ตอนที่ 18 : บทที่ 4 || ปัญหา [1/5]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8629
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 253 ครั้ง
    7 ม.ค. 62





บทที่ 4 ปัญหา

 



“ทำไมแกเดินแปลกๆวล่ะมะนาว?


“ลื่นล้มในห้องน้ำน่ะสิลิลลี่”


“เอาหัวลงด้วยหรอ? ดูสิช้ำหมดเลย”ฉันเอามือขึ้นลูบบริเวณที่ช้ำก่อนจะส่งยิ้มให้กับเพื่อนทั้งสองคน ขืนบอกความจริงไปคงเป็นเรื่องใหญ่แน่“ซุ่มซ่ามจริงๆเลยนะแกเนี่ย!


“ต่อไปจะระวังกว่านี้นะ”


“ให้มันจริง ไม่ใช่ว่าพรุ่งนี้ลื่นหัวฟาดชักโครกตายนะ”


“อันนั้นมันก็อนาถไปนะฉันว่า”จีน่าว่าอย่างขบขำก่อนจะยื่นมือมาช่วยจับฉันให้นั่งลงข้างๆ หลังจากนั้นมานานอาจารย์ประจำวิชาก็เข้าสอน การเรียนในวิชานี้ฉันไม่ค่อยมีสมาธิสักเท่าไหร่เพราะว่าปวดข้อเท้า และเหมือนว่าอาการมันจะหนักขึ้นเรื่อยๆด้วย


ฉันนั่งทนกับความเจ็บปวดอยู่สามชั่วโมงกว่าอาจารย์ก็ปล่อยพวกเราให้ไปเข้าประชุมเชียร์ จีน่ากับลิลลี่พยุงฉันให้ไปนั่งที่โต๊ะหินอ่อนหน้าตึกเรียนก่อนจะพากันไปซ้อมหลีด ตอนแรงสองทั้งสองคนก็ไม่อยากทิ้งฉันไว้คนเดียวแต่ฉันไล่ให้ไปเองเพราะอีกเดี๋ยวพวกไทป์ก็มาแล้ว


“มะนาว”


“ไงไทป์ พวกพี่เขาจะเข้ามาหรือยังอ่ะ”


“น่าจะอีกสักสิบนาทีล่ะมั้ง ว่าแต่ขาเป็นยังไงบ้างล่ะ”


“ก็...เหมือนจะบวมขึ้นนะ”


“งั้นนั่งรอนี่เดี๋ยวฉันมา”ฉันพยักหน้ารับก่อนจะมองตามหลังไทป์ที่เดินออกไป ก่อนจะกลับเข้ามาด้วยน้ำแข็งแก้วใหญ่หนึ่งแก้ว“เดี๋ยวประคบให้”


“ขอบใจนะ”


“จดบันทึกไว้เลยว่าเธอติดหนี้บุญคุณฉันแล้ว”


“โห...งั้นไม่ต้องก็ได้นะฉันทำเองได้”ไทป์ส่ายหัวเบาๆก่อนจะใช้ผ้าเช็ดหน้าห่อน้ำแข็งจากนั้นก็เอามาประคบที่ข้อเท้าฉันเบาๆ“แล้วฝุ่นกับเตอร์ล่ะ”


“พวกมันไปขอลายเซ็นรุ่นพี่อยู่ตรงนู้นน่ะ”


“แล้วนายไม่ไปขอบ้างหรอ”


“เดี๋ยวค่อยไปก็ได้ ว่าแต่เธอไปทำอีท่าไหนให้ลื่นล้มได้วะ”


“ฉันก็เดินปกติเนี่ยแหละ”


“ล้มแน่หรอ?


ฉันนิ่งไปนิดหน่อยก่อนจะพยักหน้าตอบ ไทป์มองมาอย่างไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่แต่ก็ไม่ได้เซาซี้อ่ะไร ไทป์ประคบข้อเท้าให้ฉันได้สิบนาทีรุ่นพี่ก็เรียกพวกเราปีหนึ่งไปเข้าแถว และวันนี้รุ่นพี่อนุญาติไม่ให้เข้าแถวได้เพราะได้รับบาดเจ็บอยู่


ฉันมองพวกเพื่อนที่นั่งร้องเพลงทำกิจกรรมกันตามปกติ รวมถึงตอนที่เหล่าพี่ว๊ากเข้ามาด้วย ส่วนตอนนี้พวกเพื่อนๆก็กำลังล่าลายเซ็นรุ่นพี่กันอยู่ เวลามีน้อยพวกเราก็ต้องรีบกันอย่างนี้แหละ


“ไปทำอะไรมาถึงได้เจ็บขา”


“นาวล้มในห้องน้ำน่ะค่ะพี่พายุ”


“ทำไมถึงซุ่มซ่าขนาดนี้ล่ะหืม?


ฉันยกยิ้มให้น้อยๆแล้วไม่พูดอะไร ถ้าให้บอกไปว่าพี่มีนเป็นคนผลักเพราะคิดว่าฉันไปแย่งสามีเธอก็คงไม่มีใครเชื่อหรอ และอีกอย่างก่อนหน้านั้นเพื่อนพี่มีนพูดถึงพี่พายุด้วย 


เขาอาจจะคบกันอยู่ก็ได้ใครจะไปรู้


“นาวขอสมุดลายเซ็นคืนได้ไหมคะ?


