:: [ทำ E-BOOK] :: Bad Marry : แต่งก่อนรัก

ตอนที่ 10 : Marry : 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,126
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    3 มี.ค. 61















          11.45 น.

                “เหรียญตื่นได้แล้ว”

                “จะนอน” คนพึ่งได้นอนเองนะจะปลุกทำไมเนี่ย

                “ไปกินข้าวก่อนค่อยมานอน”

                “ไม่กิน!” เรื่องนอนเรื่องใหญ่เว้ย


                จุ๊บ


                “จะตื่นไหมครับ”


                จุ๊บ


                “ว่าไง”

                “ตะ...ตื่นแล้วๆ” ฉันว่าพลางลืมตาขึ้นอย่างลนลาน นี่ฉันนักตักเขาตลอดเลยหรอเนี่ย ไม่เมื่อแย่เลยหรอว่ะ แล้วทำไมหน้ามันร้อนๆวะ

                “หึๆ” ฉันเกลียดเสียงหัวเราะเขาจัง

                “ระ เหรียญไปล้างหน้าก่อน”

                “อย่าวิ่ง!!” ไม่สนแล้วโว้ย ไม่วิ่งยังไงไหวเล่นโจมตีขนาดนี้ ฉันก็คนนะเว้ย เขินเป็นเหมือนกัน!

                “ตื่นแล้วหรอคะคุณเหรียญ” หืม

                “ค่ะ ว่าแต่คุณนานาทานข้าวหรือยังคะไปทานด้วยกันไหม”

                เป็นนานาที่ทักฉันขึ้นหลังจากออกมาจากห้องน้ำ ก็นั่งอยู่ในรถด้วยนี่ คงเห้นอะไรที่มันบาดตาบาดใจไปเยอะเหมือนกันสินะ

                “กำลังจะไปทานค่ะเชิญคุณตามสบายเลย”

                “หรอคะ ขอตัวก่อนนะคะเดี๋ยวคิมหันต์เขาจะบ่นเอา”


                จะยังไงก็ช่างฉันถือว่ารอบนี้ฉันวิน พอกับมาที่รถคิมหันต์ก็หน้ามุ่ยใส่ฉันทันที อะไรกันฉันว่าฉันก็ไปไม่นานนะ หรือว่าแดดมันร้อนเกินไป ก็ไม่นะ อากาศออกจะดี เป็นบ้าอะไรอีกวะ


                “บอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าวิ่ง”

                “ก็...”

                “กี่ครั้ง!

                “หลายครั้งแล้ว” ก็บอกทุกครั้งที่ฉันวิ่งนั่นแหละ ที่ตอนบังคับให้ไปวิ่งไม่เห็นบอกเลยว่าห้ามวิ่ง!

                “หลายครั้งแต่ไม่รู้จักจำ! ถ้าล้มขึ้นมาจะทำยังไง”

                “ทำแผลไง”

                “เหรียญ!

                “ทำไมต้องดุด้วยล่ะ!!” จะอะไรนักหนาก็แค่วิ่ง!

                “ถ้าไม่อยากให้ดุก็ฟังที่พูดบ้างสิ อย่าดื้อ!

                “ใครดื้อ!

                “เด็กแถวนี้แหละ” ฉันไม่ได้เด็กสักหน่อย โตแล้วเว้ย เรียนจบแล้วด้วย!

                “ฉันไม่เด็ก”

                “เด็กชอบเถียง” ไม่คุยด้วยแล้วเว้ยไปหาไอด้าดีกว่า

               เบื่อคนแก่แถวนี้ 
               หงุดหงิดโว้ย



          พรึบ

 

                “เห้ย อะไรวะเธอจะพาเมียฉันไปไหน”

                “ยุ่ง!!” ฉันได้ยินเสียงเฮียผาบ่นตามหลังหลังจากที่ไปลากไอด้าออกมาจากเฮียแก

                “เหรียญเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมดูหงุดหงิดจัง”

                “นิดหน่อยน่ะ”


