:: [ทำ E-BOOK] :: Bad Marry : แต่งก่อนรัก

ตอนที่ 3 : Marry : 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,603
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 112 ครั้ง
    21 ธ.ค. 60













              ในที่สุดวันที่ผู้หญิงทุกคนรอคอยก็มาถึง ยกเว้นฉันคนเดียวสินะที่ไม่อยากให้วันนี้มาถึง ตอนนี้ฉันอยู่บนบ้าน บ้านหลังที่ฉันต้องมาอยู่นับตั้งแต่วันนี้ ข้าวของเครื่องใช้ทุกอย่างม๊าจัดการไว้ให้ฉันหมดแล้วแอบใจหายเหมือนกันแหะ รู้สึกแปลกๆยังไงก็ไม่รู้

                “ยิ้มหน่อยสิค่ะน้องเหรียญวันนี้วันดีนะ”

                “ค่ะ” ฉันยกยิ้มให้พี่จิน ก่อนจะมองไปนอกหน้าต่าง ผู้คนมากมายต่างก็หลั่งเข้ามาในงานอย่างไม่ขาดสาย ตกลงนี่มันงานแต่งหรือที่นี่มันมีของลดราคาขายกันล่ะเนี่ย

 

                งานในวันนี้ช่วงเช้าจะเป็นแบบไทยส่วนตั้งแต่ช่วงบ่ายไปจะเป็นเหมือนงานเลี้ยงหน่อยๆเป็นงานสบายๆมีตัดเค้กโยนดอกไม้ตามปกติ แต่เปลี่ยนสถานที่เป็นโรงแรมแทน และตอนนี้ก็คือช่วงตัดเค้ก ฉันเคยได้ยินว่าถ้ามือใครอยู่ข้างล่างจะเป็นรองของอีกฝ่ายซึ่งฉันไม่ยอมแน่ และดูเหมือนว่าเจ้าบ่าวของฉันเขาก็ไม่ยอมเหมือนกัน สุดท้ายเราก็ประสานมือกันจับจับด้ามแล้วค่อยๆปาดลงเหมือนในละคร เชื่อไหมวันนี้ทั้งวันเราอยู่ด้วยกันตลอดก็จริงแต่เราแทบไม่คุยกันเลยมีถามคำตอบคำตามประสาของคนไม่อยากคุยกันนั่นแหละ แถมหน้าเขายังดึงยิ่งกว่าไปฉีดโบท็อกซ์มากอีกตลกชะมัด

“เอาล่ะครับนี่ก็คงเป็นช่วงที่สาวๆทุกคนรอคอยแล้วนะครับ”

“กรี๊ด”

“ขอเชิญเจ้าสาวสุดสวยของเราด้านหน้าเลยครับ”

ฉันเดินออกไปตามที่พิธีการบอกเสร็จแล้วก็หันหลังหันกับคนที่มายืนรอรับดอกไม้ ฉันเอี้ยวตัวไปมองนิดหน่อย ทุกคนดูตื่นเต้นกันมากๆเลยล่ะ

 

 เอาละนะ

 

 ฮึบ!

 

“กรี๊ด” ฉันจะหันไปดูว่าใครที่ได้รับดอกไม่แต่พลาดไปหน่อยฉันทรงตัวไม่อยู่ดีนะที่คิมหันต์เขามาจับไว้ทันไม่อย่างนั้นได้ลงไปหัวแตกแน่

            “เซ่อซ่า” 


“ชิ!!” สรุปแล้วคนที่ได้ดอกไม่คือหมิงหมิง เธอเป็นเพื่อนที่เรียนแพทย์ด้วยกัน เธอมากับไอ้กายน่ะ จริงๆเธอไม่ได้มายืนร่วมในวงหรอกสงสัยฉันจะโยนแรงไปล่ะสิ แรงควายจริงเลยฉัน ฮ่าๆ


“เอาล่ะครับวันนี้เราก็มีโชว์พิเศษจากเจ้าสาวและเพื่อนเจ้าสาวกันนะครับ พร้อมไหมครับคุณเหรียญ”


