่าที่ข้าคิดไว้" จีนเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นอีกฝ่ายลดจดหมายลงเป็นเชิงว่าอ่านจนจบแล้ว ขอบตาของเดฟนั้นแดงขึ้นมาอีกหนเพราะความรู้สึกที่ท่วมท้นในใจ

 

จะต้องขอบคุณเทพแห่งความอุดมสมบูรณ์อีกสักกี่ร้อยพันหนถึงจะเพียงพอกับความโชคดีที่ตนได้มีแองเจลโล่ ปาร์กเกอร์เป็นคู่แท้แห่งโชคชะตาข้างกาย

 

เป็นที่พักพิงแห่งความรู้สึก

 

เป็นคนซึ่งไม่มีวันจะหันหลังให้ตน แม้สูงค่า แม้ต้อยต่ำ แม้เป็นราชาหรือคนธรรมดา

 

แค่มีเพียงแองเจลโล่ ปาร์กเกอร์ก็เพียงพอแล้ว

 

มือหนาทั้งสองข้างจับมือนุ่มขึ้นมาจูบหอมจนแน่น จับไว้ให้อุ่นใจ จีนอมยิ้มมองอีกฝ่าย มือน้อยอีกข้างซับน้ำตาไม่กี่หยดที่ซึมมาจากดวงตาเรียวคมอย่างเบามือ

 

"ข้ารักเจ้าจีน รักเจ้าเหลือเกิน"

 

คนฟังวาดยิ้มรับ การเอ่ยคำว่ารักแม้ทำให้ในอกเต้นระรัวจนร้อนไปทั้งหน้า แต่ก็รู้ดีว่ายามได้ฟังรู้สึกดีแค่ไหน

 

"ข้ารักท่าน ท่านเดฟ รักและจะเคียงข้างท่านจนลมหายใจสุดท้ายของข้า"  จึงเอ่ยจากปากตน ย้ำชัดให้อีกฝ่ายรับรู้บ้าง

 

"นั่นก็คงเป็นวันสุดท้ายของลมหายใจของข้าเช่นกัน"

 

"เช่นนั้นเราก็มาอยู่ด้วยกันให้เนิ่นนานเถิดนะท่านเดฟ"

 

"นานจนลูกหลานเรานั้นเต็มบ้าน นานจนแม้แต่แผ่นป้ายสักการะวิญญาณของเรายังเคียงอยู่ข้างกัน" เดฟย้ำ และมั่นใจว่ามันจะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน

 

 

△△△

  

 

 

กองซากศพในครั้งนี้ถูกนำออกไปจัดการจนหมด พื้นพรมและรอบข้างที่เลอะเทอะถูกเปลี่ยนใหม่ให้สะอาดไร้รอยเลือดตลอดทั้งคืน

 

เช้าวันใหม่ที่มาเยือน เดฟพาคนท้องแก่ให้ได้ออกมาเดินสูดอากาศในสวนของวังหลวง เดฟยังคงหลับนอนที่ห้องเดิมในวังหลังของตน มิได้เข้าไปในตำหนักของราชา

 

อากาศในเมืองนอร์ธค่อนข้างหนาวเย็นกว่าเมืองลินน์ผ้าคลุมขนสัตว์สีขาวจึงถูกคลุมไหล่ให้กับโอเมก้าท้องแก่ ตอนนี้อายุครรภ์ของแองเจลโล่ค่อนข้างมากพอให้มีหมอหลวงและหมอตำแยอยู่โยงใกล้ชิด

 

ท่ามกลางกลิ่นคาวเลือดและไอสงครามที่ผ่านไป การถือกำเนิดของชีวิตใหม่ดูจะเป็นไม่กี่สิ่งที่เติมความชุ่มชื้นลงในหัวใจของชาวเมืองนอร์ธ

 

