LIE || รัก.ต้อง.หลอก ||

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 70,325 Views

  • 375 Comments

  • 1,995 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    40,407

    Overall
    70,325

ตอนที่ 17 : บทที่ 3 || รุกหนัก [5/5]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3961
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 125 ครั้ง
    7 ม.ค. 62





บทที่ รุกหนัก



 

             “คิดถึงนะครับ”


“พะ พี่พายุ...”


“มะนาวขึ้นเรียนกันเถอะ”จีน่าโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้มาดึงแขนฉันขึ้น เป็นอะไรของเขานะหรือว่าหงุดหงิดที่ฉันเบี้ยวนัดเมื่อวันเสาร์กันนะ ก็อาจจะเป็นไปได้“สวัสดีค่ะพี่พายุ หนูขอตัวเพื่อนหนูก่อนนะคะ”


“ครับ”


“ไปได้แล้วมะนาว”ฉันได้แต่เดินตามจีน่ามาเงียบๆ และเมื่อเข้ามาในห้องเรียนจีน่าก็เอาแต่จ้องหน้าฉันอย่าพิจารณา“เล่ามาให้หมดเลยนะเรื่องแกกับพี่พายุน่ะ!


“ใจเย็นก่อนไหมจีน่า”


“อย่ามาท่ามากนะมานาว”


“ก็ฉันบอกว่าให้ใจเย็นไงจีน่า”จากนั้นจีน่าก็นิ่งไปก่อนจะพยักหน้าให้เบาๆ เรื่องแบบนี้เอามาเล่าในที่สาธารณะได้ยังไงกัน“เย็นนี้เจอกันที่คอนโดโอเคไหม”


“ก็ได้”


เมื่อตกลงกันได้ไม่นานอาจารย์ก็เข้าสอน ส่วนลิลลี่นะมาสายไปห้านาทีเหตุเพราะตื่นสาย เจ้าตัวก็โดนอาจารย์บ่นไปยกใหญ่เลยล่ะ


เวลาหลายชั่วโมงหมดไปกับการนั่งฟังบรรยาย เพื่อนหลายคนก็หาวแล้วหาวอีกแต่บางคนนี่หลับโชว์อาจารย์เลยทีเดียว ส่วนพวกฉันน่ะหรอ? บอกเลยว่าก็ไม่ต่างจากคนอื่นสักเท่าไหร่ ใครมันจะไปทันกับแอร์เย็นๆบวกกับเสียงเนิบๆของอาจารย์ได้ 


ใครไม่ง่วงนี่นับถือเลย


หลังจากที่อาจารย์สั่งงานเสร็จก็ปล่อยพวกเราไปพักเที่ยง พวกเราก็ไปกินข้าวที่โรงอาหารของคณะเหมือนเดิม แต่วันนี้พวกฉันไม่ต้องมารอเพื่อนใหม่ทั้งสองคนเพราะเซคนั้นปล่อยเร็วกว่าประมาณครึ่งชั่วโมงเห็นจะได้ ส่วนพวกไทป์รู้สึกว่านัดเจอกับเพื่อนที่โรงอาหารกลางนะ


เมื่อมาถึงโรงอาหารพวกฉันสามคนก็วางกระเป๋าไว้ที่โต๊ะที่มีเพื่อนสาวอีกสองคนนั่งอยู่ก่อนแล้ว จากนั้นพวกเราทั้งสามคนก็ไปซื้อข้าวกันบ้าง โดยที่แยกย้ายกันไปคนละร้าน ฉันว่าวันนี้ฉันจะกินก๋วยเตี๋ยวสักหน่อย เพราะไม่ได้กินมาสักพักแล้ว


“เส้นเล็กน้ำใสค่ะ”


“ได้ครับ”รอไม่นานเส้นเล็กน้ำใสก็มาอยู่ในมือของฉันแล้ว 


เอาล่ะขั้นตอนต่อไปคือการปรุงสินะ


“มะนาวครับ”ฉันลอบถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะหันหน้าไปหาคนที่เข้ามาทัก พี่พายุมาหยุดยืนอยู่ข้างๆฉันก่อนจะมองที่ชามก๋วยเตี๋ยว“ปรุงสิ”


“ค่ะ”


ฉันยื่นมือไปตักน้ำตาลลงใส่ชามก๋วยเตี๋ยวสองช้อนก่อนจะตามด้วยน้ำปลาและน้ำส้มนิดหน่อย สุดท้าก็คือพริกที่ฉันตักมาแค่ปลายช้อนเท่านั้น


“ตักแค่นั้นไม่ต้องตักก็ได้ครับ”


“ก็นาวอยากใส่นี่คะ”


“โอเคครับๆ งั้นรอพี่ซื้อแปปนึงนะ”ฉันพยักหน้ารับแล้วยืนรอพี่พายุที่เดินไปซื้อก๋วยเตี๋ยวบ้าง ฉันหันไปมองถ้วยพริกป่นนิดหน่อยแล้วถอนหายใจออกมา“รอนานไหม?


“ไม่นานค่ะ”


“งั้นพี่ปรุงแปปนึงนะครับ”


“ได้ค่ะ”


ฉันมองพี่พายุที่ตักพริกใส่ชามเสียพูนช้อน ก่อนจะตามด้วยน้ำส้มและมาปลาอย่างจัดเต็ม ส่วนน้ำตาลนั้นเขาใส่ลงไปเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น ใส่ขนาดนั้นไส้จะไม่ขาดเอาหรือไงนะ


“ไปซื้อน้ำกันดีกว่าครับ”


พี่พายุบอกเมื่อปรุงเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาเดินนำฉันมาที่ร้านน้ำร้านเดิม เมนูที่สั่งก็เหมือนเดินนั่นคือนมชมพู จากนั้นเขาก็เดินมาส่งฉันที่โต๊ะท่ามกลางความสงสัยของใครหลายๆคนที่ไม่ใช่แค่เพื่อนฉันเท่านั้น 


ก็แหงสิ...