 ฉันยักหน้าให้พิธีกร แล้วดันคิมหันต์ลงไปข้างล่าง อ้อลืมบอกสามีของยัยไอด้าเพื่อนเพื่อนสนิทกับคิมหันต์น่ะโลกกลมชะมัดเลย และตอนนี้ไฟในห้องของก็ปิดสนิทฉันดึงส่วนที่คาดเอวออก เพราะมันพ่วงกับผ้าเป็นซุ่มน้ากานต์นี่รู้ใจจริงๆเลยคงทำเผื่อเวลาเข้าห้องน้ำด้วยมั้ง

พอทุกอย่างเรียบร้อย เพื่อนๆฉันก็ขึ้นมาบนเวที ทันใดนั้นไฟก็เปิดขึ้นเหมือนเดิม พร้อมกับเสียงดนตรีที่ดังขึ้นมา พวกฉันโยกย้ายไปตามจังหวะเพลงด้วยท่วงท่าที่สวยงาม ทุกคนดูตกในมากไม่คิดว่าจะมีโชว์อะไรอย่างนี้ละมั้ง ดูสิอีตาคิมหันต์ยังอึ้งเลย คิ้วนี่ขมวดเชียวยังมีเด็ดกว่านี้เว้ยรอดูเถอะ


“โอ้โหสุดยอดมาครับ ผมว่าเรามาฟังดนตรีเบาๆกันบ้างดีกว่านะครับ”


 งานทุกอย่างก็ทำเนินไปตามปกติฉันเดินเข้าไปด้านหลังเพื่อจัดการกับชุดตัวเองให้เรียบร้อย แต่พอจัดการเสร็จก็มีใครคนหนึ่งเข้ามาพอดี


คิมหันต์น่ะ


“ทำบ้าอะไรของเธอ”

“ไม่เห็นหรือไง” ฉันไหวไหล่เบาๆแล้วจะเดินออกจากตรงนี้แต่ติดตรงที่เขาดึงแขนฉันไว้ก่อน

“ต่อไปนี้ห้ามเต้นอีก”

“นายไม่มีสิทธิ์มาห้ามความสุขของฉัน” ห้ามฉันเต้นเนี่ยนะ ฆ่ากันเลยเถอะ

“ห้ามเต้นให้ใครเห็น” ตลกเหอะ

“ทำไมหวงหรอ”ฉันยกยิ้มทั้งๆที่รู้คำตอบอยู่แล้ว

              “ทำตามที่บอกก็พอ” 

               พูดจบก็ลากฉันออกไปด้านนอก ตอนนี้งานมาถึงช่วงสุดท้ายแล้ว พิธีการให้เราไปพูดอะไรอีกนิดหน่อยแล้วงานก็จบ วันนี้เหนื่อยชะมัดเลยอย่างกับขึ้นเวรข้ามวันข้าวคืน

 

“แม่ฝากดูแลน้องด้วนนะคิม ถึงจะดื้อไปบ้างแต่ก็เป็นเด็กดีอยู่นะ”

“ม๊า”ตอนนี้เราอยู่ที่บ้านหลังที่จัดงานตอนเช้านั่นแหละ และตอนนี้ก็อยู่ในช่วงส่งตัว

“อย่าดื้อให้มันมากนักนะเจ้าเหรียญเดี๋ยวพี่เขาจะเบื่อเอา”ช่างสิใครสนกัน

“หนูเหรียญลุง เอ้ยป๊าฝากไอ้คิมมันด้วยนะ อย่าไปกลัวมัน ฮ่าๆ”ฉันยิ้มให้พ่อคิมหันต์ท่านชื่อธาดา เราเคยเจอกันบ่อยๆน่ะ

“เป็นเด็กดีนะลูก ป๊าจะได้ไม่ต้องห่วง ฝากน้องด้วยนะคิม”