ข่าวการเสียชีวิตของเจ้ากรมทหารคาลเดอร์ เกรแฮมถูกประกาศออกไปแล้วตั้งแต่เมื่อคืนนี้ และถูกแจ้งว่าเป็นการล้มป่วยฉับพลันเช่นเดียวกับเจ้ากรมการคลังคามิล เพื่อความสงบและไม่วุ่นวายต่อประชาชนภายนอก

 

"หนาวเกินไปไหมเจ้าจีน" ร่างสูงใหญ่เอ่ยถามคนข้างการพลางบีบกระชับมือน้อยไว้แน่นขึ้น

 

"ไม่ขอรับ ผ้าผืนนี้อบอุ่นดี" จีนยิ้มหวานตอบ "หอมกลิ่นท่านด้วย" ยิ่งชวนให้อุ่นใจมากนัก

 

"เดี๋ยวข้าจะพาเจ้าไปที่แห่งหนึ่ง แล้วก็จะนอนกอดเจ้าในรังโอเมก้าอุ่น ๆ ดีหรือไม่"

 

"ดีเลยท่านเดฟ ข้าชอบอยู่ในรังทั้งอุ่นทั้งหอม อยู่ในอ้อมกอดท่านยิ่งดีนัก" รอยยิ้มหวานจนตาหยิบหยีของคนข้างกายทำให้เดฟยิ้มกว้างตามเช่นกัน

 

สองร่างก้าวเดินโดยมีทหารที่ไว้ใจเดินตามอยู่ด้านหลังห่าง ๆ ไม่นานนักก็ถึงเรือนกว้างขวางอีกแห่ง

 

ตำหนักของพระสนมเซเรน่า

 

ทันทีที่ทหารของเจ้าชายจาคอปเห็นผู้มาเยือนก็รีบเดินเข้าไปตามผู้เป็นนาย เดฟเชื้อเชิญให้คนรักมานั่งรอด้วยกันใต้ต้นไม้ที่ออกดอกเป็นสีขาวบนเก้าอี้ไม้ซึ่งขัดมันอย่างดี

 

ไม่กี่นาทีร่างสูงใหญ่ในชุดลำลองสีเข้มของเจ้าชายจาคอปก็เดินออกมา ไม่ทิ้งห่างกันด้านหลังนั้นยังคงเป็นทหารคิมเฉกเช่นเคย

 

"ราชาแห่งนอร์ธมาเยือนกันถึงที่นี่เลยหรือ" แม้จะร่วมมือกันแล้ว ทว่าการคอยพูดจากระทบกระเทียบกันก็ถูกทำเป็นนิสัยจนยากเกินจะแก้ในเวลาอันสั้น เดฟยิ้มบางรับคำทักของจาคอป

 

"ข้าคงครองตำแหน่งราชาไม่นานนักหรอก อยากปลดแอกภาระนี้ไม่น้อยไปกว่าเจ้า จาคอป" คำตอบที่ทำให้พี่น้องร่วมพ่อยักไหล่ จาคอปนั่งลงตรงข้ามโดยไม่ได้ต่อความ

 

"มีอะไร"

 

"ข้าอยากมาขอบคุณอีกครั้งที่เจ้าร่วมมือกันในครั้งนี้" เดฟเอ่ยคำขอบคุณอย่างตรงไปตรงมา

 

"ข้าเลือกเข้าทางเจ้าย่อมมีโอกาสรอดมากกว่ามิใช่หรือ ขอบคุณเจ้าด้วยเช่นกันที่ร่วมมือกับข้า" เมื่ออีกฝ่ายเอ่ยคำขอบคุณมาก่อน ก็เหมือนเป็นการให้แนวทางกลาย ๆ ว่าควรขอบคุณกลับ ทว่าก็จาคอปเอ่ยจากในใจคิด

 

ตนมิเคยคิดว่าจะมีสักวันที่ได้หลุดพ้นโซ่ตรวนแห่งการชักใยที่ผูกโยงบังคับตนจากเจ้ากรมต่างๆ ดั่งหุ่นเชิด ทว่ายามนี้ได้ปลดคลายภาระนี้ลงไปเสียที

 