                หลังจากนั้นเราก็พากันไปกินข้าวที่ร้านในจุดแวะพักนั่นแหละ ร้านนี้เขาทำอร่อยดีนะฉันชอบ ส่วนคิมหันต์กับเฮียผาก็มาที่เดี๋ยวกันเนี่ยแหละ แต่ว่าฉันยึดไอด้าไว้ให้นั่งข้างๆฉันแทนที่จะเป็นคิมหันต์ เฮียผาก็โวยวายไปยกใหญ่สุดท้ายก็ยอมเพราะขี้เกียจเถียงกับฉัน


                พอกินข้าวเสร็จฉันกับไอด้าก็พากันเข้าไปซื้อขนมในร้านสะดวกซื้อ ฉันหยิบทุกอันที่อยากกิน คิมหันต์ก็พยายามจะคุยกับฉันนะ แต่ฉันก็เมินเขาตั้งแต่ที่ร้านอาหารแล้ว สมน้ำหน้าอยากมาว่าฉันดีนัก โดนเมินไปซะเถอะ ฮ่าๆ


                “มาคุยกันก่อน”

              ไม่ว่าเปล่าคิมหันต์ลากฉันออกจากร้านสะดวกซื้อแล้วส่งตะกร้าขนมของฉันแล้วฝากเฮียผาจ่ายทาน เอะอะก็ลากอยู่นั่นแหละเห็นฉันเป็นตัวอะไรวะ

                “มีไร”

                “คุยกันดีๆ” ดีๆใช่ใหมได้จัดให้

                “มีอะไรหรือเปล่าเพคะ!

                “อย่าประชด”

                “จะเอาไงแน่วะ นู้นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้!

                “เหรียญ”

                “ไม่พอใจนักก็ไปหาเมียใหม่ให้ตรงตามที่ต้องการซะ รำคาญ!!


                กึก


                “...”

                “คือฉันแค่...”

                ไม่ทันที่ฉันจะได้พูดจบประโยคคิมหันต์ก็เดินดุ่มๆไปที่รถทันที ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ ฉันแค่โมโหที่เขาชอบว่าฉันเฉย ไม่น่าปากไวเลยไอ้เหรียญ ทำไงดีวะเนี่ยคิดสิคิด

               ตามไปก่อนแล้วกัน

                “คิมหันต์คือฉัน...”

                “ฮัลโหล” เอาเข้าไปสิ เวลาฉันจะคุยด้วยก็มีอันต้องทำตลอดเลยสินะ เออยังไม่คุยก็ได้วะรอให้ใจเย็นกว่านี้ก่อนก็ได้

 

                Rrrrr

                -นำทัพ-

                ร้อยวันพันปีไม่เคยโทรมาทำไมวันนี้โทรมาได้วะ

                “ว่าไงคะ ไม่เคยจะโทรมาหาเหรียญเลยนะไม่รักกันแล้วใช่ไหมเนี่ย”

                “รักเสมอนั่นแหละค่ะ เฮียแค่ไม่ว่าง”

                “ให้มันจริงถ้ารู้ว่ามีกิ๊กเจ็บแน่” หลังจบคำขู่ปลายสายก็ขำเบาๆ

                “ใครจะกล้าวะ ว่าแต่เราอยู่ไหนเฮียมาหาที่บ้านไม่เจอ” หมายถึงบ้านที่ฉันอยู่กับพ่อแม่น่ะหรอ

                “เหรียญมาเที่ยว เฮียจะมาหรือเปล่า”

                “ไม่หรอก แค่แวะมาหาเฉย กลับมาค่อยมาเจอก็ได้”

                “งั้นก็ได้ค่ะ ” แต่ไม่นานฉันก็ได้ยินเสียงแทรกจากฝันเฮียทัพมันเป็นเสียงของ...