“ครับ” เขาตอบรับคำผู้ใหญ่ ทำไมทุกคนสนใจแต่เขาล่ะ

“ผมขอพูดอะไรหน่อยได้ไหมครับ”ฟาร์มขัดขึ้นมา ตอนนี้ไม่ได้มีแค่พ่อแม่ฉันกับเขาแต่ยังมีเพื่อนฉันกับเขาด้วย

“เอาสิลูก”พอม๊าอนุญาตมันก็เริ่มเปิดปากพูด

“เพื่อนผมมันกวนตีนนะพี่ ตีนหนัก มือหนัก อะไรที่ผู้หญิงเขาไม่ค่อยทำมันทำหมดนั่นแหละ”

“ไอ้ฟาร์ม”เพื่อนเวรแกจะมาขายฉันทำไมเนี่ย

“แต่มันเป็นคนดีนะใจดี ขี้สงสาร พี่อย่าทำให้มันเสียใจล่ะผมเตือนแล้วนะ”ฟาร์มพูดเสียงจริงจังหนักแน่นก่อนจะเอามือมาลูบหัวฉันเบาๆ “มึงก็อย่ากวนตีนให้มากนัก”

“ไอ้หมาหมอ ฮึก”จนได้นะไอ้เพื่อนบ้า ฉันรีบปาดน้ำตาก่อนที่จะได้ปล่อยโฮออกมา

“งั้นไอขอพูดมั่ง ”ไอด้ายกมือขึ้นก่อนจะพูด “พวกเราหวงน้ำตาเหรียญมากนะคะเฮียคิมเพราะงั้นห้ามทำเหรียญร้องไห้ห้ามทำให้เหรียญเสียใจด้วย ไม่งั้นเฮียเจ็บแน่”ยัยไอด้าทำท่าขู่จนพวกเราหัวเราะออกมาเบาๆ ฉันมองไปที่คนสุดท้าย

“เฮียจะพูดอะไรแบบพวกนี้อีกไหม”เฮียผาพยักหน้า

“อย่าไปยอมมัน”

“ไอ้ผา”ฮ่าๆ หลังจากนั้น ป๊าม๊ารวมถึงพ่อคิมหันต์ขอตัวกลับก่อน ส่วนเฮียผากับคิมหันต์ออกไปคุยกันที่ระเบียง

“ไหนมาให้กอดหน่อยสิไอ้เพื่อนเวรทั้งหลาย”ฉันอ้าแขนก่อนจะเข้าไปกอดกับไอด้า แล้วก็ไปกอดกับฟาร์มต่อ

 

ฮึ่ก

 

“อ้าว ไอ้นี่เดี๋ยวกูเตะ จะร้องทำไมวะ”

“ก็มึงปากหมา หน้าหมาด้วย”

“ฮ่าๆๆ”เราคุยกินอีกนิดหน่อยทุกคนก็แยกย้ายกลับเหลือไว้แค่ฉันกับคิมหันต์ที่ยืนจ้องหน้ากันอยู่หน้าห้องน้ำ

“ฉันอาบก่อน”ฉันชิงพูดไปก่อนตอนนี้ไม่ไหวแล้วอยากอาบน้ำ

“อืม ให้ไว” ฝันไปเถอะ “ครึ่งชั่วโมง ถ้าไม่ออกมาจะเข้าไปอาบ”

“ไอ้โรคจิต!!!

“หึ” ขำไรวะแม่ง รู้ป่ะว่าครึ่งชั่วโมงยังเช็ดหน้าไม่เสร็จเลย


สุดท้ายก็ครึ่งชั่วโมงจริงๆดีนะแต่หน้าไม่หนามากไม่งั้นละก็สองชั่วโมงนู่นแหละ พอฉันออกมาเขาก็เข้าไปอาบน้ำทันทีดูท่าจะร้อนพอๆกัน

“เอาไงกับที่นอนดีวะ งั้น...”ฉันมองผลงานตัวเองอย่างพอใจ เตียงนี้ใหญ่มากและไม่มีทางที่ฉันหรือไม่ก็เขาจะยอมนอนโซฟาเพราะอย่างนั้นวิธีนี้แหละดีที่สุด

“ทำอะไรของเธอ”

“แบ่งเตียงไง”ใช่ฉันเอาหมอนข้างมากลั้นไวhตามตำหรับละครไทย เออแค่นั้นแหละแน่นอนว่าฉันไม่ใช่คนนอนดิ้น เขาก็น่าจะเหมือนกัน

               “ปัญญาอ่อน” 

               เออด่าไปเถอะ ใครสนกัน


       หนึ่งชั่วโมงต่อมา

 

“คิมหันต์ฉันจะดูซีรีย์!!