ดวงตาเรียวคมของเดฟตวัดจ้องไปด้านหลังของจาคอป

 

"และขอบคุณเจ้าอย่างยิ่งทหารคิม หากมิได้เจ้าคิดแผนเกินครึ่งในครั้งนี้ ทุกอย่างคงไม่อาจผ่านไปและจบลงได้เฉกเช่นในยามนี้" ราชาแห่งนอร์ธมอบคำระลึกคุณให้แก่ทหารผู้ด้อยยศกว่าอย่างจริงใจ ทหารคิมถือว่าเป็นเสนาธิการในการตลบหลังและแก้เกมสงครามจนฝ่ายของเดฟพลิกขึ้นมาชนะเจ้ากรมทหารคาลเดอร์ได้

 

ทหารคิมค้อมต่ำให้กับอัลฟ่าเดฟ แม้อดีตเคยค่อนคอดว่าเป็นเจ้าชายโง่อยู่บ่อยหนเพราะไม่ถูกกับนายตนก็ตาม

 

ทว่าในครั้งนี้พิสูจน์แล้วว่าเจ้าชายเดฟนั้นเฉลียวฉลาดไม่ยิ่งหย่อนกว่าใคร และมีใจกว้างพร้อมรับฟังทุกคนเป็นคุณสมบัติที่หาได้มิง่ายในผู้นำอันยิ่งใหญ่

 

"ข้าเสียต่างหากที่ต้องขอบคุณท่าน ท่านเดฟ ที่ท่านทำตามคำพูดทุกอย่าง" ทหารคิมเอ่ย ในขณะเดียวกันก็ย้ำบอกถึงสิ่งที่เดฟเคยเอ่ย จะร่วมมือกับจาคอปเพื่อคืนอิสรภาพ เปลี่ยนการปกครองเป็นรัฐสภา และจะไม่หักหลังจาคอป

 

"ข้าย่อมรักษาสัญญาเช่นที่จาคอปทำ" เดฟเอ่ยด้วยรอยยิ้มจาง ๆ ในขณะเดียวกันก็ตอบโตในน้ำหนักความที่เสมอเท่า

 

หากจาคอปไม่ทรยศย่อมมิมีการทำเช่นนั้นคืน

 

"แล้วก็ตลอดมาจีนยังไม่มีโอกาสที่ได้เจอเจ้าทั้งสองเลย นี่คือแองเจลโล่ ปาร์กเกอร์ คนรักและคู่แท้แห่งโชคชะตาของข้า" เดฟกระชับกอดไหล่คนข้างกาย จีนพยายามลุกขึ้นโค้งทักทาย แต่จาคอปเห็นชัดว่าอีกฝ่ายท้องแก่จึงแค่โบกมือให้นั่งลง

 

จีนเอ่ยขอบคุณยามก้มหน้ารับการโค้งและทักทายจากจาคอปกับทหารคิม

 

"ยินดีที่ได้พบท่านจาคอป ท่านทหารคิม" จีนเอ่ยเสียงหวานเปี่ยมไมตรี จาคอปอดอมยิ้มไม่ได้เมื่อได้ยินคนเรียกทหารคนสนิทข้างกายว่าท่าน ส่วนทหารคิมนั้นซ่อนเร้นในเงาช่วยเหลือจาคอปมาเสมอ พอถูกเรียกท่านก็มีสีหน้าเก้อเขินทำตัวไม่ถูกอย่างเห็นได้ชัด

 

จาคอปมองพี่น้องต่างมารดากับคนรักตรงหน้าตน เดฟสู้อุตส่าห์พาคนท้องแก่มาหาถึงนี่ก็ชัดเจนแล้วว่าอีกฝ่ายอยากแสดงความจริงใจกับตนว่าจะไม่ได้คิดหักหลัง

 

การทำสิ่งนี้จำต้องใช้ความไว้เนื้อเชื่อใจไม่น้อยเลย

 