“สมุดของนาวอยู่ที่รถพี่ ถ้าอยากได้วันนี้ก็ให้พี่ไปส่งโอเคไหม”


“งั้นนาวไม่เอาก็ได้ค่ะ”


“พายุมาคุยกันหน่อยสิ”เสียงพี่มีนดังขึ้นมาจากด้านหลังของพี่พายุ เขาปลายตามองฉันนิดหน่อยก่อนจะเบนสายตากลับไปหาพี่พายุ“ขอเวลาห้านาที”


“เดี๋ยวผมตามไป”


“เดี๋ยวนี้”พี่พายุถอนหายใจนิดหน่อนก่อนจะเดินตามพี่มีนไป และเมื่อพี่ทั้งสองคนเดินหายไปกับมุดตึกแล้วฉันดึงได้ต่อสายหาใครคนหนึ่ง


(ฮันโหล)รอไม่นานปลายสายก็รับทันที


“อาอยู่แถวมหาลัยหรือเปล่าคะมารับนาวหน่อยได้ไหม”


(มารอหน้าคณะเดี๋ยวอาไป)


“โอเคค่ะ”และใช่เขาคืออาของฉันเอง 


โชคดีที่อาฉันอยู่แถวนี้ไม่อย่างนั้นฉันคงต้องกัดฟันเดินไปถึงหน้ามหาวิทยาลัยแน่ๆ จะขอให้ไทป์ไปส่งก็เกรงใจเพราะเขาก็ต้องล่าลายเซ็นเหมือนกัน


ฉันออกไปยืนรออาที่หน้าคณะซึ่งจากนั้นไม่นานก็มีรถหรูคุ้นตามาจอดตรงหน้า ฉันเปิดประตุรถแล้วขึ้นไปนั่ง ยกมือไหว้อาก่อนจะบอกให้เขาพาไปหาหมอ ตอนแรกอาก็ตกใจใหญ่แต่ฉันบอกว่าลื่นล้มอาบ่นฉันยกใหญ่ 


บอกความจริงก็เป็นเรื่องสิ...


หลังจากที่อาพาฉันไปหาหมอเสร็จก็พาฉันไปกินข้าวต่อก่อนจะมาส่งฉันที่คอนโด ตอนออกมาจากมหาลัยฉันไม่ได้บอกใครไว้เลยสักคนจนโดนพวกเพื่อนไลน์มาถามกันให้ควั่ก 


พี่พายุเองก็ด้วย...


ฉันเลือกตอบแค่ข้อความของเพื่อนส่วนพี่พายยุน่ะฉันไม่แม้แต่จะเปิดอ่านด้วยซ้ำ ฉันไม่อยากได้ชื่อว่าไปแย่งแฟนใคร เห็นเมื่อตอนเย็นก็รู้แล้วว่าพี่พายุกับพี่มีนมีอะไรบางอย่างต่อกัน



Rrrrr


ใครโทรมากันนะ...


-พี่พายุ-


เมื่อเห็นว่าใครเป็นคนโทรมาฉันก็จัดการปิดเสียงแล้วคว่ำโทรศัพท์ทันที ถ้าเขาอยากโทรก็โทรไปฉันไม่รับเสียอย่างเขาจะทำอะไรได้ล่ะจริงไหม








TBC

.....................................

TALK


ใจแข็งไว้นะลูกสาว

 ดูแลน้องไม่ได้ก็ไปไกลๆเลยนะพี่พายุ!





E-BOOK



LIE || รัก.ต้อง.หลอก ||
DEPARTURE
www.mebmarket.com
“เวลาผู้ชายเข้าหาไม่รู้หรือไงว่าเขาเข้าหาทำไม”“ปกติก็จะเข้ามาขอลอกการบ้านค่ะ”เป๊าะ!ฉันลูบหัวปอยๆตรงหน้าผากเพราะโดนเขาดีดเข้าอย่างแรง“พี่จะจีบมะนาวครับ”จะจีบฉันเนี่ยนะ...นี่ฉันฝันอยู่หรือเปล่า








DEPARTURE





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 253 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #600 mommoo06051958 (@mommoo06051958) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 มีนาคม 2562 / 15:33

    ดีมากมะนาว

    #600
    0
  2. #62 P'som (@popten) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 19:31
    เมินไปเลยจ้าาา
    #62
    0
  3. #61 comtoontrans (@comtoontrans) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 15:21
    เชียร์พี่มันไม่ลงเอาจริงๆ คือรู้ว่าพี่มันเล่นเกมส์ คือเกลียดต่อให้สุดท้ายจะรักกันหรือไรก็เกลียดยุดี
    #61
    1
    • #61-1 Nutto606707 (@Nutto606707) (จากตอนที่ 18)
      3 มีนาคม 2562 / 23:25
      เห็นด้วยเลยค่ะ
      #61-1
  4. #60 Venitah (@PhoRR) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 21:34
    สตรองนะลูก !!!
    #60
    0
  5. #59 jisjyk (@jisjyk) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 15:33
    พี่พายุรีบมาเคลียร์ให้ไวเลย
    #59
    0
  6. #58 270441 (@270441) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 15:20
    รอค่าาา
    #58
    0
  7. #57 nattynoi (@nattynoi) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 15:05
    รอออออออ
    #57
    0