                “เหรียญที่รักคิดถึง” หลานฉันเองนางชื่อที่รักอายุแค่ห้าขวบเอง

                “เหรียญก็คิดถึงที่รักค่ะ รักนะจุ๊บๆ”


                จากนั้นฉันกับเฮียทัพก็คุยกันต่ออีกนิดหน่อยจึงวางสาย ตาพอวางสายแล้วฉันรับรู้ได้ถึงรังสีอะไรสักอย่างที่ทำให้ขนลุกซู่เลย คงไม่มีอะไรหรอกมั้งกินขนมก่อนดีกว่า รอคิมหันต์อารมณ์ดีก่อนค่อยเริ่มคุยใหม่ได้ ตอนนี้ขอกินก่อนแล้วกัน

 

                เหรียญที่กินขนมโดยไม่สนใจสายตาจากคนที่นั่งอยู่ข้างๆ คนที่ได้ยินทุกคำพูดของเธอทุกประโยค คำที่เธอเรียกชายอื่นว่าที่รัก คำที่เธอบอกว่าคิดถึง คำที่เธอบอกว่ารัก มันทำให้คนที่อยู่ข้างๆอย่าคิมหันต์ไม่พอใจเอาอย่างมาก ไหนจะคำว่า รำคาญ ที่หลุดออกจากปากของเธอในยามที่คุยกัน มันยิ่งทำให้คิมหันต์หงุดหงิดขึ้นไปอีกเท่าตัว 


     ณ ที่พัก

 

                ในที่สุดเราก็มาถึงที่พักจนได้ พนักงานบริษัทก็พากันเอาข้าวของไปเก็บพวกฉันเองก็เหมือนกัน แล้วก็ประมาณสักหกโมงต้องไปรวมกันที่ห้องอาหาร หมายถึงพนักงานอ่ะนะ ส่วนผู้บริหารเขาปล่อยให้ทำอะไรก็ได้ตามอัธยาศัย


                “คิมหันต์นี่นายจะไม่คุยกับฉันจริงๆหรอ”

                “...”

                “ฉันขอโทษฉันไม่ได้ตั้งใจ”

                “...”

                “คิมหันต์” เดินออกไปแล้ว...

                หลังจากที่เขาเดินออกไปฉันก็ไม่ได้ไปไหนฉันยังอยู่ที่พักเหมือนเดิม เดี๋ยวเขากลับมาค่อยคุยกันอีกรอบก็ได้ ถ้าไม่ใช่ความผิดของฉันนะฉันไม่ง้อหรอกจะบอกให้ แต่ถ้าฉันโดนใครบอกว่ารำคาญก็คงจะโกรธนานเหมือนกันอ่ะ


                ก๊อก ก๊อก ก๊อก


                “อาหารมาเสิร์ฟค่ะ” 

                “ฉันไม่ได้สั่งนะคะ”

                “คุณผู้ชายห้องนี้สั่งไว้ค่ะ แล้วเขาก็ฝากบอกว่าคืนนี้เขาจะไม่กลับค่ะ”

                “ขอบคุณค่ะ” ไม่กลับหรอไปไหนของเขานะ ถ้าจะบอกว่าไปกับเฮียผาก็ไม่น่าจะใช่เฮียผายังอยู่กับไอด้าอยู่เลย สงสัยมีเพื่อนอยู่ที่นี่แล้วมั้ง

                “จะไม่กลับจริงๆหรอวะ” ฉันมองนาฬิกาตอนนี้มันก็จะเที่ยงคืนแล้วนะ ฉันเริ่มจะเป็นห่วงแล้วนะ มันจะเกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า แล้วทำไม...โอ๊ยช่างเขาเถอะเหรียญนอนได้แล้ว!

               

เขาไม่กลับจริงๆ

 

ฉันนั่งรอเขาทั้งคืนแต่เขาก็ไม่กลับ โทรไปทั้งคืนก็ไม่รับซ้ำยังปิดเครื่องใส่ฉันอีกต่างหาก โกรธฉันขนาดนี้เลยหรอวะ ปกติเวลาโกรธก็ไม่เห็นเป็นแบบนี้เลย ถึงไม่คุยกับฉันแต่เขาก็ไม่เคยไปไหนถึงจะไปแต่เขาก็กลับมาทุกที แต่คราวนี้มันไม่ใช่

“ไปอาบน้ำดีกว่าเหรียญ”

ฉันบอกแล้วเองแล้วลุกขึ้นไปอาบน้ำ พอออกมาจากห้องน้ำก็ไม่เห็นวี่แววของคิมหันต์เลย จนปาไปเกือบสิบโมงนั่นแหละเขาถึงกลับมา

“คิมหันต์คือ...”