ทหารในการดูแลที่ขึ้นตรงต่อจาคอปและเดฟนั้นมีจำนวนไม่ต่างกันมากนัก และมิใช่จำนวนน้อย ๆ ทว่าที่ผ่านมาตลอดนั้นตั้งตัวเป็นศัตรูต่อกัน

 

ทว่าเมื่อยามที่ร่วมเป็นมิตร นำทหารมาเสริมส่งกัน จนทำให้มีจำนวนมากพอจะจัดการคนของเจ้ากรมทหารได้หมดสิ้น

 

"ยินดีเช่นกันที่ได้รู้จักเจ้า แองเจลโล่ ปาร์กเกอร์" จาคอปเอ่ยอย่างเป็นมิตรด้วยน้ำเสียงแหบต่ำ

 

“ก่อนที่ข้าจะพาจีนกลับ ข้ามีอะไรที่อยากจะมอบให้เจ้าอีกอย่าง" มือหนาดึงถุงกำมะหยี่สีครามเข้มที่ประทับตราสีเงินแห่งราชวงศ์นอร์ธไว้ชัดเจนออกมาจากอกเสื้อ เมื่อเปิดเทสิ่งที่อยู่ด้านในนั้นคือเพชรสีดำประกายครามเม็ดเขื่องสองชิ้นซึ่งถูกเจียระไนจนได้รูปหยดน้ำงดงาม

 

“นี่คือเพชรทั้งสองชิ้นที่หลงเหลือจากการชำระร่างคืนสู่ธรรมชาติของท่านพ่อ ข้าคิดว่าคนที่ต้องการของสองชิ้นนี้มากที่สุดคงเป็นพระสนมเซเรน่า”

 

อัลฟ่าเมื่อใช้พลังของตนเองดวงตาจะเปลี่ยนเป็นสีประจำตัวซึ่งมักถ่ายทอดตามสายเลือด และเมื่อถูกชำระร่างด้วยไฟท่ามกลางเถ้ากระดูกสิ่งที่เหลืออีกอย่างคือเพชรสองก้อนที่รอวันเจียระไน ปกติแล้วเพชรแทนชีวิตของอดีตราชาแห่งนอร์ธจะถูกประดับขึ้นมงกุฎราชา ทว่าเมื่อครบแล้ว ชนรุ่นหลังจะถูกเก็บไว้บนผนังเหนือบัลลังก์ในห้องว่าราชการ

 

ไม่ใช่สิ่งที่จะนำมามอบให้ใครโดยง่าย ทว่ายามนี้เดฟเป็นราชาแห่งนอร์ธและเป็นบุตรของราฟาเอล การทำเช่นนี้แม้ไม่ถูกใจใครไปเสียทั้งหมด แต่จะคัดค้านก็ยากยิ่ง

 

อยู่บนผนังร่วมกับบรรพชน จะมีกี่คนที่แหงนหน้าขึ้นมอง หากแต่อยู่กับพระสนมเซเรน่าย่อมถูกรักและใส่ใจ ทั้งเป็นการดีต่อความรู้สึกของสตรีผู้นั้นด้วย

 

“เจ้าจะมอบเพชรของท่านพ่อให้แม่ข้าหรือ” จาคอปเอ่ยย้ำอีกหน

 

หากพูดตามจริงจาคอปมิได้รู้สึกพิเศษอะไรต่อบิดาตนนัก ตนนึกเจ็บแค้นแทนมารดาอยู่บ้างด้วยซ้ำที่นางเหมือนถูกปั่นหัวตลอดเวลา จาคอปเป็นพี่ใหญ่ เติบโตมารู้ดีว่าท่านแม่ต้องทำสิ่งใดบ้างเพื่อหวังความรักจากท่านพ่อ ทำสิ่งใดบ้างเพื่อไต่หาตำแหน่งราชินี เรื่องราวเลวร้ายมากมายพวกนั้น คงมิต้องทำหากท่านพ่อเหลียวแลและมอบความรักให้ท่านแม่บ้างสักนิด

 

ทว่าก็รู้ดีเช่นกันว่าใจท่านแม่มิอาจเอาความรักคืนกลับมาได้เช่นกัน

 