“...”

“คิมหันต์เอารีโหมดมา!!

“ฉันจะดูบอล”

“คิม!!!”ใช่ ตอนนี้เกิดศึกย่อมๆอยู่กลางห้องเนื่องจากตอนโฆษณาฉันไปเข้าห้องน้ำกลับมาอีกทีเขาก็เอารีโหมดไปกดดูบอลเรียบร้อยแล้ว!!!

“ไปนอน”

“ไม่!!!” ฮืออปป้าน้องนอนก่อนนะคะ 

“แล้วแต่”ได้อยากดูนักใช่ไหมไอ้นักเตะเนี่ยเจอฉันหน่อยเป็นไง

 

ปั่ก

 

“อึก”ทุบหลังแม่ง

“อยากดูนักก็ดูไปเลยไอ้บ้า!!!”ฉันโวยวายก่อนจะไปนอน ดึงผ้าห่มมาคลุมหัวสักพักฉันก็ทนความง่วงไม่ไหวแล้วหลับไป


                ระหว่างที่ร่างบางหลับไปแล้ว คนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีก็ปิดโทรทัศน์แล้วเข้านอนตามทันที พร้อมทั้งดึงผ้าห่มที่คลุมร่างบางออกให้หายใจได้สะดวก รอบยิ้มเล็กเกิดขึ้นบนในหน้าหล่ออย่างไม่รู้ตัวยามที่มองไปยังคนที่หลับอยู่ ไม่นานนักเขาก็กลับไปนอนที่ของตัวเองแล้วหลับไป

 

          เช้าวันต่อมา

 

                “นี่นายไม่ไปทำงานหรอ”

                “แล้วเธอไม่ไปหรือไง”อะไรวะ ฉันถามก่อนนะเว้ย

                “ไปตอนสี่โมงเย็น”

                “ไม่ไป”ไม่ไปแสดงว่าอยู่บ้านตลอดทั้งวันสินะ รอวันที่เขาไปทำงานแล้วกัน


                ตอนนี้เรานั่นอยู่ที่ห้องอาหาร เราตื่นเช้ามากเพราะนาฬิกาฉันมันปลุกตั้งแต่หกโมง ไอ้ฉันก็ตกใจรีบวิ่งไปอาบน้ำ กลัวจะเข้าเวรไม่ทันแต่ลืมว่าเข้าเวรบ่าย โธ่ๆเวลานอนอันมีค่าของเหรียญ และเพราะฉันตื่นคิมหันต์ก็เลยตื่นขึ้นมาด้วย

 

หน้านี่หงิกเชียวล่ะ


“อาหารมาแล้วค่ะ”แม่บ้านยกอาหารมาเสิร์ฟเมนูวันนี้มันก็ข้าวต้มหมูธรรมดาพร้อมกับไข่ลวก ว๊อท? นี่พวกคุณคิดอะไรอยู่ถึงได้เอาไข่ลวกมาให้ดิฉันกินคะ

 

ฉันไม่ได้...เออนั่นแหละ

               

             “ท่านประทานคะ เอกสารด่วนค่ะ”ฉันหันหลังไปก่อนจะเจอผู้หญิงคนหนึ่ง สวยด้วยนะเลขาหรอหรือว่าควบสอง หึ ไม่เบานะเรา

              “เอาไปไว้ที่ห้องทำงาน”

              “ค่ะ”

              “ทานอาหารเช้าด้วยกันไหมคะ”เธอชะงักก่อนจะหันมามองฉันเต็มๆตา

              “เอาเอกสารไปเก็บ”

“ค่ะ ดิฉันทานมาแล้วค่ะขอบคุณมาก”เธอก้มหัวให้นิดหน่อยแล้วเดินหายไป

“อย่าชวนใครมั่วจะได้ไหม”

“นั่นเลขานายนะ ไม่เห็นเป็นไรเลยหรือว่า...”ฉันละไว้เขาคงเข้าใจว่าฉันจะพูดอะไรเลยส่งสายตาดุๆมาให้ฉัน

“ไม่มีอะไรทั้งนั้น”อืมแสดงว่ามี หึ!