เขาไม่สนใจฉันแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปเลย เอาน่าเหรียญรอเขาอารมณ์ดีกว่านี้ก่อนก็ได้ ไหนๆก็รอมาแล้วทั้งวัน ฉันได้แต่ปลอบใจตัวเองเท่านั้นแหละ ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าแคร์เขามากขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ฉันรู้แค่ว่าถ้าฉันไม่ทำอะไรสักอย่างฉันจะต้องเสียใจมากๆแน่ๆ

“คุณคิมกลับห้องหรือยังคะคุณเหรียญ”


 นานา...




“หมายความว่าไง” จู่ๆนานาก็โผล่มาตอนที่ฉันลงมาเดินเล่นแถวๆน้ำตก ฉันว่าเขาจงใจ

“ก็ถามไปเรื่อยนั่นแหละค่ะ ขอตัวนะคะ”


 ฉันว่าฉันพอจะรู้แล้วนะว่าเขาหายไปไหนมา

 

เขาอยู่กับนานา...

 

“อยากกลับแล้วว่ะ”

“อ้าว ทำไมเป็นงั้นล่ะ” ตอนแรกฉันก็อยากมานั่นแหละไอด้าแต่ตอนนี้...

“ฉันไม่อยากรู้อะไร”

“คือยังไงอ่ะ” ไอด้าทำหน้างงฉันก็ไม่ได้อธิบายอะไรต่อ ไม่ต้องรู้อะไรแหละดีแล้ว

“คุยกันหน่อยไหมเหรียญ” หลังจากที่ไอด้าไปเข้าห้องน้ำเฮียผาก็พูดขึ้น

 “อะไร”

“เธอก็รู้อยู่แกใจ” นั่นสินะฉันก็รู้อยู่แกใจ ถ้าแค่เรื่องเดียวมันไม่เท่าไหร่หรอกแต่นี่...

“เหรียญไม่อยากรับรู้อะไรแล้วว่ะเฮีย อยากกลับไปทำงาน ไม่อยากว่าง ไม่อยากคิด ไม่อยากรู้สึกแต่แม่ง เหรียญไม่ชอบที่ตัวเองเป็นแบบนี้เลยว่ะ เหนื่อย”

“จะยอม”

“เหรียญไม่ใช่พวกดันทุรัง ถ้าทำอะไรแล้วมันไม่เกิดปฏิกิริยาอะไรตอบกลับเหรียญจะไม่ทำต่อ”

“...”

“มันก็เหมือนให้ยาคนไข้อ่ะ ถ้ายาไม่ได้ผลก็ต้องเปลี่ยนยาเพราะเราเปลี่ยนคนไข้ไม่ได้ เข้าใจที่พูดใช่ไหมเฮีย”


หลักจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีก จนไอด้ากลับมานั่นแหละโต๊ะถึงได้ไม่เงียบ  ฉันไม่รู้ว่าทำไมเฮียผาถึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมา เขาต้องไปรู้อะไรมาแน่ๆ แล้วฉันก็เชื่อว่ามันเป็นเรื่องเดียวกันกับที่ฉันรู้จากนานา


“เหรียญไปเล่นน้ำกันไหม”

“ไปสิแต่ไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ”

“โอเค งั้นไปเจอกันที่น้ำตกนะ” ฉันพยักหน้ารับก่อนที่เราจะแยกย้ายกันเข้าห้อง ไปเตรียมตัว ไม่สมกับที่อยากมาเลยว่ะ ไม่สนุกเอาซะเลย

 

เห้อ อยากกลับแล้วอ่ะ...

 

“เหรียญทางนี้” ไอ้ด้าโบกมือให้ฉัน ตรงที่ไอด้าอยู่มันไม่ค่อยมีคนเท่าไหร่ซึ่งมันก็ดีแล้วเพราะฉันไม่ชอบที่ที่มันวุ่นวาย ตอนนี้ฉันแค่อยากอยู่เงียบๆ

“มดตอมน้ำตกหมดแล้ว”ฉันกัดเฮียผาเบาๆรายนั้นเขาก็แค่ไหวไหล่ประมาณว่าใครสน เบื่อเฮียผาว่ะ

“ลงมาเล่นด้วยกันเร็วเหรียญ”