“ใช่ นี่จะเป็นสมบัติของคุณเซเรน่า ข้าคิดว่าท่านคงเป็นคนที่ต้องการสิ่งนี้มากที่สุด”

 

“ขอบคุณเจ้ามากเดฟ นี่มีความหมายต่อท่านแม่ข้ามากจริง ๆ” จาคอปเอ่ยอย่างจริงใจ มันไม่ใช่สิ่งที่จะส่งมอบให้กันง่าย ๆ และใช่ ท่านแม่ที่เหม่อลอยและบอบช้ำในเวลานี้คงรู้สึกได้สิ่งยึดเหนี่ยวจิตใจคืนสู่โลกความจริงบ้าง

 

จาคอปเก็บเพชรแทนชีวิตของบิดาตนทั้งสองใส่ถุงและเก็บไว้อย่างดีเพื่อรอส่งมอบ

 

"ถ้าเช่นนั้นข้าขอพาจีนกลับไปพักก่อน" เดฟเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าธุระที่คิดไว้หมดลงแล้ว ตนแค่อยากพาจีนมารู้จักและแสดงตัวไว้ให้ชัดเจนว่าจีนเป็นคนรักของตนและสำคัญมากเพียงใด

 

ร่างสูงใหญ่โอบประคองคนรักให้ลุกขึ้นเคียงกัน จาคอปเองก็ยันตัวลุกขึ้นยืนเพื่อส่งทั้งคู่

 

"ท่านเดฟขอรับ" เสียงของทหารเอ่ยขึ้นทันทีด้วยท่าทางรีบร้อนทว่าไม่ลืมโค้งทักทายบุคคลอื่นตรงหน้า

 

"มีอะไร"

 

"เมื่อครู่นี้ เจ้าชาย อ่า คุณมอร์แกนมาถึงหน้าวังหลวงพร้อมกับทหารเมืองเพิร์ลขอรับ"

 

การมาเยือนของน้องชายต่างมารดาซึ่งแต่งงานเชื่อมสัมพันธไมตรีกับเมืองเพิร์ลในฐานะรางวัลของผู้ชนะในการแข่งขันโคล์ดสโตนสร้างความฉงนในใจให้เดฟไม่น้อย

 

หรือว่าเพิร์ลต้องการสิ่งใด

 








ในที่สุดพี่ซากเขาก็ได้อ่านจดหมายแล้ววนะคะ

หลังจากนี้เราอาจจะทอร์คได้สั้นลง แต่จะพยายามสร้างงานออกมาให้อ่านกันเรื่อย ๆ นะคะ

อยากบอกว่าได้อ่านทุกข้อความทุกความคิดเห็นของทุกคน จากทุกช่องทาง ยิ่งในแฮซแท็กนี่เราชอบมาก ๆ เลยค่ะ ตามอ่านไปถึงที่เมนชั่นใต้โพสในแท็กด้วยเลย ฟีดแบ็คดีๆทำให้รู้สึกดีมากค่ะ ยิ่งยาวยิ่งอ่านไปด้วยใจฮึกเหิมมาก ๆ ขอบคุณที่สร้างคืนวันดี ๆ ให้เรา มันมีความหมายมาก ๆ เลยค่ะ หลังจากนี้แม้เราจะทอร์คสั้นลงไปสักพัก ก็ยังคงอยากให้รู้ว่าชอบอ่านฟีดแบ็คและคอมเมนต์ของทุกคนมากจริง ๆ และหวังว่าทุกคนจะส่งมอบฟีดแบ็คให้กันมาเยอะ ๆ นะคะ มีความหมายมากมากจริงๆค่ะ



#ดมอบีนยอง

@butterfly8ffect

https://web.facebook.com/butterfly8ffect/

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 604 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,273 ความคิดเห็น