 ก็ว่าอยู่ดูยัยเลขานั่นไม่ค่อยจะชอบขี้หน้าฉันสักเท่าไหร่ แต่ช่างเถอะ อย่ามายุ่งกับฉันก็พอ




พอกินข้าวเสร็จฉันก็เดินไปในห้องๆหนึ่งป๊าบอกว่าให้คนจัดของไว้ให้แล้ว ทุกอย่างดูเรียบร้อยดี แต่ของยังไม่ครบฉันยังต้องหาของเพิ่มอีก ตอนนี้ฉันยังไม่ได้บอกใครว่าฉันทำงานอะไรเพราะขอป๊าไว้น่ะ เอาไว้ให้ตกใจเล่นกันหน่อย ฉันออกมาจากห้องก่อนจะล็อกให้แน่นหนา ห้องนี้ใครก็ห้ามเข้า


“ที่เรียกทุกคนมาเพราะเหรียญจะบอกว่าห้ามใครเข้าห้องที่เหรียญทำสัญลักษณ์ไว้เด็ดขาด”ทุกคนพยักหน้ารับแต่ก็ยังไม่สงสัยกันอยู่แต่ฉันก็ไม่ได้อธิบายอะไร

“ทำไม”เจ้าของบ้าเอ่ยขึ้นมาคงจะอยากรู้เหมือนกันสินะ

“ห้ามก็คือห้าม แม้แต่เจ้าของบ้านอย่างนายก็ห้ามเข้า”

“มีสิทธิ์อะไรมาห้าม”ฉันกระตุกยิ้มมุมปากก่อนจะตอบไปว่า

“ไม่ได้ห้าม แต่สั่ง”จบแค่นั้นทุกคนก็แยกย้ายกันไปทำงาน อ้อ จะบอกว่ายัยเลยขานั่นยังอยู่นะดูจะสนิทกับคิมหันต์ระดับหนึ่งเลยล่ะ ไปลองๆถามพวกแม่บ้านมาเขาบอกว่ายัยนั่นชื่อนานาเคยเป็นเพื่อนร่วมคณะแล้วก็เป็นเลขาของคิมหันต์ด้วยล่ะ


“จะไปไหน” คิมหันต์ถามขึ้นระหว่างที่ฉันเดินผ่านเขากับเลขาของเขา

“ทำงานน่ะสิ อ้อ ไม่ต้องรอกินข้าวเย็นนะคงกลับไม่ทัน”


ฉันบอกก่อนจะรีบออกมาดูเหมือนเขามีอะไรจะคุยด้วยแต่ฉันก็รีบออกมาก่อน แล้วทั้งเดือนฉันก็ได้ขึ้นเวรดึกตลอด กลับตีสามบ้าง เช้าบ้าง บางทีก็ไม่ได้กลับ แล้วฉันก็ไม่ได้กลับมาบ้านมาสองวันแล้วเพราะเพื่อนขอแลกเวรเพราะมีธุระฉันเลยขึ้นเวรแทน แต่เดี๋ยววันนี้ก็ได้กลับแล้วล่ะ ไอ้กายมันจะมาอยู่แทน


“ไงมึง อย่างกับศพ”

“เออสิ มาแลกเวรก็ดีแล้วง่วงว่ะ”ฉันว่าพร้อมปิดปากหาว ฉันได้นอนแค่แปปเดียวเอง

“ฮ่าๆ ไปๆกลับบ้านได้แล้วป่านนี้ผัวมึงด่าแล้วมั้ง”