“เดี๋ยวฉันไปเล่นตรงนั้นดีกว่า เบื่อเฮียผา!” เปล่าหรอกฉันแค่อยากอยู่คนเดียว

ฉันพาตัวเองเดินไปตรงโขดหินขนาดใหญ่ ใกล้ๆกันนี้ก็มีน้ำตกที่ตกลงมาจาเขา แต่เข้าไปใกล้กว่านี้ไม่ได้หรอกมันอันตรายเกินไป ยิ่งอยู่คนเดียวยิ่งแล้วใหญ่


“อื้อ”

 

เสียงอะไรวะ




             ฉันไม่ได้ขี้เสือกนะเว้ย แต่ขอไปดูหน่อยเถอะเผื่อว่าใครเป็นอะไรจะได้ช่วยทัน

“คะ คิม”

 

กึก

 

อย่าเดินต่อนะเหรียญ

 

มันก็แค่ความคิดเท่านั้นแหละ แต่ร่างกายฉันไม่ยอมฟังเดินหน้าต่อไปเรื่อยๆจนเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็นเข้าให้ คิมหันต์กับนานา เมื่อคืนมันยังไม่พอใช่ไหม ฉันทำอะไรผิดนักหนาวะ ก็แค่คำว่ารำคาญต้องทำกันถึงขนาดนี้เลยหรอ ก็อย่างว่านั่นแหละ เราไม่ได้อยากแต่งงานกันตั้งแต่แรก


“ไอด้าฉันกลับก่อนนะ เหมือนจะไม่สบายยังไงก็ไม่รู้”

“เห้ยเป็นไรมากไหม” ฉันส่ายหัว

“เล่นน้ำไปเถอะกินยาแล้วนอนพักก็หายแล้ว”

จากนั้นฉันก็พาตัวเองกลับที่พักทันที ฉันว่ามันไม่เกี่ยวกับที่ฉันว่าเขาหรอก มันเป็นสันดานของเขามากกว่า พอกันที่ฉันไม่อยู่ที่นี่แล้ว ขอกลับไปตั้งหลักก่อนก็แล้วกัน

 

[คิมหันต์]


หลังจากที่ผมแยกกับนานาผมก็กลับมาที่ห้องพักทันที จะว่าผมเลวก็ได้ ผมมันก็เลวจริงๆนั่นแหละ แต่ตราบใดที่เหรียญยังไม่รู้ ไม่สิ เหรียญต้องไม่รู้เรื่องนี้ โอเค ผมอาจจะโกรธเหรียญจนต้องหาที่ระบายซึ่งนั่นก็ไม่ใช่เธอ ผมไม่อยากทำร้ายเธอตอนนี้ ผมไม่อยากให้เธอเกลียดผม


“ไปไหนวะ”


เหรียญไม่อยู่ สงสัยจะไปเล่นน้ำกับพวกไอ้ผาละมั้ง ไม่ง้อผมแล้วหรือไงวะถ้ากลับมาง้อจะหายโกรธก็ได้นะ พอไม่ได้คุยกับเธอแล้วมันรู้สึกแปลกยังไงก็ไม่รู้ ผมโกรธที่เธอบอกว่ารำคาญ ไหนจะเรื่องที่เธอเรียกคนอื่นว่าที่รักอีกเรื่องนี้มันต้องจัดการแน่ แต่รอให้เธอกลับมาก่อนเถอะ

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

สงสัยจะกลับมาแล้ว แต่ทำไมต้องเคาะประตูกุญแจก็มีไม่ใช่หรอวะ หรือว่าลืมไว้

“อ้าวเฮียคิม เหรียญเป็นยังไงบ้างคะ” ไม่ใช่เหรียญแต่เป็นเพื่อนของเธอ แต่ทำไมถึงพูดอะไรแปลกๆ

“เหรียญเป็นอะไร”

“ก็เหรียญบอกว่าไม่สบายแล้วกลับมาพักนี่คะ”

ผมมองเลยไปยังไอ้ผามันก็แค่ไหวไหล่ประมาณว่าก็ตามนั้น แต่เหรียญไม่ได้อยู่ที่ห้อง! ผมเลยวิ่งไปดูที่ตู้เสื้อผ้า 


เธอเก็บของไปหมดแล้ว!