  1. #3263 sayewj (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 18:58
    ชอบที่จีนพูดกับท่านเดฟมากๆเลย ทั้งปลอบประโลม แสดงความรัก ทำให้ได้คิด แล้วก็ไม่ยึดติดกับความเศร้าที่เกิดขึ้นเกินไป ยังเด็กอยู่แท้ๆแต่ความคิดดีมากเลย ต่อไปต้องมีแต่ความสุขกันมากๆนะ
    แล้วก็จาคอป คิดไว้อยู่แล้วว่าดูเหมือนไม่ได้อยากจะครองบัลลังราชาสักเท่าไหร่ ดีใจด้วยนะที่ปลดวางภาระนั่นได้เสียที ขอบคุณมากๆที่มาช่วยท่านเดฟ
    #3,263
    0
  2. #3236 ทำไมต้องอิมแจบอม' (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 14:40
    ตอนที่เราชอบที่สุดในตอนนี้คงเป็นตอนที่เดฟเล่าถึงคุณตานั่นแหละ ถึงเค้าจะเป็นคนโลภ บ้าอำนาจ มีความสุขกับการชักใยราชวงศ์ แต่เค้าก็เป็นคนเดียวกับที่เคยอุ้มเดฟขี่คอ หัวเราะกับหลาน ชอบที่จีนบอกว่าเรื่องพวกนี้จะกลายเป็นความทรงจำทำให้เราโตขึ้น เราชอบมากเลย และชอบการที่เจคอมกะเดฟร่วมมือกัน เราเคยอ่านนิยายแนวความขัดแย้งหลังบัลลังก์อยู่หลายเรื่อง ส่วนใหญ่พระเอกจะชนะขึ้นเป็นราชา ไม่ก็ต้องพากันหนีไปแบบนางเอก แต่อันนี้ดีมากเลย หาทางลงได้เก่งมาก ไม่ผิดหวังกับพี่เดฟเลย พี่เดฟมีคุณสมบัติที่จะเสียคน(ขอโทษนะพี่) ได้ครบทุกอย่างเลยทีเดียว แต่ยังโตมาเป็นคนที่ดีมีเหตุผลขนาดนี้ โห ชื่นชมคนเลี้ยงและชื่นชมความดีของพี่เดฟ
    #3,236
    0
  3. #3197 김유MYLOVE. (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2562 / 15:57
    มอร์แกนนนนนนน
    #3,197
    0
  4. #3179 Taonoiifangkung (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 23:22
    ต่อไปก็จะเป็นครอบครัวที่อบอุ่นแล้วนะท่านเดฟ งื้อออออ /คุณกันต์กลับเมืองหรอเนี่ย เซอร์ไพรส์สุดอ้ะ
    #3,179
    0
  5. #3171 llllovellll (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 18:26
    เรื่องวุ่นๆจบลงแล้วเยย้
    #3,171
    0
  6. วันที่ 10 ตุลาคม 2562 / 19:31
    คิดถึงยัยมอร์แกนนนน~~
    #3,148
    0
  7. #3118 N_udaen_G (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2562 / 09:38
    น้องมานี่เกิดอะไรขึ้นนะลูก แต่พี่ซากเราแสดงความจริงใจมากๆ เลยย
    #3,118
    0
  8. #3082 Nesz_11 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 21:35
    แบมมา ???????!
    #3,082
    0
  9. #3081 krikri888 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 21:19
    เกิดอะไรขึ้นนนน น้องมาหาทำไม ลุ้นมากกค่ะ555555555
    #3,081
    0
  10. #3080 Aquila_Eagle (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 19:14

    แฮปปี้แล้วนะ งื้อออออ >~<


    ว่าแต่ฝั่งเพิร์ลมีอะไรนะ??