“เออๆ เปลี่ยนเสื้อผ้าแปป”


ว่าก็ว่าเถอะตั้งแต่แต่งงานมาฉันกับคิมหันต์ทะเลาะกันทุกวันไม่ว่าจะเรื่องอะไร แต่ถ้าหนักสุดคงเป็นเรื่องที่ฉันไม่กลับบ้านหรือไม่ก็กลับเกือบเช้านั่นแหละ เขาชอบหาว่าฉันเที่ยวกลางคืนจนไม่ดูเวลา แล้วก็อีกมากมายที่จะจิกกัดฉันได้ แต่ฉันก็ไม่เถียงหรอกนะ คนมันง่วงใครจะไปเถียงได้ตลอด


“เฮ้ยเหรียญจับคนไข้ให้หน่อย!!”ระหว่าที่ฉันกำลังจะเดินไปโรงรถเจนท์ก็เรียกฉันไว้ก่อน 



หมับ!

 


“คุณ...โอ๊ย!!!”ฉันโดนคนไข้กัดเข้าที่คออย่างจังแต่ดีที่เจนท์ดึงอกทันเลยไม่ถึงกับเลือดออก

“เอาเขาเข้าไปก่อน เป็นอะไรหรือเปล่าเหรียญ”

“ไม่เป็นไร”

“ไปทำแผลก่อนปะ”ฉันส่วยหัว คือตอนนี้ง่วงมาก

“เดี๋ยวไปทำที่บ้าน”ฉันบอกแค่นั้นก็จะเดินไปที่รถแล้วขับออกจากโรงพยาบาล เจนท์เป็นจิตแพทย์ คนไข้เมื่อครู่น่าจะดื่มเหล้ามาเยอะเกินจนทำให้ขาดสติ เพราะกลิ่นเหล้าติดตัวฉันมาด้วยหึ่งมากบอกเลย



ณ บ้านศิลาการณ์

 

“หายไปสองวัน กลับมาก็มีกลิ่นเหล้าติดนี่เธอเคยฟังที่ฉันพูดบ้างหรือเปล่า” 


มาถึงก็หาเรื่องกันเลยสินะ


“ก็ฟัง แล้วจะให้ทำไงวะ”เข้าใจอารมณ์ไหมคือง่วง อยากนอนแล้วยังมีคนมาหาเรื่องอีก

“ก็ทำให้มันเหมือนชาวบ้านเขาสิ”เวรเอ้ย

“ก็มันทำไม่ได้เว้ย!!!”ไม่ไหวแล้วเว้ย แม่ง! หัดเข้าใจอะไรง่ายๆได้ไหมวะ

“...”

“ไม่ใช่ไม่อยากทำแต่มันทำไม่ได้!!!

“คอไปโดนอะไรมา!

 

กึก


“เหตุผลที่ไม่กลับบ้านกลับช่องสินะ เป็นไงบ้างล่ะชู้เธอถึงใจดีไหม”

“มัน...”

“ยังไม่ทันได้กับผัวก็ไปได้กับชู้ซะแล้ว”จะฟังก่อนไม่ได้ใช่ไหมวะ

“เออ!! ถึงใจจนไม่อยากกลับเลย พอใจหรือยัง!!!”ไอ้เวรเอ้ย หัดฟังบ้างสิวะ

“เหรียญ!!!”คิมหันต์กระชากแขนฉันไว้ก่อนที่ฉันจะเดินเข้าห้องน้ำ เจ็บนะไอ้บ้า


จี๊ด

 

ปวดหัวฉิบ

 

“มีไร”ฉันพูดเสียงเบา ตะโกนจนเจ็บคอแล้ว ร่างกายฉันก็แทบไม่ไหวอยู่แล้ว ดีนะที่วันนี้เข้าเวรตอนหนึ่งทุ่ม


“มาคุยกันให้รู้เรื่อง!!!


“ไม่คุยเว้ย เหนื่อย!!!