“อิฐไปตามหาเหรียญเดี๋ยวนี้!

“ไม่ต้องตาม” ไอ้ผาแย่งโทรศัพท์ผมก่อนจะกรอกเสียงลงไป

“เหี้ยอะไรของมึงไอ้ผา!!

“ไอด้าไปรอเฮียที่ห้องแล้วไม่ต้องโทรหาเพื่อน เข้าใจที่บอกใช่ไหม”

“ค่ะ”หลังจากที่มันสั่งเมียเสร็จ มันก็ลากผมเข้ามาในห้องแล้วมันก็ไม่ได้พูอะไรเลยจนผมทนไม่ไหว

“อะไรของมึงจะพูดอะไรก็พูด!!

“กูเห็นนะทั้งวันนี้แล้วก็เมื่อวาน” แล้วมันยังไงวะ

“...”

“มึงคิดว่าเมียมึงจะไม่รู้ไม่เห็นอะไรเลยหรือไงวะ” เหรียญต้องไม่รู้สิ!

“...”

“เขาไม่ได้โง่ เมื่อวานอาจจะไม่เห็น แต่วันนี้เขาเล่นน้ำอยู่หลังหินที่มึง...” มันเว้นไว้ซึ่งผมก็เข้าใจความหมายมันดี 


เหรียญเห็นหรอวะ แม่งเอ้ย!!!


“กูจะไปตามเหรียญ!

“กูไม่รู้นะว่ามันจะเป็นไงต่อ แต่ผู้หญิงคนนี้ทำอะไรได้มากว่าที่มึงเห็น”

“มึงหมายความว่าไง”

“มึงอยู่กับเขาทุกวันจะมาถามกูทำไม” ว่าจบมันก็เดินออกจากห้องไปส่วนผมก็โทรตามเหรียญจนสายแทบไหม้แต่ก็ไม่รับ เธอไม่ได้ปิดเครื่อง แต่เธอไม่ยอมรับเลยสักสาย พรุ่งนี้เจอกันแน่เหรียญ



ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

“มาทำไม”

“นาคิดถึงคุณ” น่ารำคาญ

“กลับไปซะ!

 

ปัง!!!

 

“โธ่เว้ย!!!

“ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยวะ!

“มึงทำเหี้ยแบบนี้ได้ยังไงวะไอ้คิม!!!” ผมไม่รู้จะด่าตัวเองว่าอะไรดี ด่ายังไงให้มันสมกับความเลวที่ผมทำกับเหรียญ

 

หลังจากที่ที่กลับถึงบ้านผมก็วิ่งขึ้นไปบนห้องทันที แต่ก็ไม่เจอเหรียญพอถามแม่บ้านเขาก็บอกว่าเหรียญออกไปทำงานตั้งแต่เช้าแล้ว จะไปทำงานได้ยังไงวะ อีกตั้งสามวันกว่าเธอจะเริ่มงาน แล้วเธอหายไปไหน แล้วไปอยู่กับใคร แม่งเอ้ย!!

“คุณคิมครับ ตอนนี้คุณเหรียญอยู่ที่สตูดิโอถ่ายภาพครับ”

“ไปทำอะไร”

“เธอถูกขอให้ไปเป็นนางแบบให้น่ะครับ เห็นว่าติดต่อมาสักพักแล้ว”

ค่อยโล่งอกหน่อย อย่างน้อยเธอก็ไปทำงานจริงๆ ถึงมั่นใจว่าเธอจงใจหลบหน้า แต่ก็ดีกว่าหายไปแล้วตามตัวไม่ได้แล้วกัน

“รับอาหารหน่อยไหมคะคุณคิม” ป้าช้อย

“ไม่เป็นไร”

“แต่คุณเหรียญเธอสั่งไว้ว่าถ้าคุณคิมกลับมาให้หาอะไรให้ทานน่ะค่ะ”

“งั้นก็จัดโต๊ะเลย”