    #3,080
    0
  11. #3079 yingza_202 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 18:07
    กรี๊ดดคงไม่มีเรื่องอะไรร้ายเเรงน้าาา คุณไรท์สู้ๆนะคะ
    #3,079
    0
  12. #3078 deeda_clear (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 08:04
    ความเจ็บปวดของเดฟ อาจมาจากการที่เดฟที่เคยหลอกจีนเมื่อก่อนเก่า สังเกตจากเรื่องที่เดฟเจ็บปวดมีแต่เรื่องครอบครัว พ่อทำร้ายแม่ แม่ฆ่าพ่อ ตาจะฆ่าเดฟเอง วนเวียนเท่านี้ ซึ่งมันหนักหนาสาหัสแต่ทำไรไม่ได้นอกจาก ยอมรับมัน

    มันไม่ใช่การชดใช้ความผิดให้จีนเพราะจีนไม่ได้เรียกร้อง แถมจีนยังชดใช้คำสาปนั่นด้วยตัวเอง แต่กรรมที่เดฟที่สร้างความทรมาณที่จีนได้รับวันนี้เดฟก็ได้รับในรูปแบบที่ต่างกัน แต่เดฟยังมีจีนมีลูกอยู่เคียงข้าง คิดว่าแบบนี้น่ะ
    #3,078
    0
  13. #3077 Iamaynt (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 00:41

    คงไม่มีเรื่องอะไรนะคะะ
    #3,077
    0
  14. #3076 HerQlis (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 23:43
    คิดถึงมอร์แกนนนน
    #3,076
    0
  15. #3074 Babybird7for7 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 23:06

    คุณกันต์คงพาหลานมาเยี่ยมแน่ๆ
    #3,074
    0
  16. #3073 อิไตอิไตครุคริมากิ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 22:27
    คุณกันต์มาทำไมอ่ะ มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นมั้ย ลุ้นมาก ส่วนยัยจีน ใกล้คลอดยังงง แอบอยากเห็นท่านเดฟแพ้ท้องแทนเมีย ><
    #3,073
    0
  17. #3072 NAMii ™ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 22:25
    ขอให้จากนี้มีแต่เรื่องดีๆเข้ามาน๊าาา เราซักผ้าอ้อม พับผ้าอ้อมรอหลานแล้วนะ!
    #3,072
    0
  18. #3071 theuxnnamntinxy (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 21:06
    เข้าใจกันชะทีนะสองพี่น้องคุณกันต์มีเรี่องอะไร
    #3,071
    0
  19. #3070 JBMie (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 20:37
    น้องจีน ลุ้นเหลือเกินจะคลอดเมื่อไร ~ แต่ตอนนี้ หวานกับพี่ซากให้เยอะๆ ก่อน เพราะกว่าจะได้มาเจอกัน ^^

    ชอบที่พี่น้องรักใคร่กัน ยามสงบ อะไรก็ดีงามค่ะ ~
    #3,070
    0
  20. #3069 ป้าข้างห้อง (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 20:35
    คุณกันต์มีอะไรหรือเปล่าอ่ะ ไม่ใช่เรื่องร้ายแรงใช่ไหม;-;
    #3,069
    0
  21. #3068 peace71807997 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 20:23
    ไรท์สุดยอดมากเลยค่ะ อัพติดๆกันทั้งสองเรื่องเลย คอยติดตามอยู่ตลอดเลยนะคะ
    ลุ้นอุ้มหลานทั้งสองฝั่งเลยค่า
    #3,068
    0
  22. #3067 Kanokwan Uttaviwek (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 20:18
    ว้าวววว เรื่องราวภายในเริ่มสงบ และเป็นระเบียบมากยิ่งขึ้น ทว่าเมืองเพิร์ลต้องการสิ่งใดกันนะ รอลุ้นอย่างจริงจัง 55:)
    #3,067
    0
  23. #3066 Pinke (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 20:15
    คุณกันต์มาเหรอมีอะไรเกิดขึ้น?!
    #3,066
    0
  24. #3065 aeayzii (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 19:35
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-05.png หายไปนานเลยค่ะมาต่ออีกนะค่ะ
    #3,065
    0
  25. #3064 Jujupeach (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2562 / 19:09
    สงครามจบแล้วขอให้มีแต่สิ่งดีดีนะเจ้าจีนและท่านเดฟ จะรอเลี้ยงหลานน้าาา
    #3,064
    0