พรึ่บ

 

“เฮ้ย ทำบ้าอะไรออกไปนะเว้ย!!” ฉันขัดขืนสุดแรงเมื่อคิมหันต์มันเหวี่ยงฉันลงเตียง ทำไมฉันจะไม่รู้ว่ามันจะทำอะไร ไอ้บ้าเอ้ย!

“...”

“โอ๊ย!!”ฉันร้องออกมาสุดเสียงเมื่อคิมหันต์กัดเข้ามาที่แผลเดิมที่โดนคนไข้ของเจนท์กัด แม่งเอ้ยยิ่งปวดๆอยู่ด้วย

“จะได้เลิกวิ่งแจ่นไปหาชู้เธอสักที!!

“พูดบ้าอะไรของนาย!

 

แคว่ก

 

เสื้อฉันไอ้บ้ามันแพงนะเว้ย แถมมันยังบาดผิวฉันด้วย ฉันว่าตอนนี้เราคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วล่ะ คิมหันต์มันโกรธจนเลือดขึ้นหน้าไปแล้ว

“คิม ยะ อย่าทำ” ฉันหอบหายใจย่างหนักหน่วงเมื่อหมอนี่มันพยายามจะ...นั่นแหละ

“อย่าฝันว่าจะรอด!!

“ยะ อย่า”

 

[คิมหันต์]

 

                มือบางที่กำเสื้อผมจนแน่นตอนนี้มันร่วงลงไปอยู่ข้างตัวเธอแล้ว อะไรยังไม่ทันได้ทำอะไรก็สลบแล้วหรอวะ ที่กับชู้

 

แม่งเอ้ย

               

“ไอ้หมอ” ผมหยิบโทรศัพท์มาต่อสายหาเพื่อนอีกคนซึ่งไม่นานมันก็รับสาย

                “ว่าไงครับเพื่อน”

                “มาที่บ้านกูด่วนเอาอุปกรณ์มึงมาด้วย”


               ว่าจบผมก็ว่าสายทันที แล้วก็เดินไปหยิบเสื้อเชิตของตัวเองไปใส่ให้อีกคน แม่งตัวจะเล็กไปไหนว่ะ ลมพัดจะปลิวไหมเนี่ย  ผมยอมรับเลยว่าผมโกรธมากเหรียญกลับบ้านเกือบเช้าทุกวันบางวันก็ไม่กลับ มีวันนี้ครั้งนี้แหละที่หายไปสองวันเต็มกลับมาอีกทีก็มีรอยกัดที่คอจะให้ผมคิดยังไงวะ แม่งโครตหยามเลย ถึงจะไม่ได้รู้สึกอะไรด้วยแต่ไม่มีใครให้เมียตัวเองไม่ยุ่งกับคนอื่นหรอกเชื่อผมสิ อย่าให้รู้นะว่าไอ้นั่นมันเป็นใครจะเล่นแม่งให้ตายเลย


“ไงมึงใครเป็นอะไร”

“เมีย”

“ไหนอ่ะ”ไอ้หมอกรชะเง้อหาผมเลยนำมันไปที่ห้องนอน

“นั่น”ผมพยักหน้าไปทางเตียงนอนที่เหรียญนอนอยู่

“นี่มันยัยเหรียญไม่ใช่หรอ”

“รู้จัก” ผมขมวดคิ้วแน่นใครรู้จักไอ้กรคือไม่ธรรมแน่ๆ

“อืม เจอกันทุกวัน”ผมเลิกคิ้วขึ้นเชิงถาม “เห้อมึงรู้ไหมว่าเมียมึงทำอะไรอยู่”

“ไม่รู้”

“ไอ้ห่าเอ้ย มึงมีอำนาจไว้ทำไมวะเมียเป็นหมอเสือกไม่รู้”

“หมอ?

“อือ หมอ ได้ข่าวว่าเพื่อนขอแลกเวรไปทำธุระเลยต้องเข้าต่อสองวันติด”

“...”