ทุกครั้งที่ผมตกอาหารเข้าปาก มันรู้สึกจุกอยู่ที่คอจนกลืนแทบไม่ลง แต่ผมก็ยังนั่งกินต่อเพราะเหรียญเป็นคนทำ ผมไม่รู้ว่าเธอรู้เรื่องอย่างที่ไอ้ผาว่าจริงหรือเปล่า แต่ความรู้สึกผิดที่มีต่อเธอมันกำลังทำให้ผมทรมาน มันเหมือนการฆ่าโดยไม่ได้ใช้อุปกรณ์อะไร แล้วค่อยๆปล่อยให้ตายลงช้าๆ


“รับของหวานไหมค่ะคุณคิม”

“ถ้าเหรียญทำก็เอามา”


ไม่นานของหวานน่าตาน่ากินก็มาวางอยู่ตรงหน้า ตอนนี้สำหรับผมมันคงเป็นของหวานที่ผสมด้วยยาพิษต่อให้รู้ว่ามันมีพิษแต่ผมก็ยังจะกินมัน เหตุผลข้อเดี๋ยวก็เพราะเธอเป็นคนทำมันให้ผม ต่อให้มันมียาพิษจริงๆผมก็จะกิน


“กลับมาแล้วหรอคะคุณเหรียญ”

“เดี๋ยวก็ออกไปอีกค่ะ วันนี้คิวเยอะฮ่าๆ”เธอดูปกติดีนะ

“รับอะไรหน่อยไหมคะ”

“ไม่ค่ะขอตัวนะคะ” เธอคุยกับทุกคนยกเว้นผม สมน้ำหน้ามึงไอ้คิมอย่าเลวดีนักก็ต้องเจออย่างนี้ล่ะ

“คุณเหรียญเธอดูแปลกๆนะคะคุณคิม”

“งั้นหรอ คงงั้นมั้ง”

 

[จบบันทึกคิมหันต์]

 

 “ไอเฮียถามอะไรหน่อสิ” ด้านภูผาที่กลับถึงบ้านแล้วก็ถามคนที่เป็นภรรยาขึ้น

“เรื่องอะไรหรอ” ไม่รอช้าภูผาก็เริ่มคำถามทันที

“ปกติเวลาเหรียญโกรธนี่เป็นยังไง” ไอด้าขมวดคิ้วมุ่นยามนึกถึงเพื่อนตัวเองเวลาโกรธจัดๆ ในความคิดของไอด้าเหรียญเป็นคนโกรธไม่รุ่นแรง แต่เป็นคนที่โกรธได้น่ากลัวมาก

“อากาศ”

“ยังไง”ภูผาเลิกคิ้ว

“ทุกอย่างรอบตัวเหรียญจะยังเป็นปกติ แต่คนๆนั้นจะไม่อยู่ในสายตาเหรียญเลย ต่อให้พยายามพูดด้วยแค่ไหน เหรียญก็ทำให้เขาไม่มีตัวตนได้”

“...”

“เหรียญน่ะใจดีที่สุด แต่ก็ร้ายที่สุดเหมือนกัน ไอเคยโดนเพื่อนแชทมาด่า แล้วรู้ไหมเหรียญทำยังไง”

“ยังไง”

“เหรียญเขวี้ยงโทรศัพท์ใส่เพื่อนคนนั้นแล้วก็ด่ายับเลยล่ะ ทั้งๆที่ปกติเหรียญเป็นคนที่มีความอดทนสูงมากๆ แต่พอเป็นเรื่องเพื่อนที่ไรของขึ้นทุกที”

               เป็นคำตอบที่ภูผาก็ยังตกใจไม่น้อย ผู้หญิงคนนั้นทำอะไรได้มากกว่าที่เห็นจริงๆ เธอไม่ได้ร้ายออกจะเป็นคนดีด้วยซ้ำ แต่พอถึงคราวต้องร้ายคงเรียกได้ว่าปีศาจดีๆนี่แหละ














































อัพครบ
(คอมเมนต์เป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยนะคะ)
........................................................................
มาคุยกัน