คนหล่อแบบเขามาเดินกับคนแบบฉันมันก็คงแปลกไม่น้อย


“ขอบคุณนะคะที่เดินมาส่ง”


“ยินดีครับ....เอาไว้ค่อยคุยกันนะ”


“ค่ะ”


“ฉันรู้สึกไปเองหรือเปล่าว่าพี่พายุจีบมะนาวอ่ะ”เธียร์พูดขึ้นทั้งที่ตายังมองตามหลังพี่พายุด้วยความสงสัย นี่เขาแสดงให้เห็นชัดขนาดนั้นเลยหรอว่าจีบฉัน“หรือว่าฉันคิดไปเอง?


“อาจจะจีบหรืออาจจะไม่ได้จีบ”


“อะไรของแกวะจีน่า”


“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”


“ไม่ต้องมามองฉันอย่างนั้นเลยนะ”ฉันบอกเมื่อเพื่อนเริ่มจะกดดันฉันมากขึ้น ก็บอกไปแล้วไม่ใช่หรืไงว่าวันเสาร์ฉันจะเล่าให้ฟังน่ะ“อยากรู้อะไรก็ไปถามเอาตอนเย็นเลยทีเดียว”


“อย่าเบี้ยวอีกนะแกน่ะ”


“ถ้าฉันเกิดติดธุระขึ้นมาก็ช่วยไม่ได้นะ”


“ไม่ได้! ธุรอะไรก็ห้ามไปเด็ดขาด!


“แต่พวกแกติดซ้อมหลีดนี่นา...”ทั้งสี่คนเงียบไปก่อนจะมองหน้ากันด้วยความไม่สบอารมณ์ ก็ช่วยไม่ได้นะตัวเองเป็นคนเลือกเองเพราะฉะนั้นเย็นนี้ก็อดฟังไปค่ะ


“แกจงใจนี่มะนาว”ลิลลี่ว่า


“เปล่าสักหน่อย แต่ถ้าพวกแกไหวก็เจอกันที่คอนโดฉันหลังเลิกซ้อมโอเคไหมล่ะ?


“แล้วอย่างนี้เมื่อไหร่พวกฉันจะได้ฟังแกเล่า!


“งั้นก็วีดีโอคอลมาแล้วกันโอเคไหม”ทุกคนพยักหน้าตกลงก่อนจะเริ่มลงมือกินข้าวกันต่อ เรื่องนี้มันก็ไม่ได้เป็นความลับอะไรขนาดนั้นสักหน่อย ยังไงพวกนี้ก็ต้องดูออกอยู่แล้วรวมถึงคนอื่นๆด้วย


หลังจากกินข้าวเสร็จฉันก็แยกจากเพื่อนมาเข้าห้องน้ำก่อน ซึ่งในห้องน้ำนั้นมีรุ่นพี่ปีสามกำลังเติมแป้งแต่งหน้ากันอยู่ มีแต่คนสวยๆทั้งนั้นเลย ไม่รู้ว่าคณะนี้เขาคัดหน้าตารียนหรือเปล่า แต่ก็คงไม่น่าจะใช่เพราะว่าถ้าคัดฉันอาจจะไม่ได้เข้ามาเรียนที่นี่


“น้อง...มะนาว”หนึ่งในรุ่นพี่ปีสามอ่านป้ายชื่อของฉันเมื่อฉันออหมาจากห้องน้ำ ฉันยักมือไหว้และยิ้มให้พวกเธอนิดหน่อยก่อนจะเดินเข้าไปล้างมือ“คนนี้สินะที่พายุตามติดอยู่”


“ใช่ ยัยเด็กหน้าจืดคนนี้นี่แหละ”


“เอาไงดีมีน”ฉันรู้สึกเหมือนจะไม่ปลอดภัยยังไงก็ไม่รู้ล่ะ ฉันไม่น่ามาเข้าห้องน้ำตอนนี้เลยจริงๆรุ่นพี่ปีสามทั้งสามคนก็ดูจะแรงไม่น้อยเลยด้วย“สั่งสอนสักหน่อยดีไหม?


“ก็ดี...”


พลั่ก!


“โอ๊ย!”ร่างฉันถูกเหวี่ยงลงกับพื้นห้องน้ำอย่างแรง และคิดว่าข้อเท้าคงจะเคล็ดด้วย ทำไมต้องมาทำกับฉันแบบนี้ด้วยนะฉันทำอะไรผิดไปหรือไง“พะ พวกพี่ทำแบบนี้ทำไมคะ?


“ยุ่งกับผัวชาวบ้านก็ต้องเจอแบบนี้นี่แหละ!









TBC

.....................................

TALK


อ้าวววววว อิพี่พายุแกมาเก็บกิ๊กของแกไปเลยนะ!





E-BOOK



LIE || รัก.ต้อง.หลอก ||
DEPARTURE
www.mebmarket.com
“เวลาผู้ชายเข้าหาไม่รู้หรือไงว่าเขาเข้าหาทำไม”“ปกติก็จะเข้ามาขอลอกการบ้านค่ะ”เป๊าะ!ฉันลูบหัวปอยๆตรงหน้าผากเพราะโดนเขาดีดเข้าอย่างแรง“พี่จะจีบมะนาวครับ”จะจีบฉันเนี่ยนะ...นี่ฉันฝันอยู่หรือเปล่า








DEPARTURE



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 125 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #55 Venitah (@PhoRR) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 มกราคม 2562 / 19:44
    เนี่ยยยยญ น้องซวยเลย
    #55
    0