“นี่ๆมึงเห็นนี่ไหม” มันชี้ที่รอยกัดที่ผมกัดซ้ำลงไป

“ทำไม”

“เมื่อเช้าแม่งโดนคนไข้แผนกจิตเวชกัดมาน่ากลัวว่ะ”


กึก


เหรียญเป็นหมอ ไม่กลับบ้านเพราะเข้าเวรแทนเพื่อน แล้วไหนจะโดนคนได้กัดมาอีก

 

ก็มันทำไม่ได้เว้ย!!!

“...”

ไม่ใช่ไม่อยากทำแต่มันทำไม่ได้!!!


                ที่ทำไม่ได้เพราะต้องทำงาน แล้วทำไมไม่บอกตั้งแต่วันแรกวะจะได้ไม่ต้องทะเลาะ


“เป็นไง”

“ร่างกายอ่อนเพลียให้พักผ่อนเดี๋ยวก็หาย ส่วนแผลกูทำให้แล้วไม่ต้องห่วง”

“ขอบใจ”

“มึงก็อย่าไปโกรธเขาเลย หมอก็งี้แหละทิ้งคนไข้ไม่ได้หรอก”เหมือนมันรู้อ่ะ

“...”

“งั้นกูกลับก่อนแล้วกัน เดี๋ยวไปลางานให้”

“ไอ้กรกูมีเรื่องให้ช่วย”


[จบบันทึกคิมหันต์]


“อื้อ กี่โมงแล้ววะเนี่ย”ฉันตื่นขึ้นมาตอนที่ฟ้ามืดแล้วฉันต้องเข้าเวรตอนหนึ่งทุ่มนี่ ตายแล้ว

“จะลุกไปไหน” คิมหันต์

“ไปทำงาน”

“ไม่ต้องไป” ได้ไงวะ

“อย่ามาบ้า!” ว่าแล้วฉันก็ลุกขึ้นจะไปอาบน้ำแล้วไปทำงานแต่ “คิมหันต์!

“ลาให้แล้ว” เขากักตัวฉันไว้บนที่นอนด้วยการคร่อมฉันไว้ ไอ้บ้านี่บอกดีๆก็ได้ไหมวะ

“ลา? รู้หรอว่าฉันทำงานอะไร”

“หมอ”ฉันเลิกคิ้ว ไม่คิดว่าบทจะรู้ก็รู้เร็วเหลือเกิน “เป็นหมอ”

“ใครบอก”

“ไอ้กร”กร หมอกรหรอ? นี่ไปรู้จักกันตอนไหน “มันเป็นเพื่อนฉัน ฉันให้มันมาตรวจเธอ”

“แล้วลากี่วัน”ฉันลานานมากไม่ได้หรอกมันไม่ดี

“สองวัน”

“วันเดียว” ฉันต่อ

“ไม่อนุญาต”ว่าจบก็ลุกออกไปแล้วก็เดินออกจากห้องฉันไม่รู้ว่าเขาไปไหนฉันรู้แค่ว่าฉันต้องอาบน้ำ เหนียวตัวชะมัดเลย







อัพครบ
(คอมเมนต์เป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วนนะคะ) 
...............................................
แนะนำตัวละครเพิ่มเติม






...............................................

มาคุยกัน 

เรากลับมาแล้ว 
ขอโทษนะคะที่หาายไปหลายวัน
มันมีเหตุเกิดขึ้นตามที่เราแจ้งไว้ 
หวังว่าจะเข้าใจเราน้า  
ขอโทษจริงๆนะคะ

...............................................

งุ้ยๆเป็นไงกันบ้างเอ่ย
ช่วงนี้เราก็จะมาอัพให้ช้าหน่อยน้า
แต่มาอัพทุกวันแน่นอน 
ฝากคิมเหรียญไว้ในอ้อมอกอ้อมใจด้วยน้า

...............................................





 ฝากติดตามเรื่องนี้ด้วยนะคะ
    Bad Marry   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 112 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

325 ความคิดเห็น

  1. #310 comtoontrans (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 17:46
    แหนะหึง หวงเมีย เกือบปล้ำเมีย5555
    #310
    0
  2. #33 airin0618 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:30
    โอ้ย มีความหวงเมียเว่อร์วัง 
    #33
    0