ทำกับเหรียญขนาดนี้ได้ยังไงคะ
เดี๋ยวแม่ขอเขียนให้เหรียญหาสัมมีใหม่สะเลยนี่
//หลบเกิบเฮียคิมแปป//
ถึงจะดูเลวไปหน่อย แต่เหตุผลของคิมหันต์ก็คือ
ไม่อยากทำร้ายเหรียญ ไม่อยากเอาความโกรธของตัวเองไปลงที่เหรียญ
เพราะกลัวว่าทำอะไรไปแล้วเหรียญจะเกลียดตัวเอง
แต่ถึงยังไงซะมันก็ร้ายแรงมากสำหรับผู้หญิงคนนึง
ที่ต้องมารับรู้ว่าคนของตัวเองไปมีอะไรกับคนอื่นเด้อคิม
และสุดท้ายนี้
.
.
.
.
//ปาเกิบใส่นานาแปป//
........................................................................
นานา เธอจะมาก่อจราจลอะไรห๊ะ
ถ้าไม่หยุด...เดี๋ยวแม่งตบ!
ฮ่าๆๆๆๆ
........................................................................

เราอยากจะบอกว่า
.
.
.
.
เราขอดราม่าสักตอนสองตอนเด้อ
ฮ่าๆ ๆ
........................................................................









































ฝากติดตามเรื่องนี้ด้วยนะคะ
Bad Marry







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

325 ความคิดเห็น

  1. #313 comtoontrans (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 19:07
    สมน้ำหน้า อย่ายอมง่ายๆๆอยากทำเอง
    #313
    0
  2. #301 Kanijang_1630 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 10:02
    อยากให้โกธรนานๆๆ
    #301
    0
  3. #299 nittaya1990 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 02:42
    สมน้ำหน้า
    #299
    0
  4. #202 rtom711 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 14:53
    โกรธเมียยังไง ก็ไม่สมควรทำแบบนี้
    #202
    0
  5. #103 airin0618 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มีนาคม 2561 / 06:19
    เทเลยย ไม่เชียร์แล้ว อิคิมใจร้ายยยยย
    #103
    0
  6. #87 lmoda_2 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 00:51
    คิมทำงั้นได้ไงเหรียญก็คนน้ะเว้ย
    อีแม่นางนานานี้ก็เหมือนกันแรด!ร่าน!!
    #87
    0
  7. #86 oontwz921 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 22:44
    สมน้ำหน้า
    มาต่อนะคะ
    #86
    0
  8. #85 annjaijai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 19:20
    สมน้ำหน้า
    #85
    0
  9. #84 221040sb (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 19:02
    อิพี่คิม คนเลวววว
    #84
    0
  10. #83 gam14082000 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 13:33
    เจิมมมมมรอ
    #83
    0
  11. #81 gam14082000 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 14:42
    สงสัยจะมีงานเข้าแล้วล่ะ
    #81
    0
  12. #80 Grace-za (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 22:42
    นานากับคิมแน่ๆ ใช่ไหม?? โอ้ยยย รอๆๆๆ
    #80
    0
  13. #79 221040sb (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 22:39
    มีแววว่าเหรียญจะได้งอนกลับ หนักด้วย
    #79
    0
  14. #78 airin0618 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 21:13
    พี่คิมงานเข้าแน่ๆ
    #78
    0
  15. #77 lmoda_2 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 21:13
    นอน้าาา
    #77
    0
  16. #76 lmoda_2 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 21:12
    เกลียดนานา😡😠😡
    #76
    0
  17. #75 annjaijai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 21:07
    มีอะไรเกิดขึ้นนะ
    #75
    0
  18. #74 euy0807770000 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 20:01
    ขอต่อยาวๆๆๆเลยคะ
    #74
    0
  19. #73 aonann241 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 20:00
    มาม่าหอมหวน
    #73
    0
  20. #72 221040sb (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:56
    เค้าเหมือนสลับร่างกันอะ5555
    #72
    0
  21. #71 aonann241 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:55
    ทะลุ100องศา เรยอิคิม
    #71
    0
  22. #70 airin0618 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 05:12
    มาม่าอีกแย้วววววววว
    #70
    0
  23. #69 lmoda_2 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:33
    เจิมมมม
    #69
    0
  24. #68 annjaijai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:56
    ง้อพี่คิมหน่อยนะ
    #68
    0
  25. #67 annjaijai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:40
    มาสั้นจังงงงง
    #67
    0